Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၈၆၇)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဝက်ယောင်ဆောင်ပြီး ကျားကိုစားခြင်းလော</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p style="text-align:justify">"ယွီကျောက်... စိတ်မလောနဲ့ဦး။ အဲဒီကောင်က ကံကောင်းလို့ ဝင်သွားတာပါ။ သူ့ရဲ့ အရည်အချင်းက ငါတို့ကို ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်နိုင်မှာလဲ"</p> <p style="text-align:justify">ကျင်ကျောက်က အလျင်အမြန်ပင် အားပေးစကား ဆိုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ငါ သိပါတယ်"</p> <p style="text-align:justify">ရှီးမန်ယွီကျောက်သည် စိတ်ကို ပြန်လည် တည်ငြိမ်အောင် ထားလိုက်သည်။ သူမ ဂေါက်တံကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဘောလုံးလေးမှာ လေထဲ၌ ဝှစ်ခနဲ ပျံတက်သွားပြီး ကျင်းနားသို့ ကျရောက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">"တစ်စင်တီမီတာပဲ ဝေးတော့တယ်"</p> <p style="text-align:justify">"ယွီကျောက်... တော်လိုက်တာ"</p> <p style="text-align:justify">ကံကောင်း၍လော သို့မဟုတ် ယဲ့ပုဖန်၏ ဖိအားကြောင့်လော မသိရသော်လည်း ရှီးမန်ယွီကျောက်သည် ဤတစ်ကြိမ်တွင် အလွန်ပင် လက်ရည်ပြောင်လှသည်။ ကျင်ကျောက်ကလည်း သူမအတွက် ဝမ်းသာအားရ လက်ခုပ်တီးပေးနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဟွန်း... နင် တကယ် သတ္တိရှိရင် ငါ့ကို နောက်တစ်ခါ ထပ်နိုင်အောင် ကြိုးစားကြည့်စမ်းပါဦး"</p> <p style="text-align:justify">ရှီးမန်ယွီကျောက်က နှာခေါင်းရှုံ့လျက် ယဲ့ပုဖန်ကို မောက်မာသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">နောက်တစ်လှည့်တွင် ကျင်ကျောက်က ဘောလုံးတင်သည့် နေရာသို့ လျှောက်သွားသည်။ လူတိုင်း၏ အားပေးသံများကြားတွင် သူသည် ယခင်က ယုံကြည်မှုများကို ပြန်လည် ရရှိလာပြီ ဖြစ်သည်။ သူက အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူကာ နဖူးပေါ်မှ ဆံပင်စလေးကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီးနောက် ဂေါက်တံကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">'ဖြောင်း'</p> <p style="text-align:justify">ကျယ်လောင်ပြတ်သားသော အသံနှင့်အတူ ဂေါက်သီးလေးမှာ လေထဲသို့ ပျံတက်သွားကာ ကျင်းအနားသို့ ကျဆင်းသွားသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ကျင်းနှင့် သုည ဒသမ ငါး စင်တီမီတာသာ ဝေးတော့သည်။ တစ်ချက်တည်းဖြင့် ကျင်းစိမ်နိုင်ရန် လက်တစ်လုံးအလိုသာ လိုတော့သဖြင့် ရှီးမန်ယွီကျောက်၏ ရိုက်ချက်ထက်ပင် ပိုကောင်းလှပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကျင်ကျောက်... အံ့မခန်းပဲ။ ဒီအချက်က ပရော်ဖက်ရှင်နယ် အဆင့်ကို ရောက်နေပြီ"</p> <p style="text-align:justify">ရှီးမန်ယွီကျောက်က သူ့ကို လက်မထောင်ပြလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမက လှောင်ပြောင်သော လေသံဖြင့် "ဟေ့... တောသား… နင့်မှာ သတ္တိရှိရင် ငါ့ရှေ့မှာ နောက်ထပ်တစ်ခါ တစ်ချက်တည်းနဲ့ ကျင်းစိမ်နိုင်အောင် ထပ်ရိုက်ပြစမ်းပါဦး"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က လျှောက်လာကာ အနားရှိ ဝန်ထမ်းကို စကားအနည်းငယ် ပြောလိုက်သည်။ ထိုဝန်ထမ်းမှာ တစ်ချက် မှင်တက်သွားသော်လည်း ယဲ့ပုဖန် ခိုင်းသည့်အတိုင်း ဂေါက်သီး (၂၀) ကို တစ်ပြိုင်နက် ယူလာကာ အနား၌ အဆင်သင့် ပြင်ပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ဂေါက်တံကို ကိုင်ကာ အနေအထား ယူလိုက်သည်။ လူတိုင်း သတိမမူမိခင်မှာပင် သူသည် လက်ထဲမှ ဂေါက်တံကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ဝှေ့ယမ်းလိုက်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဟာ... သူ ဘာလို့ ဒီလောက် မြန်မြန် ရိုက်လိုက်တာလဲ။ ဒီအရှိန်နဲ့ဆိုတော့ တိကျမှာ မဟုတ်တော့ဘူး"</p> <p style="text-align:justify">"သူ လက်လျှော့လိုက်ပြီ ထင်တယ်။ ဘယ်လောက်ပဲ ကြိုးစားကြိုးစား အချည်းနှီးပဲဆိုတာ သူ သိသွားပြီလေ။ အရင်တစ်ခါက ကံကောင်းတာသက်သက်ပဲဥစ္စာ"</p> <p style="text-align:justify">"ဒီတစ်ပွဲတော့ သူ ရှုံးမှာ သေချာတယ်..."</p> <p style="text-align:justify">သူက ခြေဟန်လက်ဟန်ကိုပင် သေချာ မချိန်ဘဲ ရိုက်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ လူတိုင်းက အထင်သေးစွာ ဝေဖန်နေကြသည်။ သို့သော် ထိုသူများ စကားပင် မဆုံးသေးမီမှာပင် ဂေါက်သီးလေးမှာ ကျင်းထဲသို့ ရွှစ်ခနဲ တည့်တည့်မတ်မတ် ဝင်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဘတ်စကက်ဘော ကစားရာတွင် ဘောလုံးက ကွင်းကိုပင် မထိဘဲ ပိုက်အတွင်း တိုးဝင်သွားသကဲ့သို့ပင် မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းမှုမျှ မရှိဘဲ ကျင်းထဲသို့ ရောက်ရှိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"အမ်..."</p> <p style="text-align:justify">ထိုအခိုက်အတန့်၌ လူတိုင်းမှာ လည်ပင်းညှစ်ခံထားရသော ကြက်ဖများကဲ့သို့ အသံတိတ်သွားကြ၏။ စကားလုံးများထက် လက်တွေ့လုပ်ရပ်က ပို၍ ကျယ်လောင်လှပေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဤအချက်မှာ နောက်ထပ် တစ်ချက်တည်းဖြင့် ကျင်းစိမ်ခြင်း တစ်ခု ဖြစ်ကာ စောစောက အထင်သေးခဲ့သူများ၏ ပါးကို လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်လိုက်သကဲ့သို့ပင်။</p> <p style="text-align:justify">ဆူးရုယွဲ၏ လှပသော မျက်ဝန်းအစုံမှာ ထူးခြားသော အရောင်အဝါများဖြင့် တောက်ပနေသည်။ သူမသည်လည်း ယခင်က ယဲ့ပုဖန်မှာ ကံကောင်း၍သာဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း ယခု နောက်ထပ် တစ်ကြိမ် ထပ်မံ မြင်တွေ့ရသောအခါ ဤသည်မှာ ကံကောင်းမှုသက်သက် မဟုတ်တော့ကြောင်း သဘောပေါက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">ရှီးမန်ယွီကျောက်နှင့် ကျင်ကျောက်တို့မှာမူ အရူးများကဲ့သို့ ရပ်နေမိကြပြီး အဝေးရှိ ကျင်းကို ငေးကြည့်နေမိကြသည်။ သူတို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် "မဖြစ်နိုင်ဘူး" ဟူသော