Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၆၅၅</h2> <h2 style="text-align: center;">ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာသော</h2> <h2 style="text-align: center;">ရှေးဟောင်း အလောင်းကောင်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ဂိုဏ်းတံခါးဝ အပြင်ဘက်တွင် အရပ်ရှည်ရှည် လူရိပ်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါ တစ်ခုက မုန်တိုင်းအလား ဝင်ဆောင့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ဘုန်း...</p> <p> </p> <p>ပြိုကျလုနီးပါး ဖြစ်နေသော ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် ခန်းမဆောင်ကြီးမှာ လုံးဝ ပြိုကျပျက်စီးသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဖုန်မှုန့်များနှင့် အပျက်အစီးများလည်း လေထဲတွင် ပြည့်နှက်လို့။</p> <p> </p> <p>"သွားပြီ... ပြေး..."</p> <p> </p> <p>တုရှန် ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ့မှော်ရတနာကို ဆင့်ခေါ်ကာ ဆန့်ကျင်ဘက် အရပ်သို့ ထွက်ပြေးတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သူ့ဒန်တျန်ထဲမှ အတောင်ပံပါသော သွေးရောင်ကင်းခြေများ တစ်ကောင် ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာပြီး နာကျင်ကြေကွဲဖွယ် အော်မြည်ကာ ကျူးကျော်သူဆီ ပြန်လှည့် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ တုရှန်မှာ ရက်စက်လွန်းလှသည်။ သူ ယှဉ်နိုင်မည့် ပြိုင်ဘက် မဟုတ်မှန်း သိသဖြင့် အချိန်ဆွဲရန် သူ့သက်စောင့် ဂူပိုးကောင်ကို စတေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် အင်အားကွာခြားချက်မှာ ကြီးမားလွန်းလှသည်။ သူလုပ်သမျှ အရာအားလုံး အချည်းနှီး ဖြစ်သွားဖို့ ကံပါလာပြီးသားပင်။</p> <p> </p> <p>သွေးကင်းခြေများမှာ ကြမ်းတမ်းခက်ထန်ပုံရပြီး ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် သေစေနိုင်သော အဆိပ်ပြင်းများ လွှမ်းခြုံထားသည်။</p> <p> </p> <p>ကျင့်ကြံသူ အများစုမှာ ယင်းကို မြင်လိုက်ရုံနှင့် ကြောက်ရွံ့ကာ နောက်ဆုတ်သွားကြလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ၎င်း အဝေးသို့ မပျံသန်းနိုင်ခင်မှာပင် တစ္ဆေလက်သည်းတစ်ခု လျစ်လျူရှုဟန်ဖြင့် ဆန့်ထွက်လာပြီး ဖမ်းဆုပ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ကင်းခြေများက အလျင်အမြန် ရှောင်တိမ်းလိုက်သော်လည်း တစ္ဆေလက်သည်းက ပိုမြန်နေသည်။ ၎င်းက ပြင်းထန်သော အဆိပ်များကို လျစ်လျူရှု၍ သတ္တဝါအား အလွယ်တကူ ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။ လက်သည်းမှ အလောင်းကောင်ချီများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကင်းခြေများကို လုံးဝ ဖုံးလွှမ်းကာ တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်လိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>သွေးကင်းခြေများမှာ အဆိပ်ပိုးမွှား တစ်ကောင်သာ ဖြစ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှု အားနည်းသည်။ မျက်စိ တစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အလောင်းကောင်ချီများ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ချက်ချင်း ကြေမွသွားလေပြီ။</p> <p> </p> <p>ဖူး...