Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၀၇)</h2> <h2 style="text-align: center;">မီးခိုးရောင်လေးနှင့် ပြန်လည်ဆုံတွေ့ခြင်းနှင့်</h2> <h2 style="text-align: center;">သန့်စင်ခြင်းကို ကူညီပေးခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ရွှီနင်သည် သိုင်းပညာမျက်နှာပြင်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>စွမ်းအင်ယူနစ် နှစ်သောင်းကျော် ကျန်ရှိနေသေးသည်။</p> <p> </p> <p>‘တာအိုနယ်ပယ်ကို အဆင့်တက်ဖို့ စွမ်းအင်ဘယ်လောက်လိုမလဲ ကြည့်ရသေးတာပေါ့...’</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်သည် “+” သင်္ကေတကို ထပ်မံနှိပ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>တာအိုနယ်ပယ်သို့ အဆင့်တက်ခြင်းသည် တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့် ပြီးမြောက်သော အဆင့်တက်ခြင်းဖြစ်ပြီး ရွှီနင်ရရှိလိုက်သော အဖြေမှာ စွမ်းအင်ယူနစ် သုံးသိန်း ဖြစ်ချေသည်။</p> <p> </p> <p>‘မျှော်လင့်ထားတာထက်တော့ ပမာဏက နည်းနေပါလား...’</p> <p> </p> <p>စွမ်းအင်ယူနစ် သုံးသိန်းဆိုသည်မှာ မရနိုင်သော ကိန်းဂဏန်းတစ်ခုတော့ မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူသည် စွမ်းအင်ယူနစ် နှစ်သိန်းကို ရရှိထားပြီးဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလော။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါ တာအိုနယ်ပယ်မှာ သူ့ရှေ့မှောက်တွင်သာ ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ရွှီနင်တစ်ယောက် ပို၍ စိတ်အေးလက်အေး ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>‘မြူမှောင်ချောက်နက်ကြီးဆီကို သွားရမယ်။’</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်သည် ဂူထဲမှ ထွက်လာခဲ့ပြီးနောက် ရှောင်ဟေးကိုရှာကာ သူ့အား မြူမှောင်ချောက်နက်ကြီးဆီသို့ သယ်ဆောင်သွားစေလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>မြူမှောင်ချောက်နက်ကြီးအတွင်း၌ နေရောင်ခြည်မှာ ရှားပါးလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>‘ငါ ဒီကိုနောက်ဆုံးလာခဲ့တာ တစ်နှစ်လောက်တောင် ရှိနေပြီပဲ၊ မီးခိုးရောင်လေးကတော့ မိစ္ဆာသားရဲကျမ်းကို အောင်မြင်အောင် မသန့်စင်နိုင်သေးဘူးထင်ပါရဲ့...’</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်သည် မိစ္ဆာသားရဲကျမ်းကို အောင်မြင်စွာ သန့်စင်ပြီးသည်နှင့် မီးခိုးရောင်လေးက သူ့ထံသို့ ဦးစွာလာရောက်ရှာဖွေရန် သဘောတူညီချက် လုပ်ထားခဲ့ဖူးလေသည်။</p> <p> </p> <p>အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ မည်သည့် သတင်းအစအနမျှ မရသေးခြင်းက မီးခိုးရောင်လေးတစ်ယောက် မိစ္ဆာသားရဲကျမ်းကို သန့်စင်နေဆဲဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြနေပေသည်။</p> <p> </p> <p>‘မီးခိုးရောင်လေးက မိစ္ဆာသားရဲကျမ်းကို သန့်စင်နေတဲ့အချိန် ငါသူတို့ကိုရှာချင်ရင် ဒီနေရာကိုလာပြီး ငါ့စိတ်ဝိညာဉ်အငွေ့အသက်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ဖို့ အရင်တစ်ခေါက်တုန်းက