Book List

<br /> ……………………………………………</p> <p>အခန်း ၂၅၄ - ယွင်မြို့</p> <p>'စောင့်ကြရအောင်…'</p> <p>နောက်ဆုံးတွင် အဘိုးအိုဆီမှ အသံထွက်လာ၏။</p> <p>"တကယ်လို့ အခြေအနေက အဲဒီလောက်ထိ ဆိုးသွားမယ်ဆိုရင် မင်းတို့ ဝင်မပါနဲ့... ယီတောင်း... မင်းက သူတို့ကို ကာကွယ်ပြီး လွတ်အောင် ခေါ်သွားပေးရမယ်..." </p> <p>"မင်းက ဒီသတ္တဝါတွေရဲ့ အန္တရာယ် ဘယ်လောက် ကြီးတယ် ဆိုတာကို အပြည့်အဝ နားမလည်လောက်ဘူး... လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်တုန်းက မင်းက ငယ်သေးတယ်လေ... ဒီလောကကြီး အကြောင်း သိပ်မသိသေးဘူး..."</p> <p>"အဲဒီတုန်းက လူတချို့သာ ကိုယ့်အသက်ကို စတေးပြီး မကာကွယ်ခဲ့ဘူးဆိုရင် အခု ကမ္ဘာကြီးက ဒီလိုပုံစံမျိုး ဖြစ်နေမှာ မဟုတ်ဘူး..."</p> <p>အဘိုးအို၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဝမ်းနည်းမှု အရိပ်အယောင်လေးများ တွယ်ကပ်နေလျက်။</p> <p>သူတို့ထဲမှ တစ်ကောင်တည်း လွတ်မြောက်သွားမည်ကိုပင် သူ လုံးဝ လက်မခံနိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် ဤဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ယွင်မြို့မှ လူများ စစ်ကူပေးရန်အတွက် အမြန်ဆုံး ရောက်မည်ဟု သူ ယုံကြည်ထား၏။</p> <p>သို့သော် လီယီတောင်းကတော့ စနစ်၏ အသိပေးချက်များကိုသာ ယုံကြည်နေဆဲပင်။</p> <p>ထို့ပြင် သူတို့ ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် စွမ်းအားများနှင့်... အထူးသဖြင့် အဘိုးအို ကိုယ်တိုင် ဦးဆောင်နေသည်မို့... ပြိုင်ဘက်ကို အနိုင်မရလျှင်ပင် အသက်ရှင်လျက်တော့ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နိုင်ပေသည်။</p> <p>ထိုအချက်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိပေ။</p> <p>ဤအထိ တွေးမိသောအခါ လီယီတောင်း ဆက်မတွေးတော့ပေ။</p> <p>ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ ဒီလိုဆိုတော့လည်း ဒီလိုပေါ့လေ။ ပြဿနာရှိရင် ဖြေရှင်းနည်း ရှိတယ် မဟုတ်လား။<br /> …………….</p> <p>ယွင်မြို့မှာ သစ်သားအိမ် အရွယ်အစားစုံ စုဝေးနေသည့် မြို့လေး တစ်မြို့ ဖြစ်၏။</p> <p>မကြာသေးမီ နှစ်များအတွင်းကမှ အုတ်နှင့် အုတ်ကြွပ်ဖြင့် တည်ဆောက်ထားသည့် အဆောက်အအုံများ တိုးပွားလာခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p>သို့သော် ယွင်မြို့ ပုံစံက ခေတ်ဟောင်းဆန်ဆန် လှပနေဆဲပင်။</p> <p>တန်းစီ ဆက်သွယ်ထားသည့် သစ်သားအိမ်လေးများ။</p> <p>ထိုသစ်သားအိမ်လေးများ အောက်တွင် စီးဆင်းနေသည့် ချောင်းလေး တစ်ချောင်း။</p> <p>၎င်းမှာ ထူးခြားသည့် အနုပညာဆန်ဆန် ပုံရိပ်တစ်ခုပင်။</p> <p>ယွင်မြို့၏ ထူးခြားသည့် အင်္ဂါရပ်တစ်ခုဆိုလည်း ဟုတ်ပေသည်။</p> <p>ယွင်မြို့၏ အလယ်ဗဟိုတွင် အကြီးဆုံး အဆောက်အအုံကြီး တစ်ခု ရှိနေပြီး အုတ်၊ အုတ်ကြွပ်များနှင့် ဝါး၊ သစ်သားတို့ကို ပေါင်းစပ် တည်ဆောက်ထားသည့် ထူးခြားသော တည်ဆောက်ပုံ ရှိပြီး အထပ်ပေါင်း ၃၂ ထပ် ပါဝင်လေသည်။</p> <p>၎င်းမှာ အံ့ဖွယ်တစ်ခုပင်။</p> <p>ထိပ်ဆုံးထပ်ရှိ အစည်းအဝေးခန်း တစ်ခုထဲသို့ လူအချို့ စိုးရိမ်တကြီး ဝင်ရောက်လာကြသည်။</p> <p>အစည်းအဝေးခန်းထဲတွင် ခေတ်မီ စက်ကိရိယာ မျိုးစုံကို တပ်ဆင်ထား၏။</p> <p>လွန်ခဲ့သော ခဏလေးကမှ တောင်တန်းများဆီမှ အချက်ပြတစ်ခုကို လက်ခံရရှိခဲ့၍ သူတို့အားလုံး