စာလုံးများကို ရေးထွင်းထားသယောင် ရှိလှသည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် သူတို့၏ အံ့အားသင့်မှုမှာ အစပြုရုံသာ ရှိသေးသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ယဲ့ပုဖန်က ရပ်တန့်ရန် အစီအစဉ် မရှိဘဲ ဂေါက်တံကို တစ်ချက်ပြီး တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းနေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">တစ်ချက်... တစ်လုံး။ နောက်တစ်ချက်... နောက်တစ်လုံး</p> <p style="text-align:justify">'ဖြောင်း' </p> <p style="text-align:justify">နောက်ထပ် တစ်ချက်တည်းဖြင့် ကျင်းစိမ်ခြင်း</p> <p style="text-align:justify">လူတိုင်း၏ မယုံကြည်နိုင်သော မျက်ဝန်းများအောက်တွင် သူသည် ဂေါက်တံကို အရှိန်မပြတ် ဝှေ့ယမ်းနေသည် - တတိယမြောက်၊ စတုတ္ထမြောက်၊ ပဉ္စမမြောက်...</p> <p style="text-align:justify">စက်မှ ချပေးလိုက်သော ဂေါက်သီးများမှာ နေရာတကျ ဖြစ်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ယဲ့ပုဖန်၏ ရိုက်ချက်နှင့် ဆုံတွေ့သွားကြသည်။ ခဏအတွင်းမှာပင် ဖြူလွလွ ဘောလုံးလေးများသည် ဥက္ကာခဲများကဲ့သို့ ပျံထွက်သွားကာ ကောင်းကင်ယံ၌ လှပသော စက်ဝိုင်းခြမ်းပုံစံ ရေးဆွဲပြီး တစ်လုံးပြီး တစ်လုံး ကျင်းထဲသို့ စုပြုံဝင်သွားကြတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">အနှီ မြင်ကွင်းမှာ မှော်အတတ်တစ်ခုနှင့်ပင် ဆင်တူလှသည်။ အစပိုင်း၌ ဘေးမှ ဝန်ထမ်းမှာ မှင်တက်နေသော်လည်း သတိဝင်လာသောအခါ ရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ် ရေတွက်လေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"၁၂ လုံးမြောက်... ၁၆ လုံးမြောက်... ၁၈ လုံးမြောက်... တစ်ချက်ထဲနဲ့ ကျင်းစိမ်ခြင်း"</p> <p style="text-align:justify">သူ စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်မှာ မဆန်းပေ။ ဂေါက်ကွင်း၌ အလုပ်လုပ်လာသော နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း ဤကဲ့သို့ ကစားနိုင်သူမျိုးကို တစ်ခါမျှ မတွေ့ဖူးပေ။ ဤသည်မှာ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်ကာ ပရော်ဖက်ရှင်နယ် ကစားသမားများပင် ဤမျှ လှပအောင် မရိုက်နိုင်ကြပေ။</p> <p style="text-align:justify">အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ကျင်ကျောက်နှင့် ရှီးမန်ယွီကျောက်တို့၏ ပါးစပ်များမှာ ဂေါက်သီးနှစ်လုံး ဝင်လောက်အောင် ဟောင်းလောင်းကြီး ပွင့်သွားကြရသည်။ ယဲ့ပုဖန်၏ ဂေါက်တံမှာမူ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လှုပ်ရှားနေဆဲပင်။ </p> <p style="text-align:justify">ဆူးရုယွဲသည် သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေမိကာ ရင်ထဲ၌ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်နေရသည်။</p> <p style="text-align:justify">"၁၈ လုံးမြောက်... ၁၉ လုံးမြောက်... ၂၀ လုံးမြောက်"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က