Book List

<h2 style="text-align: center;">ခေတ်သစ်သမားတော်</h2> <h2 style="text-align: center;">အခန်း (၈၆၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">စိတ်ဝေဝါးမန္တန်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤစကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရှီးမန်ယွီလျန်မှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားရ၏။ တစ်ဖက်လူက သူ၏ အစီအစဉ်ကို ဤမျှလောက် အသေးစိတ် သိနေလိမ့်မည်ဟု သူ တစ်ခါမျှ မထင်ထားခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... အဲရစ်ဆန်ကလွဲလို့ ဒီလျှို့ဝှက်ချက်ကို သူ ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောခဲ့ဘူးလေ။ ဒီလူက ဘယ်လိုလုပ် သိနေရတာလဲ။</p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဒေါသနှင့် ရက်စက်လိုသော အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွား၏။ သူသည် ဤအစီအစဉ်အတွက် အချိန်အတော်ကြာ ပြင်ဆင်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပြီး အောင်မြင်ရန် လက်တစ်ကမ်းအလိုသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ရာ မည်သူ့ကိုမျှ ဖျက်ဆီးခွင့် ပေးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify">သူက အဲရစ်ဆန်ကို ကြည့်ကာ လှုပ်ရှားရန် အချက်ပြလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">အဲရစ်ဆန်က အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်သွားပြီးနောက် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်၏။ "အရှက်မရှိတဲ့ တရုတ်ကောင်... မင်းက စကားတွေကို ဘာလို့ ဒီလိုမျိုး ကွေ့ကောက်ပြောနေတာပဲ။ မင်းက ငါလို နာမည်ကြီး စိတ်ပညာ ဆရာဝန် တစ်ယောက်ကို စော်ကားလိုက်တာပဲ။ ငါ့ကို ချက်ချင်း တောင်းပန်ဖို့ တောင်းဆိုတယ်"</p> <p style="text-align:justify">သူက စကားပြောနေသည့် အခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ ယဲ့ပုဖန်၏ မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်ရန် အခွင့်ရေးကောင်း ရှာနေလေသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်၌ပင် ယဲ့ပုဖန်ကလည်း သူ့ကို ပြန်လည် စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ သူတို့နှစ်ဦး၏ အကြည့်ချင်းမှာ တည့်တည့်တိုးသွားကြလေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"သွားသေလိုက်တော့..."</p> <p style="text-align:justify">အဲရစ်ဆန်သည် စိတ်ထဲမှ ကြုံးဝါးလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အနီရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ထပ်မံ ဝင်းခနဲ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤအနီရောင်အလင်းတန်းမှာ အလွန် လျင်မြန်လှသဖြင့် အခြားသူများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို မခံရပေ။ သူ အသုံးပြုလိုက်သည့် အတတ်မှာ စိတ်ဝေဝါးမန္တန် ဟု ခေါ်သည့် ယုတ်မာသော စိတ်စွမ်းအားသုံး မှော်အတတ် တစ်ခု ဖြစ်ပြီး လူတစ်ဦး၏ အသိစိတ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ရုံသာမက ထိုလူကို ရူးသွပ်သွားအောင်ပါ ပြုလုပ်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယခု သူ လုပ်ဆောင်ရမည့်အရာမှာ ယဲ့ပုဖန်ကို နေရာမှာတင် ရူးသွပ်သွားအောင် လုပ်ရန်ပင် ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ဖြစ်သွားမှသာ သူတို့ လုံခြုံပေလိမ့်မည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရူးနေသူတစ်ယောက်၏ စကားကို မည်သူမျှ ယုံကြည်မည် မဟုတ်သောကြောင့်ပင်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ကံဆိုးချင်တော့ သူ ရွေးချယ်လိုက်သည့် ပစ်မှတ်မှာ လုံးဝ မှားယွင်းသွားခဲ့သည်။ တစ်ဖက်လူမှာ စိတ်စွမ်းအားတွင် သူ့ထက် အဆပေါင်း ထောင်နှင့်ချီ၍ သာလွန်သော မှော်အတတ် မဟာဆရာကြီး တစ်ဦး မဟုတ်ပါလား…။</p> <p style="text-align:justify">သူတို့၏ အကြည့်ချင်း ဆုံသွားသည်နှင့် တပြိုင်နက် အဲရစ်ဆန်၏ စိတ်အာရုံထဲတွင် 'ဘုန်း' ဟူသော ပေါက်ကွဲသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် သူသည် သတိလစ်သွားကာ ရွှံ့ရုပ်တုတစ်ခုအလား မတ်တပ်ရပ်လျက်သား ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်သည် တစ်ဖက်လူ၏ အတွေးကို သိရှိထားပြီး ၎င်းမှာ သူ လိုချင်သည့် ရလဒ်လည်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူက ခပ်ဟဟ ပြုံးလိုက်ပြီး "မင်းရဲ့ ဆရာက မင်းကို မပြောဖူးဘူးလား... ဒီလို စိတ်စွမ်းအားသုံး မှော်အတတ်မျိုးကို ကိုယ့်ထက် သာလွန်တဲ့သူအပေါ်မှာ သုံးလို့မရဘူးဆိုတာကိုလေ..."</p> <p style="text-align:justify">ကံမကောင်းစွာဖြင့် ယခုအခါ အဲရစ်ဆန်မှာ ရွှံ့ရုပ်တု တစ်ခုအလား မတ်တပ်ရပ်နေပြီး မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိတော့ချေ။</p> <p style="text-align:justify">စိတ်စွမ်းအား တုံ့ပြန်မှုကြောင့် သူသည် ယဲ့ပုဖန်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့သည့်အပြင် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် စိတ်စွမ်းအားမှာပါ တစ်ဖက်လူ၏ အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရလေပြီ။ ယခုအခါ သူသည် ရုပ်သေးရုပ် တစ်ရုပ်သာ ဖြစ်ပြီး ခိုင်းသမျှကိုသာ လုပ်ဆောင်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယင်းမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရှီးမန်ယွီလျန်၏ ရင်ထဲတွင် အေးစက်သွား၏။</p> <p style="text-align:justify">အဲရစ်ဆန်သည် သူ ငွေအမြောက်အမြား ပေး၍ ငှားရမ်းထားသည့် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး စိတ်စွမ်းအား မှော်အတတ်တွင် အလွန် ထူးချွန်သူ ဖြစ်သော်လည်း လူငယ်လေး တစ်ယောက်၏ လက်ထဲတွင် ဤမျှလွယ်လွယ်နှင့် ရှုံးနိမ့်သွားလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">သခင်မကြီးဆူးက "သမားတော်ယဲ့... တကယ်တော့ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က "စိတ်မပူပါနဲ့... အခု သူ့ကိုပဲ အန်တီ့ကို ပြောခိုင်းလိုက်ပါ့မယ်" ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က အဲရစ်ဆန်ကို ကြည့်ကာ "ပြောစမ်း... အမှန်အတိုင်း ပြောပြစမ်း။ မင်းက ဘယ်သူလဲ။ တရုတ်ပြည်ကို ဘယ်လို ရောက်လာတာလဲ။ ပြီးတော့ မင်း ဘာလုပ်ချင်နေတာလဲ" ဟု အမိန့်ပေးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">"ငါက စိတ်ပညာရှင် မဟုတ်ဘူး... စိတ်စွမ်းအားသုံး မှော်ဆရာ တစ်ယောက်ပဲ။ ငါ သုံးတဲ့ အတတ်က 'စိတ်ဝေဝါးမန္တန်' လို့ ခေါ်ပြီး လူတစ်ယောက်ရဲ့ အသိစိတ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်တယ်။ ရှီးမန်ယွီလျန်က ငါ့ကို ယွမ် သန်း ၃၀ ပေးပြီး တရုတ်ပြည်ကို ခေါ်လာတာ..."