Book List

<br /> ……………………………….</p> <p> </p> <p><br /> အခန်း ၂၄၇ - ရထားပေါ်တွင် ပုန်းကွယ်နေသော အန္တရာယ်</p> <p>ရထားတွဲ အခန်းထဲတွင်...</p> <p>အဘိုးအို နှင့် လီယီတောင်းတို့က အောက်ထပ်ကုတင်တွင် ရှိနေသည်။</p> <p>ကျိုးရှုရီ နှင့် ယန်ချင်းယွဲ့တို့က အပေါ်ထပ်ကုတင်တွင် ရှိကြ၏။</p> <p>သူတို့ လေးယောက်က အိပ်စင်ပါသည့် အခန်းတစ်ခန်းကို ရထားသဖြင့် အတော်လေး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသည်။</p> <p>သို့သော်...</p> <p>တစ်ရထားလုံး၌ တိတ်တဆိတ် ပုန်းကွယ်နေသော အန္တရာယ်များစွာ ရှိနေပေသည်။</p> <p>သူတို့ဘေးခန်းတွင်။</p> <p>ထိုင်ခုံ လေးခုံစလုံးကို ဝယ်ထားသည့် စုံတွဲတစ်တွဲ ရှိသည်။ ထိုသို့ ဝယ်ထားသဖြင့် တသီးတသန့် နေနိုင်ပေသည်။</p> <p>သို့သော် သူတို့ အခန်းတံခါးကို ပိတ်တော့မည့် အချိန်မှာပင်။</p> <p>ရုတ်တရက် လူလေးယောက် ဝင်လာခဲ့သည်။</p> <p>စုံတွဲက အော်ဟစ်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း တစ်ဖက်လူက ပိုက်ဆံတစ်ထပ် ထုတ်ကာ ရှေ့ ချပေးလိုက်၏။</p> <p>ထိုပမာဏမှာ ယခုတစ်ခေါက် ခရီးစရိတ်အတွက် လုံလောက်သည်အထိ ပိုပေသည်။ ထို့ကြောင့်လည်း ထိုစုံတွဲမှာ အခန်းလဲပေးလိုက်လေသည်။</p> <p>သို့သော် ဤကိစ္စများကို လီယီတောင်းတို့ တစ်ဖွဲ့လုံး မသိကြပေ။</p> <p>သို့သော်... သိနေသည့် သူများတော့ ရှိသည်။</p> <p>သူတို့အခန်း၏ အခြားတစ်ဖက်တွင်…</p> <p>အိပ်စင်ပါသော ထိုအခန်းထဲတွင် လူခြောက်ယောက် ရှိနေ၏။</p> <p>သူတို့အားလုံး အောက်ထပ်ကုတင်တွင် ထိုင်နေကြသည်။ သူတို့က အချိန်မရွေး တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေကြ၏။</p> <p>ထိုအဖွဲ့၏ ခေါင်းဆောင်ကို လီယီတောင်းသာ မြင်လိုက်ရပါက မှတ်မိနေမည်မှာ အသေအချာ။</p> <p>ထိုလူမှာ အခြားသူမဟုတ်၊ ယခင်က လီယီတောင်းကို ကာကွယ်ပေးခဲ့ဖူးသူ တစ်ဦးဖြစ်သည်။</p> <p>လီယီတောင်းနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် တွေ့ဆုံဖူးသူလည်း ဖြစ်၏။</p> <p>ယခုအချိန်တွင်တော့ သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများက အလွန်ကို လေးနက်တည်ကြည်နေကြသည်။</p> <p>အဖွဲ့၏ အဓိက ခေါင်းဆောင်မှာ အဘိုးအို တစ်ဦးဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် လီယီတောင်းက ဤအဘိုးအိုကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးပေ။</p> <p>တစ်ဖက်လူ၏ ကိုယ်ရောင်ကိုယ်ဝါက အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနေ၏။</p> <p>ဤသူမှာ တကယ့် ဆရာကြီး တစ်ဦးပင်တည်း။</p> <p>ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က အဘိုးအို ဒဏ်ရာရခဲ့သည့် ကိစ္စကြောင့် တပ်ဖွဲ့ ၃၆ အနေဖြင့် ထပ်မသည်းခံနိုင်တော့ခြင်းလည်း ဖြစ်ကောင်းဖြစ်မည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် ဤတစ်ကြိမ်တွင် တကယ့် ဆရာကြီး တစ်ဦးကို ဦးဆောင်ရန် စီစဉ်ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ဤဆရာကြီး၏ စစ်မှန်သော စွမ်းအားကိုတော့ လီယီတောင်း လက်ရှိအချိန်တွင် မသိသေးပေ။ သို့သော် တပ်ဖွဲ့ ၃၆မှ အထူးတည် စီစဉ်ပေးလိုက်သူ ဖြစ်သောကြောင့် စိတ်ချရပေသည်။</p> <p>အဘိုးအိုက ကျန်သည့် လူအနည်းငယ်ကို အသေအချာ စိုက်ကြည့်နေ၏။</p> <p>တပ်ဖွဲ့ ၃၆ က ဤတစ်ကြိမ်တွင် အထူးတပ်ဖွဲ့ဝင်များကို စေလွှတ်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သဖြင့် ဤလူခြောက်ယောက်ကိုသာ စုစည်းနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>လက်ရှိ အခြေအနေက အလွန် ရှုပ်ထွေးနေလေသည်။ ဤခြောက်ယောက်ထဲမှ အဘိုးအို အပါအဝင် သုံးယောက်မှာ သူတို့ နောက်ကွယ်ရှိ အဖွဲ့အစည်းမှ ပြောင်းရွှေ့လာသူများ ဖြစ်သည်။</p> <p>ပုံမှန်အားဖြင့် ဆိုလျှင် သူတို့က ဤတိုက်ပွဲများတွင် ပါဝင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>သို့သော် ယခုတော့... ကိစ္စများစွာက သူတို့ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူတို့ ရင်ဆိုင်ရမည်သာ။</p> <p>"အဘိုးလျူ... ဒီရထားပေါ်မှာ အဖွဲ့ ခြောက်ဖွဲ့ ရှိနေတာကို ကျွန်တော်တို့ လူတွေ ထောက်လှမ်းမိထားပါတယ်…. ဒီရထားတွဲထဲမှာတင် သုံးဖွဲ့ ရှိနေတယ်… ကျွန်တော်တို့ အခုပဲ လှုပ်ရှားလိုက်ရမလား…"</p> <p>စကားပြောလိုက်သူမှာ ယခင်က လီယီတောင်းကို ကာကွယ်ပေးခဲ့ဖူးသူ ဖြစ်သည်။</p> <p>အဘိုးလျူက သူ့စကားကို ကြားသောအခါ ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီး ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။</p> <p>"စောင့်ကြဦး"</p> <p>ထို စကားတစ်ခွန်းတည်းသာ။</p> <p>လက်ရှိ အခြေအနေက မသေချာ မရေရာသေးပေ။</p> <p>ထို့ကြောင့် သူတို့ စုံစမ်းသိရှိထားသည့် လူများသည် ဤရထားပေါ်ရှိ အဖွဲ့အစည်း အားလုံး ဟုတ်မဟုတ် ဆိုတာကို မသိနိုင်ပေ။</p> <p>ဤသို့သော အခြေအနေများအောက်တွင်... သူတို့ ထပ်စောင့်ကြည့်ရန် လိုအပ်ပေသည်။</p> <p>မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အခုအချိန်တွင် လူတိုင်းက အလွန် တိတ်ဆိတ်နေကြသည်။ မည်သူကမှ မလှုပ်ရှားကြသလို လီယီတောင်းတို့ကိုလည်း မည်သူကမှ ပစ်မှတ်မထားကြသေးပေ။</p> <p>ထို့ကြောင့် ငြိမ်ငြိမ်ကလေး နေခြင်းကသာ ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်။ ကိုယ့်ဘက်မှ စတိုက်ခိုက်ခဲ့ပါက အခြားအဖွဲ့များ မိမိကို တိုက်ခိုက်ရန် နေရာပြပေးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။</p> <p>လီယီတောင်းတို့ အန္တရာယ်ကြုံလာပါက သူတို့ သေချာပေါက် ဝင်ပါရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် သူတို့ ကိုယ်တိုင် အန္တရာယ် ကြုံလာလျှင်ရော…။</p> <p>လီယီတောင်းတို့က ဝင်ပါပေးပါ့မလား။</p> <p>ဒါက မသိနိုင်ဘူးလေ…။</p> <p>ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မစ်ရှင် မပြီးခင် ငါတို့ ဘာမှ မဖြစ်အောင် ငါတို့ဟာ ငါတို့ ကာကွယ်ထားရမယ်… ငါတို့မှာ ငါတို့ပဲ ရှိတာလေ…။</p> <p>ဤသို့ဖြင့် တစ်ရက်နှင့် တစ်ည ကုန်လွန်သွား၏။</p> <p>အရာအားလုံးက ဘေးကင်းငြိမ်းချမ်းနေဆဲပင်။</p> <p>လီယီတောင်းတို့ အဖွဲ့လည်း အိမ်သာသွားသည်မှလွဲ၍ သူတို့အခန်းထဲမှ တစ်ကြိမ်မျှ ထွက်မလာခဲ့ကြပေ။</p> <p>သို့သော် အဘိုးအိုက အဖွဲ့အစည်း အသီးသီး၏ အခြေအနေကို အစကတည်းက အာရုံခံမိနေခဲ့သည်။ လီယီတောင်းကလည်း အလိုလိုပင် ရိပ်မိနေခဲ့၏။</p> <p>ထို့ပြင် 'သေဆုံးမှု စုံစမ်းစစ်ဆေးခြင်း' ကလည်း အချက်အလက် တစ်ချို့ကို ပေးစွမ်းခဲ့သည်။</p> <p>ဥပမာအားဖြင့် သူတို့ဘေးခန်းသို့ အခန်းပြောင်းလာသော လူလေးယောက်အကြောင်း။</p> <p>မိမိတို့ အပြင်ထွက်လာမည့် အချိန်ကို သူတို့ စောင့်ဆိုင်းနေကြကြောင်းကို လီယီတောင်း မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စနစ်၏ အသိပေးချက်က အလိုအလျောက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p>‘ အင်း... ချယ်ရီပန်း အဖွဲ့က လူတွေပဲ... ‘</p> <p>တချိန်လုံး ပုန်းနေခဲ့တဲ့ ကောင်တွေ အခုတော့ လူလုံးထွက်ပြပြီပေါ့…။</p> <p>"အဘိုး... ကျွန်တော်တို့ ဒီအတိုင်းပဲ စောင့်နေကြတော့မှာလား… ဒီကောင်တွေကို ကြည့်ရတာ တော်တော် မျက်စိနောက်လာပြီ… ကျွန်တော် သွားပြီး ရှင်းပစ်လိုက်ရမလား…"</p> <p>မိမိ၏ လုပ်နိုင်စွမ်းကို လီယီတောင်း ယုံကြည်ထားပေသည်။</p> <p>ရထားပေါ်ရှိ လူများတွင် ထိပ်တန်းအဆင့် စွမ်းအားများ မရှိကြပေ။</p> <p>လီယီတောင်းတို့ကို ရှင်းလင်းရန် ဤလူများကို အဘယ်ကြောင့် အသုံးချရသနည်း။</p> <p>သို့သော်... သူ ထိုသို့ တွေးမိသော်လည်း အရမ်းကာရောတော့ မလှုပ်ရှားခဲ့ပေ။</p> <p>တစ်ဖက်လူမှာ ဘယ်လို လှည့်ကွက်တွေ ဖုံးကွယ်ထားသေးလဲဆိုတာ ဘယ်သူ သိနိုင်မှာလဲ။</p> <p>ထို့ပြင်... လီယီတောင်းတို့ အဖွဲ့ကို အစိုးရိမ်ရဆုံး ဖြစ်စေသည်က...</p> <p>သူတို့ လက်ရှိ ရောက်နေသည်မှာ ပြေးဆွဲနေသော ရထားတစ်စင်းပေါ်တွင် ဖြစ်သည်။</p> <p>တစ်ဖက်လူက အသေခံ တိုက်ကွက်များကို အသုံးပြုလာမည်လား ဆိုသည်ကို မည်သူ သိနိုင်မည်နည်း။</p> <p>အကယ်၍ ထိုသို့သာ ဆိုလျှင်... လီယီတောင်းတို့အတွက်လည်း အသက်အန္တရာယ်ရှိသည့် ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာပေမည်။</p> <p>သူများလုပ်သမျှ ခံရမည့် အခြေအနေမျိုးတွင် မည်ကဲ့သို့သော ထိခိုက်နစ်နာမှုများ ဖြစ်လာမည်ကို မည်သူ သိနိုင်မည်နည်း။</p> <p>သူတို့တွင် အထူးစွမ်းရည် အချို့ ရှိနေသည်ကတော့ အမှန်ပင်။</p> <p>သို့သော် ဤစွမ်းရည်များ ရှိရုံဖြင့် သူတို့ ခန္ဓာကိုယ်က ကြေးနီအရေခွံ၊ သံမဏိအရိုးများနှင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်ဟု ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ပေ။</p> <p>ပြဿနာကို ဖြေရှင်းရန် သူ့တွင် လုံခြုံလုံလောက်သော နည်းလမ်းများ ရှိသည်။</p> <p>သို့သော် တစ်ဖက်လူက အရှုံးမခံဘဲ အတူတကွ သေကြေပျက်စီးမည့် လမ်းကို ရွေးချယ်လိုက်ပါက အားလုံး သေကြေပျက်စီးရပေလိမ့်မည်။</p> <p>သူတို့အားလုံး