Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၀၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဓာတ်စွမ်းအင်မျိုး‌စေ့ - (၀)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဟယ့်မင်ယဲ့နှင့် ပြန်လည်ဆုံတွေ့ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>“ရွှီနင် ဟုတ်လား”</p> <p> </p> <p>ဂိုဏ်းတာဝန်ခံကျား၏ စကားကို ကြားလိုက်ရပြီးနောက် ကူကျွမ့်ထံမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားများ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ဂိုဏ်းတာဝန်ခံကျား၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ဖိနှိပ်လိုက်လေသည်။ ဂိုဏ်းတာဝန်ခံကျား၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့သွားပြီး အလွန်အမင်း ပြင်းထန်သော ဖိအားကို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ကူကျွမ့်၏ရှေ့တွင် သူသည် ဘာမှမပြောရဲချေ။</p> <p> </p> <p>“မင်း သေချာရဲ့လား”</p> <p> </p> <p>ကူကျွမ့်က ဂိုဏ်းတာဝန်ခံကျားကို ဒေါသထွက်နေသော မျက်နှာထားဖြင့် စိုက်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်၏ တည်ရှိမှုက ကူကျွမ့်ကို အတော်လေး စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေပြီးသားပင်။ ယခု ဖန်းကျဲ့ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းမှာ ရွှီနင်နှင့်ပင် သက်ဆိုင်နိုင်သည်ဟု ကြားလိုက်ရသောအခါ ကူကျွမ့်၏ရင်ထဲတွင် ဒေါသများ ပေါက်ကွဲထွက်လုမတတ် ဖြစ်သွားရလေသည်။</p> <p> </p> <p>“သေချာပါတယ်ခင်ဗျာ” ဂိုဏ်းတာဝန်ခံကျားက အလျင်အမြန် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီသတင်းကို အတည်ပြုနိုင်ဖို့အတွက် ကျွန်တော် ယွင်ယင်းမြို့အနှံ့ အကြိမ်ကြိမ် စုံစမ်းခဲ့တာပါ”</p> <p> </p> <p>ကူကျွမ့်က လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်ရာ လက်ဆစ်သံများ တဖျတ်ဖျတ် ထွက်ပေါ်လာသည်။ အကြီးအကဲ ကူကျွမ့်သည် ရွှီနင်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်အကောင်းဆုံးလူဖြစ်ကြောင်း ယုံကြည်သွားချေပြီ။</p> <p> </p> <p>ဂိုဏ်းတာဝန်ခံကျား၏ စုံစမ်းချက်အရ ဝေ့မိသားစု၏မျိုးဆက်များ ကယ်တင်ခံရပြီးနောက် အိမ်သို့ ဘေးကင်းစွာ ပြန်ရောက်လာခဲ့ကြကြောင်း သိရသည်။ ထိုသို့ ပြန်လာချိန်တွင် ရွှီနင်သည်လည်း သူတို့နှင့်အတူ ပါရှိနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤကိစ္စ၏နောက်ကွယ်တွင် ရွှီနင် ရှိနေနိုင်ခြေမှာ အလွန်ပင် မြင့်မားလှသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် ရွှီနင်သည် ဖုန်းချန်ကောကို သတ်နိုင်ခဲ့သည်ဆိုပါက သူသည် အနည်းဆုံး အစစ်အမှန်ပိုင်နက်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ဆိုလျှင် လွန်ခဲ့သော လဝက်ခန့်က သူသည် တံဆိပ်တော်နယ်ပယ် သို့မဟုတ် အစစ်အမှန်စိတ်ဆန္ဒနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေနိုင်ခြေ ရှိပေသည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ မီရှင်းယယ်က သူ့ကို တာအိုလက်နက်တစ်ခု ပေးထားမည်ဆိုလျှင် ပေါင့်ချုံးဟွား သို့မဟုတ် ဖန်းကျဲ့ကို သတ်ရန်မှာ သူ့အတွက် အလွန်လွယ်ကူသော ကိစ္စဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>‘ဖန်းကျဲ့ ပျောက်ကွယ်သွားတာက သေချာပေါက် သူ့လက်ချက်ပဲ ဖြစ်ရမယ်...’