Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၄၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">သတ္တမအဆင့် မိစ္ဆာ အရှင်သခင် (၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာများမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ချီတက်လာနေကြပြီး ချိူက်အာမှာ သူတို့ကို တောင်ခြေရင်း၌ ပထမဆုံး မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>ယခင်က ရှင်းလင်းခဲ့သော အဖွဲ့ကဲ့သို့ပင် ဤအဖွဲ့သည်လည်း မဟာမိစ္ဆာ မြင်းစီးတပ်ဖွဲ့ဖြစ်ပြီး မဟာမိစ္ဆာတစ်ကောင်ချင်းစီမှာ ‘အိပ်မက်ဆိုး နတ်ဆိုးမြင်း’ များကို စီးနင်းထားကြကာ ၎င်းတို့ထံမှ အနီရင့်ရောင် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေကြလေသည်။ ထိုမျှလောက် သိသာထင်ရှားသည့် အလင်းတန်းများသာ မရှိပါက ဟန်တောင်းစစ်အနေဖြင့် ဤမျှဝေးကွာသော အကွာအဝေးမှ မြင်တွေ့နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>ရန်သူစုစုပေါင်း ၃၃ ကောင် ရှိနေကြောင်းကို ချိူက်အာက ဘေးဘက်မှ တိတ်တဆိတ် ချဉ်းကပ်ရင်း အတည်ပြုလိုက်၏။ ဟန်တောင်းစစ် ပြောခဲ့သလိုပင် မဟာမိစ္ဆာတစ်ကောင်မှာမူ ထူးထူးခြားခြား အစွမ်းထက်နေသည်ကို တွေ့ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုမိစ္ဆာသည် ယခင်က မိစ္ဆာတပ်မှူးထက်ပင် ပိုမိုသန်မာထွားကျိုင်းကာ ကျောဘက်တွင် လင်းနို့တောင်ပံတစ်စုံ ပါရှိလေသည်။ သူစီးနင်းထားသော အိပ်မက်ဆိုး နတ်ဆိုးမြင်းမှာလည်း မြေပြင်ကို နင်းလိုက်တိုင်း မီးလျှံများ ထွက်ပေါ်နေပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင် အနီရောင်အလင်းများမှာ ပူပြင်းသည့် မီးခဲများပမာ တောက်ပနေ၏။ ၎င်းမှာ အနည်းဆုံး ဆဋ္ဌမအဆင့် မှော်သားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်ရမည်ဖြစ်ပြီး မိစ္ဆာတပ်မှူး၏ စီးတော်ယာဉ်ဖြစ်သည့်အတွက် တပ်မှူးကိုယ်တိုင်မှာမူ သတ္တမအဆင့်တွင် ရှိနေပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ချိူက်အာနှင့် လုံဟောင်ချန်းတို့သည် ယခင်က သတ္တမအဆင့်အစောပိုင်းတွင်ရှိသော သွေးဆာနေသော ဘီတာနတ်ဆိုး တစ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ထိုမျှလောက် ကံကောင်းမည်မဟုတ်ချေ။ ထိုစဉ်က လုံဟောင်ချန်း၏ ‘တောက်ပသော မိုးစက်၊ ခေါင်းရမ်းအလင်း ဓားချက်’ နှင့် သူမ၏ ‘ဆမ်ဆာရာ ဝိညာဉ်မီးဖို’ တို့ကို ပေါင်းစပ်ကာ အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးခဲ့ရခြင်း မဟုတ်ပါလော။</p> <p> </p> <p>ခွန်အားခြင်း ယှဉ်မည်ဆိုပါက လုံဟောင်ချန်းနှင့် သူမ နှစ်ယောက်ပေါင်းလျှင်တောင် ဆဋ္ဌမအဆင့် အလယ်အလတ်ခန့်ရှိသော မိစ္ဆာတစ်ကောင်ကိုသာ ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း ရှိပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ဤသတ္တမအဆင့် မိစ္ဆာမှာမူ မိစ္ဆာခေါင်းဆောင်တစ်ယောက် မဟုတ်တော့ဘဲ မိစ္ဆာအရှင်သခင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ စကားလုံးတစ်လုံးတည်း ကွာခြားသော်လည်း