Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၂၁၂</h2> <h2 style="text-align: center;"> ရှင်ခြင်းနှင့် သေခြင်းကြားက အားပြိုင်မှု (၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်ကို ပစ်မှတ်ထား တိုက်ခိုက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p>ဝမ်ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ ဝိညာဉ်ကို မထိခိုက်စေနိုင်လျှင်တောင်မှ၊ ဝမ်ချန်ကို ဒဏ်ရာရသွားပါက လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်၏။</p> <p>အကယ်၍ ဝမ်ချန် သေဆုံးသွားပါက သူ့ကို ကပ်တွယ်နေသော ဝိညာဉ်လည်း ခန္ဓာကိုယ်ကို အသုံးပြုနိုင်စွမ်း ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p><br /> လီယီတောင်း၏ အကြံအစည်က ကောင်းမွန်လှပေသည်။</p> <p>သို့သော်...</p> <p>သေမင်းဓားသွားကို အသုံးပြုရန် အသင့်ဖြစ်နေချိန်တွင်၊ ၎င်းကို လုံးဝ အသုံးပြု၍ မရနိုင်ကြောင်း သူ တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p>သေမင်းဓားသွား...။ </p> <p>လက်ရှိ ဝမ်ချန်အပေါ်တွင် အသုံးပြု၍ မရနိုင်ပေ။</p> <p>ဒါက တစ်ဖက်လူက ကျိန်စာစွမ်းအား တချို့ကို ကြိုတင် ပိတ်ဆို့ ကာကွယ်ထားပြီးပြီ ဆိုသည့် သဘောလား။</p> <p>သို့သော် ကံကောင်းသည်က... အဆောင်လက်ဖွဲ့ သုံးခုကို အသုံးပြုလိုက်ခြင်းကြောင့် သူတို့အပေါ် သက်ရောက်နေသော ထိန်းချုပ်မှု စွမ်းအားများ ချက်ချင်း ပြိုကွဲသွားခဲ့ခြင်းပင်။</p> <p>ထို့ကြောင့် သူတို့ အားလုံးက ထိုအချုပ်အနှောင်မှ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရုန်းထွက် လွတ်မြောက်သွားခဲ့ကြသည်။</p> <p>သူတို့ လွတ်မြောက်သွားသည်နှင့် တပြိုင်နက်၊ တပ်ဖွဲ့ ၃၆ မှ အဖွဲ့ဝင် နှစ်ဦးသည် စကားတစ်ခွန်းမှ မဆိုဘဲ၊ ယခင်က အသုံးပြုခဲ့သည့် ဖန်ဂေါ်လီလုံးနှင့် တူသော အရာတစ်ခုကို ထပ်မံ ထုတ်ယူလိုက်ကြပြီး သွေးများ အန်ထုတ်ကာ ဝမ်ချန်ဆီသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်ကြ၏။</p> <p>ဤကဲ့သို့သော ဖန်ဂေါ်လီလုံးမျိုးက တပ်ဖွဲ့ ၃၆ (သို့မဟုတ်) တပ်ဖွဲ့ ၃၆ နောက်ကွယ်ရှိ အဖွဲ့အစည်း၏ ကိရိယာတစ်ခု ဖြစ်နိုင်မည်လား။</p> <p>သို့သော် ယခုအချိန်၌ စဉ်းစားနေရမည့် အရာများ မဟုတ်ပေ။</p> <p>ထိုတိုက်ခိုက်မှု နှစ်ခု ထွက်ပေါ်လာစဉ် လီယီတောင်းကလည်း ကြေးမုံပြင်ကို ထပ်မံ ချိန်သားကိုက် အသုံးပြုလိုက်လေသည်။ ထို့ပြင် ပိုမိုများပြားသော စိတ်စွမ်းအင်များကိုပါ အသုံးပြုလိုက်၏။</p> <p>သူက ကြေးမုံပြင်၏ ပိုမို နက်ရှိုင်းသော အဆင့်တစ်ခုကို အသက်သွင်းလိုက်သည်ဟု ဆို၍ ရပေသည်။</p> <p>အဘိုးအိုက ကြေးမုံပြင်ကို သူ့ထံ ပေးအပ်စဉ်က လီယီတောင်းကို ပြောခဲ့ဖူးသည်။</p> <p>ကြေးမုံပြင်ထဲတွင် ဝိညာဉ်တစ်ခု ရှိနေတယ်တဲ့လေ...။</p> <p>အဘိုးအိုက ထိုဝိညာဉ်ကို ယာယီ ချိတ်ပိတ်ထားပေးခဲ့ပြီး လီယီတောင်းကို လွတ်လပ်စွာ အသုံးပြုခွင့် ပေးထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p>သို့သော် တစ်နေ့နေ့တွင် အကျပ်အတည်းတစ်ခုနှင့် ရင်ဆိုင်လာရပါက၊ လီယီတောင်း အနေဖြင့် အထူး စိတ်စွမ်းအင် လှိုင်းကို အသုံးပြုကာ ၎င်းကို ယာယီ ဖွင့်လှစ်နိုင်သည်ဟု ဆိုခဲ့၏။</p> <p>ဤနည်းဖြင့် ပိုမို အားကောင်းသော စွမ်းအားကို သူ ရရှိနိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>သို့သော် ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ခြင်း၏ ဆိုးကျိုးမှာ ကြေးမုံပြင်ထဲရှိ ဝိညာဉ် နိုးထလာမည် ဖြစ်ပြီး ချိတ်ပိတ်ခြင်းကို အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ ထိခိုက်ပျက်စီးသွားစေနိုင်ခြင်းပင်။</p> <p>ထို့ပြင် ၎င်းကို တစ်ကြိမ်သာ အသုံးပြုနိုင်ပေသည်။</p> <p>အကယ်၍ အထူးအခြေအနေမျိုး မရှိခဲ့လျှင်... အသက်အန္တရာယ် ခြိမ်းခြောက်မှုမျိုး မရှိခဲ့လျှင်.. လီယီတောင်း အနေဖြင့် ဤနည်းလမ်းကို လုံးဝ အသုံးပြုမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>မိမိအသက် ရှင်သန်ရေးကသာ ပထမ ဦးစားပေး ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>ထို့ကြောင့် ကြေးမုံပြင်ပေါ်ရှိ ချိတ်ပိတ်ထားခြင်းကို ချက်ချင်း ဖြေလျှော့ပေးလိုက်လေတော့သည်။</p> <p>ချိတ်ပိတ်ထားခြင်း ပွင့်သွားသည်နှင့် တပြိုင်နက်...</p> <p>ဝမ်ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ချက်ချင်းဆိုသလို နေရာတွင် ထပ်မံ ရပ်တန့်သွားလေသည်။</p> <p>သို့သော်...</p> <p>သူ မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမှ လုပ်၍ မရတော့ပေ။</p> <p>သူ့တစ်ကိုယ်လုံး နေရာမှာတင် သံမှိုရိုက်ခံထားရသလို ရပ်တန့်နေ၏။</p> <p>အသက်ရှူဖို့ပင်လျှင်... အနိုင်နိုင်။</p> <p>ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် တပ်ဖွဲ့ ၃၆ မှ အဖွဲ့ဝင် နှစ်ဦးက အချင်းချင်း အပြန်အလှန် ကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p>ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦးစလုံးက ပိုမို ကြီးမားသော ဖန်ဂေါ်လီလုံး တစ်လုံးစီကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထုတ်ယူလိုက်ကြပြန်သည်။ သို့သော် ဤဖန်ဂေါ်လီလုံးက လုံးဝ ကြည်လင်နေခြင်း မရှိတော့ပေ။</p> <p>ယင်းအစား သွေးနီရောင်လေးများ စွန်းထင်းနေ၏။</p> <p>သူတို့ အံကို တင်းတင်းကြိတ်လိုက်ပြီး ပစ်လွှတ်လိုက်ကြလေသည်။</p> <p>ဖန်ဂေါ်လီလုံးထဲရှိ မှိန်ဖျော့ဖျော့ သွေးနီရောင် အငွေ့များက လေထဲသို့ အဆက်မပြတ် လွင့်မျောထွက်လာပြီး ဝမ်ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တိုးဝင်သွားလေသည်။</p> <p>ထိုအချိန်တွင် ဝမ်ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ အသိစိတ်... ပို၍ တိတိကျကျ ပြောရလျှင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ ဝိညာဉ်သည် ဖန်ဂေါ်လီလုံးထဲမှ သွေးမျှင်များ တိုက်ခိုက်လာသည်ကို အာရုံခံမိလိုက်သဖြင့် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားတော့၏။</p> <p>သူကိုယ်တိုင်လည်း ဤသွေးနီရောင် အရှိန်အဝါကို အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ ကြောက်ရွံ့နေခဲ့ခြင်းပင်။</p> <p>သူ ရုန်းထွက်ခုခံရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။</p> <p>သို့သော် ကြေးမုံပြင်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမှ လုပ်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။</p> <p>မှိန်ဖျော့ဖျော့ သွေးနီရောင် အငွေ့များ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ အဆက်မပြတ် ဝင်ရောက်နေသည်ကိုသာ သူ ငေးကြည့်နေနိုင်တော့၏။</p> <p>အချိန်တို့ ကုန်ဆုံးလာသည်နှင့်အမျှ ဖန်ဂေါ်လီလုံး နှစ်လုံးထဲရှိ သွေးနီရောင် မျှင်လေးများက တဖြည်းဖြည်း နည်းပါးလာလေသည်။</p> <p>သို့သော်...