Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၀၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">မိစ္ဆာသားရဲကျမ်းအား သန့်စင်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>မီးခိုးရောင်လေး၏ နဖူးပေါ်တွင် ထူးခြားသော ငွေရောင်အမှတ်အသားတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းက ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ သွေးမျိုးဆက်စွမ်းအင်ကို အသက်သွင်းလိုက်ရာ မိစ္ဆာသားရဲသုံးကောင်၏ စိတ်ဆန္ဒပုံရိပ်ယောင်များအပေါ် ဖိအားသက်ရောက်သွားလေ၏။</p> <p> </p> <p>ယခင်က ဤစိတ်ဆန္ဒပုံရိပ်ယောင်များကို ဖိနှိပ်ရန် မီးခိုးရောင်လေး ကြိုးစားခဲ့စဉ်တွင် ကြီးမားသော ခုခံမှုကို ခံစားခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ အလွန်ပင် ချောမွေ့နေခဲ့ပေသည်။</p> <p> </p> <p>မည်သည့်ခုခံမှုမျှ မရှိသလောက်ပင်။ မီးခိုးရောင်လေးသည် မိစ္ဆာသားရဲသုံးကောင်၏ စိတ်ဆန္ဒများကို အပြည့်အဝ ဖိနှိပ်နိုင်ခဲ့ချေပြီ။</p> <p> </p> <p>“အောင်မြင်ပြီ”</p> <p> </p> <p>ရွှီးဟူကျွင်းမှာ စိတ်သက်သာရာရသွားပုံပေါ်သည်။</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်လည်း စိတ်အေးသွားပြီး ဝံပုလွေပြာနှင့် ချိတ်ဆက်ထားမှုကို ချက်ချင်း ဖြတ်တောက်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူရော်နေပြီး စိတ်စွမ်းအင်အရှိန်အဝါများမှာ အနည်းငယ် အားနည်းနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် ကုသရေးဆေးလုံးတစ်လုံးကို အမြန်ထုတ်ကာ မြိုချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏အောက်ဘက်ရှိ ပုတီးစေ့ကြီးမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေသည်ကို ရွှီနင် ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ရွှီနင် အလျင်အမြန် ခုန်ဆင်းလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>မီးခိုးရောင်လေးမှာမူ လေထဲတွင် လွင့်မျောနေလေသည်။ မိစ္ဆာသားရဲသုံးကောင်၏ စိတ်ဆန္ဒပုံရိပ်ယောင်များသည် ပုတီးစေ့ကြီးထဲသို့ ပြန်မဝင်မီ မီးခိုးရောင်လေးကို အညံ့ခံသည့် အမူအရာကို ဦးစွာ ပြသခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း...</p> <p> </p> <p>ပုတီးစေ့ကြီးသည် လျင်မြန်စွာ ကျုံ့ဝင်သွားပြီး ခိုဥအရွယ်အစားခန့် ဖြစ်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် မိစ္ဆာသားရဲပန်းချီကားလိပ်အတွင်းရှိ ဟင်းလင်းပြင်မှာ တုန်ခါလာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ရွှီနင်... သတိထား”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်သည် ဝံပုလွေပြာပုံရိပ်ယောင်ကို ခေါ်ထုတ်ပြီးနောက် သူ၏အရှိန်အဝါများ အလွန်အားနည်းသွားသည်ကို မြင်သောအခါ ရွှီးဟူကျွင်းက အမြန်အကာအကွယ်ပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဒိုင်း...