Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း(၁၃၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ဤအခိုက်အတန့်မှာ သီရှီထျန်သည် လှိုဏ်ဂူထဲမှာ လဲလျောင်းနေရင်း ထျန်းအင်ပါယာရတနာသေတ္တာ၏ ပဟေဠိကို ဖြေရှင်းရန် အပြည့်အဝ စိတ်နှစ်ထားသည်။ သူဗိုက်ဆာလာသည့်အခါ သိုလှောင်အိတ်ထဲတွင် သိမ်းဆည်းထားသော ကင်းခြေများအစိတ်အပိုင်းများကို စားသုံးလိမ့်မည်။ ဤအတောအတွင်း သူ၏ စိတ်ထဲမှာ ပဟေဠိအပိုင်းအစများ၏ ရုပ်ပုံများဖြင့်သာ ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p>သူက ပဟေဠိအပိုင်းအစတစ်ခုကို ရွှေ့ပြီးသွားတိုင်း နောက်ထပ် မရွှေ့မီ လေးနက်စွာ တွက်ချက်လိမ့်မည်။ ပဟေဠိအပိုင်းအစများကို တွဲဆက်ခြင်းက သူ၏ စွမ်းအားကို ကုန်ဆုံးစေပြီး ဦးနှောက်ကို ပင်ပန်းစေသည်။</p> <p>အကယ်၍ သူသာ ဓာတ်ပုံမှတ်ဉာဏ်ဖြင့် မွေးဖွားလာပြီး ဉာဏ်ကောင်းသော ပါရမီရှင်တစ်ယောက် မဟုတ်ခဲ့လျှင် ထိုမျှခက်ခဲသော တွက်ချက်မှုများကို ပြုလုပ်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p>‘ နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးရင် ရတနာသေတ္တာရဲ့ ပဟေဠိအပိုင်းအစအားလုံးကို ပြီးပြည့်စုံအောင် ငါဆက်နိုင်လိမ့်မယ်… အဲ့ဒီအခါကျရင် ဒီထူးခြားဆန်းကြယ်တဲ့ ထျန်းအင်ပါယာရတနာသေတ္တာရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ငါရှာဖွေနိုင်လိမ့်မယ်… ဒါပေမဲ့ ပဟေဠိပေါ်က ရုပ်ပုံကလည်း ထူးဆန်းတယ်… အဲ့ဒါက ဘယ်လိုနတ်သားရဲပါလိမ့်… အဲ့ဒါကို ငါပိုပြီးကြည့်လေလေ ကျားတစ်ကောင်နဲ့ ပိုပြီးတူလာလေပါလား ”</p> <p>သီရှီထျန်သည် သူ၏ ကျားလက်သည်းဖြင့် ပဟေဠိအပိုင်းအစများကို ဂရုတစိုက် ရွှေ့နေသည်။ သူက ရတနာသေတ္တာပေါ်မှ ရုပ်ပုံကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဤအခိုက်အတန့်မှာ ရုပ်ပုံက ငါးပုံပုံ လေးပုံခန့် ပြီးမြောက်သွားပြီ ဖြစ်၏။ ယင်းက ဤလများတွင် သူ၏ မရပ်မနား ကြိုးစားအားထုတ်မှုကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>ငါးပုံပုံ လေးပုံခန့် ပြီးမြောက်သွားသော ပဟေဠိရုပ်ပုံကို ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ယင်းက ထူးခြားဆန်းကြယ်သော ဒဏ္ဍာရီလာ သားရဲတစ်ကောင်၏ ရုပ်ပုံဖြစ်ကြောင်း မည်သူမဆို မြင်နိုင်ပေသည်။</p> <p>ပြီးပြည့်စုံသွားသော အစိတ်အပိုင်းများက အရောင်တလက်လက် တောက်ပနေသည်။ ယင်းက သားရဲ၏ ရုပ်ပုံကို ပိုပြီးထင်ရှားစေပြီး အသက်ဝင်စေသည်။ ရုပ်ပုံကို ကြည့်ရသည်မှာ ၎င်းက နတ်သားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်နိုင်လောက်၏။ ထို့ပြင် အံ့ဖွယ်ကောင်းစွာ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်က ကျားတစ်ကောင်နှင့် ဆင်တူနေသည်။</p> <p>ဤသည်မှာ ပဟေဠိရုပ်ပုံက ကျားတစ်ကောင် ဖြစ်သည့်အလားပင်။</p> <p>၎င်းက ကျားမဟုတ်လျှင်ပင် ကျားနှင့် တစ်နည်းတစ်ဖုံ ဆက်စပ်နေလိမ့်မည်ဟု သီရှီထျန် သေချာသည်။ ပဟေဠိရုပ်ပုံကို သူပိုပြီးစိုက်ကြည့်လေ ထိုခံစားချက်က ပိုပြီးသိသာလာလေ ဖြစ်သည်။</p> <p>“ ဒီရုပ်ပုံကို ပြီးပြည့်စုံအောင် ငါဆက်မယ် ”</p> <p>သီရှီထျန်၏ နှလုံးသားထဲမှာ နားလည်ရခက်သော မျှော်လင့်မှု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>ပဟေဠိကစားနည်း၏ အခက်ခဲဆုံးအပိုင်းက အစတွင် ဖြစ်သည်။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် ပဟေဠိအပိုင်းအစအားလုံးက အစတွင် ပြောက်သောက်ရှုပ်ထွေးနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ တူညီသော ပဟေဠိအပိုင်းအစများကို ရှာဖွေပြီး အတူတကွ တွဲဆက်ရန်က ခက်ခဲပေသည်။ ယင်းတို့ကို ထပ်ခါထပ်ခါ ယှဉ်တွဲပြီး ကြိုးစားရမည်။ ယင်းက တစ်စုံတစ်ယောက်၏ စိတ်ကို အလွန်ပင်ပန်းစေသည်။</p> <p>သို့သော်လည်း ယခုအခြေအနေက ကွဲပြားခြားနားသွားသည်။ ပဟေဠိက နည်းနည်းချင်းစီ ပြည့်စုံလာသည်။ ထို့ပြင် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ပဟေဠိအပိုင်းအစများ၏ အရေအတွက်က တဖြည်းဖြည်း နည်းပါးလာသည်။ သို့ဖြစ်၍ မှန်ကန်သော အပိုင်းအစများကို ရှာဖွေပြီး တွဲဆက်ရန် မခက်ခဲတော့ပေ။</p> <p>ပဟေဠိသည် ငါးပုံပုံ တစ်ပုံ ကျန်နေသေးသော်လည်း နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ ယင်းကို ပြီးပြည့်စုံစွာ ဆက်နိုင်လိမ့်မည်ဟု စက်ကရာ ယုံကြည်မှုရှိသည်။</p> <p>ပဟေဠိ ပြီးမြောက်တော့မည်ဖြစ်ကြောင်း ခံစားမိလာသည့်အခါ သူက ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ စိတ်လှုပ်ရှားလာသည်။ သူက မရပ်မနား ကြိုးစားသည်။</p> <p>သူက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပဟေဠိဆက်နေစဉ် အချိန်က တရွေ့ရွေ့ ကုန်ဆုံးသွားသည်။</p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာ နောက်ထပ် သုံးရက် ကုန်ဆုံးသွားသည်။</p> <p>" ချက် "</p> <p>ကြွပ်ဆပ်သော မြည်သံက ရတနာသေတ္ထာထံမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထျန်းအင်ပါယာရတနာသေတ္တာ၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်မှ ပဟေဠိသည် နောက်ဆုံးမှာ ရောင်စုံအလင်းဖြင့် အပြည့်အဝ ထွန်းလင်းတောက်ပသွားသည်။ ရောင်စုံအလင်းနှင့်အတူ ပြီးပြည့်စုံသော ရုပ်ပုံတစ်ခုက သူ၏ မျက်စိအရှေ့မှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းက တကယ်အသက်ရှိနေသည့်အလား အမှန်တကယ် ရုပ်လုံးကြွသည်။</p> <p>“ ဟူး… နောက်ဆုံးတော့ ပြီးသွားပြီ ”</p> <p>သီရှီထျန်က သက်ပြင်းရှည်ကြီးချလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ ပခုံးပေါ်မှ ဝန်ထုပ်ကြီးက နောက်ဆုံးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားသည့်အလားပင်။ သူ၏ ကျားမျက်လုံးထဲမှာ စူးရှတောက်ပသော အလင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။ စိတ်လှုပ်ရှားမှုသည် သူ၏ မျက်လုံးထဲမှာ မဖုံးဖိနိုင်အောင် ထင်ရှားသည်။</p> <p>တစ်လကျော်ကြာပြီးနောက် နောက်ဆုံးမှာ သူသည် အလွန်ခက်ခဲသော ဤပဟေဠိကို အောင်မြင်စွာ ဖြေရှင်းနိုင်သွားသည်။</p> <p>ပဟေဠိကို ဖြေရှင်းပြီးနောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးက ယခင်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုပြီးပေါ့ပါးလန်းဆန်းလာကြောင်း စက်ကရာ ခံစားမိသွားသည်။</p> <p>သို့သော်လည်း သူက အပြည့်အဝ စိတ်မအေးနိုင်သေးပေ။ သူက အာရုံစူးစိုက်လိုက်ပြီး ထျန်းအင်ပါယာရတနာသေတ္တာကို ကြည့်လိုက်သည်။ ပြီးပြည့်စုံသော ပဟေဠိရုပ်ပုံက မည်သည့်အရာဖြစ်ကြောင်း သူမြင်ချင်သည်။</p> <p>၎င်းကို သူကြည့်လိုက်သည့်အခါ ရုတ်တရက် နှလုံးခုန်မြန်သွားသည်။</p> <p>“ ဒီဟာက… ကျားခန္ဓာကိုယ်နဲ့ လူဦးခေါင်းကိုးခုပဲ… မဟုတ်မှ ဒီဟာက ဒဏ္ဍာရီလာ ကိုင်မင်သားရဲလား ”</p> <p>အံ့ဩသော အသံက သီရှီထျန်၏ ပါးစပ်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>ဤအခိုက်အတန့်မှာ ရတနာသေတ္တာပေါ်မှ ပဟေဠိရုပ်ပုံက ဖော်မပြနိုင်အောင် ရှင်းလင်းထင်ရှားသွားသည်။ သူ၏ မျက်စိအရှေ့၌ ထွက်ပေါ်လာသည်မှာ ထူးဆန်းသော ဧရာမကျားတစ်ကောင် ဖြစ်၏။ ထူးဆန်းသည်ဟု ဆိုရခြင်းမှာ ၎င်းဆီမှာ လူဦးခေါင်းကိုးခု ရှိနေသောကြောင့်ပင်။ လူဦးခေါင်းကိုးခုနှင့် ကျားခန္ဓာကိုယ်က လိုက်လျောမညီထွေဟန် ထင်ရ၏။ သို့သော်လည်း ထိုနှစ်ခုကို အတူတကွ ပေါင်းစပ်လိုက်သည့်အခါ ဖော်မပြနိုင်အောင် လိုက်ဖက်ညီသွား၏။</p> <p>သူ၏ စိတ်ထဲမှာ အတိတ်ဘဝတွင် သူဖတ်ခဲ့ဖူးသော ကိုင်မင်သားရဲအကြောင်း