</p> <p> </p> <p>သက်သေ မရှိသော်လည်း ဤသည်မှာ တိုက်ဆိုင်မှုဟုဆိုရန်မှာမူ အလွန်လွန်ကဲနေချေပြီ။</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲ ကူကျွမ့်သည် ဤကဲ့သို့သော တိုက်ဆိုင်မှုများ တစ်ချိန်တည်းတွင် ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု မယုံကြည်ပေ။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် ဖန်းကျဲ့ ပျောက်ကွယ်သွားချိန်တွင် ရွှီနင်မှာ ဂိုဏ်းအတွင်း၌ မရှိဘဲ အမှန်တကယ်ပင် အပြင်သို့ ခရီးထွက်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဂိုဏ်းတာဝန်ခံကျား... မင်း ကောင်းကောင်း လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်”</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲ ကူကျွမ့်၏အသံမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် တည်ငြိမ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ဂိုဏ်းတာဝန်ခံကျားမှာ တစ်ကိုယ်လုံး ချမ်းစိမ့်သွားရလေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါက ကျွန်တော့်တာဝန်ပါခင်ဗျာ” ဂိုဏ်းတာဝန်ခံကျားက အမြန်ခေါင်းငုံ့လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲကူကျွမ့်က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လက်ကောက်ဝတ်ကို လှည့်လိုက်ရာ ကြွေပုလင်းလေးတစ်လုံး လက်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါက မင်းအတွက် ဆုလာဘ်ပဲ... ပြန်တော့။ မှတ်ထား... ဒီကိစ္စကို ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောနဲ့။ မင်း ဘာမှမသိသလိုပဲ နေလိုက်”</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်ကဲ့... ဟုတ်ကဲ့ပါ...” ဂိုဏ်းတာဝန်ခံကျားက အလျင်အမြန် တုံ့ပြန်ကာ နောက်သို့ဆုတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူသည် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားဟန်ဖြင့် “ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အကြီးအကဲ...” ဟု ပြောလိုက်ပြီး အခန်းထဲမှ ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>အခန်းထဲတွင် ကူကျွမ့်တစ်ယောက်တည်း ပြန်လည်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဖန်းကျဲ့...” ကုကျွမ့်၏မျက်လုံးများမှာ အေးစက်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ဖန်းကျဲ့မှာ သေဆုံးသွားနိုင်ခြေရှိကြောင်းကို သူ နားလည်ထားလေသည်။</p> <p> </p> <p>“ရွှီနင်...”</p> <p> </p> <p>ကူကျွမ့်သည် ရွှီနင်ကို အလွန်မုန်းတီးနေချေပြီ။</p> <p> </p> <p>ဤအချက်ကို သိလိုက်ရသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ရွှီနင်ကို ချက်ချင်း သတ်ပစ်ချင်စိတ်များ ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>‘ရွှီနင်ကိုယ်တိုင် မဟုတ်ရင်တောင် သူက ဒီကိစ္စမှာ ပါဝင်ပတ်သက်နေတာ သေချာတယ်...’</p> <p> </p> <p>ကူကျွမ့်သည် ဖန်းကျဲ့၏အခြေအနေကို ရွှီနင်ထံမှ မည်သို့စုံစမ်းရမည်ကို စဉ်းစားနေသည်။</p> <p> </p> <p>‘ရွှီနင်က ဖုန်းချန်ကောကို သတ်နိုင်ခဲ့တာဆိုတော့ သူ့မှာ တာအိုလက်နက်ရှိရမယ်... ပြီးတော့ သူက အစစ်အမှန်ပိုင်နက်နယ်ပယ်မှာလည်း ရောက်နေရမယ်...’