Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၂၃၀</h2> <h2 style="text-align: center;"> တောင့်ခံထားပါဦး</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p>အဘိုးအိုက ပြိုင်ဘက်ကို အလွယ်တကူ ရှင်းလင်းပစ်လိုက်လေသည်။</p> <p>မကြာမီ လူတစ်စု အဝေးမှ အပြေးအလွှား ရောက်လာကြ၏။</p> <p>အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်လာသူမှာ အကြီးအကဲလျန် ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>သူတို့နှင့်အတူ အခြား အဘိုးအို တစ်ဦးလည်း ပါလာပြီး အခြေအနေမှာ သိပ်ကောင်းပုံ မရပေ။ သူတို့လည်း တိုက်ပွဲတစ်ခုကို သည်းကြီးမည်းကြီး နွှဲခဲ့ရမှန်း သိသာနေလေသည်။</p> <p>သူတို့ရှေ့မှ မြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် မျက်နှာများ သိသိသာသာ ညိုမည်းသွားတော့သည်။</p> <p>အကြီးအကဲလျန်က အဘိုးအို၏ ရှေ့တွင် လက်အောက်ငယ်သား တစ်ဦးကဲ့သို့ ရပ်နေလေသည်။</p> <p>" အကြီးအကဲဖူ... ဒီကိစ္စက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ပေါ့ဆမှုကြောင့်ပါ... ခင်ဗျားကို သေချာပေါက် ရှင်းပြပါ့မယ်... "</p> <p>သူက ရိုသေလေးစားမှု အပြည့်ဖြင့် ဦးညွတ်လိုက်၏။</p> <p>အဘိုးအိုက သူ့ကို ခံစားချက် ကင်းမဲ့စွာ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>" မင်းရဲ့ ရှင်းပြချက်ကို ငါ စောင့်နေမယ်... မဟုတ်ရင် မင်းတို့ရဲ့ အကြီးအကဲချုပ် ဆီကနေ ရှင်းပြချက် တောင်းရလိမ့်မယ်... "</p> <p>" မင်းတို့က ငါ့ရဲ့ တူလေးကို လှုပ်ရှားခိုင်းဖို့ ရွေးချယ်ကတည်းက ဖြစ်လာနိုင်တဲ့ အကျပ်အတည်းတွေကို ဘယ်လို စဉ်းစားပြီး ဘယ်လို ဖြေရှင်းရမလဲ ဆိုတာကို သိထားသင့်တာပေါ့... "</p> <p>" ဒါပေမဲ့ အခုတော့... မင်းတို့ ဘာမှ မပြင်ဆင်ထားပဲ ဝင်ပါခိုင်းတယ်... " </p> <p>" သူက အတွေ့အကြုံ မရှိသေးတဲ့ လူငယ်လေး တစ်ယောက်ပါ... မင်းတို့ကော အတွေ့အကြုံ မရှိကြဘူးလား... "</p> <p>အဘိုးအိုက အကြီးအကဲလျန်ကို ခပ်တင်းတင်း ကြည့်ကာ မေးလိုက်၏။ သူ၏ လေသံက အတော်လေး တင်းမာလျက်။</p> <p>အဘိုးအို ဆူပူကြိမ်းမောင်းနေသဖြင့် အကြီးအကဲလျန် တစ်ယောက် စကားတစ်ခွန်းမျှ မဟရဲဘဲ ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေလေသည်။</p> <p>သူတို့၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကြောင့် အမှားအယွင်း ဖြစ်ခဲ့ရကြောင်း သူ သိထား၏။</p> <p>တကယ်တမ်းတွင် ဤကဲ့သို့သော အန္တရာယ်မျိုး မရှိသင့်ပေ။</p> <p>သို့သော် သူတို့ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့သည်မှာ ပြိုင်ဘက်က ဤမျှ အဆင့်မြင့်သော ပုဂ္ဂိုလ် တစ်ဦးကို စေလွှတ်လိမ့်မည်ကိုပင်။</p> <p>အစကတော့ သာမန် ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်မှုလေး တစ်ခုလို့ပဲ ထင်ခဲ့တာ...