Book List

<br /> ……………………………………………</p> <p>အခန်း ၂၅၅ - စစ်ကူ ရောက်လာပြီ</p> <p>အချိန်များ တရွေ့ရွေ့ ကုန်လွန်သွားပြီး နေ့တစ်နေ့နှင့် ညတစ်ည ကြာညောင်းခဲ့လေပြီ။</p> <p>တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေကြသည့် လီယီတောင်းတို့မှာ နိုးနိုးကြားကြား။</p> <p>သူတို့ စောင့်ဆိုင်းနေရုံသာ တတ်နိုင်ပေသည်။</p> <p>သို့သော်...</p> <p>သူတို့၏ အချိန်က ကုန်ဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေလေပြီ။</p> <p>လီယီတောင်း၏ ထူးခြားသည့် စွမ်းရည် သို့မဟုတ် ကျွမ်းကျင်မှုကို အသုံးမပြုဘဲနှင့်ပင် အောက်ဘက်တွင် စတင်နေပြီဖြစ်သော မီးတောက်များကဲ့သို့ အနီရောင်များ ပြောင်းလဲလာမှုကို မြင်တွေ့နေရပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>၎င်းတို့က အဆက်မပြတ် ကျယ်ပြန့်လာနေလျက်။</p> <p>ဟုတ်ပေသည်။</p> <p>သူတို့က တဖြည်းဖြည်းချင်း အသက်ဝင်လာကြလေပြီ။</p> <p>ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောရလျှင် ယခုအချိန်၌ သူတို့ စတင် နိုးထနေကြပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် ယခု မလှုပ်ရှားလျှင်… သို့မဟုတ် ယခုမှ မတုံ့ပြန်လျှင်… မိမိတို့အတွက် ကိုယ်ကျိုးနည်းပေတော့မည်။</p> <p>လီယီတောင်း မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး အဘိုးအိုကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>"ကျွန်တော်တို့ အခု မလှုပ်ရှားသင့်သေးဘူးလား... တကယ်လို့ သူတို့ အချိန်မီ မရောက်လာနိုင်ရင်..."</p> <p>"သူတို့ လုပ်နိုင်ပါတယ်... သူတို့ လာမယ်လို့ ငါ ယုံကြည်တယ်..."</p> <p>အဘိုးအိုက လီယီတောင်း စကားမဆုံးခင်မှာပင် ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>လက်ရှိ အခြေအနေအရ တစ်ဖက်လူများ အချိန်မီ ရောက်လာနိုင်ရန် ဆိုသည်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။</p> <p>သို့သော်... အဘိုးအိုက ဆက်လက် စောင့်ဆိုင်းချင်နေဆဲပင်။</p> <p>သို့သော် ယခုထိ သူတို့ ရောက်မလာကြသေးပေ။</p> <p>"ဆရာ... ကျွန်မတို့ အခု မလှုပ်ရှားဘူး ဆိုရင်... နောက်ကျသွားပြီနော်..." </p> <p>နောက်ထပ် မိနစ်အနည်းငယ် အကြာတွင် ယန်ချင်းယွဲ့ ၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမ၏ အကြည့်များတွင် အံ့သြထိတ်လန့်မှုနှင့် လေးနက်တည်ကြည်မှု အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေလျက်။</p> <p>သူမ၏ လက်များက စတင် လှုပ်ရှားနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>မရေမတွက်နိုင်သော ရေစက်များက သူမ၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် စတင် စုစည်းလာလေပြီ။</p> <p>အချိန်မရွေး တိုက်ခိုက်ရန် သူမ အသင့်ဖြစ်နေလေပြီ။</p> <p>သို့သော်...</p> <p>အဘိုးအိုက ခေါင်းဆက်ခါနေဆဲပင်။</p> <p>ရှေ့သို့ ကြည့်နေသည့် သူ့အကြည့်များက တည်ငြိမ်နေဆဲ။</p> <p>မီးတောက်များကဲ့သို့ အနီရောင်များက သူတို့ မျက်စိရှေ့တွင်ပင် ဆက်လက် ကျယ်ပြန့်လာနေလေသည်။ ထို့ကြောင့် လီယီတောင်းလည်း မတ်တတ်ရပ်ကာ အချိန်မရွေး တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ပြင်ထားလိုက်သည်။</p> <p>လက်ရှိ အခြေအနေက သူတို့ မျှော်မှန်းထားသည်ထက် ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>လီယီတောင်း တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်... ရုတ်တရက် မီးတောက်များကဲ့သို့ နီရဲနေသည့် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မီးခိုးများ အမြောက်အမြား စတင် ပြန့်နှံ့လာသည်။</p> <p>ထိုမျှမကသေး။ မြေပြင်ပေါ်တွင်ဖြစ်စေ၊ ကောင်းကင်ပေါ်တွင်ဖြစ်စေ ပုံစံမျိုးစုံ၊ အရွယ်အစား မျိုးစုံရှိသည့် မရေမတွက်နိုင်သော ပိုးကောင်များက အနီရောင် ဗဟိုချက်ကို အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ ဝိုင်းရံလာကြသည်။</p> <p>သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်က အလွန် ရှင်းလင်းလှပေသည်။ အနီရောင် အစိတ်အပိုင်း အားလုံးကို အလယ်တွင် ဝိုင်းရံထားရန်ပင်။ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လီယီတောင်း နေရာမှာပင် အေးခဲသွားသလို ရပ်တန့်သွား၏။</p> <p>ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်နေခဲ့သော အဘိုးအိုက ဖြည်းညှင်းစွာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။</p> <p>"သူတို့ ရောက်လာပြီ... ကူညီပေးဖို့ အသင့်ပြင်ထား..." </p> <p>အဘိုးအို သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။ ထို့ပြင် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်လိုက်သေး၏။ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ရန် လုံးဝ မရည်ရွယ်ထားသည့်ပုံပင်။</p> <p>သို့သော်... တကယ့် အခြေအနေက ထိုသို့ မဟုတ်ပေ။</p> <p>ယွင်မြို့မှ လူများ အချိန်မီ ရောက်လာနိုင်ခဲ့လျှင်ပင် ကိစ္စများမှာ သူတို့ စိတ်ကူးထားသလို ရိုးရှင်းမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>အရာအားလုံးကို ဖြေရှင်းပြီး အန္တရာယ် အားလုံးကို အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းပစ်ရန် ဆိုသည်မှာ ထင်သလောက် မလွယ်ကူပေ။</p> <p>ထိုစဉ်မှာပင်…</p> <p>အနက်ရောင် ပိုးကောင်များနှင့် အနီရောင် ပိုးကောင်များ စတင် ထိတွေ့နေလေပြီ။</p> <p>ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း လီယီတောင်း သက်ပြင်း ချလိုက်မိ၏။ တိုက်ပွဲ၏ အလားအလာက မျှော်လင့်ချက် သိပ်မရှိလှ။</p> <p>"ချင်းယွဲ့... သူတို့ကို ကူညီပေးလိုက်..."</p> <p>ညွှန်ကြားချက်ကို ရရှိပြီးနောက် ယန်ချင်းယွဲ့ က သက်ပြင်း တစ်ချက်ချလိုက်ပြီး ရှေ့သို့ တက်သွားသည်။</p> <p>သူတို့ရှေ့တွင် ယမန်နေ့က ယွင်မြို့မှ လူများ ဖန်တီးထားသည့် စမ်းရေများ ပြည့်နေသည့် တွင်းနက်လေး တစ်ခု ရှိနေ၏။</p> <p>အနီးအနားရှိ စမ်းချောင်းမှ ရေကို ဤနေရာသို့ ရောက်အောင် တမင် သွယ်ယူထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ၎င်းမှာ ယန်ချင်းယွဲ့ကို အကူအညီပေးရန် သေချာ ဖန်တီးထားခြင်းပင်။ </p> <p>တွင်းရှေ့တွင် နေရာယူလိုက်ပြီးနောက် ယန်ချင်းယွဲ့  သက်ပြင်းချလိုက်ပြန်သည်။</p> <p>တခဏအတွင်းမှာပင် တွင်းငယ်လေးထဲရှိ ရေများ အားလုံး စုပ်ယူခံလိုက်ရပြီး ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွား၏။</p> <p>ယန်ချင်းယွဲ့ က ရေစက်များ အားလုံးကို အောက်ဘက်ရှိ အနီရောင် မီးတောက်များဆီသို့ ဦးတည် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။</p> <p>ယန်ချင်းယွဲ့မှာ ပိုးကောင်အားလုံးကို အမြစ်ပြတ် တိုက်ခိုက်ရန် ရည်ရွယ်မထားပေ။ အစွန်အဖျားရှိ ပိုးကောင် အုပ်စုများကိုသာ သူမ အရင်ဆုံး ချေမှုန်းမည်ဟု ရည်ရွယ်ထား၏။</p> <p>ထို့ကြောင့် သူမ စတင် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်နှင့် အစွန်အဖျားရှိ ပိုးကောင်အုပ်စုများ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားတော့သည်။</p> <p>


Save