Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၀၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဖော်ထုတ်ခံရပြီလား</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာသားရဲကျမ်းစာအား လက်ရှိတွင် မီးခိုးရောင်လေးမှ သန့်စင်နေသော်လည်း ယခုအခါ ၎င်းမှာ ဝမ်ရှန့်ပြည်နယ်မှ လူများ၏ ပစ်မှတ်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ချေပြီ။</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်၏ရင်ထဲ တင်းကျပ်သွားရသည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ထိုလူများမှာ တကယ်ရောက်လာပြီး မိစ္ဆာသားရဲကျမ်းစာ တည်ရှိရာနေရာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားပါက မီးခိုးရောင်လေးမှာ အန္တရာယ်ရှိသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>“ဝမ့်ယယ်ဆိုတဲ့ အဖိုးကြီးလား... မိစ္ဆာသားရဲကျမ်းစာ ဟုတ်လား...”</p> <p> </p> <p>တခြားလူများမှာ ရွှီနင်၏ ထူးခြားသော အမူအရာကို သတိမထားမိကြသော်လည်း ထိုလူများ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ကြားပြီးနောက် မီရှင်းယယ်နှင့် ယွမ်ချန်တို့မှာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြသည်။ သူတို့မှာ ထိုအကြောင်းကို တစ်ခါမျှ မကြားဖူးကြသည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်တယ်...”</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲ တုယွမ်က ပြောလိုက်သည်။ “ငါတို့က သူနဲ့ ရတနာအကြောင်း အချက်အလက်တွေ စုဆောင်းဖို့ လူလွှတ်ရမယ်။ ငါတို့က သူတို့ဆီကို သဲလွန်စတွေ ပေးနိုင်မယ်၊ ပြီးတော့ သူတို့ တာဝန်ပြီးတာနဲ့ ချက်ချင်း ပြန်သွားအောင် လုပ်နိုင်မယ်ဆိုရင်တော့ အကောင်းဆုံးပေါ့။”</p> <p> </p> <p>ချောက်နက်ကြီးမြောက်ပိုင်း ပြည်နယ် ၁၇ ခုရှိ လူများအတွက် ဧည့်သည်များကို တိုက်ခိုက်ရန်မှာ သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက် မဟုတ်ပေ။ သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ယွဲ့လန်ဂိုဏ်း၏ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုကို သေချာစေရန်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီကိစ္စကို သတိထားကြည့်ဖို့ လက်အောက်ငယ်သားတွေကို လွှတ်လိုက်ပါ့မယ်။”</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲ ယွမ်ချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“နောက်ပြီး အချောသတ်ရမယ့် အသေးစိတ် အချက်အလက်တချို့လည်း ရှိသေးတယ်...”</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲ ချိုးရန့်ရှန်းက မီရှင်းယယ်နှင့် အကြီးအကဲ ယွမ်ချန်တို့ကို ညွှန်ကြားချက်များ ထပ်မံပေးကာ ပြောဆိုလိုက်ပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်သည် ဘေးတွင်ရပ်ကာ တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သတိမထားလိုက်မိသည့်အချိန်မှာပင် ရွှီနင်သည် ယွဲ့လန်ဂိုဏ်း၏ အဓိက အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ချေပြီ။</p> <p> </p> <p>ချိုးရန့်ရှန်း၊ တုယွမ်နှင့် မီရှင်းယယ်တို့ ဆွေးနွေးနေသော လျှို့ဝှက်ကိစ္စရပ်များကို အခြားအကြီးအကဲများမှာ မသိရှိကြသော်လည်း ရွှီနင်ကမူ ပထမဆုံး သိခွင့်ရသူ ဖြစ်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>“အတိုချုပ်ပြောရရင် နောက်ပိုင်းမှာ ချန်းမြောင်ဂိုဏ်းနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ကျိဖုန်းပြည်နယ်က