</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်နှင့်ပတ်သက်သည့် ကူကျွမ့်၏ခန့်မှန်းချက်မှာ အခြေခံအားဖြင့် မှန်ကန်နေသော်လည်း အချို့နေရာများတွင် လွဲချော်မှုများ ရှိနေသေးသည်။</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်က ဖုန်းချန်ကောကို သတ်လိုက်သည်ဆိုသော သတင်းမှာ မှန်ကန်သော်လည်း ဖုန်းချန်ကောမှာ တာအိုနယ်ပယ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် ခြေတစ်လှမ်းအလိုသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း သတင်းမှာမူ လူအများသိရှိခြင်း မရှိသေးချေ။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် ကုကျွမ့်က ရွှီနင်၏တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ အစစ်အမှန်ပိုင်နက်နယ်ပယ်၏ အမြင့်ဆုံးအဆင့်တွင်သာ ရှိသည်ဟု ထင်မှတ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>‘ငါက အစစ်အမှန်ပိုင်နက်နယ်ပယ်ထဲမှာ နေလာတာ ကြာပြီ... တာအိုနယ်ပယ်ကို တက်လှမ်းဖို့ ခြေတစ်လှမ်းပဲ လိုတော့တာ။ ဒါ့အပြင် ငါ့မှာလည်း တာအိုလက်နက် ရှိနေတာပဲ။ အခွင့်အရေးသာ ရမယ်ဆိုရင် ရွှီနင်ကို သတ်ဖို့က မခက်ဘူး...’</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲ ကူကျွမ့်က တွေးတောနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>‘ဒါပေမဲ့... ငါ့ရည်ရွယ်ချက်က သူ့ကို တိုက်ရိုက်သတ်ဖို့ မဟုတ်ဘူး။ သူ့ကို အရှင်ဖမ်းပြီး ဖန်းကျဲ့ရဲ့အခြေအနေကို မေးမြန်းရမယ်...’</p> <p> </p> <p>ဖန်းကျဲ့မှာ အသတ်ခံလိုက်ရနိုင်ကြောင်း သိထားသော်လည်း အကြီးအကဲကူကျွမ့်တွင် မျှော်လင့်ချက်အနည်းငယ် ရှိနေသေးသည်။</p> <p> </p> <p>‘ငါ့အင်အားတစ်ခုတည်းနဲ့ သူ့ကို အရှင်ဖမ်းဖို့က ခက်ခဲလိမ့်မယ်။ ဘေးကင်းဖို့အတွက် ငါ အကူအညီ ရှာရမယ်...’</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲ ကုကျွမ့်၏မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သော အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သူသည် အင်္ကျီလက်ကို ခါယမ်းကာ အခန်းထဲမှ ထွက်ခွာခဲ့ပြီး အကြီးအကဲတောင်ထိပ်မှ ဆင်းလာခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဖန်းကျဲ့နှင့်ပတ်သက်သည့် သတင်းများ ရရှိသော်လည်း အကြီးအကဲ ကူကျွမ့်သည် သွမ့်ချင်းဟွေးအား အစီရင်ခံရန် မှာကြားချက်ကို မလိုက်နာခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် ရွှီနင်အား တိုက်ခိုက်မည့်ကိစ္စကို လျှို့ဝှက်ထားရန် လိုအပ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်တွင် ရွှီနင်သည် ကူကျွမ့်၏ပစ်မှတ်ထားခြင်း ခံနေရသည်ကို မသိရှိသေးပေ။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သိရှိခဲ့လျှင်ပင် ရွှီနင်မှာ ထိတ်လန့်သွားမည် မဟုတ်ပါချေ။ သူသည် အစစ်အမှန်ပိုင်နက်နယ်ပယ်၏ အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေရုံသာမက ရေမီးနှစ်သွယ်မူလကျမ်းစာကိုလည်း ကျင့်ကြံထားသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် လျှို့ဝှက်နည်းစနစ် လေးခုကို အဆင့်ကိုးအထိ လေ့ကျင့်ထားပြီး တာအိုလက်နက် လက်ကာကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားလေသည်။</p> <p> </p> <p>တာအိုလက်နက်ကိုင်ဆောင်ထားသော တစ်ဝက်တစ်ပျက်တာအိုနယ်ပယ် ပညာရှင်တစ်ဦးပင်လျှင် သူ့ကို ယှဉ်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>အိမ်ထဲတွင်…</p> <p> </p> <p>ဝုန်း...