Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၁၀)</h2> <h2 style="text-align: center;">တာအိုလက်နက် ပေးအပ်ခြင်းနှင့်</h2> <h2 style="text-align: center;">ဟယ့်မင်ယဲ့၏ ခံစားချက်များ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>‘ယွဲ့ဝမ့်ဂိုဏ်းလား...’</p> <p> </p> <p>သူတာဝန်ကျသည့်နေရာကို ကြားလိုက်ရပြီးနောက် ရွှီနင်တစ်ယောက် သိသိသာသာ အံ့အားသင့်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ယွဲ့ဝမ့်ဂိုဏ်းသည် ကျိဖုန်းပြည်နယ်ရှိ ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းနှင့် ချန်းမြောင်ဂိုဏ်းတို့လောက် မကြီးမားသော်ငြားလည်း ပထမတန်းစား ဂိုဏ်းတစ်ခု ဖြစ်နေဆဲပင်။</p> <p> </p> <p>ယွဲ့ဝမ့်ဂိုဏ်းတွင် တစ်ဝက်တစ်ပျက်တာအိုနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး သေချာပေါက် ရှိရပေမည်။ တစ်ဝက်တစ်ပျက်တာအိုနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးရှိနေခြင်းက သူတို့၏ အခြေခံအုတ်မြစ်မှာ အတော်လေး တောင့်တင်းခိုင်မာနေပြီဖြစ်ကြောင်း ပြသနေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့ဆိုလျှင် အဘယ်ကြောင့် သူ့ကို ထိုဂိုဏ်းအား ကာကွယ်ရန် စေလွှတ်ရသနည်း။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ရွှီနင်သည် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသော်လည်း မည်သည့်မေးခွန်းမျှ ထုတ်မမေးခဲ့ချေ။ တာဝန်များ ခွဲဝေချထားပြီးမှ မေးမြန်းလျှင်လည်း နောက်ကျမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ချိုးရန့်ရှန်းသည် အခြားသူများ၏ တာဝန်များကို ဆက်လက်ခွဲဝေပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်ကဲ့သို့ပင် ဟယ့်မင်ယဲ့သည်လည်း အခြားဂိုဏ်းတစ်ခုသို့ စေလွှတ်ခြင်း ခံရလေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဟယ့်မင်ယဲ့ တာဝန်ကျသည့် ဂိုဏ်းမှာ အတော်လေး အင်အားနည်းပါးသော ဂိုဏ်းတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>“အားလုံးပဲ... အရာအားလုံးကို သေချာ စီစဉ်ပေးပြီးသွားပြီ”</p> <p> </p> <p>ချိုးရန့်ရှန်းက ဆက်ပြောလိုက်သည်။ “ဘာမေးစရာမှ မရှိတော့ဘူးဆိုရင် အပြင်ကို စေလွှတ်ခံရမယ့် သူတွေအားလုံး သုံးရက်အတွင်း ထွက်ခွာကြရမယ်။ ဂိုဏ်းမှာ ကျန်ခဲ့မယ့်သူတွေကလည်း တပည့်တွေကို ချက်ချင်းစုစည်းပြီး အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို အသိပေးပြီးတော့ လိုအပ်တဲ့ ပြင်ဆင်မှုတွေ လုပ်ထားကြရမယ်”</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ဂိုဏ်းချုပ် မီရှင်းယယ်ကလည်း အားပေးစကားများနှင့် ကျေးဇူးတင်စကားများကို ပြောကြားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ချိုးရန့်ရှန်း၏ အစီအစဉ်ကို မည်သူကမျှ ကန့်ကွက်ခြင်း မရှိကြချေ။</p> <p> </p> <p>အစည်းအဝေး ပြီးဆုံးသွားသောအခါ လူတိုင်းသည် အတွေးကိုယ်စီဖြင့် ထွက်ခွာသွားကြလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“မင်ယဲ့နဲ့ ရွှီနင်... မင်းတို့နှစ်ယောက် နေခဲ့ကြဦး”</p> <p> </p> <p>လူစုကွဲသွားပြီးနောက် ချိုးရန့်ရှန်းက ဟယ့်မင်ယဲ့နှင့် ရွှီနင်တို့ကို တားလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>အစည်းအဝေးခန်းမထဲတွင် သူအပါအဝင် မီရှင်းယယ်၊ တုယွမ်နှင့် သွမ့်ချင်းဟွေးတို့လည်း ရှိနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>“ဆရာ... အကြီးအကဲတို့”</p> <p> </p> <p>ဟယ့်မင်ယဲ့နှင့် ရွှီနင်တို့ ကျန်ရစ်ခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဤလူများထဲတွင် သွမ့်ချင်းဟွေးမှာ ရွှီနင်နှင့် အစိမ်းသက်ဆုံး ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီနေ့ စုဝေးရောက်ရှိလာကြတဲ့ သူတွေအားလုံးက တံဆိပ်တော်နယ်ပယ်အထက် သိုင်းပညာရှင်တွေချည်းပဲ ဆိုတာကို မင်းတို့ သတိထားမိကြမှာပါ”</p> <p> </p> <p>ချိုးရန့်ရှန်းက ပြောလိုက်သည်။ “ဒီလူတွေက ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းရဲ့ အဓိက အင်အားစုတွေပဲ”</p> <p> </p> <p>“မင်းတို့နှစ်ယောက်က တပည့်တွေ ဖြစ်ပေမဲ့ တကယ့်စွမ်းအားကတော့ ခုနက ရှိနေတဲ့ လူအတော်များများထက် သာလွန်နေပြီလေ”</p> <p> </p> <p>တုယွမ်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ “အစတုန်းကတော့ မင်းတို့ကို ပိုပြီးလုံခြုံတဲ့ ဂိုဏ်းထဲမှာပဲ ထားချင်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ရဲ့ဆရာ ဂိုဏ်းချုပ်မီက မင်းတို့ကို အပြင်လွှတ်ပြီး အတွေ့အကြုံရအောင် ပါဝင်ခိုင်းဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တာပဲ”</p> <p> </p> <p>“မင်းတို့နှစ်ယောက် ဘာမှကန့်ကွက်စရာ မရှိဘူးမလား”</p> <p> </p> <p>မီရှင်းယယ်သည် တပည့်နှစ်ဦးအား ကျေနပ်အားရသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ကြည့်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းတွင် တံဆိပ်တော်နယ်ပယ်အထက် ရောက်ရှိနေသော တပည့်ဆို၍ ရွှီနင်နှင့် ဟယ့်မင်ယဲ့ နှစ်ဦးတည်းသာ ရှိပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် သူတို့သည် အစစ်အမှန်ပိုင်နက်နယ်ပယ်နှင့် တစ်ဝက်တစ်ပျက်တာအိုနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေကြရုံသာမက သူ၏ ကိုယ်ပိုင်တပည့်များလည်း ဖြစ်နေကြသည်။ ဤအချက်က မီရှင်းယယ်ကို အလွန်ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစေလေသည်။</p> <p> </p> <p>မီရှင်းယယ်သည် သူတို့နှစ်ဦးကို အပြင်သို့ စေလွှတ်ရမည်ကို အနည်းငယ် စိုးရိမ်မိသော်လည်း သေချာစဉ်းစားပြီးနောက် ဤဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချမှတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ပထမအချက်အနေဖြင့် သူတို့သည် လုံလောက်သော စွမ်းအားရှိကြသည်။ အကယ်၍ သူတို့နှစ်ဦးကို မိမိအနီးတွင် အတင်းအကျပ် ခေါ်ထားမည်ဆိုပါက လူအများက မကျေမနပ် ဖြစ်လာကြပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ဂိုဏ်းချုပ်၏ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်မှုကို မေးခွန်းထုတ်လာကြမည်သာမက သူတို့၏ ဂုဏ်သတင်းလည်း ကျဆင်းသွားနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဒုတိယအချက်အနေဖြင့် မီရှင်းယယ်သည် လာမည့်ဘေးဒုက္ခကြီးအတွင်း သူတို့နှစ်ဦးကို နာမည်ကျော်ကြားလာစေရန် တမင်သက်သက် ရည်ရွယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤသို့ပြုလုပ်မှသာ နောင်တစ်ချိန်တွင် ဂိုဏ်းကို သူတို့နှစ်ဦးထံ လွှဲပြောင်းပေးသည့်အခါ လူအများ၏ ယုံကြည်မှုကို ပိုမိုလွယ်ကူစွာ ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>သေချာသည်မှာ ဤအကြံအစည်သည် အနာဂတ်တွင် ဂိုဏ်းချုပ်ရာထူးကို ဆက်ခံမည့် ဟယ့်မင်ယဲ့အတွက် အဓိက အကျိုးရှိစေရန် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်နှင့် ပတ်သက်၍မူ အကြီးအကဲအဖြစ် ခန့်အပ်ခံရရန် အခွင့်အလမ်း နည်းပါးကြောင်း မီရှင်းယယ် ယူဆထားသည်။ သူ၏ အရည်အချင်းများအရ နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း တာအိုနယ်ပယ်သို့ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်ကာ ဝမ်ရှန့်ပြည်နယ်သို့ ထွက်ခွာသွားရန်သာ ပိုများပေသည်။</p> <p> </p> <p>“လုံးဝ မရှိပါဘူးဗျာ”</p> <p> </p> <p>ဟယ့်မင်ယဲ့နှင့် ရွှီနင်တို့က အလျင်အမြန် ပြန်ဖြေလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့သည် မီရှင်းယယ်၏ အတွေးများကို သေချာမသိကြသော်လည်း သူတို့အတွက် အသေအချာ စဉ်းစားပေးထားမည်ကိုမူ နားလည်ထားကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်မှာ မေးစရာတစ်ခု ရှိပါတယ်”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်က မေးလိုက်သည်။ “ယွဲ့ဝမ့်ဂိုဏ်းက ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုဆိုပေမဲ့ ဘာလို့ ကျွန်တော်က သွားပြီးစောင့်ရှောက်ပေးရမှာလဲ”</p> <p> </p> <p>“မကြာသေးခင်က ယွဲ့ဝမ့်ဂိုဏ်းမှာ ပြဿနာတစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့တယ်”</p> <p> </p> <p>မီရှင်းယယ်က ရွှီနင်အား ကိုယ်တိုင်ဝင်ရောက် ရှင်းပြလေသည်။</p> <p> </p> <p>“သူတို့ဂိုဏ်းရဲ့ တစ်ဝက်တစ်ပျက်တာအိုနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်နှစ်ယောက်က မကြာသေးခင်ကမှ ဒဏ်ရာပြင်းပြင်းထန်ထန်ရသွားကြတယ်။ ဒါကြောင့် အခုလောလောဆယ် ဂိုဏ်းကိုဦးဆောင်ပြီး လူတွေရဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ပေးနိုင်မယ့်သူ မရှိတော့ဘူးလေ။ ဒါကြောင့် သူတို့မှာ ငါတို့ဆီက အကူအညီတောင်းရုံကလွဲပြီး တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့တာပဲ”</p> <p> </p> <p>“ယွဲ့ဝမ့်ဂိုဏ်းက ဂိုဏ်းကို ထိန်းချုပ်ပေးမယ့် စွမ်းအားကြီး သိုင်းပညာရှင်တွေသာ မရှိဘူးဆိုရင် သူတို့လို ကြီးမားတဲ့ဂိုဏ်းက သေချာပေါက်ကို ဝမ်ရှန့်ပြည်နယ်က လူတွေရဲ့ ပစ်မှတ်ထားခံရပြီး ရုပ်သေးရုပ်တွေ ဖြစ်သွားမှာ သိတယ်လေ။ တကယ်လို့ သူတို့သာ ရုပ်သေးရုပ်တွေ ဖြစ်သွားခဲ့ရင် ကျိဖုန်းပြည်နယ်အပေါ် အပျက်သဘောဆောင်တဲ့ သက်ရောက်မှုတွေ ဖြစ်လာနိုင်တယ်”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင် ခေါင်းညိတ် ထောက်ခံလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်သည် ဤတာဝန်နှင့် ပတ်သက်၍ ဖိအားသိပ်မခံစားရပေ။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ရှန့်ပြည်နယ်မှ တာအိုနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ဖိအားမပေးလာသရွေ့ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားဖြင့် အသက်ရှင်ရပ်တည်ရန်မှာ ခက်ခဲလှသည် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>“ဩော်... ဒါနဲ့...”