Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၉၉ - အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်း (၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>"ဟင်း... ကြည့်ရအောင်။ ငါ့စိတ်ထဲတော့... ဆာဖီနာပဲ ဖြစ်မယ် ထင်တယ်" အိုင်ဗီ၏ ကြေညာချက်ကြောင့် ဆာဖီနာ၏ ရင်ထဲတွင် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားသည်။</p> <p>အိုင်ဗီ အပြင်သို့ ထွက်သွားပြီးနောက် ကျက်ပြီးသား ငါးဟင်းနှစ်တုံး ပါသည့် ပန်းကန်ငယ်လေးနှင့်အတူ ပြန်လာသည်ကို သူမ မျှော်လင့်တကြီး စောင့်ကြည့်နေမိသည်။</p> <p> </p> <p>ယခင်ကဆိုလျှင် ဆာဖီနာသည် ဤကဲ့သို့သော အစားအစာကို အထင်အမြင်သေးမိနိုင်သော်လည်း အခုလား ၎င်းမှာ ကောင်းကင်ဘုံမှ နတ်သုဒ္ဓါကဲ့သို့ပင်။ အိုင်ဗီ သူမအနားသို့ ရောက်လာချိန်တွင် ဆာဖီနာသည် သူမ၏ ခြေသလုံးကို တစ်စုံတစ်ယောက်က ကန်လိုက်သည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူမအား အစားအစာ ဝေမျှရန် အသည်းအသန် အချက်ပြနေသော အိုင်စလာကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>ဆာဖီနာ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် တွန့်ဆုတ်နေသော အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်သန်းသွားသည်။</p> <p> </p> <p>"နင့်ရဲ့ အစားအစာကို သမီးဖြစ်သူကို ပေးချင်လို့လား" အိုင်ဗီက နူးညံ့စွာ မေးလိုက်သည်။ "ငါ အဲဒီလို လုပ်ပေးလို့ရပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းကတော့ နောက်ထပ် ၃ ရက်အထိ ဘာအစာမှ စားရမှာ မဟုတ်ဘူးနော်"</p> <p> </p> <p>ဆာဖီနာသည် မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် မျက်လုံးအပြူးသား ဖြစ်သွားရပြီး သူမ၏ စိတ်ထဲရှိ မိခင်မေတ္တာ အလုံးစုံတို့မှာ လေထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>'၃ ရက်တောင် ငါ နောက်ထပ် ၃ ရက်အထိ ဗိုက်အငတ်မခံနိုင်ဘူး အငတ်ဘေးနဲ့ သေသွားလိမ့်မယ်။ အိုင်ဗီပြောပုံအရဆိုရင် သူမက ငါတို့ထဲက တစ်ယောက်ကို နေ့တိုင်း အစာကျွေးဖို့ စီစဉ်ထားပုံပဲ။ အဲဒီလို မဟုတ်ရင်တောင်မှ ငါ ဒီအခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်မခံနိုင်ဘူး။ ငါ့သမီးကတော့ စောင့်နိုင်ပါတယ်’</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ တွေးလိုက်ပြီးနောက် သူမက ခေါင်းခါပြလိုက်ရာ အိုင်စလာမှာ မျက်လုံးများ ပြူးထွက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>အိုင်ဗီသည် အခြေအနေကို ပို၍ အရှိန်မြှင့်ရန် အိုင်စလာ၏ ပါးစပ်ထဲမှ အဝတ်စကို ထုတ်ပေးလိုက်ရာ သူမ၏ အော်ဟစ်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။</p> <p>"အမေ ကျေးဇူးပြုပြီး သမီးကို အစာပေးပါ သမီး ဗိုက်ဆာနေပြီ တောင်းပန်ပါတယ်"</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အိုင်ဗီက သူမကို စကားပြောခွင့်ပေးသည့်အတွက် အိုင်စလာမှာ အနည်းငယ် ကျေးဇူးတင်မိသွားသည်။</p> <p>[ဒေါင် သင် ၁ KB ရရှိပါသည်။]</p> <p>အိုင်ဗီ ပြုံးလိုက်သည်။ ဒါဟာ အစပျိုးရုံသာ ရှိသေးကြောင်း သူမ သိသည်။ နောင်တွင် သူမသည် သူတို့အား နှိပ်စက်ရင်း KB များစွာကို ရိတ်သိမ်းနိုင်တော့မည်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့သည် သူမ၏ ယခင်ဘဝတွင် သူမကို အသုံးချခဲ့ကြပြီး ယခုမူ သူမ၏ အလှည့်ပင် ဖြစ်သည်။ အိုင်ဗီသည် တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ဆာဖီနာနှင့် မက်ဂ်နပ်စ်တို့၏ ပါးစပ်မှ အဝတ်စများကိုလည်း ဖယ်ရှားပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အိုင်စလာ၊ ငါပြောတာ မကြားဘူးလား။ ငါ နောက်ထပ် ၃ ရက်အထိ အစာမစားရရင် မဖြစ်ဘူးလေ ငါလဲ စားပါရစေဦး။ နောက်တစ်ခါကျမှ ငါ မင်းအတွက် အနစ်နာခံပေးမယ်" ဆာဖီနာက အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ မက်ဂ်နပ်စ်က အိုင်ဗီကို စတင်တောင်းပန်တော့သည်။ "ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့ကို ကျွေးပါ ငါ အရမ်း ငတ်နေပြီ"</p> <p> </p> <p>အိုင်စလာက ဆာဖီနာကို ဆက်လက် အငြင်းပွားနေဆဲပင်။ "အမေက သမီးရဲ့ အမေလေ သမီးအတွက် အနစ်နာခံပေးသင့်တာပေါ့"</p> <p> </p> <p>အိုင်ဗီ့စိတ်ထဲ ‘ဒီ‌ဟာမ ပါးချချင်စရာ’</p> <p> </p> <p>"ငါက နင့်ရဲ့ အမေပါ၊ မင်းကို အရာရာ ပေးဆပ်နေရမယ့် ဘုရားသခင် မဟုတ်ဘူး ပြီးတော့ ငါက နင့်ရဲ့ အမေဆိုတာ မှတ်မိသေးရင် ငါ့အပေါ်မှာ အနည်းဆုံးတော့ သားသမီးကျင့်ဝတ် စောင့်ထိန်းစမ်းပါဟာ" ဆာဖီနာက ပြန်အော်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ရုတ်တရက် အိုင်ဗီဘက်သို့ လှည့်ကာ အော်ပြောလိုက်သည်။ "ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့ကိုပဲ ကျွေးပါ သူ့ကို ဂရုမစိုက်ပါနဲ့"</p> <p> </p> <p>အိုင်ဗီသည် သူမ၏ ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးလိုက်ပြီး ငါးသားနှစ်တုံးကို ဆာဖီနာအား ခွံကျွေးလိုက်သည်။</p> <p>"ဟင့်အင်း" အိုင်စလာက အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။ သူမ၏ မျက်နှာမှာ မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့သော အမူအရာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ရင်ထဲတွင် ဒေါသများ ဝေဖန်လာသည်။ အိုင်ဗီ၏ သစ္စာဖောက်မှုကို သူမ နားလည်နိုင်ပါသည်... ထိုမိန်းမယုတ်မှာ သူမနှင့် သွေးမတော် သားမစပ်ပေ၊ သို့သော် ဆာဖီနာက ဘာကြောင့် သူမကို သစ္စာဖောက်ရတာလဲ။</p> <p> </p> <p>[ဒေါင်။ သင် ၁၅ KB ရရှိပါသည်!]</p> <p>အိုင်ဗီ ပြုံးလိုက်သည်။ ပြဇာတ်က လမ်းတစ်ဝက် ရောက်နေပြီဖြစ်ပြီး သူမ၏ ရည်မှန်းချက်မှာလည်း လက်လှမ်းမီလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ။ သူမ လက်ကျန်ငွေကို စစ်ဆေးကြည့်ရာ အလွန်ပင် ဝမ်းသာသွားသည်။</p> <p> </p> <p>၉၈၃.