Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၂၂၉</h2> <h2 style="text-align: center;"> အဘိုးအို ရောက်လာပြီ...</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အချိန်များ ကုန်လွန်လာသည်နှင့်အမျှ နှစ်ဖက်စလုံး အခြေအနေ ဆိုးရွားလာကြလေသည်။ </p> <p>လီယီတောင်းက သူ၏ ကျန်ရှိနေသော သက်တမ်း ၁၅၈ နှစ်ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ မျက်နှာ တဖြည်းဖြည်း မည်းမှောင်လာတော့၏။</p> <p>သူ တောင့်ခံနိုင်ဖို့ ၁၅ စက္ကန့်ပဲ အချိန်ရတော့တယ်...။</p> <p>ဒီ ၁၅ စက္ကန့် အတွင်းမှာ ပြိုင်ဘက် မသေဘူးဆိုရင်…. သေရမယ့်သူက ငါ ဖြစ်သွားနိုင်တယ်...။</p> <p>ချီယွီချန်နဲ့ အဖြူရောင် ဝတ်ရုံရှင် ကတော့ လုံးဝ သတိလစ်သွားကြပြီလေ...။</p> <p>သတိလစ်သွားတယ် ဆိုတာထက်...</p> <p>သူတို့က အသက်ရှင်သလား၊ သေနေပြီလား တောင် သေချာ မသိရတဲ့ အခြေအနေမျိုး ရောက်နေတာ...။ </p> <p>သူတို့ရဲ့ အခြေအနေကို ကြည့်ရတာ သိပ်မဟန်ဘူး...။</p> <p>လီယီတောင်းက ကျန်ရှိနေသော သက်တမ်းများကို ဆက်လက် အသုံးပြုကာ မနားတမ်း ရှေ့ဆက် တိုးနေလေသည်။ </p> <p>ကျွတ်လွတ်သေးသော ဝိညာဉ်များကို ဖမ်းချုပ်ထားသည့် ကြေးမုံပြင်ကို လီယီတောင်း ပြန်သိမ်းလိုက်ပြီ ဖြစ်၏။</p> <p>ပေါင်းစပ် မိစ္ဆာကောင်ကြီး၏ အင်အား အနိမ့်ဆုံးသို့ ကျဆင်းသွားချိန်တွင် ကျန်ရှိနေသော ဝိညာဉ်များက ဆုတ်ခွာ ထွက်ပြေးသွားကြလေသည်။ </p> <p>သူတို့က အသိစိတ် ရှိတဲ့ ဝိညာဉ်တွေပဲလေ... ငတုံးတွေမှ မဟုတ်တာ...။ </p> <p>အန္တရာယ်ရှိတဲ့နေရာ… သေမယ့် နေရာမှာ သူတို့ ဆက်ပြီး ပေကပ်နေမလားလေ…။</p> <p>သေချာပေါက် ထွက်ပြေးမှာပေါ့…။</p> <p>ထို့ကြောင့် ယခုအခါ လီယီတောင်းမှာ နောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်သူ၏ နောက်ဆုံး အသိစိတ်နှင့်သာ ရင်ဆိုင်နေရပြီး အတင်း တောင့်ခံထားရလေသည်။</p> <p>ချီယွီချန်နဲ့ အဖြူရောင် ဝတ်ရုံရှင် တို့ နှစ်ယောက်လုံး သတိလစ်သွားကြပြီ ဆိုတော့ ပြိုင်ဘက် ထွက်မပြေးနိုင်အောင် တားဆီးထားတာ ဆိုလို့ လီယီတောင်း ရဲ့ ဝိညာဉ် ဖမ်းယူခြင်း စွမ်းရည် တစ်ခုပဲ ရှိတော့တယ်...။</p> <p>လီယီတောင်း ဘယ်လောက်ပဲ အားနည်းနေပါစေ... သူ့မှာ သက်တမ်း ရှိနေသရွေ့ အဲဒီ စွမ်းရည်ကို သူ အသုံးပြုနိုင်တယ်...။</p> <p>လီယီတောင်း ပိုနီးကပ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ပြိုင်ဘက်၏ အသိစိတ်က ပိုမို ပြာယာခတ်လာလေသည်။</p> <p>တကယ့် သေခြင်းတရားနဲ့ ရင်ဆိုင်ရမယ့် အချိန် နီးကပ်လာတဲ့ အခါ... သေခြင်းတရားကို တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ရင်ဆိုင်နိုင်မယ်လို့ ဘယ်သူက အာမခံနိုင်မှာလဲ...