ဂိုဏ်းအသီးသီးကို ဆက်သွယ်ပြီး အကြောင်းရင်းကို ရှင်းပြရမယ်။ ဝမ်ရှန့်ပြည်နယ်ကလူတွေ မရောက်လာခင် ငါတို့ ကျိဖုန်းပြည်နယ်ကို စုစည်းထားဖို့ လိုတယ်။ ငါတို့ ပြိုကွဲမသွားစေဘဲ တစ်ဖက်လူရဲ့ အသုံးချတာကို မခံရဖို့ လိုတယ်”</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲ ချိုးရန့်ရှန်းက ထပ်လောင်းပြောကြားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“စိတ်မပူပါနဲ့၊ ကျိဖုန်းပြည်နယ်က ဂိုဏ်းကြီးတွေကို ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် သွားလိုက်ပါ့မယ်။”</p> <p> </p> <p>မီရှင်းယယ်က ပြောလိုက်။ “အင်အားချင်း ပူးပေါင်းချင်တဲ့သူတွေကတော့ အတူတူ လက်တွဲနိုင်မှာ ဖြစ်ပေမဲ့ မပူးပေါင်းချင်တဲ့သူတွေကိုတော့ ချန်းမြောင်ဂိုဏ်းနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး နားထောင်လာအောင် လုပ်ရမှာပေါ့။”</p> <p> </p> <p>မီရှင်းယယ်၏ လေသံမှာ အာဏာပြင်းလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤဖြစ်ရပ်မှာ အခွင့်အရေးတစ်ခုလည်း ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>အိမ်နီးချင်းပြည်နယ်များကို မဟာမိတ်ဖြစ်အောင် လုပ်ဆောင်ခြင်းဖြင့် ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းနှင့် ချန်းမြောင်ဂိုဏ်းတို့သည် ပြည်တွင်းအင်အားစုများကို စုစည်းထားသည်ဟု အကြောင်းပြကာ ဂိုဏ်းနှစ်ခု၏ ဩဇာအာဏာကို ချဲ့ထွင်နိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>မကြာမီတွင် လေးဦးသား၏ ဆွေးနွေးမှုမှာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ချိုးရန့်ရှန်းနှင့် တုယွမ်တို့မှာ အခြားအကြီးအကဲများထံသို့ သွားရောက်ကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲ ယွမ်ချန်မှာလည်း ဝမ့်ယယ်နှင့် နတ်ဆိုးသားရဲကျမ်းစာအကြောင်း သတင်းများ ရှာဖွေရန် ကင်းထောက်အဖွဲ့တစ်ခု ဖွဲ့စည်းရန် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ရွှီနင်... မင်းရဲ့ စီနီယာအစ်ကိုလည်း မကြာခင် ပြန်လာတော့မှာ”</p> <p> </p> <p>သူတို့သုံးဦး ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် မီရှင်းယယ်က ရွှီနင်ကို ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“စီနီယာအစ်ကိုကတော့ သူ့ခရီးစဉ်ကနေ အကျိုးကျေးဇူးတွေအများကြီး ရခဲ့မှာသေချာပါတယ်”</p> <p>ရွှီနင်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဟယ့်မင်ယဲ့သည် အစစ်အမှန်စိတ်ဆန္ဒနယ်ပယ်တွင် ပိတ်မိနေပြီး တိုးတက်မှုမရှိသောကြောင့် အစစ်အမှန်ပိုင်နက်နယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းရန်အတွက် အခွင့်အရေးရှာဖွေရန် ထွက်ခွာသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“မင်းရဲ့ စီနီယာအစ်ကို ပြန်လာတဲ့အခါ မင်းတို့နှစ်ယောက် စည်းစည်းလုံးလုံး ရှိရမယ်။ မင်းတို့နှစ်ယောက်က ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းရဲ့ အခြေခံနဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေပဲ” မီရှင်းယယ်က လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>မီရှင်းယယ်သည် ဟယ့်မင်ယဲ့နှင့် ရွှီနင်တို့၏ ပါရမီမှာ သူတို့၏ ရွယ်တူများထက် များစွာသာလွန်ကြောင်း သိထားပြီးသား ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>မီရှင်းယယ်၏ အမြင်အရ ထိုနှစ်ဦးမှာ တာအိုနယ်ပယ်သို့ မရောက်ရှိမီ ဂိုဏ်း၏ လေးလံသော တာဝန်ဝတ္တရားများကို အပြည့်အဝ ထမ်းဆောင်နိုင်ကြလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဆရာ... စိတ်မပူပါနဲ့”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်က ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>နှစ်ဦးသား ခေတ္တမျှ စကားစမြည်ပြောပြီးနောက် ရွှီနင်သည် ဂိုဏ်းချုပ်တောင်ထိပ်မှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ရွှီနင်သည် ဂိုဏ်းအတွင်းရှိ သူ၏ အသိမိတ်ဆွေများ ဖြစ်ကြသော လဲ့ချိုင်ဝေး၊ ကုချင်းဟယ်၊ နင်ရွှင်နှင့် အခြားသူများထံ သွားရောက်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူ၏ နေအိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် မကြာမီကာလအတွင်း၌ နှလုံးမဲ့ဆေးလုံးနှင့် စွမ်းအင်ပေးစွမ်းနိုင်သော ဆေးလုံးအချို့ကို သန့်စင်ရန် စီစဉ်ထားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူသည် ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးပြု၍ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်သစ် နှစ်ခုကို သင်ယူမည် ဖြစ်သည်။ နည်းစနစ်များ အဆင့် ၉ သို့ ရောက်ရှိသွားပါက သူသည် တာအိုနယ်ပယ် နည်းစနစ်တစ်ခုကို ကျင့်ကြံပြီး တစ်ဝက်တစ်ပျက် တာအိုနယ်ပယ် သခင်တစ်ဦး ဖြစ်လာရန် အမြန်ဆုံး ကြိုးစားပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ရွှီနင်သည် မိစ္ဆာသားရဲကျမ်းစာအတွင်းရှိ မီးခိုးရောင်လေး၊ ရွှီးဟူကျွင်းတို့နှင့် ဆက်သွယ်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရှိမရှိ သိနိုင်ရန် မဟူရာညချောက်နက်သို့ နောက်တစ်ကြိမ် သွားရောက်ရန် စီစဉ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>…</p> <p> </p> <p>ရက်အနည်းငယ် ကုန်လွန်သွားခဲ့ခပြီးနောက်…</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲ ကူကျွမ့်၏ တောင်ထိပ်တွင်…</p> <p> </p> <p>လတ်တလောတွင် အကြီးအကဲ ကူကျွမ့်သည် အတော်လေး စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေရသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ အချစ်ဆုံးတပည့် ဖန်းကျဲ့မှာ သူနှင့် အဆက်အသွယ်ပြတ်နေသည်မှာ နှစ်ဝက်ကျော် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ့ကို ပေါင့်မိသားစုထံ လွှတ်လိုက်သော်လည်း လအနည်းငယ် ကြာသည့်တိုင် ပြန်မလာခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲ ကူကျွမ့်သည် စိုးရိမ်ပူပန်နေသဖြင့် သူ့ကိုရှာရန် လူလွှတ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဖန်းကျဲ့သည် ပေါင့်မိသားစုထံမှ ထွက်ခွာသွားသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ကြောင်း သူ့လက်အောက်ငယ်သားများက သတင်းပေးခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဤသတင်းကို ကြားပြီးနောက် အကြီးအကဲ ကူကျွမ့်မှာ ခံစားချက်မကောင်းတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>ဖန်းကျဲ့သည် ယခင်က ခရီးထွက်လေ့ရှိသော်လည်း မထွက်ခွာမီ မည်သည့်နေရာကိုသွားမည်ဖြစ်ကြောင်း အမြဲပြောပြလေ့ ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>ဖန်းကျဲ့သည် ပေါင့်ရူရွမ်းနှင့် မတူပေ။ အကြီးအကဲ ကူကျွမ့်၏ စိတ်ထဲတွင် ဖန်းကျဲ့သည် အတော်ဆုံးများထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယခုတစ်ကြိမ် ဖန်းကျဲ့ ပျောက်ဆုံးသွားမှုမှာ အကြီးအကဲ ကူကျွမ့်ကို စိုးရိမ်ပူပန်စေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် မကြာသေးမီက မီရှင်းယယ်၏ အမည်ခံတပည့် ရွှီနင် ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။ သူသည် အစစ်အမှန်ပိုင်နက်နယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်သာမက သွေးတစ္ဆေဂိုဏ်းမှ ဖုန်းချန်ကောကိုပါ သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သဖြင့် သူ၏ ဂုဏ်သတင်းမှာ ဟိုးဟိုးကျော်သွားခဲ့ချေပြီ။ ဤအချက်မှာ အကြီးအကဲ ကူကျွမ့်အား ပိုမို ဒေါသထွက်စေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဖန်းကျဲ့၏ အခြေအနေကို အမြန်ဆုံး သိနိုင်ရန်အတွက် အကြီးအကဲ ကုူကျွမ့်သည် သူ ယုံကြည်ရသော ဂိုဏ်းတာဝန်ခံတစ်ဦးကို စုံစမ်းရန် လွှတ်ထားခဲ့ရာ ရလဒ်များမှာ မကြာမီ ရောက်လာတော့မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် အကြီးအကဲ ကုကျွမ့်သည် အခန်းထဲ၌ တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက် မီးခိုးရောင် ဆံပင်များနှင့် ပိန်ပိန်ပါးပါး အဖိုးကြီးတစ်ဦးသည် သူ၏ တောင်ထိပ်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။</p> <p> </p> <p>“ကူကျွမ့်...”</p> <p> </p> <p>အဖိုးကြီးသည် တောင်ထိပ်ရှိ တပည့်များကို ဂရုမစိုက်ဘဲ အထဲသို့ တန်းဝင်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲ ကုကျွမ့်သည် ခေါ်သံကြားသောအခါ မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။ မည်သူဖြစ်ကြောင်း မြင်လိုက်ရသောအခါ အံ့သြသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>“အကြီးအကဲ သွမ့်”</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲ ကူကျွမ့်သည် အမြန်ထကာ နှုတ်ဆက်လိုက်၏။ “အကြီးအကဲက ဘာလို့ ဒီကို ရောက်နေတာလဲ။”</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲ ကူကျွမ့်သည် ပုံမှန်အားဖြင့် အလွန် မောက်မာသူ ဖြစ်သည်။ သူသည် ဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲတစ်ဦး ဖြစ်သဖြင့် လူတိုင်းအပေါ် အေးစက်စက် ဆက်ဆံလေ့ ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဤလူကို မြင်သောအခါတွင်မူ အကြီးအကဲ ကူကျွမ့်မှာ ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ နှိမ့်ချစွာ ပြုမူနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>အကြောင်းမှာ အကြီးအကဲ သွမ့်ချင်းဟွေးသည် ယခင်က အကြီးအကဲ ကူကျွမ့်ကို အများကြီး ကူညီပေးခဲ့ဖူးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ချိုးရန့်ရှန်း၊ တုယွမ်နှင့် အခြားသူများကဲ့သို့ပင် သွမ့်ချင်းဟွေးသည် ယွဲ့လန်ဂိုဏ်း၏ မျိုးဆက်ဟောင်း အကြီးအကဲတစ်ဦး ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ကုကျွမ့်နှင့် မီရှင်းယယ်တို့ ဂိုဏ်းချုပ်နေရာအတွက် ယှဉ်ပြိုင်နေစဉ်က သွမ့်ချင်းဟွေးသည် ကူကျွမ့်ကို ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်လာစေရန် အစွမ်းကုန် ကူညီခဲ့သော်လည်း ရလဒ်မှာမူ သူ ဖြစ်ချင်သလို ဖြစ်မလာခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>“ငါ ဘာလို့ လာတာလဲဆိုတာ မင်း မသိဘူးလား”</p> <p> </p> <p>သွမ့်ချင်းဟွေးက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ကျွန်တော် မသိပါဘူး” အကြီးအကဲ ကုကျွမ့်က ခေတ္တတွေဝေပြီးမှ ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သွမ့်ချင်းဟွေးသည် အကြီးအကဲအဖြစ်မှ အနားယူပြီးအချိန်မှစ၍ ကျင့်ကြံရာမှ အပြင်သို့ ထွက်ခဲလှသည်။</p> <p> </p> <p>ဤနေရာသို့ မလာမီတွင်လည်း အသိပေးထားခြင်း မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>“ကြည့်ရတာ မင်းက ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းမှာ ဘေးဖယ်ခံထားရတာပဲ...”