Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၄၃</h2> <h2 style="text-align: center;">တောထဲမှာအသက်ပျောက်သွားနိုင်တယ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>နောက်တစ်နေ့နံနက်ပိုင်းတွင် လုပေါင်သည် စောစောနိုးလာပြီး သူ၏ ဝတ်နေကျ တောလိုက်စစ်ဝတ်စုံဟောင်းကို ထုတ်ဝတ်လိုက်သည်။တောထဲဝင်သည့်အခါ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်နှင့် တူစေရန်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ယခင်က ရွာသားအားလုံးနီးပါးမှာ တောလိုက်ခြင်းနှင့် တောင်ပေါ်မှ ဆေးဘက်ဝင်အပင်များ ရှာဖွေခြင်းဖြင့် အသက်မွေးခဲ့ကြသဖြင့် အိမ်တိုင်းတွင် တောလိုက်ကိရိယာအချို့ ရှိကြစမြဲပင်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>လုပေါင်သည် လေးအကြီးစားတစ်လက်နှင့် ဆေးမြစ်များထည့်ရန်အတွက် ခြင်းတောင်းတစ်လုံးကို ကျောပိုး၍ ခွေးနှစ်ကောင်နှင့် ကြက်တူရွေးတစ်ကောင်ကို ခေါ်ဆောင်၍ တောင်တန်းများဆီသို့ ဦးတည်ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>မျက်နှာဝိုင်းလေးကိုမူ ခေါ်မလာခဲ့ပေ။ သူမကိုခေါ်လာခြင်းက ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခုသာ ဖြစ်စေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“စနစ်... အကောင်းဆုံးလမ်းကြောင်းကို ရွေးပေးစမ်း။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>[သင့်အတွက် အသင့်တော်ဆုံး လမ်းကြောင်းကို ရွေးချယ်ပြီးပါပြီ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ပထမဦးဆုံးအနေဖြင့် သူသည် တောင်စောင့်နတ်ကျောင်း ကို ရှာဖွေမည်ဖြစ်သည်။ ပင်လယ်ကြမ်းပြင်မှ သင်္ဘောပျက်နှင့် နီလာသိုက်များမျက်စောင်းထိုးနေသော ထိုပညာရှင်များသည် မနာလိုဖြစ်ပြီး ကျန်ခဲ့ပါစေတော့။မည်သို့ပင်ဖြစ်စေကာမူ သူဘာမှထုတ်မပြောခြင်းက ဥပဒေချိုးဖောက်ရာ မရောက်ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဝုတ် ဝုတ်” </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဒါပေါင်သည် ပျော်ရွှင်စွာ ပြေးလွှားရင်းဦးဆောင်လာနေသည်။သူသည် ဤတောင်ပေါ်ရွာလေးကို အလွန်ချစ်မြတ်နိုးသောခွေးဖြစ်သည်။မြို့ပေါ်တွင်နေရခြင်းက သူ၏ကုန်ခမ်းနိုင်စွမ်းမရှိသော အားအင်များကို ထုတ်သုံးခွင့်မရစေပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဟေးမီကလည်း ဒါပေါင်နှင့်အတူ ယှဉ်ပြိုင်ဆော့ကစားနေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“နှင်းလုံးလေးရေ... လမ်းမပျောက်စေနဲ့ဦးနော်။” </p> <p> </p> <p> </p> <p>နှင်းလုံးလေးသည် ဟိုဟိုဒီဒီ အစာလိုက်ရှာနေသည်ကို မြင်သောအခါ လုပေါင်က အော်၍သတိပေးလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဝိုးးးး”</p> <p> </p> <p> </p> <p>တောင်ပေါ်မှ မှိုများ၊ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ၊ မှိုနက်များနှင့် တောသီးများစွာရှိနေသည်။လုပေါင်တွင် အချိန်ပိုများရှိသဖြင့် တွေ့သမျှ ကောင်းနိုးရာရာများကို အကုန်ခူးထည့်နေသည်။ဒါပေါင်ကမူ တစ်မီတာကျော်ရှည်သော မြွေတစ်ကောင်ကို ပါးစပ်ဖြင့်ကိုက်သတ်ကာ ယူလာပေးသည်။ ၎င်းမှာ အလွန်ကောင်းသော