Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၂၂၅</h2> <h2 style="text-align: center;">စစ်ကူများ ( ၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>လီယီတောင်း ကားတံခါးကို ဖွင့်ပြီး ဆင်းလိုက်ချိန်တွင် ကားသမားနှင့် နောက်တစ်ယောက်တို့ကလည်း တွန့်ဆုတ် တွန့်ဆုတ်နှင့် နောက်က လိုက်ဆင်းလာကြ၏။ သူတို့ မျက်နှာပေါ်တွင် စိုးရိမ်မှုများက အထင်းသား ပေါ်လွင်နေလေသည်။</p> <p>" မင်းတို့က... " </p> <p>လီယီတောင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။</p> <p>သူတို့ နှစ်ယောက်စလုံးက မချိပြုံးလေး ပြုံးပြလိုက်ကြပြီး... </p> <p>" ကျွန်တော်တို့ အထဲမဝင်တော့ပါဘူး... ဒီမှာပဲ စောင့်နေပါ့မယ်... အနည်းဆုံးတော့ အပြင်ဘက်ကနေ ကူညီပေးလို့ ရတဲ့သူ တစ်ယောက်လောက်တော့ ရှိသင့်တယ် မဟုတ်လား... " </p> <p>သူတို့ စွမ်းရည်များက တိုက်ပွဲ ဝင်နွဲရလောက်အောင် အားမကောင်းမှန်း သိကြပေသည်။</p> <p>အပြင်ကနေ စောင့်ပြီး အကူအညီ ပေးတာကသာ သူတို့ လုပ်နိုင်တဲ့ အကောင်းဆုံး အရာပဲလေ...။</p> <p>လီယီတောင်း သူတို့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။ </p> <p>" အင်း... " </p> <p>စကားဆုံးသည်နှင့် လီယီတောင်း လှည့်ထွက်သွားပြီး သူတို့ အနောက်ဘက်ရှိ အကာအကွယ် ချထားသည့် နေရာဆီသို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ပြန်လျှောက်သွားလေသည်။ </p> <p>ခြေလှမ်း အနည်းငယ် လှမ်းအပြီးတွင် မမြင်ရသည့် အလွှာပါးလေး တစ်ခုကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့သော် ထိုအလွှာလေးက နူးညံ့နေပြီး သူ ဖြတ်လျှောက်သွားလို့ ရနေ၏။</p> <p>အထဲကနေ အပြင်ကို ထွက်လာတုန်းကလောက် မမာကျောဘူး...။</p> <p>လီယီတောင်း အကာအကွယ် အတွင်းသို့ ပြန်ရောက်သွားချိန်တွင် ချီယွီချန် တစ်ယောက် မြေကြီးပေါ်တွင် ဒူးတစ်ဖက် ထောက်လျက်သား ဖြစ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p>သူ့အနီးနားမှာတော့ အဖြူရောင် ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသား တစ်ယောက် သတိလစ်နေပြီး အသက်ငွေ့ငွေ့သာ ကျန်တော့သည်။</p> <p>သူ့ရှေ့မှာတော့ ကြောက်စရာ အရိပ်ကြီးက ရေခဲ အချုပ်အနှောင်တွေ ကနေ ရုန်းထွက်ပြီးနေပြီ...။</p> <p>မြေကြီးပေါ်မှာ ပြန့်ကျဲနေတဲ့ ရေခဲစတွေကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ချီယွီချန်ရဲ့ အခြေအနေက သေချာပေါက် ကောင်းမနေဘူး ဆိုတာ သိသာလှပေသည်။</p> <p>ချီယွီချန်က လီယီတောင်း ဝင်လာသည်ကို မြင်တော့ ဒေါသတကြီး အော်လိုက်၏။ </p> <p>" မင်းကို ထွက်သွားဖို့ ငါ ပြောထားတယ် မဟုတ်ဘူးလား... ဘာလို့ ပြန်လာတာလဲ... "</p> <p>ချီယွီချန် တကယ်ကို