Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၄၈) ဂက်သလင် စက်သေနတ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အဆုံးတွင်တော့ လုချန်က အံတင်းတင်းကြိတ်ပြီး ခြေဆောင့်ကာ ထိပ်တန်းအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ခုနစ်ဆယ်ဖြင့် သဘောတူလိုက်ရတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အရောင်းအဝယ် ပြီးစီးသွားသောအခါ လုချန်သည် လာရာလမ်းအတိုင်း ပြန်လှည့်လာခဲ့သည်။ သို့သော် လမ်းဘေးဈေးသည်တစ်ဦးက သူ့ကို ရုတ်တရက် လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သခင်လေး… ဒီနားခဏလာပါဦး။ ပြောစရာရှိလို့ပါ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဘာကိစ္စလဲ”</p> <p style="text-align:justify">ထိုလူက ဟိုကြည့်ဒီကြည့်ဖြင့် လျှို့ဝှက်သိုသိပ်နေသော အမူအရာကို မြင်သောအခါ လုချန် အနည်းငယ် စပ်စုချင်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သံကြမ်း လိုသေးလား။ ကျွန်တော့်ဆီမှာ ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ ခုနက 'အဒေါ်ကြီး' ကိုတော့ သွားမပြောနဲ့နော်” ဟု ဈေးသည်က လုချန်ကို ဘေးသို့ဆွဲခေါ်ရင်း အဝါရောင်စကတ်နှင့် အမျိုးသမီးကို ခိုးကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လုချန်၏ ရင်ထဲတွင် မကောင်းသော နိမိတ်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဘာသဘောလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သခင်လေးက မသိလို့ပါ။ သခင်လေး လမ်းတစ်လျှောက်လုံး သံကြမ်း လိုက်မေးနေတာကို ကျွန်တော်တို့အားလုံးဆီမှာ တကယ်တော့ ရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီ 'အဒေါ်ကြီး' က ကျွန်တော်တို့ကို တစ်ခွန်းမှ အပြောမခံဘူးလေ။ တကယ်လို့ ကျွန်တော်တို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက်ကများ အသံထွက်ရဲရင် အခုကစပြီး ဆိုင်သိမ်းရဖို့သာ ပြင်ထားတော့ပဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“လခွမ်းပဲ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်မှာ အသံထွက်၍ပင် ဆဲဆိုလိုက်မိသည်။ ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ အဝါရောင်စကတ်နှင့် အမျိုးသမီးနှင့် အမျိုးသားနှစ်ဦးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုအခိုက်အတန့်ကျမှသာ သူ လုံးဝ လိမ်လည်လှည့်ဖြားခံလိုက်ရပြီဖြစ်ကြောင်း လုချန် သဘောပေါက်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သခင်လေး… ကျွန်တော့်ဆီက သံကြမ်း ယူဦးမလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မယူတော့ဘူး”</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က မှုန်ကုပ်ကုပ် မျက်နှာထားဖြင့် လှည့်ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒီလိုကိစ္စမျိုး ကြုံပြီးသွားမှတော့ သူ့စိတ်အခြေအနေက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ကောင်းနိုင်တော့မည်နည်း။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“လိမ်စားတဲ့ ကောင်သုံးကောင်… ငါနဲ့ ထပ်မတွေ့စေနဲ့...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပြန်ရာလမ်းတစ်လျှောက်လုံး လုချန်သည် သူတို့သုံးယောက်ကို ပြန်တွေ့လျှင် ဘယ်လိုပညာပေးရမလဲဆိုသည်ကို စိတ်ကူးကြည့်လာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အသစ်မွမ်းမံထားသော တည်းခိုခန်းသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ လုချန်က မသာယာသော စိတ်အခြေအနေကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်ပြီး ရှန်းရှ စက်သေနတ်၏ ပုံစံကြမ်းကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လိုအပ်ချက်များအရ တပ်ဆင်ရမည့် အဆင့်အနည်းငယ်သာ ရှိသည်။ ပုံစံကြမ်းကြောင့် ပါဝင်ပစ္စည်းများကို သွေးရန်ပင် မလိုအပ်တော့ပေ။ [ဖန်တီးမည် သို့မဟုတ် မဖန်တီးပါ] ဟူသော ရွေးချယ်စရာက သူ၏ စိတ်ထဲတွင် တိုက်ရိုက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဖန်တီးမယ်...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်၏ မျက်စိရှေ့တွင် အလင်းတန်းတစ်ခု လင်းလက်သွားသည်။ ထို့နောက် သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် ရှိနေသော အမည်းရောင် 'ကစားစရာကြီး' ကို ကြည့်ရင်း လုချန်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒါက ရှင်းရှင်းလင်းလင်းကို အမည်းရောင် ဂက်သလင် စက်သေနတ်ကြီးပင် ဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်တွင် အမည်းရောင် ပြောင်းဝဆယ်ခုက လုချန်ဆီသို့ ချိန်ရွယ်ထားသည်။ ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့်ပင် လုချန်မှာ ကြက်သီးထသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သေနတ်မကြိုက်သော ယောကျ်ားဟူ၍ မရှိပေ။ ယောကျ်ားများအတွက် စူပါပြိုင်ကားများနှင့် သေနတ်များက မိန်းမများအတွက် မိတ်ကပ်များနှင့် ဘရန်းဒတ် ဒီဇိုင်နာအိတ်များထက် ပို၍ ဆွဲဆောင်မှု ရှိသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထို့အပြင် ဤအရာက အစုလိုက်အပြုံလိုက် သေကြေပျက်စီးစေနိုင်သော ဧရာမလက်နက်ကြီးဖြစ်သည်။ ယခင်ကဆိုလျှင် အပြင်မှာ မြင်တွေ့ဖူးဖို့နေနေသာသာ၊ ဂိမ်းထဲမှာ ကောက်ရရင်တောင် ဒီဂက်သလင် စက်သေနတ်ကြီးကို လွှင့်ပစ်ဖို့ လုချန် နှမြောနေမည်သာဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">၎င်းကို အမည်းရောင် သတ္တုသပ်သပ်ဖြင့် သွန်းလုပ်ထားသည်။ ကိုင်ကြည့်လိုက်သောအခါ အေးစက်နေပြီး ကြက်သီးထဖွယ် အလင်းရောင်များ တောက်ပနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မ,ကြည့်လိုက်သောအခါ အလေးချိန်မှာ ကီလိုနှစ်ဆယ်ခန့် ရှိသည်။ လက်ရှိ လုချန်အတွက် ဤအလေးချိန်မှာ လေးလွန်းခြင်း၊ ပေါ့လွန်းခြင်းမရှိဘဲ ကွက်တိဖြစ်နေပြီး လက်ထဲတွင် အလွန်တရာ ခိုင်မာလေးနက်သော ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုနည်းတူစွာပင် ဂက်သလင် စက်သေနတ်၏ အချက်အလက်များကလည်း လုချန်၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">၎င်း၏ အရှည်မှာ ၂၁ ရာစုမှ စက်သေနတ်များထက်ပင် ပိုမိုထင်ရှားပြီး ကျည်ဆန်အရွယ်အစားမှာလည်း ပိုကြီးကာ ၉.၆၂ မီလီမီတာအထိ ရှိသည်။ တိတိကျကျပြောရလျှင် ဤရှန်းရှ စက်သေနတ်၏ အရွယ်အစားမှာ ပုံမှန် ဂက်သလင် စက်သေနတ်နှင့် ဗာလကန် အမြောက်ကြီးကြားတွင် ရှိသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">၎င်း၏ ကျည်ဆန်များကို ပစ်ခတ်ရန် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ၏ အထောက်အပံ့ လိုအပ်သည်။ ထိပ်တန်းအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံးလျှင် ကျည်ဆန် တစ်ထောင် ပစ်ခတ်နိုင်ပြီး