</p> <p> </p> <p>တုရှန် ပါးစပ်မှ သွေးတစ်လုပ် အန်ထွက်လာပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ် ယိုင်နဲ့သွားကာ ရုတ်တရက် တစ်ကိုယ်လုံး ချုပ်နှောင်ခံရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဆိုးရွားသော နိမိတ်တစ်ခု သူ့နှလုံးသားကို ဆုပ်ကိုင်လှုပ်ခါလာခဲ့သည်။ သူ မတုံ့ပြန်နိုင်ခင်မှာပင် အချိန်နှောင်းသွားခဲ့လေပြီ။</p> <p> </p> <p>ဓားအလင်းတန်း တစ်ချက်က သူ့ကာကွယ်ရေး မှော်ရတနာကို ထိုးဖောက်သွား၏။ နောက်တစ်ခဏတွင် ချင်စန်း သူ့ဘေး၌ ပေါ်လာပြီး လည်ပင်းကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဖမ်းဆုပ်ကာ အလွယ်တကူ ထိန်းချုပ်လိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် အသူရာ အလောင်းကောင်က သွေးကင်းခြေများကို သတ်ဖြတ်ပြီးလေပြီ။ ကျိုရှန်းမှာ ကုလားထိုင်ပေါ်မှ ထရုံသာ ရှိသေးသော်လည်း အသူရာ အလောင်းကောင်၏ အရှင်ဖမ်းဆီးခြင်း ခံလိုက်ရပြီး လုံးဝ ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>ချင်စန်းက ပြိုကျနေသော ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် ခန်းမဆောင်ဆီ ပြန်လည် ရွေ့လျားသွားပြီး တုရှန်နှင့် ကျိုရှန်းတို့ကို အတူတကွ ပစ်ချလိုက်သည်။ ထို့နောက် လက်ကိုဝှေ့ယမ်းကာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လှိုင်းတစ်ခု ထုတ်လွှတ်ပြီး အပျက်အစီးများကို ဖယ်ရှားလိုက်ရာ အောက်ရှိ ချွေ့ရွှမ်ဇီ၏ အလောင်းကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>"မင်း အပြေးမြန်လို့ ကံကောင်းတယ် မှတ်လိုက်" ချင်စန်း အေးစက်စက် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>မဟူရာ စုန်းနန်းတော်မှ တပည့်ကို ဝိညာဉ်ရှာဖွေပြီးမှသာ ပိုးမွှားငါးကောင်ဂိုဏ်းက လက်တစ်ထောင် ပင့်ကူသီး အပင်တစ်ပင်ကို စုန်းနက်တောင်ကြား အတွင်းပိုင်းတွင် ဝှက်ထားကြောင်း ချင်စန်း သိခဲ့ခြင်းပင်။ ထိုနေ့က တောင်ကြား တစ်ခုလုံး နေရာအနှံ့ ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း ဘာမှ မတွေ့ခဲ့ရပေ။</p> <p> </p> <p>တောင်ကြားကို ရှေးဟောင်း ထူးဆန်းသော အစီအရင်တစ်ခုဖြင့် ကာကွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အသီးရင့်မှည့်မှသာ ၎င်း၏ ထူးခြားသော ရနံ့များ ထွက်ပေါ်လာပြီး အဆိပ်စမ်းရေနှင့် ပေါင်းစပ်ကာ တည်နေရာကို ဖော်ပြခြင်း မည်သည်။</p> <p> </p> <p>မဟူရာ စုန်းနန်းတော်မှ ရွှေအမြူတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးက အကြောင်းပြချက် တစ်စုံတစ်ရာကြောင့် လက်တစ်ထောင် ပင့်ကူသီး ရှိနေကြောင်းကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်။ တိုက်ဆိုင်စွာပင် သူ့ အကြီးဆုံးတပည့် တုရှန်တွင် အဆိပ်ပိုးမွှား တစ်ကောင် သက်စောင့် ဂူပိုးကောင်အဖြစ် ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p>လက်တစ်ထောင် ပင့်ကူသီးကို စားသုံးခြင်းက တတိယအဆင့် အသွင်ပြောင်းခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်၏။</p> <p> </p> <p>တုရှန်က ရည်ရွယ်ချက် နှစ်ခုဖြင့် ဤနေရာသို့ ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ခုမှာ ရှေးဟောင်း အလောင်းကောင်ကို ရှာဖွေရန် ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ခုမှာ လက်တစ်ထောင် ပင့်ကူသီးကို ရယူ၍ သူ့သက်စောင့် ဂူပိုးကောင်ကို အဆင့်တက်စေရန်ပင်။</p> <p> </p> <p>မဟူရာ စုန်းနန်းတော်၏ အအမလေးကို လိုက်လံ ဖမ်းဆီးခြင်းမှာ ရှေးဟောင်း အလောင်းကောင် ရှာဖွေခြင်းနှင့် မသက်ဆိုင်ပေ။ ချင်စန်း မည်သူမည်ဝါ ဖြစ်ကြောင်း ပေါ်ပေါက်သွားခြင်းနှင့်လည်း မသက်ဆိုင်။ ချွေ့ရွှမ်ဇီက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ရန် ကြံစည်မှု တစ်ခုအဖြစ် လက်တစ်ထောင် ပင့်ကူသီး ခိုးယူမှုအတွက် ချင်စန်းကို အပြစ်လွှဲချခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုမှတဆင့် မဟူရာ စုန်းနန်းတော်က အအမလေးကို ပစ်မှတ်ထားလာခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ချွေ့ရွှမ်ဇီကို ဖမ်းမိပြီးနောက် ချင်စန်းက အလွယ်တကူ လွှတ်ပေးရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိချေ။</p> <p> </p> <p>ကံမကောင်းစွာဖြင့် ချွေ့ရွှမ်ဇီမှာ သူ သေလမ်းရောက်နေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိသဖြင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဟမ်?"</p> <p> </p> <p>ချင်စန်းက ချွေ့ရွှမ်ဇီ၏ အလောင်းကို အလောင်းကောင်ရုပ်သေး အိတ်ထဲ ထည့်ရန် ပြင်နေစဉ် ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ ထူးဆန်းသော အရာတစ်ခုအား အာရုံခံမိလိုက်သည်။ အစစ်အမှန်ချီကို ထုတ်လွှတ်၍ ချွေ့ရွှမ်ဇီ၏ ချီပင်လယ်ထဲမှ ပါဝင်ပစ္စည်းများအား ထုတ်ယူကြည့်ရာ အဆိပ်ပြင်း ပုံရိပ်ယောင် ကင်းမြီးကောက် နှစ်ကောင် တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>"အမွှာဂူပိုးကောင်လား"</p> <p> </p> <p>ချင်စန်း တိတ်တဆိတ် အံ့ဩသွားပြီး သူ့လက်ထဲရှိ အကြီးတစ်ကောင်၊ အသေးတစ်ကောင်ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသည်ကား အမှန်တကယ်ပင် ချွေ့ရွှမ်ဇီ သွေးဖြင့် သန့်စင်ထားသော သက်စောင့် ဂူပိုးကောင် နှစ်ကောင် ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ အသက်များမှာ ချွေ့ရွှမ်ဇီနှင့် ဆက်နွယ်နေသည်။ သူ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်လိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် သူတို့လည်း သေဆုံးသွားခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>စုန်းမျိုးနွယ်စုများကြားတွင် အမွှာဂူပိုးကောင်နှင့် ပတ်သက်ပြီး ဒဏ္ဍာရီများစွာ ရှိသော်လည်း အတည်ပြုထားသော မှတ်တမ်းများ မရှိခဲ့ပေ။ ရှီကျန်းဒေသမှာ လွန်စွာ ဝေးကွာလွန်းသောကြောင့် ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်လိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>အဆိပ်ပြင်း ပုံရိပ်ယောင် ကင်းမြီးကောက် နှစ်ကောင်အနက် တစ်ကောင်မှာ ပထမအဆင့် အသွင်ပြောင်းခြင်း အထွတ်အထိပ်သို့သာ ရောက်သေးသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် အခြားတစ်ကောင်မှာမူ အလွန် ထူးခြားသော အခြေအနေတွင် ရှိနေ၏။ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဘောလုံးကဲ့သို့ တင်းကျပ်စွာ ကွေးနေပြီး မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ပါးလွှာသော အမြှေးပါးတစ်ခု ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ အမြီးကဲ့သို့ပင် ဝိညာဉ်ဆန်သော အသွင်သို့ ပြောင်းလဲစပြုနေပြီ။</p> <p> </p> <p>"အသွင်ပြောင်းနေတာပဲ... ကင်းမြီးကောက်ရဲ့ ခေါင်းက မှေးမှိန်နေပြီ... နောက်ဆုံးအဆင့် နီးကပ်နေပြီ... နောက်ထပ် နာရီအနည်းငယ်လောက်ဆိုရင် အသွင်ပြောင်းခြင်း ပြီးဆုံးပြီး တတိယအဆင့် အသွင်ပြောင်း ကင်းမြီးကောက် ဖြစ်လာတော့မှာ... ချွေ့ရွှမ်ဇီက လက်တစ်ထောင် ပင့်ကူသီးကို သူ့ကို ကျွေးလိုက်ပြီး ကျန်တစ်ကောင်တည်းနဲ့ မဟူရာ စုန်းနန်းတော်ကို လှည့်စားခဲ့တာပဲ... ခိုးယူမှုအတွက် ငါ့ကို အပြစ်ပုံချပြီး အအမလေးကိုလည်း စတေးခံအဖြစ် အာရုံလွှဲပြီး အချိန်ဆွဲခဲ့တာ... အဆိပ်ပြင်း ပုံရိပ်ယောင် ကင်းမြီးကောက် အဆင့်တက်တာ ပြီးဆုံးသွားတာနဲ့ သူ့အင်အားလည်း တော်တော်လေး တိုးလာပြီး သူတို့ကို သုတ်သင်ပစ်ဖို့ လွယ်ကူသွားမှာ... တကယ့်ကို ကောက်ကျစ်တဲ့ အကြံအစည်ပဲ"</p> <p> </p> <p>ချင်စန်း အံကြိတ်မိလိုက်သည်။ ယခုတွင် ချွေ့ရွှမ်ဇီ၏ အစီအစဉ်ကို သူ လုံးဝ ထိုးထွင်းမြင်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝိညာဉ်ပိုးမွှားတိုင်းမှာ အသွင်ပြောင်းပုံခြင်း မတူညီပေ။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်မျက်လုံး လိပ်ပြာ သို့မဟုတ် ဆည်းဆာကြမ်းပိုးကဲ့သို့ အချို့မှာ ပြင်ဆင်ရန် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်တတ်သည်။</p> <p> </p> <p>အချို့မှာမူ လအနည်းငယ် သို့မဟုတ် ရက်ပိုင်းအတွင်း ပြီးစီးနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>အဆိပ်ပြင်း ပုံရိပ်ယောင် ကင်းမြီးကောက်၏ တတိယအဆင့် အသွင်ပြောင်းခြင်း ပိုးအိမ်မှာ ပြီးစီးရန် လဝက်ခန့်သာ ကြာမြင့်သည်။ သက်စောင့် ဂူပိုးကောင်အဖြစ် သန့်စင်ပြီးနောက် သခင်၏ အကူအညီဖြင့် အသွင်ပြောင်းခြင်းမှာ ပို၍ပင် မြန်ဆန်နိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>ချွေ့ရွှမ်ဇီက လက်တစ်ထောင် ပင့်ကူသီး တစ်ခုတည်းအတွက် ဖြစ်နိုင်သမျှ နည်းဗျူဟာ အကုန်လုံးကို အသုံးပြုခဲ့ခြင်းပင်။ လွန်ခဲ့သော ရာစုနှစ် တစ်ခုအတွင်း သူ တတ်နိုင်သမျှ အကုန်လုပ်ခဲ့သည်။ ဂိုဏ်း၏ ရွှေအမြူတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ကျန်ရစ်ခဲ့သော သြဇာအာဏာကို အသုံးပြု၍ မိုးကြိုးရွာနှင့် ပန်းတစ်ရာ နန်းတော်တို့ကို ခြိမ်းခြောက်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ချင်စန်း