Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၆၆၀</h2> <h2 style="text-align: center;">သေမင်းခုနစ်ပါး စံအိမ်တော်၏ လျှို့ဝှက်ချက်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ချင်စန်းက လက်ကွက်များ လျင်မြန်စွာ ဖော်ထုတ်ပြီး တုဟန်၏ ကျင့်ကြံခြင်းကို လုံးဝ ချိပ်ပိတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သေချာ ပြင်ဆင်ထားသော ခြုံခိုတိုက်ခိုက်မှု တစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း တုဟန်ကို ဤမျှ လွယ်ကူစွာ ဖမ်းဆီးနိုင်လိမ့်မည်ဟု ချင်စန်း မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>မည်သို့ဆိုစေ တုဟန်မှာ ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုမှ လာသူဖြစ်ပြီး ရွှေအမြူတေ အဆင့်တွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှိနေသူ မဟုတ်ပါလား။ သူ့တွင် လျှို့ဝှက် ဝှက်ဖဲများ သေချာပေါက် ရှိနေလောက်သည်။</p> <p> </p> <p>ချင်စန်း၏ မူလ အစီအစဉ်မှာ တုဟန်ကို သတ်ဖြတ်ပြီး ဝိညာဉ်မကွဲကြေမီ အချိန်တိုလေးအတွင်း ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်း ပြုလုပ်ရန် ဖြစ်သည်။ အနည်းဆုံး သူ အလိုချင်ဆုံး သတင်းအချက်အလက် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းလောက် ရရှိနိုင်ရန် မျှော်လင့်ထားခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူ ပြည်နှင်ဒဏ်သင့်သကဲ့သို့ ထွက်ပြေးရပေတော့မည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယခု တုဟန်ကို အရှင်ဖမ်းမိလိုက်သဖြင့် မဟူရာ စုန်းနန်းတော်၏ ဖိအားကို ချက်ချင်း ခံစားရမည် မဟုတ်တော့။ ဤသည်က သူ့စိတ်ကြိုက် ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်ရန် အချိန်အလုံအလောက် ရရှိစေသည်။</p> <p> </p> <p>သူက တုဟန်ကို ဘေးသို့ ပစ်လိုက်ပြီး စစ်မြေပြင်ကို ဂရုတစိုက် ရှင်းလင်းကာ ခြေရာလက်ရာများ ဖျောက်ဖျက်တော့သည်။ ဖုံးကွယ်၍ မရနိုင်သော အရာများကိုမူ လုံးဝ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>နယ်မြေ ရှင်းလင်းနေစဉ် တုဟန်၏ ရေနက်မှန်ကို တောနက်ထဲတွင် ရှာတွေ့ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>တုဟန်၏ ဝိညာဉ်လက်နက် နှစ်ခုအနက် အရိုးလက်သည်းမှာ ပျက်စီးသွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း ရေနက်မှန်မှာမူ ထိခိုက်ရုံသာ ရှိသေးသည်။</p> <p> </p> <p>ဤဝိညာဉ်လက်နက်မှာ သွေးညစ်ညမ်း နတ်ဘုရား အလင်းတန်းကြောင့် ညစ်ညမ်းသွားပြီး ၎င်း၏ သဘာဝလွန် စွမ်းအားများ များစွာ လျော့နည်းသွားသည်။ ကောင်းကင်မှ ပြုတ်ကျလာသော်လည်း ဝိညာဉ်လက်နက် တစ်ခု ဖြစ်သည့်အတွက် သာမန် မှော်ရတနာများကဲ့သို့ မူလအစမှ ပျက်စီးသွားခြင်း မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>တုဟန်၏ ခြေရာများကို ဖျောက်ဖျက်ပြီးနောက် ချင်စန်းက မှန်ကို သူ့ဒန်တျန်ထဲတွင် သိမ်းဆည်းထားပြီး ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာစေရန် အချိန်ယူ ပြုစုပျိုးထောင်ဖို့ စီစဉ်ထားသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဤဝိညာဉ်လက်နက်မှာ မဟူရာ စုန်းနန်းတော်မှ ဆုလာဘ်တစ်ခု ဖြစ်သောကြောင့် လျှို့ဝှက် ယန္တရားများ ပါဝင်ခြင်း ရှိ၊ မရှိ ချင်စန်း မသေချာပေ။ မဆင်မခြင် အသုံးပြုရန် မရဲသဖြင့် လောလောဆယ်တွင် ဂျင်တစ်ထောင် လက်စွပ်ထဲ ထည့်ထားလိုက်သည်။ ရှီကျန်းမှ ထွက်ခွာပြီးမှ သို့မဟုတ် စုန်းဘုရား