ဤအရာအားလုံးအတွက် တစ်မိနစ်ပင် မကြာပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျည်ဆန် ပစ်ခတ်နှုန်းမှာ တစ်မိနစ်လျှင် အတောင့် သုံးထောင်မှ ခြောက်ထောင်အထိ ရှိသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ တစ်မိနစ်မပြည့်မီအချိန်အတွင်း ထိပ်တန်းအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ခြောက်တုံး ကုန်ခမ်းသွားနိုင်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤမျှလောက် ကုန်ကျစရိတ်များသည့်တိုင် ၎င်း၏ စွမ်းအားကလည်း အလွန်အမင်း အထင်ကြီးလောက်စရာ ဖြစ်သည်။ ကျည်ဆန်တစ်တောင့်စီသည် ကပ်ဘေးကျော်ဖြတ်ခြင်း ဆဋ္ဌမအဆင့် ပညာရှင်တစ်ဦး၏ အားကုန်ထုတ်သုံးထားသော တိုက်ခိုက်မှုနှင့် ညီမျှသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုသို့သော စွမ်းအားမျိုးက ကြားရုံဖြင့်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကပ်ဘေးကျော်ဖြတ်ခြင်း ဆဋ္ဌမအဆင့် ပညာရှင်တဲ့... သူတို့က ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ဥပဒေသများကိုပင် အသုံးပြုနိုင်နေပြီဖြစ်သော အားကောင်းလှသည့် တည်ရှိမှုများဖြစ်သည်။ ထိုကဲ့သို့ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ချက်က ဧရာမတောင်ကြီးတစ်တောင်ကို ခွဲဖြာပစ်ရန် လုံလောက်သည်။ သို့သော် အဲဒါက အကြောက်စရာအကောင်းဆုံး အပိုင်း မဟုတ်သေးပေ။ အစစ်အမှန် စွမ်းအားက ဘယ်မှာလဲ။ ကျည်ဆန်တစ်တောင့်စီက ဆယ်မီလီမီတာတောင် မပြည့်ဘူးလေ...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဆိုလိုသည်မှာ ၎င်းသည် ကပ်ဘေးကျော်ဖြတ်ခြင်း ဆဋ္ဌမအဆင့် ပညာရှင်တစ်ဦး၏ အားကုန်ထုတ်သုံးထားသော တိုက်ခိုက်မှုသာမက ဖိသိပ်ထားသော တိုက်ခိုက်မှုလည်း ဖြစ်နေသည်။ ထိုးဖောက်နိုင်စွမ်းက ဆယ်ဆမက ကြီးမားသွားသည်။ ကပ်ဘေးကျော်ဖြတ်ခြင်း နဝမအဆင့် ပညာရှင်တစ်ဦးပင် ဤကျည်ဆန်ကို အကာအကွယ်မပါဘဲ မခံယူရဲဘူးဟု ပြောလျှင် ပိုလွန်းမည် မဟုတ်ပေ။ မြေကြီးကို ထိမှန်သွားသောအခါ ဆက်တိုက် ပေါက်ကွဲနေသကဲ့သို့ ခံစားရမည်ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အကယ်၍ ၎င်း၏ရှေ့တွင် ဧရာမတောင်ကြီးတစ်တောင် ရှိနေပါက တစ်မိနစ်ခန့် ဆက်တိုက်ပစ်ခတ်လိုက်ရုံဖြင့် ထိုတောင်ကြီးကို လုံးဝ မြေပြင်နှင့် တစ်ပြေးညီ ဖြစ်သွားစေနိုင်ကြောင်း စိတ်ကူးကြည့်နိုင်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မဟုတ်သေးဘူး... မြေကြီးထဲကို မီတာဆယ်ဂဏန်းလောက် နက်တဲ့ တွင်းကြီးတစ်ခုတောင် တူးပစ်နိုင်သေးတယ်...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤဂက်သလင် စက်သေနတ်တွင် သာမန်တွေ့မြင်ရလေ့ရှိသော ကျည်ဆန်ထောင်ချီ ရစ်ပတ်ထားသည့်ပုံစံမျိုး မဟုတ်ဘဲ ကျည်ဆန်ထည့်သည့် အပေါက်မရှိပေ။ ၎င်းတွင် ထိပ်တန်းအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ခြောက်တုံး ဆံ့သော ကျည်အိမ်တစ်ခုသာ ပါရှိသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပြောင်းဝ၏ ပါဝင်ပစ္စည်းမှာ အအေးသံဖြစ်ပြီး အလွန်အမင်း အပူဒဏ်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိသည်။ ကျည်ဆန် ခြောက်ထောင် ပစ်ခတ်ပြီးနောက် အနိမ့်ဆုံးအပူချိန်သို့ ပြန်လည်အေးသွားရန် ဆယ်စက္ကန့်သာ လိုအပ်သည်။ ၎င်းက ဂက်သလင် စက်သေနတ်များ၏ အကြီးမားဆုံး ပြဿနာများထဲမှ တစ်ခုကို ထိရောက်စွာ ဖြေရှင်းပေးလိုက်ခြင်းပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">၎င်းကို ကိုင်ထားရင်း လုချန်၏ ရင်ထဲတွင် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ထည့်ကာ ခလုတ်ကို ဆွဲချင်စိတ်များ တဖွားဖွား ပေါ်ပေါက်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အကယ်၍သာ ခုနက လိမ်စားသွားသည့် ကောင်သုံးကောင်နှင့် ပြန်တွေ့လျှင် သူတို့ခန္ဓာကိုယ်တွေကို အပြာရောင်မီးတောက်တွေ ထွက်နေတဲ့ ဇကာပေါက်တွေ ဖြစ်သွားအောင် 'ဒက်ဒက်ဒက်ဒက်' ဆိုပြီး ပစ်ခတ်ပစ်မယ်လို့ သူ တွေးလိုက်မိသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုအချိန်မှာပင် တည်းခိုခန်းရှေ့ရှိ လမ်းသွယ်လေးတစ်ခုထဲတွင် အမျိုးသားနှစ်ဦးနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးတို့ ရပ်နေကြပြီး တည်းခိုခန်းဆီမှ အကြည့်ကို ရုပ်လိုက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟတ်ချိုး...”</p> <p style="text-align:justify">အဝါရောင်စကတ်နှင့် အမျိုးသမီးက အကျယ်ကြီး နှာချေလိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ ပြားချပ်နေသော နှာခေါင်းကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ “ဘယ်ကောင်မကများ ငါ့ကို ကျိန်ဆဲနေတာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟားဟားဟား… အစ်မကြီးရေ… ဒီနေ့ ထိပ်တန်းအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ခုနစ်ဆယ်တောင် ရထားတာ။ ကျိန်ဆဲချင်လည်း ဆဲပါစေပေါ့… ဘယ်သူက ဂရုစိုက်မှာလဲ။ ခုနစ်ဆယ်နော်... အဲဒါက ငါတို့ ခြောက်လစာ ဝင်ငွေထက်တောင် များသေးတယ်” အမျိုးသားတစ်ဦးက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အော်ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငတုံးတွေဆိုတာ တွေ့ရခဲပါတယ်။ အစ်မကြီးက အကင်းပါးလွန်းလို့သာ သားကောင်ကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့ သိတာ။ ငါတို့တောင် လွတ်သွားမလို့ပဲ။ အဲဒီငတုံးသာ နောက်ထပ် ဆိုင်နည်းနည်းလောက် ထပ်သွားရင် ငါတို့အတွက် ဘာမှကျန်မှာ မဟုတ်ဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အဝါရောင်စကတ်နှင့် အမျိုးသမီးကလည်း ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“သွားကြစို့… ဒီနေ့တော့ ငါတို့ ထောပြီပဲ။ နင်တို့နှစ်ယောက်ကို ငါ အပျော်အပါး ဒကာခံမယ်။ ပြီးတော့ နင်တို့နှစ်ယောက်လုံး ဒီလောက်တောင် အရူးအမူးဖြစ်နေရတဲ့ သခင်မလေး မြောင်ရွှမ်က ဘယ်လောက်တောင် လှလို့လဲဆိုတာ ငါကိုယ်တိုင် သွားကြည့်ရသေးတာပေါ့”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အစ်မကြီး… ချစ်လိုက်တာဗျာ...”</p> <p style="text-align:justify">သခင်မလေး မြောင်ရွှမ်ဆိုသော နာမည်ကို ကြားသည်နှင့် အမျိုးသားနှစ်ဦး၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း အရောင်လက်သွားပြီး အဝါရောင်စကတ်နှင့် အမျိုးသမီးကို ပြေးဖက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သောက်ကျိုးနည်း… ဖယ်စမ်း...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဖြန်း... ဖြန်း...