Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၆၅၇</h2> <h2 style="text-align: center;">အသွင်ပြောင်းခြင်းနှင့် သက်စောင့် ဂူပိုးကောင်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>အဆီအစ်နေသော ဝဝတုတ်တုတ် ပိုးကောင်ကြီးမှာ ငတ်မွတ်နေသော သရဲတစ္ဆေ ဝင်စားသည့်အလား အငမ်းမရ စားသောက်နေတော့သည်။ မျက်တောင် တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် လက်တစ်ထောင် ပင့်ကူသီး တစ်လုံးလုံး ကုန်သွားသော်လည်း မဝသေးသည့်အလား နှုတ်ခမ်းကို လျှာဖြင့် သပ်နေသေး၏။</p> <p> </p> <p>လက်တစ်ထောင် ပင့်ကူသီးများ အားလုံး ခူးဆွတ်ပြီးသည်နှင့် အပင်ကြီးမှာ တာဝန်ကျေသွားသည့်အလား ဖြစ်သွားသည်။ မျက်စိရှေ့မှောက်မှာပင် အလျင်အမြန် ညှိုးနွမ်းခြောက်သွေ့သွားပြီး အကိုင်းအခက်များနှင့် သစ်ရွက်များမှာ အဝါရောင် ပြောင်းကာ နောက်ဆုံးတွင် လုံးဝ သေဆုံးသွားလေပြီ။</p> <p> </p> <p>သဘာဝ ရတနာများ ရှားပါးရခြင်းမှာ ဤအကြောင်းကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>နောက်ထပ် လက်တစ်ထောင် ပင့်ကူသီးပင် တစ်ပင် ဤနေရာတွင် ထပ်ပေါက်ဦးမလား ဆိုသည်ကိုတော့ ချင်စန်း မသိနိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>မမှည့်သေးသော အသီးကို မျိုချပြီးနောက် ပိုးကောင်ကြီးမှာ ဗိုက်ဝသွားသဖြင့် လေချဉ်တက်ပြီး ချင်စန်း၏ လက်ဝါးပေါ်သို့ ပြန်တက်ကာ ချက်ချင်းပင် နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ချင်စန်းက ယင်းကို ပိုးကောင်အိတ်ထဲ ပြန်ထည့်ရန် ပြင်ဆင်စဉ် ပိုးကောင်ကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ငွေရောင် အလင်းမှိန်မှိန် ထွက်ပေါ်လာသည်ကို ရုတ်တရက် သတိထားမိလိုက်သည်။ အလင်းရောင်မှာ တဖြည်းဖြည်း ပိုတောက်ပလာပြီး မူလ အရောင်စုံ အသားအရေကိုပင် လွှမ်းမိုးသွားလုနီးပါး ဖြစ်နေ၏။</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးတွင် ငွေရောင် အလင်းတန်းများက ချည်မျှင်လေးများ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို ရစ်ပတ်ကာ ငွေရောင် ပိုးအိမ် လုံးလုံးလေး အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါ အသွင်ပြောင်းတာလား” ချင်စန်း အံ့အားသင့်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>“မမှည့်သေးတဲ့ လက်တစ်ထောင် ပင့်ကူသီးကို စားလိုက်ရုံနဲ့ အသွင်ပြောင်းသွားတာလား… တကယ် ထူးဆန်းတဲ့ အကောင်ပဲ… လက္ခဏာတွေအရ ကြည့်ရရင် ဒါက ဒုတိယအကြိမ် အသွင်ပြောင်းတာ ဖြစ်လောက်တယ်… တခြား ဝိညာဉ်ပိုးမွှားတွေ ဆိုရင် ဒုတိယအကြိမ် အသွင်ပြောင်းပြီးတာနဲ့ အုပ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ ယှဉ်နိုင်တဲ့ စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ကြတယ်… ဒီကောင်က အရင်တုန်းက သိပ်အသုံးမကျဘူး… ဒီတစ်ခေါက်ပြီးရင် တိုးတက်လာမလား ကြည့်ရသေးတာပေါ့”</p> <p> </p> <p>ပိုးကောင်ကြီးကို ဖမ်းမိထားသည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်သော်လည်း ချင်စန်းက ၎င်းအား မည်သည့် ဝိညာဉ်ပိုးမွှား အမျိုးအစား ဖြစ်ကြောင်း မသိသေးသလို အသွင်ပြောင်းခြင်း အတိုင်းအတာကိုလည်း မခန့်မှန်းနိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>ယခု ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ပိုးအိမ်ဖွဲ့သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရမှသာ ဒုတိယအကြိမ် အသွင်ပြောင်းခြင်း ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ပိုးအိမ် အပြည့်အဝ ဖွဲ့စည်းပြီးသည်နှင့် ပိုးကောင်ကြီးမှာ အတွင်းထဲတွင် ငြိမ်းချမ်းစွာ အိပ်စက်နေပြီး လုံးဝ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ အသွင်ပြောင်းခြင်း လုပ်ငန်းစဉ် မည်မျှ ကြာမြင့်မည်ကို မသိသောကြောင့် ချင်စန်းလည်း ပိုးကောင်အိတ်ထဲ ပြန်ထည့်ပြီး သူ့ဘာသာ ပြန်ထွက်လာမည့် အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>လက်တစ်ထောင် ပင့်ကူသီးပင် ခြောက်ကြီးကို နောက်ဆုံးတစ်ခေါက် ကြည့်ပြီးနောက် ချင်စန်းက ခြေရာလက်ရာ အားလုံးကို ဖျောက်ဖျက်ကာ လေနက်ချောက်မှ ထွက်ခွာလာခဲ့လေပြီ။</p> <p> </p> <p>လေနက်ချောက်တွင် သာမက သူဖြတ်သန်းခဲ့သော လမ်းတစ်လျှောက်မှ ခြေရာလက်ရာများကို ဖျောက်ဖျက်ရန် ရက်အနည်းငယ် အချိန်ယူခဲ့ပြီး မဟူရာ စုန်းနန်းတော်မှ သဲလွန်စ တစ်စုံတစ်ရာ မတွေ့ရှိစေရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ပိုးမွှားငါးကောင်ဂိုဏ်းသို့ ပြန်လာပြီး တုဟန် ရောက်လာမည့် အချိန်ကို စိတ်ရှည်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ပိုးမွှားငါးကောင်ဂိုဏ်း၏ တံခါးဝကြီးမှာ ဆက်တိုက် ဖြစ်ပွားခဲ့သော တိုက်ပွဲများကြောင့် ပျက်စီးနေလေပြီ။ ချင်စန်းက တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ပြင်ထားပြီး ဂိုဏ်း၏ အနောက်ဘက် တောင်ကြားတစ်ခု အတွင်း တရားထိုင်ကာ တုဟန် ပေါ်လာမည့် အချိန်ကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ဆိုင်းနေသည်။</p> <p> </p> <p>အသူရာ အလောင်းကောင်က သူ့ဘေးတွင် ရှိမနေပေ။</p> <p> </p> <p>ထိုအစား လှပသော လိပ်ပြာတစ်ကောင်က သူ့လက်ချောင်းထိပ်များ အထက်တွင် ကခုန်နေ၏။</p> <p> </p> <p>ချင်စန်းက ကောင်းကင်မျက်လုံး လိပ်ပြာကို သူ့ သက်စောင့် ဂူပိုးကောင် အဖြစ် ရွေးချယ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး သွေးဖြင့် သန့်စင်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်ကို စတင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>တုဟန် သေဆုံးပြီးသည်နှင့် သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနစ်ပါး ခန်းမဆောင်၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို စုံစမ်းရန် လူသားပိုင်နက်များဆီ ဦးတည် သွားရောက်ဖို့ တွေးထားသည်။ စုန်းနတ်ဘုရား တိုက်ကြီးတွင် အကြာကြီး နေဖြစ်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ် ဆက်နေလျှင်ပင် ကောင်းကင်မျက်လုံး လိပ်ပြာထက် ပိုသင့်တော်သော ပိုးကောင်ကို တွေ့နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်မျက်လုံး လိပ်ပြာက သူ့ အရေးအကြီးဆုံး လိုအပ်ချက် နှစ်ခုကို ဖြည့်ဆည်းပေးပြီးသား ဖြစ်သည်။ လောဘကြီးနေ၍ အပိုပင်။ သက်စောင့် ဂူပိုးကောင်ကို စောစောစီးစီး ယဉ်ပါးအောင် လုပ်နိုင်လေ တတိယအကြိမ် အသွင်ပြောင်းခြင်းဆီ တွန်းပို့ဖို့ ပြုစုပျိုးထောင်ရာတွင် ပိုမြန်ဆန်လေ မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>ဝိညာဉ်ပိုးမွှား တစ်ကောင်ကို သက်စောင့် ဂူပိုးကောင် အဖြစ် သန့်စင်လိုက်ခြင်းက သခင်အဖြစ် မိမိသဘောဆန္ဒအလျောက် လက်ခံခြင်းနှင့် ကွာခြားသည်။ ဂူကောင် အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်နှင့် ၎င်းက