"ကောင်းကင်ဘုံ အမွေအနှစ်တစ်ခု ကျဆင်းလာပြီးတော့ ငါက ကံကောင်းတဲ့သူ ဖြစ်လာခဲ့တာပဲ..."
ဖန်းနင်းချူ၏စိတ်နှလုံးသား ကြီးမားစွာ တုန်လှုပ်သွားပြီး သူမသည် ချက်ချင်း တုံ့ပြန်လိုက်၏။
ဤကောင်းကင်ဘုံနယ်မြေတွင် ဒဏ္ဍာရီလာ ဇာတ်လမ်းများစွာ ရှိနေသည်။
အတိတ်က သာမန်အရည်အချင်းသာရှိသော သာမန်လူများသည် သူတို့၏ ကံကြမ္မာအလှည့်အပြောင်းတွင် လောကကို တုန်လှုပ်စေသော အမွေအနှစ်တစ်ခုကို ရရှိသွားကြသည်။ သူတို့သည် အမြင့်သို့ တက်လှမ်းသွားနိုင်ပြီး လူထောင်ပေါင်းများစွာက ကြည်ညိုလေးစားရသော ဂုဏ်သရေရှိ စီနီယာများ ဖြစ်လာနိုင်ကြ၏။ မိသားစုအတွင်း မျက်နှာသာပေးခံရမှုမှ ကျဆင်းသွားသော သခင်လေးများနှင့် တော်ဝင်မျိုးဆက်များသည် ယခင်လူများ ချန်ထားရစ်ခဲ့သော ရှေးဟောင်း အပျက်အစီးများကို ရုတ်တရက် ရရှိနိုင်ကာ နောက်ဆုံးတွင် သမိုင်း၌ သူတို့၏နာမည်များကို ချန်ရစ်ခဲ့ပြီး အမြင့်သို့ တက်လှမ်းသွားနိုင်သည်။
သို့သော် ထိုဒဏ္ဍာရီလာ ဇာတ်လမ်းများနှင့်အတူ မရေမတွက်နိုင်သော ဆိုးရွားသောဇာတ်လမ်းများလည်း ရှိနေပေ၏။
တချို့လူများသည် အမွေအနှစ်ကို ရရှိပြီးနောက်တွင် ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခြင်း မရှိဘဲ ရှာဖွေတွေ့ရှိခံရကာ နောက်ဆုံးတွင် ရတနာအတွက် သတ်ဖြတ်ခံရမှုကို ခံစားခဲ့ကြရသည်။ လူတချို့သည် သူတို့၏ ကြီးထွားမှု လမ်းတစ်ဝက်တွင် ပျက်စီးသွားခဲ့ကြသည်။ ထို့ထက်ပို၍ များပြားသူများမှာမူ အမွေအနှစ်ကို ချန်ထားရစ်ခဲ့သော သခင်၏ အမွေအနှစ်နယ်မြေတွင် အန္တရာယ်ပြုခြင်းကို ခံခဲ့ကြရသည်။ အမွေအနှစ်ကို ချန်ထားရစ်ခဲ့သူသည် တစ်စုံတစ်ယောက်အပေါ် ကောင်းမွန်ရမည်ဟု မည်သူက ပြောသနည်း။
ဖန်းနင်းချူသည် ကံကြမ္မာကောင်းသော ဆုံတွေ့မှုများကို မယုံကြည်ခဲ့သဖြင့် သူမသည် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်ဆန္ဒကိုသာ အားကိုးကာ တစ်နေရာမှ တစ်နေရာသို့ လှည့်လည်သွားလာခဲ့သည်။
မြေအောက်လောက တာအိုသခင်၏ စီနီယာတပည့်များအနက် တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် သေဆုံးသွားခဲ့သော်လည်း အငယ်ဆုံးနှင့် အသိသာဆုံး မဟုတ်ပုံရသော ဂျူနီယာတပည့်လေးဖြစ်သည့် သူမတစ်ယောက်တည်းသာ ယခုအချိန်အထိ အသက်ရှင်ရက်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
ယခုအချိန်၌ အံ့အားသင့်ဖွယ် ကိစ္စတစ်ရပ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေပြီ။
ထိုရွှေရောင်နဂါးအတွင်းတွင် နှိုင်းယှဉ်စရာမရှိလောက်အောင် သိပ်သည်းသော စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ရှိရုံသာမကဘဲ နက်နဲသိမ်မွေ့သော ကျင့်ကြံနည်းစနစ်များနှင့် လှုပ်ရှားမှုများစွာလည်း ရှိနေသည်။
ထိုကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်များ၏ မူရင်းဇစ်မြစ်ကို ဖန်းနင်းချူက မပြောပြနိုင်ဘဲ အလွန်ရှေးကျပြီး အစွမ်းထက်ကြောင်းကိုသာ ခံစားမိပေ၏။
သူမသည် ယခုအချိန်၌ ထိုအရာများကို ဖြည်းညှင်းစွာ နားလည်အောင် လုပ်ဆောင်ရန် အချိန်မရှိသော်လည်း ဤအမွေအနှစ်မှာ လုံးဝ သာမန်မဟုတ်ကြောင်းကို သူမ အာရုံခံနိုင်သည်။ အကယ်၍ ဤသတင်းသာ ပျံ့နှံ့သွားပါက ကြီးမားသော ဆူပူအုံကြွမှုတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။
"တစ်ယောက်ယောက်က အမှောင်ထဲကနေ ငါ့ကို ကူညီနေသလိုမျိုး ငါ ဘာလို့ ခံစားနေရတာလဲ..."
ဖန်းနင်းချူက လေဟာနယ်ကို စူးစိုက်ကြည့်ပြီး တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။
ဤသည်မှာ ပင်ကိုယ်အသိဉာဏ် တစ်မျိုးပင်။ လူသားများတွင် အန္တရာယ်များနှင့် ဘေးဒုက္ခများကို ရှောင်ရှားနိုင်စွမ်း ရှိသော်လည်း အဆင့်တစ်ခုအထိ ကျင့်ကြံပြီးနောက် ဤပင်ကိုယ်အသိဉာဏ်၏ထက်ရှမှုသည် အဆပေါင်းများစွာ တိုးတက်လာပေ၏။
သို့သော် ဖန်းနင်းချူက ထပ်မံ၍ ခေါင်းခါလိုက်သည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမကို မည်သို့ ကူညီနိုင်မည်နည်း။
ဆရာသခင် သေဆုံးပြီးကတည်းက ငရဲနယ်မြေတစ်ခုလုံး ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေခဲ့သည်။
သူမသည် ကောင်းကင်ဘုံနယ်မြေသို့ ထွက်ပြေးခဲ့သော်လည်း ယန်မိသားစု၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံခဲ့ရသေးပြီး ယခုအချိန်၌ တစ်နေရာမှ တစ်နေရာသို့ လှည့်လည်သွားလာရင်း ဤကြောက်မက်ဖွယ်နေရာသို့ ထပ်မံ၍ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
"ဒါပေမဲ့ ဒါကလည်း ကောင်းတဲ့ကိစ္စပဲ... အခု ငါက ငါ့ရဲ့ အထွတ်အထိပ် အခြေအနေကို ပြန်ရောက်သွားပြီဆိုတော့ ငါ့ကိုယ်ငါ ကာကွယ်နိုင်စွမ်းလည်း ရှိလာပြီ..."
"ဒီနေ့ ငါက ငန်းနက်တစ်ကောင်လို ညှပ်ခံထားရတဲ့ အတောင်ပံတွေနဲ့ နားနေရတယ်... တစ်နေ့ကြရင် မြွေကနေ နဂါးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားဖို့ ငါ ရှက်ရွံနေမှာ မဟုတ်ဘူး...
သူမ၏စွမ်းအားကို တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့် အဆင့်များစွာ မြှင့်တင်ရန်အတွက် ဤအမွေအနှစ်ကို သူမ လုံးလုံးလျားလျား အားကိုးနိုင်သည်။
မိုးပြာရောင် အလင်းတန်းတစ်တန်းသည် ဖန်းနင်းချူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး စိုရွှဲနေသော သူမ၏အဝတ်အစားများကို ချက်ချင်း ခြောက်သွေ့သွားစေသည်။
ရုတ်ချည်းဆိုသလိုပင် သူမသည် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး လေဟာနယ်ထဲသို့ ပြေးထွက်သွားတော့သည်။
...