</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ကြီးမားသော တွန်းအားတစ်ခုမှ သူ့အား တွန်းထုတ်လိုက်သည်ကို ရွှီနင် ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>မကြာမီ သူနှင့် ရွှီးဟူကျွင်းတို့သည် မိစ္ဆာသားရဲပန်းချီကားလိပ်ထဲမှ လွင့်စင်ထွက်လာခဲ့ကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>“မီးခိုးရောင်လေး”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင် အနည်းငယ် စိုးရိမ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>“စိတ်မပူပါနဲ့... သခင်လေးက မိစ္ဆာသားရဲပန်းချီကားလိပ်ကို ထိန်းချုပ်နေတာမို့ အန္တရာယ်မရှိပါဘူး”</p> <p> </p> <p>ရွှီးဟူကျွင်းက အမြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>စက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် မီးခိုးရောင်လေးသည်လည်း ပြင်ပလောကသို့ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။</p> <p> </p> <p>ခိုဥအရွယ်အစားရှိသော ပုတီးစေ့လေးသည် မီးခိုးရောင်လေး၏ နဖူးရှေ့တွင် ပေါလောပေါ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>“မိစ္ဆာသားရဲပန်းချီကားလိပ်ကို အပြည့်အဝ သန့်စင်ပြီးသွားပြီ”</p> <p> </p> <p>ရွှီးဟူကျွင်းက “ရွှီနင်... ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ စောစောက မင်းရဲ့နည်းလမ်းတွေသာ မပါရင် သခင်လေးက အဲဒီမိစ္ဆာသားရဲသုံးကောင်ရဲ့ စိတ်ဆန္ဒပုံရိပ်ယောင်တွေကို ဖိနှိပ်နိုင်ခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး”</p> <p> </p> <p>မီးခိုးရောင်လေးသည် ပုတီးစေ့ကို ရှေ့လက်သည်းနှစ်ဖက်ဖြင့် ယူကာ ရွှီနင့်ထံသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူက ရွှီနင့်ကို ပုတီးစေ့လေး ကမ်းပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ငါ့ကို ကြည့်ခိုင်းတာလား”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်သည် မီးခိုးရောင်လေး၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>မီးခိုးရောင်လေးသည် ရွှီးဟူကျွင်းကဲ့သို့ လူသားအသံကို အတုမယူနိုင်သဖြင့် သူ့ကို တိုက်ရိုက် မပြောဆိုနိုင်ချေ။</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်သည် ပုတီးစေ့လေးကို လက်ထဲတွင်ကိုင်ကာ မျက်စိရှေ့သို့ ထားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါက မိစ္ဆာသားရဲပန်းချီကားလိပ်လား...”</p> <p> </p> <p>ပုတီးစေ့လေးထဲတွင် သေးငယ်သော်လည်း အံ့မခန်းကောင်းမွန်သော ပန်းချီကားတစ်ချပ်ကို ရွှီနင် တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>(စကားချပ်: မိစ္ဆာသားရဲကျမ်းအား မိစ္ဆာသားရဲပန်းချီကားလိပ်အဖြစ်သုံးသွားပါမည်။)</p> <p> </p> <p>သစ်တောများ၊ တောင်တန်းများ၊ မြစ်များ၊ နတ်ဆိုးသားရဲများ...