သားလောင်း အဆင့်သို့ ပြန်သွားမည် ဖြစ်ပြီး တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည် ကြီးထွားလာရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သက်စောင့် ဂူပိုးကောင်ကို ကျင့်ကြံပျိုးထောင်ခြင်းမှာ ရှည်လျားပြီး စိတ်ရှည်ရသော လုပ်ငန်းစဉ် တစ်ခုပင်။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်မျက်လုံး လိပ်ပြာက ချင်စန်း၏ လက်ချောင်းပေါ်တွင် နားနေသည်။ အမည်မသိ ချည်နှောင်မှု တစ်ခုက သက်ရောက်နေပြီ ဖြစ်ရာ မည်မျှပင် ရုန်းကန်ပါစေ လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>နေရောင်အောက်တွင် ၎င်း အလှတရားမှာ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် ကောင်းလှ၏။</p> <p> </p> <p>ပိုးမွှားငါးကောင်ဂိုဏ်း၏ အပျက်အစီးများမှာ ဤလှပသော လိပ်ပြာလေး ရှိနေခြင်းကြောင့် တင့်တယ်နေသယောင်ယောင်။</p> <p> </p> <p>ချင်စန်းက သန့်စင်ခြင်း နည်းလမ်း၏ အဆင့်တိုင်းကို စိတ်ထဲတွင် သေချာစွာ ပြန်လည် သုံးသပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် လိပ်ပြာကို လက်ဝါးပေါ်သို့ လမ်းညွှန်ပြီး သူ့စိတ်စွမ်းအင် တစ်မျှင်အား ၎င်း ခန္ဓာကိုယ်ထဲ သတိထား၍ ထိုးသွင်းကြည့်သည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ့လက်ချောင်းထိပ်ကို လှီးဖြတ်ကာ သွေးအဆီအနှစ် တစ်စက် ညှစ်ထုတ်ပြီး သွေးသန့်စင်ခြင်း အကာအကွယ်အား အသက်သွင်းတော့၏။</p> <p> </p> <p>တောက်ပသော သွေးနီရောင်က အကာအကွယ်၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် ရေတွက်မရနိုင်သော အမျှင်တန်းလေးများ အဖြစ် ကွဲထွက်သွားလေပြီ။ ထို့နောက် ချင်စန်း၏ ရှေ့တွင် ထူထဲသော သွေးကွန်ရက် တစ်ခု အဖြစ် ရက်လုပ်သွားကြပြီး ရှင်းလင်း ပြတ်သားကာ တက်ကြွနေသည်။</p> <p> </p> <p>ကွန်ရက်မှာ ကောင်းကင်မျက်လုံး လိပ်ပြာ တစ်ကောင်လုံးကို လွှမ်းခြုံရန် လုံလောက်သော အရွယ်အစား ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>ချင်စန်းက သွေးကွန်ရက်ကို လိပ်ပြာဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လမ်းညွှန်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူသာ သားလောင်းဥ တစ်လုံးကို သက်စောင့် ဂူပိုးကောင် အဖြစ် ရွေးချယ်ခဲ့လျှင် ဤမျှ သတိထားနေစရာ မလိုပေ။ သို့သော် ကောင်းကင်မျက်လုံး လိပ်ပြာမှာ အသိစိတ် ရှိနေပြီ ဖြစ်သောကြောင့် ပြင်းထန်စွာ ခုခံပေလိမ့်မည်။ ချင်စန်းက ၎င်းကို မထိခိုက်စေရန် ဂရုတစိုက် လုပ်ဆောင်ရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ကွန်ရက် နီးကပ်လာသည်နှင့် ကောင်းကင်မျက်လုံး လိပ်ပြာက အန္တရာယ်ကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>၎င်း အတောင်ပံများက ကြောက်လန့်တကြား ရုန်းခတ်နေတော့၏။</p> <p> </p> <p>ကွန်ရက်က လိပ်ပြာအပေါ်သို့ ညင်သာစွာ ကျရောက်သွားပြီး ရုတ်တရက် သွေးစီးကြောင်း တစ်ခု အဖြစ် ပျော်ဝင်ကာ ခန္ဓာကိုယ်ထဲ စိမ့်ဝင်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် သွေးများမှာ ပုံမှန် မဟုတ်ဘဲ ထူးဆန်းနေ၏။ အတွင်းထဲတွင် ရေတွက်မရနိုင်သော ထူးဆန်းသည့် သင်္ကေတများ ပါဝင်နေပြီး သွေးများနှင့်အတူ ကောင်းကင်မျက်လုံး လိပ်ပြာ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကျူးကျော် ဝင်ရောက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချင်စန်း