ပြန်ပေါ်လာသည်။</p> <p>“ ဂန္တဝင်တောင်တန်းများနှင့် ပင်လယ်များ ”ဟူသော စာအုပ်ထဲတွင် ဖော်ပြထားသည်မှာ ခွန်းလွန်၏ တောင်ပိုင်းချောက်နက်သည် မီတာသုံးရာနက်သည်။ ကိုင်မင်သားရဲသည် ကျားခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဦးခေါင်းကိုးခုရှိသည်။ ဦးခေါင်းကိုးခုစလုံးက လူသားမျက်နှာများ ဖြစ်ကြသည်။ ကိုင်မင်သားရဲသည် ခွန်းလွန်၏ အရှေ့အရပ်၌ မတ်တတ်ရပ်နေပြီး စောင့်ကြပ်ပေးနေသည်။ ခွန်းလွန်၏ အနောက်မြောက်ဘက်တွင် ပင်လယ်ရှိသည်။</p> <p>“ ဂန္တဝင်တောင်တန်းများနှင့် ပင်လယ်များ ” စာအုပ်ထဲတွင် ဖော်ပြထားသော ကိုင်မင်သားရဲ၏ အသွင်သဏ္ဍာန်သည် သူ့အရှေ့မှ ထျန်းအင်ပါယာရတနာသေတ္တာပေါ်မှ ရုပ်ပုံနှင့် တစ်ထပ်တည်း တူညီသည်။</p> <p>ကိုင်မင်သားရဲသည် သီရှီထျန်၏ ယခင်ဘဝမှ ဒဏ္ဍာရီလာသားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို ဤနေရာမှာ မြင်တွေ့ရလိမ့်မည်ဟု သူမမျှော်လင့်ထားပေ။ ထို့ပြင် ၎င်း၏ ရုပ်ပုံကို ထျန်းအင်ပါယာရတနာသေတ္တာ၏ ပဟေဠိပေါ်မှာ ရေးဆွဲထားသည်။ ၎င်းကို သူမြင်လိုက်သည့်အခိုက် ထူးဆန်းသော ခံစားမှုက သူ၏ နှလုံးသားထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>သို့သော် နောက်အခိုက်အတန့်မှာ စက်ကရာက ချက်ချင်း သတိပြန်ဝင်လာပြီး ရတနာသေတ္တာကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူက ကျားလက်သည်းကို မြှောက်လိုက်ပြီး ရတနာသေတ္တာကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်ကာ ဖွင့်လှစ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ထူးဆန်းသော တစ်စုံတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။</p> <p>“ အမ်… ထူးဆန်းတယ်… ပဟေဠိကို ပြီးပြည့်စုံအောင် ငါဆက်ပြီးပြီပဲ… ယေဘုယျဆိုရရင် ပဟေဠိကို ငါဖြေရှင်းနိုင်တာကြောင့် ရတနာသေတ္တာကို ငါဖွင့်နိုင်ရမယ်… ဒါပေမဲ့ အခု ဘာလို့ ဘာလှုပ်ရှားမှုမှ မရှိတာလဲ… ထူးဆန်းလိုက်တာ ”</p> <p>စက်ကရာသည် စိတ်ထဲမှာ အံ့ဩသွားသည်။ ပဟေဠိကို သူဖြေရှင်းပြီးသော်လည်း မမျှော်လင့်ထားသော ထိုသို့အဖြစ်အပျက် ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု တစ်ခါမှ သူမတွေးခဲ့ပေ။ သူက စိတ်ထဲမှာ ဇဝေဇဝါဖြစ်သွားသည်။ ရတနာသေတ္တာ၏ အပေါ်မှအောက်အထိ မည်သည့်အဟရာမှ မရှိပေ။</p> <p>သေတ္တာက အံဝှက်မရှိဘဲ လုံးဝ ပြီးပြည့်စုံဟန် ရ၏။ ယင်းက ထူးဆန်းသည်။</p> <p>“ မဖြစ်နိုင်တာ… ရတနာသေတ္တာပေါ်မှာ ပဟေဠိကို ထည့်သွင်းထားမှတော့ ပဟေဠိကို ဖြေရှင်းတာက ရတနာသေတ္တာကို ဖွင့်တဲ့ နည်းလမ်းဖြစ်ရမှာပေါ့… မဟုတ်ရင် ပဟေဠိကို ဘာဖြစ်လို့ ထည့်သွင်းထားမှာလဲ ”</p> <p>သီရှီထျန်သည် တောက်ပသော မျက်လုံးတစ်စုံဖြင့် ရတနာသေတ္တာကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူက စိတ်ထဲမှာ တွေးတောလိုက်သည်။</p> <p>“ ပြစ်ချက်တစ်ခုခု ရှိနေတာလား… ဘယ်နေရာမှာ လွဲနေတာလဲ ”</p> <p>“ အို ဟုတ်သားပဲ ”</p> <p>ရုတ်တရက် အတွေးတစ်ခုက သီရှီထျန်၏ စိတ်ထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူက လဲလျောင်းနေရာမှ ချက်ချင်း ရပ်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးထဲမှာ စူးရှတောက်ပသော အလင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>“ ငါဘာဖြစ်လို့ အဲ့ဒါကို မေ့နေရတာလဲ ”</p> <p>သူက စကားပြောနေရင်း သူ၏ ကျားလက်သည်းကို ရတနာသေတ္တာ၏ ဘေးသို့ ရွှေ့လိုက်သည်။ သူ၏ ကျားလက်သည်းနောက်သို့ လိုက်ကြည့်လျှင် ရတနာသေတ္တာ၏ ဘေးမှာ သေးငယ်သော လေးထောင့်အပိုင်းအစတစ်ခုရှိနေကြောင်း မြင်ရလိမ့်မည်။ ယင်း၏ အရွယ်အစားနှင့် အရောင်အသွေးသည် တခြားပဟေဠိအပိုင်းအစများနှင့် တစ်ပုံစံတည်း တူညီသည်။ သို့သော် ထူးခြားချက်တစ်ခုမှာ ထိုအပိုင်းအစပေါ်တွင် မည်သည့်ရုပ်ပုံမှ မရှိပေ။ ယင်းက ဗလာဖြစ်သည်။</p> <p>ပဟေဠိစဆက်ရန် ဤဗလာအပိုင်းအစကို အရင်ဦးဆုံး ဖယ်ရှားရလိမ့်မည်။ သို့မဟုတ်လျှင် ပဟေဠိအပိုင်းအစများကို ရွှေ့နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p>သီရှီထျန်သည် ပဟေဠိစဆက်သည့်အခါတိုင်း ဤဗလာအပိုင်းအစကို ဖယ်ထုတ်ပြီး ဘေးမှာ ချထားလိမ့်မည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူက အချိန်အများကြီး အသုံးပြု၍ ပဟေဠိဆက်ခဲ့သည်။ ယင်းက သူ့ကို တစ်လကျော် ကြာမြင့်စေသည်။ ပဟေဠိကို အောင်မြင်စွာ သူဆက်ပြီးနောက် သူ၏ စိတ်အာရုံက ရတနာသေတ္တာပေါ်မှ ကိုင်မင်သားရဲ၏ ဆွဲဆောင်ခံလိုက်ရလေသည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် သူက ဗလာအပိုင်းအစကို ပဟေဠိပေါ်မှာ ပြန်တပ်ရန် သတိမေ့သွားခဲ့သည်။</p> <p>ယခု သူက ဗလာအပိုင်းအစကို ပြန်ကောက်ယူလိုက်ပြီး ရတနာသေတ္တာကို ကြည့်လိုက်သည်။ ရတနာသေတ္တာ၏ ထောင့်တစ်ခုမှာ အပိုင်းအစတစ်ခုက အမှန်တကယ် လွတ်နေကြောင်း သူမြင်တွေ့သွားသည်။</p> <p>“ အခု ငါနားလည်ပြီ… ဒီဗဟာအပိုင်းအစကို ပြန်ထည့်မှ ပဟေဠိက လုံးဝ ပြီးပြည့်စုံသွားမှာ… အဲ့ဒီအခါမှပဲ ရတနာသေတ္တာကို