လှေတစ်စင်းတည်း စီးနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ လှေမှောက်သွားပါက မည်သူမျှ လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>ထို့ကြောင့် လီယီတောင်းက ကြိုတင်လှုပ်ရှားပြီး ရန်သူများကို အရင် ရှင်းလင်းရန် အကြံပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ဤသို့ လက်ဦးထားမှသာ သူတို့၏ လုံခြုံရေးကို သေချာစေနိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် အဘိုးအိုက ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။</p> <p>ထိုမျှမကသေး။</p> <p>အဘိုးအိုက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ပြုံးရင်း ပြောလိုက်၏။ </p> <p>"ဒီ အသေးအမွှားလေးတွေကို ရှင်းဖို့ ငါတို့ကို ကူညီပေးမယ့်သူ ရှိပါတယ်… မင်း စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး… အခု မင်း လုပ်ရမှာက ကောင်းကောင်း အနားယူဖို့ပဲ…"</p> <p>"ဟိုရောက်သွားရင် အနားယူဖို့ အချိန် သိပ်ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး…"</p> <p>"ဒါကြောင့် အရမ်း စိတ်ပူမနေနဲ့… ဒီကိစ္စတွေအတွက် မင်း ပူစရာ မလိုဘူး…"</p> <p>"ပတ်ဝန်းကျင်က ရှုခင်းတွေကို ကြည့်ပြီး သေသေချာချာ ခံစားကြည့်လိုက်ပါဦး…"</p> <p>အဘိုးအို၏ စကားများကြောင့် လီယီတောင်း ဆွံ့အသွားရ၏။</p> <p>သူ တွေးလိုက်သည်။ </p> <p>‘ ငါတို့ကို ကူရှင်းပေးမယ့်သူ ရှိတယ်ပေါ့... ‘</p> <p>အဘိုးအို ပြောတာက တပ်ဖွဲ့ ၃၆ ကို ရည်ရွယ်နေတာများလား။</p> <p>တပ်ဖွဲ့ ၃၆ က အထူးပုဂ္ဂိုလ် တစ်ဦးကို လွှတ်လိုက်ကြောင်း ချီယွီချန် ပြောခဲ့သည်ကတော့ အမှန်ပင်။</p> <p>သို့သော်... တစ်ဖက်လူ မည်မျှပင် သန်မာစေကာမူ ချီယွီချန်၏ ပြောစကားများအရ သူတို့တွင် အခြားအဖွဲ့များကို တားဆီးနိုင်ရန် အကြွင်းမဲ့ အာမခံချက် မရှိပေ။ သို့မဟုတ်လျှင် တပ်ဖွဲ့ ၃၆ နှင့် ပူးပေါင်းရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် လီယီတောင်းကို ကြိုတင် အသိပေးခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>သူတို့စကား၏ သွယ်ဝိုက်သော အဓိပ္ပါယ်မှာ ရန်သူက တပ်ဖွဲ့ ၃၆ ကို အရင် ရှင်းလင်းလိုပါက လီယီတောင်းတို့ အနေဖြင့် လက်ပိုက်ကြည့်မနေဘဲ ဝင်ရောက် ကူညီပေးရန် မျှော်လင့်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>လီယီတောင်း မငြင်းခဲ့ပေ။</p> <p>အကြောင်းပြချက် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူ ငြင်းဆိုစရာ အကြောင်း မရှိပါ။</p> <p>သို့သော်... အဘိုးအိုက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။</p> <p>သူ့ စကားတွေအရ... အချိန်မရွေး လှုပ်ရှားဖို့ အသင့်ဖြစ်နေတဲ့ နောက်ထပ် အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ ရှိနေပုံရတယ်မလား။</p> <p>အဲဒီအဖွဲ့က သူတို့ဘက်က ဖြစ်ပုံရတယ်လေ။</p> <p>ဒါက... အဘိုးအို စီစဉ်ထားတာများလား။</p> <p>


Save