Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း(176)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>စစ်အခြေစိုက်စခန်းထဲ၌ စစ်သားအုပ်စုများက မနက်ခင်း မြူနှင်းများကြားတွင် လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်၍</p> <p>ကာ အပြေးလေ့ကျင့်နေကြပြီး သူတို့၏ ကြွေးကြော်သံများက လေထုထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေ၏။</p> <p> </p> <p>ထိုအမျိုးသားအများစုက စစ်တပ်သုံး လက်ပြတ်အင်္ကျီများကိုသာ ဝတ်ဆင်ထားကြပြီး တချို့က အင်္ကျီပင် မဝတ်ထားကြပေ။</p> <p> </p> <p>သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်နေသော ကြွက်သားအဖုအထစ်များက ယင်ရိလျို၏ မျက်လုံးများကို ဖမ်းစားထားလေသည်။</p> <p> </p> <p>မည်သည့်နေရာကိုကြည့်သည်ဖြစ်သေ ကျန်းမာသန်စွမ်းပြီး လှပသော ခန္ဓာကိုယ်များကို တွေ့နိုင်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ယင်ရိလျို၏ အာရုံများက လေ့ကျင့်ရေးကွင်းထဲမှ အမျိုးသားများထံသို့ ရောက်ရှိနေသည်ကို မြင်ချိန်တွင် ကျင်းယန်၏ မကျေနပ်မှုက ပို၍ ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူက မိန်းကလေး၏ ဘေးနားသို့ လျှောက်သွားခဲ့ကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် သူမ၏ စူးစိုက်နေသော အကြည့်များကို ပိတ်ဆို့လိုက်လေ၏။</p> <p> </p> <p>ယင်ရိလျိုက သူမ၏ ရွှေပေါင်လုံးက စိတ်မချမ်းမသာ ဖြစ်နေသည်ကို သတိမထားမိပေ။</p> <p> </p> <p>သူမက ခေါင်းကို စောင်း၍ အရှေ့မှ လူကို ပတ်၍ ကြည့်ရန်ပင် ကြိုးစားနေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ဤမျှ ကောင်းမွန်သော ခန္ဓာကိုယ်များကို ရှေ့တည့်တည့်တွင် မြင်နိုင်နေခေိန်၌ အဘယ်ကြောင့် အလွတ်ပေးနိုင်ပါမည်နည်း။</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ကြီးမားသော လက်တစ်ဖက်က နူးညံ့သော်လည်း မငြင်းဆန်နိုင်သောအားဖြင့် သူမကို ဆွဲကိုင်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ယင်ရိလျိုတစ်ယောက် တစ်ဖက်လူက သူမ၏ မေးစေ့ကို ဆုတ်ကိုင်လိုက်ချိန်တွင် နှလုံးသားတစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်သွားရလေ၏။</p> <p> </p> <p>ထိုအမျိုးသားက သူမ၏ မေးစေ့ကို အသာညှစ်ထားသောကြောင့် သူမ၏ ခေါင်းက အနည်းငယ် မော့နေခဲ့ပြီး အရှေ့မှ အမျိုးသား၏ သိန်းငှက်ကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းသော မျက်ဝန်းများနှင့် ဆုံတွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက်တွင် အနည်းငယ်မှေးနေသော မျက်ဝန်းတစ်စုံက ယင်ရိလျို၏ အကြည့်နှင့် ဆုံသွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>သူမက ကျင်းယန်၏ မျက်လုံးအတွင်းပိုင်းမှ ရွှေရောင်လိုင်းများကိုပင် မြင်နေရသည်။</p> <p> </p> <p>များသောအားဖြင့် ဤကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုးက ဤခြေပေါင်လုံးကြီး စိတ်ကြည်မနေကြောင်းကို ပြသနေခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>သူမက မည်မျှပင် သတိမမူမိတတ်သူ ဖြစ်ပါစေ၊ ကျင်းယန်က စိတ်အခြေအနေမကောင်းဖြစ်နေသည်ကို ရိပ်မိသွားသောကြောင့် ချက်ချင်းပင် သူမ၏ အမှတ်အသားဖြစ်သော ချစ်စရာကောင်းသည့် အမူအရာလေးကို အသုံးပြုလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>သူမက ကျင်းယန်၏ မျက်လုံးများကို အပြစ်ကင်းစင်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး၊ သူမ၏ နူးညံ့သော ပန်းရောင်နားရွက်လေးများက ချွဲနွဲ့နေသကဲ့သို့ လှုပ်ခတ်သွား၏။</p> <p> </p> <p>သူမက သူမ၏ နူးညံ့သော လက်ဖဝါးလေးများကို ဆန့်ထုတ်ကာ ရှေ့မှ အမျိုးသားကို စိတ်ပြေသွားစေရန် ညှစ်ခိုင်းရန်ပင် တွေးလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူမက တွန့်ဆုတ်ပြီး နူးညံ့စွာ စကားပြောလိုက်ချိန်တွင် သူမ၏ အသံလေးက ကြောင်ပေါက်လေးတစ်ကောင်က တစ်စုံတစ်ယောက်၏ နှလုံးသားကို အသာအယာ ကုတ်ခြစ်နေသကဲ့သို့ ချိုသာလွန်းသည်။</p> <p> </p> <p>“ဘာဖြစ်လို့လဲ”</p> <p> </p> <p>ကျင်းယန်က ထိုမျက်ဝန်းများ၏ စိုက်ကြည့်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသောအချိန်တွင် သူ၏ မကျေနပ်မှုအားလုံးက ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>သူက ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် အက်ရှသည့်အသံဖြင့် ပြောလိုက်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>“မကြည့်နဲ့”</p> <p> </p> <p>ယင်ရိလျိုအနေဖြင့် မည်သည့်နေရာကို မကြည့်ရမည်ကို နားမလည်သောကြောင့် ခဏမျှကြောင်အသွားရ၏။</p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက်တွင် အဝေးမှ ဟိန်းထွက်လာသော အော်ဟစ်သံကို ကြားလိုက်ရလေ၏။  သူမ၏ မျက်လုံးများက အလိုအလျောက် ဝိုင်းစက်သွားရသည်။</p> <p> </p> <p>“အဲဒီအမျိုးသားတွေကို မကြည့်နဲ့”</p> <p> </p> <p>ကျင်းယန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ပြောလိုက်လေ၏။</p> <p> </p> <p>“တစ်ကိုယ်လုံးချွေးတွေနဲ့  စိုရွှဲနေတဲ့ လူတွေကို ကြည့်ရတာက ဘာများ စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလို့လဲ”</p> <p> </p> <p>ဒါက ရင့်ကျက်တဲ့အမျိုးသားတစ်ယောက်ရဲ့ ဟော်မုန်းတွေပဲလေ!</p> <p> </p> <p> </p> <p>ယင်ရိလျိုက စိတ်ထဲတွင်ပြန်လည်၍ ငြင်းဆန်မိသော်လည်း အပြင်သို့ ထုတ်မပြောရဲဘဲ ခပ်တိုးတိုး ရေရွတ်နေမိလေသည်။</p> <p> </p> <p>ရွှေပေါင်လုံး၏ ပြောဆိုလှုပ်ရှားပုံများက သူမအပေါ်တွင် အလွန်ပင် နိုင်ထက်စီးနင်းနိုင်လွန်းပြီး ပရောပရည်လုပ်သကဲ့သို့လည်း ဖြစ်နေသောကြောင့် သူမ အနည်းငယ်ပင် ရှက်သွေးဖြန်းသွားရ၏။</p> <p> </p> <p>ယင်ရိလျိုက နှာခေါင်းလေးကိုရှုံ့လိုက်ပြီး ကျင်းယန်၏ စူးရှသောအကြည့်အောက်တွင် အရှေ့တည့်တည့်သို့သာ လိမ္မာစွာကြည့်နေခဲ့။သည်။</p> <p> </p> <p>သူမအနေဖြင့် စစ်သားများ၏ ရင်အုပ်နှင့် ဝမ်းဗိုက်ကြွက်သားများကို ထပ်မံ၍ မကြည့်ရဲတော့ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အဆုံးတွင်တော့ သူတို့က အမှန်တကယ် အရေးကြီးပုဂ္ဂိုလ်နှင့် တွေ့ဆုံလိုက်ရလေ၏။ တစ်ဖက်လူကို မြင်ချိန်တွင် ယင်ရိလျိုတစ်ယောကာ လုံးဝ တောင့်ခဲသွားပြီး အသက်ပင် မရှူရဲတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>သူမက သူမ၏ ထင်မြင်ချက်အရ အလွန်သိမ်မွေ့သည်ဟု ယူဆရသော