Book List

<h2 style="text-align: center;">Chapter 5433</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ဖန်းယင်းသည် သရဲတစ္ဆေစစ်သူကြီး၏ အသံကို ကြားချိန်၌ တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ငါ့မှာ အထူး ဆက်သွယ်ရေး နည်းလမ်းတွေ ရှိတယ်... ထောက်လှမ်းရေး အချက်အလက်တွေက အခု နင့်ရဲ့ဘုရင်လက်ထဲကို ရောက်နေလောက်ပြီ..."</p> <p> </p> <p>ဤသတင်းကိုကြားချိန်၌ စိတ်သက်သာရာရသွားသော အသံများက ပတ်ဝန်းကျင်မှ ချက်ချင်းထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ဘုရားကျောင်းအတွင်း၌ ပိတ်မိနေသော သူတို့သည် ချောင်ပိတ်မိနေသော သားရဲများနှင့် တူညီပြီး အာရုံငါးပါးဘုရင်သည် ယခုအချိန်၌ သူတို့၏ တစ်ခုတည်းသော ကျောထောက်နောက်ခံပင်။</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ တျန်ဟဲမြို့ကနေ တပ်တွေ စေလွှတ်ရင် ရောက်ဖို့ အနည်းဆုံး နှစ်ရက်လောက် ကြာမယ် မဟုတ်လား..."</p> <p> </p> <p>တစ်စုံတစ်ယောက်က ရုတ်တရက် မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤသည်ကိုကြားချိန်၌ လူများအားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြ၏။</p> <p> </p> <p>သံမဏိချပ်ဝတ်ငရဲသည် စတုတ္ထနယ်မြေ၏ အစွန်အဖျားတွင် တည်ရှိပြီး တျန်ဟဲမြို့နှင့် အလွန်ဝေးကွာသည်။</p> <p> </p> <p>စစ်ကူများက ယာဥ်များဖြင့် ခရီးသွားလျှင်ပင် ရောက်ရှိရန် နှစ်ရက်ကြာမြင့်ပေမည်။</p> <p> </p> <p>နှစ်ရက်ဆိုသည်မှာ ကြာမြင့်ပုံမရသော်လည်း  ဤဘုရားကျောင်းအတွင်းတွင် ပိတ်မိနေသူများအတွက် ဤသည်မှာ အလွန်ကြာမြင့်သွားပေမည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီဘုရားကျောင်းက နောက်ထပ်နှစ်ရက်ကို တောင့်ခံနိုင်ပါ့မလား..."</p> <p> </p> <p>လူတိုင်းသည် ဘုရားကျောင်းအတွင်းရှိ ပျက်စီးနေသော နံရံများကို ကြည့်ကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>မြေအောက်လောက တာအိုသခင် သေဆုံးပြီးနောက် သူ၏နတ်ဘုရားရုပ်ထုသည် နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် နတ်ဘုရားတည်ရှိမှုကို မပြသတော့ချေ။ ကိုးကွယ်ယုံကြည်သူ အမြောက်အများသည် ကြာမြင့်စွာကတည်းက ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြပြီး အမွှေးတိုင်ပူဇော်မှုများလည်း မရှိတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>ဘုရားကျောင်းတစ်ကျောင်းအတွက် အဓိက စီးပွားရေး အရင်းအမြစ်မှာ အမွှေးတိုင်ပူဇော်မှုများအပေါ် မူတည်၏။ ဤဘုရားကျောင်းသည် အာရုံငါးပါးဘုရင်၏ ဂရုစိုက်မှုကို ရရှိထားသော်လည်း ဤသည်မှာ ရေပုံးထဲမှ ရေတစ်စက်မျှသာ ဖြစ်ပြီး အရာများစွာကို ထိန်းသိမ်းရန် ခဲယဉ်းသည်။</p> <p> </p> <p>ဘုရားကျောင်း၏နံရံအများစုသည် ယိုယွင်းပျက်စီးနေပြီဖြစ်သော်လည်း ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းရန် ငွေကြေးမရှိချေ။</p> <p> </p> <p>ဘုန်းတော်ကြီးအိုက တည်ကြည်လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါက နှစ်ရက်လောက်တော့ တောင့်ခံနိုင်မယ် ထင်တယ်..."</p> <p> </p> <p>သူသည်လည်း အလွန်မသေမချာ ဖြစ်နေပေ၏။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ဤသည်မှာ မြေအောက်လောက နတ်ဘုရားကျောင်း၏ အထွတ်အထိပ် ကာလတွင် ဖြစ်ခဲ့ပါက မည်သူက တိုက်ခိုက်ရဲလောက်အောင် မျက်ကန်းဖြစ်နေမည်နည်း။</p> <p> </p> <p>သို့သော် နတ်ဘုရားကျောင်း၏ လက်ရှိ အခြေအနေမှာ အထွတ်အထိပ်ကာလနှင့် များစွာ ဝေးကွာနေသည်။ အကာအကွယ် ဝင်္ကပါ တစ်ခုတည်းကိုပင် ဆယ်စုနှစ်များစွာ ပြုပြင်မွမ်းမံခြင်း မရှိခဲ့သဖြင့် မည်မျှထိကြာကြာ တောင့်ခံနိုင်မည်ကို ပြောနိုင်ရန် အလွန်ခက်ခဲလှ၏။</p> <p> </p> <p>"ဖူး..."</p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက် ဖန်းယင်းသည် သွေးအန်ထုတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ခန္ဓာကိုယ် အနည်းငယ် ယိမ်းယိုင်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>လူအများသည် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားကြပြီး ဘုန်းတော်ကြီးအိုသည် သူမ၏အခြေအနေကို စစ်ဆေးရန် ရှေ့သို့တိုးလာသည်။</p> <p> </p> <p>"အနားမကပ်လာနဲ့... ငါက သွေးအဆိပ် မိထားတာ... ငါ့ကို ထိတဲ့သူတိုင်း အလွယ်တကူ ကူးစက်ခံရနိုင်တယ်..."