</p> <p> </p> <p>ကြည်လင်ပြီး သန့်စင်သော ဆေးလုံးတစ်လုံးသည် ရွှီနင်၏ရှေ့ရှိ ဆေးဖိုထဲမှ ပျံထွက်လာသည်။ ရွှီနင်က ၎င်းကို လှမ်းဖမ်းလိုက်ရာ လက်ထဲတွင် ပူနွေးသော အငွေ့အသက်ကို ခံစားလိုက်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>‘ဒါက နှလုံးမဲ့ဆေးလုံးလား...’</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်သည် ဤဆေးလုံးကို ဖော်စပ်ရန်အတွက် လိုအပ်သော ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းများကို ရက်ပေါင်းများစွာ စုဆောင်းခဲ့ရပြီး ခြောက်ကြိမ်မြောက် ကြိုးစားမှုတွင်မှ အောင်မြင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>‘ဒီနှလုံးမဲ့ဆေးလုံးကို ဖော်စပ်ရတာက တကယ်ကို ခက်ခဲတာပဲ...’</p> <p> </p> <p>နှလုံးမဲ့ဆေးလုံးသည် ထူးခြားဆန်းပြားသော ဆေးဖော်စပ်သူများအတွက် သီးသန့်ဆေးလုံးဖြစ်သော်လည်း ရွှီနင်မှာ မှင်ရောင်လဆေးကျမ်းကို အဆင့်ကိုးအထိ လေ့ကျင့်ထားသော်လည်း ငါးကြိမ်တိုင်တိုင် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းကပင် ဤဆေးလုံးကို အောင်မြင်အောင် ဖော်စပ်ရန် မည်မျှခက်ခဲကြောင်း ပြသနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>‘ငါ့မှာ ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်း လေးစုံ ကျန်သေးတယ်... နောက်ထပ် နှလုံးမဲ့ဆေးလုံး တစ်လုံးလောက် ထပ်ပြီး ဖော်စပ်ကြည့်ရမယ်...’</p> <p> </p> <p>ယခု ဆေးလုံးတစ်လုံး အောင်မြင်သွားပြီဖြစ်ရာ သူသည် စိတ်အားတက်ကြွနေသည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ နောက်ထပ်တစ်လုံး ထပ်မံရရှိခဲ့လျှင် အနာဂတ်အရေးပေါ်အခြေအနေများအတွက် အဆင်သင့် ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>သို့နှင့် ရွှီနင်သည် ပစ္စည်းများကို ထပ်မံထည့်လိုက်သည်။ နောက်ထပ်တစ်ကျော့ပြန် ဖော်စပ်ပြီးနောက် ကျန်ရှိနေသော လေးစုံကို အသုံးပြုကာ နောက်ထပ်နှလုံးသားမဲ့ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ရွှီနင် အောင်မြင်စွာ ဖော်စပ်နိုင်ခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ရိုးရာဆေးဖော်စပ်နည်း ဖြစ်ဖြစ်၊ ထူးခြားဆန်းပြားတဲ့ ဆေးဖော်စပ်နည်း ဖြစ်ဖြစ်... နှစ်မျိုးလုံးက တကယ်ကို နက်ရှိုင်းလှတာပဲ”</p> <p> </p> <p>မတူညီသော သဘောတရားများရှိသည့် ဆေးဖော်စပ်နည်း နှစ်မျိုးလုံးကို တတ်မြောက်ပြီးနောက် ရွှီနင်သည် ဆေးဝါးများနှင့်ပတ်သက်သည့် နားလည်မှုမှာ ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>‘ငါ တာအိုနယ်ပယ်ကျင့်စဉ်ကို သိရှိပြီးပြီဆိုတော့ နောက်ထပ်လုပ်ရမှာက လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်အသစ် နှစ်ခုကို အဆင့်ကိုးအထိ မြှင့်တင်ဖို့နဲ့ မူလဓာတ်စေ့တွေကို စုစည်းဖို့ပဲ...’