Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၂၂၃</h2> <h2 style="text-align: center;"> နားမလည်နိုင်သည့် အရာများစွာ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p>ကားရှေ့ဘီးများက ဆေးရုံ အဝင်ဝကို ကျော်ဖြတ်သွားသည်နှင့် ကားသမား သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ သူတို့၏ နားလည်မှု၊ သို့မဟုတ် သူတို့၏ အတွေ့အကြုံနှင့် အလေ့အထများ အရ ဆေးရုံ ဆိုသည်မှာ မည်သည့် ထူးဆန်းသော အရာမဆို ဖြစ်လာနိုင်သည့် နေရာတစ်ခုပင်။</p> <p>အရေးအကြီးဆုံး အချက်ကတော့... ဆေးရုံထဲကနေ ထွက်လိုက်တာနဲ့ သူတို့အတွက် ပြဿနာ အားလုံး ကင်းရှင်းသွားပြီ ဆိုတာပဲ...။</p> <p>သို့သော်... ဒီအချိန်လေးမှာတင်... သူ စိတ်သက်သာရာ ရသွားတဲ့ အချိန်လေးမှာတင်... ကားကြီး ထိုးရပ်သွားလေသည်။</p> <p>အင်ဂျင် စက်သေသွားလို့ ရပ်သွားတာမျိုး မဟုတ်ဘဲ လေထဲမှာ တွဲလောင်းကြီး ဖြစ်နေတဲ့ ပုံစံမျိုး…။</p> <p>ဘီးတွေက မြေကြီးနဲ့ လုံးဝ ထိမနေတော့ဘူး...။</p> <p>ကားသမား တစ်ယောက် လုံးဝ ကြောင်အမ်းသွားတော့သည်။</p> <p>သူတင် မကဘူး... သူ့ဘေးက လူလည်း မှင်သက်သွားလေသည်။</p> <p>ဒါပေမဲ့ လီယီတောင်းကတော့ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။</p> <p>ခုနက ဧရာမ ဝိညာဉ်ကြီး သူတို့ဆီ ပြေးလာတာကို သူ သတိထားမိလိုက်တယ်လေ...။</p> <p>အဲဒီအကောင်ကြီးက အလောင်းသယ်ကား တစ်စီးလုံးကို ပင့်မလိုက်တာ...။</p> <p>ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး လီယီတောင်း အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားလေသည်။</p> <p>ဒီလိုမျိုးလည်း လုပ်လို့ရတာလား...။</p> <p>လီယီတောင်း အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်သော်လည်း သေမင်း ဓားသွား ကိုတော့ အသုံးမပြုခဲ့ပေ။</p> <p>ဘာလို့လဲ ဆိုတော့ သူ 'ဝိညာဉ် ဖမ်းဆီးခြင်း' ကို သုံးဖို့ ပြင်လိုက်တဲ့ အချိန်မှာ စနစ်ရဲ့ သတိပေးချက်က သက်တမ်း ကုန်ဆုံးမယ့် နေရာမှာ မေးခွန်းသင်္ကေတ အများကြီး ပြနေလို့ပဲ...။</p> <p>ဒါ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ...။ ဒါက မသေချာဘူး ဆိုတဲ့ သဘောလေ...။</p> <p>ပုံမှန် အခြေအနေမျိုးမှာ ဆိုရင်တော့... ဒါက သက်တမ်းကို အဆက်မပြတ် စုပ်ယူသွားမယ့် သဘောပဲ...။</p> <p>နောက်ဆုံး ရလဒ် ဘယ်လို ဖြစ်လာမလဲ ဆိုတာကိုတော့ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ဘူး...။</p> <p>တကယ့် တိုက်ပွဲထဲ ရောက်မှ၊ ဒါမှမဟုတ် စွမ်းရည်ကို အသက်သွင်းလိုက်မှပဲ သိနိုင်မှာ...။</p> <p>ဒါပေမဲ့...</p> <p>အခု လီယီတောင်း 'ဝိညာဉ် ဖမ်းဆီးခြင်း' ကို သုံးနိုင်ပါ့မလား...