Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၂၃၂ အစ်ကိုသုံး... ကောင်းကောင်းသွားပါ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ ညီငါး... ငါ့မှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ဘူး"</p> <p>ချန်ကျိန်းဟောင်က ရုတ်တရက် မော့ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>"တစ္ဆေတစ်ရာတောင်ထွတ်ရဲ့ တောင်ထွတ်သခင်က ငါ့ရဲ့ပါရမီက ကောင်းမွန်ပြီး စိတ်သဘောထားကလည်း အလွန်ထူးချွန်တယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်"</p> <p>"ငါ့ရဲ့ အရင်းနှီးဆုံးဆွေမျိုးကို သတ်ပြီး သူ့ရဲ့သွေးကို ယဇ်ပူဇော်ရဲသရွေ့... ငါက တစ္ဆေတစ်ရာကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံနိုင်ပြီး သူ့ရဲ့တပည့် ဖြစ်လာနိုင်တယ်တဲ့လေ"</p> <p>"ငါက တစ်သက်လုံး အပြင်စည်းတပည့်အဖြစ်နဲ့ မနေချင်ဘူး။ ငါက ဘယ်သူ့ထက်မှ မညံ့ဘူးဆိုတာကို သက်သေပြချင်ခဲ့တာ"</p> <p>"ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးရဲ့ ရတနာမျိုးစုံကို ငါ ရယူချင်တယ်"</p> <p>"အဲဒီလို ဆင်းရဲမွဲတေနေတဲ့ ဘဝမျိုးမှာ ဆက်မနေချင်တော့ဘူး"</p> <p>"လူတိုင်းကို ငါ့ခြေရင်းမှာ ဒူးထောက်ခိုင်းချင်တယ်။ ငါက အမြင့်ဆုံးနေရာကို တစ်လှမ်းချင်း တက်လှမ်းချင်တာ"</p> <p>ချန်ကျိန်းဟောင်က စကားပြောလေလေ အသံကျယ်လာလေလေဖြစ်ပြီး သူ၏ အသက်ရှူသံများကလည်း ပိုမိုပြင်းထန်လာကာ တစ်ကိုယ်လုံး ရူးသွပ်နေသည့် အခြေအနေတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ပင်။</p> <p>"ညီငါး... မင်းရဲ့ စိတ်သဘောထားက ကြင်နာတတ်မှန်း ငါသိပါတယ်။ ငယ်ငယ်လေးကတည်းက မင်းက ငါတို့ ညီအစ်ကိုငါးယောက်ထဲမှာ အကြင်နာဆုံးပဲလေ"</p> <p>"ဒါပေမဲ့ ညီငါး"</p> <p>"ဒီအနောက်ဘက်ဒေသမှာ ကြင်နာမှုက ဘာလုပ်လို့ရမှာလဲ"</p> <p>"ကြင်နာတတ်တဲ့သူတွေက လူဆိုးတွေရဲ့ ဝါးမျိုတာကို ခံရုံပဲ ရှိမှာပေါ့"</p> <p>"အစ်ကိုလေး... ကျွန်တော်ကိုယ်ကျွန်တော် အဲဒီလောက် ကြင်နာတတ်တယ်လို့ မထင်ပါဘူး။ ကျွန်တော်လည်း တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်တဲ့သူပါ။ ကျွန်တော် တန်ဖိုးထားတဲ့အရာတွေကိုပဲ ကျွန်တော် ဂရုစိုက်တယ်"</p> <p>ရှောင်မိုက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး လက်ထဲမှ ဓားရှည်ကြီးကို ဆွဲထုတ်ကာ ချန်ကျိန်းဟောင်ဆီသို့ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်သွားခဲ့သည်။</p> <p>"ဒါပေမဲ့ အစ်ကိုလေး"</p> <p>"လူတစ်ယောက်က ကျင့်ကြံခြင်းအတွက်နဲ့ ဘာစည်းမျဉ်းကိုမှ မစောင့်ထိန်းတော့ဘူးဆိုရင် မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်နဲ့ ဘာကွာတော့မှာလဲ"</p> <p>"ကျင့်ကြံဖို့အတွက်နဲ့ လူတစ်ယောက်က အရာအားလုံးကို စွန့်ပယ်နိုင်တယ်ဆိုရင် ဒီမသေမျိုးလမ်းစဉ်ရဲ့ အဓိပ္ပာယ်က ဘာဖြစ်သွားမလဲ"</p> <p>ရှောင်မို၏ လက်ထဲရှိ ဓားရှည်ကြီးကို ကြည့်ကာ ချန်ကျိန်းဟောင်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ "ညီငါး... မင်းက ငါ့ကို တိုက်ခိုက်ချင်လို့လား။ မင်းက ငါ့ကို နိုင်မယ်ထင်နေတာလား။ မင်းက သာမန် အုတ်မြစ်ချခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူလေးပဲလေ"</p> <p>ရှောင်မို၏ လက်ထဲရှိ ဓားရှည်ကြီးက မှေးမှိန်သော လရောင်ကို ရောင်ပြန်ဟပ်နေသည်။ "စမ်းကြည့်ကြတာပေါ့"</p> <p>"ကောင်းပြီလေ"</p> <p>စိတ်အာရုံတစ်ချက် လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် ချန်ကျိန်းဟောင်၏ လက်ထဲတွင် တစ္ဆေတစ်ရာအလံတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p>"စိတ်မပူပါနဲ့ ညီငါး။ ငါ့ရဲ့ တစ္ဆေတစ်ရာအလံထဲကို ဝင်သွားတာနဲ့ မင်း အစ်ကိုသုံးနဲ့ ပြန်ဆုံရမှာပါ"</p> <p>ချန်ကျိန်းဟောင်က သူ၏လက်ထဲရှိ တစ္ဆေတစ်ရာအလံကို ပြင်းထန်စွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။</p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လက်ရှိအခြေအနေသို့ သန့်စင်ခံထားရသော မရေမတွက်နိုင်သည့် နာကြည်းနေသော ဝိညာဉ်များနှင့် မတရားသေဆုံးခဲ့ရသည့် တစ္ဆေများက ဟိန်းဟောက်ကာ ရှောင်မိုဆီသို့ ခုန်အုပ်ဝင်ရောက်လာကြသည်။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှောင်မို၏ ခြေဖဝါးအောက်တွင် အဆက်မပြတ် ဆူပွက်နေသော သွေးအိုင်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p>၎င်းထဲမှ သွေးရောင်လွှမ်းနေသော တစ္ဆေလက်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ ခြေကျင်းဝတ်များကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ကာ နက်ရှိုင်းသော ချောက်ကမ်းပါးထဲသို့ ဆွဲချရန် ကြိုးစားလာကြသည်။</p> <p>သို့သော် ရှောင်မို၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်မှု အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်မျှပင် မရှိပေ။</p> <p>သူက မော့ကြည့်လိုက်ပြီး လှိုင်းတံပိုးကဲ့သို့ ရိုက်ခတ်လာသော တစ္ဆေတစ်ရာကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။</p> <p>တစ္ဆေပုံရိပ်များအလယ်တွင် သွေးမျက်ရည်များ ကျဆင်းနေသည့် ကြွင်းကျန်ရစ်သော ဝိညာဉ်တစ်ခုကို သူ ချက်ချင်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ အစ်ကိုသုံး၏ ကျန်ရစ်နေသော ဝိညာဉ်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>"အစ်ကိုသုံး... အဆင်ပြေပါတယ်။ ညီငါးက အခု အစ်ကိုသုံးကို လမ်းပြပို့ဆောင်ပေးပါ့မယ်"</p> <p>ချန်ကျိန်းဟောင်တစ်ယောက် ရှောင်မိုအား အလွယ်တကူ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ပြီဟု ထင်မှတ်လိုက်ချိန်မှာပင်။</p> <p>ရှောင်မိုက ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်းသာ လှမ်းလိုက်သည်။</p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ရှောင်မို၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်မှ ကြမ်းတမ်းလှသော သွေးချီများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p>သူ၏ ခြေဖဝါးအောက်ရှိ သွေးအိုင်ကြီးမှာ ရှောင်မို၏ သွေးချီများကြောင့် တစ်စစီ ကွဲကြေသွားခဲ့သည်။</p> <p>ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် ရှောင်မို၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ဓားချီနှင့် သွေးချီတို့ ရောယှက်သွားကာ နောက်ဆုံးတွင် တစ္ဆေတစ်ရာအလံအတွင်းရှိ နာကြည်းနေသော ဝိညာဉ်များအားလုံးကို ချည်နှောင်ထားသည့် သံကြိုးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။</p> <p>သူတို့က