Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၉၇ - နေရောင်ခြည်စွမ်းအင်သုံး ပြားများ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် လှည့်ထွက်လာခဲ့သည်။ မကြာမီ အခန်းသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ အိုင်ဗီမှာ အိပ်ပျော်နေဆဲဖြစ်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ဒေါသတကြီး လောင်မြိုက်နေသော သူ၏နှလုံးသားမှာ သူမကို မြင်သည်နှင့် ရုတ်တရက် ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။ ကုတင်အနားတွင် ကုလားထိုင်တစ်လုံးဆွဲကာ ထိုင်လိုက်ပြီး သူမ၏ လှပသော မျက်နှာလေးကို ငေးကြည့်နေမိသည်။</p> <p> </p> <p>အေးချမ်းလိုက်တာ။ အပြစ်ကင်းစင်ပြီး... အိပ်မက်ထဲမှာ သူမြင်ခဲ့ရတဲ့ ပုံစံနဲ့ လုံးဝကို ကွာခြားလွန်းလှသည်။ နာကျင်မှု၊ ထိတ်လန့်မှု သို့မဟုတ် ကြောက်ရွံ့မှုတွေ မရှိဘဲ... ငြိမ်းချမ်းမှုတွေသာ ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p>အိုင်ဗီ မျက်လုံးပွင့်လာသောအခါ မနက် ၁၀ နာရီ ထိုးနေပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် အံ့သြသွားသည်။ သူမမှာ အိပ်မပျော်သည့် ရောဂါမရှိသော်လည်း ဤမျှလောက် နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်ခဲ့ဖူးသည်မှာ ရှားလှသည်။</p> <p> </p> <p>အိပ်မက်ဆိုးတွေ မရှိ၊ ဘာအိပ်မက်မှလည်း မမက်ဘဲ အေးချမ်းလှသော ညတစ်ည ဖြစ်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ကိုယ်လက်လှုပ်ရှား အကြောဆန့်ပြီးနောက် ကုတင်ပေါ်မှဆင်းကာ သူမ၏ ဟင်းလင်းပြင် ထဲမှာပင် ရေချိုးလိုက်ပြီးမှ အခန်းထဲသို့ ထွက်လာခဲ့သည်။ ဆိုင်းလက်စ် ရှိမနေသော်လည်း စားပွဲပေါ်တွင် သူမအတွက် မနက်စာ ပြင်ဆင်ထားပေးသည်ကို တွေ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>ဆိုင်းလက်စ် အနီးအနားမှာ ရှိမ‌နေတာကို သိသဖြင့် အိုင်ဗီက ပြုံးလိုက်မိပြီး မနက်စာကို ကြည့်ကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ငါ့ယောင်္ကျားက အတော်ဆုံးပဲ"</p> <p> </p> <p>ဆိုင်းလက်စ် ရှေ့မှာသာ သူမ ကိုယ့်ဟာကို ထိန်းနေရသော်လည်း သူကွယ်ရာမှာတော့... သူမ စိတ်ကြိုက် ချစ်ပြလို့ ရသည် မဟုတ်လား။</p> <p> </p> <p>မနက်စာ စားပြီးနောက် သူမ၏ နောက်ထပ် အစီအစဉ်ကို ချက်ချင်း အကောင်အထည်ဖော်လိုက်သည်။ ရိက္ခာများကို နေရောင်ခြည်စွမ်းအင်သုံး မီးဖို  နှင့် အခြား လိုအပ်သည်များနှင့် လဲလှယ်ရန် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူမ မလှုပ်ရှားရသေးခင်မှာပင် သူမ၏ ရှေ့၌ အချိန်မှတ်နာရီ တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် အဝေးသို့ သွားနေစရာ မလိုသည့်အတွက် အိုင်ဗီ ဝမ်းသာသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ဒီတစ်ခါလည်း ဆေးဝါးတွေပဲ ရဦးမည်ဟု သူမ ထင်ထားခဲ့သော်လည်း အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ ယခုတစ်ကြိမ် ပေါ်လာသည်မှာ ပစ္စည်းအသစ် ဖြစ်နေခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ငရုတ်ကောင်းဟ။</p> <p> </p> <p>အချိန်မှတ်နာရီ စတင်သည်နှင့် အိုင်ဗီ တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ ငုံ့ယူလိုက်သည်။ ငရုတ်ကောင်းမှုန့် အထုပ်တစ်ထုပ် သူမ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။</p> <p>'ငရုတ်ကောင်းအနက် ၆၅၀ ဂရမ် ရပြီ'</p> <p>'ငရုတ်ကောင်းအဖြူ ၃၅၀ ဂရမ် ရပြီ'</p> <p>'ငရုတ်ကောင်းအစိမ်း ၄၅၀ ဂရမ် ရပြီ'</p> <p>'ငရုတ်ကောင်းအပန်း ၅၅၀ ဂရမ် ရပြီ'</p> <p>'ငရုတ်ကောင်းအနီ ၂၅၀ ဂရမ်လား ရပြီ'</p> <p>အိုင်ဗီပင် အရေအတွက်ကို မမှတ်မိတော့ဘဲ ဆက်တိုက် ကောက်ယူနေမိသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ဧည့်ခန်းထဲက အထုပ်အားလုံး ကုန်သွားသောအခါ မီးဖိုချောင်နှင့် အိပ်ခန်းမကြီး ထဲကိုပါ စစ်ဆေးရန် မမေ့ပေ။ ထင်သည့်အတိုင်းပင် ထိုနေရာများတွင်လည်း အထုပ်များ ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p>တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ဆက်တိုက် ကောက်ယူသည်။ ပြီးခဲ့သည့် ရက်ပိုင်းအတွင်း အပြင်းအထန် လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်ထားသောကြောင့် တိုးတက်လာသည့် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုကြောင့် အိုင်ဗီသည် အိပ်ခန်းမကြီးနှင့် မီးဖိုချောင် တစ်ခုလုံးကို ပြောင်စင်အောင် သိမ်းဆည်းနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သိုလှောင်ခန်းအထိပင် ရောက်ရှိကာ အားလုံးကို အပြီးသတ်နိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် အထဲသို့ ခြေလှမ်းလှမ်းလိုက်စဉ်မှာပင် အချိန်ကုန်သွားတော့သည်။ အိုင်ဗီ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ယခုတစ်ကြိမ် ဘယ်လောက်ရလိုက်လဲဆိုတာကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ငရုတ်ကောင်း အမျိုးအစား တစ်မျိုးစီအတွက် အထုပ် ၂၀၀ စီ ရလိုက်သည်။ ဟင်း... မဆိုးပါဘူး။ ၎င်းတို့ကို ၂၅ ဆနှင့် မြှောက်မည်ဆိုပါက အမျိုးအစား တစ်မျိုးလျှင် ၅၀၀၀ စီနှင့် စုစုပေါင်း ၂၅၀၀၀ ရရှိမည်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ရရှိလာသော ပစ္စည်းများအတွက် ကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်ရင်း