</p> <p style="text-align:justify">"သခင်မလေး ဆူးရုယွဲကို ရောဂါကုပေးတယ်လို့ ဟန်ဆောင်ပြီး သူ့ရဲ့ အသိစိတ်ကို ဖျောက်ဖျက်ဖို့၊ ရှီးမန်ယွီလျန်ကို သူ့ရဲ့ ချစ်သူ အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုလာအောင် လုပ်ဖို့နဲ့ ဆူးမိသားစုရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို သိမ်းပိုက်ဖို့ သူ ခိုင်းခဲ့တာပဲ။ ဒါမှသာ သူက သခင်မလေးရော၊ ဆူးမိသားစုရဲ့ ကြီးမားလှတဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေကိုပါ အပိုင်ရမှာလေ..."</p> <p style="text-align:justify">"ခုနက အခန်းထဲမှာ ငါ အဲဒီနည်းလမ်းကို သုံးခဲ့ပြီးပြီ။ အခုဆို သခင်မလေး ဆူးရုယွဲကို ငါ အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ပြီ..."</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ စကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လူတိုင်းမှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားကြရ၏။ ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စမျိုး ဖြစ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">သခင်မကြီးဆူး၏ မျက်နှာမှာ အလွန်ပင် တင်းမာအုံ့မှိုင်းသွားပြီး ရှီးမန်ယွီလျန်ကို စူးရှစွာ စိုက်ကြည့်လိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"အန်တီ... သူ လျှောက်ပြောနေတာတွေကို မယုံပါနဲ့။ ဒါတွေ အားလုံးက အလိမ်အညာတွေပဲ။ ကျွန်တော် တကယ့် စိတ်ပညာရှင် ဆရာဝန် တစ်ယောက်ကို ဖိတ်လာခဲ့တာပါ... ရုယွဲကို ကုသပေးဖို့ ရည်ရွယ်ချက်ပဲ ရှိတာပါ..."</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်သည် ပျာပျာသလဲ ဖြစ်နေသော ရှီးမန်ယွီလျန်ကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး အဲရစ်ဆန်ကို ထပ်မံ မေးမြန်းလိုက်သည်။ "မင်းတို့ရဲ့ အစီအစဉ်က တိုင်းရင်းဆေးပညာနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ။ ဘာလို့ တိုင်းရင်းဆေးပညာကို အတင်းအကျပ် သိက္ခာချဖို့ ကြိုးစားနေရတာလဲ"</p> <p style="text-align:justify">အဲရစ်ဆန်က ဖြေလေသည်။ "ရှီးမန်ယွီလျန်က ငါ့ကို ပြောတယ်... တရုတ်တိုင်းရင်းဆေး ကျွမ်းကျင်သူ အချို့က ငါ့ရဲ့ စိတ်ဝေဝါးမန္တန်ကို ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်း ရှိတယ်တဲ့။ ဒါကြောင့် ငါတို့က တိုင်းရင်းဆေးပညာရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို အရင်ဆုံး အပြီးတိုင် ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ လိုအပ်တယ်။ ဒါမှ လူတွေက တိုင်းရင်းဆေးကို မယုံကြည်တော့မှာလေ။ အဲဒီလို လုပ်မှသာ နောက်ကွယ်က အန္တရာယ်တွေကို ရှင်းထုတ်နိုင်မှာ..."</p> <p style="text-align:justify">"အဲဒါကြောင့် ငါ တရုတ်ပြည်ကို ရောက်လာကတည်းက တိုင်းရင်းဆေးကို နည်းလမ်းမျိုးစုံနဲ့ သိက္ခာချခဲ့တာပဲ။အထူးသဖြင့် ဆူးမိသားစုအနေနဲ့ တိုင်းရင်းဆေးကို လုံးဝ မယုံကြည်တော့အောင်လို့ပေါ့"</p> <p style="text-align:justify">"ခွေးမသား... တကယ့်ကို ယုတ်မာလိုက်တာ။ သူတို့ ဒီလိုမျိုးအထိ လုပ်ရက်ကြတယ်ပေါ့..."