Book List

<h2 style="text-align:center">ပြိုင်ဘက်ကင်းတာအိုသခင်</h2> <h2 style="text-align:center">ဘာသာပြန်သူ-ShwePaJi</h2> <h2 style="text-align:center">Book 275 Chapter 5426 to 5445</h2> <h2 style="text-align:center">*</h2> <h2 style="text-align:center">Chapter 5426</h2> <h2 style="text-align:center">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒီအရာရှိ လွီသိုင်းက အရှင်ဧကရာဇ်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်..."</p> <p> </p> <p>အာရုံငါးပါးဘုရင်သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်ကာ လုယွီကို  ကျေးဇူးတင်စကား ပြောဆိုလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ယခင်ဘဝတွင် လုယွီသည် လွီမိသားစုဝင် ငါးဆယ့်ကိုးဦးကို ကယ်တင်ခဲ့သည်။ ယခုအချိန်၌ လုယွီသည် နောက်တစ်ကြိမ် လှုပ်ရှားခဲ့ပြီး လွီမိသားစုအတွက် ပုန်းကွယ်နေသော မကောင်းဆိုးရွားကျင့်ကြံသူ များကို ဖယ်ရှားပေးခဲ့သည်။ ဤကျေးဇူးတရားကို သူ ဘယ်သောအခါမျှ မေ့ပျောက်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ဘုံနယ်မြေတွင် နေထိုင်ခဲ့ဖူးသူတိုင်း မကောင်းဆိုးရွားကျင့်ကြံသူများသည် မည်သည့်အရာဖြစ်ကြောင်း သိကြပေ၏။ ဤလူများသည် အောက်ခြေအဆင့်မရှိဘဲ မည်သည့်အရာကိုမဆို ပြုလုပ်ကြပေမည်။ ဤလူများကို တော်ဝင်အိမ်တော်အတွင်း ရောနှောနေခွင့်ပြုခြင်းက အချိန်မရွေး ထိုးစိုက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေသော ထက်ရှသည့် ဓားတစ်ချောင်းကို သူ၏ခုတင်ဘေးတွင် ထားရှိခြင်းနှင့် တူညီနေသည်။</p> <p> </p> <p>"မင်း ငါ့ကို ကျေးဇူးတင်စရာ မလိုပါဘူး... ငါက အခြေအနေအရ လုပ်ပေးလိုက်တာပါ... ကောင်းပြီလေ... မင်း သွားလို့ရပြီ..."</p> <p> </p> <p>လုယွီက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>လုယွီ၏အမူအယာကို ကြည့်ရလျှင် သူ၏စိတ်နေစိတ်ထားသည် အစောပိုင်းက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့်အရာများကြောင့် အနည်းငယ်မျှပင် လှုပ်ခတ်သွားပုံ မရှိချေ။</p> <p> </p> <p>"ဒီအရာရှိကို သွားခွင့်ပြုပါ..."</p> <p> </p> <p>အာရုံငါးပါးဘုရင် သည် သူ၏သမီးကို ပွေ့ဖက်ပြီး အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူသည် တစ်ချက်လွှတ်အမိန့်တစ်ခုကို ထုတ်ပြန်လိုက်၏။ သူ၏ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ လုယွီ နေထိုင်သော ခြံဝင်းအနီးသို့ မည်သူမျှ ချဉ်းကပ်ခွင့် မရှိချေ။ ထိုအမိန့်အား မလိုက်နာသော မည်သူမဆို ကွပ်မျက်ခြင်း ခံရပေမည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်တွင် ခြံဝင်းအတွင်း၌ အာရုံငါးပါးဘုရင် မကြာသေးမီက ခေါ်ယူထားသော အစေခံအရှင် နေထိုင်ကြောင်း လူများအားလုံး သိရှိထားပြီး ဖြစ်၏။ အသစ်ရောက်လာသော အစေခံအရှင်တစ်ဦးက ဤမျှထိ ကြီးမားသော ဂုဏ်ပြုမှုကို ရရှိခြင်းအပေါ် လူအများက သံသယဝင်နေကြသည်။ သို့ရာတွင် အာရုံငါးပါးဘုရင်က စကားပြောဆိုခဲ့ပြီးဖြစ်သဖြင့် မည်သူကမျှ မနာခံဘဲ မနေဝံ့ကြချေ။</p> <p> </p> <p>အာရုံငါးပါးဘုရင် ထွက်ခွာသွားသည်ကို မြင်သောအခါ လုယွီ၏ အကြည့်သည်လည်း တဖြည်းဖြည်း နောက်ဆုတ်သွားပေသည်။</p> <p> </p> <p>"သက်စောင့်စိတ်ဝိညာဉ် မီးအိမ်... စတင်စမ်း..."