အိုင်ဗီသည် ဖုန်းကိုဖွင့်ကာ ကမ်းလှမ်းချက်တစ်ခု တင်လိုက်သည်။ နေရောင်ခြည်စွမ်းအင်သုံး မီးဖိုတစ်လုံးအတွက် ဆန် ၁ ကီလိုဂရမ်၊ ထမင်းဗူး ၂ ဗူး၊ ဂျုံမှုန့် ၁ ကီလိုဂရမ်နှင့် ဆား ၅ ထုပ် ပေးမည်ဟု တင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ ပိုစ့် တက်လာသည်နှင့် မှတ်ချက်များ  စုပြုံတိုးဝင်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"အို... မင်းက သိပ်တွန့်တာပဲ! ဒီလောက် နည်းတာလား? ငါ့ကို ဆန် ၁၀ ကီလိုနဲ့ ဆား ၁၀ ထုပ် ပေးလေ။ ငါ မင်းကို အဆင့်မြင့် နေရောင်ခြည်သုံး မီးဖို ပေးမယ်"</p> <p> </p> <p>"အို... လူသားချင်း စာနာထောက်ထားမှုတွေ သေဆုံးကုန်ပြီ! နေရောင်ခြည်သုံး မီးဖိုတစ်လုံးက ဒေါ်လာ ၄၉၅ တန်တာကို အခု ပေးတဲ့ဟာက ဒေါ်လာ ၁၀၀ တောင် မပြည့်ဘူး"</p> <p> </p> <p>"အပေါ်ကလူတွေက လောကကြီးနဲ့ အဆက်အသွယ် ပြတ်နေတာ ထင်တယ်။ အခုက ကမ္ဘာပျက်နေတာလေ မေ့နေပြီလား ငတ်သေနေတဲ့လူတွေ အများကြီးပဲ၊ ဆန် ၁ ကီလိုဆိုတာ သူတို့အတွက် နတ်သုဒ္ဓါပဲ အခု ဆန် ၁ ကီလိုရဲ့ ဈေးက ရွှေ ၅ ဂရမ် ရှိနေပြီ၊ မင်း ရွှေ ၃၀ ဂရမ် ပေးရင်တောင် ဆား ၅ ထုပ် ဝယ်လို့မရဘူး"</p> <p> </p> <p>"မှန်တယ် ပထမနဲ့ ဒုတိယ မှတ်ချက်တွေကို ကြည့်ရတာ သူတို့ အင်္ဂါဂြိုဟ်ပေါ်မှာ နေနေတာလားလို့ သံသယဖြစ်မိတယ်။ ဒါနဲ့ Op ရေ၊ တကယ်လို့ ဆန် ၅ ကီလိုနဲ့ ဆား ၅ ထုပ် ထပ်တိုးပေးနိုင်ရင် ကျွန်တော် နေရောင်ခြည်သုံး စွမ်းအင်ပြား တွေပါ ပေးပါ့မယ်"</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော်ကတော့ ဆိုလာပြား နှစ်စုံ၊ နေရောင်ခြည်သုံး မီးဖို နှစ်လုံးနဲ့ နေရောခြည်သုံး မုန့်ဖုတ်စက် တစ်လုံး ပေးမယ်။ ဆန် ၁၀ ကီလို၊ ဆား ၁၀ ထုပ်နဲ့ ဂျုံမှုန့် ၁၀ ကီလိုပဲ ပေးပါ။"</p> <p> </p> <p>.....</p> <p>မှတ်ချက်များစွာ တက်လာပြီး အိုင်ဗီက တစ်ခုချင်းစီကို တည်ငြိမ်စွာ ဖတ်နေသည်။ သို့သော် မှတ်ချက်တစ်ခုက သူမ၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော်က ဆိုလာပြား တွေနဲ့ နေရောင်ခြည်သုံး ပစ္စည်းတွေ ထောက်ပံ့ပေးတဲ့သူပါ။ တကယ်လို့ အမြောက်အမြား ဝယ်ချင်တယ်ဆိုရင် ကျွန်တော့်ကို စာပို့ ခဲ့ပါ"</p> <p> </p> <p>အိုင်ဗီသည် ချက်ချင်းပင် သူ၏ ID ကို နှိပ်ကာ ပရိုဖိုင်ကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူ၏ ပရိုဖိုင်တွင် ဆိုလာ များကို ကြော်ငြာထားသော ပိုစ့်အဟောင်းများစွာ ရှိနေသဖြင့် သူသည် တကယ့် အရောင်းသမားတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း သေချာသွားသည်။</p> <p> </p> <p>သူမ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး သူ့ထံ စာပို့လိုက်သည်။ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် ဆိုလာပြား နှင့် ပစ္စည်းကိရိယာ ဘယ်လောက် ဝယ်ချင်သလဲဟူသော ပြန်စာကို ရရှိသည်။</p> <p> </p> <p>"ရှင်ကော ဘယ်လောက်ရှိလဲ" ဟု သူမက ပြန်မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အနာဂတ်မှာ စခန်းတစ်ခု ဖွင့်မည်ဆိုလျှင် ဆိုလာပြား များမှာ အဓိက လိုအပ်ချက်ဖြစ်သဖြင့် သူမ တတ်နိုင်သမျှ အများကြီး လိုချင်နေသည်။ တစ်ခုတည်းသော ပြဿနာမှာ... သူမမှာ လဲလှယ်ရန် ရိက္ခာ အလုံအလောက် ရှိပါ့မလား ဆိုသည်ပင်။</p> <p> </p> <p>အိုင်ဗီသည် အနာဂတ်အတွက် သိပ်ပြီး စိုးရိမ်မနေပေ။ သူမ၏ ထူးခြားသော စွမ်းအားကြောင့် ရိက္ခာ ပြတ်လပ်သွားစရာ အကြောင်းမရှိပေ... တစ်ခုတည်းသော အခက်အခဲမှာ 'အချိန်' သာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူမမှာ ပစ္စည်းတွေ စုဆောင်းရန် အချိန်အလုံအလောက် မရှိပေ။ ပျမ်းမျှအားဖြင့် တစ်နေ့လျှင် ပစ္စည်း ၉၀၀ ခန့်သာ သူမ ကောက်ယူနိုင်သည်။ အချို့အချိန်များတွင် သူမ၏ စွမ်းအားက အလုပ်မလုပ်တော့ပေ။ အိုင်ဗီ သုံးသပ်မိသည်မှာ သူမသည် ထိုနေရာနှင့် ဝေးလံသော နေရာသို့ ရောက်ရှိနေသောကြောင့် စွမ်းအား အလုပ်မလုပ်ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... သူမသည် ဆိုလာပြာ များ၊ နေရောင်ခြည်သုံး မီးဖိုနှင့် မုန့်ဖုတ်စက်များကို ဝယ်ယူရန် ဆုံးဖြတ်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ ဈေးနှုန်း ဘယ်လောက်ပဲ ဖြစ်ပါစေ၊ ရိက္ခာတွေ ပိုကောက်ပြီး ပေးချေမည်ဟု သူမ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစဉ် အရောင်းသမားထံမှ စာပြန်လာပြီး ခဏတာအတွင်း အိုင်ဗီမှာ ဆွံ့အသွားရသည်။ ဤလူက သူမကို နောက်ပြောင်နေတာလားဟုပင် သံသယဝင်မိသွားသည်။</p> <p> </p> <p>အက်တလပ်: "ဆိုလာပြားပေါင်း ၁ သန်း ရှိပါတယ်။ မီးဖို ၈၁၂,၂၂၀ လုံးနဲ့ မုန့်ဖုတ်စက်၇၆၀,၂၀၀ လုံး ရှိပါတယ်။ နေရောင်ခြည်သုံး မီးစက်တွေလည်း ရှိပါတယ်။ မင်းက ဘယ်လောက် ဝယ်ဖို့ စဉ်းစားထားလဲ"</p> <p>အိုင်ဗီသည် ထိုအရေအတွက် အမြောက်အမြားကို သေချာမြင်ရရန် မျက်လုံးကို အကြိမ်ကြိမ် ပွတ်ကြည့်မိသည်။ သူမ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်မိသည်။</p> <p> "ဝိုး... ငါတော့ သူဌေးကြီးတစ်ယောက်နဲ့ တိုးပြီ ထင်တယ်"</p> <p>သို့သော်... ထူးဆန်းသော အချက်တွေကတော့ ရှိနေသေးသည်။ ကမ္ဘာပျက်ပြီး ၄ လကြာတဲ့အထိ သူက ဘာလို့ ဒီပစ္စည်းတွေ ဒီလောက်တောင် အများကြီး ရှိနေရတာလဲ။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save