Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း။ ၄၆၇</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p>ရှန်းယွီ၏ မျက်လုံးများမှာ အသစ်အဆန်းဖြစ်သော ပေါင်းစပ်ခြင်းလုပ်ဆောင်ချက်ဆိုင်ရာ အချက်အလက်များ စီးဝင်လာသည်နှင့်အမျှ တောက်ပသွားခဲ့သည်။</p> <p>သူသည် တာအိုခန္ဓာများကို ပေါင်းစပ်နိုင်သော စွမ်းရည်ပင်။ သူ ပြုံးလိုက်မိသည်။ ယခုဆိုလျှင် သူ့တွင် တာအိုခန္ဓာ သုံးထောင်လုံး၏ ဖော်မြူလာများ ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ၎င်းတို့ကို ရယူလိုက်သည်နှင့် စနစ်၏အကူအညီဖြင့် အဆင့်တစ်ဆယ်သို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားမည်ပင်။ ထို့နောက် ၎င်းတို့ကို ပေါင်းစပ်ကာ အမှန်တကယ် ထူးကဲသာလွန်သော အရာတစ်ခုအဖြစ် သူ ဖန်တီးနိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>သို့သော် ဤမျှနှင့် မပြီးသေးပေ။ ရှန်းယွီသည် ထိုထက်မက ပိုမိုကြီးမားသော အိပ်မက်များကို မက်နေခဲ့သည်။ သူပိုင်ဆိုင်ထားသော အခြားနိယာမ သန်းပေါင်းများစွာအတွက်လည်း ခန္ဓာများ ဖန်တီးနိုင်မည့် နည်းလမ်းကို သူ ရှာဖွေလိုသည်။ မူလတာအိုခန္ဓာ သုံးထောင်၏ ဖော်မြူလာများကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် ဤသည်မှာ ထိုမျှ ခက်ခဲလိမ့်မည်မဟုတ်ဟု ရှန်းယွီ ယူဆခဲ့သည်။</p> <p>ပြဿနာအနည်းငယ်တော့ ရှိနေသည်။ ဤအရာကို လုပ်ဆောင်ရန်အတွက် သူသည် တာအိုကို အရင်ဆုံး နားလည်ရန် လိုအပ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ခန္ဓာများသည် နိယာမပေါ်တွင် အခြေခံခြင်းမဟုတ်ဘဲ တာအိုပေါ်တွင်သာ အခြေခံသောကြောင့်ပင်။ ဤအချက်က သူ့ကို မူလအစသို့ ပြန်လည်ပို့ဆောင်လိုက်သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေသည်။ သူ သက်ပြင်းအရှည်ကြီး တစ်ချက်ချလိုက်မိသည်။</p> <p>ထို့နောက် သူ၏အာရုံကို အတွင်းကမ္ဘာဆီသို့ ပြန်လည်ပို့ဆောင်လိုက်သည်။ ဗရမ်းဗတာအတွင်းရှိ လူသားများသည် သူ၏ အမွေအနှစ်များကို ပိုမိုရှာဖွေတွေ့ရှိထားကြပုံရပြီး ကျင့်ကြံခြင်းမှာလည်း များစွာ တိုးတက်နေခဲ့သည်။ ဗရမ်းဗတာအတွင်း၌ နှစ်ပေါင်း သုံးသန်းခန့် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ဤသည်မှာ ဖြစ်သင့်ဖြစ်ထိုက်သော အချက်ပင်။</p> <p>လက်ရှိတွင် ဗရမ်းဗတာအတွင်း၌ ပညာရှိပေါင်း တစ်ရာခန့် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ဤအရေအတွက်မှာ ရှန်းယွီအတွက် အံ့ဩစရာဖြစ်သော်လည်း အတွင်း၌ ကြာမြင့်ခဲ့သော အချိန်ကာလကို ပြန်တွေးကြည့်လျှင်မူ နားလည်နိုင်စရာပင်။ ပညာရှိနယ်ပယ်သို့ ချိုးဖျက်ရောက်ရှိသွားသူများမှာ သူ၏ ဉာဏ်အလင်းပွင့် ကျောက်တုံးကို ရရှိခဲ့ကြသူများဖြစ်ပြီး သူတို့၏ ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှုကို တာအိုအဆင့်ထိ မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့ကြသူများ ဖြစ်သည်။ ၎င်းက သူတို့ကို နိယာမတစ်ခုအား လွယ်ကူစွာ ကျော်လွန်နိုင်စေခဲ့သော်လည်း လောလောဆယ်တွင် ထိုအဆင့်မှာပင် ရပ်တန့်နေကြဆဲပင်။</p> <p>ပညာရှိနယ်ပယ်အတွင်း ရှေ့ဆက်တက်လှမ်းရန်မှာမူ သူတို့ ရုန်းကန်နေရပုံပင်။ ဒုတိယတာအို ပညာရှိတစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာရန်မှာ အချိန်အတော်ကြာဦးမည်ပင်။</p> <p>၎င်းမှာ သူတို့အတွက်သာ ကြာမြင့်ခြင်းဖြစ်ပြီး ရှန်းယွီအတွက်မူ မဟုတ်ပေ။</p> <p>ရှန်းယွီသည် စနစ်၏ ပြန်လည်သတ်မှတ်ခြင်း မျက်နှာပြင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ အချက်အလက်အားလုံးနီးပါးမှာ အမြင့်ဆုံး ကန့်သတ်ချက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ တာအိုခန္ဓာများ၊ ဝိညာဉ်အမြစ်နှင့် စစ်ပညာနယ်ပယ်တို့သာ ရှေ့ဆက်တက်လှမ်းနိုင်တော့မည်။</p> <p>သူသည် ဝိညာဉ်မီးလျှံကို ကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ တာအိုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် မူလမီးလျှံကြီးကို သူ အာရုံခံနိုင်ခဲ့ပြီး ယခုဆိုလျှင် ပို၍ပင် ထင်ရှားစွာ ခံစားနေရသည်။ သို့သော် သူသည် ထိုမီးလျှံကြီးနှင့် ပတ်သက်ရန် မရွေးချယ်သေးပေ။ ၎င်းမှာ ပြဿနာကို ကိုယ်တိုင်ရှာဖွေခြင်းသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>အမှန်စင်စစ် သူသည် တာအိုနယ်ပယ်သို့ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်ရန် စိုးရိမ်နေရသည့် အကြောင်းရင်းမှာလည်း ဤအချက်ကြောင့်ပင်။</p> <p>တကယ်လို့... တကယ်လို့သာ အဲဒီ မူလမီးလျှံကြီးက ငါ့ဆီမှာ ရှိနေတဲ့ ရှန်းယွီရဲ့ မီးလျှံလေးကို အာရုံခံမိသွားရင် ဘာဖြစ်မလဲ။ အဲဒီမီးလျှံလေးက အခုဆိုရင် ငါ့ထက်တောင် ပိုပြီး သန်မာနေပြီလေ။ အဆင့်တက်ချင်ဇောနဲ့ ဝါးမြိုဖို့ ကြိုးစားလာမလား။ ဒါမှမဟုတ် ငါ့ရဲ့ တည်ရှိမှုကို ခြိမ်းခြောက်တယ်ဆိုပြီး ဖျက်ဆီးပစ်မလား။</p> <p>ဤသို့ တွေးနေစဉ်မှာပင် သူ၏အတွင်း၌ တစ်စုံတစ်ခု ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>နောက်ဆုံးတွင် နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ ကြာမြင့်ပြီးနောက် သူ၏ ကိုယ်ပွားများသည် ထိုပဟေဠိကို အဖြေထုတ်နိုင်ခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။ ဗရမ်းဗတာအပေါ် သူ၏ နားလည်မှုမှာ တစ်စက္ကန့်နှင့်တစ်စက္ကန့် ပိုမိုရှုပ်ထွေးလာကာ ကြီးထွားလာသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ရှန်းယွီသည် ထိုရှုပ်ထွေးမှုများကို အလွယ်တကူပင် နားလည်သဘောပေါက်နေခဲ့တော့သည်။</p> <p>…</p> <p>ရှန်းယွီသည် သူ၏ အခြေအနေပြမျက်နှာပြင်ရှိ အချက်အလက်အသစ်ကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။</p> <p>[ဗရမ်းဗတာ တာအို - နိုးထခြင်း (၁၀ သိန်း / ၁၀၀,၀၀၀ ၏ ထပ်ညွှန်း ၁၀၀)]</p> <p>တာအို၏ တိုးတက်မှုအဆင့်ဆင့်မှာ နိယာမများနှင့် ဆင်တူကာ နိုးထခြင်း၊ ပဲ့တင်ထပ်ခြင်း၊ ပေါင်းစည်းခြင်း၊ ရုပ်လုံးပေါ်ခြင်း နှင့် ကျော်လွန်ခြင်း