ဟင်းလျာတစ်ခွက် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဟဲဟဲ”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဖယ်စမ်း... ဒီအသားမဲကတော့” </p> <p> </p> <p> </p> <p>လုပေါင်ကဖားတစ်ကောင်ကို ကိုက်ချီလာသော ဟေးမီကို ခြေထောက်ဖြင့် ကန်ထုတ်လိုက်သည်။ဤခွေးသည် သူ့ကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ အနှောင့်အယှက်ပေးနေခြင်းဖြစ်ပြီး ဖားကိုပင် သူ့အား သယ်ခိုင်းနေသေးသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူသည် အချိန်ဖြုန်းမနေတော့ဘဲ တောင်စောင့်နတ်ကျောင်းရှိရာသို့ ခြေလှမ်းကျဲကျဲဖြင့် မြန်နိုင်သမျှမြန်အောင် လျှောက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>တစ်နာရီခန့်အကြာ နတ်ကျောင်းသို့ရောက်ရန် မိနစ် ၃၀ ခန့်အလိုတွင် လုပေါင်သည် သူ၏ စူပါ Live eye ကို ဖွင့်ကာ live စတင်ထုတ်လွှင့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>Ocean Live Stream ၏ ဆာဗာများကို အဆင့်မြှင့်တင်ပြီးနောက် ထုတ်လွှင့်မှုမှာ ယခင်ကထက် ပို၍ချောမွေ့လာသည်။ အန်နာဘဲလ် နှင့် သူမ၏အဖွဲ့မှာလည်း မပြန်ကြသေးဘဲ လုပေါင်၏ Live လွှင့်မည့်အချိန်ကို စောင့်မျှော်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ပြီးခဲ့သည့်တစ်ခေါက်က သူတို့ အရှက်တကွဲ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ တရုတ်လူမျိုးများက Live Stream ကို ဤမျှ စွဲလန်းနေကြလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်ထားပါမည်နည်း။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ပို၍ပင် အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ တရုတ်လူမျိုး Streamer များ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းဆောင်ရည်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဝံပုလွေများနှင့် အတူအိပ်ခြင်း၊ ကျားဂူထဲတွင် ကျားကိုပွတ်သပ်ခြင်း၊ မျောက်ဖြူဂူထဲတွင် မျောက်ဘုရင်ကို အနိုင်ယူခြင်း၊ ဝေလငါးဝမ်းဗိုက်ထဲမှ အဖိုးတန်အန်ဖတ် ကို ထုတ်ယူခြင်း၊ ပင်လယ်ကြမ်းပြင်တွင် ရတနာရှာခြင်း၊ ရှားပါးလှသော မျောက်အရက်၊ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် ပင်လယ်မြွေဟောက်ကြီး၊ ရှေးဟောင်းသင်္ဘောပျက်ကြီးနှင့် တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်သော နီလာတွင်းများ။ အားလုံးမှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်အတွင်း အိပ်မက်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဥက္ကဋ္ဌလု... တို့ရဲ့ ရတနာနတ်ဘုရားက ဒီနေ့ ဘယ်အချိန်မှာ Live လွှင့်မှာလဲ။” </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဂရေးသည်လည်း လုပေါင်၏ အမာခံပရိသတ်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။ လုပေါင် Live လွှင့်တိုင်း  Ocean Treasure လက်ဆောင်များကို မဖြစ်မနေ ပေးပို့လေ့ရှိသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>လူပေါင်သည် သူမ၏နှလုံးသားထဲတွင် နတ်သားတစ်ပါးကဲ့သို့ပင်ဖြစ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“မစ္စတာဂရေး... အချိန်အတိအကျတော့ မရှိပါဘူး။ ရတနာနတ်ဘုရားရဲ့ Live က ပုံမှန် streamer တွေနဲ့မတူဘဲ စိတ်ကူးပေါက်ရင်ပေါက်သလို လွှင့်တတ်တာမို့လို့ ဘယ်အချိန် စမလဲဆိုတာ ကျွန်တော်တို့လည်း အတိအကျမသိနိုင်ပါဘူး။” </p> <p> </p> <p> </p> <p>လုလင်းဟွာမှာ ဤအချက်ကို သိချင်နေသော်လည်း လုပေါင်မှာ သူတို့ ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် သာမန် Streamer တစ်ဦးမဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>လုပေါင်က Live လွှင့်ပေးသည်ကိုပင် သူက ကျေးဇူးတင်နေရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“Live စပြီ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဆရာ... ရတနာနတ်ဘုရား Live လွှင့်နေပြီ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဘာ ချက်ချင်းပြောင်းလိုက် အဖွဲ့သားတွေ... အထူးကဏ္ဍတစ်ခုကို အခုချက်ချင်း ပြင်ဆင်လိုက်ကြတော့။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>လုပေါင်သည် မထင်ထားသည့်အချိန်တွင် ရုတ်တရက် Liveကို စတင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အန်နာဘဲလ်နှင့် သူမ၏အဖွဲ့သည် ချက်ချင်းပင် အလုပ်ရှုပ်သွားကြသည်။ အကယ်၍ ယခင်တစ်ခေါက်ကကဲ့သို့ ထပ်ဖြစ်လျှင် သူတို့ ဤနေရာတွင် ဆက်နေစရာ အကြောင်းမရှိတော့ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ပရိသတ်များကမူ ထိုထက်ပို၍ စိတ်အားထက်သန်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>လက်ဆောင်များမှာ နေရာအနှံ့မှ ဝင်ရောက်လာသည်။ယခင်ကလို ကန့်သတ်ချက်များမှာ ရှိနေဆဲဖြစ်သော်လည်း Fan Level ၈ နှင့်အထက်ရှိသူများမှာ စကားပြောခွင့်ရသဖြင့် လူပေါင် ဝင်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လက်ဆောင်များဖြင့် ဝိုင်းဝန်းဂုဏ်ပြုကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“Level 8 အထက် အထူးအဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး Live ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပါပြီ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဝိုး... ရှာဖွေရေးလား အရမ်းစိတ်လှုပ်ရှားဖို့ကောင်းမှာပဲ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဝက်ဝံနက်ကြီး ဘယ်မှာလဲ။ ဝက်ဝံနက်ကြီးကို သွားရှာကြစို့။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ငါတို့တွေ ငွေကုန်ကြေးကျခံထားရတာဆိုတော့ နည်းနည်းတော့ ရိုင်းရိုင်းပြောခွင့်ရှိမယ် ထင်တယ်။ လုပေါင်... ငါ့ကို အဖေလို့ ခေါ်စမ်းပါဦး။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“Level 15 Fan Badge က အောင်မြင်သွားပါပြီ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အခုလို စည်းကမ်းချက်တွေ ရှိတာက ပိုကောင်းပါတယ်။ မဟုတ်ရင် Ocean Treasure တွေ ပေးထားလည်း စကားတစ်ခွန်းမှ ပြောခွင့်ရမှာ မဟုတ်ဘူး။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>စနစ်တကျ သတ်မှတ်ထားသော Mode ကြောင့် ပရိသတ်များမှာ ပို၍ သက်တောင့်သက်သာ ရှိလာကြသည်။ထို့သို့မဟုတ်လျှင် ယခင်ကကဲ့သို့ပင် လက်ဆောင်များ၊ Effect များနှင့် စာတိုများ ပြည့်နှက်နေခြင်းက ကြည့်ရသူများကို အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကြည့်ရှုသူဦးရေမှာလည်း ၃ သိန်း... ၅ သိန်း... ၈ သိန်း