</p> <p>ဝမ်ချန်မှာ ထင်မှတ်ထားသလို လဲကျသွားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ အံကိုတင်းတင်းကြိတ်ကာ ခုခံအားတင်းထားဆဲပင်။</p> <p>လီယီတောင်းမှာ ကျောချမ်းသွားရလေသည်။</p> <p>သူ့မှာ ရွေးချယ်စရာ နည်းလမ်း မရှိတော့ပေ။</p> <p>ဝမ်ချန်ကို ထိန်းချုပ်ထားသော ကြေးမုံပြင်ပင်လျှင် အကန့်အသတ်သို့ ရောက်ရှိနေလေပြီ။</p> <p>အကယ်၍ ဤပုံအတိုင်း ဆက်သွားနေမည် ဆိုပါက ဝမ်ချန်ကို မရှင်းနိုင်ခင် သူတို့ အရင် လဲကျသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p>"ဟူး..."</p> <p>လီယီတောင်း အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူလိုက်ပြီး ဝမ်ချန်ကို စူးစူးရဲရဲ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>တစ်ဖက်လူက သူ့ကို သတ်ဖို့ ဘယ်တုန်းကမှ မရည်ရွယ်ခဲ့တာလား၊ သို့မဟုတ် သူ့ရဲ့ စွမ်းရည်တွေရဲ့ တန်ပြန်သက်ရောက်မှုကို သူ တကယ်ပဲ အကာအကွယ် ယူနိုင်တာလား ဆိုတာကို သူ မသိပေ။</p> <p>သို့သော် ဤမျှလောက် ကြာသည့်တိုင်အောင် သေမင်း၏ အကာအကွယ်ကပင် မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမှ မပြသခဲ့ပေ။</p> <p>ထူးဆန်းတယ်...။</p> <p>ဒါက လုံးဝ ပုံမှန် မဟုတ်ဘူး...။</p> <p>ဒါကြောင့်...</p> <p>လီယီတောင်း ရဲရင့်သော ဆုံးဖြတ်ချက် တစ်ခုကို ချလိုက်လေသည်။ တစ်ဖက်လူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်ရန် ရည်ရွယ်လိုက်ခြင်းပင်။</p> <p>မထူးတော့တဲ့ အတူတူတော့ အသေခံပြီး ချကြည့်မယ်… ရှင်ရင်လည်း ရှင်ပေါ့…။</p> <p>အချိန်တို့ ကုန်ဆုံးသွားပြန်သည်။</p> <p>စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်... တပ်ဖွဲ့ ၃၆ မှ အဖွဲ့ဝင် နှစ်ဦး၏ ဖန်ဂေါ်လီလုံးများ ရုတ်တရက် ကွဲကြေသွား၏။</p> <p>သူတို့ နှစ်ဦးစလုံး သွေးများ ဝေါ့ကနဲ အန်ချလိုက်ရ၏။ ထို့နောက် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားလေတော့သည်။</p> <p>လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားက အနည်းငယ် သက်သာသေးသော်လည်း၊ လူငယ်မှာမူ သတိလစ် မေ့မြောသွားခဲ့လေပြီ။</p> <p>အသက်ရှင်သလား၊ သေဆုံးသွားပြီလား ဆိုသည်ပင် မသေချာတော့ပေ။</p> <p>ဝမ်ချန်၏ ခြေလှမ်းများက အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားလေသည်။</p> <p>ကြေးမုံပြင်ကို အသုံးပြု၍ လီယီတောင်း ထိန်းချုပ်ထားမှုက အာနိသင် ပြယ်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ ဆိုသည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။</p> <p>လီယီတောင်း အံကို တင်းတင်း ကြိတ်လိုက်၏။</p> <p>သူ အရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားရန် ပြင်လိုက်သည်။</p> <p>သို့သော်...</p> <p>သူ ရှေ့သို့ ပြေးထွက်တော့မည့် အချိန်မှာပင် လီကော့ရှန်းမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားလေတော့သည်။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝမ်ရှင်းယွဲ့၏ ဝိညာဉ်လည်း လီကော့ရှန်း ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ချက်ချင်း လွင့်ထွက်လာခဲ့၏။</p> <p>ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ အရှိန်အဝါကြီးတစ်ခုက ဝမ်ချန် ရှိနေသည့် နေရာဆီသို့ ချက်ချင်း ပြေးဝင်သွားလေသည်။</p> <p>ထို့နောက်...</p> <p>တစ်ဖက်လူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တန်းတန်းမတ်မတ်ကြီး ဝင်ရောက်သွားလေတော့၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save