</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာသားရဲပန်းချီကားလိပ်ထဲရှိ ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုလုံးသည် ပုတီးစေ့လေးထဲသို့ အပြည့်အဝ ကူးပြောင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီမိစ္ဆာသားရဲပန်းချီကားလိပ်က ပျက်စီးနေပေမယ့် တန်ဖိုးကတော့ အရမ်းမြင့်မားနေတုန်းပဲ”</p> <p> </p> <p>ရွှီးဟူကျွင်းမှာ အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီမိစ္ဆာသားရဲပန်းချီကားလိပ်ရဲ့ သီးသန့်စွမ်းအားက ဘာလဲ”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင် မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“မိစ္ဆာသားရဲပန်းချီကားလိပ်က မိစ္ဆာသားရဲတွေကို မွေးမြူနိုင်တယ်။ ပြီးတော့ ပန်းချီကားလိပ်ထဲကို ထည့်လိုက်တဲ့ ဘယ်မိစ္ဆာသားရဲကိုမဆို ထိန်းချုပ်လို့ရတယ်”</p> <p> </p> <p>ရွှီးဟူကျွင်းက ပြောလိုက်သည်။ “မိစ္ဆာသားရဲပန်းချီကားလိပ်ထဲမှာ မိစ္ဆာသားရဲ အရေအတွက်က လျော့နည်းသွားပေမယ့် သူတို့အားလုံးကိုသာ လွှတ်ပေးလိုက်ရင် ပြည်နယ်တစ်ဝက်လောက်ကို ဝါးမြိုသွားနိုင်တဲ့ သားရဲဒီရေလှိုင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်သေးတယ်”</p> <p> </p> <p>‘အစုလိုက်အပြုံလိုက် တိုက်ခိုက်ရေးလက်နက်ပဲ...’</p> <p> </p> <p>ရွှီနင် တိတ်ဆိတ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါ့အပြင် ဒီမိစ္ဆာသားရဲပန်းချီကားလိပ်ကို ပုန်းခိုရာနေရာအဖြစ်လည်း သုံးလို့ရသေးတယ်”</p> <p> </p> <p>ရွှီးဟူကျွင်းက ဆက်၍ ပြောသည်။</p> <p> </p> <p>“မင်းက သန်မာတဲ့ရန်သူနဲ့ ကြုံလာရင် ပုန်းဖို့အတွက် မိစ္ဆာသားရဲပန်းချီကားလိပ်ထဲ ဝင်သွားလို့ရတယ်။ ပန်းချီကားလိပ်က အရှိန်အဝါတွေကိုတောင် ဖုံးကွယ်ထားပေးနိုင်ပြီး အရေးကြီးတဲ့အချိန်တွေမှာ အသက်ကို ကယ်တင်ပေးနိုင်တယ်။ အလစ်အငိုက်တိုက်ခိုက်ဖို့တောင် သုံးလို့ရသေးတယ်”</p> <p> </p> <p>“ပစ္စည်းကောင်းပဲ”</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာသားရဲပန်းချီကားလိပ်၏ အသက်ကယ်နိုင်သော အချက်က ပို၍တန်ဖိုးရှိသည်ဟု ရွှီနင် ခံစားမိလေသည်။</p> <p> </p> <p>“သိမ်းထားလိုက်ပါ မီးခိုးရောင်လေး”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်သည် မိစ္ဆာသားရဲပန်းချီကားလိပ်ကို မီးခိုးရောင်လေးထံ ပြန်ပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>မီးခိုးရောင်လေးသည် ပါးစပ်ဟကာ ပုတီးစေ့ကိုကိုက်၍ မြိုချလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>မီးခိုးရောင်လေးသည် ဟင်းလင်းပြင်သားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် သိုလှောင်ရေးဟင်းလင်းပြင်နှင့်တူသော သီးခြားဟင်းလင်းပြင်တစ်ခု ရှိနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>သက်ရှိများ ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်း မရှိသော်လည်း ထိုသီးခြားဟင်းလင်းပြင်သည် သိုလှောင်ရေးလက်စွပ်တစ်ကွင်းထက် များစွာ ပိုမိုကျယ်ဝန်းလှသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါနဲ့ ရွှီနင်...”</p> <p> </p> <p>ရွှီးဟူကျွင်းက မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“စောစောက အဲဒီ တာအိုနယ်ပယ်နတ်ဆိုးသားရဲရဲ့ စိတ်ဆန္ဒကို ဘယ်လိုများ ခေါ်ထုတ်လိုက်တာလဲ”</p> <p> </p> <p>‘တာအိုနယ်ပယ်နတ်ဆိုးသားရဲရဲ့ စိတ်ဆန္ဒပုံရိပ်ယောင်လား...’