</p> <p> </p> <p>မီရှင်းယယ်က ပြောလိုက်သည်။ “ယွဲ့ဝမ့်ဂိုဏ်းကို ကာကွယ်ဖို့ မင်းတစ်ယောက်တည်း စေလွှတ်ခံရတာ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒီကို စေလွှတ်ခံရတဲ့ နောက်ထပ် လူတစ်ယောက် ရှိသေးတယ်။ ပြီးတော့ သူက မင်းရဲ့ မိတ်ဆွေဟောင်း ဖြစ်ဖို့များတယ်”</p> <p> </p> <p>“ကျွန်တော့် မိတ်ဆွေဟောင်း ဟုတ်လား”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင် မျက်ခုံးပင့်သွားသည်။ ကျိဖုန်းပြည်နယ်တွင် သူ့၌ မိတ်ဆွေဟောင်း ရှိပုံမပေါ်ချေ။</p> <p> </p> <p>“ချန်းမြောင်ဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်ရင်း စစ်ယင်လေ”</p> <p> </p> <p>မီရှင်းယယ်က ရှင်းပြလေသည်။ “စစ်ယင်က ချန်းမြောင်ဂိုဏ်းမှာ ထူးခြားတဲ့ အဆင့်အတန်းရှိတယ်။ ငါတို့နှစ်ဖွဲ့လုံး ဆက်ဆံရေးကောင်းမွန်အောင် ထိန်းသိမ်းထားနိုင်တာက ပိုကောင်းတယ်”</p> <p> </p> <p>“စစ်ယင်...”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အမှန်စင်စစ် သူတို့နှစ်ဦးမှာ တစ်ကြိမ်သာ ဆုံဖူးကြသော်လည်း သူက သူမ၏ အသက်ကို ကယ်တင်ခဲ့ဖူးလေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဖုန်းချန်ကော သေဆုံးမှုသတင်းကို စစ်ယင်က ဖြန့်ဝေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သဖြင့် မီရှင်းယယ် အပါအဝင် ပြင်ပလောကရှိ လူများက ရွှီနင်နှင့် စစ်ယင်တို့ကြားတွင် နက်ရှိုင်းသော ဆက်ဆံရေးရှိသည်ဟု ထင်မှတ်နေကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>“ကျွန်တော်တို့ အချင်းချင်း ဖေးမကူညီကြမှာပါ”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“အခုအချိန်မှာ အခြေအနေက အတော်လေး ရှုပ်ထွေးနေတယ်။ ရှေ့ဆက်ပြီး ဘာတွေ ဖြစ်လာမလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ဘူး။ မင်းတို့နှစ်ယောက်က ငါတို့ဂိုဏ်းရဲ့ ထူးချွန်တဲ့ တပည့်တွေပဲ။ တခြားသူတွေကို ကာကွယ်ပေးတဲ့အခါ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်နိုင်ဖို့က ပိုအရေးကြီးတယ်နော်”</p> <p> </p> <p>ဤတစ်ကြိမ်တွင် စကားပြောလာသူမှာ သွမ့်ချင်းဟွေး ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဟယ့်မင်ယဲ့နှင့် ရွှီနင်တို့ ကြားလိုက်ရသောအခါ အစပိုင်းတွင် အံ့ဩသွားကြသော်လည်း ပြန်ဖြေလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်ကဲ့ပါ အကြီးအကဲသွမ့်”</p> <p> </p> <p>သွမ့်ချင်းဟွေးသည် ကူကျွမ့်ကို အပြင်းအထန် ထောက်ခံသူတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ပြီးခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ရွှီနင် သိရှိထားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် ဤသို့ သတိပေးလာခြင်းမှာ လုံးဝ မထင်မှတ်ထားသောအရာ ဖြစ်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>“ကောင်းပြီ... ပြန်ပြီး ပြင်ဆင်ကြတော့။ ဂိုဏ်းကနေ ထွက်ခွာဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်တဲ့အခါ ဂိုဏ်းချုပ်တောင်ထွတ်ကို လာဖို့ မမေ့နဲ့ဦး”</p> <p> </p> <p>မီရှင်းယယ်က လက်ကာပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ကျွန်တော်တို့ကို