Book List

<br /> ……………………………………………</p> <p>အခန်း ၂၅၂ - ကပ်ဘေး</p> <p>"သေချာရဲ့လား..." </p> <p>ယွင်မြို့မှ နောက်တစ်ဦးက ဝင်ပြောလိုက်သည်။ သူ့မျက်နှာတွင် အံ့သြထိတ်လန့်မှုများ အပြည့်အဝ ဖုံးလွှမ်းနေလျက်။</p> <p>လီယီတောင်း ပြောသည့်စကားသာ အမှန်ဆိုလျှင် အခြေအနေက ပြန်လည် ထိန်းချုပ်မရနိုင်အောင် ဆိုးရွားသွားနိုင်ပေသည်။</p> <p>ယွင်မြို့အတွက် ကြီးမားသည့် ကပ်ဘေးကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားနိုင်သည်။</p> <p>မည်သို့များ ဤသို့ ဖြစ်ရသနည်း။</p> <p>ယခုတော့ သူတို့အားလုံး အကြီးအကျယ် သံသယ ဝင်သွားကြလေပြီ။</p> <p>သစ္စာဖောက်က တကယ် ဘာဖြစ်ခဲ့သလဲ ဆိုတာကို နားမလည်ခဲ့တာများလား။</p> <p>ဒါမှမဟုတ် သူက ဒီနေရာကို အမှတ်မထင် ရောက်လာခဲ့တာများလား။</p> <p>တကယ်လို့သာ ဒီနေရာမှာ ဖြစ်ခဲ့တာတွေ အားလုံးကို သူ သိနေခဲ့မယ်ဆိုရင်၊ သူ့မှာ ကိုယ်ချင်းစာတရား နည်းနည်းလေးတောင် ကျန်နေသေးတယ်ဆိုရင် သူ့အသက်ကို စတေးရမယ် ဆိုရင်တောင်မှ သူတို့ဆီ ပြန်လာပြီး သတင်းပေးခဲ့မှာ သေချာတယ်။</p> <p>ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီအရာက တကယ်ကို ကြောက်စရာ… ဒါကြီးသာ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့ရင် ယွင်မြို့ တစ်မြို့တည်းကိုသာ ထိခိုက်စေမှာ မဟုတ်ဘဲ တစ်နိုင်ငံလုံးအတွက်ပါ ကပ်ဘေးကြီး တစ်ခု ဖြစ်သွားနိုင်တာ…။</p> <p>"ဟုတ်တယ်... မျက်လုံး သုံးလုံးနဲ့ကောင်တွေ... ခုနက ခင်ဗျားတို့ သရဲပိုးကောင် လို့ ခေါ်တဲ့ အကောင်တွေနဲ့ ဆင်တူတယ်... ဒါပေမဲ့ သူတို့ ကိုယ်လုံးက နီရဲနေတာ... ပြီးတော့ သူတို့ အရေအတွက်က အရမ်းများတယ်... ရေတွက်လို့တောင် မရနိုင်လောက်အောင်ပဲ... ဒါပေမဲ့ လောလောဆယ် သူတို့က အိပ်မောကျနေပုံပဲ... အခုသာ ခင်ဗျားတို့ အောက်ဆင်းသွားရင် အရာအားလုံးကို နှောင့်ယှက်လိုက်သလို ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်..."</p> <p>ဤသတင်းကို ပြောပြီးသည်နှင့် လီယီတောင်း သွေးတစ်လုတ် အန်ချလိုက်သည်။</p> <p>သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်လေး ဖြတ်ခနဲ ပေါ်လာ၏။</p> <p>သူ ဘာတွေများ တွေးနေခဲ့မိပါသနည်း၊ သူတို့ သေရမည့် အကြောင်းရင်းကို ဘာကြောင့်များ ဖွင့်ပြောလိုက်မိပါသနည်း။ လျော့နည်းသွားသည့် သက်တမ်းကို ကြည့်ရင်း သူ ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်မိသည်။</p> <p>ခုနလေးတင် သူ့ကိုယ်သူ ဘာဖြစ်သွားမှန်း သူပင် မသိလိုက်။ သူ လွှတ်ကနဲ ပြောထွက်သွားလေသည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် ပြစ်ဒဏ် အနေဖြင့် သက်တမ်း နှစ် ၁၀,၀၀၀ ဆုံးရှုံးသွားတော့၏။ ယခု သူ၏ ကျန်ရှိသော သက်တမ်းမှာ နှစ်တစ်သောင်းပင် မပြည့်တော့ပေ။</p> <p>သက်တမ်း အမြန်တိုးလာမည့် နည်းလမ်းကိုသာ ရှာမတွေ့ပါက သူ၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမှာ ယခုထက် ပိုမို ကျဆင်းသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p><br /> ဝေါ့…</p> <p>လီယီတောင်း သွေး ထပ်အန်ချလိုက်ပြန်သည်။</p> <p>ကျိုးရှုရီက တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ အပ်များကို ထုတ်ယူကာ လီယီတောင်း ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်း အချို့သို့ စိုက်သွင်းလိုက်သည်။</p> <p>အားနည်းနေသည့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ချက်ချင်း ပြန်လည် အားပြည့်လာ၏။</p> <p>ပြောရလျှင် ဤအခြေအနေက တကယ့်ကို ထူးခြားလှပေသည်။</p> <p>အခြေအနေကို ပြန်လည် သုံးသပ်ကြည့်ပါက ကျိုးရှုရီ၏ စွမ်းရည်များ တဖြည်းဖြည်းချင်း တိုးတက်လာကြောင်း သိသာပေသည်။</p> <p>လီယီတောင်း အသက်ရှူသံများ ပုံမှန် ပြန်ဖြစ်လာမှ အဘိုးအိုက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ </p> <p>"မင်း ဘယ်လိုနေသေးလဲ..." </p> <p>လီယီတောင်း၏ အသက်စွမ်းအင် ထက်ဝက်ကျော် ကျဆင်းသွားသည်ကို သူ ခံစားသိရှိနိုင်၏။ ဤသို့ ကျဆင်းသွားမှုက ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ် လီယီတောင်း သေလုမျောပါး ဖြစ်ခဲ့စဉ်ကကဲ့သို့ပင်။</p> <p>"ကံကောင်းလို့ပါ..." </p> <p>လီယီတောင်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>အနည်းဆုံးတော့ သူ အသက်ရှင်နေသေးသည်၊ တိုက်ပွဲ ဝင်နိုင်သေးသည်၊ ထို့ကြောင့် အဆင်ပြေပါသည်။</p> <p>အဘိုးအိုက ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။</p> <p>ထို့နောက် ယွင်မြို့မှ လူများကို သူ ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>"အခြေအနေတွေအရ မင်းတို့ အဲဒီကို သွားလည်း အလကားပဲ... တန်းပြန်ကြတော့... ငါတို့ ဒီမှာ ကျန်ခဲ့မယ်... တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ အကြီးအကဲလင်းကို သတင်းပို့ဖို့ လူတစ်ယောက် စီစဉ်လိုက်... သူတို့က ပိုနီးတော့ မြန်မြန် လာနိုင်လောက်တယ်... ငါတို့ ရှေ့မှာ ရှိနေတဲ့ အန္တရာယ်ကို ဖြေရှင်းဖို့ နည်းလမ်း ရှာကြရအောင်..."</p> <p>အဘိုးအို၏ အသံက တည်ငြိမ်နေသော်လည်း ညွှန်ကြားချက်များတွင် လွန်ဆန်၍ မရနိုင်သော သြဇာအာဏာ ပါဝင်နေလျက်။</p> <p>မူလက ယွင်မြို့မှ လူတစ်ဦးသည် အောက်သို့ဆင်းကာ စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် စီစဉ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လီယီတောင်း ယခုလေးတင် ပြောသွားသည့် အရာအားလုံးမှာ သူတို့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် သိသွားခြင်း မဟုတ်ပါလား။</p> <p>လီယီတောင်း၏ တုံ့ပြန်မှုက ပြင်းထန်ခဲ့ပြီး အားနည်းသွားသည်မှာ ဟန်ဆောင်နေခြင်း မဟုတ်သည်မှာ သေချာပါသည်။ ထို့ကြောင့် ဤကိစ္စကို သူတို့ ပေါ့ပေါ့တန်တန် သဘောထား၍ မရပေ။</p> <p>လီယီတောင်း ပြောသွားသည့် အရာအားလုံးသာ အမှန်ဖြစ်ခဲ့လျှင် ၎င်းမှာ အလွန် ကြီးမားသည့် ကိစ္စကြီး တစ်ခု ဖြစ်နေလေပြီ။</p> <p>တစ်ခုခုသာ မှားယွင်းသွားပါက သူတို့၏ ယွင်မြို့ တစ်မြို့လုံး ပြာကျသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p>မြို့လုံးကျွတ် ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်သည်အထိပင်။</p> <p>၎င်းမှာ နောက်ပြောင်နေခြင်း မဟုတ်။</p> <p>သို့သော် အဘိုးအို၏ စကားကြောင့် သူတို့ ဘာလုပ်ရမှန်း မသိ ဖြစ်သွားကြသည်။</p> <p>"သွား... ပြန်သွားပြီး ငါပြောတဲ့အတိုင်း သူတို့ကို ပြန်ပြောပြလိုက်... ဒီကောင်တွေ အိပ်မောကျနေတုန်းပဲ... မင်းတို့ သွားလိုက်လို့ အမှတ်မထင် သွားနှိုးမိလိုက်ရင် ထိန်းချုပ်ဖို့ လွယ်မှာ မဟုတ်ဘူး... ဒီက ကိစ္စတွေကို ငါတို့ တာဝန်ယူလိုက်မယ်... အဘိုးဝမ်ကို အမြန်ဆုံး စစ်ကူလွှတ်ပေးဖို့ ပြောလိုက်..."