Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၂၂၂</h2> <h2 style="text-align: center;"> သတင်းထောက်တွေက ဘယ်လိုလုပ် ရောက်နေတာလဲ... ( ၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>" အင်း... တကယ်တော့ ခင်ဗျား စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး... ကျွန်တော် ဒီမှာပဲ ရပ်နေတာပါ... ဘယ်မှလည်း ထွက်ပြေးလို့ မရပါဘူး... " </p> <p>လီယီတောင်းက ပြုံးလျက် ဆက်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>သို့သော် သူ၏ ဤကဲ့သို့သော အပြုံးမျိုးက လူတိုင်း၏ အမြင်တွင်တော့ အနည်းငယ် ကြက်သီးထစရာ ကောင်းနေလေသည်။</p> <p>စကားပြောရန် ပြင်နေသည့် လူက သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး အနည်းငယ် တွေဝေသွားကာ မြေကြီးပေါ်တွင် လဲကျနေသည့် သတင်းထောက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်မိ၏။ တကယ်တမ်းတွင် ယခု မြင်ကွင်းက တကယ်ကို ထူးဆန်းလွန်းလှပေသည်။</p> <p>မြေကြီးပေါ်မှာ လဲနေတဲ့ လူက သေနေတဲ့ ပုံစံမျိုး...။</p> <p>လူတိုင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး တချို့ဆိုလျှင် ထွက်ပင် ပြေးသွားကြလေပြီ။</p> <p>ဒါပေမဲ့ ဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာတောင် တစ်ယောက်ယောက်က မေးခွန်းတွေ မေးချင်နေသေးတယ်တဲ့လား...။</p> <p>သူတို့ ဘာတွေ လိုချင်နေတာလဲ...။</p> <p>အစ်ကိုယီတောင်း ဆီကနေ ရှင်းလင်းချက် တစ်ခုကို တကယ်ပဲ လိုချင်နေတာလား...။</p> <p>ဒီလောက်အထိတောင် လုပ်ဖို့ လိုလို့လား...။</p> <p>သို့သော် အခြေအနေက တကယ်ကို ထူးဆန်းလွန်းနေခဲ့လေပြီ။</p> <p>ထိုစဉ် မလှမ်းမကမ်းမှ ဆရာဝန်များနှင့် သူနာပြု အချို့ အပြေးအလွှား ရောက်လာကြလေသည်။</p> <p>ထွက်ပြေးသွားသည့် လူတစ်ယောက်က ဆေးရုံဝန်ထမ်းများကို အကြောင်းကြားလိုက်ခြင်း ဖြစ်နိုင်သလို တစ်ယောက်ယောက်က အရေးပေါ် ဖုန်းဆက်လိုက်ခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။</p> <p>ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီမှာ လူတစ်ယောက် သေနေတာလေ...။ </p> <p>ထိုအချိန်မှာပင် အလောင်းသယ်ကား ကားသမားနှင့် အခြား ဝန်ထမ်း တစ်ယောက်တို့ ကားဘီး လဲပြီးသွားသည်ကို လီယီတောင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူတို့ကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ထွက်သွားရန် အချက်ပြလိုက်၏။</p> <p>လီယီတောင်း က တစ်ချက်လေးမျှ မတုံ့ဆိုင်းဘဲ လှည့်ကာ အလောင်းသယ်ကားပေါ်သို့ တက်လိုက်လေသည်။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အလောင်းသယ်ကား ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သရဲတစ္ဆေများ၏ ဝိညာဉ်များက တစ်ဖန် ပြန်လည် စုဝေးလာသည်ကို သူ သတိပြုမိလိုက်သည်။</p> <p>ပြန်ပေါင်းစပ်ချင်နေတဲ့ ခံစားချက်မျိုး...။</p> <p>ဝမ်ချန်၏ ဝိညာဉ်ကတော့ လီယီတောင်းတို့ နောက်မှ လိုက်လာပြီး ကားထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့လေပြီ။</p> <p>သူ့အလောင်းက ကားထဲမှာ ရှိနေတော့ အမြဲတမ်း စောင့်ရှောက်ရမယ် ဆိုတာကို သူ သိနေလေသည်။</p> <p>" တန်းသာ မောင်း... တစ်ယောက်ယောက်က လာတားရင် တိုက်သာ ချလိုက်... " </p> <p>လီယီတောင်း အသံက အလွန် တည်ငြိမ်နေ၏။</p> <p>သို့သော် ရှေ့ရှိ သတင်းထောက်များက လီယီတောင်းတို့ ကားကို တားရဲမည် မဟုတ်ကြောင်း သူ သိထားလေသည်။</p> <p>သူ ကားသမားကို မြန်မြန် မောင်းခိုင်းရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ အလောင်းသယ်ကား ပတ်လည်တွင် တဖြည်းဖြည်း စုဝေးပေါင်းစပ်လာနေသည့် ဝိညာဉ်များကြောင့် ဖြစ်၏။</p> <p>သူ တစ်ခုခုကို ခံစားနေရတယ်...