</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်သည် ယခင်က တာအိုနယ်ပယ်နည်းလမ်းကို ရေးထိုးရန် ကြိုးစားခဲ့ဖူးသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ထူးဆန်းသည်မှာ သူ မအောင်မြင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ရွှီနင်၏ပါရမီ မပြည့်စုံ၍ မဟုတ်ဘဲ တာအိုနယ်ပယ်နည်းလမ်းမှာ သိုင်းပညာနည်းစနစ်တစ်ခု မဟုတ်ဘဲ နည်းလမ်းတစ်ခုသာ ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ရွှီနင် နားလည်သွားပြီးနောက် တာအိုနယ်ပယ်နည်းလမ်းမှာ သိုင်းပညာမျက်နှာပြင်တွင် ပေါ်မလာခဲ့သော်လည်း သိုင်းပညာမျက်နှာပြင်မှာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်က အစစ်အမှန်ပိုင်နက်နယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းပြီးနောက် ရေမီးနှစ်သွယ်မူလကျမ်းစာဘေးရှိ “+” အမှတ်အသားမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းသည် ရေမီးနှစ်သွယ်မူလကျမ်းစာကို အမြင့်ဆုံးအထိ ကျင့်ကြံပြီးဖြစ်ရာ ထပ်မံမြှင့်တင်၍ မရတော့ကြောင်း ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် တာအိုနယ်ပယ်နည်းလမ်းကို နားလည်ပြီးနောက်တွင်မူ “+” အမှတ်အသားမှာ ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါ ထိုနေရာတွင် ‘ရေမီးနှစ်သွယ်မူလကျမ်းစာ (ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် နဝမအဆင့် - အစစ်အမှန်ပိုင်နက်နယ်ပယ် [ဓာတ်စွမ်းအင်မျိုးစေ့ - ၀] +’ ဟု ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းသည် ရွှီနင်အတွက် ဆက်လက်မြှင့်တင်ရန် နည်းလမ်းရှိနေပြီဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် မြှင့်တင်ရန် နည်းလမ်းရှိသော်လည်း ရွှီနင်သည် နောက်ထပ်ပြဿနာတစ်ခုနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်။ ၎င်းမှာ သူသည် စွမ်းအင်ယူနစ် အမြောက်အမြား လိုအပ်နေခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>သူသည် ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် လျှို့ဝှက်နည်းစနစ် နှစ်ခုကိုလည်း သင်ယူရဦးမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့ကို အဆင့်ကိုးအထိ မြှင့်တင်ရန်အတွက် စွမ်းအင်ယူနစ် ၃၀,၀၀၀ ကျော် လိုအပ်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် မူလဓာတ်စေ့ တစ်စေ့ကို စုစည်းရန်အတွက် စွမ်းအင် ၂၅,၀၀၀ ကုန်ကျမည်ဖြစ်ပြီး ဓာတ်စေ့ခြောက်စေ့လုံးအတွက်ဆိုလျှင် စွမ်းအင် ၁၅၀,၀၀၀ အထိ ကုန်ကျပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ဤမျှလောက် များပြားသော ပမာဏကို ရရှိရန်အတွက် ဆေးလုံးများ ဖော်စပ်ကာ ရောင်းချနေလျှင်ပင် အချိန်အတော်ကြာ လိုအပ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>စွမ်းအင် ၁၈၀,၀၀၀ ဆိုသည်မှာ မီရှင်းယယ်၊ ကူကျွမ့် သို့မဟုတ် ယွမ်ချန်တို့ကဲ့သို့ အကြီးအကဲများသာ ပိုင်ဆိုင်နိုင်သည့် အရင်းအမြစ်ပမာဏမျိုး ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် မူလဓာတ်စေ့ ခြောက်စေ့နှင့်အတူ တစ်ဝက်တစ်ပျက် တာအိုနယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းရန်အတွက် မီရှင်းယယ်၏စုဆောင်းထားသမျှ အရာအားလုံးကို ပေးရန် သူ မတောင်းဆိုနိုင်ပါချေ။</p> <p> </p> <p>‘တကယ်လို့ တခြားနည်းလမ်း မရှိတော့ဘူးဆိုရင် အချိန်ယူပြီးတော့ပဲ စွမ်းအင်တွေကို စုဆောင်းရတော့မယ်...’