Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၉၈ - အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်း (၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>တခြားလူတွေလည်း ဒါတွေကို စုဆောင်းထားကြမှာပဲ မဟုတ်လား။</p> <p>သို့သော် မကြာမီမှာပင် အိုင်ဗီသည် သူမ အရင်က ထည့်မတွက်မိခဲ့သော ပြဿနာတစ်ခုကို သတိပြုမိသွားသည်။ တခြားလူတွေမှာ သူမလိုမျိုး စွမ်းအင် သိုလှောင်ရုံ မရှိကြပေ။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် နေရောင်ခြည်သုံးပြား အမြောက်အမြားကို ဝယ်ယူကြမည်မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း... ဤထုတ်လုပ်သူတွင် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှလောက်များပြားသော ပစ္စည်းများ ရှိနေရသနည်းဆိုသည်ကိုတော့ ရှင်းမပြနိုင်သေးပေ။ အကယ်၍ အက်တလပ်သာ အိုင်ဗီ၏ အတွေးကို ကြားနိုင်မည်ဆိုလျှင် သူ စိတ်ဓာတ်တွေ အကြီးအကျယ် ပြိုလဲသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>......</p> <p> </p> <p>အက်တလပ်သည် သူ၏ ဖုန်းမျက်နှာပြင်ကို စိုးရိမ်တကြီး စိုက်ကြည့်နေပြီး ဖုန်းထဲကနေတစ်ဆင့် ဟိုဘက်ခြမ်းကို ခုန်ကူးကာ ဝယ်ယူသူအား ပစ္စည်းအားလုံးဝယ်ယူရန် ဖျောင်းဖျလိုက်ချင်စိတ် ပေါက်နေသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် မိမိ၏ ကံကြမ္မာကို အကြိမ်ကြိမ် ကျိန်ဆဲနေမိသည်။ အကယ်၍သာ သူသည် စီးပွားဖက်၏ စကားကို နားမယောင်ဘဲ နေရောင်ခြည်သုံးပြားတွေ အများကြီး ထပ်မထုတ်ခဲ့ရင် ကောင်းသားဟု တွေးနေမိသည်။</p> <p> </p> <p>ရလဒ်အနေဖြင့် သူသည် နေရောင်ခြည်သုံးပြား ၃ သန်းကျော်၊ မီးဖို ၂ သန်းနီးပါးနှင့် မုန့်ဖုတ်စက်၂ သန်းခန့် ထုတ်လုပ်ခဲ့မိသည်။ နေရောင်ခြည်သုံး မီးစက်များကိုပင် သန်းနှင့်ချီ၍ ထုတ်လုပ်ထားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>အစပိုင်းတွင် နေရောင်ခြည်သုံးပြား ၁ သန်းနီးပါးနှင့် မီးဖို ၉ သိန်းကျော်၊ မုန့်ဖုတ်စက်၁ သန်းကျော် ရောင်းချခဲ့ရသဖြင့် အမြတ်အစွန်း အတော်အတန် ရရှိခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် မကြာမီမှာပင် အရောင်းအဝယ်များ ကျဆင်းသွားပြီး ပစ္စည်းအမြောက်အမြား ပုံကျန်နေခဲ့တော့သည်။ အစပိုင်းတွင် သူသည် နေရောင်ခြည်သုံးပြားများကို ဆက်လက်ကြော်ငြာခဲ့ပြီး စုံစမ်းမေးမြန်းသူအချို့ ရှိခဲ့သော်လည်း အမှန်တကယ် ဝယ်ယူသူမှာ မရှိသလောက်ပင်။</p> <p> </p> <p>အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ အက်တလပ်သည် သူ၏ လောင်းကြေးမှာ အကြီးအကျယ် ရှုံးနိမ့်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ပို၍ ဆိုးသည်မှာ သူသည် နောက်တစ်နှစ်စာအတွက်သာ ရိက္ခာဝယ်ယူထားခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ယခုအခါ ၄ လ ကုန်လွန်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် အမျိုးအဆွေများ ရောက်ရှိလာမှုကြောင့် ထိုရိက္ခာမှာပင် မလောက်မင ဖြစ်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သူ့အမျိုးတွေကို အိမ်ပေါ်က နှင်ချလိုက်သည့်တိုင်အောင် အိမ်ရှိ ရိက္ခာမှာ နောက်ထပ် ၂ လစာသာ ခံတော့မည်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ ရိက္ခာထပ်ဝယ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း မည်သူကမျှ ရောင်းရန် အဆင်မပြေကြပေ။ ကိုယ်တိုင် ဟင်းသီးဟင်းရွက် စိုက်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း အစေ့များက လုံးဝ အပင်မပေါက်ခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ဆင်းရဲဒုက္ခပါပဲ။ တကယ့်ကို ဒုက္ခပါပဲ။</p> <p>အခုအချိန်မှာတော့ သူ၏ နေရောင်ခြည်သုံးပြား အားလုံးကို အစားအသောက်နှင့် လဲလှယ်ပေးမည့်သူတစ်ဦး ပေါ်လာရန်သာ ဆုတောင်းနေမိသည်။ နေရောင်ခြည်သုံးပြား တစ်ပြားတည်း ရောင်းရလျှင်တောင် သူ့အတွက် အများကြီး အကျိုးရှိမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစဉ် တစ်ဖက်လူ၏ 'စာရိုက်နေသည်' ဟူသော အမှတ်အသားကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်။ မကြာမီမှာပင် ပစ္စည်းများ ရှိကြောင်း သက်သေပြရန် ဗီဒီယိုပြခိုင်းသည့် စာ ရောက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>အက်တလပ်သည် ကြိုတင်ရိုက်ကူးထားသော ဗီဒီယိုများကို ပို့ပေးလိုက်ပြီး အိုင်ဗီ၏ တုံ့ပြန်မှုကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်။</p> <p> </p> <p>'ကျေးဇူးပြုပြီး ကျေးဇူးပြုပြီး ဘုရားသခင်... ကျွန်တော့်ကို သနားပါ။ ကျွန်တော့် မိန်းမနဲ့ ကလေးတွေက ကျွန်တော့်အပေါ်မှာပဲ မူတည်နေတာပါ။ ဒီပစ္စည်းတွေကိုသာ မရောင်းရရင် ကျွန်တော့်မိသားစု ငတ်သေကြရတော့မှာပါ’</p> <p> </p> <p>...........</p> <p> </p> <p>အိုင်ဗီသည် ဗီဒီယိုကို သံသယမျက်လုံးဖြင့် စိုက်ကြည့်နေပြီး ၎င်းမှာ AI ဖြင့် ဖန်တီးထားခြင်း သို့မဟုတ် အင်တာနက်မှ ခိုးယူထားခြင်း မဟုတ်ကြောင်း သေချာသွားသောအခါမှ စိတ်လျှော့လိုက်ပြီး မျက်လုံးများ တောက်ပသွားတော့သည်။</p> <p>နေရောင်ခြည်သုံး ပစ္စည်းတွေ ရှာရခက်လိမ့်မည်ဟု သူမ ထင်ထားခဲ့သော်လည်း ယခု အခြေအနေကို ကြည့်ရသည်မှာ သူမအတွက် အလွန်ပင် ကံကောင်းလှသည်။</p> <p> </p> <p>ကံကြမ္မာက သူမဘက်မှာ ရှိနေသည်မှာ သေချာပါသည်။ သူမ ခဏတာ စဉ်းစားပြီး စာတစ်စောင် ရိုက်ပို့လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဆိုလာပြားတွေ အားလုံးအတွက် ဘယ်လောက်လဲ"</p> <p> </p> <p>မကြာမီမှာပင် အက်တလပ်ထံမှ ပြန်စာ ရောက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>"ဆိုလာပြားတစ်ပြားကို ဆန် ၁ ကီလိုဂရမ်နဲ့ ဆား ၁ ထုပ်ပါ"</p> <p>ဒါကို မြင်သောအခါ အိုင်ဗီ မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိသည်။ သူမသည် သူမ၏ လက်ကျန်စာရင်းကို အမြန်စစ်ဆေးလိုက်သည်။ ပက်ထရစ်ဆီမှ ရသော ဆန်များကို မထည့်ဘဲ သူမတွင် ဆန်အမျိုးမျိုး စုစုပေါင်း ၃၂၇ ကီလိုဂရမ်ခန့် ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>ဆားထုပ်တွေကတော့ ၁၀,၀၀၀ ခန့် ရှိတယ်။ အကယ်၍ သူမ အဆပေါင်းများစွာ ပွားလိုက်မည်ဆိုပါက ဆားထုပ် ၂၅၀,၀၀၀ ရမှာ။</p> <p>ဆန်များကို ပွားလိုက်မည်ဆိုပါက ၈,၁၇၅ ကီလိုဂရမ် ရမယ်။</p> <p> </p> <p>ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် သူမသည် နေရောင်ခြည်သုံးပြားများကို အရစ်ကျ ဝယ်ယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး စာပြန်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"နေရောင်ခြည်သုံး မီးဖိုတွေ၊ မုန့်ဖုတ်စက်တွေနဲ့ မီးစက်တွေကော ဘယ်လိုလဲ"</p> <p> </p> <p>တစ်ဖက်မှ ခေတ္တ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် အမြန်ပင် ပြန်စာရောက်လာသည်။</p> <p>"နေရောင်ခြည်သုံး မီးဖိုနဲ့ မုန့်ဖုတ်စက်တွေအတွက် ဆန် ၅၀၀ ဂရမ်နဲ့ ဆား အထုပ်တစ်ဝက်ပါ။ မီးစက်တွေအတွက်ကတော့ ဆိုလာ တွေနဲ့ ဈေးတူတူပါပဲ"</p> <p> </p> <p>"ကောင်းပြီလေ၊ ဒါဆိုရင် နေရောင်ခြည်သုံး မီးဖို ၁ လုံး၊ မုန့်ဖုတ်စက်၁ လုံး၊ မီးစက် ၁၀ လုံးနဲ့ နေရောင်ခြည်သုံးပြား ၁၀ ပြား ပေးပါ" ဟု အိုင်ဗီက ရိုက်ပို့လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>..............</p> <p> </p> <p>အက်တလပ်သည် စာကို ကြည့်ပြီး အံ့သြသွားသော်လည်း အလွန်ပင် ဝမ်းသာသွားကာ ချက်ချင်း သဘောတူလိုက်သည်။ "ရတာပေါ့ ကျွန်တော် ဂေါ့သမ်မြို့ရဲ့ မြို့ပြင်ရပ်ကွက်မှာ နေပါတယ်။ မင်းရဲ့ လိပ်စာကို ပြောပါ၊ ဒါမှမဟုတ် ဒီကို လာယူမလား"</p> <p> </p> <p>ဝယ်ယူသူမှာ တခြားပြည်နယ်က ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ ထင်ထားသော်လည်း ဝယ်ယူသူက ဂေါ့သမ်မြို့ကပင် ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ သူ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။</p> <p>မကြာမီ ဝယ်ယူသူက စက်ရုံမှာပဲ တွေ့ကြမည်ဟု စာပို့လာသဖြင့် အက်တလပ် သဘောတူလိုက်သည်။ ရောက်ရှိလာတော့မည့် ရိက္ခာများကို တွေးရင်း သူသည် ဘုရားသခင်နှင့် ဝယ်ယူသူကို ကျေးဇူးတင်မဆုံး ဖြစ်နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သူ ဈေးနှုန်းပြောလိုက်စဉ်က တစ်ဖက်လူက ဈေးဆစ်လိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ထားသော်လည်း အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ လုံးဝ ဈေးမဆစ်ခဲ့ခြင်းပင်။</p> <p>ဒါက သူ့ကို ကျေးဇူးတင်စိတ်နှင့် အနာဂတ်အတွက် မျှော်လင့်ချက်တွေ ပြည့်နှက်သွားစေသည်။ အနည်းဆုံးတော့ သူ့မိသားစု ငတ်မသေတော့ဘူး‌လေ။</p> <p> </p> <p>.............