ရွှီးဟူကျွင်း ပြောဖူးတယ်။’</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်သည် ရှောင်ဟေးကို ပြန်လွှတ်လိုက်ပြီး သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်အငွေ့အသက်များကို စတင်ထုတ်လွှတ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ခေတ္တအကြာတွင် ရွှီနင်သည် မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမျှ မရရှိခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>“ဘာလို့ ဘာတုံ့ပြန်မှုမှ မရတာပါလိမ့်။”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင် ဇဝေဇဝါဖြစ်နေစဉ်မှာပင် သူ၏ဘေးနားရှိ ဟင်းလင်းပြင်မှာ ရုတ်တရက် ပုံပျက်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်သည် ထိုအရာကို မြင်လိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်းပင် ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“စီနီယာ ရွှီးဟူကျွင်း။”</p> <p> </p> <p>ခေတ္တမျှ ကိုယ်အလေးချိန်မဲ့သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီးနောက် ရွှီနင်သည် မိစ္ဆာသားရဲကျမ်းထဲသို့ တစ်ဖန် ရောက်ရှိသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာသားရဲကျမ်းထဲတွင် ရွှီးဟူကျွင်းသည် ၎င်း၏ကြီးမားသောခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဖြန့်ကျက်ထားသော အတောင်ပံကြီးများဖြင့် ရွှီနင်ကို စိုက်ကြည့်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်း၏မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုနှင့် ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p> </p> <p>“ရွှီနင်၊ မင်းက တစ်ဝက်တစ်ပျက်တာအိုနယ်ပယ်အဆင့် သိုင်းပညာရှင်အဖြစ်ကိုတောင် ရောက်သွားပြီလား။”</p> <p> </p> <p>ရွှီးဟူကျွင်းက နှုတ်ခမ်းကို မဖွင့်ခဲ့သော်လည်း ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သော အသံတစ်ခုက ရွှီနင်၏နားထဲသို့ တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက်လာလေသည်။</p> <p> </p> <p>ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က ရွှီးဟူကျွင်းနှင့် ရွှီနင်တို့ စကားပြောဆိုခဲ့စဉ်က မီးခိုးရောင်လေးကို ဂရုစိုက်နေရသဖြင့် စိတ်ဝိညာဉ်အသိအာရုံမှတစ်ဆင့် ပြောဆိုခဲ့ကြသော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ အသံဖြင့် တိုက်ရိုက်ဆက်သွယ်လာခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>အသံဖြင့် ဆက်သွယ်ခြင်းသည် ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် လူသားသိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်အတွက် မခက်ခဲလှသော်လည်း မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်အတွက်မူ မလွယ်ကူသောကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်ပါတယ်၊ ကျွန်တော် ဓာတ်စွမ်းအင်မျိုး‌စေ့ ခြောက်စေ့ကို စုစည်းနိုင်ခဲ့ပါပြီ။”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်က အမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဓာတ်စွမ်းအင်မျိုး‌စေ့ ခြောက်စေ့တောင်လား။”</p> <p> </p> <p>ရွှီးဟူကျွင်းက ခေါင်းကိုငုံ့ကာ ရွှီနင်အနီးသို့ တိုးကပ်လာလေသည်။</p> <p> </p> <p>အမှန်တကယ်တော့ ရွှီနင် သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်အငွေ့အသက်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီးသည်နှင့် ရွှီးဟူကျွင်းက ချက်ချင်း သတိထားမိခဲ့သော်လည်း ရွှီနင်၏ ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်ကို အတိအကျ အတည်ပြုရန် မဝံ့ရဲခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်၏ အငွေ့အသက်က အားကောင်းလှသော်လည်း သူသည် တစ်ဝက်တစ်ပျက်တာအိုနယ်ပယ်အဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု ရွှီးဟူကျွင်း မထင်မှတ်ထားခဲ့မိချေ။</p> <p> </p> <p>အကြိမ်ကြိမ် အတည်ပြုပြီးမှသာ ရွှီနင်၏ ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်ကို အသိအမှတ်ပြုခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“မင်းရဲ့ကျင့်ကြံတဲ့အမြန်နှုန်းက ရှီဖုန်းရွှိထက်တောင် ပိုမြန်နေသေးတယ်။”</p> <p> </p> <p>ရွှီးဟူကျွင်းက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ “ဒါ့အပြင် ရှီဖုန်းရွှိက စွမ်းအင်မျိုးစေ့ သုံးခုကိုပဲ စုစည်းနိုင်ခဲ့တာ၊ မင်းကတော့ ခြောက်ခုတောင် စုစည်းနိုင်ခဲ့တယ်။ မင်းက အဲဒီတုန်းက ရှီဖုန်းရွှိထက်တောင် ပိုပြီး အစွမ်းထက်နေသေးတယ်။”</p> <p> </p> <p>ရွှီးဟူကျွင်း၏ အသံဖြင့်ဆက်သွယ်မှုသည် ၎င်း၏သွေးမျိုးဆက်စွမ်းအင်ဖြင့် ဖန်တီးထားခြင်းဖြစ်ရာ သူ၏ခံစားချက်များကို ခံစားရလေသည်။</p> <p> </p> <p>“မင်း တကယ့်တာအိုနယ်ပယ်သိုင်းပညာရှင်အဆင့်ကို ရောက်သွားပြီး ဝမ်ရှန့်ပြည်နယ်ကို သွားတဲ့အခါ ရှီဖုန်းရွှိနဲ့ တကယ်ဆုံတွေ့ရနိုင်တယ်။”</p> <p> </p> <p>ရွှီးဟူကျွင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် လွမ်းဆွတ်တမ်းတနေသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာလေသည်။</p> <p> </p> <p>ချောက်နက်မြောက်ပိုင်းရှိ ပြည်နယ်ဆယ့်ခုနစ်ခုမှ ရှီဖုန်းရွှိ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်းသုံးရာနီးပါး ရှိနေပြီဖြစ်သော်လည်း တာအိုနယ်ပယ်သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး၏ သက်တမ်းမှာ ဤမျှထက် များစွာပိုရှည်ကြာပေသည်။</p> <p> </p> <p>“စီနီယာ ရွှီးဟူကျွင်း၊ မီးခိုးရောင်လေးရော ဘယ်မှာလဲ။”</p> <p> </p> <p>ခေတ္တမျှ စကားစမြည်ပြောပြီးနောက် ရွှီနင်သည် မီးခိုးရောင်လေး၏ အခြေအနေကို မေးမြန်းလိုက်သည်။ “မီးခိုးရောင်လေးက ဒီမပြည့်စုံတဲ့ မိစ္ဆာသားရဲကျမ်းကို မသန့်စင်ရသေးဘူးလား။”</p> <p> </p> <p>“မပြီးသေးဘူး။”</p> <p> </p> <p>ရွှီးဟူကျွင်းက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ “နောက်ဆုံးအဆင့်ကို ရောက်နေပြီဆိုပေမယ့် သခင်လေးက အောင်မြင်အောင် မလုပ်နိုင်သေးဘူး။”</p> <p> </p> <p>“အဲဒီလိုကိုး...”