ခွင့်ပြုပါဦး”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်နှင့် ဟယ့်မင်ယဲ့တို့သည် အစည်းအဝေးခန်းမထဲမှ တစ်ပြိုင်နက် ထွက်ခွာလာခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>“ညီလေး... အပြင်မှာ ဂရုစိုက်နော်”</p> <p> </p> <p>ဟယ့်မင်ယဲ့က လူကြီးတစ်ဦးက လူငယ်တစ်ဦးကို ဆုံးမနေသကဲ့သို့ အလေးအနက်ထား၍ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်မှာ သူ့ထက် ပိုသန်မာသော်လည်း ဟယ့်မင်ယဲ့သည် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ပြောဆိုနေဆဲပင်။</p> <p> </p> <p>“အစ်ကိုကြီးလည်း အတူတူပါပဲဗျာ”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ဟယ့်မင်ယဲ့ကို ထောင့်တစ်နေရာသို့ ဆွဲခေါ်သွားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“အစ်ကိုကြီး... ကျွန်တော် အစ်ကိုကြီးကို ပေးစရာတစ်ခု ရှိတယ်”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်က ဟယ့်မင်ယဲ့ကို ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဘာများလဲကွ”</p> <p> </p> <p>ဟယ့်မင်ယဲ့ အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ရွှီနင် လက်ဖြန့်လိုက်သည်နှင့် အနီရောင်ဓားတစ်လက်သည် ရွှီနင်၏ လက်ထဲတွင် ပေါ်လာလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤမီးစွမ်းအင်ပါဝင်သော တာအိုလက်နက်သည် မိစ္ဆာသားရဲပန်းချီကားလိပ်၏ လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်း ရှီဖုန်းရွှိထံမှ ရွှီနင်ရရှိခဲ့သော တာအိုလက်နက် သုံးခုအနက် တစ်ခုဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါက...”</p> <p> </p> <p>ဓားရှည်ကြီးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ၎င်း၏ ထူးခြားမှုကို ဟယ့်မင်ယဲ့ သတိပြုမိသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဟယ့်မင်ယဲ့သည် တာအိုလက်နက်၏ မျက်နှာပြင်ကို လက်ချောင်းဖြင့် ပွတ်သပ်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါ တာအိုလက်နက်ပဲ... မီးစွမ်းအင်ပါဝင်တဲ့ တာအိုလက်နက်တစ်ခုပဲ”</p> <p> </p> <p>ဟယ့်မင်ယဲ့ ချက်ချင်းပင် ခန့်မှန်းလိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>“မှန်ပါတယ်”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “အစ်ကိုကြီး... ဒီမီးစွမ်းအင် တာအိုလက်နက်ကို လက်ခံပေးပါ”</p> <p> </p> <p>ဟယ့်မင်ယဲ့အား တာအိုလက်နက်တစ်ခု ပေးရန် ရွှီနင် ကြိုတင်စဉ်းစားထားပြီး ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ချူယဲ့ယန်ကို ပေးခဲ့သော တာအိုဓားတိုကို မတွက်ပါက ရွှီနင်၏ လက်ထဲတွင် တာအိုလက်နက် စုစုပေါင်း ခုနစ်ခု ရှိနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုပစ္စည်း ခုနစ်ခုအနက် သုံးခုကို ရှီဖုန်းရွှိ၏ အမွေအနှစ်မှ ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် စွမ်းအင်အားလုံးပါဝင်သော တာအိုလက်ကောက်၊ တာအိုဆေးမီးဖိုနှင့် မကြာသေးမီကမှ ရရှိခဲ့သော အထူးတာအိုလက်နက် နှစ်ခုလည်း ရှိနေသေးသည်။</p> <p> </p> <p>ရွှီနင် ၎င်းတို့ကို ပထမဆုံးရရှိခဲ့စဉ်က သူအသုံးမပြုသော တာအိုလက်နက် နှစ်ခုသုံးခုခန့်ကို