။</p> <p>ဒါပေမဲ့ အခုတော့ တကယ့် သေရေးရှင်ရေး အခြေအနေကို ရောက်သွားခဲ့ပြီ...။</p> <p>ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... ဒီတစ်ခေါက် သူတို့ရဲ့ ဆုံးရှုံးမှုတွေက တကယ်ကို နာကျင်စရာ ကောင်းလွန်းတယ်လေ...။</p> <p>သို့သော် တိုက်ဆိုင်မှု တစ်ခုမှာ ယခင်က လီယီတောင်း ထံသို့ ချီယွီချန် ပေးခဲ့သော ဖိုင်များထဲတွင် နှစ်ယောက်မှာ တစ်ဖက် အဖွဲ့အစည်းမှ တကယ့် ခေါင်းဆောင်ကြီးများ၏ တပည့်များ ဖြစ်နေခြင်းပင်။</p> <p>ထို့ပြင် အနှောင့်အယှက် ပေးနေသော ပေါင်းစပ် မိစ္ဆာကောင်ကြီးမှာ ထိုအဖွဲ့အစည်းမှ မဟုတ်ပေ။</p> <p>မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ နှစ်ဖက်စလုံးက ထူးဆန်းစွာ ပူးပေါင်းမိသွားကြ၏။ လူတစ်စုက တပ်ဖွဲ့ ၃၆ မှ ဝန်ထမ်း အများစုကို တားဆီးထားပြီး အခြား တစ်စုက လီယီတောင်းကို ဤနေရာတွင် ဝိုင်းရံ တိုက်ခိုက်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>သူတို့ မည်မျှပင် တွက်ချက်ထားစေကာမူ လီယီတောင်း၌ ဤမျှ နက်ရှိုင်းသော စွမ်းရည်များ ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူတို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြပေ။</p> <p>နောက်ဆုံးတွင် နောက်မှ ရောက်လာသော အဘိုးအိုက အခြေအနေကို အပြည့်အဝ ဖြေရှင်းပေးခဲ့လေသည်။</p> <p>အကြီးအကဲလျန်နှင့် အခြားသူများကို ဆူပူကြိမ်းမောင်းပြီးနောက် အဘိုးအိုက လီယီတောင်း အနီးသို့ လျှောက်သွားလေသည်။ သူ၏ အိတ်ကပ်ထဲမှ ဆေးလုံး တစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ လီယီတောင်း ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်၏။</p> <p>ဆေးလုံး အရည်ပျော်သွားသည်ကို ခံစားရပြီးနောက် တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ထူးခြားသော အေးမြမှုကို လီယီတောင်း ခံစားလိုက်ရလေသည်။</p> <p>ကံကောင်းလို့...။</p> <p>အရာအားလုံးက အဆင်ပြေနေပါသေးတယ်...။</p> <p>အနည်းဆုံးတော့ သူ အသက်ရှင်နေသေးတယ်လေ...။</p> <p>သူ၏ ကျန်ရှိနေသော သက်တမ်း ရှစ်နှစ်ကို ကြည့်ရင်း လီယီတောင်း၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် ခါးသက်သက် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။</p> <p>တကယ့်ကို ခက်ခဲတာပဲ...။</p> <p>မကြာခင် သူ အဘိုးအို နောက်ကို လိုက်သွားရတော့မယ်...။</p> <p>လောလောဆယ် သူ့မှာ သက်တမ်း လုံးဝ မကျန်တော့ဘူးလေ...။</p> <p>လီယီတောင်း အတွက် သက်တမ်း မရှိဘူး ဆိုတာ လက်သည်း မပါတဲ့ ကျား တစ်ကောင်လိုပဲ...။</p> <p>သူ့မှာ ဘာစွမ်းရည်မှ မရှိတော့ဘူး...