Book List

<br /> ……………………………………………</p> <p>အခန်း ၂၅၃ - စွန့်စားကြည့်မလား…</p> <p>"ကျွန်တော်တို့ စစ်ကူကို စောင့်နေလို့ မရတော့ဘူး... သူတို့ နိုးလာတော့မယ်..."</p> <p>လီယီတောင်း စကားကြောင့် အဘိုးအို ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး မျက်နှာက လေးနက်တည်ကြည်သွားသည်။</p> <p>လီယီတောင်း ပြောသည်မှာ မှန်ပေသည်။ စစ်ကူကို စောင့်နေပါက ပြိုင်ဘက်များ နိုးထလာပေလိမ့်မည်။</p> <p>အဘိုးအို သက်ပြင်းတစ်ချက် ချပြီး အခြေအနေကို အကဲခတ် ကြည့်နေလိုက်သည်။<br /> "အခု လုပ်လိုက်ရင် အခြေအနေက ပိုဆိုးသွားနိုင်တယ်..." </p> <p>အဘိုးအိုက အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သော်လည်း အနီးအနားရှိ လူတိုင်း ကြားနိုင်ပေသည်။</p> <p>ကျန်ရှိနေသည့် ယွင်မြို့မှ လူများထဲမှ တစ်ဦးက အံကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ </p> <p>"အကြီးအကဲဖူ... ကျွန်တော်တို့ အရင် ဆင်းသွားလိုက်မယ်… သူတို့ အိပ်မောကျနေတုန်းဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ပိုးကောင်တွေကို သုံးပြီး သူတို့ကို ဖြေရှင်းလိုက်မယ်... ပြီးရင် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ကို သုံးပြီး ဒီပိုးကောင်တွေကို အတင်းပြန်အိပ်ခိုင်းလိုက်မယ်... အဲဒီကျမှ အဘိုးတို့ကို အကူအညီ တောင်းရတော့မယ်…"</p> <p>လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်။</p> <p>လီယီတောင်း သူ့ကို စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>သူ၏ မျက်နှာက ခံစားချက် ကင်းမဲ့နေ၏။</p> <p>သူ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ကို သုံးသင့်သလား။</p> <p>တကယ်တမ်းတွင် ၎င်းမှာ အဓိပ္ပာယ်မဲ့လှပေသည်။</p> <p>ဤလူများ၏ အဆုံးသတ်ကို သူ မြင်ပြီးဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>သူတို့၏ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ကို သုံးလိုက်လျှင်ပင် သူတို့ သေဆုံးသွားမည်ဖြစ်ပြီး နောက်ဆက်တွဲ ကပ်ဘေးကလည်း ဆက်လက် တည်ရှိနေဦးမည်ပင်။</p> <p>တစ်နည်းအားဖြင့် သူတို့၏ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်မှာ လုံးဝ အသုံးမဝင်ပေ။</p> <p>"သွားစရာ မလိုပါဘူး... ခင်ဗျားတို့ရဲ့ နည်းလမ်းက အလုပ်ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး..." </p> <p>လီယီတောင်း အသံက တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်။</p> <p>ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ သူ အကြောင်းပြချက်များ၊ ရှင်းပြချက်များ မပေးတော့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကောင်းကင်ဘုံ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ထပ်မံ ဖွင့်ချပါက သူ၏ သက်တမ်း နောက်တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ထပ်မံ နုတ်ယူခံရမည်လား မသိသောကြောင့်ပင်။</p> <p>သူ၏ သက်တမ်းက နှစ်တစ်သောင်းပင် မပြည့်တော့ပေ။</p> <p>"ဟူး... ဒါဆို ကျွန်တော်တို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ..." </p> <p>ယွင်မြို့မှ လူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရှုပ်ထွေးမှုတို့ ပြည့်နှက်နေလျက်။</p> <p>လီယီတောင်း ပြောသမျှ အမှန်သာဆိုလျှင် မကြာမီ ရောက်လာမည့် ကပ်ဘေးက သူတို့ ထင်ထားသလောက် ရိုးရှင်းမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>ကပ်ဘေးက ရောက်လာတော့မည် ဖြစ်ပြီး ယွင်မြို့မှ လူများအတွက်တော့ ထွက်ပြေးရန် ဆိုသည်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။</p> <p>ဤပိုးကောင်များက ယွင်မြို့မှ ပိုးကောင်များကို အထူး ပစ်မှတ်ထားပြီး ၎င်းတို့ကို စားသုံးကာ သူတို့၏ စွမ်းအင်များကို မြှင့်တင်ကြပေလိမ့်မည်။</p> <p>ဤသို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် သူတို့ လွတ်မြောက်နိုင်မည့် နည်းလမ်း မရှိပေ။ ကမ္ဘာမြေ၏ အဆုံးသတ်ထိတိုင်အောင် ပြေးလျှင်တောင်မှ ပိုးကောင်များနှင့် အဆက်အသွယ် မဖြတ်သရွေ့ ထိုအကောင်များက နောက်မှ လိုက်လာကြမည်ပင်။</p> <p>သို့သော် ပိုးကောင်တိုင်းက သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် သားသမီးများကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>ဤသို့သော အခြေအနေတွင် သူတို့ကို မည်သို့ စွန့်ပစ်နိုင်မည်နည်း။ ၎င်းမှာ လက်တွေ့လည်း မကျသလို ဖြစ်လည်း မဖြစ်နိုင်ပေ။</p> <p>သူတို့၏ စိုးရိမ်ပူပန်နေသည့် မျက်နှာများကို ကြည့်ရင်း လီယီတောင်း သက်ပြင်းချမိ၏။ လတ်တလော အခြေအနေအတွက် ဖြေရှင်းနည်း မရှိပေ။</p> <p>သူ သေမင်းဓားသွား နှင့် ဝိညာဉ်နှုတ်ယူခြင်း ကဲ့သို့သော စွမ်းရည်များကို အသုံးပြု၍ စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း တစ်ခုမှ အလုပ်မလုပ်ပေ။</p> <p>ယခုသာ သေမင်းဓားသွားကို အသုံးပြုနိုင်မည် ဆိုလျှင် ပြိုင်ဘက် အမြောက်အမြားကို အလျင်အမြန် ချေမှုန်းပစ်ရန် သူ ဝန်လေးမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>သို့သော် သူ အသုံးပြု၍ မရသဖြင့် အတော်လေး အကြပ်ရိုက်နေလေသည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် ယခု သူတို့ ဘာလုပ်နိုင်မည်နည်း။</p> <p>သို့မဟုတ် သူတို့အတွက် ရှေ့ဆက်ရမည့် လမ်းက ဘာဖြစ်မည်နည်း။</p> <p>ဒီတိုင်း ဇွတ်တိုးဝင်သွားရမလား။</p> <p>သို့သော် ထိုသို့ လုပ်ခြင်းဖြင့် ပြဿနာကို အပြည့်အဝ ဖြေရှင်းနိုင်မည် မဟုတ်သည့် ဖြစ်နိုင်ခြေက အလွန် မြင့်မားနေသည်။</p> <p>ဤသို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် သူတို့ထဲမှ တစ်ကောင်တည်း လွတ်သွားလျှင်တောင် ပြန်လည် ပွားများလာနိုင်ခြေက အလွန် မြင့်မားနေပေသည်။</p> <p>ပြန်လည် ပွားများရန် အချိန်အတော်ကြာ ယူရနိုင်သော်လည်း လုံလောက်သည့် အချိန်နှင့် အာဟာရ ရရှိပါက ယခင်အတိုင်း ပြန်လည် များပြားလာပေလိမ့်မည်။</p> <p>မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ပိုးကောင်များ မရှိပါက သူတို့ အခြား အစားအစာ ရင်းမြစ်များကို ရှာဖွေကြပေလိမ့်မည်။ ပိုးကောင်များက ထိပ်တန်း အစားအစာများကဲ့သို့ သူတို့၏ ကြီးထွားမှုကို အားပေးပေသည်။ အခြား အစားအစာ ရင်းမြစ်များနှင့် ဆိုလျှင် သိသာထင်ရှားသည့် တိုးတက်မှု ရရန် နှစ်နှစ်ခန့် အချိန်ယူရပေလိမ့်မည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် ပိုးကောင်များက သူတို့ အလိုအပ်ဆုံး အရာဖြစ်၍ ဤနေရာကို မျိုးပွားရန် ရွေးချယ်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ယွင်မြို့မှ လူများ ဤနေရာကို မကြာခဏ ဖြတ်သန်းသွားလာလေ့ ရှိသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>ထိုအချက်ကပင် သူတို့ထဲမှ တစ်ကောင်ကို လွှတ်ပေးလိုက်လျှင်တောင် သူတို့ ပြန်လည် ရှင်သန်လာနိုင်ရသည့် အကြောင်းရင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုမျှမကသေး၊ လီယီတောင်း၏ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုအရ ဤသတ္တဝါများက ကြီးထွားနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>သူတို့သာ လွတ်မြောက်သွားပါက တစ်ကောင်တည်း ဖြစ်နေလျှင်ပင် မျိုးပွားရန် လွယ်ကူပေလိမ့်မည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် လီယီတောင်းနှင့် သူ၏ အဖွဲ့မှာ ယခုအခါ အကျပ်အတည်း ဖြစ်နေလေပြီ။ သူတို့ တိုက်ခိုက်သင့်သလော။</p> <p>သူတို့ ပြိုင်ဘက်များကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ဘဲ ၎င်းက သူတို့ကို ပိုမို မဆင်မခြင် ဖြစ်လာစေနိုင်ပေသည်။</p> <p>သို့သော် သူတို့ မတိုက်ခိုက်ဘဲ နေပါက ပြိုင်ဘက်များ တကယ် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည့်အချိန်အထိ စောင့်နေရခြင်းက ထိန်းချုပ်၍မရနိုင်သော အခြေအနေ ဖြစ်သွားနိုင်သည်။</p> <p>ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောရလျှင် ယခု စတင် တိုက်ခိုက်ပါက အများအပြားကို ချေမှုန်းပစ်နိုင်သော်လည်း လွတ်မြောက်သွားသူများ ရှိလာနိုင်ခြေ ရှိပေသည်။</p> <p>သို့သော် သူတို့ မတိုက်ခိုက်ပါက စစ်ကူကို စောင့်နေနိုင်ပေသည်။</p> <p>ယွင်မြို့တွင် ဤကဲ့သို့သော အရာများနှင့် ပတ်သက်၍ ကောင်းမွန်သည့် ဖြေရှင်းနည်းများ ရှိပေသည်။ သို့သော် စစ်ကူ အချိန်မီ ရောက်၊ မရောက် ဆိုသည်က အရေးကြီး၏။ စစ်ကူ စောင့်နေချိန်တွင် တစ်ဖက်က အားကုန် လာရောက်တိုက်ခိုက်ရင် မခက်ပါလော။</p> <p>ထို့ကြောင့် စွန့်စားရမည်လော၊ စောင့်ရမည်လော… သူတို့ ရွေးချယ်ရ ခက်နေလေသည်။</p> <p>


Save