ခွန်အားမှာမူ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးပမာ ကွာခြားနေပေသည်။ ထိုမိစ္ဆာအရှင်သခင်၏ လက်ထဲတွင် အနီရင့်ရောင် ဧရာမဓားကြီးတစ်လက် ရှိနေပြီး မျက်လုံးအစုံမှာလည်း အနီရင့်ရောင်အလင်းများ တောက်ပနေရာ ချိူက်အာအနေဖြင့် သူ၏ခွန်အားကို သံသယဖြစ်စရာ မလိုတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူတစ်ယောက်၏ အရေးကြီးဆုံး အရည်အချင်းမှာ တည်ငြိမ်မှုပင် ဖြစ်၏။ မည်သို့ပင် ဆိုစေကာမူ  လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူတစ်ယောက်သည် အမြဲတမ်း သတိကြီးစွာ ထားရမည် မဟုတ်ပါလော။</p> <p> </p> <p>ချိူက်အာသည် ရန်သူကို နှောင့်နှေးအောင် လုပ်ဆောင်ရန်နှင့် အခွင့်သာပါက လုပ်ကြံရန်သာ ရည်ရွယ်ထားလေသည်။</p> <p> </p> <p>တောင်တန်းများကြားတွင် တိတ်တဆိတ် ပုန်းအောင်းနေသော ချိူက်အာသည် ကမ္ဘာမြေကြီးနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်နေသကဲ့သို့ သူမ၏ အငွေ့အသက် အရှိန်အဝါ အားလုံးကို ဖျောက်ဖျက် ထားသည်။ ၎င်းမှာ သူမထက် ကျင့်ကြံမှုမြင့်မားသော လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ တစ်ယောက်ပင်လျှင် ဤကဲ့သို့ စွမ်းဆောင်ရန် မလွယ်ချေ။ </p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာအရှင်သခင်က ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်လာခြင်းဖြစ်သဖြင့် ချိူက်အာမှာ မလှုပ်ရှားသေးဘဲ မြင်းစီးတပ်ဖွဲ့တစ်ခုလုံး သူမရှေ့မှ ဖြတ်သန်းသွားသည်ကို တည်ငြိမ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်၏။ နောက်ဆုံးမှ လိုက်ပါလာသည့် တပ်သား သူမအနားသို့ ရောက်ရှိလာသည့် အချိန်မှာမှ သူမ လှုပ်ရှားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အိပ်မက်ဆိုး နတ်ဆိုးမြင်းများ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းမှာ မဆိုးလှသော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ ချိူက်အာက သူတို့၏ နောက်ကျောတွင် ရှိနေသည်ကို လုံးဝရိပ်မိခြင်း မရှိကြချေ။</p> <p>‘တိတ်တဆိတ် ချဉ်းကပ်ခြင်း’ ဆိုသည့် နည်းစနစ်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာရာကို အသုံးချကာ မိမိ၏တည်ရှိမှုကို ဖုံးကွယ်ခြင်းပင် ဖြစ်၏။ ယခုအချိန်တွင် ချိူက်အာမှာ နောက်ဆုံးမှ လိုက်ပါလာသော မြင်းစီးတပ်သား၏ အရိပ်ထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေလေသည်။ ညဦးပိုင်းဖြစ်သော်လည်း ကောင်းကင်တွင် လနှင့် ကြယ်များ၏ အလင်းရောင် ရှိနေသေးသောကြောင့် သူမက ချက်ချင်းမတိုက်ခိုက်သေးဘဲ တောင်ပေါ်တက်ရန် ပြင်ဆင်နေသည့် ဤမိစ္ဆာမြင်းစီးတပ်ဖွဲ့နောက်သို့ တိတ်တဆိတ် လိုက်ပါသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ရှေ့ဆုံးမှ မိစ္ဆာအရှင်သခင်သည် အထီးကျန် လှိုဏ်ဂူ၏ အထက်ရှိ တောင်ထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ကျန်ရှိသည့် တပ်ဖွဲ့ဝင်များကလည်း နောက်မှနေ၍ တန်းစီလိုက်ပါလာကြသည်။ သူတို့မှာ စနစ်တကျ ရှိလှပြီး အသံတိတ် ချီတက်နေပုံမှာ လူသားမြင်းစီးတပ်ဖွဲ့များနှင့်ပင် တူနေပေသည်။</p> <p> </p> <p>မဟာမိစ္ဆာက တောင်ပေါ်တက်ရန် စတင်လိုက်သည့် အချိန်မှာပင် အရိပ်ထဲတွင် ပုန်းနေသော ချိူက်အာ လှုပ်ရှားလိုက်ပြီဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူမ၏အရှိန်ကို ရုတ်တရက် မြှင့်တင်လိုက်ရာ တစ္ဆေတစ်ကောင် အလား ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားပြီး ရွှေရောင်ဓားတစ်ချက် ဖြတ်ခနဲ လက်သွားသည်။ </p> <p> </p> <p>ချိူက်အာ၏ လက်ရှိကျင့်ကြံမှုဖြင့် မဟာမိစ္ဆာတစ်ကောင်ကို အလစ်တိုက်ခိုက်ရန်မှာ မအောင်မြင်စရာ အကြောင်းမရှိချေ။ သူမ၏ ဓားမြှောင်သည် ထိုမဟာမိစ္ဆာ၏ ဦးခေါင်းနောက်ဘက်သို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားပြီး နောက်တစ်ခဏတွင်မူ ဒုတိယဓားမြှောင်က လည်ပင်းကို ဖြတ်တောက်လိုက်ကာ ဦးနှောက်၏ အရေးကြီးသော အာရုံကြောများကိုပါ ဖျက်ဆီးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သူမ၏လုပ်ကြံမှုမှာ တကယ်ပင် ပြည့်စုံလွန်းလှသဖြင့် ထိုမဟာမိစ္ဆာမှာ အော်သံတစ်ချက်တောင် မဟနိုင်ဘဲ ပြုတ်ကျသွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ချိူက်အာသည် ထိုနေရာတွင်တင် မရပ်တန့်သေးဘဲ မဟာမိစ္ဆာအလောင်း ပြုတ်ကျသွားသဖြင့် အောက်မှ အိပ်မက်ဆိုး နတ်ဆိုးမြင်းက စတင်တုံ့ပြန်လာသည့် အချိန်မှာပင် ထိုအလောင်းကို ရိုက်ထုတ်လိုက်ရာ အမြောက်ကျည်ဆန် တစ်ခုပမာ ရှေ့သို့ လွင့်ထွက်သွား၏။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမ၏ ညာဘက်လက်ထဲရှိ ရွှေရောင်ဓားမြှောင်က အိပ်မက်ဆိုး နတ်ဆိုးမြင်း၏ ကျောကုန်းကို ထိုးစိုက်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုဓားချက်မှာ တကယ်ပင် တိကျလှပြီး မြင်း၏ ကျောရိုးဆစ်ကြားထဲသို့ အတိအကျ ထိုးဝင်သွားခြင်းပင်။ သူမ၏ ပြင်းထန်သော စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ထည့်သွင်းလိုက်ရာ အိပ်မက်ဆိုး နတ်ဆိုးမြင်းမှာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး လုံးဝလေဖြတ်သလို ဖြစ်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ကုန်ဆုံးသွားသော အိပ်မက်ဆိုး နတ်ဆိုးမြင်းကို တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်အရေး မပေးတော့ဘဲ လွင့်ထွက်သွားသည့် မဟာမိစ္ဆာအလောင်းကို အကာအကွယ်ပြုကာ ချိူက်အာမှာ အမှောင်ထုထဲသို့ ချက်ချင်း ပြန်လည်ဆုတ်ခွာသွား၏။ တစ်ချက်တည်းဖြင့် အပြတ်တိုက်ကာ ဆက်မတိုက်တော့ဘဲ ပြန်လည်ဆုတ်ခွာခြင်းမှာ တော်သော လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူတစ်ယောက် လုပ်ဆောင်ရမည့် အလုပ် မဟုတ်ပါလော။</p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက် အတိုက်ခိုက်ခံလိုက်ရသဖြင့် မဟာမိစ္ဆာမြင်းစီးတပ်ဖွဲ့မှာလည်း ဝရုန်းသုန်းကား ဖြစ်သွားကြသည်။ မိစ္ဆာအရှင်သခင်က ပထမဆုံး နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး မိစ္ဆာဘာသာစကားဖြင့် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးမှ အနီရင့်ရောင် အလင်းတန်းများ ပျံ့နှံ့သွားပြီး မြင်းစီးတပ်ဖွဲ့ဝင် အားလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။ အိပ်မက်ဆိုး နတ်ဆိုးမြင်း တစ်ကောင်ချင်းစီ၏ ခြေထောက်အောက်တွင် အချင်း နှစ်မီတာကျော်ရှိသော အနီရင့်ရောင် အလင်းကွင်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဤမိစ္ဆာမှာ အရှင်သခင်အဆင့်နှင့် ထိုက်တန်လှပေသည်။ ၎င်းမှာ အကွာအဝေးအလိုက် အစွမ်းမြှင့်ပေးသည့် စွမ်းရည်ပင်။  တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မိစ္ဆာအရှင်သခင်၏ သွေးရောင်မျက်လုံးများမှာ အနီရောင် တောက်ပလာပြီး ချိူက်အာ ပျောက်ကွယ်သွားသော နေရာကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ကာ လက်ထဲရှိ ဧရာမဓားကြီးမှာလည်း တောက်ပလာ၏။</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာအရှင်သခင်၏ မျက်လုံးထဲမှ အနီရောင်အလင်းမှာ ရှာဖွေရေးစွမ်းရည်တစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူရှာဖွေနေသော ပစ်မှတ်ကို ရှာမတွေ့ခဲ့ချေ။ ချိူက်အာမှာ အမှောင်ထုထဲတွင် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသလိုပင်။</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာအရှင်သခင်၏ မျက်လုံးထဲတွင် ဒေါသရိပ်များ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး သူ၏ အမိန့်ပေးသံနှင့်အတူ မြင်းစီးတပ်ဖွဲ့မှာ ခရီးဆက်ကြသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ မိစ္ဆာအရှင်သခင်က ရှေ့ဆုံး၌ မနေတော့ဘဲ တပ်ဖွဲ့၏အလယ်တွင် နေရာယူလိုက်၏။ သူ့ကို မဟာမိစ္ဆာများက ဝန်းရံကာကွယ်ထားကြပြီး သူတို့၏အရှိန်မှာလည်း သိသိသာသာ နှေးကွေးသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် တစ်ခါတစ်ရံတွင် ကြောက်စရာကောင်းသော မျက်လုံးများဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်ရင်း တစ်စုံတစ်ရာကို ရှာဖွေနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>ချိူက်အာမှာ အမှောင်ထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ထွက်ခွာသွားခြင်း မရှိသေးချေ။ မိစ္ဆာအရှင်သခင်ကသာ သူမကို ရှာမတွေ့ခြင်းပင်။ မိစ္ဆာတပ်သားတစ်ယောက် သေဆုံးသွားခြင်းက သူတို့ကို ဝရုန်းသုန်းကား ဖြစ်မသွားစေဘဲ ကာကွယ်ရေးကို ပိုမိုတောင့်တင်းသွားစေသည်။ အလယ်တွင် မိစ္ဆာအရှင်သခင် ရှိနေသလို ဆဋ္ဌမအဆင့်ရှိသော မိစ္ဆာတပ်မှူး နှစ်ယောက်လည်း ပါဝင်နေသည်ကို ချိူက်အာ တွေ့ရှိလိုက်ရ၏။ တစ်ယောက်က ရှေ့ဆုံး၌ရှိနေပြီး နောက်တစ်ယောက်က နောက်ဆုံး၌ နေရာယူထားသဖြင့် သူမအတွက် ဒုတိယအကြိမ် အလစ်တိုက်ခိုက်ရန်မှာ ပိုမိုခက်ခဲသွားစေသည်။</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာအရှင်သခင်မှာ အတော်လေး ဒေါသထွက်နေပြီး သေဆုံးသွားသော မိစ္ဆာအလောင်းကို ပြန်လည်ကောက်ယူရန်ပင် အမိန့်မပေးသလို ဒဏ်ရာရနေသော အိပ်မက်ဆိုး နတ်ဆိုးမြင်းကိုလည်း ဂရုမစိုက်တော့ချေ။ ထိုဒေါသတကြီး အမူအရာနောက်ကွယ်တွင်မူ ချိူက်အာ၏ အစအနကို ရှာဖွေရန် အာရုံစိုက်နေသည့် မုန်းတီးမှုများ ပြည့်နှက်နေပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစဉ် မဟာမိစ္ဆာ မြင်းစီးတပ်ဖွဲ့၏ ရှေ့ဆုံးမှ အသံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ မိစ္ဆာအရှင်သခင်နှင့် ရှေ့ဆုံးမှ မိစ္ဆာတပ်မှူးတို့မှာ ချက်ချင်း တုံ့ပြန်လိုက်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>သတ္တမအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ ပီသစွာပင် မဟာ မိစ္ဆာ သခင်မှာ အိပ်မက်ဆိုး နတ်ဆိုးမြင်း ကျောပေါ်မှ ခုန်တက်ကာ ၎င်း၏ဧရာမဓားကြီးကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ညှီစို့စို့ အနံ့အသက်များနှင့်အတူ တောက်ပသော သွေးရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာ၏။ ထိုတိုက်ခိုက်မှုမှာ မီတာဆယ်ဂဏန်းခန့်အထိ လွှမ်းခြုံသွားပြီး တောင်ပေါ်ရှိ ကျောက်တုံးများကိုပင် အသံမထွက်ဘဲ ကြေမွသွားစေသည်။ သွေးရောင်အလင်းများမှာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး ငရဲမှလာသော ချော်ရည်များပမာ ကျောက်တုံးများကို အရည်ပျော်သွားစေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ကံမကောင်းစွာဖြင့်ပင် ဤမိစ္ဆာအရှင်သခင်မှာ မည်မျှပင် အစွမ်းထက်ပါစေ ပစ်မှတ်ကို ထိမှန်မှသာ ထိရောက်မည် မဟုတ်ပါလော။</p> <p> </p> <p>သူသည် ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုကြီးကို ပြုလုပ်နေသည့် အချိန်မှာပင် သူ၏နောက်ဘက်မှ အော်ဟစ်သံ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။ မိစ္ဆာအရှင်သခင်က ချက်ချင်း နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ မှုန်မှိုင်းသော ညအမှောင်ထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည့် အရိပ်တစ်ခုကိုသာ မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။ ဆဋ္ဌမအဆင့် မိစ္ဆာတပ်မှူးများ၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ လေထဲကိုသာ ထိမှန်သွားပြီး နောက်ထပ် မဟာမိစ္ဆာတစ်ကောင်၏ ခေါင်းမှာမူ အိပ်မက်ဆိုး နတ်ဆိုးမြင်း ကျောပေါ်မှ လိမ့်ဆင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဂါး …”</p> <p> </p> <p>ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ မိစ္ဆာအရှင်သခင်သည် တကယ်ပင် ဒေါသထွက်သွားပြီဖြစ်သည်။ စူးရှသောအော်ဟစ်သံကြီးနှင့်အတူ သူသည် မန္တာန်များကို ဆက်တိုက်ရွတ်ဆိုလိုက်ရာ သူ၏ထံမှ အနီရောင်အလင်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး မဟာမိစ္ဆာမြင်းစီးတပ်ဖွဲ့ တစ်ခုလုံးကို သွေးရောင်အကာအကွယ်တစ်ခုဖြင့် လွှမ်းခြုံလိုက်တော့သည်။ ယခုအချိန်တွင်မူ ချိူက်အာအနေဖြင့် နောက်ထပ် အလစ်တိုက်ခိုက်လိုပါက ဤအကာအကွယ်ကို အရင် ဖြတ်ကျော်ရပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ချိူက်အာမှာ တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချလိုက်မိ၏။ သတ္တမအဆင့်ရှိသော ကျွမ်းကျင်သူပီသစွာပင် အချိန်တိုအတွင်း၌ မှန်ကန်သော ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချမှတ်နိုင်ပေသည်။ အကယ်၍ မိစ္ဆာအရှင်သခင်က ဤကဲ့သို့သော အကာအကွယ်မျိုး မသုံးစွဲခဲ့ပါက သူမအနေဖြင့် ဤအဖွဲ့ကို နှောင့်ယှက်ရန် နည်းလမ်းများစွာ ရှိနေသေးသည် မဟုတ်ပါလော။</p> <p> </p> <p>ထိုအကာအကွယ်ကို အသုံးပြုပြီးနောက်တွင် မိစ္ဆာအရှင်သခင်က မြင်းစီးတပ်ဖွဲ့ကို အရှိန်မြှင့်တင်ကာ တောင်ပေါ်တက်ခိုင်းလိုက်သည်။ အိပ်မက်ဆိုး နတ်ဆိုးမြင်းများကလည်း အစွမ်းကုန် ပြေးလွှားကြရာ အထီးကျန် လှိုဏ်ဂူ၏ နောက်ဘက်သို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားကြ၏။</p> <p> </p> <p>ချိူက်အာမှာ နောက်ထပ် အလစ်မတိုက်ခိုက်နိုင်တော့သဖြင့် စိတ်မပူဘဲ သူတို့နောက်သို့ တည်ငြိမ်စွာ လိုက်ပါလာခဲ့သည်။ ယခုမှာ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ရမည့် အချိန် မဟုတ်သေးချေ။</p> <p> </p> <p>အိပ်မက်ဆိုး နတ်ဆိုးမြင်းများမှာ တကယ်ပင် မြန်ဆန်လှပြီး လမ်းမှာလည်း သိပ်၍ မတ်စောက်လှသည် မဟုတ်ပေ။ ကြည့်ရသည်မှာ သူတို့သည် အထီးကျန် လှိုဏ်ဂူ ရှိရာသို့ ပိုမိုနီးကပ်လာနေပြီ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ရှေ့တွင်မူ ဆူးပင်များစွာ ပေါက်ရောက်နေသည့် နေရာတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။ ၎င်းတို့မှာ အနည်းဆုံး တစ်မီတာခန့် မြင့်မားပြီး အတော်လေး မာကျောလှပေသည်။ ရှေ့ဆုံးမှ မဟာမိစ္ဆာများမှာ သူတို့၏ လှံများကို အသုံးပြုကာ လမ်းဖောက်နေရသဖြင့် အရှိန်မှာ သိသိသာသာ နှေးကွေးသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>အလယ်မှ မိစ္ဆာအရှင်သခင်က အမိန့်အချို့ ပေးလိုက်ရာ ဆဋ္ဌမအဆင့် မိစ္ဆာတပ်မှူးက ချက်ချင်းပင် လှံကို မြှောက်၍ အနီရင့်ရောင် မီးတောက်များကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ကာ ထိုဆူးပင်များကို တစ်ခါတည်း မီးရှို့ပစ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မဟာမိစ္ဆာ မြင်းစီးတပ်ဖွဲ့၏ အလယ်ဗဟို၌ စွမ်းအင်လှိုင်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ငွေဖြူရောင် အလင်းတန်းကြီးတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုနေရာရှိ လေထုမှာ ပါးလွှာထက်မြိသော လေဓားများ အဖြစ် ပြောင်းလဲ သွားသည်။  အိပ်မက်ဆိုး နတ်ဆိုးမြင်း အချို့မှာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ကာ ခုန်တက်သွားကြပြီး ခန္ဓာကိုယ်များမှာလည်း အနီရောင်အလင်းများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားကြ၏။ သို့သော် မိစ္ဆာအရှင်သခင်၏ အကာအကွယ်ကြောင့် သူတို့မှာ အပိုင်းပိုင်း ပြတ်မသွားခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာအရှင်သခင်မှာ အိပ်မက်ဆိုး နတ်ဆိုးမြင်းပေါ်မှ ခုန်ဆင်းလိုက်ပြီး မြေပြင်ကို နင်းလိုက်ရာ အမှောင်ထုနှင့် မီးလျှံများ ပြည့်နှက်နေသည့် အနီရင့်ရောင် အလင်းတန်းများက ထိုငွေဖြူရောင် အလင်းများကို ချက်ချင်း ဖိနှိပ်လိုက်တော့သည်။ သို့တိုင်အောင် ထိုငွေဖြူရောင်အလင်းမှာ လုံးဝ အကျိုးမဲ့သွားခြင်းမျိုး မဟုတ်ပေ။ အနည်းဆုံးတော့ မိစ္ဆာအရှင်သခင်၏ အကာအကွယ်ကိုမူ ဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့၏။</p> <p><br />  </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save