စသည်ဖြင့် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးပွားလာသည်။ လုပေါင်က ကင်မရာကို လက်ပြနှုတ်ဆက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“မဂ်လာပါ ပရိတ်သက်တို့ရေ... ဒီနေ့ Live ကတော့ တောတွင်းရှာဖွေးရေးပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ကျွန်တော် ပင်လယ်အောက်ခြေကို မသွားရဲတော့ဘူး။သုသေတနပညာရှင်တွေက တွေ့သမျှ အကုန်အပ်ခိုင်းနေကြတာကျွန်တော် တော်တော်ကြောက်သွားပါပြီဗျာထောင်ဒဏ်တွေနဲ့တောင် ခြိမ်းခြောက်နေကြတာဆိုတော့ ပင်လယ်ထဲက ဘယ်နေရာမှာ ဘာရှိလဲဆိုတာတောင် ကြောက်လွန်းလို့ မေ့ကုန်ပါပြီ။ သူတို့ဘာသာသူတို့ပဲ ရှာကြည့်ကြပါစေတော့။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>မနေ့ညက သုသေတနပညာရှင်များ၏ ခြိမ်းခြောက်မှုများကို သူ ပြန်လည်ဖတ်ရှုခဲ့ရာတွင် အချို့က ပစ္စည်းများ မအပ်နှံခြင်းမှာ မည်သို့သော ပြစ်မှုမြောက်ကြောင်းထောင်ဒဏ် ၁၀ နှစ်ကျော်အထိ ကျခံရနိုင်ကြောင်း စသည်ဖြင့် ရယ်စရာကောင်းသော ခြိမ်းခြောက်မှုများကို တွေ့ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထင်သည့်အတိုင်းပင် Live ထဲတွင် သုသေတန ပညာရှင်များကို ဆဲဆိုသံများ ပြည့်နှက်သွားသည်။ ပရိသတ်များကလည်း ထိုယလူများ၏ အမြင်များနှင့် ခြိမ်းခြောက်မှုများကို ဝိုင်းဝန်းဝေဖန်နေကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ကျွန်တော်က တောင်ပေါ်သားဆိုတော့ တောင်ပေါ်အကြောင်းပဲ ပြောကြတာပေါ့။ ဒီနေ့တော့ ကျွန်တော်တို့ တောင်တန်းကြီးတွေရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ရှာဖွေပြီး ဒီမှာရှာတွေ့နိုင်တဲ့ ရတနာသေတ္တာတွေကို ရှာကြမယ်။ ကဲ... ကျွန်တော် ရှာထားတာလေးတွေကို ကြည့်ဦး။ မှိုတွေ ဆေးမြစ်တွေ၊ ပြီးတော့ မြွေတစ်ကောင်။ ဒီမြွေကို ခွေးက ကိုက်သတ်လိုက်တာနော်၊ ကျွန်တော်နဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ယခုခေတ်တွင် မြွေမျိုးစိတ်အားလုံးနီးပါးမှာ ဘေးမဲ့ပေးထားသော သတ္တဝါများ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဟဲဟဲ”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဒါပေါင်သည် လျှာကြီးထုတ်၍ မောပန်းစွာ ပြေးလာသည်။ နှင်းလုံးလေးကမူ ဒါပေါင်၏ ခေါင်းပေါ်တွင် နားနေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>‌ဟေးမီကလည်း လုပေါင်နောက်မှ တကောက်ကောက် လိုက်လာသည်။ တစ်နာရီကြာ အောင် တောင်တက်ရမည့် ခရီးမှာ လွယ်ကူလှသည်တော့ မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>တောင်တက်လမ်းမှာ ကြမ်းတမ်းသောကြောင့် ခရီးသွားရသည်က ပို၍ခက်ခဲလာခဲ့သည်။နောက်ဆုံးတွင် သူတို့သည် ထူထပ်လှသော တောအုပ်တစ်ခုထဲသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤတောင်တန်းများ၏ အလယ်တွင် ယခုကဲ့သို့ စိမ်းစိုသော တောအုပ်ကြီးရှိနေလိမ့်မည်ဟု လူပေါင် မထင်ထားမိပေ။ မြေပြင်တွင် သစ်ရွက်ခြောက်များနှင့် ငှက်ချေးများ ထူထပ်စွာ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ သစ်ပင်များတွင် နွယ်ပင်များက တွဲလောင်းကျနေပြီး ငှက်ကလေးများကလည်း တစာစာ အော်မြည်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဝုတ် ဝုတ်”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဒါပေါင်သည် ခေါင်းနီမြွေပွေးတစ်ကောင်ကို