</p> <p> </p> <p>ဆေးလုံးများရောင်းချခြင်းမှာ အချိန်ကြာမြင့်သော်လည်း စိတ်ချရသော နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းသည် ရွှီနင်အတွက် နောက်ဆုံးသော အားကိုးရာပင်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ရွှီနင်မှာမူ လိုအပ်သည့်စွမ်းအင်များကို တစ်ခါတည်း ဖြည့်တင်းနိုင်ရန်အတွက် အရင်းအမြစ် အမြောက်အမြားကို ရရှိလိုနေဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ရှန့်ပြည်နယ်မှ လူများမှာ သူ့အတွက် ကြီးမားသော ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ့အင်အားကို မြှင့်တင်နိုင်မှသာ မသေချာသော အခြေအနေများကို ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ ကိုင်တွယ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>‘မြူမှောင်ချောက်နက်ကြီးကို အရင်သွားရမလား...’</p> <p> </p> <p>‘တကယ်လို့ ငါ မိစ္ဆာသားရဲကျမ်းစာထဲကို ထပ်ဝင်နိုင်မယ်ဆိုရင် ရွှီးဟူကျွင်းနဲ့ မီးခိုးရောင်လေးတို့က ငါ့ကို ကူညီပေးနိုင်လိမ့်မယ်။ မိစ္ဆာသားရဲကျမ်းစာထဲမှာ အရင်းအမြစ်တွေ အများကြီး ရှိတာပဲဟာ...’</p> <p> </p> <p>ရွှီနင် တွေးတောကာ မိစ္ဆာသားရဲကျမ်းစာထဲမှ စွမ်းအင်အရင်းအမြစ်များကို ရှာဖွေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ထိုသို့မလုပ်မီ ရွှီနင်သည် မီရှင်းယယ်နှင့် အရင်ဆွေးနွေးရဦးမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လတ်တလောတွင် သူ၏တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ မြင့်မားနေပြီး ဂိုဏ်း၏အဓိကအဖွဲ့ဝင် ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းတွင် စီမံစရာကိစ္စများစွာ ရှိနေသဖြင့် ရွှီနင်အနေဖြင့် သူ့ကို ကူညီပေးရပေမည်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် ရွှီနင်သည် နှလုံးမဲ့ဆေးလုံး၏အာနိသင်ကို သိရှိနိုင်ရန် ချူယဲ့ယန်ကိုလည်း တိုက်ကျွေးကြည့်ရဦးမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက်တွင်တော့ ရွှီနင်သည် ကျန်ရှိနေသော ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းများကို အသုံးပြုကာ ဆေးလုံးအချို့ကို ဖော်စပ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်သည် တောင်ထိပ်သို့ သွားရန် ပြင်နေစဉ်မှာပင် ဟယ့်မင်ယဲ့မှာ ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းသို့ ပြန်ရောက်နေပြီဖြစ်ကြောင်းနှင့် တပည့်ရင်းများ၏တောင်ထိပ်တွင် ရှိနေကြောင်း တပည့်တစ်ဦးထံမှ ကြားလိုက်ရသည်။ ၎င်းကို ကြားလိုက်သောအခါ ရွှီနင်သည် စိတ်ပြောင်းသွားပြီး စီနီယာဖြစ်သူ ဟယ့်မင်ယဲ့ကို အရင်သွားတွေ့ရန် ပြင်ဆင်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်သည် တပည့်ရင်းများတောင်ထိပ်ရှိ ဟယ့်မင်ယဲ့၏ခြံဝင်းသို့ သွားခဲ့သည်။ တံခါးဝတွင် ဟယ့်မင်ယဲ့၏ခြံဝင်းထဲမှ ဓားကိုင်ထားသည့် လူငယ်နှစ်ဦးကို ရွှီနင် တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ဟယ့်မင်ယဲ့ မထွက်ခွာမီ သူတို့မှာ သာမန်လူသားနယ်ပယ်တွင်သာ ရှိသေးသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ နှစ်ဦးလုံးမှာ ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းမှာ ဟယ့်မင်ယဲ့ ပြန်ရောက်လာပြီးနောက် သူတို့ကို သင်ကြားပေးလိုက်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>“ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုရွှီ...”