Book List

<h2 style="text-align: center;">Chapter 5431</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>နင်းချူ အသက်ရှင်နေသေးကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် လုယွီ၏ စိုးရိမ်ပူပန်နေသော စိတ်နှလုံးသားသည် နောက်ဆုံးတွင် စိတ်သက်သာရာရသွားပေ၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဖန်းနင်းချူသည် အလွန်အန္တရာယ်များသော အခြေအနေတွင် ရှိနေသေးသည်မှာ သိသာထင်ရှားသည်။ လုယွီက သူမ၏ တိကျသော တည်နေရာကို မသိသော်လည်း အပြောင်းအလဲကျမ်းစာ၏ ဟောကိန်းထုတ်မှုသည် မှားယွင်းမည် မဟုတ်ချေ။ သူမကို ထိုကဲ့သို့ အန္တရာယ်ရှိသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေစေသဖြင့် ဤသည်မှာ အလွန်အမင်း အန္တရာယ်များသော နေရာတစ်ခု ဖြစ်ပေမည်။</p> <p> </p> <p>"ကောင်းကင်ကွန်ယက်ရဲ့ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုက ဘယ်လောက်အထိ တိုးတက်နေပြီလဲဆိုတာ ငါ မေးရမယ်..."</p> <p> </p> <p>လုယွီ ထိုသို့ တွေးတောနေစဉ် ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်မှ ရွှေဝါရောင်အဆောင်လက်ဖွဲ့တစ်ခု ပျံသန်းဝင်ရောက်လာသည်ကို ရုတ်တရက် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>အဆောင်လက်ဖွဲ့ သတင်းစကား...</p> <p> </p> <p>လုယွီသည် သူ၏လက်ကို မြှောက်ကာ ဖမ်းဆုပ်လိုက်ရာ ပျံသန်းနေသော အဆောင်လက်ဖွဲ့ သည် သူ၏လက်ဝါးထဲသို့ ချက်ချင်းကျဆင်းလာပေ၏။ ထိုအရာပေါ်တွင် ရေးသားထားသော စာကြောင်းများကိုလည်း သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစာကြောင်းများကို မြင်တွေ့ချိန်၌ လုယွီ ထိတ်လန့်သွားသည်။ သူ၏ပုံရိပ် ရွေ့လျားသွားပြီး အခန်းထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားပေ၏။</p> <p> </p> <p>"လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နာရီလောက်က တပ်မှူးထုံကျစ် က ဒီအကူအညီတောင်းတဲ့ အချက်ပြမှုကို ဒီငယ်သားဆီ ပို့လိုက်တာပါ..."</p> <p> </p> <p>ထောင်စုမှူး ချန်းတာ့ထုံးသည် လုယွီ၏ရှေ့တွင် မတ်တတ်ရပ်နေပြီး အရေးတကြီးဖြစ်နေသော အသံဖြင့် ပြောဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>လုယွီသည် ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်ကာ အသံနက်ကြီးဖြင့် ပြောဆိုလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဖြည်းဖြည်းပြောစမ်း... အခြေအနေက အတိအကျ ဘယ်လိုလဲ..."