။</p> <p>ဒါကြောင့်... အခု အချိန်မှာ သက်တမ်း ပိုရအောင် သူ အမြန် လုပ်ရတော့မယ်...။</p> <p>" ဘယ်လိုနေသေးလဲ... " </p> <p>" အင်း... ကျွန်တော် အဆင်ပြေပါတယ်... "</p> <p>" ကောင်းပြီ... သွားကြစို့... ပြန်ပြီး အနားယူလိုက်ဦး... ခရီးထွက်မယ့် ရက်ကို နောက်ရွှေ့လိုက်ကြတာပေါ့... "</p> <p>ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် အဘိုးအိုက လှည့်ထွက်သွားပြီး လီယီတောင်းနှင့် အတူတူ ပြန်မလိုက်ခဲ့ပေ။</p> <p>လီယီတောင်းလည်း ဘာစကားမျှ မဆိုဘဲ နာကျင်မှုကို အံတုကာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်၏။ သို့သော် သူ ထွက်မသွားသေးပေ။ ထိုအစား မလှမ်းမကမ်းတွင် ရှိနေသော ချီယွီချန် ရှိရာသို့ သူ လျှောက်သွားလိုက်လေသည်။</p> <p>ချီယွီချန်၏ အသက်ရှင်ခြင်း သို့မဟုတ် သေဆုံးခြင်းမှာ ယခုအချိန်တွင် မသေချာသေးပေ။</p> <p>တကယ်လို့ သူ မသေရင်... ငါ့ရဲ့ သက်တမ်း ရှစ်နှစ်ကို... ချီယွီချန် အတွက် တစ်နှစ်လောက်တော့ ဖဲ့ပေးနိုင်ပါတယ်လေ...။ သူ့ကို ခဏလောက် ထပ်ပြီး အသက်ရှင်ခွင့် ပေးလိုက်တာပေါ့...။</p> <p>နာမည်မသိတဲ့ အဖြူရောင် ဝတ်ရုံရှင် အတွက်လည်း အတူတူပါပဲ...။</p> <p>ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... ဒီလူတွေက ငါ့ဘေးမှာ အတူတူ တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ကြတာလေ...။</p> <p>လူသား ဆိုတာ ဒီလိုပါပဲ...။</p> <p>သေအတူ ရှင်မကွာ ညီအစ်ကိုတွေ ဖြစ်ခဲ့ပြီလေ… ငါတို့ အသက်တွေကို ရင်းပြီး တိုက်ပွဲ တစ်ခုကို တူတူ နွှဲခဲ့ကြတာလေ….။</p> <p>ဒီလို ညီအစ်ကို သံယောဇဉ် မျိုးက စကားလုံးတွေနဲ့ ဖော်ပြလို့ မရနိုင်တဲ့ အရာမျိုးပါ...။</p> <p>" ခဏလေး... "</p> <p>ယခုမှ ရောက်လာသော ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ဝန်ထမ်းများက ချီယွီချန်နှင့် အခြား တစ်ယောက်ကို လူနာတင် ကုတင်ဖြင့် သယ်ဆောင်သွားရန် ပြင်နေသည်ကို ကြည့်ရင်း လီယီတောင်း လက်ကာပြကာ တားလိုက်လေသည်။ ပါလာသော ဆရာဝန်က ချက်ချင်း စိုးရိမ်သွားပြီး ဆူပူကြိမ်းမောင်းရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ဘေးရှိ အကြီးအကဲလျန်က တားမြစ်လိုက်၏။</p> <p>လီယီတောင်းက ဆရာဝန်ကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဘဲ လက်ကို ချီယွီချန် အပေါ်သို့ တင်လိုက်လေသည်။</p> <p>ကံကောင်းလို့ပေါ့...။</p> <p>အသက်ငွေ့ငွေ့လေး ကျန်နေသေးတယ်...။</p> <p>နတ်ဘုရားလက်…</p> <p>သက်တမ်း ၁ နှစ် တိုးသွားတယ်…။</p> <p>ရွေးချယ်စရာ မရှိဘူးလေ... လီယီတောင်း က သူတို့ကို ကုသပေးဖို့ အစွမ်း အကုန် မထုတ်ချင်လို့ မဟုတ်ပါဘူး... သူ့မှာလည်း သက်တမ်း အကန့်အသတ် ရှိနေလို့ပါ...