</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့ပါ..."</p> <p>"ပြီးတော့ ငါ့နာမည်ကို သုံးပြီး အဲဒီလူတွေဆီက အကူအညီ တောင်းလိုက်... တကယ်လို့ ဒီတစ်ခါ သူတို့ မလာဘူးဆိုရင် ငါ ပြန်ရောက်တာနဲ့ သူတို့ဆီ တန်းလာခဲ့မယ်လို့ ပြောလိုက်..."</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့... ကျွန်တော်တို့ နားလည်ပါပြီ... လူနှစ်ယောက် ပြန်သွားပြီး ကျန်တဲ့သူတွေ သူတို့နဲ့အတူ နေခဲ့မယ်... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ပိုးကောင်တွေ အားလုံးကိုလည်း ဒီမှာ ထားခဲ့ပါ့မယ်..."</p> <p>"နားလည်ပါပြီ... ပြန်သွားတဲ့အခါ လူနှစ်ယောက် ခေါ်သွားပြီး ကျန်တဲ့သူတွေကို ထားခဲ့ပါမယ်... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ပိုးကောင်တွေ အားလုံးကိုလည်း ဒီမှာ ချန်ထားခဲ့ပါမယ်..."</p> <p>"တကယ်လို့ နိုးထလာမယ့် အရိပ်အယောင်တွေ ရှိလာရင် ဒီပိုးကောင်တွေက အရေးပါတဲ့ အခန်းကဏ္ဍကနေ ပါဝင်နိုင်လိမ့်မယ်… သူတို့ကို ထားခဲ့လိုက်မယ်... မမျှော်လင့်ထားတဲ့ ကိစ္စတွေ ဖြစ်လာရင်တောင် သူတို့က အသုံးဝင်နိုင်သေးတယ်လေ..."</p> <p>"တကယ်လို့ သတ္တဝါတွေ နိုးထလာမယ့် အရိပ်အယောင်တွေ ရှိလာခဲ့ရင်... ဒီပိုးကောင်တွေက အတော်လေး ထိရောက်မှာ... ကြိုမှန်းမရတဲ့ ကိစ္စတွေ ရှိနိုင်လို့ ဒီအကောင်တွေကို ထားခဲ့ပါမယ်..."</p> <p>တစ်ဖက်လူက အဘိုးအိုကို ပြောလိုက်သည်။</p> <p>အဘိုးအိုက ပြန်မဖြေဘဲ ခေါင်းကိုသာ ညင်သာစွာ ညိတ်ပြလိုက်၏။</p> <p>တကယ်တမ်းတွင် ၎င်းမှာ စိတ်သက်သာရာ ရစေရန်အတွက် အပြောသက်သက်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p>ဤသတ္တဝါများ၏ မျိုးပွားနိုင်စွမ်း၊ ကူးစက်နိုင်စွမ်းနှင့် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းတို့မှာ သိသာထင်ရှားလှသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>ယွင်မြို့မှ ပိုးကောင်များ၏ သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်းမှာ မြင့်မားလှပေသည်။</p> <p>"ဒါပေမဲ့ ဒီသတ္တဝါတွေက ရန်သူတွေအတွက် အဓိက အစားအစာ ဖြစ်တယ် ဆိုတာကိုလည်း မမေ့နဲ့ဦး..."<br /> ထို့ကြောင့် ဤပိုးကောင်များကို ထားခဲ့ခြင်းက အကျိုးရှိသလို အကျိုးယုတ်မှုလည်း ရှိနိုင်ပေသည်။</p> <p>သို့သော် အနည်းဆုံးတော့ ၎င်းက မျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည်လေး တစ်ခုပင်။</p> <p>နောက်ဆုံးတွင်တော့ ယွင်မြို့မှ လူလေးဦး ပြန်သွားခဲ့ကြသည်။</p> <p>သူတို့သည် အဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့ ခွဲလိုက်ကြ၏။</p> <p>လူတစ်ဦးက အကြီးအကဲလင်း ရှိရာသို့ သွားလေသည်။</p> <p>ပြန်သွားမည့် အဖွဲ့ကို