</p> <p style="text-align:justify">ရောက်ရှိနေသော အဘိုးကြီး တိုင်းရင်းဆေးဆရာ တစ်ဒါဇင်ကျော်မှာ ဒေါသထွက်လွန်း၍ မုတ်ဆိတ်မွှေးများပင် တုန်ယင်လာကြလေသည်။ အရာအားလုံးမှာ ရှီးမန်ယွီလျန်၏ ပူးပေါင်းကြံစည်မှု ဖြစ်နေသည် မဟုတ်ပါလား…။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာ၏။ ဤအရာမှာ 'ဉာဏ်များသူ ဘေးသင့်' ဆိုသည့် စကားအတိုင်းပင် ဖြစ်ချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">အကယ်၍ အဲရစ်ဆန်သာ တိုင်းရင်းဆေးကို သိက္ခာမချဘဲ သူ၏ အစီအစဉ်ကို တိတ်တဆိတ် လုပ်ဆောင်ခဲ့မည် ဆိုပါက ချောင်ရှင်းဟွာက သူ့ကို ဤနေရာသို့ ဖိတ်ခေါ်လိမ့်မည် မဟုတ်ဘဲ သူတို့၏ အကွက်မှာ အမှန်တကယ်ပင် အောင်မြင်သွားနိုင်ပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">သခင်မကြီးဆူး၏ အကြည့်များမှာ ပို၍ပို၍ ရန်လိုလာသည်ကို မြင်သောအခါ ရှီးမန်ယွီလျန်က အားယူကာ အော်ဟစ်လိုက်၏။ "အန်တီပိုင်... ကျေးဇူးပြုပြီး သူ့ရဲ့ လျှောက်ပြောနေတာတွေကို မယုံပါနဲ့။ ရုယွဲနဲ့ ကျွန်တော်က ငယ်ငယ်ကတည်းက အတူ ကြီးပြင်းလာခဲ့တဲ့ ငယ်သူငယ်ချင်းတွေပါ... ဒါက စစ်မှန်တဲ့ အချစ်ပါ။ ဒါက ကျွန်တော်တို့ကို ခွဲအောင် သွေးထိုးနေတာပဲ... သူ ကျွန်တော့်ကို မနာလိုဖြစ်နေလို့ပါ..."</p> <p style="text-align:justify">သူက ခေါင်းလှည့်ကာ ဆူးရုယွဲကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။ "ရုယွဲ... လူတိုင်းကို အမှန်တရား ပြောပြလိုက်စမ်းပါဦး"</p> <p style="text-align:justify">ဆူးရုယွဲက "ဟုတ်ပါတယ်... ယွီလျန်နဲ့ ကျွန်မက တကယ် ချစ်နေကြတာပါ။ သူက ကျွန်မ အချစ်ဆုံးသူပါ" ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ရှီးမန်ယွီလျန်က ကမန်းကတန်း အော်ပြောလိုက်၏။ "အန်တီပိုင်... ကြားလား။ ဒါက ရုယွဲရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ခံစားချက်တွေပဲ"</p> <p style="text-align:justify">ယခုအခါ သခင်မကြီး ဆူးသည်လည်း အနည်းငယ် တွေဝေသွားရ၏။ မည်သူ့ကို ယုံကြည်ရမည်ကို သူမ မဝေခွဲနိုင်တော့ချေ။</p> <p style="text-align:justify">ယုတ္တိတန်တန် စဉ်းစားကြည့်လျှင် ယဲ့ပုဖန် ပြောဆိုသည်မှာ မှန်ကန်နိုင်သော်လည်း သူမ၏ သမီး ကိုယ်တိုင်က ထုတ်ပြောနေခြင်း ဖြစ်ပြီး သူမ၏ အသိစိတ်မှာလည်း ကြည်လင်နေပုံရကာ မှော်အတတ် ခံထားရသည့် လက္ခဏာ တစ်ခုမျှ မတွေ့ရပေ။</p> <p style="text-align:justify">ရှီးမန်ယွီလျန်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အောင်နိုင်သူ အမူအရာတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာ၏။ တော်သေးသည်မှာ သူက တစ်လှမ်း ကြိုနေခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဆူးရုယွဲသာ သူ၏ ဘက်မှ ရပ်တည်နေသရွေ့ တစ်ဖက်လူက မည်သို့မျှ ပြဿနာရှာနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ခပ်ဟဟ ပြုံးလိုက်ပြီး "ရှီးမန်သခင်လေး... မင်း စိတ်စွမ်းအားသုံး မှော်အတတ်တွေ အကြောင်းကို ဘယ်လောက်များ သိလို့လဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"မင်း ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ ငါ မသိဘူး။ အဲဒီအရာတွေကို ငါ နားမလည်သလို သိဖို့လည်း မလိုဘူး"</p> <p style="text-align:justify">"မင်း သိထားသင့်တဲ့ အရာအချို့တော့ ရှိတယ်" </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ပြောင်လှောင်သော အပြုံးဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။ "ငါ မင်းကို အခု သင်ခန်းစာတစ်ခု ပေးလိုက်မယ်။ စိတ်ဝေဝါးမန္တန်လိုမျိုး ယုတ်မာတဲ့ စိတ်စွမ်းအားသုံး မှော်အတတ်တွေက အဲဒီအတတ်ကို စီရင်တဲ့သူ သေသွားတာနဲ့ တပြိုင်နက် အစီအရင်က ချက်ချင်း ပျက်ပြယ်သွားတတ်တယ်..."