Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း(177)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>“ဒါဆို မင်းတို့ရဲ့ ရှူးယန်အသင်းက မြို့တော် B မှာပဲ နေမှာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ပြန်မှာလား၊</p> <p> </p> <p>ဒီမှာနေမယ်ဆိုရင်တော့ မင်းတို့ရဲ့ အထောက်အထား အချက်အလက်တွေကို ဒီနေ့ကစပြီး ပြင်ဆင်ပေးလို့ရတယ်”</p> <p> </p> <p>နေထိုင်ခွင့်ရရှိချိန်တွင်တော့ သူတို့က မြို့တော် B တွင်သာ သေချာပေါက် အခြေချလိုကြသည်ပင်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျင်းယန်အနေဖြင့် နေထိုင်ခွင့်လက်မှတ်ကို ဤမျှလွယ်ကူစွာ ရရှိလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>သူ၏ စိတ်ထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခု ကျန်နေသေးသောကြောင့် မေးလိုက်လေ၏။</p> <p> </p> <p>“ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုကို အာမခံနိုင်မလား”</p> <p> </p> <p>သူက ‘ကျွန်တော်တို့’ဟု ပြောသော်လည်း သူ၏ အကြည့်က စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသော ယင်ရိလျိုထံတွင်သာ ရှိနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>ရှန်ကျစ်ဟူက သူ ဆိုလိုသည့်စကားကို ချက်ချင်းပင် နားလည်သွားပြီး ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ခြေထောက်လေးများကို လွှဲနေသော မိန်းကလေးထံသို့ အကြည့်ရောက်သွား၏။</p> <p> </p> <p>ယင်ရိလျိုက ရွှေပေါင်လုံးကို အနှောင့်အယှက်မဖြစ်စေရန်အတွက် တိတ်တဆိတ် နေထိုင်နေသော်လည်း၊ မမျှော်လင့်ဘဲ စကားလမ်းကြောင်းက သူမထံသို့ ရောက်ရှိလာသောကြောင့်  အနည်းငယ် နေရခက်သွားရသည်။</p> <p> </p> <p>သူမက နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့၍ ခြေထောက်များကိုလည်း ဆက်၍ မလှုပ်ရဲတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>ကျင်းယန်က သုတေသနဌာနမှ ကိစ္စတချို့ကို ကြားသိထားပြီး ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ရှန်ကျစ်ဟူ သိလိုက်လေ၏။</p> <p> </p> <p>သူကိုယ်တိုင်ကလည်း ထိုအကြောင်းကို စိတ်ဝင်စားနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူက ထိုအရူးများရှိရာ နေရာများကို ရှောင်ရှားလေ့ရှိသော်လည်း၊ ထိုလူများ တိတ်တဆိတ် လုပ်ဆောင်နေသည့် ကိစ္စတချို့ရှိကြောင်းကို  ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။</p> <p> </p> <p>ယင်ရိလျိုကဲ့သို့ ခန္ဓာကိုယ်ပုံစံ ပြောင်းလဲသွားသော ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူများက ထိုအရူးများ၏ မျက်စိထဲတွင်တော့ အလွန်ပင် သုတေသန တန်ဖိုးရှိမြင့်မားပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့၏အပေါ်တွင် မည်သည့်အရာများက ဆက်ဖြစ်လာမည်ကို မည်သူကမျှ မသိနိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>သူက ယင်ရိလျိုကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ကျင်းယန်ဘက်သို့ လှည့်၍ မေးလိုက်ပေ၏။</p> <p> </p> <p>“သူမ ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ဒီလောက်အထိ ကြီးထွားလာတာလဲဆိုတာကို မေးလို့ရမလား”</p> <p> </p> <p>ကျင်းယန်က ဤအတွက် ရှင်းပြချက်ကို အသင့်ပြင်ထားပြီးဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>“ကျွန်တော်တို့ မြေအောက်မှာ ရှိနေတုန်း ဒီအလင်းရောင်ထွက်နေတဲ့ ကျောက်တုံးကို တွေ့ခဲ့တယ်၊</p> <p> </p> <p>အဲဒီတုန်းက သူမ ယုန်ပုံစံပြောင်းပြီး ကျွန်တော့်ရဲ့ ပခုံးပေါ်မှာ ရှိနေခဲ့တာ.. ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ဓားနဲ့ ကျောက်တုံးကို ထိုးဆွထုတ်လိုက်တဲ့အချိန်မှာ ကျောက်တုံးက သူမကို ထိမိသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်က ကပ်ပါသွားခဲ့တယ်၊</p> <p> </p> <p>အဲဒါကို ခွာထုတ်ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က အဆက်မပြတ် ကြီးထွားလာတာပါပဲ”</p> <p> </p> <p>သူက မျက်တောင်တစ်ချက် မခတ်၊ ချွေးတစ်စက်မထွက်ဘဲ ဤသည်ကသာ အမှန်တရားပဲ ဆိုသည့် ခိုင်မာသောလေသံဖြင့် လိမ်ညာလိုက်လေ၏။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ပြောဆိုပုံက အလွန်ပင် ရိုးသားလွန်းသောကြောင့် ရှန်ကျစ်ဟူပင်လျှင် အလေးအနက် စဉ်းစားမိသွားရလေသည်။</p> <p> </p> <p>ယင်ရိလျိုက ကျင်းယန်၏ လုပ်ကြံဇာတ်လမ်းကို စိတ်ထဲမှ လှောင်ပြောင်နေမိ၏။</p> <p> </p> <p>ဤစကားများကို နားထောင်ရသည်က ဒဏ္ဍာရီပုံပြင်တစ်ပုဒ်နှင့်ပင် တူလွန်းပေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း လက်ရှိကမ္ဘာတွင် ထူးဆန်းသော အဖြစ်အပျက်များစွာ ရှိနေသောကြောင့် သူမက အချိန်ခရီးသွားသူတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်းကို ရှန်ကျစ်ဟူက ရိပ်မိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ရှန်ကျစ်ဟူက ပြောလေ၏။</p> <p> </p> <p>“မင်းတို့က အထူးတပ်ဖွဲ့ထဲကို ဝင်မယ်ဆိုရင် သူမက ငါ ရှန်ကျစ်ဟူရဲ့ လက်အောက်ငယ်သား ဖြစ်လာလိမ့်မယ်၊</p> <p> </p> <p>သုတေသနဌာနက လူတွေက အစဉ်အလာမရှိဘဲ လုပ်ချင်ရာကိုလုပ်တတ်ကြပေမဲ့ အထူးတပ်ဖွဲ့က လူတွေကိုတော့ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ လေးစားမှု ရှိကြပါသေးတယ်၊</p> <p> </p> <p>သူမ တစ်ယောက်တည်း ရှိမနေသရွေ့တော့ သူမရဲ့ ဘေးကင်းမှုကို ငါ အာမခံနိုင်တယ်”</p> <p> </p> <p>ကျင်းယန်က ရှန်ကျစ်ဟူထံမှ ဤစကားကို ကြားလိုခြင်းဖြစ်ပြီး ကတိကို ရရှိပြီးနောက်တွင် သူ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများက ချက်ချင်းပင် လွင့်ပျယ်သွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>သူ ရှိနေသရွေ့ ယုန်လေးကို တစ်ယောက်တည်း  ပစ်ထားလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရှန်ကျစ်ဟူက ဆက်ပြော၏။</p> <p> </p> <p>“မင်း သူမကို ယုံကြည်တယ်ဆိုရင် စစ်တပ်က ဆရာဝန်နဲ့ စစ်ဆေးကြည့်လို့ ရတယ်၊ သူမရဲ့ ကြီးထွားနှုန်းက အရမ်းမြန်နေတာဆိုတော့ ...”