စိုးရိမ်တုန်လှုပ်နေကြ၏။</p> <p>အစည်းအဝေးခန်းထဲ လူများ တဖြည်းဖြည်း စုံလင်လာသည်နှင့်အမျှ အဘိုးအို တစ်ဦးက အပြင်ဘက်မှ ဖြည်းညှင်းစွာ ဝင်ရောက်လာသည်။</p> <p>အဘိုးအို ဝင်လာသည်နှင့် အစည်းအဝေးခန်း တစ်ခုလုံး  အပ်ကျသံပင် ကြားရလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်သွား၏။</p> <p>ဤအဘိုးအိုက အတော်လေး အသက်ကြီးနေလေပြီ။</p> <p>သို့သော် ဤသို့သော အခြေအနေမျိုးတွင်ပင် သူ့ခွန်အားများ ပြည့်ဝနေဆဲပင်။</p> <p>သူ၏ တောက်ပသော မျက်လုံးများက စူးရှလွန်း၏။</p> <p>"ဘာလို့ ပြာယာခတ်နေကြတာလဲ... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်ကြည့်ကြစမ်း။"</p> <p>သူက ခန့်ညားထည်ဝါသော ဟန်ပန်ဖြင့် စားပွဲထိပ်တွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။ တဆက်တည်းမှာပင် သူ၏အေးစက်စက် သက်ပြင်းချသံကြောင့် အားလုံး အလိုလို ခေါင်းငုံ့သွားကြ၏။</p> <p>သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စိုးရွံ့မှုတို့က အထင်းသား။</p> <p>လွန်ခဲ့သော ဆယ်စုနှစ် တစ်ခုခန့်ကလည်း ဤသို့သော ပြဿနာမျိုးကို သူတို့ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရဖူးပေသည်။ ထိုစဉ်က အထူးအခြေအနေ အချို့ကြောင့်သာ မဟုတ်လျှင် သူတို့အားလုံး မျိုးသုဉ်းခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလား။ ထို့ကြောင့် ဤအခြေအနေမျိုးကို နောက်တဖန် ပြန်လည် ကြုံတွေ့ရချိန်တွင် သူတို့ စိုးရိမ်ထိတ်လန့်နေသည်မှာ မထူးဆန်းလှ။</p> <p>သို့သော် ဤနှစ်များအတွင်း သူတို့၏ ခုခံကာကွယ်ရေး ဗျူဟာများကလည်း ပိုမိုတိုးတက်လာခဲ့သည်ကို လျစ်လျူရှု၍တော့ မရပေ။</p> <p>"ကဲ... အားလုံး စိတ်ဓာတ်ကျနေတဲ့ ပုံစံတွေ မလုပ်ကြပါနဲ့... ဒီကိစ္စက ငါတို့အတွက် ဘယ်လောက် အရေးကြီးတယ် ဆိုတာ အားလုံး သိပြီးသားပါ... "</p> <p>"ငါ ကြိုတင် စီစဉ်ထားပြီးပြီ... တကယ်လို့ တစ်ယောက်ယောက်က ဒီတာဝန်ကို မထမ်းဆောင်နိုင်ဘူး ဒါမှမဟုတ် မသွားချင်ဘူးလို့ ထင်ရင် အခု ပြောပါ..."</p> <p>"ဘယ်သူမှ မပြောဘူး ဆိုရင်တော့ အားလုံး သဘောတူတယ်လို့  မှတ်လိုက်မယ်... ဒါဆိုရင် မင်းတို့က မင်းတို့ရဲ့  စခန်းနဲ့ မျိုးနွယ်စု တစ်ခုလုံးရဲ့ အသက်ကို လောင်းကြေးထပ်ပြီး တာဝန်ကို ပြီးဆုံးအောင် ထမ်းဆောင်ရမယ်... နားလည်လား..."</p> <p>"နားလည်ပါတယ်…"</p> <p>လူတိုင်းက တစ်သံတည်း ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်ကြသည်။</p> <p>၎င်းမှာ အမိန့် တစ်ခုပင်။</p> <p>အချိန်များ ကုန်လွန်သွား၏။</p> <p>ဤအဘိုးအိုက အမိန့်များကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထုတ်ပြန်လေသည်။</p> <p>အမိန့်များ အားလုံးက တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အချိတ်အဆက် မိနေ၏။</p> <p>ထိုမျှမကသေး၊ မအောင်မြင်ပါက အသုံးပြုရန်အတွက် အရန် အစီအစဉ်များကိုလည်း သူတို့ ရေးဆွဲထားကြသည်။</p> <p>ဤသို့ဖြင့် သူတို် စစ်ဆင်ရေးကို အလျင်အမြန် စတင်လိုက်ကြလေပြီ။</p> <p>သူတို့အတွက် ယခု အရေးအကြီးဆုံးနှင့် အလိုအပ်ဆုံး ကိစ္စမှာ ဤပြဿနာကို ဖြေရှင်းရန်ပင်။</p> <p>ကြီးမားသည့် ပေးဆပ်မှုများ ကြုံရမည် ဆိုလျှင်တောင် ဤပြဿနာကို မဖြစ်မနေ ဖြေရှင်းရပေမည်။</p> <p>သူတို့ကို စောင့်ကြိုနေသည့် အရာက ရိုးရှင်းမည် မဟုတ်ပေ..။<br />


Save