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>“ရွှီနင်၊ မင်းက မိစ္ဆာသားရဲကျမ်းထဲကို သခင်လေးဆီ လာလည်ဖို့ ပြန်လာတာလား။”</p> <p> </p> <p>ရွှီးဟူကျွင်းက မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“အကုန်လုံးတော့ မဟုတ်ပါဘူး။”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်က ပြောလိုက်သည်။ “ဝမ်ရှန့်ပြည်နယ်က လူတချို့က မိစ္ဆာသားရဲကျမ်းကို ပစ်မှတ်ထားနေကြပြီး အခု ဒီကိုလာနေပြီဆိုတာ သတိပေးချင်လို့ လာခဲ့တာပါ။”</p> <p> </p> <p>“ဘာ။”</p> <p> </p> <p>ရွှီးဟူကျွင်း၏ မျက်နှာမှာ ရုတ်တရက် ကြောက်လန့်သွားပုံပေါ်သည်။ “မင်း သေချာလို့လား။”</p> <p> </p> <p>“သေချာတာပေါ့။”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်သည် ဝမ်ရှန့်ပြည်နယ်မှ လူများအကြောင်းကို ရွှီးဟူကျွင်းအား ပြောပြလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ရွှီးဟူကျွင်း ကြားပြီးနောက် ၎င်း၏ကြီးမားသော မျက်လုံးများထဲတွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“သားရဲထိန်းကျောင်းသူက မိစ္ဆာသားရဲကျမ်းကို ချောက်နက်မြောက်ပိုင်းက ပြည်နယ်ဆယ့်ခုနစ်ခုမှာ စွန့်ပစ်ခဲ့တယ်ဆိုတဲ့ သတင်းက ဝမ်ရှန့်ပြည်နယ်တစ်ခုလုံးကို ပျံ့နှံ့သွားပုံရတယ်...”</p> <p> </p> <p>ရွှီးဟူကျွင်းက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “အဲဒီသားရဲထိန်းကျောင်းသူက ဝမ်ရှန့်ပြည်နယ်မှာ တော်တော်လေး နာမည်ကြီးတယ်။ စွန့်ပစ်ခံထားရတဲ့ မိစ္ဆာသားရဲကျမ်းဆိုရင်တောင် သာမန် တာအိုနယ်ပယ်သိုင်းပညာရှင်တွေအတွက်တော့ အရမ်းကို ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့အရာပဲ။”</p> <p> </p> <p>“စီနီယာ ရွှီးဟူကျွင်း၊ လက်ရှိ မိစ္ဆာသားရဲကျမ်းက တာအိုနယ်ပယ်သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်ရဲ့ အာရုံခံနိုင်စွမ်းကို ရှောင်ကွင်းနိုင်ပါ့မလား။”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်က ဤကိစ္စအတွက် စိုးရိမ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းက မီးခိုးရောင်လေး၏ လုံခြုံရေးနှင့် တိုက်ရိုက် သက်ဆိုင်နေပေသည်။</p> <p> </p> <p>“ခက်ခဲလိမ့်မယ်။”</p> <p> </p> <p>ရွှီးဟူကျွင်း၏ နဖူးပေါ်ရှိ အမှတ်အသားများ တွန့်ချိုးသွားလေသည်။ “လောလောဆယ် မိစ္ဆာသားရဲကျမ်းက တာအိုနယ်ပယ်သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်ကို ပုန်းကွယ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ တကယ်လို့ တာအိုနယ်ပယ်သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်သာ မိစ္ဆာသားရဲကျမ်းနားကို ချဉ်းကပ်လာမယ်ဆိုရင် တစ်ခုခု ထူးခြားနေတာကို သေချာပေါက် သတိထားမိလိမ့်မယ်။”</p> <p> </p> <p>“ဒါဆို ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ။”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်က ထပ်မံမေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“တာအိုနယ်ပယ်သိုင်းပညာရှင်ရဲ့ အာရုံခံနိုင်စွမ်းကနေ ရှောင်ကွင်းဖို့ တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းက မိစ္ဆာသားရဲကျမ်းကို အပြည့်အဝ သန့်စင်ဖို့ပဲ။”</p> <p> </p> <p>ရွှီးဟူကျွင်းက ပြောသည်။ “အဲဒါကမှ မိစ္ဆာသားရဲကျမ်းကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်မယ့် တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းပဲ။”</p> <p> </p> <p>“ဒါက တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းလား...”