နှစ်ဖွဲ့ခွဲလိုက်ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ သူတို့ မည်သို့သော အန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ရမည်ကို မည်သူမှ မသိနိုင်သောကြောင့်ပင်။</p> <p>ထို့အပြင် ဤသတင်းအချက်အလက်၏ အရေးပါမှုကလည်း သိသာထင်ရှားလှပေသည်။</p> <p>သူတို့အတွက် အရေးကြီးဆုံးမှာ ဤသတင်းအချက်အလက်ကို အချိန်မီ ဖြန့်ဝေနိုင်ရေးပင်။</p> <p>လူနှစ်ယောက် ဆိုလျှင် အန္တရာယ် ကြုံတွေ့ရပါက တစ်ယောက်က နောက်ချန် ကာကွယ်ပေးနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>အားလုံး ကိုယ့်လမ်းကိုယ် သွားကြပြီးနောက် အဘိုးအိုနှင့် လီယီတောင်းတို့မှာ တောင်ပေါ်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်လျက် အောက်ဘက်ရှိ မီးတောက်များလို နီရဲနေသည့် မြင်ကွင်းကို ကြည့်နေကြသည်။</p> <p>တကယ်တမ်းတွင် မီးတောက်လို နီရဲနေသည့် အရောင်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို တဖြည်းဖြည်း လွှမ်းမိုးလာနေ၏။</p> <p>သိသာသည်မှာ ဤထူးဆန်းသော အနီရောင် ပိုးကောင်များက ဆက်လက်၍ ပွားများနေဆဲ ဆိုသည်ကိုပင်။</p> <p>ဟူး... </p> <p>လီယီတောင်း ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ကြက်သီးမွေးညင်းများပင် ထလာမိသည်။</p> <p>သူတို့ အဘယ်ကြောင့်များ ယခုလို အခြေအနေမျိုးနှင့် ကြုံနေရပါသနည်း။ တကယ်ကို စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းလှပေသည်။</p> <p>[ ကတောင်... ယာယီတာဝန် စတင်ပါပြီ... ယွင်မြို့၏ ကပ်ဘေးကို ဖြေရှင်းပါ၊ အနီရောင် တိမ်တိုက် ပိုးကောင်ကို ရှင်းလင်းပါ၊ အန္တရာယ်ကို မြစ်ဖျားခံရာမှ အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းပါ။ ]</p> <p>[ တာဝန်ကို အောင်မြင်စွာ ပြီးမြောက်ပါက သက်တမ်း နှစ် ၁၀,၀၀၀ နှင့် ကျွမ်းကျင်မှု တစ်ခု ဆုချီးမြှင့်ပါမည်... တာဝန် မအောင်မြင်ပါက ပြစ်ဒဏ် မရှိပါ။ ]</p> <p>တာဝန် တစ်ခု။</p> <p>ယာယီတာဝန်... ဆုလာဘ်က သက်တမ်း နှစ် ၁၀,၀၀၀။</p> <p>လီယီတောင်း အသက်ရှူပင် မှားသွားမိသည်။ </p> <p>ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ...</p> <p>သူ့အနေဖြင့် ယခုအချိန်တွင် တာဝန်တစ်ခု ရရှိလာခြင်းကို အံ့သြနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ ပေးအပ်မည့် ဆုလာဘ်များကို အံ့သြနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သက်တမ်း နှစ် ၁၀,၀၀၀။ ယခုလေးတင် သူ အသုံးပြုလိုက်သည့် ပမာဏနှင့် အတိအကျပင်။</p> <p>သို့သော်... ၎င်းက ဘာကို ဆိုလိုသနည်း။</p> <p>တာဝန်၏ အန္တရာယ် ကြီးမားမှုက အလွန် မြင့်မားနေသည် ဆိုသည့် အဓိပ္ပာယ်ပင်။</p> <p>ဒါက သံသယဖြစ်စရာ မလိုပေ။</p> <p>ဆုလာဘ် ကြီးမားလေ၊ ရင်ဆိုင်ရမည့် အန္တရာယ်က ကြီးမားလေပင်။</p> <p>ထိုစဉ် လီယီတောင်း အကြည့်များက ကျိုးရှုရီ ဆီသို့ အမှတ်မထင် ရောက်သွားလေသည်။</p> <p>ကျိုးရှုရီ၏ စွမ်းရည်များနှင့် ဆိုလျှင် ဤပိုးကောင်များကို တိုက်ခိုက်ရန် သိပ်တော့ ခက်ခဲမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>


Save