တို့ ဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းတို့မှာ လမ်းစဉနယ်ပယ်များ၏ အမည်ပေးမှုများလည်း ဖြစ်သည်။</p> <p>တာအိုနိုးထခြင်း၊ တာအိုပဲ့တင်ထပ်ခြင်း၊ တာအိုပေါင်းစည်းခြင်း၊ တာအိုရုပ်လုံးပေါ်ခြင်း နှင့် တာအိုပညာရှိ တို့ ဖြစ်သည်။</p> <p>ဗရမ်းဗတာတာအို နိုးထလာပြီးနောက် အတွင်းကမ္ဘာရှိ ဗရမ်းဗတာအတွင်း၌ ပြောင်းလဲမှုများ စတင်ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ဗရမ်းဗတာမှာ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲလာပြီး တာအိုအဆင့် ဗရမ်းဗတာသဘောတရားနှင့် ကိုက်ညီအောင် ပုံသဏ္ဌာန်ပြောင်းလဲလာခဲ့သည်။ ဗရမ်းဗတာ၏ ရှုပ်ထွေးမှုမှာ ပိုမိုမြင့်မားလာသည်ကို သူ ခံစားနေရစဉ်မှာပင် ရုတ်တရက် ၎င်းမှာ အကိုင်းအခက်များ ဖြာထွက်လာခဲ့သည်။ ဗရမ်းဗတာအတွင်း၌ ဖြစ်တည်မှုအလွှာအသစ်တစ်ခုဖြစ်သော ဝိညာဉ်လောကပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ထိုမျှနှင့် မရပ်တန့်ဘဲ ဖြစ်တည်မှုအလွှာများစွာမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။</p> <p>ဤသို့ ဖြစ်ပျက်နေစဉ်မှာပင် ရှန်းယွီ၏ ကိုယ်ပွားများသည် ကြယ်တာရာနှင့် တိုက်ခိုက်ခြင်းတာအိုများအတွက် ပဟေဠိများကိုပါ အောင်မြင်စွာ အဖြေထုတ်နိုင်ခဲ့ကြသည်။ ဗရမ်းဗတာကို နားလည်သွားပြီးနောက် ကျန်ရှိသော အရာများကို နားလည်ရန်မှာ ပိုမိုလွယ်ကူသွားခဲ့သည်။ ယခုအခါ တာအိုအပေါ် နားလည်မှုအချို့ ရရှိထားပြီဖြစ်ရာ ရှန်းယွီသည် သူပိုင်ဆိုင်ထားသော အခြားနိယာမ သန်းပေါင်းများစွာအတွက် တာအိုခန္ဓာများကို ဖန်တီးနိုင်ပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>နိယာမတစ်ခုစီတိုင်းအတွက် တာအိုနားလည်မှု ရှိရန် မလိုအပ်ပေ။ တာအိုက မည်သို့အလုပ်လုပ်သလဲဆိုသည်ကို သိရှိရန်သာ လိုအပ်ပြီး ထိုမှတစ်ဆင့် သူ၏ လက်ရှိတာအိုခန္ဓာကို အခြေခံကာ တာအိုအဆင့် သဘောတရားပါဝင်သော တာအိုခန္ဓာပုံစံတစ်ခုကို သူ ဖန်တီးနိုင်သည်။ သူသည် ကြယ်တာရာခန္ဓာထက် ပိုမိုရိုးရှင်းသော ဗရမ်းဗတာခန္ဓာကို အခြေခံအဖြစ် ရွေးချယ်လိုက်သည်။</p> <p>ယခုအခါ သူ၌ ဖန်တီးရှင်အဆင့် ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှုနှင့် စိတ်အာရုံ ရှိနေပြီး တာအိုတစ်ခုကိုလည်း နားလည်ထားပြီဖြစ်ရာ ခန္ဓာ၏ တည်ဆောက်ပုံကို သူ အလွယ်တကူ ထိုးဖောက်မြင်နိုင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ၎င်းကို အခြေခံအကျဆုံး အင်္ဂါရပ်များအထိ သူ ခွဲခြမ်းလိုက်သည်။ ၎င်းနောက် သူသည် ထိုခန္ဓာကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲကာ ဗရမ်းဗတာသဘောတရားအစား အချိန်သဘောတရားကို အစားထိုးလိုက်သည်။</p> <p>သဘောတရားကို အစားထိုးပြီးနောက် သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ကို သူဖန်တီးလိုက်သော ခန္ဓာ၏ ဂုဏ်သတ္တိများနှင့် ကိုက်ညီအောင် ပြုပြင်လိုက်သည်။ သူ၏ မျိုးစိတ်စွမ်းအားဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ဂုဏ်သတ္တိများကို