Book List

<br /> ……………………………………………<br /> အခန်း ၂၆၀ - သတိလစ်သွားသော အဘိုးအို</p> <p>ရန်သူ့ခန္ဓာကိုယ် သေးငယ်သွားသော်လည်း လူတိုင်း၏ မျက်နှာတွင် ဝမ်းသာရိပ် မတွေ့ရ။ အမှန်တကယ်တော့ သူတို့က ပို၍ပင် တည်တင်းသွားကြသည်။ ယခုအခြေအနေတွင် ခန္ဓာကိုယ် အရွယ်အစား သေးငယ်သွားသဖြင့် ရန်သူမှာ ပိုမိုသွက်လက်လာပြီး လှုပ်ရှားမှုများလည်း ပိုမြန်လာသည်။ အကယ်၍ ရန်သူအနေဖြင့် မနိုင်တော့ဟု ယူဆပါက ထွက်ပြေးရန် ကြိုးပမ်းမည့် အခွင့်အလမ်း အလွန်များနေပေသည်။</p> <p>အဘိုးအိုက အသက်ကို ခပ်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ရင်း လက်ထဲတွင် အင်အားများကို တစ်ဖန် စုစည်းလိုက်ပြန်သည်။ <br /> "ဒါတွေပြီးရင် ငါ့ကို စခန်းကို ပြန်ခေါ်သွားပေးပါ… သတိထားနော်…  အရှေ့ဘက်စခန်းကိုပဲ သွားရမယ်…  အနောက်ဘက်စခန်းကို မသွားနဲ့…  ငါ နေပြန်ကောင်းလာမှ ငါတို့ ခရီးကို ဆက်ကြတာပေါ့… " </p> <p>သူက လီယီတောင်းကို သီးသန့်ရည်ရွယ်ကာ လေသံအေးအေးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ လီယီတောင်းမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး အဘိုးအို၏ အကြည့်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ပို၍ပင် ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားရသည်။</p> <p>တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ။ ယွင်မြို့တော်နှင့် လက်ရှိလူအုပ်စုမှာ အဘိုးအိုအပေါ် အလွန်အမင်း ရိုသေလေးစားမှု ပြသနေကြသော်လည်း အခြေအနေမှာ မြင်တွေ့နေရသလောက် မရိုးရှင်းလှပေ။ အဘိုးအို၏ လုပ်ဆောင်ချက်များနှင့် လေသံများက အများကြီး ဖော်ပြနေပေသည်။ အခြေအနေမှာ ထင်ထားသလောက် မလွယ်ကူလှဘဲ အဘိုးအိုအနေဖြင့် ယွင်မြို့တော်ကို အပြည့်အဝ မယုံကြည်ခြင်း သို့မဟုတ် ယွင်မြို့တော်၏ အုပ်စုအချို့အပေါ် သတိထားနေခြင်းမျိုး ဖြစ်နိုင်ပေသည်။</p> <p>လီယီတောင်း ဘာမှ ပြန်မပြောနိုင်မီမှာပင် အလွန်အမင်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခု သူတို့အပေါ် လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။ ထိုကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသော အင်အားကြောင့် မူလကပင် ဂနာမငြိမ်ဖြစ်နေသော ဧရာမ အနီရောင် ပိုးကောင်ကြီးမှာလည်း ရူးသွပ်စွာ သောင်းကျန်းလာတော့သည်။</p> <p>"တိရစ္ဆာန်စုတ်…  ဒီနေ့တော့ မင်းကို အလွတ်မပေးနိုင်တော့ဘူး… " </p> <p>ဧရာမ အနီရောင် ပိုးကောင်ကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ခဏချင်းအတွင်း တောင့်တင်းသွားလေသည်။ ထို့နောက် ၎င်း၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် တောက်ပသော အလင်းတန်းများ လက်ကနဲ ဖြစ်သွားကာ မရေမတွက်နိုင်သော အဖြူရောင် ချည်မျှင်တန်းများ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ထိုမျှင်တန်းများက ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်းဖြတ်ပစ်လိုက်၏။ ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် အလောင်းအပိုင်းအစများစွာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန့်ကျဲသွားတော့သည်။ တစ်ချက်တည်း၊ တစ်ချက်တည်းသာ ဖြစ်သည်။ သူတို့ ကိုင်တွယ်ရခက်နေသော ပိုးကောင်ကြီးမှာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်သွားရလေပြီ။</p> <p>သို့သော် ဤရလဒ်မှာ အဘိုးအို၏ တိုက်ခိုက်မှု အရှိန်ကြောင့်ချည်းသာ မဟုတ်ဘဲ အချိန်ကိုက် ဖြစ်မှုကြောင့်လည်း ပါဝင်ကြောင်း လီယီတောင်း သိပေသည်။ ပိုးကောင်ကြီးမှာ မကြာမီကမှ ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရရှိထားသည့်အပြင် ခန္ဓာကိုယ် ပြောင်းလဲမှုကြောင့်လည်း အားအင်ကုန်ခမ်းနေချိန် ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် လက်တွေ့မှာ ထင်သလောက် မလွယ်ကူလှပေ။ ယခု တိုက်ပွဲရလဒ်မှာ အဘိုးအို၏ တိုက်ပွဲ အတွေ့အကြုံ၊ တိုက်ပွဲအပေါ် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းနှင့် အစစ်အမှန် ခွန်အားတို့အပေါ်တွင် မူတည်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ထိုအချက်များအနက် တစ်ခုခု လိုအပ်သွားခဲ့လျှင်တော့ သူတို့အတွက် ဘေးဒုက္ခကြီး ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။ အဘိုးအို၌ အကြွင်းမဲ့ အင်အားသာ မရှိခဲ့လျှင် ယနေ့ အောင်ပွဲမှာ ဤကဲ့သို့ ရိုးရှင်းနေမည် မဟုတ်ဘဲ သူတို့အားလုံး သေမင်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်သာ။</p> <p>သို့သော် အနည်းဆုံးတော့ ယခုအချိန်အထိ အရာအားလုံးက လက်ခံနိုင်စရာ အခြေအနေတွင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ အဘိုးအိုမှာ လီယီတောင်းကို ပြောခဲ့သည့်အတိုင်းပင် ချက်ချင်းဆိုသလို သတိလစ်သွားလေသည်။ လီယီတောင်းနှင့် နောက်မှ ရောက်လာသူများမှာ အဘိုးအို ဘေးတွင် ရှိနေကြသည်။ အဘိုးအို သတိလစ်သွားသည်ကို မြင်ရသည့်အခါ သူတို့က အဘိုးအိုကို ဝိုင်းရံလိုက်ကြပြီး ယွင်မြို့တော်က လူများထံသို့လည်း အကဲခတ်သည့် အကြည့်များဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။ လီယီတောင်းက ၎င်းကို အသေအချာ သတိပြုမိလိုက်၏။</p> <p>အမှန်အတိုင်း ဆိုရလျှင် ၎င်းမှာ ဘာကို ဆိုလိုသလဲဆိုသည်ကို သူ သေချာ မသိပေ။ သို့သော် အဘိုးအို၏ ညွှန်ကြားချက်များနှင့် ကျန်ရှိသူများ၏ လုပ်ရပ်များကို ခြုံငုံကြည့်ရလျှင် ယွင်မြို့တော်နှင့် အဘိုးအိုအကြား ဆက်ဆံရေးမှာ သူ ထင်ထားသလောက် မရိုးရှင်းလှပေ။ နောက်မှ ရောက်လာသူများသည် အဘိုးအိုနှင့် ရန်လိုသော ဆက်ဆံရေးရှိသလိုမျိုး ပြသခဲ့ပြီး အချင်းချင်း မကျေမနပ် ဖြစ်နေကြသော်လည်း အဘိုးအို လဲကျသွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင်မူ သူတို့၏ လုပ်ရပ်များက အဖြေကို ဖော်ပြနေပေသည်။ သူတို့က အဘိုးအိုကို ကာကွယ်ပေးနေကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>ထို့ပြင် ပြန်လည် စဉ်းစားကြည့်ရလျှင် တိုက်ပွဲအတွင်း၌ အဘိုးအိုမှာ ကျန်ရှိသူများနှင့်သာ တမင်တကာ နီးနီးကပ်ကပ် နေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် သူတို့ကို သူ့အနားတွင် ရှိနေစေကာ ကာကွယ်ခိုင်းထားခြင်းပင် ဖြစ်၏။ ယွင်မြို့တော်သားများမှာမူ အတော်လေး ဝေးကွာသော နေရာတွင် ရှိနေကြသည်။ ဤအချက်များ အားလုံးကို စုစည်းကြည့်လျှင်တော့ အဖြေတစ်ခုမှာ ရှင်းလင်းနေပေပြီ။</p> <p>လီယီတောင်းက ဘာမှ ပြန်မပြောဘဲ အဘိုးအိုကို ခေါ်ကာ ထွက်ခွာရန်သာ ပြင်လိုက်သည်။ တောင်ပေါ် ခံတပ်သို့ သွားမည်လား သို့မဟုတ် အခြားလမ်းကြောင်းသို့ သွားမည်လား ဆိုသည်ကိုတော့ သူ အများကြီး မတွေးထားပေ။ အမှန်အတိုင်း ဆိုရလျှင် ပြန်သွားရန်ပင် သူ မစဉ်းစားထားချေ။</p> <p>သို့သော် အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားပြီဟု ထင်နေချိန်မှာပင် အနီရောင် အပိုင်းအစများမှာ ခဏချင်းအတွင်း ပြန်လည် စုစည်းလာတော့သည်။ ၎င်းတို့က တစ်ဖန် ပြန်လည် ပေါင်းစပ်တော့မည့် ပုံစံမျိုးပင်။ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့် လီယီတောင်းမှာ ခဏမျှ ကြောင်အသွားရသလို ကျန်ရှိနေသူများမှာလည်း မှင်သက်ကုန်ကြသည်။ အခြေအနေက မကောင်းတော့ပေ။ </p> <p>အသားအပိုင်းအစများ ပေါင်းစပ်လာသည်နှင့်အမျှ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများမှာလည်း အမြန်ဆုံး တုံ့ပြန်လိုက်ကြသည်။ ပတ်လည်ရှိ ပိုးကောင်များမှာ အရှေ့သို့ တိုးလာပြီး ထိုအသားစများကို ဝါးမြိုကာ ပေါင်းစပ်မှုကို တားဆီးရန် ကြိုးစားကြလေသည်။</p> <p>သို့သော် ထိရောက်မှု အားနည်းလှပေသည်။ အဘိုးအို၏ ဘေးတွင် ရှိနေသူများမှလွဲ၍ ကျန်ရှိသူ အားလုံးမှာလည်း လှုပ်ရှားလိုက်ကြသည်။ သို့သော် အခြေအနေမှာ ထိန်းချုပ်မရ ဖြစ်လာတော့သည်။ အသားအပိုင်းအစများ၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်လာ၏။ ပေါင်းစပ်မှု ဖြစ်စဉ်မှာလည်း ပိုမို လျင်မြန်လာသည်။ ၎င်းကို မြင်လိုက်ရသည့် လီယီတောင်း မျက်နှာမှာ ပို၍ ပျက်ယွင်းသွားရ၏။ ရန်သူမှာ အဘိုးအို၏ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုကို ခံခဲ့ရသော်လည်း အမှန်တကယ် သေဆုံးသွားခြင်း မရှိခဲ့ပုံပင်။</p> <p>' ငါလည်း ဝင်ပါမှ ဖြစ်တော့မယ်…  အဘိုးအိုကလည်း သတိလစ်နေပြီ…  တခြားလူတွေရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေကလည်း ထိရောက်မှု မရှိဘူးဆိုရင် ငါ မပါလို့ မဖြစ်တော့ဘူးပေါ့… ' </p> <p>လီယီတောင်း တွေးလိုက်မိသည်။ သို့သော် သူ လှုပ်ရှားရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် သူ့ဘေးမှ လူတစ်ဦးက သက်ပြင်းချကာ…<br /> "မတတ်နိုင်ဘူးလေ၊… အမြဲတမ်း ဒီလိုပါပဲ… " ဟု ဆိုလာ၏။</p> <p>ကျန်နှစ်ဦးကလည်း ဘာမှမတတ်နိုင်သလို ခေါင်းခါလိုက်ကြ၏။</p> <p>ထို့နောက် သက်ပြင်းချလိုက်သော သူက လီယီတောင်းဘက်သို့ လှည့်ကာ…  <br /> "အကြီးအကဲဖူ မှာခဲ့တာကို မှတ်ထားပါ…  အကြီးအကဲဖူရဲ့ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်းပဲ လုပ်ပါ… " </p> <p>ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် တွေဝေမနေဘဲ ထိုသုံးဦး နေရာယူလိုက်ကြတော့သည်။ တစ်ဦးက အရှေ့မှ နေရာယူပြီး ကျန်နှစ်ဦးကမူ ၎င်း၏ အနောက်တွင် နေရာယူလိုက်ကြသည်။ ထို့နောက်တွင်တော့ လီယီတောင်းမှာ ခုနက အဘိုးအို ထုတ်ဖော်ခဲ့သော အင်အားထက် မလျော့သော အစွမ်းတစ်ခုကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရလေသည်။ ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် သူ ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားရ၏။ သူတို့မှာလည်း ဤမျှ ပြင်းထန်သော အစွမ်းများ ရှိနေကြသေးသည်လား။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p>


Save