ဒေါသထွက်နေလေပြီ။</p> <p>သို့သော် လီယီတောင်းကတော့ ချီယွီချန်၏ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်မှုကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။</p> <p>ချီယွီချန် နဲ့ သူ့ကြားက ဆက်ဆံရေးက ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်နေပါစေ... အစပိုင်းက အသုံးချဖို့ ကြံစည်တာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ အခုလို အတင်းအကျပ် အကူအညီ တောင်းခံရတာပဲ ဖြစ်ဖြစ်... သူတို့ နှစ်ယောက်က လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေလို့ သတ်မှတ်လို့ ရတယ် မဟုတ်လား...။</p> <p>သူ အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ပြီး ကြောက်စရာ အရိပ်ကြီးကို တိုက်ရိုက် မရင်ဆိုင်သေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p>တစ်ဖက်လူကလည်း ချီယွီချန်ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် အားနည်းသွားပုံရပြီး လောလောဆယ် တိုက်ခိုက်မယ့် အရိပ်အယောင် မပြသေးဘူး...။ လီယီတောင်းက မလှမ်းမကမ်းမှာ လဲကျနေတဲ့ အဖြူရောင် ဝတ်စုံနဲ့ လူဆီကို လျှောက်သွားလိုက်တယ်...။</p> <p>သူ ထိုင်ချလိုက်ပြီး ထိုလူ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ညာလက်ကို တင်လိုက်၏။</p> <p>အင်း... </p> <p>မသေသေးဘူးပဲ...။</p> <p>နတ်ဘုရားလက်...။</p> <p>သက်တမ်း ၃၆ နှစ်...။</p> <p>လီယီတောင်း စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် တစ်ဖက်လူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က တဖြည်းဖြည်း တုန်လှုပ်လာပြီး မျက်ခွံများလည်း အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလာလေသည်။</p> <p>သိသာလှပေသည်...။</p> <p>သူ နိုးလာတော့မှာ...။</p> <p>ကုသပေးပြီးနောက် လီယီတောင်း မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။ ချီယွီချန် ရှိရာသို့ သူ မသွားခဲ့ပေ။ ချီယွီချန်က ဒဏ်ရာရထားသော်လည်း အသက်အန္တရာယ် မရှိနိုင်ကြောင်း သူ သိနေ၍ပင်။</p> <p>ဒါကြောင့်... ပြဿနာ မရှိဘူး...။</p> <p>လီယီတောင်း ဖြည်းညင်းစွာ ရှေ့သို့ တိုးသွားပြီး သူ့ရှေ့တွင် စုဝေးနေသည့် မရေမတွက်နိုင်သော သရဲတစ္ဆေများကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေလိုက်၏။ သူ့မျက်လုံးများထဲတွင် မည်သည့် ခံစားချက်မှ မရှိပေ။ ညာလက်ထဲတွင်တော့ အဆောင်လက်ဖွဲ့ တစ်ခုကို ဆုပ်ကိုင်ထားလေသည်။</p> <p>သို့သော်...</p> <p>သူက ရှေ့ရှိ ကြောက်စရာ အရိပ်ကြီး အပေါ်  အဆောင်လက်ဖွဲ့ကို တိုက်ရိုက် အသုံးမပြုခဲ့ပေ။</p> <p>ထို့အစား အဆောင်လက်ဖွဲ့ကို ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အကာအကွယ်ဆီသို့ ဦးတည်ပစ်လွှတ်လိုက်၏။</p> <p>ပထမဆုံး... ပုန်းနေတဲ့ အမှိုက်ကောင်တွေကို အရင် ဖော်ထုတ်ရမယ်...