Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း။ ၄၇၀</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>"စီနီယာအစ်ကို့ကို ကျွန်မ ဘယ်လိုကယ်ရမလဲ"</p> <p>လီယောင်းက လောကြီးစွာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>[မင်းဆီမှာရှိတဲ့ ကောင်းကင်ဘုံတာအို အစအနကို အသုံးချလိုက်]</p> <p>ပညာရှိက ပြန်ဖြေ၏။</p> <p>“ကောင်းကင်ဘုံတာအို အစအန”</p> <p>သူမ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားရသည်။</p> <p>[ဟုတ်တယ် အဲဒါက မင်းဆီမှာရှိတဲ့ ထူးခြားတဲ့စွမ်းအားကို ငါပေးထားတဲ့ နာမည်ပဲ]</p> <p>ပညာရှိသည် ထိုသို့ဆိုလိုက်သော်လည်း အတွင်းစိတ်၌မူ ထိုစွမ်းအား၏ အနက်အဓိပ္ပာယ်ကို သူမကိုယ်တိုင်ပင် အပြည့်အဝ နားမလည်နိုင်သေးချေ။ ၎င်းမှာ လီယောင်း မွေးဖွားလာကတည်းက ကပ်ပါလာသည့် ထူးဆန်းသောအစွမ်း ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ကျော်လွန်ပြီးသားဖြစ်သော အကျိုးအကြောင်း နိယာမထက်ပင် ပိုမိုအားကောင်းနေသည့် ဤစွမ်းအားသည် မည်သို့ဖြစ်ပေါ်လာသည်ကို သူမ နားမလည်နိုင်သဖြင့် ၎င်းကို ကောင်းကင်ဘုံတာအိုကဲ့သို့သော အရာတစ်ခုထံမှ ရရှိသည့် အာဏာစက်တစ်မျိုးဟုသာ ယူဆထားခဲ့သည်။</p> <p>“ဒါကို ကျွန်မ ဘယ်လို သုံးရမှာလဲ”</p> <p>[မင်း သိချင်တဲ့ မေးခွန်းတစ်ခု ဒါမှမဟုတ် အဆိုပြုချက်တစ်ခုခုကိုပဲ စိတ်ထဲက တွေးလိုက် အဲဒါက မှန်ကန်ဖို့ ဘယ်လောက်အထိ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသလဲဆိုတာကို အဲဒီစွမ်းအားက ဖော်ပြပေးလိမ့်မယ်။ အဲဒါကိုသုံးပြီး ကောင်းကင်ဘုံတာအိုရဲ့ ကန့်သတ်ချက်ကို ချိုးဖျက်ဖို့ အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းကို တွက်ချက်လို့ရတယ်]</p> <p>ပညာရှိက ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p>လီယောင်းက တိတ်ဆိတ်နေဆဲဖြစ်သဖြင့် ပညာရှိက သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ ဆက်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>[ကောင်းပြီ ငါ ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာ ပြောပြမယ်။ မင်းရဲ့ စွမ်းအင်ကို အခု ငါပြောတဲ့အတိုင်း စတင်လှည့်ပတ်လိုက်...]</p> <p>ပညာရှိ၏ ကျွမ်းကျင်လှသော တွက်ချက်မှုစွမ်းရည်ဖြင့် လမ်းညွှန်မှုကို ခံယူကာ လီယောင်းသည် ကောင်းကင်ဘုံတာအို၏ အကာအကွယ်ကို စနစ်တကျ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခဲ့သည်။ မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် သူမသည် ထိုခိုင်မာလှသော ကန့်သတ်ချက်ကို အောင်မြင်စွာ ချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့လေပြီ။</p> <p>သူမ၏ မျက်လုံးများက မျှော်လင့်ချက်တို့ဖြင့် တောက်ပလာသည်။</p> <p>“စီနီယာအစ်ကို... ဂျူနီယာညီမလေး အစ်ကို့ကို အိမ်ပြန်ခေါ်ဖို့ လာပြီနော်”</p> <p>ထိုသို့ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်ရင်း လူ့လောကဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးထွက်သွားတော့သည်။</p> <p>[နေဦး]</p> <p>ပညာရှိက အရေးတကြီး တားလိုက်သဖြင့် သူမ ရုတ်တရက် ရပ်လိုက်ရပြန်သည်။</p> <p>“ဘာဖြစ်ပြန်တာလဲ”</p> <p>လီယောင်းက စိတ်မရှည်စွာ မေးလိုက်၏။</p> <p>[ဒီမှာ ပညာရှိအဆင့် ကာကွယ်ရေးစက်ဝန်းတစ်ခု ရှိနေသေးတယ်]</p> <p>သူမ၏ ကိုယ်ပွားလေး စိတ်မမှန်ဖြစ်သွားရခြင်းမှာလည်း