အလွယ်တကူ ပြုပြင်နိုင်သဖြင့် မကြာမီမှာပင် သူသည် “အချိန်တာအိုခန္ဓာ” ကို ရရှိသွားခဲ့သည်။ ၎င်းကို ရရှိပြီးသည်နှင့် ထိုခန္ဓာမှာ အဆင့်တစ်ဆယ်သို့ ချက်ချင်း ခုန်တက်သွားခဲ့သည်။</p> <p>ရှန်းယွီသည် ထိုခန္ဓာကို စောင့်ကြည့်နေမိသည်။ သူ၏ ယူဆချက် မှန်ကန်ကြောင်း သူ သက်သေပြနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၌ အချိန်တာအိုခန္ဓာ၏ ဖော်မြူလာ ရှိနေပြီးသား ဖြစ်သော်လည်း သူဘာသာ အဖြေရှာဖန်တီးမှုဖြင့်လည်း တူညီသော ရလဒ်ကို ရရှိနိုင်ခဲ့သည်။ သူဖန်တီးလိုက်သော ခန္ဓာနှင့် မူလဖော်မြူလာကို နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ရာတွင် သူ၏ သီအိုရီမှာ အလုပ်ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>ယခုမူ သူပိုင်ဆိုင်ထားသော သဘောတရားအားလုံးအတွက် ဤအတိုင်း ပြန်လည်ဖန်တီးရန်သာ လိုတော့သည်။ သူသည် ကျန်ရှိသော နိယာမအားလုံး၏ ဂုဏ်သတ္တိများကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာကာ စာရင်းတစ်ခုအဖြစ် အမြန်ပြုစုလိုက်သည်။ ထို့နောက် ယခင်ပုံစံကို အသုံးပြု၍ သီးခြားခန္ဓာတစ်ခုစီအတွက် လိုအပ်သော ကန့်သတ်ချက်များကို ဖော်ထုတ်လိုက်သည်။ အားလုံးပြီးစီးသွားသောအခါ ၎င်းတို့ကို ဖွင့်လှစ်ရန် အချိန်ကျပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>အချို့သော ကန့်သတ်ချက်များမှာ တာအိုခန္ဓာ အမြောက်အမြားအတွက် ထပ်တူကျနေသော်လည်း အများစုမှာ သီးခြားစီ ထူးခြားနေသည်မှာ အံ့ဩစရာပင်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရှန်းယွီသည် အချိန်မဖြုန်းတော့ဘဲ အစွမ်းကုန် လုပ်ဆောင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိုလိုအပ်သော ကန့်သတ်ချက်များနှင့် ကိုက်ညီအောင် ချက်ချင်း ပြုပြင်လိုက်သည်။ ခန္ဓာတစ်ခုတည်းအတွက် မဟုတ်ဘဲ ခန္ဓာအားလုံးအတွက် လိုအပ်ချက်များကို တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပြုပြင်လိုက်ခြင်းပင်။</p> <p>ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် စနစ်၏ အသိပေးချက်များမှာ ခန္ဓာများ ပွင့်သွားကြောင်း အဆက်မပြတ် တက်လာတော့သည်။</p> <p>“စနစ်တကျရှိမှု တာအိုခန္ဓာ၊ ကံတရား တာအိုခန္ဓာ၊ မသေမျိုး တာအိုခန္ဓာ၊ ခန္ဓာတစ်ထောင် တာအိုခန္ဓာ၊ ကောင်းကင်ဘုံတာအို တာအိုခန္ဓာ...”</p> <p>ဤသို့ ဖြစ်ပျက်နေစဉ်မှာပင် အခြားအရာတစ်ခု စတင်ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ မူလတာအိုခန္ဓာ အရေအတွက်မှာ သုံးထောင်ဖြစ်သဖြင့် မူလစာရင်းဝင် ခန္ဓာတစ်ခုစီကို သူ ဖွင့်လှစ်နိုင်သည့်အတွက် စနစ်က ၎င်းကို စစ်မှန်သော ခန္ဓာအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုကာ စနစ်လုပ်ဆောင်ချက်အသစ်များကို ဖွင့်လှစ်ရန် သို့မဟုတ် အဆင့်မြှင့်တင်ရန်အတွက် စနစ်အမှတ်တစ်ခုစီကို ဆုချီးမြှင့်နေခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save