အဆက်မပြတ် ငိုကြွေးအော်ဟစ်နေကြသော်လည်း လက်တစ်သစ်မျှပင် မလှုပ်ရှားနိုင်ကြတော့ပေ။</p> <p>ရှောင်မိုက ရှေ့သို့ နောက်ထပ် ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ရာ သူ၏ ခြေဖဝါးအောက်ရှိ ကြမ်းတမ်းသော သွေးချီများက လွင့်စင်သွားပြီး ချန်ကျိန်းဟောင်အား နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားစေခဲ့သည်။</p> <p>"ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"</p> <p>မြေကြီးပေါ်သို့ လဲကျသွားသော ချန်ကျိန်းဟောင်က လတ်ဆတ်သော သွေးတစ်လုပ်ကို အန်ထုတ်လိုက်သည်။ ရှောင်မိုက တစ္ဆေတစ်ရာအလံကို ဤမျှ လွယ်လွယ်ကူကူ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပေ။</p> <p>သူက သာမန် အုတ်မြစ်ချခြင်းအဆင့်မှာပဲ ရှိနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။</p> <p>သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် အရည်အသွေးက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်တောင် မြင့်မားနေရတာလဲ။</p> <p>"ရှောင်မို"</p> <p>ထိုစဉ် လေထုထဲမှ နာကြည်းနေသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p>ရှောင်မို မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ ဆေးမီးဖိုတစ်ခုက သူ့ဆီသို့ ပြုတ်ကျလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p>လျိုယွဲ့ယာမှာ အလွန်ဒေါသထွက်နေခဲ့သည်။</p> <p>မူလက သူမက ရှောင်မိုနှင့် နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ်လောက် ကစားပြီးနောက် သူမ ကိစ္စပြီးသွားချိန်တွင် သူ့ကို လုံးဝ ခန်းခြောက်သွားသည်အထိ စုပ်ယူပစ်ရန် စီစဉ်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် ယခုအခါတွင်တော့ သူမက ရှောင်မိုအား အလုံးစုံ သန့်စင်ပစ်ရန်သာ လိုလားနေတော့သည်။</p> <p>သို့သော် ရှောင်မိုက သူမကို မျက်လုံးထဲပင် ထည့်မထားခဲ့ပေ။</p> <p>သူက သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို ဆက်လက်ဖိနှိပ်မထားတော့ပေ။</p> <p>ရှောင်မိုက သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ကန့်သတ်ချက်များကို လွှတ်ချလိုက်သောအခါ သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်အဆင့် ပြီးပြည့်စုံခြင်း၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားဖိအားက ခြံဝင်းတစ်ခုလုံးအပေါ်သို့ တောင်ကြီးတစ်လုံးအလား ဖိချလာခဲ့သည်။</p> <p>ဓားတစ်ချက်တည်း။</p> <p>သွေးရောင်လွှမ်းနေသော ဓားချီက လျိုယွဲ့ယာ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြတ်တောက်သွားပြီး မြို့ထဲရှိ ထူထပ်သော သွေးမြူခိုးများကိုပါ ဖောက်ထွင်းသွားကာ ကောင်းကင်ယံကိုပင် ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်တော့မည့်အလား။</p> <p>လျိုယွဲ့ယာ၏ မျက်လုံးများက အနည်းငယ် အေးခဲသွားခဲ့သည်။</p> <p>သူမ၏ မျက်သူငယ်အိမ်များက တဖြည်းဖြည်း ကျယ်လာခဲ့သည်။</p> <p>ဘာဖြစ်သွားမှန်း သူမ ကိုယ်တိုင်တောင် မသိလိုက်ပေ။</p> <p>"ဘုန်း" လျိုယွဲ့ယာက သွေးမြူခိုးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လေထုထဲတွင် လွင့်စဉ်ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။</p> <p>"သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်... သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်အဆင့်"</p> <p>ချန်ကျိန်းဟောင်က