။</p> <p>လီယီတောင်း အဆောင်လက်ဖွဲ့ကို အသုံးပြုလိုက်ချိန်တွင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အကာအကွယ်က ချက်ချင်း ပျက်စီးမသွားသည်ကို အံ့သြဖွယ် တွေ့လိုက်ရလေသည်။</p> <p>သူ အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်၏...။</p> <p>ကြည့်ရတာ တစ်ဖက်လူရဲ့ စွမ်းအားက တော်တော်လေး အံ့မခန်းပဲ...။</p> <p>သူ တစ်စက်လေးမျှ မတုံ့ဆိုင်းတော့ဘဲ အဆောင်လက်ဖွဲ့ နှစ်ခုကို တစ်ပြိုင်နက် သုံးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p>ခုလေးတင်မှ ပြန်ဖြည့်ထားသည့် အဆောင်လက်ဖွဲ့ လေးခု ကုန်သွားသည်ကို ကြည့်ပြီး သူ စကားမပြောနိုင်အောင် ဖြစ်သွားမိ၏။ </p> <p>ဒီဟာတွေက မြန်မြန် ကုန်လွန်းတယ်...။</p> <p>ဒါတွေ ထပ်ရနိုင်မယ့် နည်းလမ်းများ ရှိဦးမလား...။</p> <p>တကယ်တော့... လီယီတောင်း အတွက် အဆောင်လက်ဖွဲ့ တစ်ခုတည်း သုံးရင် လုံလောက်ပါတယ်...။</p> <p>ခုနက တစ်ဖက်လူက အဆောင်လက်ဖွဲ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံနိုင်ခဲ့ရတဲ့ အဓိက အကြောင်းရင်းကတော့... တစ်ဖက်လူရဲ့ ကိုယ်ပေါ်မှာ အထူး ကိုယ်စားလှယ် အရာဝတ္ထု တစ်ခုခု ရှိနေလို့ပဲ...။</p> <p>ခုနက တစ်ဖက်လူက ဒီအရာဝတ္ထုကို သုံးပြီး တိုက်ခိုက်မှုကို ကာကွယ်လိုက်တာ...။</p> <p>ဒီအရာဝတ္ထုသာ မရှိရင် သူ ခုနကတည်းက သေနေလောက်ပြီ...။</p> <p>ဒါကြောင့်...</p> <p>တကယ်လို့ လီယီတောင်းကသာ တိုက်ခိုက်ဖို့ အတွက် အဆောင်လက်ဖွဲ့ တစ်ခု ထပ်သုံးခဲ့မယ် ဆိုရင် ပြဿနာ ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး...။</p> <p>ဒါပေမဲ့...</p> <p>လီယီတောင်းက ဒီလို ပြဿနာမျိုး ရှိနေနိုင်တယ် ဆိုတာကို မသိခဲ့ဘူးလေ...။ တကယ့် လက်တွေ့ အခြေအနေကို သူမှ မသိတာ...။</p> <p>ဒါကြောင့်...</p> <p>လုံးဝကို စိတ်ချရအောင်လို့ သူက အဆောင်လက်ဖွဲ့ နှစ်ခုကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း သုံးပစ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တာလေ... တစ်ဖက်လူကို ချက်ချင်း အပြတ်ရှင်းပစ်ဖို့ မျှော်လင့်ချက်နဲ့ပေါ့...။</p> <p>အရာအားလုံးက အဆင်ပြေသွားခဲ့ပါတယ်။</p> <p>အဆောင်လက်ဖွဲ့ တစ်ခု အပိုကုန်သွားပေမဲ့ အနည်းဆုံးတော့ အခု အောင်မြင်သွားပြီ ဆိုတာ အထင်းသား မြင်နေရပြီလေ...။</p> <p>အကာအကွယ်ကြီး လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ...။</p> <p>ဆိုလိုတာက ဒီအကာအကွယ် နောက်ကွယ်မှာ ပုန်းနေတဲ့ ကောင်လည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဆိုတဲ့ သဘောပဲ...