စေလွှတ်လိုက်သော စိတ်စွမ်းအင်က ကောင်းကင်မျက်လုံး လိပ်ပြာ၏ ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် ခုခံမှုကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူတို့ကြားမှ ကွာဟချက်မှာ ကြီးမားလွန်းလှသည်။ ချင်စန်းက တည်ငြိမ်စွာပင် လိပ်ပြာ၏ အသိစိတ်ကို အလွယ်တကူ ဖိနှိပ်နိုင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>မကြာမီ သွေးသန့်စင်ခြင်း အကာအကွယ်မှာ အောင်မြင်စွာ ပြီးဆုံးသွားလေပြီ။</p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူနှင့် ကောင်းကင်မျက်လုံး လိပ်ပြာကြား နက်ရှိုင်းပြီး ရင်းနှီးသော နှောင်ကြိုးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်ကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>သွေးအဆီအနှစ်များ တစ်သားတည်း ပေါင်းစပ်သွားသကဲ့သို့သော ဆက်နွယ်မှုမျိုးပင်။</p> <p> </p> <p>ထိုခံစားချက်မျိုးကို သစ်နက်ဓားနှင့်သာ ခံစားဖူးခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဒါက စစ်မှန်တဲ့ သက်စောင့် ဂူပိုးကောင်ပဲ…</p> <p> </p> <p>အချိန်မဆွဲဘဲ ချင်စန်းက နောက်ထပ် သွေးအနည်းငယ်ကို ညှစ်ထုတ်ပြန်သည်။ သွေးများက ကောင်းကင်မျက်လုံး လိပ်ပြာဆီ ပျံဝဲသွားပြီး သွေးပိုးအိမ် တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့၏။ ပိုးကောင်ကြီးကဲ့သို့ပင် လိပ်ပြာလည်း မကြာမီ အတွင်းထဲ၌ နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူတို့ကြားရှိ နှောင်ကြိုးမှ တစ်ဆင့် လိပ်ပြာ၏ အခြေအနေကို ချင်စန်း ရှင်းလင်းစွာ အာရုံခံနိုင်နေသည်။ ၎င်းကို သူ့ဒန်တျန်ထဲတွင် နာရီအနည်းငယ်ကြာအောင် ပြုစုပျိုးထောင်ပေးဖို့သာ လိုအပ်ပြီး ထို့နောက်တွင် ပိုးအိမ်မှ ဖောက်ထွက်လာကာ သူ့ စစ်မှန်သော သက်စောင့် ဂူပိုးကောင် ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ချင်စန်းက လိပ်ပြာကို သူ့ဒန်တျန်ထဲသို့ လမ်းညွှန်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါ ကောင်းကင်မျက်လုံး လိပ်ပြာမှာ အသစ်ပေါက်စ သားလောင်းလေး တစ်ကောင်ကဲ့သို့ အလွန် နုနယ်နေပြီး ဂရုတစိုက် စောင့်ရှောက်ရန် လိုအပ်သည်။</p> <p> </p> <p>သတိမထားမိလိုက်ခင်မှာပင် နာရီအနည်းငယ် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်မျက်လုံး လိပ်ပြာက ပိုးအိမ်မှ ဖောက်ထွက်လာပြီး ချင်စန်းက ၎င်းကို ပြန်ထုတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ပုံပန်းသွင်ပြင် ပြောင်းလဲမှု သိပ်မရှိပေ။ ခန္ဓာကိုယ်က အနည်းငယ် ကျုံ့သွားပြီး အတောင်ပံပေါ်ရှိ အရောင်များနှင့် ပုံစံများမှာ အနည်းငယ် မှိန်ဖျော့သွားသည်။ သို့သော် သွေးနီရောင် မျဉ်းပါးပါးလေး တစ်ခုက အတောင်ပံ အနားသတ် တစ်လျှောက် ပေါ်လာပြီး ထူးဆန်းသော ဆွဲဆောင်မှုနှင့် အလှတရား တစ်ခုကို ပေါင်းစပ်ပေးထား၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ၎င်း၏ အပြုအမူမှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားလေပြီ။</p> <p> </p> <p>၎င်းက ချင်စန်း ဘေးပတ်လည်တွင် ပျံဝဲနေပြီး ပျော်ရွှင်မှုနှင့် ချစ်ခင်တွယ်တာမှု ခံစားချက်များကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ချင်စန်းကို အရင်းနှီးဆုံးနှင့် ယုံကြည်ရဆုံး ဆွေမျိုးသားချင်း