ရှန်းယွီသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ မနားမနေ သုတေသနပြုခဲ့ပြီးနောက် ထူးခြားပြောင်မြောက်သော အောင်မြင်မှုအချို့ကို ဆက်တိုက်ရရှိခဲ့သည်။ ရှေးဦးစွာ သူ၏ ချက်ပြုတ်ခြင်းအတတ်ပညာမှာ ဝိညာဉ်စားဖိုမှူးအဆင့်သို့ မြင့်တက်သွားခဲ့ပြီး ၎င်းမှရရှိသော အခွင့်အရေးဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်း စာကြည့်တိုက်ကို တာအိုအဆင့်သို့ မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ပန်းပဲပညာမှာလည်း ဝိညာဉ်ပုံဖော်သူအဖြစ် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသွားပြန်ရာ စာကြည့်တိုက်ကို ဖန်တီးရှင်အဆင့်အထိ တစ်ဟုန်ထိုး တွန်းတင်နိုင်ခဲ့သည်။
သူသည် စာကြည့်တိုက်ကို အရင်းအမြစ်အဆင့်အထိ ရောက်ရှိရန် အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း အကန့်အသတ်တစ်ခုကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။ ဝိညာဉ်ပုံဖော်သူ၊ ဝိညာဉ်စားဖိုမှူး၊ ဆေးဖော်စပ်သူနှင့် ဗိသုကာပညာရပ်တို့ကို ပေါင်းစပ်ကာ လက်မှုပညာရှင်ဟူသော အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအသစ်ကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့သော်လည်း စာကြည့်တိုက်အတွက်မူ ဖန်တီးရှင်အဆင့်သည်သာ အမြင့်ဆုံးဖြစ်နေကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဤ လက်မှုပညာရှင်အတတ်သည် သူ့အတွက် အလွန်အသုံးဝင်လှသည်။ လိုအပ်သော ကုန်ကြမ်းနှင့် စွမ်းအင်ရှိရုံဖြင့် မည်သည့်အဆင့်မြင့်လက်နက်၊ အစားအစာနှင့် ပစ္စည်းကိုမဆို ဖန်တီးနိုင်စွမ်း ရှိသွားသောကြောင့်ပင်။
ရှန်းယွီသည် တာအိုအဆင့်မှ ရရှိလာသော အချက်အလက်များကို ပြန်လည်သုံးသပ်ကြည့်ရာ ပညာရှိနယ်ပယ်ထက်ပင် ပိုမိုကျယ်ပြန့်လှသည်ကို တွေ့ရသည်။ တာအိုနယ်ပယ်၏ ထူးခြားသော စွမ်းရည်မှာ ဖြစ်တည်မှုအလွှာများကို ထိုးဖောက်မြင်နိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းအလွှာများကို မတူညီသော ဒိုင်မန်းရှင်းများအဖြစ် ရှုမြင်နိုင်ပြီး အဓိကအားဖြင့် ကမ္ဘာသုံးခု ရှိနေသည်။
အိပ်မက်ကမ္ဘာသည် လူသားတို့ အိပ်မက်မက်နေစဉ် သွားလာရာနေရာ ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ စစ်မှန်သော ဒိုင်မန်းရှင်းတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် ရှန်းယွီ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ အိပ်မက်ကမ္ဘာအတွင်းရှိ အစွမ်းထက်သော သတ္တဝါများနှင့် မတော်တဆ ထိတွေ့မိမည်ကို သူ သတိပြုနေမိသည်။
မှန်ကမ္ဘာမှာ မှန်မျက်နှာပြင်များ၏ အတွင်းဘက်ရှိ နယ်ပယ်ဖြစ်သည်။ ဤနယ်ပယ်မှာ ရှန်းယွီအတွက် ယခုထက်တိုင် နားလည်ရန် ခက်ခဲနေဆဲ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ဖြစ်နေသည်။
ဝိညာဉ်လောကသည် သေဆုံးသွားသော ဝိညာဉ်များ ဝင်စားခြင်းသံသရာအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် သွားရာနေရာ ဖြစ်သည်။
နတ်ဘုရားနယ်ပယ်နှင့် ထိုထက်မြင့်သော ကျင့်ကြံသူများအတွက်မူ ဝိညာဉ်လောကသို့ သွားရန်မလိုဘဲ ကိုယ့်ဘာသာ ပြန်လည်ဝင်စားနိုင်ကြသဖြင့် ဤနေရာမှာ ထိုမျှ အရေးမကြီးပေ။ သို့သော် ဤလုပ်ငန်းစဉ်မှာ ဝင်စားခြင်းထက် ဝိညာဉ်ရွှေ့ပြောင်းခြင်းနှင့် ပိုမိုတူညီနေသည်။