၇ KB။</p> <p> </p> <p>နောက်ထပ် ၁၇ KB သာ လိုတော့သည်။</p> <p>ထို့နောက် သူမ၏ အာရုံမှာ အိုင်စလာဘက်သို့ ရောက်သွားပြီး သူမ ငိုနေသည်ကို မြင်သောအခါ သနားစရာကောင်းသော မျက်နှာထားဖြင့် "အိုင်စလာ... မငိုပါနဲ့။ ဒီလိုလုပ်ရင်ကော ငါ မင်းအတွက် တစ်တုံး သွားယူပေးမယ်လေ၊ ဟုတ်ပြီလား"</p> <p> </p> <p>သူမ၏ နူးညံ့သော စကားလုံးများကြောင့် အိုင်စလာမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး အိုင်ဗီကို ကြောင်ကြည့်နေမိသည်။</p> <p> </p> <p>'ငါ့ရဲ့ အမေအရင်းကတောင် ငါငိုတာကို ဂရုမစိုက်ဘူး... ဒါပေမဲ့ ဒီမိန်းမကတော့... သူ စိတ်မကောင်း ဖြစ်သွားတာလား’</p> <p> </p> <p>ခဏတာအတွင်း သူမ၏ ရင်ထဲတွင် ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များ ပြည့်နှက်သွားသည်။ အိုင်ဗီက သူမကို လှောင်ပြောင်နေခြင်းဖြစ်မည်ဟုပင် ထင်လိုက်မိသည်။ သို့သော် အိုင်ဗီ အခန်းထဲမှ ထွက်သွားပြီး ကျက်ပြီးသား ငါးသားတစ်တုံးနှင့်အတူ ပြန်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမ မျက်ရည်ဝဲလာပြီး မျက်ဝန်းထဲတွင် ကျေးဇူးတင်ရိပ်များ ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>အိုင်ဗီသည် သူမကို နှိပ်စက်နေသူဖြစ်သော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ သူမအပေါ် သနားစိတ်ရှိလောက်အောင် နူးညံ့နေသေးသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>ဒါကိုသာ အိုင်ဗီကြားရင် သူမ ရယ်မိမှာ အမှန်။ ဘာလို့ဆို သူမကိုယ်တိုင် ဒီလိုဖြစ်အောင် အကွက်ကျ စီစဉ်ထားလို့ပဲ။</p> <p> </p> <p>အိုင်ဗီသည် အိုင်စလာကို ပြုံးလျက် ငါးဟင်း ခွံကျွေးလိုက်ပြီးနောက် စိတ်ထဲတွင် '‌ဒေါင်' ဟူသော အသံကို ကြားလိုက်ရပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>[ဒေါင်။ သင် ၂၀ KB ရရှိပါသည်!]</p> <p>အိုင်ဗီ ရင်ထဲက အံ့သြမှုကို ထိန်းချုပ်ရင်း ပြုံးလိုက်မိသည်။ အိုး သူမ ရည်မှန်းချက် ပြည့်မီသွားပြီပဲ။</p> <p> </p> <p>အိုင်စလာက ငါးဟင်းကို မြိန်ရည်ယှက်ရည် စားနေသည်ကို ကြည့်ပြီးနောက် သူမ၏ အာရုံမှာ သူမကို တတွတ်တွတ် တောင်းပန်နေသော မက်ဂ်နပ်စ်ဘက်သို့ လှည့်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါနဲ့... မက်ဂ်နပ်စ်၊ မင်းရဲ့ ဇနီးနဲ့ သမီးက သူတို့ရဲ့ မနက်ဖြန်စာကို အနစ်နာခံမယ်ဆိုရင်တော့ ငါ မင်းကို အစားအစာ ပေးစားလို့ ရပါတယ်" အိုင်ဗီက ကမ်းလှမ်းချက် ပြောလိုက်ရာ မက်ဂ်နပ်စ်က အိုင်စလာနှင့် ဆာဖီနာတို့ဘက်သို့ မျှော်လင့်တကြီး လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူ ပြန်ရလိုက်သည်မှာ ငုံ့ထားသော ခေါင်းများနှင့် တိတ်ဆိတ်မှုသာ ဖြစ်သည်။ သူ စိတ်ပျက်သွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ငါ မင်းတို့အတွက် အများကြီး ပေးဆပ်ခဲ့တာလေ ငါ့အတွက် နည်းနည်းလေးတောင် အနစ်နာမခံနိုင်ကြဘူးလား"</p> <p> </p> <p>ဆာဖီနာနှင့် အိုင်စလာတို့မှာ တိတ်ဆိတ်နေမြဲပင်။ အိုင်ဗီက လက်ခုပ်တီးလိုက်ပြီး "မင်းတို့ နှစ်ယောက်လုံး တိတ်နေတယ်ဆိုတော့ သဘောတူတယ်လို့ပဲ ငါ သတ်မှတ်လိုက်မယ်နော်"</p> <p> </p> <p>"မဟုတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>ဆာဖီနာနှင့် အိုင်စလာတို့က ပြိုင်တူ အော်လိုက်ကြသည်။ သူတို့ အစားအသောက်နှင့် မခွဲခွာနိုင်ကြပေ။</p> <p>မက်ဂ်နပ်စ်မှာ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် မျက်လုံးများ ပြူးသွားပြီး စိတ်ဓာတ်တွေ အကြီးအကျယ် ကျဆင်းသွားရသည်။ သူ ဤမျှလောက် ပေးဆပ်ခဲ့ရသော မိသားစုက အခက်အခဲကြုံချိန်တွင် ဤကဲ့သို့ ပြုမူလိမ့်မည်ဟု သူ တစ်ခါမှ မတွေးခဲ့ဖူးပေ။</p> <p> </p> <p>"ကောင်းပြီလေ။ ဆုံးဖြတ်ချက်က ချပြီးသားဆိုတော့ ငါလည်း အတင်းမတိုက်တွန်းတော့ပါဘူး" အိုင်ဗီက ပြောရင်း ဆာဖီနာနှင့် အိုင်စလာတို့ကို တုတ်နှောင်ကာ ပြန်ထည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>စိတ်ဓာတ်ပြိုလဲနေသော မက်ဂ်နပ်စ်ကို ကြည့်ရင်း အိုင်ဗီက သူမ၏ အပြုံးကို ဖုံးကွယ်ကာ စာနာသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "မက်ဂ်နပ်စ်... ရှင်က တစ်ချိန်က ကျွန်မရဲ့ အဖေ ဖြစ်ခဲ့ဖူးတာဆိုတော့... ရှင့်ကိုလည်း တစ်တုံး ပေးစားပါ့မယ်"</p> <p> </p> <p>သူမ၏ စကားကြောင့် မက်ဂ်နပ်စ် အံ့သြသွားပြီး သူမ ငါဟင်းးတစ်ပန်းကန်နှင့်အတူ ပြန်လာသည်ကို မျှော်လင့်တကြီး စောင့်ကြည့်နေသည်။</p> <p> </p> <p>'ငါက အိုင်ဗီအပေါ် ကောင်းကောင်းမဆက်ဆံခဲ့တာတောင် သူမက ငါ့အပေါ် ကြင်နာနေတုန်းပဲ။ အရင်ကသာ... ငါ သူမအပေါ် မကောင်းမွန်ခဲ့ရင်... အခုချိန်မှာ ဒီလို ခံစားနေရမှာ မဟုတ်ဘူး...' သူက လျှာကို ကိုက်မိတော့မတတ် အရသာရှိလှသော ငါးဟင်းကို ဝါးစားရင်း နောင်တ တကြီး တွေးနေမိသည်။</p> <p> </p> <p>[ဒေါင်။ သင် ၂၀ KB ရရှိပါသည်!]</p> <p>မိပြီ အိုင်ဗီ ပြုံးလျက် မက်ဂ်နပ်စ်ကို ပြန်သိမ်းလိုက်ပြီး လက်ကျန်ငွေကို စစ်ဆေးလိုက်ရာ ၁၀၂၃.၇ KB ဖြစ်နေပြီ။</p> <p> </p> <p>"ငါ အဆင့်မြှင့်ချင်တယ်" အိုင်ဗီက မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>[အဆင့်မြှင့်တင်ရန် ကုန်ကျစရိတ်- ၁၀၀၀ KB နှင့် ဟင်းလင်းပြင် အမြူတေ ၁၀ ခု။ အဆင့်မြှင့်တင်လိုပါသလား။]</p> <p> </p> <p>"အင်း" အိုင်ဗီက ဖြေလိုက်သည်။ သူမသည် ယခင်ကတည်းက ဟင်းလင်းပြင် အမြူတေ ၁၀၀၀ စုဆောင်းထားပြီးဖြစ်ရာ ဟင်းလင်းပြင် အမြူတေ ၁၀ ခုမှာ သူမအတွက် ဘာမှ မဟုတ်ပေ။</p> <p>[လုပ်ဆောင်နေပါသည်... အမှားတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေပါသည်။ ဟင်းလင်းပြင် အမြူတေ များ၏ အဆင့် နိမ့်နေပါသည်။ အရေအတွက်ဖြင့် အစားထိုး ပေးချေလိုပါသလား။]</p> <p> </p> <p>"ဘာ" အိုင်ဗီ ဆွံ့အသွားသည်။ ထိုကဲ့သို့သော အချိန်တွင် ယခုကဲ့သို့သော ပြဿနာ ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်ထားခဲ့ပေ။ ဟုတ်ပါသည်... နည်းပညာအရ ပြောရလျှင် ထို အမြူတေ များမှာ အဆင့် (၁) ဇမ်ဘီများထံမှ ရရှိထားခြင်းဖြစ်သဖြင့် အဆင့်နိမ့်နေသည်မှာ အမှန်ပင်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save