Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၀၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">စွမ်းရည်လက္ခဏာရပ် ယာယီပေါင်းစပ်ခြင်း၏</h2> <h2 style="text-align: center;">စွမ်းအား (၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>အစွမ်းကုန်ထုတ်သုံးထားသော မီးနဂါးကခုန်ခြင်း တိုက်ကွက်ကြီးကို လင်းထျန်းလုံက အစွန်းရောက်အရိပ်လျှပ်စီးခြေလှမ်းဖြင့် ပွတ်ကာသီကာ ရှောင်တိမ်းလိုက်ပြီးနောက် ဟော်ကျန်း၏ အင်အားများကုန်ခမ်းသွားပြီး ကြီးမားလွန်းသော မီးလျှံစွမ်းအင်များကို အချိန်မီ ရုပ်သိမ်းနိုင်ခြင်းမရှိတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>သူ၏ရင်ဘတ်ကြီးက အကာအကွယ်မရှိတော့ပဲ ပွင့်ထွက်လာပြီး အလွန်တရာတိုတောင်းသော အချိန်တိုလေးအတွင်း သေစေနိုင်လောက်သော အားနည်းချက်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီနေရာပဲ”</p> <p> </p> <p>အလုပ်များစွာကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း လုပ်ဆောင်နေပြီး ငွေပြာဘုရင်မျက်ဝန်းဖြင့် ဟော်ကျန်းကို အချိန်ပြည့် စောင့်ကြည့်နေသော လင်းထျန်းလုံသည် အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ရပြီးမှ ရရှိသည့် ဤအခွင့်အရေးကို လက်လွတ်ခံမည်မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>သူ၏မျက်ဝန်းများထဲတွင် အေးစက်သောအလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။ မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းမှုမျှမရှိဘဲ ကြယ်ကြွေခြင်းမှ ကြယ်တာရာစွမ်းအင်များနှင့် မိုးပြာနက်နဲရေခဲ ဝံပုလွေသွေးမျိုးဆက်၏ အအေးဓာတ်ကို သူ၏ညာဘက်လက်သည်းထဲသို့ ချက်ချင်း ဖိသိပ်စုစည်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ခွန်အားနှင့် စွမ်းအင်အားလုံး စုစည်းထားသော ရိုးရှင်းသည့် ငွေပြာမိုးကြိုးလက်သည်းတစ်ခုက ချောင်းမြောင်းနေသော အဆိပ်ပြင်းမြွေတစ်ကောင် သို့မဟုတ် ညကောင်းကင်ယံကို ထိုးခွဲသွားသည့် လျှပ်စီးတန်းတစ်ခုပမာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် အသက်ရှူနေရသော ဟော်ကျန်း၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ တိကျစွာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤတိုက်ကွက်က အလွန်မြန်ဆန်လွန်းပြီး တိကျရက်စက်လွန်းလှသည်။</p> <p> </p> <p>အင်အားများ ကုန်ဆုံးပြီး အင်အားအသစ်များ မဖြစ်ပေါ်လာအခိုက်အတန့်လေးကိုပင်။ </p> <p> </p> <p>အချိန်ကိုက်လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းက ပြီးပြည့်စုံလွန်းလှသည်။</p> <p> </p> <p>ဟော်ကျန်း၏ မျက်၀န်းများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး သေမင်း၏အရိပ်မည်းကြီးက သူ၏နှလုံးသားကို ချက်ချင်းလွှမ်းခြုံသွားတော့၏။ သူ ကာကွယ်ချင်သည်။ ရှောင်တိမ်းချင်သည်။</p> <p> </p> <p> သို့သော် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်က အသိစိတ်၏တုံ့ပြန်မှုကို မလိုက်နိုင်တော့ပေ။ </p> <p>သူလုပ်နိုင်သည်မှာ မီးလျှံကိုယ်ထည်ကို အရူးအမူးဖွင့်လှစ်ပြီး ဤအသေသတ်တိုက်ကွက်ကို တောင့်ခံရန် ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် ထူထဲခိုင်မာသော မီးလျှံချပ်ဝတ်တန်ဆာတစ်ခုကို အတင်းအကျပ်ဖန်တီးခြင်းသာ ဖြစ်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဖောက်...။</p> <p> </p> <p>ကြယ်တာရာစွမ်းအင်များနှင့် အစွန်းရောက်အအေးဓာတ်များ စုစည်းထားပြီး နက်နဲရေခဲကောင်းကင်ဆုတ်ဖြဲလက်သည်း၏ ဆုတ်ဖြဲခြင်း ဂုဏ်သတ္တိများ ပါဝင်နေသည့် လက်သည်းက ‌ထောပတ်တုံးကို ဓားပူပူဖြင့် လှီးဖြတ်လိုက်သည့်အလား အလောတကြီး ဖန်တီးထားသော မီးလျှံချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ချက်ချင်းဆုတ်ဖြဲကာ ဟော်ကျန်း၏ရင်ဘတ်ထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ စိုက်ဝင်သွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>လျှပ်စီးများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး နှင်းခဲများ ပျံ့နှံ့သွား၏။</p> <p> </p> <p>“အား...”</p> <p> </p> <p>ဟော်ကျန်းထံမှ အလွန်တရာ နာကျင်မှုနှင့် မယုံကြည်နိုင်မှုများ အပြည့်ပါဝင်နေသော စူးရှလှသည့် အော်ဟစ်သံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေ၏။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်မှကြွေကျလာသော ကြယ်တံခွန်တစ်ခုနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် ဝင်တိုက်မိသည့်အလား အနောက်သို့ အရှိန်ပြင်းပြင်း လွင့်စဉ်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သူအန်ထုတ်လိုက်သော သွေးများက မြေပြင်ပေါ်သို့ပင် မကျမီမှာပင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော အပူရှိန်ကြောင့် နီရဲရဲ အခိုးအငွေ့များဖြစ်ကာ အငွေ့ပျံသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် ပန်းကန်လုံးအရွယ်အစားရှိ ဒဏ်ရာကြီးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ၎င်း၏အစွန်းတွင်ရေခဲများဖုံးလွှမ်းနေကာ ဘေးပတ်ပတ်ကို လျှင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့လာနေပြီး အတွင်း၌မူ ဖျက်ဆီးခြင်းလျှပ်စီးစွမ်းအားများက အရူးအမူး သောင်းကျန်းနေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤဒဏ်ရာက အပေါ်ယံမြင်ရသည်ထက် များစွာ ပိုမိုပြင်းထန်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤတိုက်ကွက်တစ်ချက်တည်းနှင့်ပင် သူ့ကို သေလုနီးပါး ဖြစ်သွားစေသည်။ မသေမျိုးမီးလျှံဝိညာဉ်၏ ပြန်လည်ကုစားနိုင်စွမ်း အလင်းရောင်များပင်လျှင် ဤအချိန်တွင် အနည်းငယ် မှေးမှိန်လေးလံနေပုံရ၏။</p> <p> </p> <p>လင်းထျန်းလုံမှာ အနည်းငယ်မောဟိုက်နေပြီး နဖူးပေါ်တွင် ချွေးစက်များကိုပင် မြင်တွေ့နေရသည်။ ခုနက တိုက်ကွက်က ရိုးရှင်းပုံရသော်လည်း သူ၏ စိတ်‌ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အများစုကို အမှန်တကယ်ပင် ကုန်ခမ်းသွားစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုတိုက်ကွက်အတွက် ပြီးပြည့်စုံသော အချိန်ကိုက်လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းနှင့် ကြီးမားလွန်းသော စွမ်းအင်များကို လိုအပ်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လွင့်စဉ်သွားသော ဟော်ကျန်းကို နှစ်သောင်းချီ အေးခဲနေသာ ရေခဲတုံးအလား အေးစက်စက် မျက်ဝန်းများဖြင့် သူ ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤသည်က ပြိုင်ဘက်၏ ဒုက္ခပေးနိုင်လွန်းသော ပင်ကိုစွမ်းရည်ကို အပြီးတိုင်မချေမှုန်းနိုင်သေးမှန်း သူသိသော်လည်း သူ၏တိုက်ပွဲဝင်စွမ်းအားကို ကြီးမားစွာ အားနည်းသွားစေရန်နှင့် မိမိကိုယ်တိုင်သာမက စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံးအတွက် တန်ဖိုးရှိလွန်းသော အချိန်ကို ရယူပေးနိုင်ရန် လုံလောက်နေပြီဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဟော်ကျန်းက ပြင်းထန်စွာ လွင့်စင်သွားပြီး သူ၏အငွေ့အသက်များ ထိုးကျသွားကာ စစ်မြေပြင်၏စည်းချက်က ခဏတာ ရပ်တန့်သွားချိန်မှာပင် လင်းထျန်းလုံ၏စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“အခုပဲ၊ ဒီပေါင်းစပ်စွမ်းအားကို စမ်းသပ်ကြည့်ရအောင်”</p> <p> </p> <p>သူ၏အတွေးများက လျှပ်စီးပမာဖြစ်နေပြီး ယခုလေးတင် ရရှိခဲ့‌သည့် ဆူပွက်လောင်ကျွမ်းနေသော တိုက်ပွဲရူးသွပ်ဝိညာဉ် (ရွှေရောင်) လက္ခဏာရပ်နှင့်…..</p> <p> </p> <p>အစောပိုင်းကတည်းက သံမဏိဒိုင်းကာကင်းစခန်း၏ ရာထူးကြီးစစ်သည်တစ်ဦးထံမှ ရရှိခဲ့ပြီး လေးလံတည်ငြိမ်သော အငွေ့အသက်များကို သယ်ဆောင်ထားသည့် ကျောက်သားချပ်ဝတ် (ရွှေရောင်) လက္ခဏာရပ်တို့အပေါ် ချက်ချင်း အာရုံစိုက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“တစ်ခုက တိုက်ခိုက်ဖို့၊ တစ်ခုကကာကွယ်ဖို့။ တစ်ခုက အရိုင်းဆန်တဲ့ တိုက်ပွဲဝင်လိုစိတ်တွေ ပါနေပြီး နောက်တစ်ခုက ခိုင်မာတဲ့ ခံတပ်တစ်ခုလို ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနေတယ်၊ ဒီဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေပုံရတဲ့ စွမ်းအားနှစ်ခုကို ငါ ယာယီပေါင်းစပ်လိုက်မယ်ဆိုရင် တိုက်စစ်ရောခံစစ်ရော နှစ်မျိုးလုံးပါဝင်တဲ့ အခြေအနေတစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်မလား။”</p> <p> </p> <p>သူသည် ရှုပ်ထွေးသော ဘုရင်အဆင့် ပေါင်းစပ်ရေးဖော်မြူလာကို မရွေးချယ်ခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ယင်းအစား သူ၏အလိုလိုသိစိတ်ကို လိုက်နာကာ တိုက်ပွဲရူးသွပ်ဝိညာဉ် (ရွှေရောင်) နှင့် ကျောက်သားချပ်ဝတ် (ရွှေရောင်) လက္ခဏာရပ်နှစ်ခု၏ စွမ်းအားအရင်းအမြစ်များကို စနစ်ဟူသော မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်သည့် ကြားခံနယ်မြေမှတစ်ဆင့် တည်ငြိမ်မှုမရှိသော ယာယီအတင်းအကြပ်ပေါင်းစပ်ခြင်းကို စမ်းသပ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ပစ်မှတ်ကို လိန့်ဟောင်နှင့် တောင်ကုန်းများအချင်းချင်း ဝင်တိုက်နေသည့်အလား ပြင်းထန်စွာ တိုက်ပွဲဆင်နွှဲနေသည့် ထျန်းပင်းအပေါ်သို့ တိကျစွာ ရွေးချယ်လိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဝီ...။</p> <p> </p> <p>မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော်လည်း စွမ်းအင်နိယာမမှ မြစ်ဖျားခံလာသော ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသည့် လှိုင်းဂယက်တစ်ခုက စစ်မြေပြင်ကို ဖြတ်သန်းသွား၏။</p> <p> </p> <p>လိန့်ဟောင်၏ တောင်ပြိုခြင်း တိုက်ကွက်ကို တောင့်ခံရန် ပြင်ဆင်နေသော ထျန်းပင်းသည် လုံးဝကွဲပြားခြားနားသော စွမ်းအားနှစ်ခု သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ရုတ်တရက် စီးဝင်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ခုက