သူ၏ ညီငါးကို ကြက်သေသေ၍ စိုက်ကြည့်နေမိပြီး သူ၏ စိတ်ထဲတွင် လုံးဝ ဗလာကျင်းသွားခဲ့သည်။</p> <p>ညီငါးက အုတ်မြစ်ချခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် မဟုတ်ဘူးလား။</p> <p>ဘာလို့ သူက သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်အဆင့်ကို ရောက်နေရတာလဲ။</p> <p>သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ဖြစ်နေနိုင်မှာလဲ။</p> <p>သူက လူပေါင်းများစွာကို သွေးပူဇော်ပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာ ရုန်းကန်ကြိုးစားခဲ့ရတာတောင်မှ ဂူဗိမာန်အဆင့်ကို သီသီလေး ရောက်ရှိလာခဲ့တာလေ။</p> <p>သူက မိစ္ဆာကျင့်စဉ်တွေကို အသုံးပြုခဲ့တယ်ဆိုပေမယ့် ဝမ်ချွမ်ဂိုဏ်းထဲမှာတော့ ဒါက တော်တော်လေး ကောင်းမွန်တဲ့ အဆင့်တစ်ခုပဲ။</p> <p>ဒါပေမဲ့ ညီငါးက ရှစ်နှစ်အတွင်းမှာပဲ သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်အဆင့်ကို ဘယ်လိုများ ရောက်ရှိသွားခဲ့တာလဲ။</p> <p>"ရှောင်မို... ရှောင်မို..."</p> <p>ရုတ်တရက် ချန်ကျိန်းဟောင်၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ဝင်လာခဲ့သည်။</p> <p>မကြာသေးမီက အနန္တတာအိုဂိုဏ်းမှ သူတော်စင်သားတော်လောင်း တစ်ဦး တောင်ပေါ်မှ ဆင်းလာသည်ဟူသော ကောလာဟလတစ်ခု ထွက်ပေါ်ခဲ့ဖူးသည်။ သူ၏အမည်မှာ ရှောင်မိုဖြစ်ပြီး သူက မကောင်းမှုမျိုးစုံကို ကျူးလွန်ကာ တွေ့ရာလူကို သတ်ဖြတ်နေသဖြင့် ဖြောင့်မတ်သော ဂိုဏ်းများနှင့် မိစ္ဆာဂိုဏ်းများ နှစ်ဖက်စလုံးက သူ့ကို လိုက်လံဖမ်းဆီးနေကြသည်။</p> <p>၎င်းက အခြေခံအားဖြင့် အနန္တတာအိုဂိုဏ်းမှ အခြား သူတော်စင်သားတော်လောင်းများက ရှောင်မိုအား အကွက်ဆင်ကာ သူ့ဓားကိုငှား၍ လူသတ်ချင်နေကြခြင်းဖြစ်ကြောင်း ချန်ကျိန်းဟောင် ကိုယ်တိုင်လည်း သိထားခဲ့သော်ငြားလည်း။</p> <p>ဒါပေမဲ့ အနန္တတာအိုဂိုဏ်းက ရှောင်မိုဟာ သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်အဆင့်မှာ ရှိနေတယ်ဆိုတာကတော့ အမှားမဟုတ်ဘူးလေ။</p> <p>အစပိုင်းတွင် ဤအနန္တတာအိုဂိုဏ်းမှ သူတော်စင်သားတော်လောင်းက သူ၏ ညီငါးနှင့် မည်သို့များ နာမည်တူနေသနည်းဟု ချန်ကျိန်းဟောင် တွေးတောခဲ့မိသည်။</p> <p>သူက တကယ့်ကို သူ၏ ညီငါးဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု ချန်ကျိန်းဟောင် လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပေ။</p> <p>ချန်ကျိန်းဟောင်တစ်ယောက် အတွေးများ လည်ပတ်နေစဉ်မှာပင် ရှောင်မိုက ချန်ကျိန်းဟောင်ဆီသို့ ဆက်လက်လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။</p> <p>ရှောင်မို၏ လက်ထဲရှိ ဓားရှည်ကြီးကို ကြည့်ကာ သူ့အနေဖြင့် အနိုင်ရရန် အခွင့်အရေး မရှိတော့ကြောင်း ချန်ကျိန်းဟောင် သိလိုက်ပြီး မြေကြီးပေါ်တွင် ရုတ်တရက် ဒူးထောက်ချလိုက်သည်။ "ညီငါး... ငါ့ကို မသတ်ပါနဲ့။ ငါ မှားသွားမှန်း သိပါပြီ ညီငါးရယ်။ နောက်ဆိုရင် ငါ သေချာပေါက် ပြုပြင်ပါ့မယ်။ ငါ အစ်ကိုသုံးကို ဒုက္ခမပေးခဲ့သင့်ဘူး။ ငါက လူမဟုတ်ပါဘူး။ ငါက လူမဟုတ်ပါဘူး"</p> <p>ချန်ကျိန်းဟောင်က