တစ်ယောက်အဖြစ် သဘောထားနေပုံရသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုနက်ရှိုင်းသော ချစ်ခင်မှုကို အာရုံခံမိသဖြင့် ချင်စန်း ဖျော့တော့စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ သူ လက်လှမ်း၍ လိပ်ပြာကို ညင်သာစွာ တို့ထိပြီးနောက် ဘယ်ရီသီး တစ်လုံး ထုတ်ယူကာ အရည်ညှစ်၍ တိုက်ကျွေးတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဒုတိယအကြိမ် ရုပ်မပြောင်းမီတွင် သာမန် ဝိညာဉ်သစ်သီးများ ကျွေးမွေးခြင်းက လုံလောက်၏။</p> <p> </p> <p>ချင်စန်း ပြင်ဆင်ထားသော အသီးများမှာ ထိပ်တန်း အဆင့်များပင်။ သူ့သွေးအဆီအနှစ်နှင့် ရွှေအမြူတေ၏ နွေးထွေးမှုတို့ ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် ကောင်းကင်မျက်လုံး လိပ်ပြာ အနေဖြင့် ဒုတိယအကြိမ် အသွင်ပြောင်းရန် နှစ်အနည်းငယ်သာ လိုအပ်တော့မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအဆင့် ရောက်သည်နှင့် ရှားပါးသော ဝိညာဉ်ဆေးပင် အချို့ ရှာဖွေပြီး တွဲဖက် ကျွေးမွေးရပေမည်။ ထိုသည်က လိပ်ပြာ၏ ကြီးထွားမှုကို သိသိသာသာ မြန်ဆန်စေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>အသီးစားပြီးနောက် ကောင်းကင်မျက်လုံး လိပ်ပြာကို ချင်စန်း၏ ချီပင်လယ်ထဲသို့ ပြန်လည် သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>နေဝင် နေထွက်နှင့် အတူ…</p> <p> </p> <p>သတိမထားမိလိုက်ခင်မှာပင် ဆယ်ရက်ကျော် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့လေပြီ။</p> <p> </p> <p>ချင်စန်းက ပိုးမွှားငါးကောင်ဂိုဏ်း၏ ခြောက်သွေ့သော အပျက်အစီးများကြားတွင် ရက်ပေါင်းများစွာ မလှုပ်မယှက် ထိုင်နေခဲ့သည်။ ကောင်းကင်မျက်လုံး လိပ်ပြာကို အစာကျွေးသည်မှလွဲ၍ ကျန်အချိန် အားလုံးကို ကျင့်ကြံခြင်း၌သာ မြှုပ်နှံထားသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုနေ့ မနက်ခင်းတွင်…</p> <p> </p> <p>ရွှေရောင် နံနက်ခင်း အလင်းရောင်များက တောင်ထွတ်များကို ဖြတ်ကျော် ကျရောက်လာပြီး…</p> <p> </p> <p>ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တောင်တန်းများမှာ တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်နေ၏။ ချင်စန်း၏ နားရွက်များ အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွားပြီး ရုတ်တရက် မျက်လုံး ဖွင့်လိုက်သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် သူ့ပုံရိပ်က ခြေရာလက်ရာ မကျန် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>သူ့အရှိန်အဝါကို ဖုံးကွယ်ပြီး ပိုးမွှားငါးကောင်ဂိုဏ်း၏ အနောက်ဘက်သို့ မျက်နှာမူထားသော တောင်ထွတ် တစ်ခုပေါ်တွင် ပေါ်လာခဲ့လေပြီ။</p> <p> </p> <p>ဝေးကွာသော ကောင်းကင်ယံတွင် ရွှေရောင် အလင်းစက် တစ်ခုက အံ့မခန်း အရှိန်ဖြင့် သူ့ဆီသို့ ဦးတည် ပြေးဝင်လာလျက်။ ထိုအရာမှာ ပိုးမွှားငါးကောင်ဂိုဏ်းဆီ တည့်တည့် ဦးတည်လာသော ပျံသန်းရေး မှော်ရတနာ တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအရှိန်မျိုးကို ရွှေအမြူတေ အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်သာ လုပ်ဆောင်နိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးတော့…</p> <p> </p> <p>တုဟန် ရောက်လာချေပြီ။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">End</p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save