</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ ရွှီနင်၏ ယခင်ခန့်မှန်းချက်နှင့် ဆင်တူနေသည်။ ဝံပုလွေပြာ၏ ပုံရိပ်ယောင်တွင် ထူးခြားသော နောက်ခံရှိနေခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီတာအိုလက်နက်နှစ်ခုကတစ်ဆင့် ခေါ်တာပါ”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်သည် ကြေးဓားနှင့် ကြေးယပ်တောင်ကို ထုတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်အနေဖြင့် ရွှီးဟူကျွင်းနှင့် မီးခိုးရောင်လေးတို့ထံမှ မည်သည့်လျှို့ဝှက်ချက်ကိုမျှ ဖုံးကွယ်ထားရန် မလိုအပ်ချေ။</p> <p> </p> <p>“ကျွန်တော် ဒီတာအိုလက်နက်နှစ်ခုကို ရထားတာ သိပ်မကြာသေးဘူး။ အဲဒါတွေက တော်တော်လေးကို ထူးဆန်းတယ်။ ဝံပုလွေပြာရဲ့ စိတ်ဆန္ဒပုံရိပ်ယောင် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို တာအိုလက်နက်တစ်ခုစီမှာ ချိတ်ပိတ်ထားတာပဲ။ ကျွန်တော်က အသက်သွင်းလိုက်တာနဲ့ ပုံရိပ်ယောင်ကထွက်လာပြီး ကျွန်တော့်ရဲ့ အစစ်အမှန်ချီ၊ သွေးချီနဲ့ ဂုဏ်သတ္တိစွမ်းအင်တွေကို အာဟာရအဖြစ် အသုံးပြုတယ်။ ကျွန်တော့်ဘက်က အာဟာရကို အဆက်မပြတ် ထောက်ပံ့ပေးနိုင်သရွေ့ သူ့ရဲ့စွမ်းအားကို ငှားသုံးလို့ရတယ်”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်က ဆက်၍ ပြောလေသည်။ “ဒါပေမယ့် ကျွန်တော့်ရဲ့စွမ်းအားကို ကောင်းကောင်း မထိန်းချုပ်နိုင်ရင် စိတ်ဆန္ဒပုံရိပ်ယောင်ရဲ့ စုပ်ယူတာခံရပြီး ခန်းခြောက်သွားနိုင်တယ်”</p> <p> </p> <p>“ဟင်း...”</p> <p> </p> <p>ဤကဲ့သို့သော တာအိုလက်နက်မျိုးအကြောင်း ရွှီးဟူကျွင်း ကြားဖူးသည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ်ပင်။ “ထူးဆန်းလိုက်တာ...”</p> <p> </p> <p>“ငါ မမှားဘူးဆိုရင် ဒီတာအိုလက်နက်နှစ်ခုက ဝမ်ရှန့်ပြည်နယ်က လာတာဖြစ်ရမယ်”</p> <p> </p> <p>ရွှီးဟူကျွင်းက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဖြစ်နိုင်တယ်...”</p> <p> </p> <p>ရွှီးဟူကျွင်း၏ တွေးထင်ချက်မှာ ရွှီနင်နှင့် အတူတူပင် ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ရွှီနင်သည် ကူကျွမ့်နှင့် ကျွမ်းထုန်တို့ထံမှ ၎င်းတို့၏ မူလအစကို စုံစမ်း၍ မရနိုင်ခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>“စီနီယာရွှီးဟူကျွင်း... အခု မိစ္ဆာသားရဲပန်းချီကားလိပ်ကို သန့်စင်ပြီးသွားပြီဆိုတော့ မီးခိုးရောင်လေးနဲ့ ဘယ်ကိုသွားကြမလို့လဲ”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင် မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ငါ သခင်လေးကို ငါတို့မျိုးနွယ်စုရဲ့နယ်မြေကို ခေါ်သွားပြီး အဲဒီမှာ ရက်အနည်းငယ်လောက် နေဖို့ စီစဉ်ထားတယ်။ အဲဒီမှာ ငါတို့မျိုးနွယ်စု ချန်ထားခဲ့တဲ့ ပစ္စည်းတချို့ ရှိနေသေးလို့ သခင်လေး ပြန်ယူနိုင်အောင် ငါ ကူညီပေးရဦးမယ်။ အဲဒါပြီးရင် မင်းကိုရှာဖို့ ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းကို ငါတို့ လာခဲ့မယ်”</p> <p> </p> <p>ရွှီးဟူကျွင်းက ပြောလိုက်သည်။ “မင်းပြောတာသာ အမှန်ဆိုရင် ဝမ်ရှန့်ပြည်နယ်က လူတွေရောက်လာတဲ့အခါ ချောက်နက်ကြီးမြောက်ပိုင်းက ပြည်နယ်ဆယ့်ခုနစ်ခုလုံး ကမောက်ကမတွေ ဖြစ်ကုန်လိမ့်မယ်။ အဲဒီလို ရှုပ်ထွေးနေတဲ့အချိန်မှာ အချင်းချင်း ကူညီနိုင်အောင် ငါတို့တွေ နီးနီးကပ်ကပ် ရှိနေသင့်တယ်”</p> <p> </p> <p>“ကောင်းပါပြီ”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်လည်း ရွှီးဟူကျွင်းကို သဘောတူလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါ မိစ္ဆာသားရဲပန်းချီကားလိပ်ကို သန့်စင်ပြီးသွားပြီဖြစ်ရာ ပေါ်သွားမည့်အန္တရာယ် မရှိတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>အချိန်တန်လျှင် ရွှီးဟူကျွင်းနှင့် မီးခိုးရောင်လေးတို့သည် မိစ္ဆာသားရဲပန်းချီကားလိပ်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေမည်ဖြစ်ပြီး သူက သယ်ဆောင်သွားနိုင်ပေသည်။ ပြဿနာတစ်စုံတစ်ရာနှင့် ကြုံတွေ့လာပါကလည်း အတူတူ ရင်ဆိုင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါဆိုရင်လည်း... နှုတ်ဆက်ပါတယ်”</p> <p> </p> <p>ရွှီးဟူကျွင်းသည် ပြတ်သားလေသည်။</p> <p> </p> <p>မီးခိုးရောင်လေးသည် အူသံတစ်ချက်ပေးလိုက်ပြီး ၎င်း၏နဖူးဖြင့် ရွှီနင်၏ကိုယ်ကို ဖိကပ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းတို့ ခွဲခွာရသည်မှာ ကြာမည်မဟုတ်ကြောင်း သိထားသဖြင့် သိပ်တော့ ဝမ်းမနည်းလှချေ။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် မီးခိုးရောင်လေးသည် ရွှီးဟူကျွင်း၏ ခေါင်းပေါ်သို့ တက်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ရွှီးဟူကျွင်းသည် အတောင်ပံများကို ဖြန့်ကာ အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ရွှီနင်၏ မြင်ကွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ကဲ... ရှောင်ဟေး၊ မင်း အခု ထွက်လာလို့ရပြီ”</p> <p> </p> <p>ရွှီးဟူကျွင်းနှင့် မီးခိုးရောင်လေးတို့ ထွက်သွားပြီးနောက် ရွှီနင်သည် အဝေးရှိ ကျောက်တုံးများကို ကြည့်ကာ လှမ်းအော်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ရှောင်ဟေး၏ ခေါင်းလေးမှာ ကြောက်ရွံ့စွာ ပြူထွက်လာပြီး အတောင်ပံများကို ခတ်ကာ ရွှီနင့်ရှေ့သို့ ပျံသန်းလာသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာသားရဲပန်းချီကားလိပ်ထဲမှ လွင့်စင်ထွက်လာပြီးနောက် အနီးအနားတွင် ရှောင်ဟေးရှိနေသည်ကို ရွှီနင် အာရုံခံမိခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ရွှီးဟူကျွင်းနှင့် မီးခိုးရောင်လေးတို့ထံမှ သွေးမျိုးဆက်ဖိအားကို ခံစားလိုက်ရပြီးနောက် ရှောင်ဟေးမှာ မလှုပ်ရဲတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်အနေဖြင့် သွေးမျိုးဆက်အချင်းချင်း ဖိနှိပ်မှုသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>“နောက်တစ်ခါ မင်း ဒီလိုလုပ်စရာမလိုပါဘူး။ ရွှီးဟူကျွင်းနဲ့ မီးခိုးရောင်လေးက ငါတို့ရဲ့ အဖော်တွေပဲ”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်သည် ရှောင်ဟေး၏ ခေါင်းလေးကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။ “နောက်တစ်ခါ တွေ့ကြရင် သူတို့နဲ့ မင်း ရင်းရင်းနှီးနှီး နေလို့ရတယ်”</p> <p> </p> <p>ရှောင်ဟေးသည် တိုးညှင်းသောအသံလေးဖြင့် အော်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဂိုဏ်းကို ပြန်ရောက်ရင် မင်းရဲ့ သွေးမျိုးဆက်တွေကို သန့်စင်ပေးဖို့နဲ့ အဆင့်တက်နိုင်မယ့် အတိုင်းအတာကို တိုးမြှင့်ပေးဖို့ မိစ္ဆာသားရဲတွေအတွက်သုံးတဲ့ ဆေးပြားတစ်သုတ်ကို သီးသန့် ဖော်စပ်ပေးမယ်”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤစကားကို ကြားပြီးနောက် ရှောင်ဟေးမှာ ရွှင်မြူးသွားပြီး ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းသို့ ပျံသန်းသွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>…</p> <p> </p> <p>ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်…</p> <p> </p> <p>ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းအတွင်း၌…</p> <p> </p> <p>ပြီးခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်အတွင်း အကြီးအကဲကူကျွမ့် ပျောက်ဆုံးသွားမှုသည် ဂိုဏ်း၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိသွားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဂိုဏ်းချုပ် မီရှင်းယယ် ကိုယ်တိုင် ဤကိစ္စကို စုံစမ်းစစ်ဆေးခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ယနေ့တွင် ရွှီနင်သည် ဂိုဏ်းချုပ်တောင်ထွတ်သို့ မီရှင်းယယ်က သီးသန့် ခေါ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>“ရွှီနင်... အကြီးအကဲကူကျွမ့်ကို မင်း သတ်လိုက်တာလား”</p> <p> </p> <p>အစီအရင်များ ပြုလုပ်ပြီးနောက် မီရှင်းယယ်သည် လိုရင်းကိုသာ တိုက်ရိုက် မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>မီရှင်းယယ်၏ လေးနက်သော မျက်နှာထားကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မီရှင်းယယ်သည် သဲလွန်စအချို့ တွေ့ရှိထားပြီးဖြစ်ကြောင်း ရွှီနင် သဘောပေါက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်သည် ရွေးချယ်စရာများကို ချိန်ဆကြည့်ပြီးနောက် အမှန်အတိုင်း ပြောရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ လက်ရှိအင်အားသည် တာအိုနယ်ပယ်အောက်တွင် ယှဉ်နိုင်သူမရှိဟု ဆို၍ရသည်။ မီရှင်းယယ်က ဤပြဿနာကို ရှင်းလင်းချင်လျှင်ပင် သူ့တွင် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နိုင်သည့် အင်အား ရှိနေပေသည်။</p> <p> </p> <p>“သူ့ကို ကျွန်တော် မသတ်ခဲ့ပါဘူး”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်က ပြောလိုက်သည်။ “ကျွန်တော့်ကို သတ်ဖို့အတွက် အကြီးအကဲ ကူကျွမ့်က သူ့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားကို ကုန်ဆုံးစေတဲ့ လျှို့ဝှက်နည်းတစ်ခုကို အသုံးပြုခဲ့တာကြောင့် အားအင်ကုန်ခမ်းပြီး သေဆုံးသွားတာပါ”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်သည် အမှန်အတိုင်း ပြောနေခြင်းဖြစ်ရာ ယုံကြည်မှု အပြည့်ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤစကားကို ကြားသောအခါ မီရှင်းယယ်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး ရွှီနင် လိမ်ပြောနေခြင်း ရှိမရှိ အတည်ပြုလိုသည့်အလား ရွှီနင်၏ မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>“မင်း အမှန်အတိုင်း ပြောနေတာလား”</p> <p> </p> <p>မီရှင်းယယ်၏ အကြည့်များမှာ စူးရှနေသည်။</p> <p> </p> <p>“စကားလုံးတိုင်းက အမှန်ပါပဲ”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်က နောက်ဆုတ်မသွားပေ။</p> <p> </p> <p>“ဒါဆိုရင် အကြီးအကဲကူကျွမ့်က မင်းကို ဘာလို့ သတ်ချင်ရတာလဲ”</p> <p> </p> <p>မီရှင်းယယ် ထပ်မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ပထမအချက်က ကလဲ့စားချေဖို့၊ ဒုတိယအချက်က သူ့ဒေါသကို ဖြေဖျောက်ဖို့ပါ”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်က ရှင်းပြလေသည်။ “ဖန်းကျဲ့ကို ကျွန်တော်သတ်တယ်လို့ သူသံသယရှိတာကြောင့် ကလဲ့စားချေချင်ခဲ့တာပါ။ ပြီးတော့ ဂိုဏ်းချုပ်က တပည့်ကောင်းနှစ်ယောက်ကို လက်ခံလိုက်လို့ သူ မနာလိုဖြစ်ပြီး ဒေါသထွက်နေတာကြောင့်ပါ”</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် မီရှင်းယယ်မှာ အံ့သြသွားပုံ မပေါ်ချေ။ နောက်တစ်ဝက်ကို ကြားပြီးချိန်တွင် သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များပင် အနည်းငယ် ကွေးတက်သွားသေးသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါဆို... ဖန်းကျဲ့ကို မင်း သတ်လိုက်တာလား”</p> <p> </p> <p>မီရှင်းယယ်၏ လေသံမှာ အေးစက်နေဆဲပင်။</p> <p> </p> <p>“ကျွန်တော် သူ့ကို သတ်ခဲ့တာပါ၊ ဒါပေမယ့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ရင်း သတ်ခဲ့ရတာပါ။ ဖန်းကျဲ့က ကျွန်တော့်ကို အရင်သတ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တာပါ”</p> <p> </p> <p>မီရှင်းယယ် စကားမပြောနိုင်မီ ရွှီနင်က မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဆရာ... ကျွန်တော်က ဖေးယွင်ပြည်နယ်ကလာတာ ဆရာသိပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော် ကျိဖုန်းပြည်နယ်ကို ဘယ်လိုရောက်လာလဲဆိုတာ ဆရာ သိပါသလား”</p> <p> </p> <p>“ဘယ်လိုရောက်လာတာလဲ”</p> <p> </p> <p>မီရှင်းယယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>“ကျွန်တော် ပြန်ပေးဆွဲခံခဲ့ရတာပါ”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်တွင် လုံလောက်သော အင်အားရှိနေပြီဖြစ်ရာ အမှန်တရားကို ဖုံးကွယ်ထားရန် အစီအစဉ် မရှိတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>သေရေးရှင်ရေး အကျပ်အတည်းနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရပုံ၊ ပေါင့်မိသားစုထံမှ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ခဲ့ပုံနှင့် သူတို့ကို ကလဲ့စားချေပြီးနောက် ဖန်းကျဲ့၏ ပစ်မှတ်ထားခြင်းကို ခံခဲ့ရပုံများကို သူ ရှင်းပြလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ့ကို သံသယရှိသော အကြီးအကဲကူကျွမ့်က လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ရန် ကြိုးစားခဲ့ပုံကိုပါ ရှင်းပြလေသည်။</p> <p> </p> <p>အဓိက အချက်အလက်တချို့မှလွဲ၍ ရွှီနင်သည် အမှန်အတိုင်း ပြောပြခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီလိုဖြစ်မယ်လို့ ငါ ထင်မထားခဲ့ဘူး...”