ကြည့်ကာ ဟိန်းဟောက်ပြီး နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒါပေါင်... ဒီကိုပြန်လာခဲ့။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>လုပေါင်က ချက်ချင်းပင် လှမ်းခေါ်လိုက်ရသည်။ထိုကောင်တွေကို ခေါ်လာခဲ့မိသည်မှာ မှားပြီဟု သူ ရုတ်တရက် နောင်တရသွားခဲ့သည်။ ဤနေရာ၏ အန္တရာယ်မှာ သူထင်ထားသည်ထက် ပို၍ ကြောက်စရာကောင်းလှသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူသည် သူ၏လေးကို အသင့်ပြင်လိုက်ထားသည်။ ဤတောအုပ်ထဲတွင် အေးစိမ့်မှက အလွန်ပြင်းထန်နေပြီး ပင့်ကူများ၊ မြွေဆိုးများနှင့် ကင်းခြေများကဲ့သို့သော သတ္တဝါများ အလွန်ပေါများသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဒါပေါင်က သူ၏တာဝန်အတိုင်း လုပေါင်၏ ရှေ့မှနေ၍ လမ်းရှင်းပေးသည်။နှင်းလုံးလေးမှာ ဤပတ်ဝန်းကျင်နှင့် အသားကျနေပြီဖြစ်၍ ဟိုဟိုဒီဒီ ပျံသန်းရင်း လူပေါင်ကို တစ်ချက်တစ်ချက် ကြည့်ပေးနေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဟဲဟဲ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဟေးမီကလည်းလုပေါင်ဘေးမှ လိုက်ပါလာသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒိုင်းးး” </p> <p> </p> <p> </p> <p>အဝေးမှကျယ်လောင်သောအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ သစ်ရွက်များ ကြွေကျလာပြီး ငှက်များမှာလည်း လန့်ဖျန့်ကာ ပျံတက်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>လုပေါင် အံ့ဩသွားသည်။ ခွေးနှစ်ကောင်လုံးမှာ အမြီးကို မလှုပ်တော့ဘဲ တောနက်ထဲသို့ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒါ သေနတ်သံလား။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>လုပေါင် အတွေးလွန်သွားသည်။တောလိုက်သမားများဆိုလျှင် ဤမျှနက်ရှိုင်းသော နေရာအထိ ဘာကြောင့် လာကြသနည်း။ဤနေရာ တောလမ်းအနှင့် မိုင်ပေါင်း ၇၀ ခန့် ဝေးသောနေရာဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ယခင်က တောလိုက်အဖွဲ့များပင်လျှင် ဤမျှအထိ မလာကြပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>လူပေါင်သည် စနစ်၏ မြေပုံကို ကြည့်လိုက်ရာ မိုင် ၅၀ ပတ်လည်တွင် မည်သည့်ကျေးရွာမျှ မရှိသည်ကို တွေ့ရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>‘တောလိုက်သမားတွေလား။မှောင်ခိုသမားတွေလား။ဒါမှမဟုတ်... သင်္ချိုင်းသူခိုးတွေလား။’</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက် သူ သတိပြုမိလိုက်သည်မှာ ၎င်းမှာ သေနတ်သံမဟုတ်ဘဲ လက်လုပ်ယမ်းတစ်ခုပေါက်ကွဲသံ ဖြစ်နိုင်သည်ဟူ၍ပင်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“နှင်းလုံးလေး... အဲဒီနေရာကို သွားကြည့်လိုက်။သတိထားနော်။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>လုပေါင်က နှင်းလုံးလေးကို အသံထွက်ပေါ်လာရာ နေရာသို့ ညွှန်ပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“နားလည်ပါပြီ...”</p> <p> </p> <p> </p> <div> <p>နှင်းလုံးလေးသည် အတောင်ပံများကို ခတ်ကာ ချက်ချင်းပင် ထိုနေရာသို့ပျံသန်းထွက်ခွာသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p> </div>


Save