အစွမ်းထက်သော ကျင့်ကြံသူများအနေဖြင့် ဝိညာဉ်မှာ အလွန်အမင်း ဖျက်ဆီးခံရပြီး အစအနလေးသာ ကျန်တော့သည့် အခြေအနေမျိုးတွင်မှ ဤသို့သော ဝင်စားခြင်းမျိုး ဖြစ်ပေါ်တတ်သည်။ အကယ်၍ ထိုကျန်ရှိနေသော ဝိညာဉ်အစအနလေးပါ ထပ်မံပျက်စီးသွားပါက ရှန်းယွီကဲ့သို့သော တွယ်ကပ်ရာ သဘောတရားခိုင်ခိုင်မာမာ မရှိသူများအတွက်မူ လုံးဝ မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့ပေ။
…
ရှန်းယွီသည် သူ၏ ဝိညာဉ်ပင်လယ်အတွင်းရှိ ဗရမ်းဗတာကမ္ဘာကို ပြန်လည်အာရုံစိုက်လိုက်ရာ အချိန်စီးဆင်းမှု ကွာခြားချက်ကြောင့် ပြင်ပ၌ တစ်နာရီသာ ရှိသေးသော်လည်း အတွင်း၌မူ နှစ်ပေါင်းတစ်သိန်းခန့် ကုန်ဆုံးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။ ဤရှည်လျားလှသော ကာလအတွင်း လူ့အဖွဲ့အစည်းများစွာ ပေါ်ထွန်းပျက်သုဉ်းခဲ့ပြီး သက်ရှိများသည် ရှန်းယွီချန်ထားရစ်သော အမွေအနှစ်များနှင့် ရတနာများကို အသုံးချကာ ကျင့်ကြံခြင်းတွင် များစွာတိုးတက်လာခဲ့ကြသည်။
ပထမမျိုးဆက် ကျင့်ကြံသူများသည် နတ်ဘုရားဘုံနယ်ပယ်သို့ပင် ခြေချနိုင်ခဲ့ကြပြီဖြစ်သော်လည်း အဆုံးမဲ့ကျယ်ပြောလှသော ဗရမ်းဗတာကမ္ဘာကြီးကို စိုးမိုးရန်မှာမူ ဝေးကွာနေပါသေးသည်။ လက်ရှိတွင် ကျင့်ကြံသူများသည် သူတို့၏ သီးခြားကမ္ဘာလေးများအတွင်း၌သာ ရှိနေကြပြီး နတ်ဘုရားနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိမှသာ စကြာဝဠာများကို ဖြတ်သန်းသွားလာနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ နောင်တစ်ချိန် ပညာရှိနယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ပါက စကြဝဠာအပေါင်းများကိုပါ ကူးလူးနိုင်မည်ဖြစ်ရာ ဗရမ်းဗတာကမ္ဘာကြီးသည် အမှန်တကယ် ပြည့်နှက်စည်ကားလာပေလိမ့်မည်။
ရှန်းယွီသည် တိုးတက်မှုနှုန်းကို အရှိန်မြှင့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး တာအိုနယ်ပယ်ရှိ ဗဟုသုတများမှ တာအိုခန္ဓာ ဖန်တီးခြင်းနည်းလမ်းကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ တာအိုခန္ဓာ သုံးထောင်လုံးကို အသက်သွင်းနိုင်မည့် လျှို့ဝှက်ချက်ကို သိရှိသွားပြီဖြစ်ရာ ပညာရှိများကို အလွယ်တကူ ပေါ်ထွန်းလာစေရန် သူ စီစဉ်တော့သည်။
ပြင်ပကမ္ဘာ၏ မိနစ်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် ဗရမ်းဗတာကမ္ဘာအတွင်း၌ နှစ်ပေါင်းနှစ်ထောင် ထပ်မံကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ ယခုအခါ တာအိုခန္ဓာ ပိုင်ဆိုင်ထားသော ကျွမ်းကျင်သူ အမြောက်အမြားသည် ဗရမ်းဗတာအတွင်း သွားလာလှုပ်ရှားနေကြပြီဖြစ်သည်။ ရှန်းယွီအနေဖြင့် နောက်ဆုံးအဆင့်အနေဖြင့် အနာဂတ်မျိုးဆက်သစ်များ၏ အလားအလာ ပိုမိုကောင်းမွန်လာစေရန် အစွမ်းထက်သော သွေးမျိုးဆက်အချို့ကို ထည့်သွင်းပေးရန်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။
ဤသွေးမျိုးဆက်များသည် ဗရမ်းဗတာအတွင်းရှိ သက်ရှိများကို အခြေခံကတည်းက အစွမ်းထက်စေမည်ဖြစ်ပြီး ရှန်းယွီ၏ ဝင်စားသူများအတွက် ပိုမိုစိန်ခေါ်မှုရှိကာ တိုးတက်မှုမြန်ဆန်သော ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။
***