Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၈၆၉)</h2> <h2 style="text-align: center;">နည်းပြတစ်ဦးအဖြစ် အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p style="text-align:justify">ထိုသူများ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ကွင်းပြင်ကျယ်ကြီးထဲဝယ် ယဲ့ပုဖန်နှင့် ဆူးရုယွဲတို့ နှစ်ဦးတည်းသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကဲ... ကြည့်နေတာ တော်တော့။ ဘောလုံးပဲ ဆက်ရိုက်ကြရအောင်"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"အာ... ဟုတ်ကဲ့"</p> <p style="text-align:justify">ဆူးရုယွဲက ပြန်လည် ထူးလိုက်သော်လည်း သူမ၏ ရင်ထဲ၌ မေးခွန်းပေါင်းများစွာ ရှိနေသည်။ သို့သော် သူမ၏ မြင့်မြတ်သော နေပုံထိုင်ပုံက ထိုမေးခွန်းများကို အောင့်အီးထားစေခဲ့သည်။ သူမသည် ဂေါက်တံကို ပြန်လည် ကောက်ယူကာ ဆက်လက် ကစားလေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">စောစောက ဂေါက်သီးရိုက်လိုက်ရခြင်းက သူမ၏ စိတ်ထဲမှ မကျေနပ်ချက်များကို အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ ပေါက်ကွဲထွက်စေခဲ့ပြီး ပိတ်ဆို့နေသော စိတ်အဖုအထစ်များကိုလည်း ပြေလျော့စေခဲ့သည်။ သို့သော် ဂေါက်တံကို ပြန်ကိုင်လိုက်သောအခါ ခံစားချက်မှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားချေပြီ။ </p> <p style="text-align:justify">ဘောလုံးကို ရိုက်ထုတ်လိုက်သော်လည်း လွတ်လပ်မှု ခံစားချက်ကို မရရှိတော့ဘဲ ယဲ့ပုဖန်က ကျင်ကျောက်ကို ပါးရိုက်နေသည့် မြင်ကွင်းကသာ သူမ၏ အာရုံထဲ၌ ထပ်ခါတလဲလဲ ပေါ်လာနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">အကယ်၍ သူမကိုယ်တိုင်သာ ရှေ့သို့ တက်သွားပြီး ထိုလူကို ပါးရိုက်ခဲ့မည်ဆိုပါက ယခုထက် ပို၍ စိတ်သက်သာရာ ရလိမ့်မည်ဟုပင် သူမ ခံစားနေရသည်။ ဤအတွေးက ဆူးရုယွဲကို ကိုယ်တိုင်ပင် ထိတ်လန့်သွားစေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">သူမကဲ့သို့ အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ဤကဲ့သို့ ကြမ်းတမ်းသော အတွေးမျိုး ရှိနေခြင်းအပေါ် သူမကိုယ်တိုင် အံ့သြမိကာ ကြောက်လန့်မိနေခြင်းပင်။</p> <p style="text-align:justify">ငယ်စဉ်ကတည်းက သူမသည် အထက်တန်းလွှာ ပညာရေးကိုသာ သင်ယူခဲ့ရသည်။ သခင်မကြီးဆူးက သူမအား ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော သခင်မလေးတစ်ဦး ဖြစ်ရန်၊ လူနှင့် ရန်မဖြစ်ရန်၊ စကားများရန် မဖြစ်ရန်နှင့် လုပ်သမျှ အရာရာတိုင်းတွင် အပြစ်အနာအဆာကင်းရန် အမြဲ ဆုံးမခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ရှီးမန်ယွီလျန်က သူမအပေါ် ထိုမျှ ယုတ်မာခဲ့သည်ကိုပင် ဒေါသတကြီး ပါးတစ်ချက် ရိုက်လိုက်ပြီးနောက် ရင်ထဲမှ အမျက်ဒေါသများကို ပြန်လည် ဖိနှိပ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">မူလကပင် သူမ၏ ဂေါက်သီးရိုက်နိုင်စွမ်းမှာ အလယ်အလတ်အဆင့်သာ ရှိပြီး ယခုအခါ စိတ်အာရုံများ လွင့်ပျံ့နေသဖြင့် လက်ရည်မှာ ပို၍ပင် ကျဆင်းသွားတော့သည်။ သူမ ရိုက်လိုက်သော နောက်ထပ် ဘောလုံးတစ်လုံးမှာ မီတာ ခုနစ်ဆယ်၊ ရှစ်ဆယ်ခန့်သာ သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ဒုတ်ခနဲ ကျသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">"မင်း ရိုက်တာ မှားနေပြီ"</p> <p style="text-align:justify">ထိုစဉ် သူမ၏ နားထဲ၌ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သန်မာသော လက်အစုံက သူမကို နောက်ကနေ ပွေ့ဖက်လိုက်ပြီး ထွားကျိုင်းသော လက်တစ်စုံက သူမ၏ ဖြူစင်နုနယ်သော လက်ကလေးများကို လာရောက် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က သူမကို နောက်ကနေ ပွေ့ဖက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ကာ သူ၏ လက်များက သူမ၏ လက်မောင်း တစ်လျှောက် လျောဆင်းသွားပြီး ဂေါက်တံကို လာရောက် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ခြင်းပင်။</p> <p style="text-align:justify">"မင်းရဲ့ ရပ်ပုံက မမှန်ဘူး။ နောက်ပြီး ဝှေ့ယမ်းတာကလည်း သိပ်ပြီး အားမပါဘူး... ကိုယ် သင်ပေးမယ်"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က သူမ၏ နားနားသို့ ကပ်ကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်ပြန်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ရှင်... ရှင်... ဘာလုပ်တာလဲ။ ကျွန်မကို အခုချက်ချင်း လွှတ်ပေးပါ"</p> <p style="text-align:justify">ဆူးရုယွဲ တစ်ယောက် ချက်ချင်းပင် ထိတ်လန့်သွားကာ တုန်ရင်နေသော ပခုံးလေးများကို လှုပ်ရှားလျက် ရုန်းကန်ရန် ကြိုးစားတော့သည်။ သူမ၏ ထိတ်လန့်မှုမှာ အချက်နှစ်ချက်ကြောင့် ဖြစ်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">ပထမအချက်မှာ သူမ၏ ဘဝတွင် အမျိုးသားတစ်ဦး၏ ဤမျှ နီးကပ်သော ပွေ့ဖက်မှုကို တစ်ခါမျှ မခံစားဖူးခြင်းပင်။ ဒုတိယအချက်မှာ သူမ၏ ကိုယ်ရံတော်များမှာ မနီးမဝေး၌ ရှိနေသဖြင့် အကယ်၍ သူမက အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် ဤမျှ ရင်းနှီးနေသည်ကို တွေ့သွားပါက အကျိုးဆက်မှာ အလွန်ပင် ဆိုးရွားသွားနိုင်ပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">အမှန်စင်စစ် အကျိုးဆက်မှာ မည်မျှ ဆိုးရွားမည်ကို သူမကိုယ်တိုင်လည်း တိတိကျကျ မသိသော်လည်း သူမ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်ကာ ကြောက်ရွံ့နေမိသည်။</p> <p style="text-align:justify">"မလှုပ်နဲ့... ကိုယ်က သမားတော်ပါ။ မင်းရဲ့ ရောဂါကို ကုပေးနေတာ"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က သူမ၏ နားထဲသို့ နောက်ထပ် စကားတစ်ခွန်း ထပ်မံ ပြောလိုက်ပြန်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤစကားက ဆူးရုယွဲအတွက် မိမိကိုယ်မိမိ ပြန်လည် နှစ်သိမ့်ရန် အကြောင်းပြချက် တစ်ခု ဖြစ်သွားသည်လော သို့မဟုတ် ယဲ့ပုဖန်၏ ယောက်ျားပီသသည့် အရှိန်အဝါကြောင့် သူမ ရုန်းကန်ရန် အားအင်များ ဆုံးရှုံးသွားသည်လော မသိရပေ။ သို့မဟုတ်ပါကလည်း ငယ်စဉ်ကတည်းက သင်ယူခဲ့ရသော အဆုံးအမများကြောင့် အလွန်အမင်း ရုန်းကန်နေခြင်းမှာ ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက် ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူမ ခံစားရ၍လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ နောက်ဆုံးတွင် သူမသည် ငြိမ်သက်သွားကာ ဆက်လက် ရုန်းကန်ခြင်း မပြုတော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">အဝေးမှ စောင့်ကြည့်နေသော ကိုယ်ရံတော်များမှာ ယဲ့ပုဖန်က ဆူးရုယွဲကို ရုတ်တရက် ပွေ့ဖက်လိုက်ပြီး သူတို့၏ သခင်မလေးက ရုန်းကန်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့ဆီသို့ အလျင်အမြန် လျှောက်လာကြသည်။ သို့သော် ခြေလှမ်းအနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ဆူးရုယွဲက ပြန်လည် ငြိမ်သက်သွားကာ သူတို့နှစ်ဦးမှာ တစ်ခုခုကို တိုင်ပင်နေသကဲ့သို့ ရှိနေသဖြင့် ကိုယ်ရံတော်များလည်း ရပ်တန့်သွားကြရသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ထိုလူငယ်မှာ သမားတော် ဖြစ်ကြောင်းနှင့် သူတို့ သခင်မလေးကို ကုသပေးနေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သိထားကြသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p style="text-align:justify">"မင်းရဲ့ အရင်က စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေမှာ ပြဿနာရှိနေတယ်။ အဲ့ဒါကြောင့်လည်း မင်း ဖျားနာခဲ့ရတာ။ ဒါကို အမြစ်ပြတ်အောင် ကုဖို့ဆိုရင် မင်းရဲ့ အဲဒီ အခြေအနေကို ဖျက်ဆီးပစ်ရမယ်"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်၏ အသံမှာ တည်ငြိမ်နေကာ မည်သည့် စိတ်လှုပ်ရှားမှု သို့မဟုတ် တင်းမာမှုမျှ မရှိပေ။</p> <p style="text-align:justify">"အခု မင်း ကစားနေသလိုမျိုးပေါ့... မင်းရဲ့ ရပ်ပုံနဲ့ နည်းစနစ်မှာ အားနည်းချက်တွေ ရှိနေတယ်။ အဲဒါကြောင့် မင်း လိုချင်တဲ့ ရလဒ်ကို မရသလို မင်းရဲ့ စိတ်ခံစားချက်တွေကိုလည်း ပြေလျော့အောင် မလုပ်နိုင်တာ။ ကဲ... အခု ကိုယ်ပြောတဲ့အတိုင်း လုပ်၊ ကိုယ့်ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို သေချာ ခံစားကြည့်"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန် ပြောရင်းဖြင့် သူ၏ လက်မောင်းများက ဆူးရုယွဲကို ဝန်းရံကာ ဂေါက်တံပေါ်ရှိ သူမ၏ လက်များကို လမ်းညွှန်ပေးလိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် သူမကို ဦးဆောင်ကာ ဂေါက်တံကို ရုတ်တရက် အပေါ်သို့ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး အားပါပါဖြင့် ပြန်လည် ရိုက်ချလိုက်ရာ ဂေါက်သီးလေးမှာ ဒုတ်ခနဲ မြည်ကာ လွင့်ထွက်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဘောလုံးမှာ လေထဲ၌ လှပသော စက်ဝိုင်းခြမ်းပုံစံ ရေးဆွဲကာ ပျံတက်သွားပြီး ဝေးလံသော မြက်ခင်းပြင်ပေါ်သို့ ညင်သာစွာ ကျဆင်းသွားသည်။ ဆူးရုယွဲ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ဘောလုံးမှာ မီတာ ၄၀၀ ခန့်အထိ ရောက်ရှိသွားချေပြီ။ ဤသည်မှာ သူမ တစ်ခါမျှ မရရှိဖူးသော အကွာအဝေးပင်။</p> <p style="text-align:justify">ယေဘုယျအားဖြင့် မီတာ ၃၀၀ ကျော်လျှင် ပရော်ဖက်ရှင်နယ် အဆင့်ဟု သတ်မှတ်သော်လည်း ယဲ့ပုဖန်၏ ရိုက်ချက်မှာမူ ထိုအဆင့်ကိုပင် ကျော်လွန်နေသည်။ အထူးသဖြင့် သူသည် လူတစ်ယောက်ကို ပွေ့ဖက်ထားပြီး သိပ်ပြီး အဆင်မပြေလှသော အနေအထားဖြင့် ရိုက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒါက မင်း ရိုက်သင့်တဲ့ ပုံစံပဲ။ မင်းရဲ့ ရိုက်ချက်က ပေါက်ကွဲထွက်ချင်စိတ် သက်သက်ပဲ ရှိပြီး နည်းစနစ် မပါဘူး။ အားကိုပဲ သုံးပြီး ရိုက်နေတာက အစပိုင်းမှာတော့ စိတ်ကျေနပ်မှု ရနိုင်ပေမဲ့ ခဏကြာရင် ဘောလုံးက ပိုပိုပြီး နီးလာလိမ့်မယ်။ အဲဒီအခါကျရင် မင်း ပိုပြီး စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်လာမှာပဲ... စိတ်ဖိစီးမှု လျှော့ချဖို့ဆိုတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က လုံးဝ အထမြောက်မှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန် ရှင်းပြနေစဉ်မှာပင် စက်က နောက်ထပ် ဘောလုံးတစ်လုံးကို ချပေးလိုက်ပြန်သည်။ သူသည် ဆူးရုယွဲကို ပွေ့ဖက်ထားဆဲဖြစ်ကာ ဂေါက်တံကို နောက်တစ်ကြိမ် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြန်သည်။</p> <p style="text-align:justify">'ဖြောင်း' ဟူသော အသံနှင့်အတူ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဘောလုံးမှာ ယခင်အကြိမ်ထက်ပင် ပို၍ ဝေးသွားကာ မီတာ ၄၆၀၊ ၄၇၀ ခန့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ဂေါက်သီးရိုက်ခြင်း၏ ကမ္ဘာ့စံချိန်မှာ မီတာ ၄၈၄ ခန့်သာ ရှိသည်ကို သတိပြုရပေမည်။ ပရော်ဖက်ရှင်နယ် ကစားသမား အများစုမှာ မီတာ ၃၀၀ ဝန်းကျင်သာ ရိုက်နိုင်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">တစ်နည်းအားဖြင့် ယဲ့ပုဖန်သည် သူမကို လမ်းညွှန်ပေးနေရင်းဖြင့်ပင် ကမ္ဘာ့စံချိန်နှင့် မနီးမဝေး အကွာအဝေး အထိ ရိုက်ပြနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယဲ့ပုဖန်က ဤအချက်များကို မသိသော်လည်း ဆူးရုယွဲကမူ ကောင်းကောင်း သိထားသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူမက အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ရှင်... ရှင် တကယ်ပဲ ဒါကို ပထမဆုံးအကြိမ် ကစားတာလား"</p> <p style="text-align:justify">ဤမေးခွန်းကို သူမ စောစောကတည်းက မေးချင်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ပထမဆုံးအကြိမ် ကစားသူ တစ်ဦးက အဘယ်ကြောင့် တစ်ချက်တည်းဖြင့် ကျင်းစိမ်ခြင်း အကြိမ် (၂၀) ဆက်တိုက် ရနိုင်သနည်း ဟူသည်ကို သူမ နားမလည်နိုင်ပေ။ ယခုလည်း တစ်ချက်တည်းဖြင့် ဤမျှ ဝေးအောင် ရိုက်နိုင်သည်ကို မြင်ရသောအခါ သူမ မအံ့သြဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။</p> <p style="text-align:justify">"တကယ်ပေါ့... မင်းလည်း မြင်သားပဲ။ ကိုယ် ဗီဒီယို ကြည့်ပြီးမှ လေ့လာခဲ့တာလေ။ အရင်က ဂေါက်တံကိုတောင် ကိုယ် မထိဖူးဘူး"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန် အမှန်အတိုင်း ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ သင်ယူနိုင်စွမ်းမှာ သာမန်လူတို့အတွက် မှန်းဆ၍ မရနိုင်သော အရာပင်။</p> <p style="text-align:justify">"အာ..." </p> <p style="text-align:justify">ဆူးရုယွဲက တိုးတိုးလေး ပြန်ထူးလိုက်သည်။ သူမ၏ ဆင်ခြင်တုံတရားအရ ဤသည်မှာ မဖြစ်နိုင်ဟု ထင်ရသော်လည်း သူမ၏ ရင်ထဲ၌မူ ဤအမျိုးသားသည် သူမကို လိမ်ပြောမည် မဟုတ်ဟု ခံစားနေရသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က သူမကို ဆက်လက် သင်ကြားပေးနေကာ သူမကို ပွေ့ဖက်ထားလျက် ဘောလုံးများကို တစ်လုံးပြီး တစ်လုံး ရိုက်ထုတ်နေသည်။ ဆူးရုယွဲမှာလည်း အစပိုင်း၌ တင်းမာနေခဲ့သော်လည်း တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပြေလျော့လာကာ ဤကဲ့သို့ ကုသမှုမှာ အလွန်ပင် သက်သောင့်သက်သာရှိပြီး ပျော်ရွှင်စရာ ကောင်းသည်ဟုပင် ခံစားလာရသည်။</p> <p style="text-align:justify">"မင်း ဝှေ့ယမ်းတဲ့ အရှိန်က သိပ်မြန်နေတယ်။ စိတ်ထွက်ပေါက် ပေးဖို့ပဲ အမြဲ မတွေးနဲ့။ မင်း လုပ်ရမှာက နောက်ဆုံး ပေါက်ကွဲထွက်မယ့် အမှတ်ကို အမိအရ ဖမ်းဆုပ်ပြီး ဘောလုံးကို ပိုဝေးအောင် ရိုက်ဖို့ပဲ။ အဲဒီ ဖြစ်စဉ်က ကြမ်းတမ်းလွန်းရင် မင်း လိုချင်တဲ့ ရလဒ်ကို ရမှာ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒီအခါကျရင် မင်းကော စိတ်ချမ်းသာမှာလား။ ဒါကြောင့် ဝှေ့ယမ်းတဲ့အခါမှာ စည်းချက် ရှိရမယ်... ဒီလိုမျိုးပေါ့..."</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ရှင်းပြရင်း ဆူးရုယွဲ၏ လက်မောင်းကို လမ်းညွှန်ကာ ဂေါက်တံကို မြှင့်၍ နောက်တစ်ကြိမ် သရုပ်ပြလိုက်သည်။ ဤဘောလုံးမှာလည်း ယခင်အချက်များထက် မနိမ့်ကျသော အကွာအဝေးသို့ ပျံထွက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ဆူးရုယွဲကို လွှတ်ပေးလိုက်ကာ "ကိုယ်နဲ့ လေ့ကျင့်တာ လုံလောက်ပါပြီ။ အခု မင်းဘာသာ စမ်းကြည့်ဦး။ တကယ်တော့ မင်းရဲ့ ကစားပုံမှာ ပြဿနာကြီးကြီးမားမား မရှိဘူး။ အားနည်းချက် သေးသေးလေးတွေ များနေတာပဲ... အဲဒါတွေကို ပြင်ရမယ်"</p> <p style="text-align:justify">ဆူးရုယွဲက ယဲ့ပုဖန်ကို ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ သူမသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ လေ့ကျင့်ခဲ့ရသော်လည်း သူကမူ (၁၀) မိနစ်မျှသာ ဗီဒီယို ကြည့်ပြီး လေ့လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">ကွာခြားချက်က အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ ကြီးမားနေရသနည်း။</p> <p style="text-align:justify">"ဘာလို့ ကိုယ့်ကို ကြည့်နေတာလဲ... မြန်မြန် ကစားလေ"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်၏ လေသံမှာ ရုတ်တရက် တင်းမာသွားကာ သူကိုယ်တိုင် တကယ့် ဂေါက်သီးရိုက် နည်းပြတစ်ဦးအဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွားသယောင် ရှိလှသည်။</p> <p style="text-align:justify">"အာ... ဟုတ်ကဲ့"</p> <p style="text-align:justify">ဆူးရုယွဲက ပြန်ထူးကာ ဂေါက်တံကို ကိုင်၍ ကစားရန် ပြင်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဘာလို့ အဲဒီလောက်ကြီး မြှင့်ထားတာလဲ။ နည်းနည်းလောက် ပြန်ချဦး။ အရင်က ဘယ်လိုတွေ လေ့လာခဲ့တာလဲ"</p> <p style="text-align:justify">သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့် ယဲ့ပုဖန်က ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလိုက်ကာ ဆူးရုယွဲ၏ မို့ဝန်းလှပသော တင်ပါးလေးကို ဖြောင်းခနဲ မြည်အောင် ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save