။</p> <p>သူ မသိဘူး...။</p> <p>သူ အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်၏။ တဆက်တည်းမှာပင် အိတ်ကပ်ထဲမှ အဆောင်လက်ဖွဲ့ တစ်ခါကို ဆွဲထုတ် ပစ်ပေါက်လိုက်လေသည်။</p> <p>" ဝေါင်း... "</p> <p>အမှောင်ထုထဲမှ ဟိန်းဟောက်သံကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။</p> <p>အလောင်းသယ်ကားပေါ်က ကျန်တဲ့ နှစ်ယောက်တောင် ကြားလိုက်ရပုံပဲ...။</p> <p>တော်သေးတယ်… လီယီတောင်းရဲ့ အဆောင်လက်ဖွဲ့က တစ်ဖက်လူရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို အဟန့်အတား ဖြစ်သွားတယ်...။</p> <p>ကားက ပြန်ပြီး ထိန်းချုပ်လို့ ရသွားပြီ...။</p> <p>ကားသမားက လီဗာကို ခပ်ပြင်းပြင်း ဖိနင်းလိုက်၏။</p> <p>ဒီအချိန်မှာ ဘာလုပ်ရမလဲ ဆိုတာ လူတိုင်း သိနေပြီလေ...။</p> <p>ပြေး...။</p> <p>ပြေးဖို့ပဲ ရွေးချယ်စရာ ရှိတော့တယ်...။</p> <p>သို့သော်...</p> <p>'ဝိညာဉ် ရှာဖွေခြင်း' ကနေတစ်ဆင့် လီယီတောင်း ကြည့်လိုက်ရာ မျက်နှာ ထပ်ပျက်သွားပြန်၏။<br /> တကယ်ကြီး လိုက်လာတာပဲ...။</p> <p>ဆေးရုံထဲမှာတင် ကန့်သတ်ထားတာ မဟုတ်ဘူး...။</p> <p>ပြီးတော့...</p> <p>လီယီတောင်း အမြင်မှားတာလားတော့ မသိဘူး... အရိပ်က... ပတ်ဝန်းကျင်က သရဲတစ္ဆေတွေရဲ့ စွမ်းအင်တွေကို အဆက်မပြတ် စုပ်ယူပြီး ပိုပို အားကြီးလာနေတယ်လို့ သူ ခံစားနေရတယ်...။</p> <p>သောက်ကျိုးနည်း...။</p> <p>တစ်ဖက်လူရဲ့ စွမ်းအားက လျော့မသွားတဲ့ အပြင် တဖြည်းဖြည်းတောင် တိုးလာနေသေးတာလား...။</p> <p>ဒီပုံစံအတိုင်း ဆိုရင်... သူ ဘယ်လိုလုပ် လွတ်အောင် ပြေးနိုင်တော့မှာလဲ...။</p> <p>'ဝိညာဉ် ဖမ်းဆီးခြင်း' ကို သုံးလိုက်တုန်းက သက်တမ်း ကုန်ဆုံးမယ့် ပမာဏကို မသေချာဘူးလို့ ပြနေတာ အံ့သြစရာ မရှိတော့ဘူး...။</p> <p>တစ်ဖက်လူက အဆက်မပြတ် အားဖြည့်နေတာ ဆိုတော့ သဘာဝကျကျပဲ သက်တမ်း ကုန်ဆုံးမှုကလည်း တဖြည်းဖြည်း များလာမှာပေါ့...။</p> <p>လီယီတောင်း စဉ်းစားခန်း ဝင်သွားတယ်။ လက်ရှိ အခြေအနေမှာ နာရေးကူညီမှု အသင်းဆီကို သူ ပြေးလို့ ရပါဦးမလား...။</p> <p>တကယ်လို့ သူက ဒီအကောင်ကြီးကို ခေါ်ပြီး နာရေးကူညီမှု အသင်းဆီကို သွားမယ် ဆိုရင်... ဒါက အစာသွားပို့ပေးသလို ဖြစ်မနေဘူးလား...။</p> <p>ဘယ်လို ဖြစ်တည်မှုမျိုးကများ ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ဘီလူးကြီးကို ဖန်တီးနိုင်ရတာလဲ...။</p> <p>အခုချိန်မှာ ငါ လုပ်နိုင်တဲ့ တစ်ခုတည်းသော အရာက ပြေးနိုင်သမျှ မြန်မြန် ပြေးဖို့ပဲ…။</p> <p>ဒီပြဿနာအတွက် ဖြေရှင်းနည်း တစ်ခုတော့ ရှိရမယ် မဟုတ်လား...