</p> <p> </p> <p>လုယွီ၏အတွေးတစ်ချက်နှင့်အတူ တံခါးသည် ချက်ချင်းပိတ်သွားလေ၏။</p> <p> </p> <p>သက်စောင့်စိတ်ဝိညာဉ် မီးအိမ်ခုနစ်ခုသည် တပြိုင်နက်တည်း လောင်ကျွမ်းသွားပြီး မီးတောက်များ တောက်ပလာကာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ကံကြမ္မာမဟာတာအိုသည် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လှည့်ပတ်နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>အာရုံငါးပါးဘုရင်သည် သူ၏သမီးကို ပြန်ခေါ်လာပြီးနောက် တော်ဝင်အိမ်တော်တွင် နေထိုင်သော သမားတော်ကို ချက်ချင်းဆင့်ခေါ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် လုကျိရန်သည် ထိတ်လန့်ပြီး ရုတ်တရက် သတိလစ်သွားခြင်းသာဖြစ်သည်။ အပ်စိုက်ကုသမှု တစ်ကြိမ် ပြုလုပ်ပြီးနောက် လုကျိရန်က ဖြည်းညှင်းစွာ နိုးထလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"အဖေ..."</p> <p> </p> <p>လုကျိရန်သည် ဖြည်းညှင်းစွာ သတိပြန်လည်လာပြီး အနီးအနားရှိ အာရုံငါးပါးဘုရင်ကို မြင်တွေ့ချိန်၌ ရုတ်တရက် ငိုကြွေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>နတ်ဘုရားနဂါးဟိန်းသံ၏ စွမ်းအားသည် သေးငယ်သော ကိစ္စတစ်ရပ် မဟုတ်ချေ။ ထိုအရာသည် ဤလောကတွင် အစွမ်းထက်ဆုံးနှင့် အနက်ရှိုင်းဆုံးသော အစစ်အမှန် နဂါးဟိန်းသံ ဖြစ်ပြီး လူတစ်ဦး၏အာရုံကြောများအပေါ် ကြီးမားသော သက်ရောက်မှုအား ဖြစ်စေသည်။</p> <p> </p> <p>ခိုင်မာသော စိတ်ဆန္ဒရှိသည့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးပင်လျှင် ထိုကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်သံကို ခံနိုင်ရည်ရှိမည် မဟုတ်ချေ။  ချမ်းသာသော မိသားစုမှ နုနယ်သော အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦးအတွက်ဆိုလျှင် ပြောနေရန်ပင် မလိုတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>အာရုံငါးပါးဘုရင်ကို မြင်တွေ့ရချိန်တွင် လုကျိရန်သည် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် အားကိုးရာတစ်ခုကို ရှာတွေ့သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>"အဖေ... မကြာသေးခင်ကမှ အဖေ ခေါ်ထားတဲ့ အဲ့ဒီအစေခံအရှင်ကို လုံးဝ မယုံသင့်ဘူး... သူက လူဆိုးတစ်ယောက်ပဲ... ခုဏကတောင် သူက ကျွန်မကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့သေးတယ်... အား... ကျွန်မ အခု မှတ်မိပြီ... သူက ကျွန်မကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တာ သေချာတယ်... အဖေ... အဖေက သူ့ကို လုံးဝအလွတ်မပေးသင့်ဘူး..."</p> <p> </p> <p>လုကျိရန်သည် စိုးရိမ်ပူပန်စပြုလာပြီး သူမ၏မျက်ရည်များ ထပ်မံ၍ ကျဆင်းလာသည်။</p> <p> </p> <p>သူမသည် နတ်ဘုရားနဂါးဟိန်းသံကြောင့် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားခဲ့ပြီး ယခုအချိန်အထိ ပြန်တွေးကြည့်ရုံဖြင့် သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တုန်ရီနေဆဲပင်။</p> <p> </p> <p>အာရုံငါးပါးဘုရင်က အသံနက်ကြီးဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အမှန်အတိုင်း ပြောစမ်း... အနောက်ဘက်ခြံဝင်းကို မင်း ဘာလို့ သွားတာလဲ..."</p> <p> </p> <p>လုကျိရန်သည် နှုတ်ခမ်းဆူကာ အနည်းငယ် မကျေမနပ်ဖြစ်သွားလေ၏။</p> <p> </p> <p>"အဖေ... ကျွန်မက ဒဏ်ရာရနေတာလေ... ကျွန်မအတွက် မစိုးရိမ်သင့်ဘူးလား..."</p> <p> </p> <p>"ပြောစမ်း... အဲ့ဒီကို ဘာလို့ သွားတာလဲ..."</p> <p> </p> <p>အာရုံငါးပါးဘုရင်က ရုတ်တရက် အသံမြှင့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လုကျိရန် ထိတ်လန့်သွားသည်။ အာရုံငါးပါးဘုရင်သည် အလွန်အလေးအနက်ထားနေသည်ကို မြင်တွေ့ချိန်၌ သူမက တီးတိုးပြောဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ရှောင်တျဲ့က ကျွန်မကို ပြောတာ... သူက မကြာသေးခင်က ဘုရင်ကို အစေခံအရှင်တစ်ယောက်က လမ်းလွဲအောင် လုပ်နေပြီးတော့ ကျွန်မတို့မိသားစုရဲ့ကျေးဇူးရှင်နေခဲ့တဲ့ အိမ်မှာတောင် နေနေတယ်လို့ ပြောတယ်... ကျွန်မက ဒေါသထွက်ပြီးတော့ သူနဲ့ အကျိုးအကြောင်း သွားပြောပြချင်လို့ပါ..."</p> <p> </p> <p>ရှောင်တျဲ့သည် မကောင်းဆိုးရွားကျင့်ကြံသူမှ ရုပ်ဖျက်ထားသော အစေခံမလေး၏အမည်ပင်။</p> <p> </p> <p>အာရုံငါးပါးဘုရင်သည် နာကျင်စွာဖြင့် သူ၏မျက်လုံးများကို စုံမှိတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် အာရုံငါးပါးဘုရင် က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းက ဝက်ဝံခံတပ်ကို သွားပြီး အမြဲတမ်း လေ့ကျင့်ချင်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား... ငါ သဘောတူတယ်... တပ်တွေကိုခေါ်ပြီး ဝက်ဝံခံတပ်ကို အခုချက်ချင်းသွားတော့..."</p> <p> </p> <p>"ဘာ... အဖေ... ကျွန်မ အပြင်ထွက်ပြီး လေ့ကျင့်ဖို့ အဖေက တကယ်ကြီး သဘောတူလိုက်တာလား..."</p> <p> </p> <p>လုကျိရန်သည် အလွန်အမင်း ဝမ်းသာသွားပေ၏။</p> <p> </p> <p>သူမသည် အပြင်ထွက်၍ သူမကိုယ်သူမ သက်သေပြချင်ခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော်လည်း အာရုံငါးပါးဘုရင်သည် သူမကို နည်းလမ်းပေါင်းစုံဖြင့် တားမြစ်ထားခဲ့သည်။ သူ၏သမီးကို အဝေးသို့သွားပြီး ဒုက္ခခံစေရန် သူ မည်သို့ ရက်စက်နိုင်မည်နည်း။</p> <p> </p> <p>"သွား... အခုချက်ချင်း ထွက်သွား... မင်းလည်း ကြီးပြင်းလာပြီပဲ... တကယ်လို့ ဒီဘုရင်က မင်းကို အခု ကာကွယ်ထားမယ်ဆိုရင် အနာဂတ်မှာ မင်းကို ဒုက္ခပေးသလို ဖြစ်လိမ့်မယ်..."</p> <p> </p> <p>အာရုံငါးပါးဘုရင်သည် နာကျင်စွာဖြင့် သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ချက် ချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စတုတ္ထနယ်မြေရှိ တောင်ကြားတစ်ခုတွင်...</p> <p> </p> <p>ဆယ်နှင့်ချီသော အနက်ရောင်ပုံရိပ်များသည် မှော်လက်နက်များကို ထိန်းချုပ်ကာ ကြယ်တာရာကောင်းကင်ယံကို အလွန်အမင်း ပြင်းထန်သောအရှိန်ဖြင့် ဖြတ်သန်းသွားကြ၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူက တောင်ထိပ်တစ်ခုပေါ်သို့ ရုတ်တရက် ဆင်းသက်လိုက်၏။ သူ၏ခေါင်းစွပ်သည် လေကြောင့် လန်သွားသဖြင့် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦး၏မျက်နှာ ပေါ်လွင်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>သရဲတစ္ဆေစစ်သူကြီး... ကျန်းချီဖုန်း...</p> <p> </p> <p>"ချီဖုန်း... ဘာဖြစ်လို့လဲ..."</p> <p> </p> <p>သူ၏နောက်မှ  အနက်ရောင်ပုံရိပ်တချို့သည် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ဆင်းသက်လာကြ၏။ သူတို့အနက်မှတစ်ဦးက ရှေ့သို့ တိုးလာရာ သူမသည် ကျန်းမိသားစု၏ သရဲတစ္ဆေစစ်သူကြီးတစ်ယောက်ဖြစ်သော ကျန်းဟုန်ကျူးပင်။</p> <p> </p> <p>"တော်ဝင်အိမ်တော်မှာ ငါ ချထားတဲ့ နယ်ရုပ်တွေ ရှင်းလင်းခံလိုက်ရပြီ..."</p> <p> </p> <p>ကျန်းချီဖုန်း၏မျက်လုံးများတွင် သွေးရောင်အလင်းတန်းတစ်တန်း ဖြတ်ပြေးသွားသည်။</p> <p> </p> <p style="text-align:center">***</p> <p> </p>


Save