နောက်ဆုံးတစ်လုံးကို ရိုက်လိုက်ရာ ၎င်းမှာလည်း လှပစွာ ပျံတက်သွားပြီး ကျင်းထဲသို့ တိကျစွာ ကျဆင်းသွားတော့သည်။ နှစ်မိနစ်ပင် မပြည့်သော အချိန်အတွင်း အချက် (၂၀) စလုံးကို ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး အားလုံးမှာ တစ်ချက်တည်းဖြင့် ကျင်းစိမ်ခြင်းများ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ပြိုင်ပွဲ၏ ရလဒ်မှာ ယခုပင် အဆုံးအဖြတ် ပေးပြီးသွားချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">တစ်ကွင်းလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကာ လူတိုင်းမှာ မိမိမျက်လုံးကိုယ်တိုင်ပင် မယုံနိုင်လောက်အောင် မှင်တက်နေကြရသည်။ ပထမတစ်လုံးတွင် အချို့လူများက ကံကောင်း၍ဟု သံသယဝင်ခဲ့သော်လည်း ယခုမူ အရည်အချင်းက အရာအားလုံးကို သက်သေပြလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">သူသည် ကံကို အားကိုးနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ အံ့မခန်းလှသော နည်းစနစ်ကို အသုံးချနေခြင်းပင်။</p> <p style="text-align:justify">အချက် (၂၀) စလုံး တစ်ချက်တည်းဖြင့် ကျင်းစိမ်ခြင်း ရခြင်းဟူသော နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ အစွမ်းမျိုးက လူတိုင်းကို ပါးစပ်ပိတ်သွားစေခဲ့သည်။ ဤကဲ့သို့ ဂေါက်သီးရိုက်ရာ၌ မှော်ဆန်သော အဆင့်မျိုးကို ကျင်ကျောက်ကော ဆူးရုယွဲပါ တစ်ခါမျှ မတွေ့ဖူးခဲ့ကြပေ။</p> <p style="text-align:justify">ရှီးမန်ယွီကျောက်သည် သူမ၏ မျက်လုံးများကို ပွတ်ကာ မယုံနိုင်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။ "အလုံး (၂၀) စလုံး ဝင်သွားတာလား"</p> <p style="text-align:justify">ကျင်ကျောက်သည် တံတွေးကို ခက်ခဲစွာ မျိုချလိုက်ရသည်။ သူ၏ ပါးစပ်ထဲတွင် ခါးသီးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ "ဟုတ်တယ်... အကုန်ဝင်သွားတာ"</p> <p style="text-align:justify">သူသည် ဤအရာအားလုံးကို အိပ်မက်ဟုသာ ထင်ချင်မိသော်လည်း ယဲ့ပုဖန် ရိုက်လိုက်သော ဘောလုံးများမှာ ကျင်းထဲ၌ ရှိနေကြပြီး သူတို့ ရိုက်ထားသော ဘောလုံးနှစ်လုံးသာ ကျင်းအပြင်ဘက်၌ ရှိနေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဆရာယဲ့... ဆရာ့ရဲ့ ဂေါက်သီးရိုက်နိုင်စွမ်းက တကယ့်ကို အံ့မခန်းပါပဲ။ နောင်ကျရင် ဆရာ့ဆီကနေ အများကြီး သင်ယူရပါဦးမယ်"</p> <p style="text-align:justify">ဆူးရုယွဲသည် ယဲ့ပုဖန်၏ ရှေ့သို့ လျှောက်လာကာ ယဉ်ကျေးစွာ ချီးကျူးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ချီးကျူးတာ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်မလေးဆူး"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ခပ်ရေးရေး ပြုံးလိုက်ကာ ရှီးမန်ယွီကျောက်နှင့် ကျင်ကျောက်ကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။ "ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက်... ဆက်ပြီး ရိုက်ရမယ့် အလှည့်ရောက်ပြီနော်"</p> <p