အာရုံငါးပါးဘုရင် အိမ်တော်... အနောက်ဘက်ခြံဝင်း၌...
လေပြင်းတစ်ချက်သည် လုယွီ၏အခန်းထဲသို့ တိုက်ခတ်ဝင်ရောက်လာပြီး ဝေလငါးဆီမီးခွက် ခုနစ်ခုလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ငြိမ်းသတ်သွားစေကာ လုယွီနှင့်ဖန်းနင်းချူကြားရှိ ဆက်သွယ်မှုသည် ပြတ်တောက်သွားပေ၏။
အပြောင်းအလဲကျမ်းစာ၏ စွမ်းအားသည် ကြီးမားသော်လည်း ဤသည်မှာ ကောင်းကင်ဘုံကို ဆန့်ကျင်သော အဆင့်သို့ မရောက်ရှိသေးချေ။ တခြားသူများ၏ကံကြမ္မာကို အတင်းအကြပ်ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်းသည်ပင် ကန့်သတ်ချက်တစ်ခု ဖြစ်နေလေပြီ။
ဤကိစ္စအတွက် လုယွီသည် သူ၏ မှော်စွမ်းအားများအနက် ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းအပြည့်ကို အသုံးပြုခဲ့ရသည်။
သို့သော် လုယွီသည် ကောင်းကင်အရှင်သခင် နယ်ပယ်သို့ အဆင့်တက်ပြီးပြီဖြစ်သည်။ အတွေးတစ်ချပ်နှင့်အတူ ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားများသည် ဒီရေအလား သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး သူ၏ ပြင်းထန်စွာ ပျက်စီးနေသော မှော်စွမ်းအားများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာစေသည်။
"ဟူး..."
လုယွီသည် သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ချက် ချလိုက်သော်လည်း သူ၏မျက်လုံးများမူအတွင်း၌ သတိဝီရိယများ ရှိနေဆဲပင်။
ဟောကိန်းထုတ်မှု သင်္ကေတတစ်သောင်းသည် လုယွီ၏ခေါင်းနောက်တွင် မျောလွင့်နေပြီး ပါကွ အလင်းစက်ဝန်းတစ်ခုအဖြစ် ဖွဲ့စည်းကာ ဖြည်းညှင်းစွာ လည်ပတ်နေသည်။
ကောင်းကင်ဘုံကို ဆန့်ကျင်သော သူ၏ ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲသည့် လုပ်ရပ်အပြီးတွင် ဖန်းနင်းချူ၏အခြေအနေသည် အလွန်အမင်း ဆိုးရွားနေမှုမှ အသင့်အတင့် ဆိုးရွားမှုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပေ၏။ သူမသည် သေချာပေါက် သေဆုံးရမည့် အခြေအနေတွင် အသက်ရှင်ရန်အတွက် မျှော်လင့်ချက် အနည်းငယ် ရှိလာနိုင်သည်။
"ငါက သူ့ကို ရှေးဟောင်း ကောင်းကင်ဘုံနန်းတော်ကနေ အသင့်တော်ဆုံးအမွေအနှစ်ကို ပေးခဲ့တယ်... ပြီးတော့ ငါ့ရဲ့ စွမ်းအား ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကို ပို့ပေးခဲ့တယ်... သူက ဒါတွေထဲက သေးငယ်တဲ့ အစအနလေးတစ်ခုကို ရရှိဖို့တောင်မှ အကန့်အသတ် ဖြစ်နေပြီဆိုပေမဲ့ ဒါက ကိစ္စများစွာကို ကိုင်တွယ်ဖို့ သူအတွက် လုံလောက်တယ်..."
လုယွီက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
"သူက အတိအကျ ဘယ်နေရာမှာလဲ... ပြီးတော့ သူက ဘာလို့ သေချာပေါက် သေဆုံးရမယ့် အခြေအနေမှာ ရှိနေတာလဲ..."
***