Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း(၁၃၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>“ ဂါး ”</p> <p>လွှမ်းမိုးဗိုလ်ကျသော ဟိန်းသံသည် မည်သည့်သတိပေးမှုမှ မရှိဘဲ အလင်းတိုင်လုံးထဲမှ ပျံ့လွင့်လာသည်။ ထိုဟိန်းသံထဲမှာ အထွတ်အမြတ်အရှိန်အဝါ ကိန်းအောင်းနေဟန် ရ၏။ ယင်းနှင့် အနီးဆုံးမှာရှိသော သီရှီထျန်သည် ကြီးမားသော ဖိနှိပ်မှုကို ခံစားရလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ ဧရာမတောင်ကြီးတစ်တောင်က ရုတ်တရက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ဖိကျလာသည့်အလားပင်။ သူက ဆက်ပြီး အသက်မရှူနိုင်တော့အောင် မွန်းကျပ်သွားသည်။ သူ၏ နှလုံးက ပရမ်းပတာ ခုန်ပေါက်နေသည်။</p> <p>“ အဲ့ဒီဟိန်းသံက ရတနာသေတ္တာပေါ်က ကိုင်မင်သားရဲရဲ့ ဟိန်းသံလား… ဘာဖြစ်သွားတာလဲ… ရတနာသေတ္တာထဲမှာ ဘာပစ္စည်းမှမရှိတာလား… အဲ့ဒီအစား ကိုင်မင်သားရဲရဲ့ ဟိန်းသံကို ထည့်သိမ်းထားတာလား ”</p> <p>သို့သော်လည်း သီရှီထျန်သည် သူ၏ ခန့်မှန်းမှုကို သေချာအတည်မပြုနိုင်ပေ။</p> <p>ခုနစ်ရောင်ခြယ်အလင်းတိုင်လုံးက မြန်ဆန်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး မြန်ဆန်စွာ ပြန်ရုပ်သိမ်းသွားသည်။ ယင်းက မိုးကောင်းကင်ပေါ်သို့ မြှောက်တတ်သွားနေစဉ် ထူးဆန်းသော အကာအကွယ်အလွှာတစ်ခုက တောင်ပိုင်းမြေရိုင်းဒေသ၏ ကောင်းကင်ယံမှာ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ခုနစ်ရောင်ခြယ်အလင်းတိုင်လုံးကို တားဆီးလိုက်သည်။</p> <p>နောက်အခိုက်အတန့်မှာ အလင်းတိုင်လုံးသည် သူထွက်ပေါ်ခဲ့စဉ်ကအတိုင်း ချက်ချင်း အနောက်ပြန်ဆုတ်သွားသည်။ လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်းမှာ ယင်းက မည်သည့်သဲလွန်မှမကျန်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ယင်းက ရတနာသေတ္တာအတွင်းသို့ သူ့ဘာသာ ပြန်ဝင်ရောက်သွားသည်။</p> <p>ထိုအပြောင်းအလဲများကို ဖော်ပြရန် အချိန်အတော်ကြာသော်လည်း အမှန်မှာ ယင်းက မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အဖြစ်အပျက်အားလုံးက စတင်ပြီးသည်နှင့် သိပ်မကြာမီ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ခုနစ်ရောင်ခြယ်အလင်းတိုင်လုံးသည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ယင်းက တစ်စုံတစ်ယောက်ကို စိတ်ရှုပ်ထွေးစေနိုင်သည်။</p> <p>သီရှီထျန်က အသက်ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်သည်။</p> <p>အစောနက အဖြစ်အပျက်က အလွန်အံ့ဖွယ်ကောင်းသည်။</p> <p>အရင်ဦးဆုံး သူက