။</p> <p>အမှောင်ထဲမှာ ပုန်းကွယ်နေတဲ့ အဆိပ်ပြင်းမြွေလို အန္တရာယ်မျိုးကို ရှင်းလင်းပစ်လိုက်နိုင်ပြီလေ...။</p> <p>တကယ်တမ်း ပြောရရင်တော့ တစ်ဖက်လူဆီမှာ တခြား ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်းတွေ ကျန်နေသေးလား ဆိုတာကို လီယီတောင်း လုံးဝ အသေအချာ မသိနိုင်သေးဘူး...။</p> <p>ဒါပေမဲ့ အနည်းဆုံးတော့ လောလောဆယ် မျက်စိရှေ့မှာ မြင်နေရတဲ့ အန္တရာယ်ကိုတော့ ဖြေရှင်းပြီးသွားပြီလေ...။</p> <p>ကျန်နေသေးတဲ့ အန္တရာယ်တွေ ကတော့ ဒီအချိန်မှာ လီယီတောင်း တစ်ယောက် ရှာဖွေ ဖော်ထုတ်နိုင်တဲ့ အရာတွေ မဟုတ်တော့ဘူး...။</p> <p>ဒီလို အခြေအနေမျိုး အောက်မှာတော့ လီယီတောင်း အတွက် လုပ်စရာ ဆိုလို့ သူ့ရှေ့က ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ဝိညာဉ်ပေါင်းစပ် ဘီလူးကြီးကို ဘယ်လို ရှင်းရမလဲ ဆိုတာကို အဖြေရှာဖို့ပဲ ကျန်တော့တယ်...။</p> <p>ချီယွီချန်တောင် ရောက်လာပြီ ဆိုမှတော့ ကျန်တဲ့လူတွေလည်း မကြာခင် ရောက်လာတော့မယ်လို့ သူ ယုံကြည်ထားတယ်...။</p> <p>ဖြစ်နိုင်တာက သူတို့တွေ အခုချိန်မှာ တစ်နေရာရာမှာ ပိတ်မိနေတာ၊ ဒါမှမဟုတ် အတော်လေး အလှမ်းဝေးတဲ့ နေရာမှာ ရောက်နေတာမျိုးလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်လေ...။</p> <p>ဒါတင် မကသေးဘူး... လီယီတောင်းရဲ့ အနီးအနားမှာ စောင့်ကြပ်ပေးနေမယ့် လူတချို့ ရှိနေရမှာလေ...။ ဘာဖြစ်လို့ ဒီလူတွေ အခုထိ ပေါ်မလာကြသေးတာလဲ...။</p> <p>သေချာတာပေါ့... သူတို့လည်း လီယီတောင်း အတွက် ရန်သူတွေကို ကြားဖြတ် တားဆီးပေးရင်း တိုက်ပွဲဝင်နေရလို့ ဖြစ်မှာပေါ့...။</p> <p>လီယီတောင်း အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်၏။</p> <p>ထို့နောက် ဝိညာဉ်ပေါင်းစပ် ဘီလူးကြီး ရှိရာဘက်ဆီသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်သွားလိုက်၏...။</p> <p>'ဝိညာဉ် ဖမ်းဆီးခြင်း' ...</p> <p>ပြီးတော့ သေမင်းဓားသွား... ။</p> <p>နှစ်ခုလုံးကို အသုံးပြုရန် သူ အသင့်ပြင်ထားလိုက်၏။</p> <p>အခုလို အချိန်အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ ပေါင်းစပ်ပြီးသွားတဲ့ အချိန်မှာတော့ ဒီသရဲတစ္ဆေ ပေါင်းစပ်ဘီလူးကြီးကို သေမင်းဓားသွားနဲ့တောင် ခုတ်ပိုင်းလို့ ရနေပြီလေ...။</p> <p>ဆိုလိုတာက တစ်ဖက်လူက တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ရုပ်လုံးပေါ်လာပြီ၊ ဒြပ်ရှိတဲ့ အရာတစ်ခု ဖြစ်လာပြီ ဆိုတဲ့ သဘောပဲ...။</p> <p>အကယ်၍သာ တစ်ဖက်လူ လုံးဝ ရုပ်လုံးပေါ်လာတဲ့ အထိ သူ ဆက်စောင့်နေမယ် ဆိုရင်...</p> <p>ဖြစ်နိုင်တာက...</p> <p>ပိုပြီးတောင် ကြောက်စရာ ကောင်းလာနိုင်သေးတယ်လေ...။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save