</p> <p> </p> <p>သွမ့်ချင်းဟွေး၏ လေသံတွင် လှောင်ပြောင်မှုများ ပါဝင်နေသည်။</p> <p> </p> <p>“အကြီးအကဲသွမ့်... ကျေးဇူးပြုပြီး ရှင်းပြပေးပါဦး” အကြီးအကဲကူကျွမ့်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲကူကျွမ့်တွင် ခန့်မှန်းချက်တချို့ ရှိနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>“ချောက်နက်ကြီးရဲ့မြောက်ပိုင်း ပြည်နယ် ၁၇ ခုက မဖိတ်ခေါ်ဘဲ ရောက်လာမယ့် ဧည့်သည်တွေကို ကြိုဆိုရတော့မယ် ထင်တယ်။ ဒါကြောင့် ငါတို့လို အဖိုးကြီးတွေက မမျှော်လင့်ထားတဲ့ ကိစ္စတွေကို ကိုင်တွယ်ဖို့ အပြင်ကို ပြန်ထွက်လာရတာပေါ့”</p> <p> </p> <p>သွမ့်ချင်းဟွေးက ဝမ်ရှန့်ပြည်နယ်မှ လူများအကြောင်းကို ကုကျွမ့်အား ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤအကြောင်းကို ကြားပြီးနောက် အကြီးအကဲ ကူကျွမ့်၏ မျက်နှာမှာ ပျက်သွားခဲ့ပြီး စကားတစ်လုံးမျှ မဆိုနိုင် ဖြစ်သွားရလေသည်။</p> <p> </p> <p>ယွဲ့လန်ဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲတစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် ထိုကဲ့သို့သော အရေးကြီးသည့် ကိစ္စကြီးကိုပင် မသိရှိခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>သူ မသိခဲ့သော်လည်း ယွမ်ချန်မှာ တစ်ချိန်လုံး ပါဝင်နေခဲ့သည်။ ထို့အပြင် အခြားအကြီးအကဲများကလည်း အတွင်းရေးများကို သိရှိထားကြသဖြင့် အကြီးအကဲ ကူကျွမ့်မှာ အလွန် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါက အတော်ကို လွန်လွန်းတယ်”</p> <p> </p> <p>ခဏအကြာတွင် အကြီးအကဲ ကူကျွမ့်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သွမ့်ချင်းဟွေး ပြောသကဲ့သို့ပင် သူသည် ယွဲ့လန်ဂိုဏ်း၌ အမှန်တကယ် ဘေးဖယ်ခံထားရချေပြီ။</p> <p> </p> <p>တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် အကြီးအကဲ ကူကျွမ့်သည် မီရှင်းယယ်အပေါ် အမုန်းတရားများ ပိုမို တိုးပွားလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“တော်ပြီ။”</p> <p> </p> <p>ကူကျွမ့်၏ အမူအရာကို မြင်သောအခါ သွမ့်ချင်းဟွေးက ပြောလိုက်သည်။ “ဖြစ်လာနိုင်တဲ့ အန္တရာယ်တွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတော့မှာဆိုတော့ ပုဂ္ဂိုလ်ရေး အာဃာတတွေကို အရင် ဘေးဖယ်ထားရမယ်။ မင်းနဲ့ မီရှင်းယယ်တို့ကြားက တိုက်ပွဲကတော့ သူ ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်လာကတည်းက ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ။ အခုက နောက်မျိုးဆက်တွေကြားက ပြိုင်ဆိုင်မှုပဲ ကျန်တော့တာ။”</p> <p> </p> <p>“နောက်မျိုးဆက်တွေအကြောင်း ပြောရရင် ဖန်းကျဲ့ရော ဘယ်မှာလဲ။ ငါ သူ့ကို မတွေ့တာ ကြာပြီ။ သူ တံဆိပ်တော်နယ်ပယ်ကို ရောက်သွားပြီလား။”</p> <p> </p> <p>သွမ့်ချင်းဟွေးသည် ဖန်းကျဲ့ကို အမှတ်ရနေဆဲ ဖြစ်သည်။ အကြီးအကဲ ကူကျွမ့်က ဖန်းကျဲ့ကို သူ့ထံ ခေါ်လာပြစဉ်က သူသည် ဖန်းကျဲ့အား ကောင်းမွန်သော အရာများစွာ ပေးခဲ့ဖူးသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် နှစ်အတော်ကြာသည့်တိုင် သွမ့်ချင်းဟွေးသည် ပြင်ပလောကတွင် မည်သည့်အရာများ ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို သိပ်မသိခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>“ဖန်းကျဲ့က အစစ်အမှန်စိတ်ဆန္ဒနယ်ပယ်ကို ရောက်တာ ကြာပါပြီ၊ ဒါပေမဲ့...”