</p> <p> </p> <p>ဤအခြေအနေများအောက်တွင် ရွှီနင်လည်း ဘာမှမတတ်နိုင်တော့ချေ။</p> <p> </p> <p>“မင်းပြောတာတွေသာ အမှန်ဆိုရင် သခင်လေးကို မိစ္ဆာသားရဲကျမ်း စွန့်လွှတ်ဖို့ တောင်းဆိုရုံပဲ ရှိတော့မယ်...”</p> <p> </p> <p>ရွှီးဟူကျွင်းက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ “ဒါက တန်ဖိုးကြီးတယ်ဆိုပေမယ့်လည်း ဒီအတွက်နဲ့ သခင်လေးကို အန္တရာယ်ထဲ ဆွဲသွင်းဖို့တော့ မတန်ပါဘူး။”</p> <p> </p> <p>“ကောင်းပြီ၊ ရွှီနင်... ငါမင်းကို သခင်လေးဆီ အရင်ခေါ်သွားပေးမယ်။”</p> <p> </p> <p>ရွှီးဟူကျွင်းသည် ခေတ္တမျှ တွန့်ဆုတ်သွားခဲ့သည်။ လက်တွေ့အခြေအနေကို ပြောင်းလဲ၍မရနိုင်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားသဖြင့် မီးခိုးရောင်လေးနှင့် တွေ့ဆုံရန် အကြံပြုလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“ကောင်းပါပြီ။”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် မီးခိုးရောင်လေးနှင့် မတွေ့ရသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ရာ လွမ်းဆွတ်နေမိလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ရွှီနင်သည် ရွှီးဟူကျွင်း၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်လေသည်။ ရွှီးဟူကျွင်းက အတောင်ပံများကို ခတ်ကာ မိစ္ဆာသားရဲကျမ်း၏ အတွင်းပိုင်းအချက်အချာကျသောနေရာသို့ ပျံသန်းသွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“သားရဲလှိုင်းလုံးတုန်းက စစ်မြေပြင်ရဲ့ အပျက်အစီးတွေပဲ...”</p> <p> </p> <p>ရွှီးဟူကျွင်းသည် ရွှီနင်နှင့်အတူ သားရဲအရိုးစုစစ်မြေပြင်အထက်မှ ဖြတ်ပျံသွားခဲ့သည်။ ထိုနေရာမှာ ခြောက်ကပ်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်သည် စစ်မြေပြင်ပေါ်ရှိ မြစ်ကိုလည်း မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ မြစ်အောက်ခြေတွင် ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ်အဆင့်မြင့် မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင် ရှိနေခဲ့သည်။ ထိုစဉ်က မီရှင်းယယ်၏ အကာအကွယ်ပုတီးစေ့သာ မရှိခဲ့ပါက သူသည် မြစ်အောက်ခြေတွင်ပင် သေဆုံးသွားခဲ့မည်မှာ အသေအချာပင်။</p> <p> </p> <p>မကြာမီတွင် ရွှီးဟူကျွင်းသည် ရွှီနင်အား မြေကျင်းအဝိုင်းတစ်ခုဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>မြေကျင်းအဝိုင်း၏ အတွင်းနံရံများတွင် မျိုးစုံသော မိစ္ဆာသားရဲရုပ်တုများကို ထွင်းထုထားလေသည်။</p> <p> </p> <p>မြေကျင်းအဝိုင်း၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ကြီးမားသော ပုတီးစေ့ကြီးတစ်ခုက လေထဲတွင် လွင့်မျောနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>ပုတီးစေ့ကြီးသည် တောက်ပကြည်လင်နေပြီး အချင်းမီတာ ၃၀ ကျော်ခန့် ရှိပေသည်။ အတွင်း၌ ပုံပျက်နေသော အရိပ်များ ရှိနေသဖြင့် သေချာစွာ မြင်နိုင်ရန် ခက်ခဲနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>ပုတီးစေ့ကြီး၏ အောက်တွင် မီးခိုးရောင်လေးသည် အမြီးကိုထောင်ကာ လူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေလေသည်။ ၎င်း၏ အရှေ့ခြေသည်းနှစ်ဖက်ကို ပူးယှက်ထားပြီး မျက်လုံးများ မှိတ်ထားကာ အလွန်လေးနက်သော အမူအရာမျိုး ဖြစ်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံခံမိလိုက်သည့်အလား မီးခိုးရောင်လေးသည် မျက်လုံးများကို ရုတ်တရက် ဖွင့်လိုက်သည်။ ၎င်းက ခေါင်းလှည့်ပြီး လေထဲသို့ ကြည့်လိုက်ရာ ရွှီးဟူကျွင်းက ရွှီနင်ကို သယ်ဆောင်ကာ နက်ရှိုင်းသော မြေကျင်းထဲသို့ တဖြည်းဖြည်း ဆင်းသက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>မီးခိုးရောင်လေးသည် ၎င်း၏ခြေသည်းသေးသေးလေးများဖြင့် မျက်လုံးများကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်မှာ မယုံကြည်နိုင်သည့်အလားပင်။</p> <p> </p> <p>“မီးခိုးရောင်လေး။”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်က အော်ခေါ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>မီးခိုးရောင်လေးသည် ရွှီနင်၏အသံကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် ငွေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ရွှီနင်၏ရင်ခွင်ထဲသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် တိုးဝင်လာလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“မီးခိုးရောင်လေး၊ မင်းက ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ်အဆင့်မြင့် မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်တောင် ဖြစ်နေပြီပဲ။”</p> <p> </p> <p>မီးခိုးရောင်လေး ပိုမိုအစွမ်းထက်လာသည်ကို ရွှီနင် ခံစားမိလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“သခင်ကြီး ချန်ရစ်ခဲ့တဲ့ သွေးအဆီအနှစ်တွေကို သခင်လေး သန့်စင်နိုင်အောင် ငါကူညီပေးခဲ့လို့ သခင်လေးရဲ့ သွေးမျိုးဆက်က ပိုပြီးတော့ သန့်စင်သွားခဲ့တာလေ”</p> <p> </p> <p>ရွှီးဟူကျွင်းက ရှင်းပြလေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါက မိစ္ဆာသားရဲကျမ်းရဲ့ အူတိုင်ပဲ။ သန့်စင်ဖို့အတွက် နောက်ဆုံးအဆင့်က ဒီပုတီးစေ့ကြီးထဲမှာရှိတဲ့ မိစ္ဆာသားရဲတွေရဲ့ စိတ်ဆန္ဒတွေကို အညံ့ခံအောင် လုပ်ရမှာပဲ။”</p> <p> </p> <p>ရွှီးဟူကျွင်းက ပြောသည်။ “သားရဲထိန်းကျောင်းသူက မိစ္ဆာသားရဲကျမ်းကို သန့်စင်တုန်းက တာအိုနယ်ပယ်မိစ္ဆာသားရဲ သုံးကောင်ရဲ့ စိတ်ဆန္ဒတချို့ကို ဒီထဲမှာ ချိတ်ပိတ်ပြီး မိစ္ဆာသားရဲကျမ်းရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်အဖြစ် ဖွဲ့စည်းခဲ့တာ။”</p> <p> </p> <p>“မိစ္ဆာသားရဲတွေရဲ့ စိတ်ဆန္ဒတွေကို အင်အားသုံးပြီး အညံ့ခံခိုင်းတာက အလွယ်ကူဆုံးနည်းလမ်းပဲ၊ ဒါပေမယ့် လက်ရှိ သခင်လေးမှာ အဲဒီလိုလုပ်ဖို့ လုံလောက်တဲ့ခွန်အား မရှိသေးဘူး၊ ငါကလည်း တစ်ဝက်တစ်ပျက်တာအိုနယ်ပယ်အဆင့်မှာပဲ ရှိသေးတော့ သခင်လေးကို တကယ်မကူညီပေးနိုင်ဘူး။”</p> <p> </p> <p>ရွှီးဟူကျွင်းသည် သိသိသာသာပင် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်နေပုံရလေသည်။</p> <p> </p> <p>‘တာအိုနယ်ပယ်မိစ္ဆာသားရဲတွေရဲ့ စိတ်ဆန္ဒတွေလား။’</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်သည် ဝံပုလွေပြာ၏ စိတ်ဆန္ဒကို ရုတ်တရက် သတိရသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် မီးခိုးရောင်လေးကို ဖက်ထားရင်း ညင်သာစွာ ခုန်တက်လိုက်ကာ ပုတီးစေ့ကြီး၏အထက်တွင် ရပ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ရွှီနင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ချလိုက်ပြီး ပုတီးစေ့၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ သူ၏လက်ဖဝါးကို တင်လိုက်ရာ အေးစက်သော ခံစားမှုကို ရရှိလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ရွှီနင်သည် သူ၏ အစစ်အမှန်ချီများကို အတွင်းသို့ စီးဝင်စေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်ခဏတွင် ရွှီနင်သည် ပုတီးစေ့အတွင်းပိုင်းရှိ အခြေအနေကို အာရုံခံမိသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>သိမ်းငှက်၊ ဝက်ဝံနှင့် ကျားသစ်တို့၏ အရိပ်အယောင်များသည် ပုတီးစေ့အတွင်း ဟိုဟိုဒီဒီ ပြေးလွှားနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်၏ စိမ်းသက်သော အငွေ့အသက်ကို အာရုံခံမိပြီးနောက် ၎င်းတို့အားလုံးသည် ပုတီးစေ့ထဲမှ ခုန်ထွက်လာကြကာ အစွယ်များကိုထုတ်၊ ခြေသည်းများကို ဖော်ပြလျက် ရွှီနင်ကို မျိုချပစ်ချင်သည့်အလား ကြိမ်းဝါးနေကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>‘ဒီမိစ္ဆာသားရဲ သုံးကောင်ရဲ့ စိတ်ဆန္ဒတွေက သိပ်ပြီး အစွမ်းထက်ပုံ မရဘူး...’</p> <p> </p> <p>၎င်းတို့ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော ဖိအားမှာ ရွှီနင်ပိုင်ဆိုင်ထားသော အထူးတာအိုလက်နက်များဖြစ်သည့် ကြေးဓားနှင့် ကြေးယပ်တောင်တို့မှ လွှမ်းမိုးနိုင်သော အငွေ့အသက်လောက်ပင် အစွမ်းမထက်ပေ။</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်သည် လက်တစ်ချက် လှန်လိုက်ရုံဖြင့် ကြေးဓားကို ထုတ်ယူလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ရွှီနင် ကြေးဓားကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီးနောက် မိစ္ဆာသားရဲ သုံးကောင်၏ စိတ်ဆန္ဒများသည် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်းကို အာရုံခံမိသွားပုံရသည်။</p> <p> </p> <p>‘သူတို့ ကြောက်နေကြတယ်။’</p> <p> </p> <p>ဤအချက်ကို ရွှီနင် သတိပြုမိလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ရွှီနင်သည် ကြေးဓားထဲသို့ သူ၏ အစစ်အမှန်ချီများကို စီးဝင်စေလိုက်ပြီး အတွင်းရှိ ဝံပုလွေပြာစိတ်ဆန္ဒနှင့် ဆက်သွယ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ယခင်ကတည်းက ရွှီနင်သည် ဝံပုလွေပြာ၏ စိတ်ဆန္ဒနှင့် ဆက်သွယ်ရန် နည်းလမ်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဟား”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်သည် တိုးညှင်းစွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ကူကျွမ့်နှင့် ကျွမ်းထုန်တို့ ပြုလုပ်ခဲ့သကဲ့သို့ ဝံပုလွေပြာကို