အရင်းအမြစ်များများဖြင့် လဲလှယ်ရန် စဉ်းစားခဲ့ဖူးသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ထိုစဉ်က သူ၏စွမ်းအားမှာ နည်းပါးနေသေးသည်။ အကယ်၍ ပစ္စည်းကောင်းများကို အများကြီး ထုတ်ပြမိပါက အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါ သူ၏စွမ်းအားများ တိုးတက်လာပြီဖြစ်ရာ ရှီဖုန်းရွှိ၏ အမွေအနှစ်မှ ရရှိခဲ့သော တာအိုလက်နက်များကို စီမံခန့်ခွဲရန် ရွှီနင် အဆင်သင့် ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းတို့အနက် တစ်ခုကို ဟယ့်မင်ယဲ့အား ပေးမည်ဖြစ်ပြီး ကျန်နှစ်ခုကိုမူ အရင်းအမြစ်များဖြင့် လဲလှယ်သွားမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လက်ကောက်၊ ဆေးမီးဖိုနှင့် အထူးလက်နက် ကြေးဓားတို၊ ယပ်တောင်တို့ကိုမူ ရွှီနင်က သူ့အတွက်သာ သိမ်းထားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ငါ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လက်ခံနိုင်မှာလဲ”</p> <p> </p> <p>ဟယ့်မင်ယဲ့သည် ဤမီးစွမ်းအင် တာအိုလက်နက်ကြောင့် အမှန်တကယ်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသော်လည်း ငြင်းဆန်နေဆဲပင်။</p> <p> </p> <p>“တာအိုလက်နက်လို အဖိုးတန်ပစ္စည်းမျိုးက အရမ်းရှားပါးလွန်းတယ်။ အစ်ကိုတစ်ယောက်အနေနဲ့ မင်းရဲ့ လက်ဆောင်ကို ငါ ဘယ်လိုလုပ် လက်ခံရက်မှာလဲ”</p> <p> </p> <p>ဟယ့်မင်ယဲ့က ရွှီနင်၏ လက်ကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ပြီးတော့ မင်းကလည်း အပြင်မှာ တာဝန်ထမ်းဆောင်ရဦးမှာဆိုတော့ သေချာပေါက် အန္တရာယ်တွေနဲ့ ကြုံတွေ့ရမှာပဲ။ ဒီတာအိုလက်နက်က မင်းအတွက် အများကြီး အသုံးဝင်မှာပါ”</p> <p> </p> <p>“အစ်ကိုကြီးရယ်...”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင် ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ကျွန်တော်က အစ်ကိုကြီးကို တာအိုလက်နက် ပေးတယ်ဆိုကတည်းက ကျွန်တော့်မှာ လိုအပ်မနေလို့ပေါ့ဗျ။ ဒီမီးစွမ်းအင် တာအိုလက်နက်အပြင် ကျွန်တော့်မှာ တခြားတာအိုလက်နက်တွေ ရှိပါသေးတယ်”</p> <p> </p> <p>“မယူပါဘူးကွာ”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဟယ့်မင်ယဲ့က ပြောလိုက်သည်။ “ဒါကို တခြားအရင်းအမြစ်တွေနဲ့ လဲလှယ်ဖို့ သုံးလို့ရတာပဲဟာ”</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူ့တွင် အရင်းအမြစ်များ လုံလောက်စွာ ရှိနေပါက ဟယ့်မင်ယဲ့သည် ဤဓားကို သူ၏အရင်းအမြစ်များနှင့် လဲလှယ်ရန် တောင်းဆိုကောင်း တောင်းဆိုလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူ့လို စွမ်းအားကြီး လူငယ်တစ်ယောက်အတွက် အရင်းအမြစ်များအား အရန်ထားရှိခြင်းဟူသည် မရှိသလောက်ပင်။</p> <p> </p> <p>သူသည် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းတွင် တန်ဖိုးရှိသော အရင်းအမြစ်အားလုံးကို ကြာမြင့်စွာကတည်းက အသုံးပြုပြီးဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>မီရှင်းယယ်နှင့် ကူကျွမ့်တို့ကဲ့သို့သော ဝါရင့်အကြီးအကဲများသာ နှစ်ကာလကြာရှည်စွာ အရင်းအမြစ်များစွာကို စုဆောင်းထားနိုင်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဟယ့်မင်ယဲ့၏ ခေါင်းမာမှုကို ရွှီနင် မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>သူက စိတ်ရှည်လက်ရှည်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“အစ်ကိုကြီး... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီတာအိုလက်နက်ကို လက်ခံပေးရမှာပဲ”</p> <p> </p> <p>“အစ်ကိုကြီးက အစစ်အမှန်ပိုင်နက်နယ်ပယ်ကို ရောက်နေပေမဲ့ ဝမ်ရှန့်ပြည်နယ်က လူတွေရဲ့ရှေ့မှာတော့ အင်အားမပြည့်ဝသေးဘူးလေ”</p> <p> </p> <p>ဟယ့်မင်ယဲ့က ခေါင်းမာနေဆဲဖြစ်ကြောင်း ရွှီနင် သတိထားမိလိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် သူ ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါဆိုရင်လည်းဗျာ... ဒီမီးစွမ်းအင် တာအိုလက်နက်ကို အစ်ကိုကြီးကို ငှားထားပေးမယ်လေ... ဘယ်လိုလဲ”</p> <p> </p> <p>“ငါ့ကို ငှားမလို့လား”</p> <p> </p> <p>ဟယ့်မင်ယဲ့ မျက်ခုံးပင့်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>“အကယ်၍ အစ်ကိုကြီးက ထပ်ငြင်းနေဦးမယ်ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော့်ကို ညီတစ်ယောက်လို မသတ်မှတ်ဘူးလို့ပဲ မှတ်ယူရလိမ့်မယ်။ ဒါမှမဟုတ် ကျွန်တော့်ကို အစ်ကိုကြီးလို့ ခေါ်ဖို့ မထိုက်တန်တဲ့ အမည်ခံတပည့်တစ်ယောက်လို့ပဲ သဘောထားနေတာလား”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်က နောက်ပြောင်လျက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“မင်းကတော့လေ...”</p> <p> </p> <p>ဟယ့်မင်ယဲ့သည် ရွှီနင်၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို နားလည်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>“ကောင်းပြီလေ... မင်းဆီကနေ ဒီတာအိုလက်နက်ကို ငါငှားလိုက်ပါ့မယ်”</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးတွင် ဟယ့်မင်ယဲ့သည် ရွှီနင်၏ တောင်းဆိုချက်ကို လက်ခံရန် ရွေးချယ်လိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဝမ်ရှန့်ပြည်နယ်က လူတွေ ထွက်သွားတဲ့အခါ မင်းဆီကို ပြန်ပေးပါ့မယ်”</p> <p> </p> <p>“ကောင်းပါပြီဗျာ”</p> <p> </p> <p>ရွှီနင်သည် မီးစွမ်းအင် တာအိုလက်နက်ကို ဟယ့်မင်ယဲ့၏ လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>အတွင်းပိုင်းရှိ ထိန်းချုပ်မှုအမှတ်အသားကို သူ ဖျက်ဆီးပြီးဖြစ်ရာ ဟယ့်မင်ယဲ့ အနေဖြင့် ချက်ချင်း အသုံးပြုနိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ အပြန်အလှန် ဖလှယ်ကြပြီးနောက် ရွှီနင်သည် အစည်းအဝေးခန်းမ အပေါက်ဝမှ ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဟယ့်မင်ယဲ့သည် သူ၏လက်ထဲရှိ မီးစွမ်းအင် တာအိုလက်နက်ကို ကြည့်ရင်း သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>လက်ဆောင်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ငှားတာပဲဖြစ်ဖြစ် ဤမျှ အဖိုးတန်သော တာအိုလက်နက်ကို ပေးအပ်လိုက်ခြင်းဖြင့် ရွှီနင်၏ ရိုးသားဖြူစင်မှုကို ဟယ့်မင်ယဲ့ ခံစားမိလေသည်။</p> <p> </p> <p>‘ဒီမီးစွမ်းအင် တာအိုလက်နက်ရှိနေမှတော့ တစ်ဝက်တစ်ပျက်တာအိုနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်ကို ငါကြောက်နေစရာ မလိုတော့ဘူး’</p> <p> </p> <p>ဟယ့်မင်ယဲ့သည် ရွှီနင်၏ ကူညီပေးမှုကို အမှတ်ရနေတော့သည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save