တိုက်ပွဲနှင့် ဖျက်ဆီးခြင်းကို ဆာလောင်နေသော ဆူပွက်ပြီးအရိုင်းဆန်သည့် စိတ်ဆန္ဒဖြစ်ပြီး သူ၏ နှင်းမုန်တိုင်းတိုက်ပွဲဝိညာဉ်ကို ချက်ချင်း လှုံ့ဆော်ပေးလိုက်ကာ သူ၏ တိုက်ပွဲဝင်လိုစိတ်ကို အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားစေသည်။</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်ခုကမူ လေးလံခိုင်မာသော ကာကွယ်ရေးစွမ်းအားဖြစ်ပြီး သူ၏ထာ၀ရဗာဂျရာခန္ဓာကို လျင်မြန်စွာ ဖုံးလွှမ်းသွားကာ မှိုင်းညို့ညို့ သတ္တုရောင်များ တဖျပ်ဖျပ်လက်နေသည့် ကျောက်သားချပ်ဝတ် ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုအဖြစ် ဖန်တီးလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>[စနစ်အသိပေးချက်]။  ။ယာယီအခြေအနေ - ရူးသွပ်ကျောက်သားခန္ဓာ ပွင့်သွားပါသည်။</p> <p> </p> <p>“ဝူး...” ထျန်းပင်းသည် ရှေးဟောင်းကနဦးခေတ်မှ ထွက်ပေါ်လာသည့်အလား ကြမ်းတမ်းရက်စက်လွန်းသည့် ဟိန်းဟောက်သံကြီးကို ထုတ်လွှတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သူ၏မျက်ဝန်းများက ချက်ချင်း သွေးရောင်လွှမ်းသွားပြီး ဆင်ခြင်တုံတရားများက လိမ့်တက်လာသော တိုက်ပွဲဝင်လိုစိတ်များကြောင့် အနည်းငယ် ဖုံးကွယ်ခံလိုက်ရသော်ငြား သူ၏အသိုက်အား ကာကွယ်လိုစိတ် ဗီဇကမူ ရှင်းလင်းနေဆဲပင်။</p> <p> </p> <p>ဤအချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင် သူ၏ခွန်အား၊ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်နှင့် ကာကွယ်ရေးစွမ်းအားတို့က ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ထပ်ဆင့်ပေါင်းစည်းသွားသည်ကို သူခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ဤစွမ်းအားနှစ်ခုက ပြီးပြည့်စုံစွာ ပေါင်းစပ်နေခြင်းမဟုတ်ဘဲ အချိန်မရွေး ဟန်ချက်ပျက်သွားနိုင်သည့်အလား သဟဇာတမဖြစ်မှုနှင့် တည်ငြိမ်မှုမရှိခြင်းတို့ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း ယခုအချိန်တွင် ဤစွမ်းအားက အစစ်အမှန် အားကောင်းလွန်းနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူက ရုတ်တရက် ခေါင်းလှည့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>မီးတောက်များနှင့် သန့်စင်သော တိုက်ပွဲဝင်လိုစိတ်များ တောက်လောင်နေသည့် ထိုမျက်ဝန်းများက ငရဲပြည်မှ ငရဲမီးလျှံနှစ်ခုအလား ဟော်ကျန်း ရုတ်တရက် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားခြင်းကြောင့် တုန်လှုပ်သွားပြီး အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားသော လိန့်ဟောင်ကို အားမာန်အပြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ကွဲအက်စမ်း...”</p> <p> </p> <p>ထျန်းပင်းက ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး မည်သည့် ခံစစ်အနေအထားကိုမျှ ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းမထားတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ဧရာမခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို ကြမ်းတမ်းရက်စက်ဆုံး လက်နက်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်အငွေ့အသက်များကို သယ်ဆောင်ကာ  ရန်သူနှင့်အတူ သူသေကိုယ်သေ တိုက်ခိုက်တော့မည့်အလား လိန့်ဟောင်ထံသို့ ထပ်မံပြေးဝင်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူ၏အငွေ့အသက်များက ဖျက်ဆီးခြင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ပြိုင်ဘက်ကို လုံးဝလွှမ်းမိုးသွားချေပြီ။</p> <p> </p> <p>လိန့်ဟောင်သည် မျက်နှာ အကြီးအကျယ်ပြောင်းလဲသွား၏ ရုတ်တရက် နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားသားရဲတစ်ကောင်ပမာ ဖြစ်သွားသည့် ဤဝံပုလွေကြီးထံမှ အလွန်တရာ ကြီးမားလွန်းသော အန္တရာယ်အငွေ့အသက်တစ်ခုကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>“မယိမ်းယိုင်သောခံတပ်... ပွင့်စမ်း” သူ ထပ်မံ၍ အင်အားထိမ်ချန်မထားရဲတော့ဘဲ သူ၏ အပြင်းထန်ဆုံးကာကွယ်ရေးစွမ်းရည်ကို ချက်ချင်း ဖွင့်လှစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ခိုင်ခံ့သော တောင်ကုန်းကြီးတစ်ခုပမာ မြေဝါရောင်စွမ်းအင်များက သူ့ကို စွမ်းအင်အကာအကွယ်အတွင်း၌ ခိုင်ခံ့စွာ ကာကွယ်ပေးထားလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဤယာယီ လက္ခဏာရပ်စွမ်းအင်လွှဲပြောင်းခြင်းကို အသုံးပြုပြီးနောက် လင်းထျန်းလုံသည်လည်း ပြင်းထန်သော ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုလှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခု ရိုက်ခတ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းအင်ကုန်ဆုံးမှုက သူမျှော်လင့်ထားသည်ထက် များစွာ သာလွန်ခဲ့နေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း သူ၏ ရေခဲသဖွယ်အေးစက်နေသော မျက်ဝန်းပြာများထဲတွင် ဖော်ပြ၍မရနိုင်လောက်အောင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ၊ တောက်လောင်နေသော အလင်းတန်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>“လက္ခဏာရပ်ပေါင်းစပ်ခြင်း... ဒါကမှ စနစ်ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ခွန်အားပဲ၊ ငါ့တစ်ယောက်တည်းအတွက်တင် မဟုတ်ဘူး၊ မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးအတွက်ပဲ”</p> <p> </p> <p>သူက အငွေ့အသက်များ ကစဉ့်ကလျားဖြစ်နေပြီး ပြင်းထန်စွာဒဏ်ရာရကာ ယာယီအားဖြင့် ထိရောက်သော တိုက်ခိုက်မှုများကို မပြုလုပ်နိုင်တော့သည့် ဟော်ကျန်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ရူးသွပ်ကျောက်သားခန္ဓာ၏ အားဖြည့်မှုအောက်တွင် မည်သည့်အရာကိုမျှ ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ လိန့်ဟောင်၏ခံတပ်ကို အရူးအမူး တိုက်ခိုက်နေသော ထျန်းပင်းကို ပြန်ကြည့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ယင်းဖုန်း၏ ကွပ်ကဲမှုအောက်ရှိ ဘေးဘက်မှ အမဲလိုက်သမားများက ယန်ချင်းယွမ်၏စက်ယန္တရားတပ်ဖွဲ့ကို ခိုင်မာစွာ ရစ်ပတ်နှောင့်ယှက်ထားဆဲဖြစ်ပြီး ရန့်မြဲ့ ကြီးကြပ်နေသော ဗဟိုချက်ရှိ ကာကွယ်ရေးအချက်အချာကလည်း ကျောက်ဆောင်တစ်ခုပမာ ခိုင်မာတည်ငြိမ်နေကြောင်း သူ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>အောင်ပွဲချိန်ခွင်လျှာသည် လူတိုင်း၏ မျှော်လင့်ချက်များကို ကျော်လွန်ကာ ဖြည်းညင်းတည်ငြိမ်စွာဖြင့် ယိမ်းယိုင်စပြုလာနေပြီဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် ဤအရာက အစသာရှိသေးလေသည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save