တိုက်ကြီးမှ လုံးဝ ထွက်ခွာပြီးမှသာ ၎င်းကို ပိုင်ဆိုင်ရန် စဉ်းစားပေမည်။</p> <p> </p> <p>ရေနက်မှန်မှာ အမှန်တကယ်ပင် အစွမ်းထက်ပြီး အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်လက်နက်များထဲတွင် အကောင်းဆုံး ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ကံဆိုးစွာဖြင့် တုဟန်မှာ ရုတ်တရက် ခြုံခိုတိုက်ခိုက်ခံလိုက်ရသဖြင့် အငိုက်မိသွားခဲ့၏။ မှန်စွမ်းအား အပြည့်အဝ မထုတ်သုံးနိုင်ခင်မှာပင် ချင်စန်းက ဦးအောင် တိုက်ခိုက်ပြီး သူ့ကို ဒုက္ခပေးနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍သာ တရားမျှတသော တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့လျှင် ချင်စန်းအနေဖြင့် ဤမျှ လွယ်ကူစွာ အနိုင်ရနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ဤကိစ္စတွင် မဟူရာ စုန်းနန်းတော် ပါဝင်ပတ်သက်နေသော်လည်း ချန်လန်ပင်လယ်မှာ ကျယ်ပြောလှသည်။ ချင်စန်း လူသားကျင့်ကြံသူ နယ်မြေများသို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့် ဤဝိညာဉ်လက်နက်ကို သိပ်စိုးရိမ်စရာ မလိုဘဲ သတိထား၍ အသုံးပြုနိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ရှင်းလင်းရေး လုပ်ပြီးနောက် အစအန မကျန်တော့ကြောင်း သေချာမှသာ ချင်စန်းက တုဟန်ကို သယ်ဆောင်ပြီး တောင်တန်းများ၏ အတွင်းပိုင်းရှိ လျှို့ဝှက် လှိုဏ်ဂူတစ်ခုဆီ ဦးတည်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဘုန်း...</p> <p> </p> <p>သူက တုဟန်ကို မြေပြင်ပေါ် ပစ်ချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>တုဟန် တဖြည်းဖြည်း သတိပြန်ရလာသည်။ ဖမ်းဆီးခံထားရသည့်တိုင် ရွှေအမြူတေ အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်၏ ခန့်ညားသော အရှိန်အဝါ ရှိနေဆဲပင်။ သူက ချင်စန်းကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်၍...</p> <p> </p> <p>"ငါ မိစ္ဆာပင်လယ်မှာ ကျင်လည်ခဲ့တာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီ... ကိုယ့်နယ်မြေထဲမှာပဲ ဒီလို အောက်တန်းစား ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် ကောင်တစ်ကောင်ရဲ့ လက်ချက်နဲ့ ကျရှုံးရလိမ့်မယ်လို့ ထင်မထားမိဘူး... နိုင်တာ ရှုံးတာက ကံတရားပဲ... မြန်မြန် လုပ်စရာရှိတာ လုပ်ပြီး သတ်ချင်ရင် သတ်လိုက်တော့"</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ပြောပြီးနောက် တုဟန် မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ နောက်ထပ် စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောတော့ဘဲ အမြန်ဆုံး သေဆုံးရန် ဆန္ဒရှိနေပုံဖြင့်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ချင်စန်းတွင် သူ့ကို စကားပြောလာအောင် လုပ်မည့် နည်းလမ်းများ မရေတွက်နိုင်ချေ။</p> <p> </p> <p>ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်း ပြုလုပ်လိုက်လျှင် တုဟန်၏ ဝိညာဉ် ကွဲကြေသွားမည် ဖြစ်ပြီး ချင်စန်းက သူ့ကို ချက်ချင်း မသတ်လိုသေးသဖြင့် ဝိညာဉ်နှောင်ဖွဲ့ခြင်း ဂါထာ အသုံးပြုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထူးဆန်းသည်မှာ တုဟန်အပေါ် ဂါထာ၏ သက်ရောက်မှု အချိန်ကာလက အုပ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူများထက် များစွာ တိုတောင်းနေခြင်းပင်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် ချင်စန်းက ဤအချက်ကို ကြိုတင် မျှော်လင့်ထားပြီး