။</p> <p>တကယ်လို့ ကုသဖို့ သူ့ခွန်အားတွေ အကုန် သုံးလိုက်မယ် ဆိုရင်... သူတို့ကို မကယ်နိုင်ရုံသာမက သူ့အသက်ပါ ကုန်ဆုံးသွားမှာလေ…။</p> <p>အခြား တစ်ယောက်ကိုလည်း အလားတူ ကုသမှုမျိုး ပေးလိုက်လေသည်။</p> <p>ဤကဲ့သို့သော ကုသမှုမျိုးက သူတို့ကို အပြည့်အဝ ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာစေမည် မဟုတ်သော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ သူတို့၏ အသက်ကို ကယ်တင်နိုင်မည် ဖြစ်၏။</p> <p>တစ်နှစ် အတွင်းမှာတော့ ဘာပြဿနာမှ ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး…။</p> <p>ကုသမှု ပြီးဆုံးသွားသည်နှင့် သူ၏ အကြည့်များက အကြီးအကဲလျန် ထံသို့ ရောက်သွားလေသည်။</p> <p>" ဒီနှစ်ယောက် အတွက် နေရာတစ်ခု ရှာပေးပြီး ကာကွယ်ဖို့ လူစီစဉ်ပေးထားပါ... "  </p> <p>လီယီတောင်းက ညွှန်ကြားလိုက်၏။</p> <p>" သာမန် စောင့်ကြည့် ကုသမှုလောက်ပဲ လုပ်ပါ... ပြင်းထန်တဲ့ ကုသမှုတွေ ရှောင်ပါ... ကျွန်တော် ပြန်ကောင်းလာရင် သူတို့ကို ထပ်ကုပေးပါ့မယ်... "</p> <p>လီယီတောင်းက ညွှန်ကြားချက် တချို့ ပေးရမှာပေါ့...။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လောလောဆယ်တော့ ဒီလူနှစ်ယောက်ရဲ့ အသက်ကိုပဲ သူ ကယ်တင်နိုင်ခဲ့တာလေ...။</p> <p>အကြီးအကဲလျန် ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။</p> <p>လီယီတောင်းရဲ့ စွမ်းရည်တွေကို သူ နားလည်ပြီး ကောင်းကောင်း သိပါတယ်...။</p> <p>သူက အဲဒီလို ပြောမှတော့ သေချာပေါက် သဘောတူတယ် ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲလေ...။</p> <p>သို့သော် လီယီတောင်းကို မသိသော ဆရာဝန်ကတော့ ဒေါသူပုန် အော်ဟစ်လေသည်။</p> <p>" ဘာ... သူတို့ကို ထားခဲ့ဖို့ နေရာတစ်ခု ရှာရမယ် ဟုတ်လား... ကျွန်တော်တို့က ဒီတိုင်း ပြန်ရမှာလား… လူနာတွေကို သူတို့ဘာသာ သေဖို့ စောင့်ခိုင်းနေတာလား... အရေးပေါ် ခွဲစိတ်မှု ချက်ချင်း လုပ်ရမယ်… မဟုတ်ရင် လူနာတွေ အသက်မမှီနိုင်တော့ဘူး… "</p> <p>ဆရာဝန် အသံက ခပ်လောလော။</p> <p>သို့သော် တပ်ဖွဲ့ ၃၆ မှ ဝန်ထမ်း တစ်ဦးက သူ့ကို ဆွဲခေါ်သွားလေသည်။</p> <p>လီယီတောင်း ဤမြင်ကွင်းကို ဘာစကားမျှ မဆိုဘဲ စောင့်ကြည့်နေလိုက်ပြီး အဝေးရှိ နာရေးကားဆီသို့ လက်ပြလိုက်လေသည်။</p> <p>အဝေးမှ စောင့်နေသော နာရေးကား ယာဉ်မောင်းက လီယီတောင်း လက်ပြသည်ကို မြင်လိုက်၏။</p> <p>ထို့နောက် ဘာစကားမျှ မဆိုတော့ဘဲ ကားကို‌ လီယီတောင်း အနားသို့ မောင်းလာလိုက်လေသည်။</p> <p>ဒီနှစ်ယောက်က တကယ် တော်တယ်လို့ ပြောရမယ်….။</p> <p>ဒီလောက် ဖြစ်ပျက်နေတာတောင် ထွက်မပြေးခဲ့ဘူးလေ…။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save