Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၈၆၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">အလုပ်အကြွေး ဆပ်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p style="text-align:justify">ကျင်ကျောက်၏ ရင်ထဲ၌ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားသည်။ တစ်ဖက်လူမှာ တောသားတစ်ဦးသာ ဖြစ်သဖြင့် ထိပ်သီးမိသားစုမှ သခင်လေးတစ်ဦးကို မဆော်ကားဝံ့ဘဲ နောက်ဆုတ်သွားပြီဟု သူ ယူဆလိုက်မိသည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ထိုစဉ်မှာပင် ယဲ့ပုဖန်က "မင်းကို ရွေးချယ်ခွင့် ပေးမယ်... ဘယ်ဘက်ပါးလား၊ ညာဘက်ပါးလား။ ဒါမှမဟုတ် အဝတ်အစားတွေ အကုန်ချွတ်ပြီး အရိုက်ခံမလား။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အရေအတွက်ကတော့ ကတိအတိုင်းပဲ ဖြစ်ရမယ်နော်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"အမ်..."</p> <p style="text-align:justify">ဤစကားကြောင့် လူတိုင်း ဆွံ့အသွားကြရသည်။ ဤသည်မှာ ညှိနှိုင်းခြင်း မဟုတ်ဘဲ လုံးဝ အလျှော့အတင်း မရှိသော အမိန့်တစ်ခုပင်။</p> <p style="text-align:justify">ကျင်ကျောက်၏ ဦးနှောက်မှာ အလျင်အမြန် အလုပ်လုပ်နေသည်။ ဘယ်ဘက်ပါးဖြစ်စေ၊ ညာဘက်ပါး ဖြစ်စေ အရိုက်ခံရမည်မှာ အတူတူပင်။ အဝတ်အစားချွတ်ပြီး အရိုက်ခံရမည်ဆိုပါက တင်ပါးကို အရိုက်ခံရသဖြင့် အနည်းငယ် သက်သာနိုင်သော်လည်း လူပုံအလယ်၌ အဝတ်ဗလာဖြင့် ရှိနေမည်ဆိုပါက သူကဲ့သို့ သခင်လေး တစ်ယောက်အနေဖြင့် မြို့တော်၌ မည်သို့ မျက်နှာပြရပါမည်နည်း။</p> <p style="text-align:justify">ထိုသို့ တွေးမိသည်နှင့် သူသည် လှည့်၍ ထွက်ပြေးလေတော့သည်။ သူ၏ စိတ်ထဲ၌ ကတိမတည်သူဟု အပြောခံရခြင်းမှာ လူပုံအလယ်၌ ဝက်ခေါင်း ဖြစ်အောင် အရိုက်ခံရခြင်းထက် ပို၍ တော်လိမ့်မည်ဟု ယူဆထားသည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် သူ မမျှော်လင့်ထားသည်မှာ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းရုံရှိသေးသည့် 'ဖြောင်း' ဟူသော အသံနှင့်အတူ သူ၏ ခါးပတ်မှာ ပြတ်ထွက်သွားကာ ဘောင်းဘီမှာ ခြေကျင်းဝတ်အထိ လျောကျသွားတော့သည်။ သူ၏ ခြေထောက်နှစ်ဖက်မှာ ငြိသွားကာ 'ဒုတ်' ဟူသော အသံနှင့်အတူ မှောက်ခုံ လဲကျသွားလေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"သခင်လေးကျင်... ဘယ်ကို ပြေးနေတာလဲ။ ခင်ဗျားက အကြွေးကို လိမ်ချင်နေတာတော့ မဟုတ်ဘူးမလား"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်သည် သနားစရာ ကောင်းလှသည်ဟူသော အမူအရာဖြင့် လျှောက်သွားကာ ကျင်ကျောက်ကို ဆွဲထူလိုက်ပြီးနောက် ပါးရိုက်သံများက 'ဖြောင်း... ဖြောင်း... ဖြောင်း' နှင့် တစ်ဆက်တည်း ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ ပါးရိုက်ချက်တိုင်းမှာ အားပါလှသဖြင့် ကျယ်လောင်ပြတ်သားသော အသံများမှာ ဂေါက်ကွင်း တစ်ခုလုံး၌ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ ပါးကို အချက်အနည်းငယ် အရိုက်ခံရပြီးနောက် ကျင်ကျောက်မှာ အာရုံများ ဝေဝါးသွားကာ ပါးပြင်နှစ်ဖက်မှာလည်း မို့တက်လာတော့သည်။ သူသည် အကြိမ်အရေအတွက် ဘယ်လောက်ရှိပြီလဲ ဆိုသည်ကိုပင် မမှတ်မိတော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ဆူးရုယွဲကို လှည့်ကြည့်ကာ "သခင်မလေးဆူး... ခင်ဗျားလည်း အာသာပြေ ပါးရိုက်ကြည့်ချင်သေးလား။ ရိုက်လို့ တော်တော်ကောင်းတယ်နော်" ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒါကတော့..."</p> <p style="text-align:justify">ဤကဲ့သို့သော ဖိတ်ခေါ်မှုအပေါ် ဆူးရုယွဲမှာ မည်သို့ တုံ့ပြန်ရမည်ကို မသိတော့ပေ။ သူမသည် နီမြန်းသော နှုတ်ခမ်းလေးကို ခပ်ဖွဖွ ကိုက်ကာ ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်ဝန်းတို့မှာ ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်တို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"မရိုက်ဘူးဆိုရင်တော့ နှမြောစရာပဲ။ ဒီလို အခွင့်အရေးက နောက်တစ်ခါ ရမှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က နှမြောတသဟန်ဖြင့် ပြောပြီးနောက် ပါးဆက်ရိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"၄၈... ၄၉... ၅၀၊ ကဲ... ပြီးပြီ"</p> <p style="text-align:justify">သူက လက်ကို လွှတ်လိုက်ရာ ဝက်ခေါင်းကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော ကျင်ကျောက်မှာ ဒုတ်ခနဲ မြေပြင်ပေါ်သို့ ခွေကျသွားတော့သည်။ ယခုအခါ ကျင်ကျောက်၏ ဦးနှောက်မှာ ထုံထိုင်းနေကာ စဉ်းစားနိုင်စွမ်း လုံးဝ မရှိတော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">မူလက ရှီးမန်ယွီကျောက်သည်လည်း ထွက်ပြေးရန် ကြံစည်ခဲ့သော်လည်း ကျင်ကျောက်၏ ဘောင်းဘီ ကျွတ်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ သူမ၏ ခြေလှမ်းများ ရပ်တန့်သွားသည်။ ကျင်ကျောက်မှာ ယောက်ျား ဖြစ်သဖြင့် အတွင်းခံနှင့် ရှိနေသည်မှာ ပြဿနာ မရှိသော်လည်း သူမကဲ့သို့ အမျိုးသမီးတစ်ဦးမှာမူ လူပုံအလယ်၌ ထိုသို့ အဖြစ်မခံနိုင်ပေ။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က သူမကို လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူမသည် နောက်သို့ နှစ်လှမ်းခန့် ဆုတ်လိုက်ကာ အပြင်ပန်း၌ မာန်တင်းထားသော်လည်း ရင်ထဲ၌ ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ကျွန်မကို မထိနဲ့။ ကျွန်မက ရှီးမန်မိသားစုရဲ့ သခင်မလေးနော်"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ရယ်မောလျက် "ရှီးမန်မိသားစုရဲ့ သခင်မလေး ဖြစ်တော့ ဘာဖြစ်လဲ။ အလောင်းအစားမှာ ရှုံးရင် ကတိတည်ရမယ်လေ”</p> <p style="text-align:justify">"ယဲ့ပုဖန်... ငါတို့ ညှိနှိုင်းရအောင်။ အဲဒီ အလောင်းအစားကို ပိုက်ဆံနဲ့ ပြန်ဝယ်လို့ ရမလား။ ပါးတစ်ချက်ကို ယွမ်တစ်သောင်းနှုန်းနဲ့ဆိုရင် ဘယ်လိုလဲ... ငါ နင့်ကို တစ်သန်း ပေးမယ်"</p> <p style="text-align:justify">ကျင်ကျောက်မှာ လူရုပ်မပေါ်အောင် အရိုက်ခံထားရသည်ကို မြင်သောအခါ ရှီးမန်ယွီကျောက်မှာ အလွန်ပင် ကြောက်လန့်နေမိသည်။ သူမသည် ဤကဲ့သို့ အလောင်းအစားမျိုးကို မိုက်မဲစွာ လုပ်မိခဲ့သည့် အတွက် နောင်တရနေမိသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ပါးတစ်ချက်ကို တစ်သောင်းလား... နည်းလွန်းတယ် မထင်ဘူးလား။ ကျွန်တော်က သဘောမတူတာ မဟုတ်ပေမဲ့ ဒီစျေးနှုန်းက ခင်ဗျားရဲ့ ဂုဏ်ဒြပ်နဲ့ မလိုက်ဖက်ဘူးလေ။ ခင်ဗျားက ရှီးမန်မိသားစုရဲ့ သခင်မလေးပဲဥစ္စာ။ ပါးတစ်ချက်ကို တစ်သောင်းပဲ တန်တယ်ဆိုတာ အပြင်မှာ ပေါက်ကြားသွားရင် ခင်ဗျားပဲ သိက္ခာကျမှာပေါ့"</p> <p style="text-align:justify">အပြုံးမျက်နှာဖြင့် ပြောနေသော ယဲ့ပုဖန်ကို ကြည့်ကာ ရှီးမန်ယွီကျောက်မှာ ဒေါသထွက်လွန်း၍ အံကြိတ်နေမိသည်။ သို့သော် သူမတွင် ရွေးချယ်စရာ မရှိသဖြင့် "ဒါဆိုရင် နင်က ဘယ်လောက် လိုချင်တာလဲ" ဟု မေးလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ပြုံးလျက် "သခင်မလေးရှီးမန်ရဲ့ အဆင့်အတန်းနဲ့ဆိုရင် အနည်းဆုံး ပါးတစ်ချက်ကို တစ်သန်းတော့ ရှိသင့်တာပေါ့"</p> <p style="text-align:justify">"နင် ငါ့ကို ဓားပြတိုက်နေတာလား" </p> <p style="text-align:justify">ရှီးမန်ယွီကျောက်က မကျေမနပ်ဖြင့် အော်လိုက်သည်။ "နင့်ရဲ့ စျေးက သိပ်ကြီးလွန်းတယ်။ ငါ့မှာ အဲဒီလောက် ပိုက်ဆံ မရှိဘူး"</p> <p style="text-align:justify">"ဒါဆိုရင်တော့ ကျွန်တော်လည်း ဘာမှ မတတ်နိုင်ဘူး။ စျေးနှုန်းက သိပ်နည်းနေရင် ခင်ဗျားရဲ့ ဂုဏ်ဒြပ်ကို စော်ကားရာ ရောက်မှာပေါ့"</p> <p style="text-align:justify">"နင်..."</p> <p style="text-align:justify">ရှီးမန်ယွီကျောက်၏ မျက်ဝန်းတို့မှာ ဒေါသကြောင့် မီးပွင့်မတတ် ဖြစ်နေသော်လည်း သူမကိုယ်တိုင် ပြောခဲ့သော စကားဖြစ်သဖြင့် ငြင်း၍ မရပေ။ သူမသည် ဆူးရုယွဲဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“သခင်မလေးဆူး... ကျွန်မ အစ်ကို့ရဲ့ မျက်နှာကို ထောက်ပြီး ကျွန်မဘက်ကနေ စကားလေး တစ်ခွန်းလောက် ပြောပေးပါဦး..."</p> <p style="text-align:justify">ဤနေရာမှာ ဆူးမိသားစုပိုင် ကလပ်ဖြစ်သဖြင့် အကယ်၍ သူမက သူမ၏ အစ်ကိုအကြောင်းကို မပြောခဲ့ပါက ဆူးရုယွဲအနေဖြင့် ကူညီကောင်း ကူညီနိုင်ပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ယခုမူ ကိစ္စက လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားပြီ ဖြစ်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">ယခု ဆူးရုယွဲ အမုန်းဆုံး လူမှာ သူမ၏ ဘဝကို ဖျက်ဆီးရန် ကြံစည်ခဲ့သော ရှီးမန်ယွီလျန်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဆူးရုယွဲ၏ မျက်နှာမှာ တည်တင်းနေကာ "အားနာပါတယ် မရှီးမန်။ ကျွန်မက ဒီပြိုင်ပွဲရဲ့ သက်သေအဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့တာပါ။ ရှုံးရင်တော့ ရှုံးတဲ့အတိုင်း လက်ခံရပါလိမ့်မယ်။ ရှင့်အတွက် ကျွန်မ စကားပြောပေးလို့ မရပါဘူး"</p> <p style="text-align:justify">"ဒါက..."</p> <p style="text-align:justify">ရှီးမန်ယွီကျောက်မှာ ဆွံ့အသွားရသည်။ သူမသည် သူမအစ်ကို၏ လုပ်ရပ်များကို မသိသဖြင့် ဆူးရုယွဲ၏ တုံ့ပြန်မှုအပေါ် အံ့သြနေမိသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဘယ်လိုလဲ သခင်မလေးရှီးမန်... စဉ်းစားလို့ ပြီးပြီလား။ ကျွန်တော်ကတော့ အလောင်းအစား အကြွေးတွေကို တောင်းတော့မယ်နော်"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် လျှောက်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဟေ့လူ... အဲဒီမှာ ရပ်လိုက်စမ်း။ သခင်မလေးရှီးမန်ကို ထိရဲရင် ခင်ဗျား ချက်ချင်း နောင်တရစေရမယ်..."</p> <p style="text-align:justify">ရှီးမန်ယွီကျောက် ခေါ်လာသော လူအချို့မှာ ယဲ့ပုဖန် မည်မျှ အစွမ်းထက်သည်ကို မသိကြပေ။ သူတို့သည် မျက်နှာလိုမျက်နှာရ ဖြစ်စေရန် ယဲ့ပုဖန်ကို တားဆီးရန် ရှေ့သို့ တိုးလာကြသည်။ သို့သော် အရက်နှင့် မိန်းမကြား၌ အချိန်ကုန်နေသော အနှီ သခင်လေးများမှာ ယဲ့ပုဖန်၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ကြပေ။ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် ထိုသူများမှာ မြေပြင်ပေါ်၌ ခွေခေါက် လဲကျကုန်ကြတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် ယဲ့ပုဖန်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ 'ဖြောင်း' ဟူသော အသံနှင့်အတူ ရှီးမန်ယွီကျောက်၏ ပါးပြင်ပေါ်သို့ ပါးရိုက်ချက် တစ်ချက် ကျရောက်သွားပြီး နီရဲသော လက်ဝါးရာကြီး ထင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ရှီးမန်မိသားစုရဲ့ သခင်မလေးဆိုတော့ ရိုက်ရတာ တကယ့်ကို ရိုက်လို့ ကောင်းတာပဲ"</p> <p style="text-align:justify">"မျိုးရိုးယဲ့... နင် ငါ့ကို ရိုက်ရဲတယ်ပေါ့လေ..."</p> <p style="text-align:justify">ရှီးမန်ယွီကျောက်မှာ ဒေါသကြောင့် ရူးမတတ် ဖြစ်နေရသည်။ သူမ၏ ဘဝတစ်လျှောက်လုံး၌ မည်သူမျှ သူမကို လက်ဖျားနှင့်ပင် မထိခဲ့ဖူးပေ။ ယခုမူ လူပုံအလယ်၌ ပါးရိုက်ခံလိုက်ရချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">"မယုံဘူးလား... ဒါဆိုရင် နောက်တစ်ခါ ထပ်ပြီး သက်သေပြပေးရမှာပေါ့"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က လက်ပြန်ဖြင့် နောက်တစ်ချက် ထပ်ရိုက်လိုက်ပြန်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဖြောင်း…</p> <p style="text-align:justify">"နင်..."</p> <p style="text-align:justify">ရှီးမန်ယွီကျောက်က တစ်ခုခု ပြောရန် ကြံသော်လည်း ဆက်တိုက် ကျရောက်လာသော ပါးရိုက်ချက်များကြောင့် စကားပင် ဆုံးအောင် မပြောနိုင်တော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">"တော်ပြီ။ ငါ ပေးမယ်။ တစ်ချက်ကို တစ်သန်းနှုန်းနဲ့ ငါ ပေးမယ်!"