စိတ်တည်ငြိမ်အောင် ထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ရတနာသေတ္တာ၏ ဦးတည်ရာဆီသို့ ကြည့်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူ၏ မျက်လုံးထဲမှာ အံ့ဩသော အရိပ်အယောင် ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>ရတနာသေတ္တာသည် ယခင်အတိုင်း မည်သည့်ထိခိုက်မှုမှ မရှိဘဲ ဆက်ရှိနေဆဲပင်။ ထူးဆန်းသည်မှာ ရတနာသေတ္တာပေါ်တွင် အဟရာတစ်ခုမှ မထွက်ပေါ်လာပေ။ သူမျှော်လင့်ထားသကဲ့သို့ ရတနာသေတ္တာက မပွင့်သွားပေ။</p> <p>သို့သော်လည်း အံ့ဖွယ်ကောင်းသည်မှာ ရတနာသေတ္တာပေါ်တွင် ရိုးရှင်းသော ရှေးဟောင်းစာလိပ်တစ်ခု ရှိနေသည်။ ရှေးဟောင်းစာလိပ်သည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေ၏။ ရှေးဟောင်းစာလိပ်မှလွဲ၍ ရတနာသေတ္တာနားမှာ မည်သည့်အရာမှ မရှိပေ။</p> <p>“ ဘယ်လောက် ထူးဆန်းလိုက်တဲ့ ရတနာသေတ္တာလဲ… မဟုတ်မှ အဲ့ဒီရှေးဟောင်းစာလိပ်က ရတနာသေတ္တာထဲကနေ ထွက်လာတဲ့ ပစ္စည်းဖြစ်နေမလား ”</p> <p>သီရှီထျန်က အနည်းငယ် သံသယရှိနေသေးသော်လည်း ထိုရှေးဟောင်းစာလိပ်က ရတနာသေတ္တာထဲမှ ပစ္စည်းဖြစ်ကြောင်း သူ့နှလုံးသားထဲမှာ သေချာသည်။ မည်သို့ဖြစ်ပါစေ ဤလှိုဏ်ဂူထဲမှာ သူမှလွဲ၍ တခြားတစ်ယောက် မရှိပေ။ ထို့ပြင် ရှေးဟောင်းစာလိပ်သည် ယခင်က တစ်ခါမှ သူမြင်ဖူးသောအရာ မဟုတ်ပေ။</p> <p>အစောနက အဖြစ်အပျက်ပြီးနောက် ရှေးဟောင်းစာလိပ်က ရတနာသေတ္တာထဲမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်ရမည်။</p> <p>အံ့ဩစရာပဲ… ။</p> <p>ရတနာသေတ္တာသည် မပွင့်သွားဘဲ သေတ္တာထဲမှ ပစ္စည်းကို အပြင်သို့ အလိုအလျောက် ထုတ်ပေးနိုင်သည်။ သီရှီထျန်သည် ဤရတနာသေတ္တာအား ဖန်တီးခဲ့သော ပုဂ္ဂိုလ်ကို မချီးကျူးဘဲ မနေနိုင်ပေ။</p> <p>သူက ထိုအကြောင်းကို တစ်ခဏ တွေးတောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ရတနာသေတ္တာနားသို့ မြန်မြန်ဆန်ဆန် လျှောက်သွားပြီး သူ၏ ကျားလက်သည်းကို ဆန့်ထုတ်ကာ သေတ္တာပေါ်မှ ရှေးဟောင်းစာလိပ်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။ သူက ရှေးဟောင်းစာလိပ်ကို ချက်ချင်း မဖတ်ပေ။</p> <p>ယင်းအစား သူက ရတနာသေတ္တာကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ မျက်လုံးထဲမှာ အံ့ဩမှုနှင့် မယုံကြည်နိုင်မှု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>“ အဲ့ဒါ ဘယ်လိုလုပ်ဖြစ်နိုင်မှာလဲ… ပဟေဠိအပိုင်းအစတွေက ထပ်ပြီး ပြောက်သောက်ဖြစ်သွားတယ်လား… ပြီးတော့ ပဟေဠိအပိုင်းအစတွေက အခုရေတစ်သောင်းတောင်မှ… ဒါက… ”</p> <p>သီရှီထျန်သည် သူ၏ မျက်လုံးထဲမှ အံ့ဩမှုကို မဖုံးကွယ်နိုင်ပေ။ သူအံ့ဩသွားခြင်းက အကြောင်းမဲ့ မဟုတ်ပေ။ အစက ပြီးပြည့်စုံစွာ တွဲဆက်နေသော ပဟေဠိက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ပြောက်သောက်ရှုပ်ထွေးသွားသည်။ ထို့ပြင် ဤတစ်ကြိမ်ပဟေဠိက ယခင်ကနှင့် မတူညီတော့ကြောင်း ထင်ရှားသည်။ အံ့ဖွယ်အကောင်းဆုံးမှာ ပဟေဠိအပိုင်းအစများ၏ အရေအတွက်က တစ်ထောင်မှ တစ်သောင်းသို့ တိုးပွားသွားသည်။</p> <p>ထိုပဟေဠိမှာ အံ့ဖွယ်ထူးခြားသော စွမ်းရည်တစ်ခုရှိဟန် ရ၏။ ပဟေဠိအပိုင်းအစများက နောက်ထပ် အရေအတွက်ကိုးထောင် တိုးပွားလာသော်လည်း အပိုင်းအစများ၏ အရွယ်အစားက သေးငယ်သွားပုံမပေါ်ချေ။ ယင်းအစား ယင်းတို့က ယခင်အတိုင်း တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် အလွန်ထင်ရှားနေကြဆဲပင်။ ယင်းတို့က မူလ ပဟေဠိအပိုင်းအစများနှင့် အများကြီး ကွားခြားပုံမပေါ်ချေ။ ယင်းက အလွန်ထူးခြားဆန်းကြယ်သည်။</p> <p>ထိုသို့ထူးဆန်းသော အပြောင်းအလဲက လူများကို ဇဝေဇဝါဖြစ်စေနိုင်သည်။ သို့သော်လည်း သီရှီထျန်သည် သာမန်ပုဂ္ဂိုလ် မဟုတ်ချေ။ သူက အရင်ဆုံး သူ့ကိုယ်သူ စိတ်တည်ငြိမ်အောင် ထားလိုက်သည်။ အတွေးတစ်ခုက သူ၏ ခေါင်းထဲမှာ အကြမ်းဖျဉ်း ထွက်ပေါ်လာသည့်အခါ သူက တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p>" ဒီထျန်းအင်ပါယာရတနာသေတ္တာက တကယ်ပဲ ထူးခြားဆန်းကြယ်တယ်… အခုကြည့်ရတာတော့ ရတနာသေတ္တာထဲမှာ ရတနာတွေက တစ်ခုထက် ပိုရှိတဲ့ပုံပဲ… ပဟေဠိတစ်ခုကို ဖြေရှင်းပြီးသွားတိုင်း ရတနာတစ်ခု ရရှိလာလိမ့်မယ် ထင်တယ် ”</p> <p>ထျန်းအင်ပါယာရတနာသေတ္တာက မည်သို့ကြောင့် ထိုသို့ပြောင်းလဲသွားရကြောင်း သီရှီထျန် သူ့စိတ်ထဲမှာ တိတ်တဆိတ် တွေးတောလိုက်သည်။ ယင်းက အတားအဆီးများကို ဖြတ်ကျော်ခြင်းနှင့် ဆင်တူသည်။ အတားအဆီးတစ်ခုကို သူဖြတ်ကျော်ပြီးလျှင် ရတနာတစ်ခုကို ရရှိလိမ့်မည်။ ယခင်ပဟေဠိက ပထမဆုံး အတားအဆီးဖြစ်ရမည်။ ထိုအတားအဆီးကို သူဖြတ်ကျော်နိုင်သွားသောကြောင့် ရှေးဟောင်းစာလိပ်ကို သူရရှိသွားသည်။</p> <p>ယခု ရတနာသေတ္တာပေါ်မှာ အသစ်ထွက်ပေါ်လာသော ပဟေဠိက ဒုတိယမြောက်အတားအဆီး ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် နောက်လာမည့် ပဟေဠိများက တဖြည်းဖြည်း ပိုခက်ခဲလာမည့်ပုံပေါ်သည်။ ပထမဆုံး အတားအဆီးဖြစ်သော ပဟေဠိသည်ပင် သူ့ကို အတော်လေး ဦးနှောက်ခြောက်စေခဲ့သည်။ ယင်းကို အောင်မြင်စွာ ဖြေရှင်းနိုင်ရန် လပေါင်းများစွာကြာအောင် သူအချိန်ယူခဲ့ရသည်။</p> <p>ယခု ပဟေဠိအပိုင်းအစများက အရေအတွက်တစ်သောင်း ဖြစ်သွားသည်။ ယခင်ပဟေဠိနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ခက်ခဲမှုအတိုင်းအတာက ဆယ်ဆ ပိုမြင့်သွားသည်။ ယင်းကို လအနည်းငယ်မဆိုထားနှင့် တစ်နှစ် နှစ်နှစ် အချိန်ပေးလျှင်ပင် သူဖြေရှင်းနိုင်ရန် မသေချာသေးပေ။ ယင်းက ဖော်မပြနိုင်အောင် အလွန်ခက်ခဲသည်။</p> <p>မှန်ပေ၏။ ယင်းက အလွန်ခက်ခဲသော စိန်ခေါ်မှုကြီးတစ်ခု ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော်လည်း ယင်းက အလွန်တန်ဖိုးကြီးမားသော ရတနာဖြစ်ကြောင်း သံသယရှိရန် မလိုပေ။</p> <p>သီရှီထျန်၏ မျက်လုံးထဲမှာ စူးရှသောအလင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူက ထျန်းအင်ပါယာရတနာသေတ္တာ၏ တန်ဖိုးကြီးမားပုံကို ပိုပြီးကောင်းမွန်စွာ နားလည်သွားသည်။ သို့သော်လည်း လက်ရှိ သူက ဒုတိယမြောက်အတားအဆီးဖြစ်သော ပဟေဠိကို ဖြေရှင်းရန် အားအင်မကျန်ရှိတော့ပေ။ ယင်းက တစ်လနှစ်လတည်းဖြင့် ဆောင်ရွက်နိုင်သောအရာ မဟုတ်ပေ။</p> <p>“ နောက်ထပ် ပဟေဠိကို ဖြေရှင်းဖို့ ငါအလျင်မလိုဘူး… ဒီရှေးဟောင်းစာလိပ်က ဘယ်ဖြစ်မလဲ ငါသိချင်မိတယ်… အဲ့ဒါက ငါ့အတွက် အသုံးဝင်နိုင်မယ့် ရတနာတစ်ခုဖြစ်ဖို့ ငါမျှော်လင့်တယ် ”</p> <p>ထူးဆန်းသော ထျန်းအင်ပါယာရတနာသေတ္တာနှင့်ပတ်သက်၍ ဒုတိယမြောက် ပဟေဠိကို လောလောဆယ် သူမဖြေရှင်းနိုင်သေးပေ။ သို့ဖြစ်၍ သူက ပဟေဠိအကြောင်း ယာယီမေ့ထားလိုက်သည်။ ယင်းကို အနာဂတ်မှာ သူဖြေရှင်းလိမ့်မည်။</p> <p>ရတနာသေတ္တာအကြောင်း မေ့ထားလိုက်သည့်အခါ သူ၏ စိတ်အာရုံက သူ့လက်ထဲမှ ရှေးဟောင်းစာလိပ်ပေါ်သို့ ချက်ချင်း ရွှေ့ပြောင်းသွားသည်။</p> <p>သူက စာလိပ်ကို ဂရုတစိုက် သေချာစစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။ ဤရှေးဟောင်းစာလိပ်ကို ထူးဆန်းသော အဝါရောင်စာရွက်ဖြင့် ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုအဝါရောင်စာရွက်က မည်သည့်ပစ္စည်းဖြစ်ကြောင်း သူမသိပေ။ ယင်းကို ယခင်က တစ်ခါမှ သူမမြင်ဖူးပေ။ သို့သော်လည်း စာရွက်အပေါ် သူ၏ အထိအတွေ့မှတဆင့် ယင်းက အလွန်နူးညံ့ကြောင်း သူခံစားမိသည်။ အကြည့်တစ်ချက်ဖြင့်ပင် ယင်းက သာမန်စာရွက်မဟုတ်ကြောင်း သူသိလိုက်သည်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ယင်းက ရှားပါးရတနာတစ်ခု ဖြစ်နိုင်၏။</p> <p>“ ဟူး လား ”</p> <p>ရှေးဟောင်းစာလိပ်ကို သူ၏ အရှေ့မှ မြေကြီးပေါ်မှာ ချလိုက်ပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်လှစ်လိုက်သည်။ စာလိပ်ကို သူဖွင့်လှစ်လိုက်သည်နှင့်ချက်ချင်း ရောင်စုံအလင်းတန်းများက စာလိပ်ထဲမှ ပေါ်လျှိုးလာကြသည်။ ယင်းက မှော်ဆန်ပြီး အံ့ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ ရောင်စုံအလင်းတန်းများက အလွန်တောက်ပလေရာ စာလိပ်ထဲမှာ မည်သည့်အရာရှိကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ သူမမြင်နိုင်ပေ။</p> <p>ထိုမြင်ကွင်းက သီရှီထျန်ကို စိတ်မပျက်သွားစေပေ။ ယင်းအစား သူ၏ နှလုံးသားထဲမှာ ပြင်းပြသော မျှော်လင့်မှု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ရောင်စုံအလင်းတန်းများဖြင့်ပင် ဤရှေးဟောင်းစာလိပ်က သာမန်မဟုတ်နိုင်ကြောင်း သူသိလိုက်သည်။ ယင်းက သေချာပေါက် ရတနာဖြစ်သည်။</p> <p>စာလိပ်သည် မတိုပေ။ ယင်းက ရှေးခေတ်မှ တောင်တန်းပန်းချီပုံများကဲ့သို့ အလွန်ရှည်လျားသည်။ စာလိပ်ကို ဖြန့်လိုက်သည့်အခါ ယင်းက အလွန်ရှည်လျားသွားသည်။ စာလိပ်က အပြည့်အစုံ ဖြန့်သွားသည့်အခါ အနည်းဆုံး တစ်မီတာခန့် ရှည်လျားသည်။</p> <p>ရောင်စုံအလင်းတန်းများက စာလိပ်၏ နေရာတိုင်းမှ ပေါ်လျှိုးလာနေစဉ် ရှေးဟောင်းအရှိန်အဝါက စာလိပ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>“ ဒီရှေးဟောင်းစာလိပ်ထဲမှာ ဘာရှိနေလဲ ငါကြည့်မယ် ”</p> <p>သီရှီထျန်သည် သူ၏ စိတ်အာရုံကို ရှေးဟောင်းစာလိပ်ပေါ်မှာ အပြည့်အဝ နှစ်ထားလိုက်သည်။ ယင်းကို သူကြည့်လိုက်သည်နှင့် မျက်လုံးဝင်းလက်သွားပြီး အသက်ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ရသည်။</p> <p>သူ၏ မျက်လုံးထဲမှာ အံ့ဩသော အကြည့် ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>စာလိပ်ထဲတွင် မည်သည့်ပစ္စည်းမှ မပါပေ။ ယင်းအစား ယင်းက စာလိပ်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ဟန်တူ၏။ စာလိပ်ပေါ်တွင် ရုပ်ပုံကားချပ်တစ်ခု ရှိသည်။ ထိုရုပ်ပုံကားချပ်ပေါ်မှာ စာကြောင်းများကို ရေးသားထားသည်။ ကြည့်ရသည်မှာ စာလိပ်ပေါ်တွင် အကြောင်းအရာတစ်စုံတစ်ခုကို မှတ်တမ်းတင်ထားဟန် ရ၏။</p> <p>ဤရှေးဟောင်းစာလိပ်ပေါ်မှာ မှတ်တမ်းတင်ထားသော အကြောင်းအရာက တခြားအရာများနှင့် ကွဲပြားခြားနားသည်။</p> <p>အရင်ဆုံး သူ၏ မျက်စိကို ဖမ်းစားသွားသည်မှာ စာလိပ်ပေါ်မှ ရုပ်ပုံဖြစ်သည်။ ယင်းက လူတစ်ယောက်ပုံမဟုတ်ပေ။ ယင်းက တိရိစ္ဆာန်တစ်ကောင်၏ ရုပ်ပုံမဟုတ်သကဲ့သို့ ဒဏ္ဍာရီလာ သားရဲတစ်ကောင်၏ ရုပ်ပုံလည်း မဟုတ်ချေ။ ယင်းအစား ကုချင်းပုံ ဖြစ်သည်။</p> <p>ကုချင်း၏ ကိုယ်ထည်တစ်ခုလုံးကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်နိုင်ပေသည်။ သီရှီထျန်၏ စိတ်အာရုံကို အဓိကဖမ်းစားသွားသည်မှာ ကုချင်းပေါ်မှ ကြိုးများဖြစ်သည်။</p> <p>ပုံမှန်အားဖြင့် ကုချင်းတွင် ကြိုးခုနစ်ချောင်းသာ ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ယင်းကို ကြိုးခုနစ်ချောင်းကုချင်းဟု ခေါ်ကြသည်။ ကြိုးတစ်ချောင်းစီမှာလည်း ကိုယ်ပိုင်နာမည် ရှိသည်။ ယင်းတို့က ကုံ၊ ရှန့်၊ ကျောက်၊ ကျန်း၊ ယု၊ ရှောက်ကုံနှင့် ရှောက်ရှန့် ဖြစ်ကြသည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် ရှေးခေတ်ကတည်းက ကုချင်းများတွင် ကြိုးခုနစ်ချောင်းသာ ပါရှိကြသည်။ မှန်ပေသည်။ ကုချင်းမှာ ကြိုးခုနစ်ချောင်းသာလျှင် ရှိရမည်ဟူသော စည်းမျဉ်းသတ်မှတ်ချက် မရှိပေ။</p> <p>ကြိုးငါးချောင်းပါသော ကုချင်းကို ရှန်းနုန် ကုချင်းဟု ခေါ်သည်။ တချို့ကုချင်းများတွင် ကြိုးရှစ်ချောင်း၊ ကြိုးကိုးချောင်း ပါရှိကြသည်။ ကြိုးဆယ်ချောင်းပါသော ကုချင်းများပင် ရှိကြသည်။ သို့သော်လည်း ကြိုးအရေအတွက်ပိုများလေ ကုချင်းကို တီးခတ်ရသည်မှာ ပိုပြီးခက်ခဲလေ ဖြစ်၏။</p> <p>ဤရှေးဟောင်းစာလိပ်ပေါ်မှာ ရေးဆွဲထားသော ရုပ်ပုံကားချပ်သည် မြင်တွေ့ရခဲသော ကြိုးကိုးချောင်းကုချင်း ဖြစ်သည်။ ကုချင်း၏ ကိုယ်ထည်ကို ဝူတုန်သစ်သားဖြင့် ဖန်တီးပြုလုပ်ထားသည်။</p> <p>ကြိုးတစ်ချောင်းစီ၏ အရှေ့တွင် သေးငယ်သော အချိုင့်တစ်ခု ရှိသည်။ အချိုင့်သည် မကြီးမားပေ။ ယင်းကို ရိုးရှင်းစွာ ထည့်သွင်းထားဟန် ရသည်။ အလုံးစုံခြုံကြည့်ရသော် ဤကုချင်းသည် အလွန်သက်တောင့်သက်သာရှိပုံပေါ်ပြီး ရိုးရှင်းသည်။ ထိုသို့ရိုးရှင်းခြင်းက တမူထူးခြားသော ဆွဲဆောင်မှုကို ပေးသည်။</p> <p>ဥပမာ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ယင်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ကုချင်း၏ ဆွဲဆောင်ခြင်းခံရလိမ့်မည်။ သူတို့သည် မသိစိတ်မှ ကုချင်းကို နှစ်သက်သဘောကျလာလိမ့်မည်။</p> <p>“ အရင်ဘဝမှာ ကြိုးခုနစ်ချောင်းကုချင်းကို ငါမြင်ဖူးတယ်… ဒါပေမဲ့ ကြိုးကိုးချောင်းကုချင်းကိုတော့ တစ်ခါမှ ငါမမြင်ဖူးဘူး… ဘာလို့ ဒီရှေးဟောင်းစာလိပ်ထဲမှာ ကြိုးကိုးချောင်းကုချင်းပုံ ရှိနေရတာလဲ… အဲ့ဒါရဲ့ အဓိပ္ပာယ်က ဘာလဲ ”</p> <p>သီရှီထျန်သည်လည်း ကြိုးကိုးချောင်းကုချင်းရုပ်ပုံ၏ ဆွဲဆောင်ခံလိုက်ရပြီး မိနစ်အနည်းငယ်ကြာ မိန်းမောသွားသည်။ နောက်ဆုံးမှာ သူက သတိပြန်ဝင်လာပြီး ကုချင်းကို နောက်တစ်ကြိမ် သေချာကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>သူ၏ မျက်လုံးထဲမှာ သံသယအရိပ်အယောင် ထွက်ပေါ်လာသည်။ သို့သော်လည်း ထိုမေးခွန်းက သူ့ခေါင်းထဲမှာ အချိန်ကြာကြာ ရှိမနေပေ။ မကြာမီ သူက ရှေးဟောင်းကုချင်းထံမှ အကြည့်ဖယ်ခွာလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save