</p> <p> </p> <p>ချန်းတာ့ထုံးသည် ယခုလေးတင် ရရှိခဲ့သော ထောက်လှမ်းရေး အချက်အလက်များကို ဖြည်းညှင်းစွာ မပြောပြမီ သူ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကို ငြိမ်သက်စေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>နင်းချူကို ကယ်ဆယ်ရန် စစ်ဆင်ရေး ကျရှုံးပြီးနောက် ကျန်ရှိနေသော ကောင်းကင်ကွန်ယက် အဖွဲ့ဝင်လေးဦးသည် သူတို့၏ တာဝန်များကို ခွဲဝေယူခဲ့ကြ၏။ သူတို့အထဲတွင် အားအနည်းဆုံးဖြစ်သော ထောင်စုမှူး ချန်းတာ့ထုံးက အနောက်တွင် နေရစ်ခဲ့ပြီး အသန်မာဆုံးဖြစ်သော တပ်မှူးထုံကျစ်ဖြစ်သည့် ဖန်းယင်းက တခြားကောင်းကင်ကွန်ယက် ကျွမ်းကျင်သူနှစ်ဦးကို ဦးဆောင်ကာ နင်းချူ၏တည်နေရာကို ဆက်လက်၍ ရှာဖွေခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှစ၍ ဖန်းယင်းနှင့်တခြားလူနှစ်ဦးထံမှ မည်သည့်သတင်းမျှ မရရှိခဲ့ချေ။ ယခုသတင်း ရောက်လာချိန်၌ အကူအညီတောင်းခံမှုတစ်ခု ဖြစ်နေပေ၏။</p> <p> </p> <p>အကူအညီတောင်းခံသည့် အချက်ပြမှုကို အပိုင်းနှစ်ပိုင်း ခွဲခြားထားသည်။</p> <p> </p> <p>ပထမဦးဆုံးအနေဖြင့် ဤသည်က နင်းချူ၏ တည်နေရာနှင့် ပတ်သက်သည်။ ဖန်းယင်းနှင့် တခြားသူများ၏ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုအရ နင်းချူကို ယန်မိသားစု၏ ပါရမီရှင်ယန်ထုံက ပြန်ပေးဆွဲသွားခြင်း ဖြစ်နိုင်ချေအလွန်များပေ၏။</p> <p> </p> <p>ဒုတိယအချက်အနေဖြင့် အပြန်လမ်းတွင် ဖန်းယင်းနှင့် တခြားသူများသည် သံမဏိချပ်ဝတ် ငရဲတွင် ရပ်နားခဲ့ကြသည်။ မထင်မှတ်ဘဲ သံမဏိချပ်ဝတ်ငရဲကို ယန်မိသားစုက ညတွင်းချင်း သိမ်းပိုက်လိုက်သည်။ ယခုအချိန်၌ သူမသည် မြေအောက်လောကနတ်ဘုရား၏ ဘုရားကျောင်းတစ်ခုအတွင်း ပိတ်မိနေပြီး ပြန်ထွက်လာ၍ မရနိုင်ချေ။</p> <p> </p> <p>ဖန်းယင်းသည် ချန်းတာ့ထုံးအား ပထမ အချက်အလက်ကို ချက်ချင်းထပ်ဆင့်ပေးပို့ရန် မျှော်လင့်ခဲ့ပြီး အကယ်၍ ဖြစ်နိုင်ပါက ကူညီပေးနိုင်ရန် မျှော်လင့်ကာ အာရုံငါးပါးဘုရင်ကိုလည်း သွားရောက်ရှာဖွေရန် မျှော်လင့်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤအကူအညီတောင်းခံသည့် အချက်ပြမှုကို သယ်ဆောင်လာသော အဆောင်လက်ဖွဲ့ပေါ်ရှိ စာကြောင်းတချို့သည် မပြည့်စုံတော့ချေ။ ဤအကူအညီတောင်းခံသည့် အချက်ပြမှုကို ပေးပို့ပြီးနောက် ဤနေရာသို့ မရောက်ရှိမီ အခက်အခဲတချို့ကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရကြောင်း ဖော်ပြနေပေ၏။</p> <p> </p> <p>"အရှင်ဧကရာဇ်... ပုံမှန်အခြေအနေဆိုရင် တပ်မှူးဖန်းက လုံးဝအကူအညီတောင်းမှာ မဟုတ်ဘူး... ဒါက သူတို့ အရမ်း အန္တရာယ်များတဲ့ အခြေအနေနဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရတယ်ဆိုတာကို ပြသနေတာပဲ..."