style="text-align:justify">ဤစကားကြောင့် ထိုသူနှစ်ဦးမှာ ဤသည်မှာ ပြိုင်ပွဲတစ်ခုဖြစ်ကြောင်းနှင့် အလောင်းအစားများ လုပ်ထားကြောင်းကို သတိဝင်လာကာ ချက်ချင်းပင် ဆွံ့အသွားကြရသည်။ တစ်ဖက်လူက အချက် (၂၀) စလုံး တစ်ချက်တည်းဖြင့် ကျင်းစိမ်ခြင်း ရထားသည်ကို သူတို့ မည်သို့ ဆက်ပြိုင်နိုင်ပါမည်နည်း။</p> <p style="text-align:justify">ဤမျှ ထူးချွန်သော ဆရာကြီး တစ်ဦး၏ ရှေ့တွင် သေအောင် ကစားလျှင်ပင် နိုင်ရန် မျှော်လင့်ချက် မရှိပေ။ ဆက်ပြိုင်နေမည်ဆိုပါက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အရှက်ခွဲနေခြင်းသာ ဖြစ်တော့မည်။</p> <p style="text-align:justify">ကျင်ကျောက်၏ လက်ထဲမှ ဂေါက်တံမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဒုတ်ခနဲ ကျသွားကာ သူ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့သွားသည်။ သူသည် ဤအလောင်းအစားတွင် အကြီးအကျယ် ရှုံးနိမ့်သွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရပြီ။</p> <p style="text-align:justify">အနှီ လူယုတ်မာသည် 'ဝက်ယောင်ဆောင်ပြီး ကျားကိုစားခြင်း' လုပ်နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ဂေါက်သီး မရိုက်တတ်ဘူး၊ ဘောလုံးကို မထိဘူး၊ ဂေါက်တံ လွင့်ထွက်သွားတယ် ဆိုတာတွေ အားလုံးက လိမ်ညာနေခြင်းသာ ဖြစ်ရမည်။</p> <p style="text-align:justify">အကြောင်းရင်းက မည်သို့ပင် ရှိစေကာမူ သူတို့ ရှုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။ အပြတ်အသတ်ကို ရှုံးသွားခြင်းပင်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ဂေါက်တံကို ကိုင်ကာ သူတို့အနားသို့ လျှောက်လာသည်။ "ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက်... ဆက်ကစားဦးမှာလား ဒါမှမဟုတ် ချက်ချင်း အရှုံးပေးမှာလား။ ကစားချင်ရင်လည်း မြန်မြန်လုပ်၊ အရှုံးပေးရင်လည်း အလောင်းအစားအတိုင်း ကတိတည်ကြပါ”</p> <p style="text-align:justify">"ဒါက..."</p> <p style="text-align:justify">ထိုသူနှစ်ဦးမှာ ခန္ဓာကိုယ်များ တောင့်တင်းသွားကြရသည်။ စောစောက သူတို့သည် ယဲ့ပုဖန်ကို အရှက်ခွဲရန် စိတ်အားထက်သန်စွာ ရောက်လာခဲ့ကြသော်လည်း ယခုကဲ့သို့ ရလဒ်ထွက်လာလိမ့်မည်ဟု ဘယ်သူမှ ထင်မထားခဲ့ပေ။ အလောင်းအစား လုပ်ထားသည်များကို ပြန်လည် တွေးမိသောအခါ သူတို့၏ ကျောပြင်များ စိမ့်တက်သွားရသည်။</p> <p style="text-align:justify">တစ်ကွင်းလုံး တိတ်ဆိတ်နေကာ မည်သူမျှ စကားမပြောဝံ့ကြပေ။ ခဏအကြာတွင် ကျင်ကျောက်က အလွန်ခက်ခဲစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်တို့ အရှုံးပေးပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အလောင်းအစားကို ညှိနှိုင်းလို့ ရမလား"</p> <p style="text-align:justify">"ရတာပေါ့... ကျွန်တော်တို့က မိတ်ဆွေဟောင်းတွေပဲဥစ္စာ။ ညှိနှိုင်းလို့ ရပါတယ်"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ပြုံးလိုက်သည်။ သူ၏ အမူအရာမှာ အလွန်ပင် ဖော်ရွေလှပေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save