</p> <p> </p> <p>ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ မီရှင်းယယ်၏ မျက်နှာထားမှာ နောက်ဆုံး၌ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤအကြောင်းများကို ကြားပြီးနောက် သူ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်သည် ဘေးတွင်ရပ်ကာ မီရှင်းယယ်၏ တုံ့ပြန်မှုကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်။</p> <p> </p> <p>အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် မီရှင်းယယ်သည် ခေါင်းမော့ကာ ရွှီနင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“အကြီးအကဲ ကူကျွမ့်က ပေါင့်မိသားစုနဲ့ ဖေးယွင်ပြည်နယ်ဆီကို စုံစမ်းဖို့အတွက် သူ့ရဲ့ယုံကြည်ရတဲ့လူတစ်ယောက်ကို လွှတ်ခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့်လည်း သူက မင်းကို သံသယဝင်သွားတာပဲ”</p> <p> </p> <p>“ပြီးတော့ ကူကျွမ့်ရဲ့ အဲဒီလူကိုလည်း ငါ ရှင်းလင်းပြီးသွားပြီ”</p> <p> </p> <p>မီရှင်းယယ်၏ စကားကြောင့် ရွှီနင် အံ့အားသင့်သွားရသည်။</p> <p> </p> <p>ဆိုလိုသည်မှာ မီရှင်းယယ်သည် သူ့ကို စစ်ဆေးမေးမြန်းခြင်း မပြုမီကတည်းက သူ့အတွက် ပြဿနာကို ရှင်းလင်းပေးခဲ့ပြီးဖြစ်ကြောင်းပင်။</p> <p> </p> <p>“ဆရာ...”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင် အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။</p> <p> </p> <p>“အထင်လွဲမနေနဲ့ဦး... ငါက ဂိုဏ်းချုပ်ပဲလေ။ သူယုံကြည်ရတဲ့ အဲဒီတာဝန်ခံက ဂိုဏ်းစည်းမျဉ်းတွေကို ဖောက်ဖျက်တဲ့ကိစ္စတွေ အများကြီး လုပ်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် သူ့ကို ကူကျွမ့်က အချိန်တိုင်း ကာကွယ်ပေးထားခဲ့တာ။ ဂိုဏ်းစည်းမျဉ်းတွေ မပျက်စီးအောင် ငါက သူ့ကို ရှင်းလိုက်ရုံပဲ”</p> <p> </p> <p>မီရှင်းယယ်က လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဂိုဏ်းချုပ်က တရားမျှတပြီး ဘက်မလိုက်တဲ့အတွက် ကျွန်တော် လေးစားပါတယ်”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်က လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်ကာ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ရွှီနင်... မင်းက ကူကျွမ့်ကိုများ သတ်လိုက်လေမလားလို့ ငါ တကယ်စိုးရိမ်နေခဲ့တာ။ ကံကောင်းလို့ မင်းက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ဖို့အတွက်ပဲ ပြန်တိုက်ခိုက်ခဲ့တာပေါ့။ မဟုတ်ရင်တော့ ငါ မင်းကို ဂိုဏ်းကနေ ထုတ်ပစ်ရလိမ့်မယ်”</p> <p> </p> <p>မီရှင်းယယ်သည် ရွှီနင်ကို ကြည့်ရင်း ရုတ်တရက် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် တပည့်ဖြစ်သူအပေါ် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ အပြည့်အဝ ရှိနေလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save