</p> <p> </p> <p>[ဒေါင် မင်း ၅၀၀ KB ရရှိပါသည်!]</p> <p>ဟင် အိုင်ဗီသည် ထိုပမာဏကို ကြည့်ပြီး ဆွံ့အသွားသည်။ သူမ၏ မျက်စိများ မှားနေသလားဟု အကြိမ်ကြိမ် ပွတ်ကြည့်မိသည်။ ဒါဟာ သူမ ရရှိခဲ့သမျှ KB ပမာဏတွေထဲမှာ အများဆုံးပင် ဖြစ်သည်။ သူမ၏ လက်ကျန်ငွေမှာ ၄၆၇.၇ မှ ၉၆၇.၇ KB သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြင်ရသောအခါ သူမ လက်တွေ ယားလာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ပစ္စည်းတွေကို မပွားခင် စွမ်းအင်သိုလှောင်ရုံ ကို အရင် အဆင့်မြှင့်တင်ရန် သူမ၏ စိတ်ထဲမှ အသံတစ်ခုက ပြောနေသည်။ ဒါဟာ သူမ၏ ဗီဇစိတ် လား။ သူမ မသိစိတ်က သိနေတဲ့ အရာတစ်ခုလား။</p> <p>အိုင်ဗီ မသိသော်လည်း စမ်းကြည့်သင့်သည်ဟု သူမ သိသည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် သူမ၏ အခန်းထဲတွင် အိပ်ပျော်နေသော ရာဗင်ခရော့ဖ် မိသားစုထံ လျှောက်သွားပြီး ရေဖြင့် ပက်လိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဗွမ်း" သုံးယောက်လုံး လန့်နိုးလာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ထိတ်လန့်တကြား ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့ မျက်လုံးထဲက ကြောက်ရွံ့မှုတွေကို မြင်ရသောအခါ အိုင်ဗီမှာ ကျေနပ်မှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>"မင်္ဂလာနံနက်ခင်းပါ" သူမက ပြုံးလျက် နှုတ်ဆက်လိုက်ရာ ရာဗင်ခရော့ဖ် မိသားစုမှာ ကြောက်လန့်တကြား တုန်ရီသွားကြသည်။ သိပ်ကို လှပတဲ့ မြင်ကွင်းပါပဲ။</p> <p> </p> <p>"ကိုယ်ပူလေ့ကျင့်ခန်းလေးနဲ့ အရင်စကြမလား" အိုင်ဗီက သာယာသောလေသံဖြင့် မေးလိုက်သော်လည်း ရာဗင်ခရော့ဖ်တို့အတွက်မူ ထိုအသံမှာ သည်းထိတ်ရင်ဖို ရုပ်ရှင်ထဲက သီချင်းသံလိုပဲ။</p> <p> </p> <p>သူတို့က ခေါင်းတွေကို အသည်းအသန် ခါယမ်းကြသော်လည်း အိုင်ဗီက သူတို့၏ ကန့်ကွက်မှုကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဘဲ ကျာပွတ်ကို ထုတ်လိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>တစ်နာရီခန့် ကြာပြီးနောက် သူမသည် ကျာပွတ်ကို ပြန်သိမ်းလိုက်ပြီး သူတို့၏ အားနည်းနေသော ခန္ဓာကိုယ်များကို ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဘယ်သူ စားချင်လဲ။ ငါ့မှာ ငါးဟင်း ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ထဲက တစ်ယောက်ပဲ စားရမယ်။ ကဲ... ဘယ်သူ့ကို ပေးရမလဲ"</p> <p>ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော ရာဗင်ခရော့ဖ် မိသားစုမှာ အိုင်ဗီ၏ အာရုံကို ရရှိရန် အသည်းအသန် ရုန်းကန်ကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save