ဤစီနီယာအစ်ကိုဆိုသူနှင့် ပတ်သက်နေလိမ့်မည်ဟု သူမ သံသယဝင်မိသည်။ သူမ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ ထိုကဲ့သို့သော လူမျိုးနှင့် သူမ ဘာမှမပတ်သက်ချင်တော့ပေ။ သို့သော် သူမ၏ ခံစားချက်ကို ထုတ်ဖော်ပြောလိုက်ပါက ဤရူးသွပ်နေသော ကောင်မလေးက ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>[၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်း]</p> <p>[ငါပြောတာကို သေချာနားထောင် ဒီစက်ဝန်းကို ဘယ်လိုဖျက်ရမလဲဆိုတာ ငါပြမယ်...]</p> <p>ပညာရှိ၏ အကူအညီဖြင့် လီယောင်းသည် စက်ဝန်း၏ အားနည်းချက်ကို အလွယ်တကူ ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားပြီး ၎င်းကို ချိုးဖျက်လိုက်နိုင်သည်။ သို့သော် ရုတ်တရက်ဆိုသလို သူမရှေ့၌ လူတစ်ယောက် ပေါ်လာသည်။</p> <p>“စီနီယာအစ်ကို”</p> <p>သူမ ရေရွတ်လိုက်မိ၏။</p> <p>“မဟုတ်ဘူး ကိုယ်ပွားပဲ”</p> <p>သူမက ဆိုရင်း သူ၏ဘေးနား၌ လျှပ်တပြက် ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p>သူမ သူ့ကို တွန်းထုတ်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုလုံး အေးခဲသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ အချိန်ပင်လျှင် တုန့်ခနဲ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဟင်းလင်းပြင်ကြီးတစ်ခုလုံး ရွေ့လျားသွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး အလင်းနှစ်ပေါင်းများစွာ အကွာအဝေးသို့ ရွှေ့ပြောင်းခြင်းခြင်း ခံလိုက်ရသည်။</p> <p>သူမသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး လက်ကို ဝေ့ယမ်းကာ အေးခဲနေသော အချိန်နှင့် ဟင်းလင်းပြင်ကို အားဖြင့် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမ၏ ကောင်းကင်ဘုံတာအို အာဏာစက်ကို တစ်ဟုန်ထိုး ဖြန့်ကြက်လိုက်တော့သည်။</p> <p>…</p> <p>“စီနီယာအစ်ကို... ဒါက ဘာသဘောလဲ”</p> <p>လီယောင်းက အေးစက်သောလေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p>“ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ”</p> <p>ရှန်းယွီက ခပ်အေးအေးပင် ပြန်မေးလိုက်၏။</p> <p>ရှန်းယွီသည် တာအိုကို အပိုင်တွက်ထားနိုင်သော်လည်း လက်ရှိကိုယ်ပွားတွင် ၎င်းကို အသုံးချရန် တာအို ချီကင်းမဲ့နေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ မူလခန္ဓာကိုယ်မဟုတ်သဖြင့် တာအို ချီမရှိခြင်းကို အစားထိုးရန် စွမ်းအင်အမြောက်အမြားကိုလည်း လွယ်လွယ်နှင့် ထုတ်သုံး၍မရနိုင်ပေ။ လက်ရှိအခြေအနေအရ သူသည် ပညာရှိနှင့် အဆင့်တူရုံမျှသာ ရှိသော်လည်း သူမ၏ ထူးဆန်းသော စွမ်းရည်များဖြင့် အကောင်းဆုံးသော တိုက်</p> <p>ကွက်များကို ထုတ်ဖော်လာမည်ဆိုလျှင်...</p> <p>“ဘာလို့ ကျွန်မကို ကယ်ခွင့်မပေးတာလဲ”</p> <p>သူမက ထပ်မေးပြန်သည်။</p> <p>“မင်းရဲ့ စိုးရိမ်မှုကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ကိုင်တွယ်နိုင်ပါတယ်။ ကယ်ဖို့ မလိုပါဘူး”</p> <p>သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ရုတ်ချည်း တည်ကြည်သွားပြီး “နားလည်ပါပြီ ဒါဆိုရင်တော့ ဝမ်းနည်းစရာပဲနော်” ဟု တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ ရှန်းယွီ သူမကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်လိုက်</p> <p>မိ၏။</p> <p>သူမ ဘာတွေ ကြံစည်နေတာလဲ။</p> <p> ဤကိစ္စကို ဒီအတိုင်း လက်လျှော့မည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။</p> <p>“အစ်ကိုတော့ စိတ်အညစ်အကြေးတွေ လွှမ်းမိုးခံထားရပြီ ထင်တယ်”</p> <p>သူမ ပြောလိုက်စဉ် သူမ၏ မျက်လုံးများမှ သွေးမျက်ရည်များ စီးကျလာတော့သည်။</p> <p>“ဒါဆိုရင် အစ်ကို့ကို မကယ်ခင်မှာ အရင်ဆုံး သန့်စင်ပေးရတော့မှာပေါ့”</p> <p>သူမက လက်မောင်းများကို ဖြန့်ကာ သူ့ကိုကြည့်၍ ပြုံးလိုက်သည်။ ရှန်းယွီ သက်ပြင်းတစ်</p> <p>ချက်ချလိုက်ရင်း “ကဲ... လာလေ” ဟု ပြောလိုက်၏။</p> <p>သူ စကားအဆုံးမှာပင် လီယောင်းသည် ရှေ့သို့ လျှပ်တပြက် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်ဘုံတာအို အာဏာစက်များ လွှမ်းခြုံထားသော လီယောင်း၏ လက်သီးနှင့် အကြွင်းမဲ့ အရင်းအမြစ် စွမ်းအင်များ ထည့်သွင်းထားသော ရှန်းယွီ၏ လက်ဝါးတို့ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံသွားခဲ့သည်။ ထိုရိုက်ခတ်မှုကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်မှာ အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကွဲအက်သွားပြီး စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ကြယ်စနစ် သုံးခုကို ထိုးဖောက်သွားသည့် အပေါက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့သည်။</p> <p>သူတို့နှစ်ဦးမှာ တစ်ဦး၏ စွမ်းအားနှင့်တစ်ဦး အားပြိုင်ရင်း နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားကြသည်။ လီယောင်းသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို လိမ်ကျစ်လိုက်ပြီး ဝေးကွာသော နေမင်းများကို ရှန်းယွီထံသို့ ခဲယမ်းများကဲ့သို့ ဆွဲယူပစ်ခတ်လိုက်သည်။ ရှန်းယွီသည် ၎င်းကို ကာကွယ်ရန် မကြိုးစားဘဲ သူ၏ အကြွင်းမဲ့ အရင်းအမြစ် နိယာမကိုသာ အသုံးပြုကာ ထိုကြယ်များကို ပြန်လည်ရေးသားလိုက်ပြီး ၎င်းတို့၏ နူကလီးယား မီးတောက်များကို အန္တရာယ်မရှိသော အလင်းတန်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်သည်။</p> <p>သူမသည် သူ၏ နောက်ကျောဘက်တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး ဓားဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်းဖြတ်လိုက်သော်လည်း ဒဏ်ရာမှာ အပြည့်အဝ မဖြစ်ပေါ်မီမှာပင် သူ၏ ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်းစွမ်းအားက ကုသပေးခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ သူ၏ သွေးမျိုးဆက်ကို အရင်းအမြစ်အဆင့်သို့ မြှင့်တင်ပြီးနောက် ဖန်တီးလိုက်သော ဤကိုယ်ပွားတွင် ရှေးဦးနိယာမအဆင့် သွေးမျိုးဆက် ပါဝင်နေသောကြောင့်ပင်။ သူသည် သူမ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ဖမ်းဆုပ်ကာ အနီးနားရှိ ဂြိုဟ်တစ်ခုပေါ်သို့ လွှဲပစ်လိုက်ရာ ထိုရိုက်ခတ်မှုကြောင့် ဂြိုဟ်မှာ တစ်ဝက်ခန့် ကွဲအက်သွားခဲ့သည်။</p> <p>လီယောင်းသည် ဂြိုဟ်ပျက်စီးမှုများကြားမှ ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး သူမ၏ အာဏာစက်ဖြင့် ထိုဂြိုဟ်အပိုင်းအစများကို ဖိသိပ်ထားသော ဒြပ်ထုများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် ကြီးမားလှသော လှံရှည်များအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ ၎င်းတို့သည် မဖြစ်နိုင်သော အရှိန်နှုန်းဖြင့် ရှန်းယွီထံသို့ ပြေးဝင်သွားကြရာ သူသည် ပထမတစ်ခုကို ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သော်လည်း ဒုတိယတစ်ခုမှာမူ ပုခုံးနှင့် ခြေထောက်ကို ထိုးဖောက်သွားခဲ့ပြီး သူ့ကို သေဆုံးလုနီးပါး ကြယ်တစ်စင်းနှင့် ကပ်လျက် စိုက်ထားခဲ့သည်။</p> <p>“အစ်ကိုက ကိစ္စကို ပိုပြီး ခက်ခဲအောင် လုပ်နေတာပဲ”</p> <p>ထိုသို့ပြောရင်း သူမသည် ရှန်းယွီရှေ့တွင် ပေါ်လာပြီး လက်ဖြင့် ရင်ဘတ်ကို ဖိထားလိုက်သည်။</p> <p>ရှန်းယွီက ပြုံးလိုက်ရုံသာ။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပျော်ဝင်သွားပြီး သူမ၏ နောက်ကျောဘက်တွင် ချက်ချင်း ပြန်လည်ဖြစ်တည်လာခဲ့သည်။</p> <p>“မင်းလည်း အတူတူပါပဲ”</p> <p>သူက ပြန်ပြောရင်း လက်သီးဖြင့် သူမ၏ ကျောရိုးကို ထိုးနှက်လိုက်သည်။</p> <p>သူမ အော်ဟစ်လိုက်ရပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပုံမမှန်သော ပုံစံဖြင့် ကွေးညွှတ်သွားခဲ့သော်လည်း ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်းစွမ်းအားက ချက်ချင်း ကုသပေးခဲ့သည်။ သူမသည် လူသားမဆန်သော ပျော့ပျောင်းမှုဖြင့် လှည့်လိုက်ကာ သူ၏ လက်မောင်းကို ဖမ်းဆုပ်ပြီး သူ့ကို လက်နက်တစ်ခုကဲ့သို့ လွှဲယမ်းကာ ဂြိုဟ်ခုနစ်လုံးကို ဆက်တိုက် ထိုးဖောက်ပျက်စီးစေခဲ့သည်။</p> <p>တိုက်ပွဲမှာ အလင်းနှစ်ပေါင်းများစွာအထိ ပြင်းထန်ခဲ့သည်။ ဧရာမ ဓာတ်ငွေ့ဂြိုဟ်ကြီးများမှ အပိုင်းအစများကို ဆွဲထုတ်ကာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ပစ်ပေါက်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုများကြောင့် အချိန်မှာ ကွေးညွှတ်သွားပြီး တူညီသော တိုက်ကွက်များမှာ ထပ်ခါတလဲလဲ ဖြစ်ပေါ်နေသည့် အချိန်သံသရာများဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူတို့၏ စွမ်းအားများ ဆုံတွေ့ရာ နေရာတိုင်းတွင် ဟင်းလင်းပြင်မှာ ဖန်ကွဲသကဲ့သို့ အက်ကွဲသွားခဲ့သည်။</p> <p>လီယောင်း၏ ကောင်းကင်ဘုံတာအို အာဏာစက်က သူမအား အကွာအဝေးနှင့် ဒြပ်ထုဆိုင်ရာ သဘောတရားများကို ပြန်လည်ရေးသားနိုင်စေသည်။ သူမသည် ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ လှုပ်ရှားနိုင်ရန် သူမကိုယ်သူမ အလေးချိန်မရှိအောင် လုပ်ဆောင်လိုက်ပြီးနောက် သူ့အား ချေမှုန်းရန်အတွက် အနန္တအလေးချိန်ရှိအောင် ပြုလုပ်လိုက်ပြန်သည်။ ရှန်းယွီ၏ အကြွင်းမဲ့ အရင်းအမြစ် နိယာမကမူ ထိုကဲ့သို့သော ပြောင်းလဲမှုများကို ခုခံနိုင်စွမ်းရှိစေပြီး သူ၏ စွမ်းအားမှာ သူမ၏ လက်တွေ့ကမ္ဘာကို လှည့်စားခြင်းထက်ပင် သာလွန်နေခဲ့သည်။</p> <p>သူတို့သည် အမြွှာကြယ်စနစ်တစ်ခုအတွင်းသို့ တိုက်ခိုက်ဝင်ရောက်သွားခဲ့ကြသည်။ လီယောင်းသည် နေမင်းနှစ်စင်းလုံးကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး ၎င်းတို့ကို ရှန်းယွီထံသို့ ဦးတည်သော စူပါနိုဗာအဖြစ် ပေါင်းစပ်လိုက်သည်။ သူသည် ထိုပေါက်ကွဲမှုကို စုပ်ယူလိုက်ပြီး ၎င်း၏ စွမ်းအင်များကို စစ်မှန်သော အကြွင်းမဲ့ အရင်းအမြစ် နိယာမစွမ်းအားအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ ထို့နောက် ၎င်းကို အချိန်နှင့် ဟင်းလင်းပြင်၏ အလွှာများကို ထိုးဖောက်နိုင်သော အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ ထိုအလင်းတန်းမှာ လီယောင်း၏ ရင်ဘတ်ကို ထိမှန်သွားခဲ့ပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝက်ခန့်မှာ အငွေ့ပျံပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save