အကြည့်ဖြင့် ရှေ့ဆုံးတွင် ထိုင်နေသော အမျိုးသားကို ခိုးကြည့်လိုက်မိ၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ပြုံးယောင်သန်းနေသောမျက်ဝန်းတစ်စုံနှင့် ဆုံသွားရသောကြောင့် သူမ၏ရင်ထဲတွင် ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားရကာ ခေါင်းကို အမြန်ပြန်ငုံ့လိုက်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>“ထိုင်ကြပါ၊ အရမ်းကြီး အထူးအဆန်းလုပ်မနေနဲ့”</p> <p> </p> <p>ပင်မခုံနေရာတွင် ထိုင်နေသော အမျိုးသားက ပြောလာလေ၏။ ကျင်းယန်၏ မျက်နှာအမူအရာက ပြောင်းလဲခြင်းမရှိဘဲ သူ၏ဘေးတွင် ယင်ရိလျိုအတွက် ကုလားထိုင်ကို ဆွဲပေး၍ သူမကို ထိုင်စေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျယ်ဝန်းလွန်းသော အစည်းအဝေးခန်းမကြီးထဲ၌ စစ်ဆေးမေးမြန်းခြင်းကို ခံရရန် စောင့်ဆိုင်းနေသော သူတို့နှစ်ဦးနှင့် တာဝန်ခံဖြစ်သူ စစ်ဝတ်စုံဝတ် လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားသာ ရှိလေသည်။</p> <p> </p> <p>ယင်ရိလျိုက ထိုအခန်းထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါ တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤသည်က မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်၊ လက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်၍ မရသော်လည်း ကျောရိုးထဲအထိ စိမ့်တက်သွားသော အအေးဓာတ်ကို ခံစားရစေနိုင်၏။</p> <p> </p> <p>ကျင်းယန်က တစ်ခါတရံတွင် ကြောက်စရာကောင်းသော်လည်း ဤသည်က အပြင်လူများအတွက်သာ ဖြစ်လေ၏။</p> <p> </p> <p>ယင်ရိလျိုနှင့် ဆက်ဆံရာတွင်တော့ သူ၏ ထက်လွန်းသော အစွယ်များကို လုံးဝဖုံးကွယ်ထားပြီး ဤမိန်းကလေးအပေါ်တွင် အနူးညံ့ဆုံးသောဘက်ကိုသာ ပြသရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားတတ်သူ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ဤအမျိုးသားနှင့်ယှဥ်လျှင် လျို့ကျန်းကျန်းနှင့် နျို့ဖေးဟွမ်တို့က အတော်ပင် ပျော့ညံ့သူများဟု ယင်ရိလျိုက ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>သူ့တွင် တင်းမာသော မျက်နှာအမူအရာမရှိသကဲ့သို့ ဖိအားပေးလိုသည့် အမူအရာမျိုးကိုလည်း တကူးတက လုပ်မနေပေ။</p> <p> </p> <p>သာမန်လူတစ်ဦးကဲ့သို့ပင် သူမနှင့် ကျင်းယန်ကို နှုတ်ဆက်နေခြင်းပင်ဖြစ်သော်လည်း လူကို နေမထိထိုင်မသာ ဖြစ်စေလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့နှစ်ဦးက ထိုင်ပြီးနောက် အရှေ့မှအမျိုးသားက သူ၏ရှေ့ရှိ မှတ်စုစာအုပ်ကို ဖွင့်၍ မော့ကြည့်လိုက်လေ၏။</p> <p> </p> <p>“ကျင်းယန်၊ ယင်ရိလျို၊ ရှူးယန်အသင်းက ဟုတ်တယ်မလား၊ မင်းတို့နှစ်ယောက်က သားအဖတွေလား”</p> <p> </p> <p>ကျင်းယန်၏ မျက်နှာအမူအရာက မပြောင်းလဲဘဲ ပြန်ဖြေလိုက်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>“မဟုတ်ပါဘူး”</p> <p> </p> <p>စစ်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသားက ခေါင်းကိုညိတ်လိုက်ပြီး ထပ်မံ၍ အတင်းအကျပ် မမေးတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>သူက သူ၏လက်နှစ်ဖက်ကို စားပွဲပေါ်တင်၍ ကျင်းယန်၏ မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်လျက် ပြောဆိုလေ၏။</p> <p> </p> <p>“အရင်ဆုံး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မိတ်ဆက်ပါရစေ၊ ငါ့ရဲ့နာမည်က ရှန်ကျစ်ဟူ၊ မြို့တော် B က အထူးတပ်ဖွဲ့ရဲ့ တပ်မှူးပါ၊</p> <p> </p> <p>ဘာမှ ထူးထူးခြားခြား မဖြစ်လာဘူးဆိုရင် မင်းတို့ရဲ့ ရှူးယန်အသင်းက ငါ့ရဲ့ ကွပ်ကဲမှုအောက်ကို ရောက်လာလိမ့်မယ်၊</p> <p> </p> <p>ဒါပေမဲ့ မင်းတို့က မြို့တော် B မှာ ဆက်မနေဘူးဆိုရင်တော့ အဲ့ဒါက တစ်မျိုးပေါ့လေ”</p> <p> </p> <p>ယင်ရိလျိုက အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားရ၏။</p> <p> </p> <p>သူမကို စစ်ဆေးမေးမြန်းမည့်သူက ကြောက်စရာကောင်းသော မျက်နှာအမူအရာနှင့် လူတစ်ယောက် သို့မဟုတ် သုတေသနဌာနမှ တစ်စုံတစ်ယောက်က ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူမက ထင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အထူးတပ်ဖွဲ့၏ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦး ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူမက မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>သူမက စစ်ဝတ်စုံနှင့် ထိုအမျိုးသားကို စပ်စုလိုသော အကြည့်ဖြင့် ခဏမျှ ကြည့်နေမိသည်။</p> <p> </p> <p>ကြည့်ရသည်က အတော်လေး ယဉ်ကျေးပျူငှာပြီး ပေါင်းရသင်းရ လွယ်မည့်ပုံပင်။</p> <p> </p> <p>ရှန်ကျစ်ဟူက ဖောင်တိန်အဖုံးကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ပြောဆိုပေ၏။</p> <p> </p> <p>“ငါက ဘာကိုမေးချင်သလဲဆိုတာကို မင်းတို့က သေသေချာချာ သိမှာပါ၊</p> <p> </p> <p>လွှဲပြောင်းဌာနကို ရောက်ပြီးတဲ့နောက် ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေကို ပြောပြပါ၊ အထူးသဖြင့် မြေအောက်က အခြေအနေတွေကိုပေါ့”</p> <p> </p> <p>ကျင်းယန်က သူ၏ အတွေ့အကြုံများကို ပြန်လည်၍တွေးနေကဲ့သို့ မျက်လွှာကို အနည်းငယ် ချလိုက်ပေ၏။</p> <p> </p> <p>သူ၏အသံက တည်ငြိမ်အေးစက်နေပြီး မည်သည့် စိတ်လှုပ်ရှားမှု အရိပ်အယောင်မျှ မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>ထိုအသည်းပုံ ကျောက်တုံးနီကြီးအကြောင်းကို ပြောလိုက်ချိန်တွင် ရှန်ကျစ်ဟူ၏ မျက်လုံးများက ရုတ်တရက် စူးရှသွားပြီး ကျင်းယန်၏ မျက်နှာကို စိုက်ကြည့်၍ တင်းမာစွာမေးလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“တခြားလူတွေအားလုံးက သေသွားတဲ့အချိန်မှာ မင်းတို့က ဘာလို့ ဒီကျောက်တုံးကို ရနိုင်ခဲ့တာလဲ၊</p> <p> </p> <p>ဒီကျောက်တုံးက သန္ဓေပြောင်းအပင်တွေရဲ့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုအတွက် အဓိက အချက်အလက်ပဲလို့ မင်းတို့က ဘယ်လိုမျိုး ဆုံးဖြတ်ခဲ့တာလဲ၊ ဒါကို ဘယ်ကနေ ရခဲ့တာလဲ”</p> <p> </p> <p>ကျင်းယန်က တစ်ခုချင်းစီကို ပြန်ဖြေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>“တခြားလူတွေက အရမ်းပျော့ညံ့လွန်းလို့ပါ၊ ကျောက်တုံးရဲ့အကြောင်းကတော့ ကျွန်တော်က ခန့်မှန်းကြည့်တာ၊</p> <p> </p> <p>ဒီကျောက်တုံးက အမြစ်ရဲ့ အလယ်ဗဟိုမှာ မြှုပ်နေပြီး အလင်းရောင်ထွက်နေတာကို မြင်လို့ ဆွဲထုတ်လာခဲ့တာ”</p> <p> </p> <p>ရှန်ကျစ်ဟူက မျက်လုံးများကို မှေးလိုက်လေ၏။</p> <p> </p> <p>ကျင်းယန်၏ အသံထဲမှ ဝတ်ကျေတန်းကျေ ဖြေနေသည်ကို သူက ခံစားမိသည်။</p> <p> </p> <p>မြေအောက်ရှိ အဖြစ်အပျက်များက ဤမျှ ရိုးရှင်းလိမ့်မည်မဟုတ်ကြောင်းကို သူ ရိပ်မိပေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း မြေအောက်မှ အသက်ရှင်လျက် ပြန်တက်လာသူက ကျင်းယန်နှင့် ယင်ရိလျိုတို့ နှစ်ဦးသာ ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>သူက ကလေးတစ်ယောက်ကို အတင်းအကျပ် စစ်ဆေးမေးမြန်းရန် မလိုအပ်ပေ။</p> <p> </p> <p>သူက လက်ထဲမှ အသံဖမ်းဖောင်တိန်ကို လှည့်နေရင်း တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးတောနေပုံရ၏။</p> <p> </p> <p>အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် အထက်လူကြီးများတိုင်းက စိတ်အဝင်စားဆုံးဖြစ်သည့် မေးခွန်းကို သူက မေးလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီကျောက်တုံးကို ဘာလုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားသလဲ”</p> <p> </p> <p>ကျင်းယန်က တွန့်ဆုတ်နေခြင်းမရှိဘဲ ပြန်ဖြေလိုက်ပေ၏။</p> <p> </p> <p>“အပ်နှံမှာပါ၊ ဒါကို သုတေသနအတွက် ယူမလား၊ ဒါမှမဟုတ် ဖျက်ဆီးပစ်မလားဆိုတာကတော့ ကျွန်တော်တို့နဲ့ မဆိုင်တော့ပါဘူး”</p> <p> </p> <p>ရှန်ကျစ်ဟူက အဓိပ္ပာယ်အပြည့်ဖြင့်ပြုံးလိုက်လေသည်။ ဤလူငယ်က အမှန်တကယ့်ကို အပြစ်ပြောစရာ မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>သူ၏ရှေ့တွင် တည်ငြိမ်စွာ ရှိနေနိုင်ခြင်းကိုကြည့်၍  ဤလူငယ်မှာ  အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်ရွံ့ခြင်းကင်းသူ ဖြစ်ကြောင်းကို ပြသနေ၏။</p> <p> </p> <p>အထက်လူကြီးများက ဤကျောက်တုံးကို အလွန်ပင် တန်ဖိုးထားကြသည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ကျင်းယန်က ပေးအပ်ရန် ငြင်းဆန်လျှင်ပင် သူတို့က နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးဖြင့် လုယူရန် လူလွှတ်ကြပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်ကျလျှင် ရှူးယန်အသင်းက အန္တရာယ်ရှိလာနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျင်းယန်က ဤသည်ကို အထက်သို့ အပ်နှံရန် စောစီးစွာ ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်းက နာမည်အရဆိုလျှင် ကြီးမားသော အောင်မြင်မှုတစ်ခုပင် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>သူတို့ကို အန္တရာယ် မပြုသင့်သည့်အပြင် အကောင်းဆုံးပင် ဆက်ဆံသင့်သည်။</p> <p> </p> <p>ရတနာက မည်မျှပင် အဖိုးတန်ပါစေ၊ ဤသည်ကို ခံစားနိုင်ရန်အတွက် အသက်ရှင်နေဖို့က အဓိကမဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရှန်ကျစ်ဟူက ထက်မြက်သောသူများနှင့် ဆက်ဆံရသည်ကို နှစ်သက်ပေ၏။</p> <p> </p> <p>အထူးသဖြင့် စွမ်းဆောင်ရည်ရှိသော်လည်း နှိမ့်ချတတ်၍ ပြတ်သားသူများကို ပို၍ သဘောကျသည်။</p> <p> </p> <p>ကျင်းယန်၏ ပြုမူပုံက သူ့ကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့ပြီး ယခုအချိန်တွင် သူက ကျင်းယန်ကို အသင်းဖော်တစ်ဦးအဖြစ် အကဲခတ်သည့် မျက်ဝန်းမျိုးဖြင့် ကြည့်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save