။</p> <p>စိတ်အားထက်သန်လွန်းသူတွေ၊ ဒါမှမဟုတ် ရူးသွပ်နေသူတွေ ကလွဲရင်... ဆင်ခြင်တုံတရား နည်းနည်းလေး ရှိတဲ့ ဘယ်သူမဆို... မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့တဲ့ အခြေအနေမျိုး မရောက်မချင်း သေခြင်းတရားကို ရင်ဆိုင်ချင်မှာ မဟုတ်ဘူး... ပြီးတော့ ရင်ဆိုင်နိုင်မှာလည်း မဟုတ်ဘူးလေ...။ </p> <p>ကျန်ရှိသော သက်တမ်း ၁၀၈ နှစ်နှင့် အချိန် ဆယ်စက္ကန့်သာ လိုတော့သည့် အချိန်တွင် လီယီတောင်း အသံကုန် ဟိန်းဟောက်လိုက်လေသည်။</p> <p>ဆယ်စက္ကန့်... ကိုးစက္ကန့်... ငါးစက္ကန့်... လေးစက္ကန့်... နောက်ဆုံး သုံးစက္ကန့်ပဲ ကျန်တော့တယ်...။</p> <p>ဒီနောက်ဆုံး သုံးစက္ကန့် အတွင်းမှာ လီယီတောင်း မျက်လုံးတွေက လုံးဝ နီရဲသွားပြီး လုံးဝ ရူးသွပ်သွားတော့တယ်...။</p> <p>နောက်ဆုံး သုံးစက္ကန့်က အချိန်ရပ်တန့်သွားသလိုပဲ...။</p> <p>တကယ်လို့ နောက်ဆုံး စက္ကန့်အထိ သူ မဖြေရှင်းနိုင်ဘူး ဆိုရင်... ဝိညာဉ် ဖမ်းယူခြင်း စွမ်းရည် အသုံးပြုတာကို သေချာပေါက် ရပ်တန့်ရတော့မှာပဲ...။</p> <p>ဒါပေမဲ့ ဝိညာဉ် ဖမ်းယူခြင်း ကို ရပ်လိုက်တယ် ဆိုတာ တိုက်ပွဲကို လက်လျှော့လိုက်တာနဲ့ အတူတူပဲလေ... ပြီးတော့ ပြိုင်ဘက်က လီယီတောင်း ကန့်သတ်ချက်ကို ရောက်သွားပြီ ဆိုတာကို သေချာပေါက် သဘောပေါက်သွားလိမ့်မယ်...။</p> <p>သုံးစက္ကန့်... နှစ်စက္ကန့်... တစ်စက္ကန့်...။ </p> <p>ပြိုင်ဘက်က လဲမကျသွားဘူး...။</p> <p>ဤအခိုက်အတန့်တွင် လီယီတောင်း နှုတ်ခမ်းထောင့်၌ ခါးသက်သက် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။</p> <p>သူ ရှိသမျှ အကုန် ထုတ်သုံးပြီး ဝှက်ဖဲတွေ အကုန် ပြလိုက်တာတောင် ပြိုင်ဘက်ကို အနိုင်မယူနိုင်ခဲ့ဘူးလား...။</p> <p>ဒါပေမဲ့ သူ အကောင်းဆုံး ကြိုးစားခဲ့တယ် ဆိုတာကိုတော့ သူ သိပါတယ်...။</p> <p>ဟူး... ဘဝ ဆိုတာကလည်း ဒီလိုပါပဲလေ...။</p> <p>နောက်တစ်စက္ကန့်မှာ ဘာဖြစ်လာမလဲ ဆိုတာကို ဘယ်သူကမှ ကြိုမခန့်မှန်းနိုင်ဘူး...။</p> <p>လီယီတောင်းရဲ့ နောက်ဆုံး စက္ကန့် ကုန်ဆုံးသွားတဲ့ အချိန်လေးမှာပဲ... ဝိညာဉ် ဖမ်းယူခြင်း စွမ်းရည်ကို ရပ်တန့်ဖို့ သူ အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးခံလိုက်ရတယ်...။ </p> <p>မမြင်ရတဲ့ အင်အား တစ်ခုက သူ့ကို လွှမ်းခြုံသွားတယ်... ရင်းနှီးပြီး နူးညံ့တဲ့ အင်အား တစ်ခုပေါ့...။</p> <p>တစ်ယောက်ယောက်၊ ဒါမှမဟုတ် တစ်ခုခုက လီယီတောင်း ကို ကယ်တင်ဖို့ ကြိုးစားနေတာပဲ...။ </p> <p>သူ့မျက်လုံးများထဲတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။ </p> <p>ထိုစဉ် အနောက်မှ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်လာသော အဘိုးအို တစ်ဦးကို လီယီတောင်း သတိထားမိလိုက်လေသည်။</p> <p>အဘိုးအို၏ ခြေလှမ်းများက အလွန် ညီညာပြီး ကိုယ်ဟန်အနေအထားကလည်း အလွန် တည်ငြိမ်နေ၏။  ထိုသူကို လီယီတောင်း မြင်လိုက်ရချိန်တွင် လေလျော့သွားသော ပူဖောင်းပမာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ခွေကျသွားလေတော့သည်။</p> <p>သူ ဘေးကင်းသွားပြီ ဆိုတာကို သူ သိလိုက်တယ်...။</p> <p>အဘိုးအို ရောက်လာပြီလေ...။</p> <p>အဘိုးအို လှုပ်ရှားတာကို သူ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးပေမဲ့ အဘိုးအို အပေါ် သူ အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်မှု ရှိတယ်...။ </p> <p>အဘိုးအိုက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး သာမန် လူတစ်ယောက် မဟုတ်ဘူး ဆိုတာကို သူ သိတယ်လေ... မဟုတ်ရင် အရင်တုန်းက သူ အသက်ရှင်နိုင်ခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး... ဒါကြောင့် အဘိုးအိုကို မြင်လိုက်တဲ့ အခိုက်အတန့်မှာပဲ သူ လုံးဝ စိတ်အေးသွားတော့တယ်...။</p> <p>တင်းမာနေတဲ့ အာရုံကြောတွေလည်း ပြေလျော့သွားတယ်...။</p> <p>ဒါကြောင့်... သူ အားနည်းသွားတာပေါ့...။</p> <p>အနားရောက်လာသော အဘိုးအိုက လီယီတောင်းကို ကြည့်ကာ ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။ </p> <p>လီယီတောင်း ပြန်မတုံ့ပြန်နိုင်ပေ။ တုံ့ပြန်ရန် ခွန်အားပင် မရှိတော့ပေ။</p> <p>ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... ဒီနေ့ ကြုံခဲ့ရတဲ့ အကျပ်အတည်း မျိုးကတော့ တကယ့်ကို ရှားပါးတဲ့ အဖြစ်အပျက် တစ်ခုပါပဲ...။</p> <p>တပ်ဖွဲ့ ၃၆ တစ်ခုလုံးရော အကြီးအကဲလျန် ပါ ပြာယာခတ်သွားတာ… သူတို့လည်း ကယ်ဆယ်ရေး ပို့မရ ဖြစ်ကုန်တာ…။</p> <p>အဘိုးအို တောင်မှ ဒီကို အပြေးအလွှား လာဖို့ အချိန် အတော်ကြာ ယူခဲ့ရတယ်...။</p> <p>ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ တိုက်ပွဲက လီယီတောင်း ရဲ့ ရင်ထဲမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တိုးတက်အောင် လုပ်ဖို့ မျိုးစေ့ တစ်စေ့ကိုလည်း ချပေးခဲ့တယ်...။</p> <p>အမြန်ဆုံး ခိုင်မာအောင် လုပ်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ မျိုးစေ့ တစ်စေ့ပေါ့...