အရေးကြီးဆုံး မေးခွန်းအချို့ကို ချက်ချင်း မေးမြန်းလိုက်သည်။ မဟုတ်ပါက သူ ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်းကို မလွှဲမရှောင်သာ ပြုလုပ်ရပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်း မဟူရာ စုန်းနန်းတော်တွင် ဝိညာဉ်မီးအိမ်နှင့် ဆင်တူသော နည်းလမ်းတစ်ခု အမှန်တကယ် ရှိနေသည်။ အကယ်၍ တုဟန် သေဆုံးသွားပါက သူတို့ ချက်ချင်း အာရုံခံမိကြပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ချင်စန်းအနေဖြင့် ရှီကျန်းမှ ထွက်ခွာပြီး လုံခြုံသော ပုန်းခိုရာ နေရာတစ်ခု ရှာတွေ့သည်အထိ စောင့်ဆိုင်းပြီးမှ သူ့ကို သတ်ရပေမည်။</p> <p> </p> <p>ယင်ကောင်းကင် အလောင်းကောင် ကျင့်စဉ်၏ ပထမပိုင်းမှာ အုပ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူများကိုသာ အတားအဆီးများ အသုံးပြုပြီး အသက်ရှင်လျက် အလောင်းကောင်များ အဖြစ် ပြောင်းလဲခွင့် ပေးထားသည်။ ချင်စန်းက တုဟန်အပေါ် အသုံးပြုရန် မရဲသလို အလောင်းကောင် ရုပ်သေးအိတ်ထဲတွင်လည်း သိမ်းဆည်းထား၍ မရနိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် ဂျင်တစ်ထောင် လက်စွပ်ထဲမှ အနက်ရောင် ခေါင်းတလား တစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ တုဟန်အား အတွင်းသို့ ထိုးထည့်ပြီး ကျောပေါ် လွယ်ပိုးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ပိုလုံခြုံစေရန် ခေါင်းတလားပေါ်တွင် အတားအဆီးများ အလွှာလိုက် ချထားပြီး မည်သည့် စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုကိုမဆို ပိတ်ဆို့ထားလိုက်သည်။ ဖဲကြိုးပုံစံ မှော်ရတနာ တစ်ခုကိုပင် အသုံးပြု၍ အပေါ်ယံ ရုပ်ဖျက်ထားလိုက်သေးသည်။</p> <p> </p> <p>အနက်ရောင် ခေါင်းတလားအား ကျောတွင်ပိုးလျက် ချင်စန်းက ကောင်းကင်မျက်လုံး လိပ်ပြာကို တစ်ကြိမ် အစာကျွေးပြီးနောက် ဖက်တီးပိုးကောင်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ သို့သော် ပိုးအိမ်ကို ဖောက်ထွက်မည့် အရိပ်အယောင် မတွေ့ရသဖြင့် ပိုးကောင်ခြင်းတောင်းထဲ ပြန်ထည့်ထားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် အအမလေးကို ခေါ်ထုတ်ပြီး သူမ အခြေအနေအား အတိုချုံး စစ်ဆေးကာ လှိုဏ်ဂူမှ ချက်ချင်း ထွက်ခွာ၍ အိမ်ခြေတစ်ထောင်ရွာဆီ တန်းတန်းမတ်မတ် ဦးတည်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သူက ရှီကျန်းမှ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေသော်လည်း မထွက်ခွာမီ အိမ်ခြေတစ်ထောင်ရွာမှ စုန်းသမားတော်အိုကြီးကိုပါ ခေါ်ဆောင်သွားရပေမည်။</p> <p> </p> <p>ဝက်ဝံတောင် ဒေသတွင် မိုးကြိုးရွာနှင့် ပန်းတစ်ရာနန်းတော်မှ လူများ အပါအဝင် ချင်စန်း၏ မျက်နှာကို မြင်ဖူးသူ များလွန်းလှသည်။ ခြေရာလက်ရာ အားလုံးကို ဖျောက်ဖျက်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>မဟူရာ စုန်းနန်းတော်တွင် ရေခဲလွင်ပြင်မှ ဂိုဏ်းကြီးရှစ်ဂိုဏ်းနှင့် ယှဉ်နိုင်သော ဝိညာဉ်သန္ဓေသား အဆင့် ဘိုးဘေးကြီး တစ်ပါးသာ ရှိကြောင်း တုဟန်ထံမှ သိခဲ့ရသည်။ ရှီကျန်းတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်သော်လည်း ကျယ်ပြောသော ချန်လန်ပင်လယ်နှင့် ယှဉ်လျှင် အထူးသဖြင့် လူသားမျိုးနွယ် နယ်မြေများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် မပြောပလောက်ပေ။</p> <p> </p> <p>ချင်စန်းက စုန်းဘုရား တိုက်ကြီးမှ ထွက်ခွာရန် ဆုံးဖြတ်ပြီးသား ဖြစ်သည်။ ထွက်ခွာသွားသည်နှင့် မဟူရာ စုန်းနန်းတော်ကို