</p> <p> </p> <p>ကုကျွမ့်က ပြောရင်း နှုတ်ခမ်းကို စေ့ထားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဖန်းကျဲ့သည် အစစ်အမှန်စိတ်ဆန္ဒနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေကြောင်း ကြားလိုက်ရသဖြင့် သွမ့်ချင်းဟွေး၏ မျက်လုံးများတွင် ဝမ်းသာရိပ်များ ပေါ်လာသော်လည်း အကြီးအကဲ ကူကျွမ့်၏ လေသံမှာ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း သတိထားမိသဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါပေမဲ့ ဘာဖြစ်လို့လဲ”</p> <p> </p> <p>“ဖန်းကျဲ့နဲ့ ကျွန်တော် အဆက်အသွယ် ပြတ်နေတာ နှစ်ဝက်ကျော်ရှိနေပြီ” အကြီးအကဲ ကူကျွမ့်က တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဘာ”</p> <p> </p> <p>သွမ့်ချင်းဟွေး၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်မှုများ ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>“သူ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားတာလား။”</p> <p> </p> <p>“ကျွန်တော်လည်း သေချာ မသိသေးပါဘူး”</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲ ကူကျွမ့်က အမှန်အတိုင်း ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သွမ့်ချင်းဟွေး၏ အမူအရာမှာ အတော်လေး ဆိုးရွားသွားခဲ့ပြီး အတော်ကြာအောင် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>“သတင်းရတာနဲ့ ငါ့ကို ပြောပြဦး။”</p> <p> </p> <p>သွမ့်ချင်းဟွေးက သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ငါ ဒီမှာ ခဏလောက် နေဦးမယ်။”</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်ကဲ့ပါ...”</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲ ကုကျွမ့်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သွမ့်ချင်းဟွေးသည် အကြီးအကဲတောင်ထိပ်မှ ထွက်ခွာကာ ချိုးရန့်ရှန်း၊ တုယွမ်နှင့် အခြားသူများ စောင့်ဆိုင်းနေသော ဂိုဏ်းချုပ်တောင်ထိပ်သို့ သွားရောက်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သွမ့်ချင်းဟွေး ထွက်သွားသည်နှင့် ကူကျွမ့်သည် သူ့ရင်ထဲရှိ ဒေါသများကို မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ကောက်ယူကာ ရိုက်ခွဲလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“မီရှင်းယယ်... မင်းက ငါ့ကို အသုံးမကျတဲ့သူလို့ တကယ် ထင်နေတာလား။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ့စိတ်အား လုံးဝ တည်ငြိမ်နိုင်အောင် မထားနိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>“အကြီးအကဲ”</p> <p> </p> <p>သူ ဒေါသထွက်နေစဉ်မှာပင် အိမ်အပြင်ဘက်မှ တိုးညှင်းသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>“အကြီးအကဲ... ဂိုဏ်းတာဝန်ခံကျား ရောက်နေပါတယ်” တပည့်ဖြစ်သူက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုလူ မည်သူဖြစ်ကြောင်း ကြားလိုက်ရသောအခါ အကြီးအကဲကူကျွမ့်မှာ ဒေါသကို အနိုင်နိုင် ထိန်းချုပ်လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ဤတာဝန်ခံကျားသည် ဖန်းကျဲ့ ပျောက်ဆုံးနေမှုကို စုံစမ်းရန် သူ လွှတ်ထားခဲ့သော လူရင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“သူ့ကို အထဲလွှတ်လိုက်”</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲကူကျွမ့်က ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“အကြီးအကဲကူ”</p> <p> </p> <p>တာဝန်ခံကျားသည် အထဲသို့ အပြေးဝင်လာကာ အကြီးအကဲ ကူကျွမ့်ကို ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် အကြီးအကဲ ကူကျွမ့်၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေမှာ မကောင်းမှန်း သတိထားမိသဖြင့် သတိရှိရှိ ပြုမူနေရသည်။</p> <p> </p> <p>“ဖန်းကျဲ့ ဘယ်မှာလဲဆိုတာ မင်း ရှာတွေ့ခဲ့လား”</p> <p>အကြီးအကဲ ကူကျွမ့်က စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“မတွေ့သေးပါဘူး” တာဝန်ခံကျားက အားတင်းကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲ ကူကျွမ့်မှာ စိတ်ပျက်သွားခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါပေမဲ့ အကြီးအကဲကူ... ကျွန်တော် ပေါင့်မိသားစုဆီမှာ ထူးခြားတဲ့ အချက်အလက်တချို့ကို ရှာတွေ့ခဲ့ပါတယ်” တာဝန်ခံကျားက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ပြောစမ်း”</p> <p> </p> <p>ကူကျွမ့်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဖန်းကျဲ့က ပေါင့်မိသားစုနဲ့ နောက်ဆုံးအကြိမ် အဆက်အသွယ် မပြတ်ခင်တုန်းက ပေါင့်မိသားစုက ပေါင့်ချုံးဟွားနဲ့ မျိုးနွယ်စုအကြီးအကဲ ပေါင့်ရှင်းရှန်တို့ အသတ်ခံခဲ့ရပါတယ်” တာဝန်ခံကျားက ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ပေါင့်ချုံးဟွား သေသွားပြီ ဟုတ်လား”</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲ ကူကျွမ့်၏ မျက်လုံးများမှာ တုန်လှုပ်သွားရသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် ပေါင့်ချုံးဟွားနှင့် အဆက်အသွယ်မရှိသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော်လည်း ငယ်စဉ်ကမူ သူတို့မှာ ရင်းနှီးသော မိတ်ဆွေများ ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်ပါတယ်”</p> <p> </p> <p>တာဝန်ခံကျားက ဆက်ပြောသည်။</p> <p> </p> <p>“သူတို့နှစ်ယောက် အသတ်မခံရခင်က ပေါင့်မိသားစုကို အမည်မသိ အင်အားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက် ချဉ်းကပ်လာခဲ့ပါတယ်။ ဖန်းကျဲ့က သူ့ကို ရှာဖွေဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပေမဲ့ မအောင်မြင်ခဲ့ပါဘူး။”</p> <p>‌</p> <p> </p> <p>“ပေါင့်မိသားစုရဲ့ အကြီးအကဲတွေနဲ့ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်တွေကို စစ်ဆေးမေးမြန်းပြီးတဲ့နောက်မှာ သူတို့နှစ်ယောက်ဟာ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်တုန်းက ဖေးယွင်ပြည်နယ်ကို အတူတူ သွားခဲ့ကြတယ်ဆိုတာ သိလိုက်ရပါတယ်။ သူတို့က တာအိုတံဆိပ်တစ်ခုကို ဖွင့်ဖို့အတွက် ဝေ့မိသားစုရဲ့ သွေးကို အသုံးချဖို့ ဝေ့မိသားစု မျိုးဆက်တွေကို သွားရောက်ဖမ်းဆီးခဲ့ကြတာပါ။”</p> <p> </p> <p>“ဆက်ပြောဦး”</p> <p> </p> <p>ကူကျွမ့်က တိုက်တွန်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ပေါင့်ချုံးဟွား အသတ်ခံရပြီးနောက်မှာတော့ တာအိုတံဆိပ်က အခိုးခံလိုက်ရပြီး ဝေ့မိသားစု မျိုးဆက်တွေလည်း ကယ်တင်ခံလိုက်ရပါတယ်။ နောက်ပိုင်းမှာ ကျွန်တော် ဖေးယွင်ပြည်နယ်က ယွင်ယင်းမြို့ကို သွားပြီး ဝေ့မိသားစုအကြောင်း စုံစမ်းခဲ့ပါတယ်...”</p> <p> </p> <p>“ဝေ့မိသားစုရဲ့ မျိုးဆက်တွေက ဘေးကင်းကင်းနဲ့ အိမ်ကို ပြန်ရောက်နေကြပြီ ဖြစ်ပြီး သူတို့နဲ့အတူ ပါလာတဲ့လူကတော့ ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းက ရွှီနင်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်”</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save