ပေါ်လာပြီးနောက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် နှိမ့်ချပြီး ချင်စန်း၏ အရှိန်အဝါကို ငှားရမ်းကာ အင်အားစု နှစ်ခုလုံးကို ခြောက်လှန့် မောင်းထုတ်ခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် စုန်းနက်တောင်ကြားကို ထိန်းသိမ်းနိုင်ခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ကံကြမ္မာမှာ ခန့်မှန်း၍မရ။ အောင်မြင်မှု လက်တစ်ကမ်း အလိုတွင် လက်တစ်ထောင် ပင့်ကူသီး သတင်း ပေါက်ကြားသွားပြီး မဟူရာ စုန်းနန်းတော် နားထဲ ရောက်ရှိသွားကာ လာရောက် လုယူခြင်း ခံလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ရန်သူက အင်အားကြီးမားသော်လည်း ချွေ့ရွှမ်ဇီက တည်ငြိမ်စွာ နေပြီး အခွင့်အရေး အနည်းငယ်လေး အတွင်း လှုပ်ရှားကာ အချိန်ပိုရရန် မရမက ကြံစည်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူ့ သက်စောင့် ဂူပိုးကောင် အသွင်ပြောင်းခြင်း ပြီးဆုံးသည်နှင့် ချွေ့ရွှမ်ဇီ အမြူတေ ဖွဲ့စည်းနိုင်မည့် အခွင့်အလမ်းများစွာ တိုးတက်လာမည် ဖြစ်သည်။ ထိုအခါ သူက ရှီကျန်းမှ ထွက်ခွာပြီး နာမည်အတု သုံးကာ ပြန်လည် ကြီးထွားလာမည့် နေ့ကို စောင့်ဆိုင်းနေရုံသာ။</p> <p> </p> <p>သူ အောင်မြင်လုနီးပါးအထိ ဖြစ်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူ မမျှော်လင့်ထားသည်မှာ ချင်စန်းတွင် ပိုးမွှားများကို မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် လျင်မြန်စွာ ဖမ်းဆီးနိုင်သော ကြက်သွေးရောင်မီး ရွှေစင် ရှိနေခြင်းပင်။ ချင်စန်းက ဝက်ဝံတောင်တန်း ဒေသသို့ အချိန်စော၍ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ချင်စန်းကို သစ္စာဖောက်ပြီး အအမလေးအား ဒုက္ခရောက်စေခဲ့ကြောင်း သိသဖြင့် ချွေ့ရွှမ်ဇီက သူ့အပြစ်များ ခွင့်လွှတ်၍ မရနိုင်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားသည်။ ပြစ်ဒဏ်၏ နှိပ်စက်မှုကို ရှောင်လွှဲရန် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အမြန်ဆုံး အဆုံးစီရင်ဖို့ ရွေးချယ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ချင်စန်းအနေဖြင့် ဤလူကို အမှန်တကယ် လျှော့တွက်ခဲ့မိကြောင်း ဝန်ခံရပေမည်။</p> <p> </p> <p>ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်သုံးသပ်ကြည့်ရင်း အမြူတေ ဖွဲ့စည်းပြီးနောက် သူ့စိတ်နေသဘောထား မသိမသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျင့်ကြံခြင်း လောကတွင်ပင် ကျင့်ကြံမှု အဆင့်က အရာအားလုံးကို မဆုံးဖြတ်နိုင်ကြောင်း လက်တွေ့ကျကျ သက်သေပြလိုက်လေပြီ။</p> <p> </p> <p>သာမန် အုပ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ကိုပင် လျှော့တွက်ခြင်းက ဆိုးရွားသော ကျဆုံးမှုဆီ ဦးတည်သွားစေနိုင်သည်။ တုန်ယန်းပိုက ထိုအချက်ကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နားလည်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ချင်စန်းလည်း ထိုအတွက် တန်ကြေးပေးဆပ်ခဲ့ရလေပြီ။</p> <p> </p> <p>သူ့အမူအရာမှာ ပိုရှုပ်ထွေးလာသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် တဖြည်းဖြည်းနှင့် သူ့အကြည့်မှာ စူးရှအေးစက်လာပြီး အရှိန်အဝါပင် မသိမသာ ပြောင်းလဲသွားသလို ဖြစ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>သူက မဟူရာ စုန်းနန်းတော်မှ တပည့်သုံးဦး ရှေ့သို့ လျှောက်လှမ်းပြီး စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ တုရှန်ရှေ့မှာတင် အခြားနှစ်ဦးကို ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်း စတင်လုပ်ဆောင်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်း နည်းလမ်းမှာ တုရှန် မျက်စိရှေ့တွင် အထင်သား ဖြစ်ပေါ်လာ၏။</p> <p> </p> <p>ဝိညာဉ်ရှာဖွေပြီးနောက် ကျိုရှန်းရော အခြားတပည့်ပါ လုံးဝ သေဆုံးသွားခဲ့သည်။ သူတို့၏ ဝိညာဉ်များ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရပြီး သံသရာလည်ဖို့ အခွင့်အရေးပင် မကျန်ရစ်ခဲ့တော့။</p> <p> </p> <p>သူ့ဂျူနီယာညီလေး နှစ်ယောက်၏ ရင်ကွဲပက်လက် အော်ဟစ်သံများကို ကြားရပြီးနောက် တုရှန် မျက်နှာမှာ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ရှုံ့တွသွားသည်။ သူ ထိတ်လန့်လွန်း၍ စိတ်လွတ်လုနီးပါး ဖြစ်နေလေပြီ။</p> <p> </p> <p>"ငါမေးမယ်... မင်းဖြေ"</p> <p> </p> <p>ချင်စန်းက တုရှန်နှင့် အကြည့်ချင်း ဆုံလိုက်သည်။ သူ့အသံမှာ ရေခဲတမျှ အေးစက်နေပြီး နွေးထွေးမှု လုံးဝ မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>"သတ်ဖြတ်ခြင်း ခုနစ်ပါး ခန်းမဆောင် ဆိုတာ ဘာလဲ... ဘယ်နေရာမှာ ရှိတာလဲ"</p> <p> </p> <p>စောစောက ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်းမှ တဆင့် ချင်စန်း မြင်ကွင်းတစ်ခုကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>ဧရာမ ရှေးဟောင်း မျှော်စင်ကြီး တစ်ခု မိုးပေါ်သို့ ထိုးတက်နေပြီး ဝေးကွာသော ခေတ်တစ်ခုမှ နတ်ဘုရား ရတနာ တစ်ခုအလား ရှေးကျ၍ အထီးကျန်ဆန်သော အငွေ့အသက်များ ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ၎င်းက တိမ်များကို ထိုးဖောက်ပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဆက်သွယ်ထားသကဲ့သို့ပင်။</p> <p> </p> <p>အပေါ်မှနေ၍ အလောင်းကောင်ချီများ ဖုံးလွှမ်းကာ လက်တစ်ဖက် ပြတ်နေသော ရှေးဟောင်း အလောင်းကောင် တစ်ကောင် ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာသည်။ သို့သော် တိမ်တိုက်များထဲမှ ပြုတ်ကျခါနီးတွင် ရုတ်တရက် လေထဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ထိုမြင်ကွင်းကို သူတို့၏ ဆရာသခင်က "ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာသော ရှေးဟောင်း အလောင်းကောင်" အဖြစ် ခေါ်ဆိုခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနစ်ပါး ခန်းမဆောင် အမည်ရသော နေရာတစ်ခုသို့ သွားရောက်ပြီးနောက် သူတို့၏ ဆရာသခင် ပြန်ရောက်လာပြီး လက်တစ်ဖက်ပြတ် ရှေးဟောင်း အလောင်းကောင်ကို နေရာအနှံ့ ရှာဖွေရန် အမိန့်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">End</p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save