</p> <p style="text-align:justify">ရှီးမန်ယွီကျောက်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။ တစ်ဖက်လူမှာ သူမ၏ အဆင့်အတန်းကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ကြောင်း သူမ သေချာသွားပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ပေးမယ်ဆိုရင်လည်း အတော်ပဲပေါ့။ ပါးရိုက်ရတာလည်း ပင်ပန်းတဲ့ အလုပ်ပဲဥစ္စာ"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က လက်ကောက်ဝတ်ကို လှုပ်ရှားလျက် ပြုံးရွှင်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ ကျုပ်ဆီမှာ လျှော့စျေးတို့၊ အကြွေးထားတာတို့ မရှိဘူးနော်။ အခု ခင်ဗျားကို ဆယ်ချက် ရိုက်ပြီးပြီဆိုတော့ (၉၀) ကျန်သေးတယ်။ တစ်ချက်ကို တစ်သန်းဆိုတော့ စုစုပေါင်း ယွမ်သန်း (၉၀) ပေါ့"</p> <p style="text-align:justify">"ငါ့မှာ အဲဒီလောက် မရှိဘူး။ ယွမ် သန်း (၆၀) ပဲ ရှိတယ်"</p> <p style="text-align:justify">ရှီးမန်ယွီကျောက်မှာ သခင်မလေး ဖြစ်သော်လည်း သုံးဖြုန်းမှု များပြားသဖြင့် သူမ၏ စုဆောင်းငွေမှာ ဤမျှသာ ရှိသည်။ သူမ စကားပြောအပြီး ယဲ့ပုဖန်က နောက်တစ်ကြိမ် ရိုက်ရန် ပြင်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ သူမ အလျင်အမြန်ပင် အော်ပြောလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ဒါပေမဲ့ ကျန်တာကိုတော့ ကျွန်မ အကြွေးမှတ်တမ်း ရေးပေးပါ့မယ်။ နောက်မှ ပြန်ဆပ်မယ်လေ"</p> <p style="text-align:justify">"အကြွေးမှတ်တမ်းလား... ရတာပေါ့။ ကျွန်တော်က ယဉ်ကျေးတဲ့သူ ဆိုတော့ အကြမ်းဖက်ရတာကို သိပ်မကြိုက်ဘူး"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က သဘောတူလိုက်သည်။ သူသည် ရှီးမန်မိသားစုကို မကြောက်သော်လည်း ပြဿနာ များရသည်ကို မနှစ်သက်ပေ။ ယွမ်သန်း (၃၀) တန် အကြွေးမှတ်တမ်းကို လက်ဝယ် ထားရှိခြင်းဖြင့် ဤအမျိုးသမီးကို နောင်တွင် အငြိုးမထားနိုင်အောင် ထိန်းချုပ်ထားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ရှီးမန်ယွီကျောက်မှာ သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။ အကယ်၍ နောက်ထပ် ပါးရိုက်ချက် (၉၀) သာ ကျရောက်လာပါက သူမ၏ ရုပ်ရည်မှာ မည်သို့ ဖြစ်သွားမည်ကို မတွေးရဲပေ။ သူမသည် ရင်ထဲမှ မကျေနပ်မှုများကို အောင့်အီးကာ ဖုန်းဖြင့် ယဲ့ပုဖန်၏ အကောင့်ထဲသို့ ယွမ်သန်း (၆၀) လွှဲပေးလိုက်ပြီးနောက် အကြွေးမှတ်တမ်း ရေးပေးလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က အကြွေးမှတ်တမ်းကို ကြည့်ကာ "ကဲ... သွားလို့ ရပါပြီ။ ပိုက်ဆံကိုတော့ မြန်မြန် ပြန်ဆပ်ဖို့ မမေ့နဲ့ဦးနော်"</p> <p style="text-align:justify">ရှီးမန်ယွီကျောက်သည် သူ့ကိုရော ဆူးရုယွဲကိုပါ အမုန်းတရားများဖြင့် တစ်ချက် စိုက်ကြည့်လိုက်ကာ သူမ၏ လူများကို ခေါ်၍ အရှက်တကွဲဖြင့် ကလပ်အတွင်းမှ ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save