</p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်တွင် ရှူးယန်အသင်းကို သူ၏ ကွပ်ကဲမှုအောက်သို့ သွင်းလိုက်ပြီဖြစ်သောကြောင့် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာက သိသိသာသာ နူးညံ့သွားပြီး ကျောက်တုံးနီကြီးကိုလည်း အိတ်ကပ်ထဲမှ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော သေတ္တာထဲသို့ ထည့်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ကျင်းယန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာတွင်လည်း အပြုံးရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာကာ ခေါင်းငုံ့လျက်ပြောလိုက်လေ၏။</p> <p> </p> <p>“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”</p> <p> </p> <p>ရှန်ကျစ်ဟူက မျက်ခုံးတစ်ချက် ပင့်လိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>ကျင်းယန်က ဤမိန်းကလေးငယ်လေးအပေါ်တွင် အထူးတလည် ဂရုစိုက်နေကြောင်းကို သူက တစ်ချက်ကြည့်ရုံနှင့် သိနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုမိန်းကလေးနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် ကျင်းယန်၏ တည်ငြိမ်သောအမူအရာက ချက်ချင်းပင် ပျက်ယွင်းသွားတတ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူက မည်သည့်စကားမျှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ လမ်းညွှန်ချက်တချို့ကို ပေးလိုက်ပြီးနောက် သူ၏လူများကို ခေါ်ကာ အထူးတပ်ဖွဲ့ စခန်းဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးဆောင်ခေါ်သွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>*</p> <p> </p> <p> </p> <p>ယင်ရိလျိုက ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ပတ်ကြည့်လိုက်ပေ၏။</p> <p> </p> <p>ဤနေရာက အလွန်ကျယ်ဝန်းပြီး ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ယခင် စစ်အခြေစိုက်စခန်းထက်ပင် ပို၍ တိတ်ဆိတ်နေသောကြောင့် အထူးတပ်ဖွဲ့ဝင် အရေအတွက်က အလွန်နည်းပါးကြောင်း သိသာလွန်း၏။</p> <p> </p> <p>အထဲဘက်သို့ အတန်ကြာ လျှောက်သွားပြီးနောက်တွင်</p> <p>ကာမိုဖလပ် ဝတ်စုံကိုဝတ်ထားသော အမျိုးသားတချို့က စုရုံး၍ ရယ်မောနောက်ပြောင်နေကြသည်ကို သူမက မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့က ဖဲကစားနေကြခြင်းဖြစ်ပြီး ဟစ်အော်ကြွေးကြော်နေကြသည်ကိုလည်း သူမ သတိပြုမိလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ပျင်းရိပြီး တာဝန်မဲ့လွန်းတယ်။</p> <p> </p> <p>ဤသည်က ယင်ရိလျို၏ စိတ်ကူးထဲမှ အထူးတပ်ဖွဲ့ဝင်များ၏ ပုံရိပ်ကို လုံးဝ ရိုက်ချိုးလိုက်ခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ စိတ်ကူးထဲတွင် အထူးတပ်ဖွဲ့ဝင်များဆိုသည်က ပခုံးပေါ်တွင် သေနတ်များ၊ အမြောက်များကို ထမ်းထားသော၊ ခန့်ညားထည်ဝါပြီး ကြမ်းတမ်းခက်ထန်သော လူတစ်စု ဖြစ်ရမည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>ဒီဆူညံနေတဲ့ အရက်သမားတစ်စုက ဘယ်သူတွေလဲ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ၏ အသင်းသားများက ဤမျှ ဆိုးရွားနေသည်ကို မြင်လျှင် ရှန်ကျစ်ဟူက ဟိန်းဟောက်လိုက်ပေ၏။</p> <p> </p> <p>သူ၏အသံက ခေါင်းလောင်းသံကဲ့သို့ပင် ကျယ်လောင်နက်ရှိုင်းလွန်းသည်။ ထိုအရက်သမားတစ်စုမှ မတုန်လှုပ်သော်လည်း ယင်ရိလျိုတစ်ယာေက် လန့်သွားရ၏။</p> <p> </p> <p>“တပ်မှူး၊ ဘာကိစ္စရှိလို့ လာတာလဲ၊ လာလေ၊ တစ်ခွက်လောက် သောက်ဦး”</p> <p> </p> <p>“အိုး၊ အနောက်က မိန်းကလေးက ဘယ်သူ့သမီးလဲ၊ အတော်လေး လှတာပဲ”</p> <p> </p> <p>ရှန်ကျစ်ဟူက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် စက်ဆုပ်ရွံရှာသော အမူအရာဖြင့် ပြောဆိုလေ၏။</p> <p> </p> <p>“မင်းတို့ရဲ့ပုံစံတွေကို ကြည့်ကြဦး! ဒီနေ့ နေ့လယ်ကျရင် အပြစ်ပေးတဲ့အနေနဲ့ အားလုံး အပြေးလေ့ကျင့်ရမယ်!”