။ </p> <p>တကယ်လို့ အခြေအနေတွေ အရမ်း ဆိုးသွားရင်တော့ အဘိုးအိုကိုပဲ သွားရှာရတော့မှာမယ်...။</p> <p>အင်း… တပ်ဖွဲ့ ၃၆ ကို ယုံကြည်ပေးလိုက်ပါမယ်လေ…။</p> <p>ဖြေရှင်းလို့ မရတဲ့ အန္တရာယ်မျိုးနဲ့ ကြုံလာရင် သူတို့ဆီသာ ပြေးလာခဲ့ဖို့ ချီယွီချန် က ပြောထားခဲ့တယ် မဟုတ်လား...။</p> <p>ဒါက... ဖြေရှင်းလို့ မရတဲ့ အန္တရာယ်လို့ သတ်မှတ်လို့ ရနိုင်တယ် မဟုတ်လား...။</p> <p>ဒီလို အခြေအနေမျိုးအတွက် တုံ့ပြန်နိုင်တဲ့ နည်းလမ်း ရှိသင့်တယ် မဟုတ်လား...။</p> <p>ထို့ကြောင့် ပြာယာခတ်နေသည့် ကားသမားကို ကြည့်ပြီး အသံကျယ်ကျယ်နှင့် အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။</p> <p>" အနောက်မြောက်ဘက် ဖန်ကျုံးလမ်းကို မောင်း... "</p> <p>ဒီလမ်းက ကျန်းမြို့မှာ ရှိတဲ့ တပ်ဖွဲ့ ၃၆ ရဲ့ စခန်းဆီကို သွားတဲ့လမ်းပဲ...။</p> <p>ဒါတင် မကသေးဘူး... ချီယွီချန် အဆိုအရ ဆိုရင် အခု အဲဒီစခန်းမှာ အစွမ်းထက်တဲ့ သူတွေ အများကြီး ရောက်နေတယ်တဲ့...။</p> <p>လီယီတောင်းက ဒီဖြစ်ရပ်ရဲ့ အဓိက အကြောင်းရင်း ဖြစ်နေတာမို့ ရန်သူ အများအပြားက သူ့ကို ပစ်မှတ်ထားနေကြတယ်လေ...။</p> <p>လီယီတောင်း အော်သံကြောင့် ကားသမား ကြောင်အသွား၏။ နာရေးကူညီမှုအသင်းသို့ သွားရန် သူ လမ်းကြောင်းပြန်တည်နေသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>လီယီတောင်း၏ အော်သံကို ကြားလိုက်ရသည့် အချိန်တွင် သူ ခဏမျှ တွေဝေသွားပြီး စတီယာရင်ကို ဆတ်ကနဲ ဆွဲလှည့်လိုက်ပြီး လီဗာ ကြမ်းကပ်အောင် နင်းကာ မောင်းလေတော့သည်။</p> <p>အလောင်းသယ်ကားက မီတာ ငါးရာလောက် ရောက်သွားတဲ့ အချိန်အထိ အနောက်က ကြောက်စရာ ကောင်းတဲ့ အငွေ့အသက်ကြီးက ရှိနေတုန်းပဲ ဆိုတာကို လီယီတောင်း သတိပြုမိလိုက်တယ်...။</p> <p>ဒါပေမဲ့ တစ်ဖက်လူရဲ့ အရှိန်က လျော့သွားသလိုပဲ... သူ့နောက်ကို တမင် လိုက်နေသလိုမျိုး...။</p> <p>ဒါက တော်တော်လေး ထူးဆန်းတယ်...။</p> <p>အစတုန်းက တစ်ဖက်လူရဲ့ အရှိန်က တော်တော် မြန်တယ်လေ... ဒါပေမဲ့ အခုကျတော့ နှေးသွားသလိုပဲ...။</p> <p>ဒီကြောက်စရာ အငွေ့အသက်ကြီးကို တစ်ယောက်ယောက်က အနောက်ကနေ ထိန်းချုပ်နေတာများလား...။</p> <p>သူ့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ...။</p> <p>ခဏတာမျှ လီယီတောင်း တစ်ယောက် အတွေးများသွားလေသည်။</p> <p>မကြာသေးခင်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စတွေက အရမ်း များလွန်းတယ်...။</p> <p>ပိုပြီး စေ့စေ့စပ်စပ်နဲ့ ဘက်စုံကနေ စဉ်းစားမှ ဖြစ်တော့မယ်...။</p> <p>လီယီတောင်း စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် ရှေ့ခုံက လူက လီယီတောင်း ဘက်ကို လှည့်ကြည့်လာပြီး ပြာယာခတ်နေသည့် လေသံဖြင့်...