။</p> <p>ကြည့်လေ... အရင်က Follow လုပ်ခဲ့တာတွေနဲ့ ကြိုတင် ဟောကိန်း ထုတ်ခဲ့တာတွေ အကုန်လုံးက သာမန် လူတွေကိုပဲ ပစ်မှတ်ထားခဲ့တာ...။</p> <p>သဘာဝကျကျပဲ... ဘာပြဿနာမှ မရှိခဲ့ဘူး...။</p> <p>အထူး စွမ်းရည် ရှိတဲ့ သူတချို့ကို ကိုင်တွယ် ဖြေရှင်းရတဲ့ အခါမှာတောင် သူတို့က အဖွဲ့အစည်း ထဲက ပါမွှားလေးတွေ သက်သက်ပဲလေ...။</p> <p>ဒါကြောင့် ပြဿနာ မရှိခဲ့တာပေါ့...။</p> <p>ဒီလို လွယ်လွန်းတော့လည်း လီယီတောင်း ခပ်ပေါ့ပေါ့ပဲ နေခဲ့မိတာပေါ့…။</p> <p>သို့သော် အကြွင်းမဲ့ စွမ်းအားနှင့် ပိုမို မြင့်မားသော အဆင့်ရှိ စွမ်းရည်များနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် လီယီတောင်း၏ စွမ်းရည်များ၏ အားနည်းချက်များက ပေါ်လွင်လာခဲ့လေသည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် ယခုအခါ ဤအဖြစ်အပျက် အပြီးတွင် လီယီတောင်းသည် စနစ်၏ မစ်ရှင်များကို တတ်နိုင်သမျှ တက်ကြွစွာ ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်ရန် စီစဉ်ထားလေသည်။</p> <p>မကြာသေးခင်က သူ့ရဲ့ Follow လုပ်မှုတွေက တကယ်ကို အများကြီး လျော့ကျသွားခဲ့တာ...။</p> <p>Follow ခံရတဲ့သူ သေဆုံးသွားပြီးတဲ့ နောက်မှာ နောက်ဆက်တွဲ မစ်ရှင် တချို့ကို သူ တက်တက်ကြွကြွ မလုပ်ခဲ့ဘူးလေ...။ </p> <p>ဒါက သက်တမ်း စုဆောင်းမှုကို နှေးကွေးစေရုံသာမက စွမ်းရည် တိုးတက်မှုကိုလည်း အဟန့်အတား ဖြစ်စေတယ်...။ </p> <p>တကယ်လို့ သူသာ ပိုပြီး ကြိုးစားခဲ့မယ် ဆိုရင်... သက်တမ်း နှစ်ထောင်နဲ့ချီပြီး သူ စုဆောင်းနိုင်မှာ...။ </p> <p>ဒါမှမဟုတ်... သူ မစ်ရှင်တွေ ပိုလုပ်ပြီး စနစ်ကို အဆင့်မြှင့်ခဲ့မယ် ဆိုရင် ဒီနေ့ တိုက်ပွဲက နည်းနည်း ပိုလွယ်ကူသွားနိုင်တယ်...။ </p> <p>လီယီတောင်း တစ်ယောက် စောစောက တိုက်ပွဲအကြောင်း ပြန်တွေးနေချိန်မှာပင် အဘိုးအိုက ပြိုင်ဘက်၏ အသိစိတ် ရှေ့သို့ ရောက်နေပြီ ဖြစ်၏။</p> <p>သူ၏ အပြုံးက တဖြည်းဖြည်း အေးစက်လာလေသည်။</p> <p>အကြောက်တရားများ ပြည့်နှက်နေသော ပြိုင်ဘက်၏ မျက်လုံးများကို တည့်တည့်စိုက်ကြည့်ပြီး သူ ဘာစကားမျှ မဆိုဘဲ လက်ညှိုးဖြင့် ထိုးလိုက်လေသည်။</p> <p>ထို့နောက် ပြိုင်ဘက်၏ အသိစိတ်က မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့၏။ </p> <p>ထိုအချိန်တွင် အကြည့်များ ထူးထူးခြားခြား အေးစက်နေသည့် အဘိုးအိုက တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်လေသည်။ </p> <p>" မင်းတို့ လက်တံတွေ တအားကို ရှည်လွန်းနေပြီ... "</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save