</p> <p> </p> <p>ဖန်းယင်း၏မျက်လုံးများတွင် သွေးနီရောင် အလင်းတန်းတစ်တန်း ဖြတ်ပြေးသွားပေ၏။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ ဖြူဖွေးသော လည်ပင်းပေါ်တွင် အနက်ရောင်သွေးကြောတချို့ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူမ၏ အလွန်သူရဲကောင်းဆန်သော မျက်နှာနှင့် လိုက်ဖက်မှုမရှိချေ။</p> <p> </p> <p>"ဘာ... သွေးအဆိပ် လား..."</p> <p> </p> <p>လူများအားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>သရဲတစ္ဆေစစ်သူကြီးသည် အသက်ပြင်းပြင်းရှိုက်ပြီး တည်ကြည်လေးနက်သောအသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"စီနီယာ... မင်းကို ဒဏ်ရာရစေခဲ့တဲ့သူက သွေးအဆိပ်ဘုရင်များ ဖြစ်နေမလား..."</p> <p> </p> <p>ဖန်းယင်းက ​တုံ့ပြန်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်တယ်... သူပဲ..."</p> <p> </p> <p>ထိုအတည်ပြုချက်ကို ရရှိပြီးနောက် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအများသည် အနည်းငယ် စိုးရိမ်လာကြပြီး သူတို့အချင်းချင်း တိုင်ပင်ဆွေးနွေးလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>"သွေးအဆိပ်ဘုရင်က ယန်ယွမ်ဘုရင်ရဲ့ လက်အောက်က အသန်မာဆုံး သရဲဘုရင်တွေထဲက တစ်ပါးဖြစ်ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ အဆိပ်ကျင့်ကြံမှုက အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်နေပြီ... အတိတ်တုန်းက ခံတပ်မှာ တပ်စွဲထားတဲ့ သရဲဘုရင် တစ်ပါးက သူရဲ့ အဆိပ်ခတ် သတ်ဖြတ်တာကို ခံခဲ့ရတယ်... ဒီတစ်ကြိမ်မှာ သူက လူတွေကို  သူကိုယ်တိုင် ဦးဆောင်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါ ထင်မထားခဲ့ဘူး..."</p> <p> </p> <p>သရဲတစ္ဆေစစ်သူကြီး၏ မျက်နှာသည်လည်း အလွန်အမင်း ပျက်ယွင်းနေပေ၏။</p> <p> </p> <p>သရဲတစ္ဆေစစ်သူကြီးသာမက ဤနေရာရှိ စတုတ္ထနယ်မြေတပ်ဖွဲ့ဝင်များ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>သွေးအဆိပ်ဘုရင်၏ နာမည်တစ်ခုတည်းကပင် သူတို့ကို လုံးလုံးလျားလျား ကြောက်ရွံ့သွားစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"သွေးအဆိပ်ဘုရင်ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုခံရပြီး မသေသေးဘူးဆိုတော့ ဒီအမျိုးသမီးက နယ်မြေသခင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက် ဖြစ်ရမယ်... ငါက ဘာလို့ သူ့ရဲ့အကြောင်းကို အရင်က မကြားဖူးရတာလဲ..."</p> <p> </p> <p>သရဲတစ္ဆေစစ်သူကြီးက ဖန်းယင်းကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် ဖန်းရင်း မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို လုံးဝမသိချေ။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ကွန်ယက်သည် နဂါးအစောင့်တပ် ၏ တရားဝင်ရာထူးများကို အတုယူထားပြီး တပ်မှူးတစ်ဦးနှင့် တပ်မှူးထုံကျစ်လေးဦး ရှိပေ၏။</p> <p> </p> <p>တပ်မှူးထုံကျစ်သည် နယ်မြေအသီးသီးအတွက် တာဝန်ရှိသော တတိယအဆင့် စစ်တပ်အရာရှိ တစ်ဦးပင်။ ဖန်းယင်းသည် ကျန်းရီ၏ လက်အောက်ရှိ တစ်ဦးတည်းသော အမျိုးသမီး ထုံကျစ်အရာရှိလည်း ဖြစ်ပေ၏။</p> <p> </p> <p>နင်းချူကို ကယ်ဆယ်ရန်အတွက် လုယွီသည် အလွန်ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော လူစာရင်းကို စေလွှတ်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်က နွေဦးနှင့်ဆောင်းဦး ဒုတိယနှစ်ဖြစ်ပြီး ပုန်းကွယ်နဂါးစစ်တပ်ရှိ တပ်မှူးအများစုသည် နယ်မြေသခင် အဆင့်သို့ မရောက်ရှိသေးသော်လည်း လုယွီသည် နယ်မြေသခင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်သော ဖန်းယင်းကို ငရဲနယ်မြေသို့ စေလွှတ်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ငရဲနယ်မြေတွင် ပုန်းကွယ်နေသော ထိပ်သီးအစွမ်းထက် ကျင့်ကြံသူများ ရှိနေခြင်းမှာ နှမြောစရာပင်။ ဖန်းယင်းသည် အဆက်မပြတ် လှည့်လည်သွားလာနေခဲ့ရာ  နောက်ဆုံးတွင် သွေးအဆိပ်ဘုရင်၏ ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရပေ၏။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save