</p> <p> </p> <p>ချန်းတာ့ထုံးသည် အနည်းငယ် စိုးရိမ်ပူပန်စွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ဖန်းယင်းနှင့် တခြားသူများသည် သူ၏ အထက်လူကြီးများ ဖြစ်သော်လည်း သေရေးရှင်ရေးကို အတူတကွ ဖြတ်သန်းခဲ့ကြရသဖြင့် သူတို့သည် ရဲဘော်ရဲဘက်များ ဖြစ်နေကြလေပြီ။</p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်၌ ဖန်းယင်းနှင့် တခြားသူများ အန္တရာယ်အတွင်းသို့ ကျရောက်နေကြောင်း ကြားချိန်၌ ချန်းတာ့ထုံးသည် အလွန်အမင်း စိုးရိမ်သွားပြီး ယခုချက်ချင်း ပြေးသွားကာ ကူညီချင်စိတ်များ ပေါက်ဖွားလာသည်။</p> <p> </p> <p>ငရဲငယ်တစ်ခု သိမ်းပိုက်ခံရခြင်းမှာ အဓိက အဖြစ်အပျက်ကြီးတစ်ခုပင်။</p> <p> </p> <p>ဤငရဲငယ်သည် ငရဲနယ်မြေရှိ အင်အားစု အသီးသီးအတွက် စပါးကျီနှင့် ညီမျှသည်။ ထိုအရာ မရှိတော့ပါက မည်သည့် အင်အားစုမဆို အနည်းငယ် အားနည်းသွားပေမည်။</p> <p> </p> <p>ရှေးဟောင်းခေတ်တွင် ငရဲနယ်မြေသည် စွန့်ပစ်နယ်မြေတစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး လူသူကင်းမဲ့ကာ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ လုံးလုံးလျားလျား ကင်းမဲ့နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ရှေးဟောင်းငရဲနယ်မြေ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းနှင့်အတူ ပြန့်ကျဲနေသော ငရဲနယ်မြေ သည် ပြန်လည်ဝင်စားခြင်း နယ်မြေငယ်လေးများစွာကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပြီး နယ်မြေတစ်ခုစီက ထိန်းချုပ်ထားသော ငရဲငယ်များ ဖြစ်လာကြ၏။</p> <p> </p> <p>လောကရှိ သက်ရှိအားလုံး သေဆုံးသွားချိန်၌ သူတို့၏စိတ်ဝိညာဉ်များသည် ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြပြီး ဤငရဲငယ်များထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ငရဲငယ်လေးများကို ငရဲနယ်မြေ၏အောက်တွင် တည်ဆောက်ထားခြင်း ဖြစ်ပေ၏။</p> <p> </p> <p>ဤနေရာသည် မူလက စွန့်ပစ်နယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း စိတ်ဝိညာဉ်များသည် ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းအတွက်အတွက် ဤနေရာသို့ အဆက်မပြတ် လာရောက်ကြသောကြောင့် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး သက်ရှိအားလုံး ဤနေရာတွင် ကျင့်ကြံလာနိုင်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာလည်း ငရဲနယ်မြေတွင် လူများနှင့် သရဲတစ္ဆေများ အတူယှဉ်တွဲနေထိုင်ရခြင်း၏ အကြောင်းအရင်းပင်။ အကြောင်းအရင်းမှာ သရဲတစ္ဆေအများစုသည် ငရဲနယ်မြေအောက်ရှိ ငရဲငယ်များတွင် မသိစိတ်ဖြင့် ဖြတ်သန်းနေကြသောကြောင့်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အာရုံငါးပါးဘုရင် ထိန်းချုပ်ထားသော စတုတ္ထနယ်မြေတွင် ယခုအချိန်၌ ငရဲငယ်ဆယ့်ခြောက်ခု ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအရာများအနက် တျန်ဟဲမြို့ကို သွေးကန်ငရဲ ပေါ်တွင် တည်ဆောက်ထားပေ၏။ ဤသည်မှာ တျန်ဟဲမြို့တွင် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားများဖြင့် အမြဲတစေ ကြွယ်ဝနေရခြင်း၏ အကြောင်းအရင်းလည်း ဖြစ်ပေ၏။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save