ဆင့်ခေါ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝံပုလွေပြာ၏ စိတ်ဆန္ဒသည် ခေါင်းတစ်လုံးအဖြစ် စုစည်းသွားကာ ရွှီနင်၏ နောက်ကျောတွင် ထွက်ပေါ်လာပြီး ၎င်း၏အမြီးမှာ ရွှီနင်၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ချိတ်ဆက်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>‘ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ၊ သူက ငါ့ရဲ့ အစစ်အမှန်ချီ၊ သွေးချီနဲ့ စွမ်းအင်တွေကို စားသုံးနေတာပဲ...’</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်သည် သူ၏ခွန်အားများ လျင်မြန်စွာ တိုးပွားလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤကဲ့သို့ ပြင်ပမှ အထောက်အပံ့ကြောင့် သူ့ကိုယ်သူပင် မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်သွားရလေသည်။</p> <p> </p> <p>ကြေးဓားနှင့် ကြေးယပ်တောင်တို့ကို ရရှိပြီးနောက်တွင် ရွှီနင်သည် ဝံပုလွေပြာ၏ စိတ်ဆန္ဒကို အသက်သွင်းရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>အကြောင်းရင်းမှာ ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာသားရဲ၏ စိတ်ဆန္ဒကို ရွှီနင် ကြောက်ရွံ့နေခြင်းကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ရွှီနင်သည် မီးခိုးရောင်လေးကို ကူညီရန်အတွက် တစ်ကြိမ်ခန့် စမ်းသပ်ကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>‘ရွှီနင် ဘာလုပ်လိုက်တာလဲ။ သူက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်လာရတာလဲ။’</p> <p> </p> <p>ရွှီးဟူကျွင်းမှာ အံ့သြမှင်တက်သွားရလေသည်။</p> <p> </p> <p>မီးခိုးရောင်လေးသည် ရွှီနင်၏ ရင်ခွင်ထဲမှ ခုန်ထွက်သွားကာ ဘေးတစ်ဖက်တွင် တုန်ရီလျက် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်၏ အရှေ့တွင်ရှိသော မိစ္ဆာသားရဲသုံးကောင်၏ စိတ်ဆန္ဒများသည် ဝံပုလွေပြာ၏ အငွေ့အသက်ကို အာရုံခံမိပြီးနောက် ငြိမ်သက်သွားကြလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>မူလက ကြမ်းတမ်းနေသော ၎င်းတို့၏ အငွေ့အသက်များသည် လုံးဝ ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်ခံလိုက်ရပေသည်။</p> <p> </p> <p>“သခင်လေး”</p> <p> </p> <p>ဤအခြေအနေကို အာရုံခံမိလိုက်သဖြင့် ရွှီးဟူကျွင်းသည် ရွှီနင်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို လျင်မြန်စွာ သဘောပေါက်သွားလေသည်။ “မြန်မြန်လုပ်၊ မိစ္ဆာသားရဲတွေရဲ့ စိတ်ဆန္ဒတွေကို အညံ့ခံခိုင်းဖို့ ဒီအခွင့်အရေးကို ယူလိုက်တော့။”</p> <p> </p> <p>“မီးခိုးရောင်လေး၊ မြန်မြန်လုပ်။”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်က တိုက်တွန်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝံပုလွေပြာ၏ စိတ်ဆန္ဒကို ပထမဆုံးအကြိမ် အသက်သွင်းလိုက်ပြီးနောက် ရွှီနင်သည် ထိန်းချုပ်မှု လွတ်ကင်းတော့မလို ခံစားနေရသည်။</p> <p> </p> <p>မီးခိုးရောင်လေးသည် လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ သွေးမျိုးဆက်စွမ်းအင်ကို အသက်သွင်းလိုက်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save