<br /> " အစ်ကို... အစ်ကိုယီတောင်း... ကျွန်တော်တို့ ပိတ်မိနေသလိုပဲ... "</p> <p>လီယီတောင်း နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွား၏။</p> <p>ပိတ်မိနေတယ် ဆိုတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ...။</p> <p>ဒါပေမဲ့ လီယီတောင်း ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားတယ်...။ ငါတို့ ဒီနားမှာ လည်နေတာပဲ…။</p> <p>" ဟမ်... နောက်ထပ် ထောင်ချောက် တစ်ခုလား... ဒါက တမင် ဆင်ထားတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် တိုက်ဆိုင်သွားတာလား... စနစ်ကများ တစ်ဖက်လူနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ငါ့ကို ထောင်ချောက်ဆင်နေတာလား... "</p> <p>ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... စနစ်ဆီကနေ ယာယီမစ်ရှင် သတိပေးချက်သာ မရခဲ့ဘူး ဆိုရင်... လီယီတောင်း က ဝမ်ချန်ရဲ့ နာရေးကို လာကြီးကြပ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူးလေ...။</p> <p>စနစ်ရဲ့ မစ်ရှင်ကြောင့်သာ လီယီတောင်း လာခဲ့တာ...။</p> <p>နောက်ဆုံးတော့ ဒီလို ကိစ္စတွေ အများကြီးနဲ့ ကြုံရတယ်... ဒါ တကယ်ပဲ တိုက်ဆိုင်မှု သက်သက်ပဲလား...။</p> <p>ဒီအချိန်မှာ သူက ထူးထူးခြားခြားကို တည်ငြိမ်နေပြီး အဆက်မပြတ် အကြံထုတ်နေတယ်...။ သူ့အနောက်က ကြောက်စရာ အငွေ့အသက်ကြီးက လိုက်လာတုန်းပဲ ဆိုတာ သူ သတိထားမိတယ်...။</p> <p>ငါတို့ကို ပိတ်မိအောင် လုပ်ထားတဲ့ ဟာနဲ့ အနောက်က ကြောက်စရာ အငွေ့အသက်ကြီးက တစ်ဖွဲ့တည်း မဟုတ်ဘူးများလား...။</p> <p>ဟက်... ဒါ စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလာပြီပဲ...။</p> <p>သူ ဖုန်းထုတ်ပြီး စစ်ကြည့်လိုက်တယ်...။ ထင်တဲ့ အတိုင်းပဲ... လိုင်းမရှိဘူး...။</p> <p>" ဆက်မောင်း... မရပ်နဲ့... လောစရာ မလိုဘူး... လောလောဆယ် ကျွန်တော်တို့ လုံခြုံနေသေးတယ်... "</p> <p>ကားသမား တစ်ကိုယ်လုံး ချွေးတွေ ရွှဲနေပြီ ဖြစ်သလို အခြား တစ်ယောက်လည်း တုန်ရီနေသည်ကို လီယီတောင်း သတိထားမိလိုက်၏။</p> <p><br /> ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီနေရာက တရုတ်ပြည်လေ... တိုင်းပြည်ရဲ့ နယ်နိမိတ် အတွင်းမှာ... ပြီးတော့ တပ်ဖွဲ့ ၃၆ က အထူး အလေးထားတဲ့ ကျန်းမြို့မှာလေ...။</p> <p>တစ်ဖက်လူက တကယ်ပဲ ငါတို့ကို သီးသန့် ပစ်မှတ်ထားပြီး ဒီလောက်တောင် အများကြီး စီစဉ်နိုင်ပါ့မလား...။</p> <p>လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး…။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save