ဖွင့်နိုင်လိမ့်မယ် ”</p> <p>စက်ကရာသည် နောက်ထပ် စဉ်းစားမနေတော့ပေ။ သူက မျှော်လင့်သော အမူအရာဖြင့် ဗလာအပိုင်းအစကို ဂရုတစိုက် ကောက်ယူလိုက်ပြီး ယင်းကို လွတ်နေသော နေရာပေါ်မှာ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ထိုအပိုင်းအစကို အားဖြင့် ဖိချလိုက်သည်။</p> <p>“ ချက် ”</p> <p>ကြွပ်ဆပ်သော မြည်သံနှင့်အတူ နောက်ဆုံးအပိုင်းအစက ရတနာသေတ္တာနှင့် အပြည့်အဝ ပေါင်းစပ်သွားသည်။</p> <p>“ ရွှတ် ”</p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်မှာ သူမမျှော်လင့်ထားသော အဖြစ်အပျက် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။</p> <p>ထျန်းအင်ပါယာရတနာသေတ္တာပေါ်မှ ပဟေဠိ ပြီးပြည့်စုံသွားသည့်အခိုက် ထူးဆန်းသော အပြောင်းအလဲကို သူမြင်တွေ့သွားသည်။ ရတနာသေတ္တာက သက်တံ့အလင်းရောင်ကို ရုတ်တရက် ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ အလင်းရောင်သည် အလွန်စူးရှပြီး ထွန်းလင်းတောက်ပသည်။</p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာ သက်တံ့အလင်းက ရတနာသေတ္တာတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ ထို့ပြင် သက်တံ့အလင်းက အရပ်မျက်နှာအသီးသီးဆီသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ စက္ကန့်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် သက်တံ့အလင်းသည် ထျန်းအင်ပါယာရတနာသေတ္တာကို ဗဟိုပြု၍ အလင်းတိုင်လုံးတစ်ခုပမာ အပေါ်သို့ မြှောက်တတ်သွားသည်။</p> <p>သက်တံ့အလင်းနှင့်အတူ ကျယ်လောင်သော မြည်ဟိန်းသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>“ ဝုန်း ”</p> <p>အလင်းတိုင်လုံးသည် လှိုဏ်ဂူ၏ မျက်နှာကြက်ပေါ်မှ ကျောက်တုံးနံရံ၏ တားဆီးခံလိုက်ရသည်။ သီရှီထျန်၏ လှိုဏ်ဂူသည် ဧရာမတောင်တစ်လုံး၏ အလယ်ထဲမှာ တည်ရှိသည်။ သို့သော်လည်း ထိုသက်တံ့အလင်းထဲမှာ အံ့ဖွယ်ကောင်းသောစွမ်းအား ကိန်းအောင်းနေဟန် ရ၏။</p> <p>ခုနစ်ရောင်ခြယ်အလင်းက ကျောက်တုံးနံရံကို ထိမှန်သွားသည့်အခါ တောင်တစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားသည်။ မြေကြီးသည်လည်း အပြင်းအထန် လှုပ်ခါသွားသည်။ ထိုအလင်းတိုင်လုံး၏ အရှေ့မှ အတားအဆီးအားလုံးက ဖုန်မှုန့်ဖြစ်သွားသည်။</p> <p>နောက်အခိုက်အတန့်မှာ ခုနစ်ရောင်ခြယ်အလင်းတိုင်လုံးသည် တောင်တစ်ခုလုံးကို ဖောက်ထွင်းသွား၍ မိုးကောင်းကင်ပေါ်ထိ မြှောက်တတ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save