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပါးရိုက်သံ နှစ်ချက်နှင့်အတူ အမျိုးသားနှစ်ဦးလုံး မျက်နှာကိုအုပ်ကာ မကျေမနပ်ဖြစ်နေသော အမူအရာများဖြင့် ရပ်နေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အစ်မကြီးကလည်း… ငါတို့က သွေးသစ္စာဆိုထားတဲ့ မောင်နှမတွေပဲကို… ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် စိမ်းကားနေရတာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“နင်တို့ အပျော်အပါး သွားဦးမှာလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သွားမှာပေါ့... သွားမှာပေါ့...”</p> <p style="text-align:justify">'အပျော်အပါး' ဟူသော စကားကို ကြားသည်နှင့် သူတို့၏ မျက်နှာပေါ်မှ မကျေမနပ်ဖြစ်မှုများ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဖားယားသော အပြုံးများဖြင့် အစားထိုးသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သွားမယ်… လမ်းပြစမ်း...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အဝါရောင်စကတ်နှင့် အမျိုးသမီးက လက်ယမ်းလိုက်ပြီး သူတို့သုံးယောက်သား ပြည့်တန်ဆာရုံဆီသို့ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ထွက်ခွာသွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လမ်းထောင့်ချိုးသို့ အရောက်တွင် အဝါရောင်စကတ်နှင့် အမျိုးသမီးက တည်းခိုခန်းဆီသို့ သံသယဖြစ်နေသော အကြည့်ဖြင့် တမင်တကာ လှည့်ကြည့်လိုက်သေးသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘စိတ်ဝိညာဉ်ချီ လှိုင်းဂယက်လေးတောင် မရှိတဲ့ လူငယ်လေးတစ်ယောက်က သံကြမ်းတွေကို ဒီလောက်တောင် အရေးတကြီး ဘာလုပ်ဖို့ လိုနေတာလဲ။ လမ်းတစ်လျှောက်လုံး သူဝယ်သွားတဲ့ ပါဝင်ပစ္စည်းတွေကို ကြည့်ရတာ အားလုံးက မြို့ရိုးဖျက်လက်နက်တွေ သွန်းလုပ်တဲ့နေရာမှာ သုံးတာတွေချည်းပဲ။ သူက တကယ်ပဲ ကျောက်တိုင်းပြည်က သူလျှိုများ ဖြစ်နေမလား’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အစ်မကြီး… ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ။ သွားကြစို့လေ” အမျိုးသားတစ်ဦးက လောဆော်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“လာပြီ” အမျိုးသမီးက သံသယများကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်ပြီး အလျင်အမြန် လိုက်သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့ ထွက်သွားပြီး ငါးမိနစ်အကြာတွင် တည်းခိုခန်းအတွင်းမှ 'ဒက်ဒက်ဒက်ဒက်' မြည်သံများ ပဲ့တင်ထပ်လာပြီး ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် ဆက်တိုက် တောက်ပနေသော အပြာရောင်အလင်းတန်းများကို မြင်တွေ့ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သနားပါဗျာ... သူရဲကောင်းကြီး… သနားပါဦး... အား... ဝါး...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သစ်ပင်မိစ္ဆာက အပေါ်ခုန်လိုက် အောက်ခုန်လိုက် ဖြစ်နေသည်။ ၎င်း၏ ရှေ့တွင် လုချန်က ခလုတ်ကို ရူးသွပ်စွာ ဆွဲနေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တစ်မိနစ်အကြာတွင်တော့ သစ်ပင်မိစ္ဆာသည် တည်းခိုခန်း အဝင်ဝတွင် ခွေခွေလေး လဲကျသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်ကလည်း ကျေနပ်စွာဖြင့် ဂက်သလင် စက်သေနတ်ကြီးကို ကောင်တာအနောက်တွင် ထားလိုက်သည်။ ၎င်း၏ စွမ်းအားကို သူ မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်လိုက်ရပြီဖြစ်သည်။ တကယ့်ကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် အားပြင်းလွန်းလှသည်...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">*</p> <p style="text-align:justify"> </p>


Save