ဦးခေါင်းဖြင့် မြေကြီးကို ဆောင့်ကာ တောင်းပန်နေသဖြင့် သူ၏သွေးများက ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် စွန်းထင်းသွားခဲ့သည်။</p> <p>"အစ်ကိုလေး... စကားပုံတစ်ခုကို ကြားဖူးလား"</p> <p>ရှောင်မိုက သူ့ကို တည်ငြိမ်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>"လူတစ်ယောက်က အသက်ချမ်းသာပေးဖို့ တောင်းပန်တဲ့အခါ... အဲဒါက သူ မှားမှန်းသိလို့ မဟုတ်ဘူး။ သူ သေရတော့မယ်ဆိုတာကို သိနေလို့ပဲ"</p> <p>ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ရှောင်မိုက လက်ထဲရှိ ဓားရှည်ကြီးကို မြှောက်လိုက်သည်။</p> <p>ချန်ကျိန်းဟောင်က အလျင်အမြန် နောက်ဆုတ်သွားခဲ့သည်။ "ဟင့်အင်း... ညီငါး... မင်း ငါ့ကို သတ်လို့မရဘူး။ မင်းက ဂိုဏ်းတူအစ်မကို သတ်လိုက်ပြီဆိုတော့ ဝမ်ချွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ လိုက်လံဖမ်းဆီးတာကို သေချာပေါက် ခံရလိမ့်မယ်။ မင်းသာ ငါ့ကို လွှတ်ပေးလိုက်ရင် ဝမ်ချွမ်ဂိုဏ်းထဲမှာ ငါက မင်းရဲ့ သူလျှို လုပ်ပေးနိုင်တယ်"</p> <p>"မလိုပါဘူး" ရှောင်မိုက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "မနက်ဖြန်ကျရင် ငါကိုယ်တိုင် ဝမ်ချွမ်ဂိုဏ်းဆီ သွားမှာပါ"</p> <p>"ဝမ်ချွမ်ဂိုဏ်းဆီ သွားမယ်" ချန်ကျိန်းဟောင်က သူ အကြားမှားသွားသည်ဟုပင် ထင်မှတ်လိုက်မိသည်။</p> <p>သူက ထွက်ပြေးမှာ မဟုတ်ဘူးလား။ သူ့ခြေရာတွေကို ဖျောက်ဖို့ မကြိုးစားဘဲ ဝမ်ချွမ်ဂိုဏ်းဆီကို တမင်သက်သက် သွားမလို့လား။</p> <p>ရှောင်မိုက ကြယ်များလင်းလက်နေသော ကောင်းကင်ယံကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ "ငါ အနောက်ဘက်ဒေသအတွက် စည်းမျဉ်းတချို့ သတ်မှတ်ချင်တယ်။ ဒါကြောင့် ဝမ်ချွမ်ဂိုဏ်းကနေ စလိုက်ကြတာပေါ့"</p> <p>"ညီငါး... မင်း ရူးနေတာလား။ မင်း..."</p> <p>ချန်ကျိန်းဟောင်၏ စကားများ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။</p> <p>ရှောင်မို၏ ဓားရှည်က လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး ချန်ကျိန်းဟောင်မှာ သွေးမြူခိုးများအဖြစ် ပေါက်ကွဲထွက်သွားခဲ့သည်။</p> <p>တစ္ဆေတစ်ရာအလံက မြေကြီးပေါ်သို့ ကျကျလာရာ ရှောင်မိုက ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် နှစ်ပိုင်းပိုင်းပစ်လိုက်သည်။</p> <p>တစ္ဆေတစ်ရာအလံ၏ ချည်နှောင်ထားမှုမှ လွတ်မြောက်သွားသော မတရားသေဆုံးခဲ့ရသည့် ဝိညာဉ်များနှင့် နာကြည်းနေသော တစ္ဆေများက မရေမတွက်နိုင်သော အလင်းစက်လေးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ မဟာတာအိုလမ်းစဉ်သို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်ပြီး ဝင်စားခြင်းသံသရာထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။</p> <p>ရှောင်မိုက သူ၏ ခါးမှ ဘူးသီးခြောက်ကို ဖြုတ်ယူလိုက်သည်။ အထဲရှိ လက်ဖက်ရည်ကို သေရည်ဖြင့် အစားထိုးထားသည်မှာ ကြာမြင့်နေပြီဖြစ်သည်။</p> <p>တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသော ရင်းနှီးသည့် ပုံရိပ်ကို ကြည့်ရင်း သူက ဘူးသီးခြောက်ကို စောင်းကာ သေရည်များကို မြေကြီးပေါ်သို့ သွန်ချလိုက်သည်။</p> <p>"အစ်ကိုသုံး... ကောင်းကောင်းသွားပါ"</p> <p>***</p> <p> </p>


Save