</p> <p style="text-align:justify">"ပြီးတော့ နောက်တစ်ချက်က မင်း ငှားလာတဲ့လူက အစွမ်းအစ သိပ်မရှိဘူးဗျ။ သူ့ရဲ့ စိတ်စွမ်းအားက မလုံလောက်တော့ သခင်မလေးဆူးရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေကို ဖိနှိပ်ထားရုံပဲ တတ်နိုင်တယ်။ အပြီးတိုင် ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်စွမ်း မရှိဘူး။ ဒါကြောင့် စိတ်ဝေဝါးမန္တန် ပျက်ပြယ်သွားတာနဲ့ သခင်မလေး ဆူးရုယွဲက အမှန်တရားကို ပြောပြပါလိမ့်မယ်"</p> <p style="text-align:justify">"ဒါ... ဒါက..."</p> <p style="text-align:justify">ဤစကားများသည် ရှီးမန်ယွီလျန်အပေါ် ကြီးမားသော ထိုးနှက်ချက် ဖြစ်သွားစေသည်မှာ အမှန်ပင်။ သို့သော် တစ်ဖက်လူ ပြောဆိုသည်မှာ အမှန်လား၊ အမှားလား ဆိုသည်ကို သူ မဝေခွဲနိုင်ဘဲ ဘာလုပ်ရမှန်း မသိ ဖြစ်နေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ယဲ့ပုဖန်... လျှောက်ပြောမနေနဲ့။ ဒါက ဥပဒေ စိုးမိုးတဲ့ လူ့အဖွဲ့အစည်းကွ။ လူတစ်ယောက်ကို သတ်တာက ဥပဒေနဲ့ မကင်းဘူး"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ အရှေ့မှ အဲရစ်ဆန်ကို ကြည့်လိုက်၏။ "ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီး ငွေအတွက်နဲ့ သာမန်လူတွေကို ဒုက္ခပေးတယ်။ မိစ္ဆာတွေဘက်က ကူညီတယ်ဆိုတော့... မင်းက သေထိုက်တယ်"</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ စကားသံ ဆုံးသွားသည်နှင့် တပြိုင်နက် ထိုနေရာတွင် မတ်တပ်ရပ်နေသော အဲရစ်ဆန်၏ အင်္ဂါ ခုနစ်ပါးမှ သွေးများ ရုတ်တရက် စီးကျလာလေသည်။ မြင်ရသည်မှာ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းလှပြီးနောက် သူသည် ဒုတ်ခနဲ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျ သေဆုံးသွားလေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤအရာမှာ စိတ်စွမ်းအားသုံး မှော်အတတ်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အချက်ပင် ဖြစ်ပေသည်။ စွမ်းအား ပြန်ကန်မှုကို ခံလိုက်ရသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မိမိ၏ အသက်မှာ ပြိုင်ဘက်၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားတော့ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">အနှီ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး လူတိုင်းမှာ ထိတ်လန့်သွားကြရကာ သခင်မကြီး ဆူး၏ မျက်နှာပင် ပျက်ယွင်းသွားရလေသည်။ အဲရစ်ဆန်က ဤကဲ့သို့ ရုတ်တရက် သေဆုံးသွားလိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်ထားခဲ့ပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ လူ့အသက် တစ်ချောင်း မဟုတ်ပါလား…။</p> <p style="text-align:justify">ရှီးမန်ယွီလျန်မှာ ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားပြီးနောက် အော်ဟစ်လိုက်၏။ "ယဲ့ပုဖန်... မင်းက တကယ်ပဲ လူသတ်ရဲတယ်ပေါ့။ ငါ အခု ချက်ချင်း ရဲခေါ်မယ်။ မင်းလို လူသတ်သမားကို ဥပဒေအရ အပြစ်ပေးရမယ်" ဟု ကြုံးဝါးလိုက်လေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save