</p> <p> </p> <p>သူတို့နှစ်ဦးမှာ ရွှီနင်ကို မြင်လိုက်ရသော်လည်း အံ့အားသင့်ဟန် မရှိချေ။ သူတို့မှာ ရွှီနင်ကို စောင့်နေကြသည်နှင့်ပင် တူလှသည်။</p> <p> </p> <p>“ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုဟယ့် ပြန်ရောက်လာတုန်းက ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုရွှီကို လာရှာမလို့ပါပဲ... ဒါပေမဲ့ ဂိုဏ်းတူအစ်ကို ကျင့်ကြံနေတယ်ဆိုတာ သိလို့ မနှောင့်ယှက်တော့တာပါ။ အစ်ကို ကျင့်ကြံရာက ထွက်လာရင် သူ့ဆီကို သေချာပေါက် လာလိမ့်မယ်ဆိုတာ သူသိနေတာမို့လို့ အိမ်ထဲမှာ စောင့်နေပါတယ်” ဓားကိုင်ထားသည့်လူငယ်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ပြုံးလိုက်ပြီး “နားလည်ပါပြီ” ဟု ပြောကာ ဗီလာထဲသို့ ဝင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်တွင် ရွှီနင်သည် ဟယ့်မင်ယဲ့၏အငွေ့အသက်ကို ခံစားနေရပြီ ဖြစ်သည်။ ဟယ့်မင်ယဲ့သည်လည်း ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် နဝမအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဂိုဏ်းတူညီလေး...”</p> <p> </p> <p>ဟယ့်မင်ယဲ့သည် အပြင်သို့ ထွက်ကာ သူ့ကို ကြိုဆိုလိုက်သည်။ ရွှီနင် ရောက်လာချိန်တွင် ဟယ့်မင်ယဲ့သည်လည်း ရွှီနင်၏အငွေ့အသက်ကို အာရုံခံမိလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဂိုဏ်းတူအစ်ကို...”</p> <p> </p> <p>အချိန်အတော်ကြာ မတွေ့ရပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦးမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်ကာ ရင်းနှီးစွာ ပြုံးလိုက်ကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>“အစစ်အမှန်ပိုင်နက်နယ်ပယ်ကို ရောက်ရှိခဲ့တဲ့အတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ် အစ်ကိုကြီး...”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်က လက်ယှက်ကာ ဂုဏ်ပြုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဂိုဏ်းတူညီလေးကလည်း နောက်နေပြန်ပြီ...”</p> <p> </p> <p>ဟယ့်မင်ယဲ့က ရှေ့သို့ လှမ်းလာပြီး ပြေားလိုက်သည်။ “မင်း ဖုန်ချန်ကောကို သတ်ခဲ့တာနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် ငါက မင်းရဲ့နောက်မှာ အဝေးကြီး ကျန်နေပါသေးတယ်”</p> <p> </p> <p>ဟယ့်မင်ယဲ့၏လေသံထဲတွင် မနာလိုမှုများမရှိဘဲ ဝမ်းသာပီတိ ဖြစ်နေဟန်သာ ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>“အစ်ကိုကြီး... ဂိုဏ်းကနေ ခဏလောက် ထွက်သွားခဲ့တာဆိုတော့ ဘယ်နေရာတွေကို သွားဖြစ်ခဲ့လဲ... ထူးထူးခြားခြားတွေကော တွေ့ခဲ့လား”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်က မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ငါ ချောက်နက်ကြီးမြောက်ပိုင်းက ပြည်နယ် ၁၇ ခုရဲ့ တစ်ဝက်လောက်ကို လှည့်ပတ်ခဲ့တာလေ။ ငါ့ရဲ့စိတ်စွမ်းအားကို လေ့ကျင့်နိုင်ခဲ့သလို သိုင်းပညာပိုင်းမှာလည်း အများကြီး တိုးတက်လာတယ်။ ကဲ... လာပါဦး... နောက်ဖေးခြံထဲမှာ စကားတွေ အေးအေးဆေးဆေး ပြောကြတာပေါ့”</p> <p> </p> <p>သူတို့နှစ်ဦးတွင် အချင်းချင်း ပြောစရာစကားများစွာ ရှိနေကြလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save