။</p> <p>ဒီဝိညာဉ်တွေသာ တကယ် ပြန်ပေါင်းစပ်သွားမယ် ဆိုရင်... တော်တော်လေး ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အရာတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်...။</p> <p>သူ ဖြေရှင်းချင်ရင်တောင် သက်တမ်း အများကြီး ပေးဆပ်ရနိုင်တယ်...။</p> <p>ဒါက လောလောဆယ် လီယီတောင်း မတတ်နိုင်တဲ့ အရာပဲ...။</p> <p>ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လီယီတောင်း အတွက်ကတော့ သက်တမ်းတွေကို လွတ်လွတ်လပ်လပ် ဖြုန်းတီးလို့ ရတဲ့ အခြေအနေကို မရောက်သေးဘူးလေ...။</p> <p>သူ ခုလေးတင် အကြမ်းဖျင်း တွက်ကြည့်လိုက်သေးသည်။</p> <p>အကယ်၍သာ သူ ပတ်ဝန်းကျင်က ဝိညာဉ်တွေ အားလုံးကို ရှင်းထုတ်ပစ်ချင်တယ် ဆိုရင် သက်တမ်း နှစ်တစ်ထောင်လောက် ကုန်သွားနိုင်တယ်...။</p> <p>ဒါက သူ မြင်ရသလောက်ပဲ အကြမ်းဖျင်း တွက်ကြည့်ထားတာ...။ ပြီးတော့ အခု... ဒီနေရာက ဆေးရုံလေ...။</p> <p>တစ်ဖက်လူမှာ ဘယ်လို လှည့်ကွက်တွေ ရှိနေသေးလဲ ဆိုတာ ဘယ်သူ သိနိုင်မှာလဲ...။</p> <p>တစ်ဖက်လူမှာ ဘယ်လို အစီအစဉ်တွေ ရှိနေလဲ ဆိုတာ ဘယ်သူ သိနိုင်မှာလဲ...။</p> <p>ဒီဝိညာဉ်တွေကို ရှင်းပြီးသွားရင် ပိုကြီးမားတဲ့ အန္တရာယ်ကြီး တစ်ခု ရှိနေရင်ရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ...။</p> <p>ထို့ကြောင့် သူ လုပ်ရမည့် အရာက တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး ဤနေရာမှ ထွက်သွားရန်ပင်။</p> <p>တစ်ဖက်လူက ဘာတွေပဲ စီစဉ်ထားပါစေ... အရင်ဆုံး ထွက်သွားတာ အကောင်းဆုံးပဲ...။</p> <p>ထိုမျှမက သူက ချီယွီချန် ထံသို့ မက်ဆေ့ချ် တစ်စောင်ပင် ပို့ထားပြီး ဖြစ်၏။</p> <p>လီယီတောင်း၏ အခြေအနေကို သိရှိပြီးနောက် ချီယွီချန် က သဘာဝကျကျပင် အမြန်ဆုံး စီစဉ်ဆောင်ရွက်ပေးခဲ့လေသည်။</p> <p>သူက လူထု သဘောထား အမြင်များကို ထိန်းချုပ်လိုက်၏။</p> <p>ဤသို့ ထိန်းချုပ်လိုက်ခြင်း ဆိုသည်မှာ လီယီတောင်းနှင့် ပတ်သက်သည့် သတင်းများ အားလုံးကို ဖြတ်တောက်လိုက်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ... သီးသန့် လမ်းကြောင်း တစ်ခုဆီသို့ ဦးတည်သွားစေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>တစ်ဖက်လူက တမင် ဖန်တီးထားသည့် ခေါင်းစဉ်များကို လီယီတောင်း အတွက် အကျိုးရှိစေမည့် ဘက်သို့ ဦးတည်သွားစေခြင်းပင်။</p> <p>နောက်ထပ် အချက်တစ်ခုကတော့ သူကိုယ်တိုင် အပြေးအလွှား လာနေခြင်းပင်။ ကျွမ်းကျင်သူများကိုပါ ခေါ်လာခဲ့သေး၏။</p> <p>သူက ငတုံး မဟုတ်ပေ။</p> <p>ယခုအခါ သူက တပ်ဖွဲ့ ၃၆ တွင် ရာထူးတစ်ခု ရရှိထားပြီး သူ၏ စွမ်းရည်များလည်း နိုးထလာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။</p> <p>ထို့ထက် ပိုအရေးကြီးသည်က သူ၏ တွေးခေါ်ပုံနှင့် အခြေအနေ အပေါ် မူတည်ပြီး လိုက်လျောညီထွေ လုပ်နိုင်စွမ်းပင်။</p> <p>အလောင်းသယ်ကား ကားသမားက ချက်ချင်း လီဗာကို ခပ်ပြင်းပြင်း ဖိနင်းလိုက်သဖြင့် ရှေ့မှ လူများ လန့်သွားကာ အလိုလို နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်ကြသည်။</p> <p>ဒီအချိန်ကျမှတော့ ဝင်တားဖို့ ဆိုတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး…။</p> <p>ဒီလို အရှိန်နဲ့ မောင်းလာတဲ့ အလောင်းသယ်ကားရှေ့ကို ဝင်တားမယ် ဟုတ်လား...။</p> <p>မနောက်ပါနဲ့...။</p> <p>အဲဒါက သေကြောင်းကြံတာပဲလေ...။</p> <p>အလောင်းသယ်ကားက လူအုပ်ကြီးကို ကျော်ဖြတ်ပြီး ဆေးရုံ ဂိတ်ပေါက်ဆီသို့ ဦးတည်သွားချိန်တွင် အပိုင်းပိုင်း ပြတ်နေသော ဝိညာဉ်များ တဖြည်းဖြည်း ပေါင်းစပ်လာမှုက ပိုမို မြန်ဆန်လာသည်ကို လီယီတောင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။</p> <p>ကြမ်းကြုတ်သည့် သရဲတစ္ဆေ တစ်ကောင်နှင့် တူသော အရိပ်တစ်ခုကို တွေ့မြင်နိုင်လေပြီ။</p> <p>ထိုအရိပ်က ငါးမီတာခန့် မြင့်၏။</p> <p>လီယီတောင်း အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်မိသည်။ </p> <p>ဒါက နည်းနည်း ခက်ခဲတော့မယ်...။ တစ်ဖက်လူသာ အောင်မြင်စွာ ပေါင်းစပ်သွားခဲ့ရင် သူ လွတ်မြောက်နိုင်ပါဦးမလား...။ 'ဝိညာဉ် ဖမ်းဆီးခြင်း' စွမ်းရည် တစ်ခုတည်းကိုပဲ အားကိုးရတော့မှာလား...။</p> <p>သူ့ရဲ့ 'ဝိညာဉ် ဖမ်းဆီးခြင်း' စွမ်းရည်က ဒီလောက် ကြီးမားပြီး ပေါင်းစပ်နေတဲ့ နာကြည်းနေတဲ့ ဝိညာဉ်ကို ကိုင်တွယ်နိုင်မလား ဆိုတာ လီယီတောင်း မသိပေ။ တကယ်လို့ ကိုင်တွယ်နိုင်တယ် ဆိုရင်တော့... မျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည်လေး၊ အသက်ရှင်ဖို့ လမ်းစလေး တစ်ခုတော့ ရှိသေးတာပေါ့...။</p> <p>ထိုအချိန်တွင် အနည်းငယ် တွေဝေနေသည့် မျက်လုံးများဖြင့် ဝမ်ချန်၏ နာကြည်းနေသော ဝိညာဉ်က ဤဧရာမ ဝိညာဉ်ကြီး၏ ဖိနှိပ်မှု ခံစားချက်ကို သတိထားမိသွားပုံရသည်။</p> <p>သူ့ဝိညာဉ်က စတင် တုန်ယင်လာပြီး မျက်လုံးများက နားမလည်နိုင်မှုများမှ ကြောက်ရွံ့မှုဆီသို့ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲသွားလေသည်။</p> <p>ခုနက သူ ဒီသရဲတစ္ဆေတွေနဲ့ လုံးထွေး သတ်ပုတ်ပြီး သူ့ကိုယ်ပိုင် အလောင်းကို ကာကွယ်နိုင်ခဲ့တဲ့ လုပ်ရပ်တွေကြောင့် သူ့ကို အထင်မကြီးလိုက်ပါနဲ့။</p> <p>အဲဒါက သူ့မှာ အသိစိတ် လုံးဝ မရှိခဲ့လို့လေ...။</p> <p>အဲဒါ အားလုံးက အလိုအလျောက် တုံ့ပြန်မှုတွေချည်းပဲ...။ သူက သူ့အလောင်းကို အလိုလို ကာကွယ်နေတာ...။ သူ့အလောင်း လုံခြုံမှ သူ စိတ်ဖြောင့်ဖြောင့်နဲ့ သေနိုင်ပြီး ဝင်စားလို့ ရမှာလေ...။</p> <p>ဆေးရုံထဲမှ ထွက်ခွာတော့မည့် အလောင်းသယ်ကားကို ကြည့်ရင်း သူတို့ သုံးယောက်စလုံး အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေကြ၏။ </p> <p>ဆေးရုံထဲကနေ ထွက်သွားနိုင်ရင်တော့ အားလုံး အဆင်ပြေသွားမှာပဲ...။</p> <p>လောလောဆယ် ဆေးရုံက ဒီသရဲတစ္ဆေတွေရဲ့ စုဝေးရာ နေရာပဲလေ...။</p> <p>ဆေးရုံထဲကနေ ထွက်သွားနိုင်ရင် ဒီသရဲတစ္ဆေတွေ ဆက်လိုက်နိုင်ချင်မှ လိုက်နိုင်မှာပေါ့…။</p> <p>ဆက်ရှိနေဦးမယ် ဆိုရင်တောင် သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားက သေချာပေါက် လျော့ကျသွားမှာပဲ...။</p> <p>ဒါက ငါတို့အတွက် အခွင့်အရေးပဲ...။ </p> <p>ဒါမှမဟုတ်ရင် ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အရာကြီးကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်ဖို့ ဆိုတာ... မဖြစ်နိုင်ဘူး...။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save