</p> <p> </p> <p>သူက ပြောရင်းနှင့် ကျင်းယန်နှင့် ယင်ရိလျိုကို အထဲဘက်သို့ ဆက်လက်ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အနောက်ဘက်မှ သန်မာသော အမျိုးသားကြီးများက တစ်စုံတစ်ခုကို ဗလုံးဗထွေး ပြောဆိုနေကြသော်လည်း ယင်ရိလျိုက သေသေချာချာမကြားရပေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဤအထူးတပ်ဖွဲ့က သူမ စိတ်ကူးထားသကဲ့သို့ မဟုတ်ကြောင်းနှင့် ရှေ့လျှောက်မည့် ရက်များက အတော်လေး စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလိမ့်မည်ဟု သူမက ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>အထူးတပ်ဖွဲ့၏ ဆေးကုသဆောင်က အစွန်အဖျားရှိ သီးသန့်ဝန်းတစ်ခုထဲတွင် တည်ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p>ရှန်ကျစ်ဟူက လမ်းတစ်လျှောက်တွင် သူတို့ကို အကျဉ်းချုပ် မိတ်ဆက်ပေးသောကြောင့် ယင်ရိလျိုလည်း အကြမ်းဖျင်း နားလည်သွားရ၏။</p> <p> </p> <p>အသင်း၏ ဆရာဝန်က အလွန်ပင် ကျွမ်းကျင်သည်ဟု ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>သူက ကမ္ဘာပျက်ကပ် မတိုင်မီကပင် ကျော်ကြားလွန်းသော ပါရမီရှင် ဆရာဝန်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>မည်သည့် ဒဏ်ရာ သို့မဟုတ် ရောဂါမျိုးကိုမဆို ကုသပေးနိုင်သူလည်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>“တကယ်တော့ ငါတို့ရဲ့ အသင်းဖော်တွေက သုတေသနဌာနက ထုတ်တဲ့ အစွမ်းထက်ဆေးတွေကို မယုံကြဘူး၊</p> <p> </p> <p>အဲဒီဆေးတွေထဲမှာ မကောင်းတဲ့ အရာတွေကို ထည့်ထားတယ်လို့ ရှောင်ခုန်းက ပြောခဲ့တယ်လေ၊</p> <p> </p> <p>အဲဒါကြောင့် ငါတို့ကို အဲဒီဆေးတွေကို မသုံးဖို့ သူ တားထားတယ်၊ ဒီနေရာလေးက သေးပြီး ဒေါက်တာ နည်းတယ်ဆိုပေမဲ့ အထင်မသေးနဲ့၊</p> <p> </p> <p>သုတေသနဌာနမှာ ရှိတဲ့ ကိရိယာတွေအားလုံး ရှောင်ခုန်းဆီမှာ ရှိတယ်”</p> <p> </p> <p>ရှောင်ခုန်းက အထူးတပ်ဖွဲ့မှ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ ဆရာဝန်ဖြစ်ပြီး သူ၏နာမည်က ခုန်းထျန်းယွီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူက (၉၀) ကျော်ဖွားမျိုးဆက်ဖြစ်သည်ဟုလည်း ပြောခဲ့၏။ ငယ်ရွယ်သော်လည်း ဆေးပညာတွင် ထူးချွန်ပြောင်မြောက်လွန်းပေသည်။</p> <p> </p> <p>သုတေသနဌာနက အကြိမ်ကြိမ် ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သော်လည်း မရရှိခဲ့သော လူတစ်ဦးဆိုလျှင်လည်း မမှားပေ။</p> <p> </p> <p>ယင်ရိလျိုက ချက်ချင်းပင် မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားရ၏။</p> <p> </p> <p>သူတို့ လိုက်ကာကို တွန်းဖွင့်၍ အထဲသို့ ဝင်လိုက်ချိန်တွင် အရောင်စုံ အရည်များပါသော စမ်းသပ်ပြွန်တချို့ကို ကိုင်ဆောင်လျက် တစ်ခုခုကို စပ်နေသော သာမန်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်တစ်ဦးကို မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>လူများ ဝင်လာသည်ကို မြင်သောအချိန်တွင် ခုန်းထျန်းယွီက မော့ကြည့်လိုက်ပြီး ကျင်းယန်နှင့် ယင်ရိလျိုကို အကဲခတ်ကာ သူ၏ စမ်းသပ်ပြွန်များကိုသာ ဆက်လက်၍ အလုပ်လုပ်နေလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါက ဘယ်သူတွေလဲ”</p> <p> </p> <p>လူငယ်၏ အသံက အေးမြပြီး ကြည်လင်လွန်း၏။ သူက အလွန်ပင် ချောမောလှပပြီး အေးစက်ကာ သီးသန့်ဆန်သော အလှမျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယင်ရိလျို မြို့တော် B သို့ ရောက်လာပြီးနောက် ချောမောသော အမျိုးသား များပြားလွန်းကြောင်းကိုသာ တွေးနေရတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ခုန်းထျန်းယွီက သူ၏ နာမည်ကဲ့သို့ပင် ဒေါင်းတစ်ကောင်ကဲ့သို့ မာနထောင်လွှားသော အရိပ်အယောင်လေး ရှိသော်လည်း စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စရာ မကောင်းပေ။</p> <p> </p> <p>ယင်ရိလျိုကလည်း ဂရုမစိုက်ပါချေ။ ထူးချွန်သော ဆေးပညာရှင်တစ်ဦးတွင် ဤကဲ့သို့ အမူအရာမျိုးက ရှိတတ်သည်ကို သူမက နားလည်ထား၏။</p> <p> </p> <p>အဘယ်ကြောင့်မှန်းမသိသော်လည်း သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်လေးက ကလေးမလေးဘဝမှ အပျိုဖော်ဝင် မိန်းကလေးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက်တွင် သူမ၏ စိတ်ကလည်း တစ်မျိုး ပြောင်းလဲလာပုံရသည်။</p> <p> </p> <p>မူလက ယင်ရိလျိုက နေ့တိုင်း ချစ်စရာကောင်းအောင် နေထိုင်ရန်သာ အာရုံစိုက်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> သို့သော်လည်းခန္ဓာကိုယ် ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက်တွင် ချောမောသော အမျိုးသားများအပေါ် တွင်စိတ်ဝင်စားမှုကလည်း ပွင့်ထွက်လာခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ချောမောသော လူငယ်တစ်ဦးကို မြင်လျှင် သူမထံ၌  စိုက်ကြည့်ချင်စိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာတတ်၏။</p> <p> </p> <p>ဤသည်ကို တိုက်ရိုက်အကျဆုံးနှင့် အသိဆုံးလူက ကျင်းယန်ပင်ဖြစ်ပေသည်။ သူက သူမ၏ ပြောင်းလဲမှုအားလုံးအပေါ် တွင်အလွန်ပင် အကဲဆတ်သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>ကျင်းယန် : ...</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကလေးက ကြီးလာတော့ စကားနားမထောင်တော့ဘူး။</p> <p> </p> <p>ရှန်ကျစ်ဟူက အဘယ်ကြောင့် ကျင်းယန်နှင့် ယင်ရိလျိုကို ဤနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်လာရသည်ကို အကြမ်းဖျင်း သိရှိသွားပြီးနောက်တွင် ခုန်းထျန်းယွီ၏ မျက်လုံးများက တောက်ပသွား၏။</p> <p> </p> <p>သူက ယင်ရိလျိုကို အထက်အောက် အကဲခတ်လျက် ပြောလိုက်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါက တကယ်ကို ဆန်းတာပဲ၊ ငါ အထူးမျိုးစိတ်တွေကို မြင်ဖူးပေမဲ့ ဒီလောက်အထိ ရုတ်တရက် ကြီးထွားလာတာမျိုးကိုတော့ တစ်ခေါက်မှ မတွေ့ဖူးသေးဘူး”</p> <p> </p> <p>သူက အသာလှည့်၍ သူတို့ သုံးဦးကို အတွင်းခန်းထဲသို့ လိုက်ခဲ့ရန် အချက်ပြလိုက်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအခန်းနှင့် ဆက်နေသော တံခါးကို ဖွင့်လိုက်ချိန်တွင်တော့ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသော ကမ္ဘာတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့လေ၏။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save