ကြောက်စရာ မလိုတော့။ သူ့အမည်ရင်း ပေါ်သွားလျှင်ပင် ရွှေအမြူတေ အစောပိုင်း အဆင့် တပည့်တစ်ယောက် အတွက်နှင့် သူတို့ ကြီးကြီးမားမား လိုက်လံ ဖြေရှင်းလိမ့်မည်ဟု သံသယရှိသည်။</p> <p> </p> <p>သူ့ကို မြင်ဖူးသော အခြားသူများအတွက်မူ မဟူရာ စုန်းနန်းတော်၏ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှု အဝန်းအဝိုင်းမှ လွတ်မြောက်သွားသည်နှင့် သူ့ကို ခြေရာခံရန် နည်းလမ်း ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။ သူ မစိုးရိမ်ချေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် အိမ်ခြေတစ်ထောင်ရွာမှ စုန်းသမားတော်မှာမူ မတူညီ။ အအမလေးမှလွဲ၍ သူတစ်ယောက်တည်းသာ ချင်စန်း ဘယ်ဘက်လက် ပြတ်တောက်နေပြီး အလောင်းကောင်ချီများ ဖုံးလွှမ်းနေသည်ကို မြင်ဖူးသူ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအဖြစ်အပျက်၏ နောက်ဆက်တွဲ ဂယက်ရိုက်ခတ်မှုမှာ ကြီးမားလွန်းသည်။ ချင်စန်း ပေါ့ဆ၍ မဖြစ်ပေ။</p> <p> </p> <p>စောစောက တုဟန်ကို ဝိညာဉ်နှောင်ဖွဲ့ခြင်း ဂါထာဖြင့် စစ်ဆေးမေးမြန်းစဉ် သူ အဂရုစိုက်ဆုံး မေးခွန်းများကိုသာ ဦးစားပေး မေးမြန်းခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအခါမှသာ ဤကိစ္စ၏ နောက်ကွယ်ရှိ လျှို့ဝှက်ချက်များမှာ သူ ထင်ထားသည်ထက် ပိုရှုပ်ထွေးပြီး တုန်လှုပ်ဖွယ် ကောင်းကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>လေထဲတွင် ပျံသန်းနေရင်းပင် ချင်စန်း မနေနိုင်ဘဲ တုန်ယင်သွားမိသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုများ ရုတ်တရက် သူ့ပတ်လည်တွင် ရစ်ပတ်လာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ဝဲကတော့ကြီး တစ်ခုထဲ စုပ်ယူခံလိုက်ရသလိုပင်။</p> <p> </p> <p>ဤကိစ္စအကြောင်း ပြောရလျှင် သေမင်းခုနစ်ပါး စံအိမ်တော်မှ စတင်ရပေမည်။</p> <p> </p> <p>သေမင်းခုနစ်ပါး စံအိမ်တော်မှာ လူသားကျင့်ကြံသူများ ရှာတွေ့ခဲ့သော လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခုဖြစ်ပြီး ချန်လန်ပင်လယ် အပြင်ဘက် အစွန်းရှိ မုန်တိုင်းတစ်ခု အတွင်း တည်ရှိသည်။ စုန်းဘုရား တိုက်ကြီးမှ စတင်လျှင် တုဟန်ကဲ့သို့ ရွှေအမြူတေ အဆင့် ရှိသူပင် ထိုနေရာသို့ ရောက်ရန် နှစ်ဝက်ကျော် ကြာမြင့်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သေမင်းခုနစ်ပါး စံအိမ်တော်ကို ရှာတွေ့ပြီးနောက် လူသားကျင့်ကြံသူ အချို့က စူးစမ်းရှာဖွေရန် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ကြပြီး ကြီးမားသော အကျိုးအမြတ်များဖြင့် ပြန်လာခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ကံဆိုးစွာဖြင့် သေမင်းခုနစ်ပါး စံအိမ်တော်မှာ အမြဲတမ်း ပွင့်နေသည် မဟုတ်ပေ။ စိတ်ရှိတိုင်း ဝင်ထွက်၍ မရနိုင်ချေ။</p> <p> </p> <p>ကမ္ဘာလောကတွင် ပေါ်ထွန်းလာမှသာ ဝင်ရောက်ခွင့် ရနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>ပေါ်ထွန်းလာသည့် အကြိမ်တိုင်း လူသားကျင့်ကြံသူ အများအပြားက မုန်တိုင်း၏ အန္တရာယ်များကို ရင်ဆိုင်၍ သေမင်းခုနစ်ပါး စံအိမ်တော်ထဲ ဝင်ရောက်ရန် ကြိုးပမ်းကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဤအကြောင်း ကြားလျှင် ချင်စန်း ချက်ချင်း ရင်းနှီးသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူက တုဟန်ကို သေမင်းခုနစ်ပါး စံအိမ်တော်၏ ယခင် ပေါ်ထွန်းခဲ့မှုများအား အလျင်အမြန် ပြန်ပြောခိုင်းသည်။ သူ့ကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်မှာ မကြာသေးမီက ပေါ်ထွန်းခဲ့သော အချိန်ကာလများက ကျီဝေနန်းတော် ဖြစ်ပျက်မှုများနှင့် တိတိကျကျ ကိုက်ညီနေခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သေမင်းခုနစ်ပါး စံအိမ်တော်နှင့် ကျီဝေနန်းတော်သာ လုံးဝ မသက်ဆိုင်သော လျှို့ဝှက်နယ်မြေ နှစ်ခု ဖြစ်ပါက ဤကဲ့သို့ တိုက်ဆိုင်မှုမျိုး ဖြစ်နိုင်စရာ အကြောင်း မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>ချင်စန်း နှလုံးသားထဲရှိ နောက်ဆုံး မျှော်လင့်ချက်လေးပင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ သူ ကျီဝေနန်းတော်မှ သေမင်းခုနစ်ပါး စံအိမ်တော်ထဲ တိုက်ရိုက် ပို့ဆောင်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်ဖို့ များနေလေပြီ။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်မှ ပြုတ်ကျလာပြီး သေမင်းခုနစ်ပါး စံအိမ်တော်ထဲ ပျောက်ကွယ်သွားသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် အလောင်းကောင်မှာ အမှန်စင်စစ် သူကိုယ်တိုင်ပင်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သေမင်းခုနစ်ပါး စံအိမ်တော်နှင့် ကျီဝေနန်းတော်ကြားတွင် အဓိက ကွာခြားချက်များ ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p>ကျီဝေနန်းတော်မှာ ရှေးဟောင်း အင်မော်တယ် စစ်တလင်း၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာတွင် ဖုံးကွယ်ထားပြီး ဝိညာဉ်ဒီရေလှိုင်း ရောက်လာ၍ ကောင်းကင်နန်းတော် ကိုယ်တိုင် ပေါ်ထွက်လာမှသာ အစီအရင်ကို ဖောက်ထွင်းပြီး ဝင်ရောက်နိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>ဆန့်ကျင်ဘက် အနေဖြင့် ချန်လန်ပင်လယ်တွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ စူးစမ်းရှာဖွေပြီးနောက် သေမင်းခုနစ်ပါး စံအိမ်တော်ကို ဝန်းရံထားသော ကာကွယ်ရေး ကောင်းကင်အစီအရင်မှာ ဆယ်စုနှစ် အနည်းငယ် ကြာတိုင်း အားနည်းသည့် ကာလတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိကြောင်း လူသားကျင့်ကြံသူများ တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုကဲ့သို့ အချိန်များတွင် သေမင်းခုနစ်ပါး စံအိမ်တော် အပြင်ဘက်၌ အစီအရင် တစ်ခု ချထားနိုင်၏။ မပေါ်ထွန်းသေးလျှင်ပင် ကောင်းကင်အစီအရင်ကို အတင်းအဓမ္မ ဖောက်ထွင်းပြီး လူများကို အတွင်းသို့ ပို့ဆောင်နိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤကာလများ အတွင်း အစီအရင် ဖောက်ထွင်းရန် တာဝန်ရှိသူများ အပြင် အခြား ကျင့်ကြံသူများကိုလည်း ဝင်ရောက်ပြီး ရတနာ ရှာဖွေခွင့် ပြုထားသည်။ သို့သော် အစီအရင် တည်ဆောက်ခဲ့သူများကို လျော်ကြေးပေးရန် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အမြောက်အမြား ပေးဆောင်ရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို လူသားကျင့်ကြံသူများ ရှာတွေ့ခဲ့သော်လည်း စုန်းမျိုးနွယ်မှ စုန်းကျင့်ကြံသူများလည်း ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး လုံလောက်စွာ ပေးဆောင်လိုပါက ဝင်ရောက်နိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>အခြေအနေ တစ်ခုသာ ရှိသည်။ သေမင်းခုနစ်ပါး စံအိမ်တော်သို့ ဝင်ရောက်မည့် မည်သည့် စုန်းကျင့်ကြံသူမဆို ရွှေအမြူတေ အဆင့်ထက် မြင့်မားသော ကျင့်ကြံမှု မရှိရပေ။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">End</p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save