Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၄၆</h2> <h2 style="text-align: center;">အသွင်ပြောင်းကျား</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>လုပေါင်သည် ခွေးကိုပွတ်သပ်ပေးပြီးနောက် ပြန်ချထားလိုက်သည်။ဟေးမီသည် ချက်ချင်းပင် ချုံပုတ်ထဲသို့ ပြေးဝင်ပုန်းအောင်းသွားပြီး ပြန်ထွက်မလာတော့ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဟဲဟဲ...”</p> <p> </p> <p> </p> <p>တုန်တုန်ရင်ရင်ဖြင့် ခွေးနက်ကြီးသည် ခေါင်းလေးပြူထွက်ကာ ဟောင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဝုတ် ဝုတ်”</p> <p> </p> <p> </p> <p>‘သခင်လေး... ခင်ဗျားလည်း ဒီထဲမှာ လာပုန်းပါလား။’</p> <p> </p> <p> </p> <p>Ocean Live Stream ကြည့်ရှုသူများမှာလည်း တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် ရင်းနှီးပွင့်လင်းစွာ ဆွေးနွေးနေကြသည်။ Live လွှင့်သည့်အခန်းထဲတွင် လက်ဆောင်များမှာ ပျံဝဲနေပြီး သူဌေးကြီးအချို့မှာ စကားပြောခွင့်ရရန်အတွက် ငွေများကို အလုအယက် သုံးစွဲနေကြသည်။စကားပြောခွင့် ကန့်သတ်ချက်မှာ သူတို့အတွက် အလွန်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ငါ အခု ဘာကို မြင်လိုက်တာလဲ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“လက်နဲ့ မြားကိုဖမ်းပြီး ကိုယ်လုံးလေးနဲ့တင်ကျည်ဆန်ကို ရှောင်တယ်။ဘုရားရေ... ငါ သိုင်းကားကြည့်နေရတာလား။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အမလေး... ကျောချမ်းစရာကြီး။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အရမ်းမိုက်တာပဲ အရမ်းချောတာပဲ ဝိုးဝိုးဝိုး”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒီနေ့ကစပြီး ရတနာနတ်ဘုရားက ငါ့ရဲ့နည်းပြပဲ သူက ငါ့ရဲ့ အိုင်ဒေါပဲ။နောက်ခါ Live လွှင့်တိုင်း ငါ မဖြစ်မနေ လာကြည့်တော့မယ်။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ရတနာမြေပုံ လက်ဆောင်ပေးပြီးပြီ ရတနာနတ်ဘုရားရဲ့ အမာခံပရိတ်သက် ဖြစ်သွားပြီဟေ့။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒါက ငါ့ရဲ့ ကမ္ဘာကြီးအပေါ် အမြင်ကို မင်းကပြောင်းလဲပစ်လိုက်တာပဲလား။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>လုပေါင်၏ လှုပ်ရှားမှုများက ပရိသတ်ကို အံ့အားသင့်စေသည်။ မြားကို လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် ဖမ်းခြင်းနှင့် ကျည်ဆန်ကို ကိုယ်လေး အနည်းငယ်ရွှေ့ကာ ရှောင်လိုက်ခြင်းမှာ အလွန်ပင် ကျော့ရှင်းသပ်ရက် လွန်းလှသဖြင့် ယခင်က သူ၏ အူကြောင်ကြောင်ပုံစံမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကြည့်ရှုသူဦးရေမှာလည်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးတက်လာရာ အန်နာဘဲလ်ပင်လျှင် ထိုကိန်းဂဏန်းများကို ကြည့်ပြီး အံ့ဩနေမိသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“၇.၀၉ သန်း... ၇.၁၃ သန်း...”</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူမ၏ အသံမှာ အဖွဲ့သားများကို ထိတ်လန့်စေသည်။သူတို့၏ ဆာဗာမှာ ကြည့်ရှုသူ သန်း ၂၀ အထိ လက်ခံနိုင်သော်လည်း ယခုကဲ့သို့ တိုးတက်နှုန်းနှင့်ဆိုလျှင် သူတို့ပင် ယုံကြည်မှု လျော့နည်းလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“တရုတ်သိုင်းပညာ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“တရုတ်သိုင်းပညာက တကယ် အံ့ဩဖို့ကောင်းတာပဲ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>နိုင်ငံခြားသားများမှာ အံ့အားသင့်ပြီး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေကြသည်။ တရုတ်သိုင်းပညာက ဤမျှ စွမ်းအားကြီးလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်ထားခဲ့ကြပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>Live လွှင့်သည့်အခန်းမှာ ပို၍ပင် ဆူညံလာသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“မင်း ဘယ်သူလဲ။” </p> <p> </p> <p> </p> <p>ခွမ်းဟူက မေးလိုက်ရင်း သူ၏အဖွဲ့သားများကို တိတ်တဆိတ် တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုရန် တားမြစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်ခြင်းက အလုပ်ဖြစ်မည်မဟုတ်ပေ။ သူတို့အဖွဲ့မှာလည်း သိုင်းပညာရှင်များ ပါဝင်သဖြင့် လုပေါင် မည်မျှသန်မာကြောင်း သိနေကြသည်။ ကျည်ဆန်ကိုတောင် ရှောင်နိုင်သူကို သူတို့ တကယ်ပဲ နာကျင်အောင် လုပ်နိုင်ပါ့မည်လော။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ကျွန်တော်က မတော်တဆ ဒီကိုရောက်လာတဲ့ Streamer တစ်ယောက်ပါ။ တကယ်တော့ ခင်ဗျားတို့ကို နှောင့်ယှက်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိပါဘူး။ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားတို့ကသာ ကျွန်တော့်ကို ဝိုင်းထားတာလေ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>လုပေါင်ကပြုံးရင်း သူ၏ခေါင်းပေါ်ကို ညွှန်ပြကာ</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ကြည့်ဦး... ဒါက ဘာလဲဆိုတာ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ပြာလဲ့သော အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲဖြစ်သွားပြီး လုံးဝန်းသော စက်မျက်လုံး တစ်ခု ပေါ်လာကာ ချက်ချင်းပင် ပြန်လည်ပျောက်ကွယ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“မင်း Live လွှင့်နေတာလား။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်ဂျွန်ဂျွန်သည် အသက်ရှူပင် မှားသွားပြီး လုပေါင်၏ခေါင်းပေါ်မှ အရာကို မယုံနိုင်တကြီး ကြည့်နေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒါက ဘာကြီးလဲ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဟုတ်တယ်လေ ခင်ဗျားတို့ ကျွန်တော့်ကို မမှတ်မိဘူးလား။ ကျွန်တော်က Ocean Live ရဲ့ ရတနာနတ်ဘုရားလေ။ ဟားဟား။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>လူပေါင်ကမေးလေးကို အနည်းငယ် ၍ဂုဏ်‌ဆာသော မျက်နှာဘေးဖြင့်‌‌ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ရတနာနတ်ဘုရား...”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဘယ်သူသိမှာလဲ။ တောင်လေး မင်းက Live တွေ ခဏခဏ ကြည့်တာဆိုတော့ သူ့ကို သိလား။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး။ နာမည်မရှိတဲ့ Streamer အသေးစားလေး တစ်ယောက် ဖြစ်မှာပါ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“Streamer အသေးစားလေး ဖြစ်နေရင်တောင် ငါတို့တော့ ဒုက္ခရောက်ပြီဟ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူတို့ အချင်းချင်း တိုးတိုးလေး ပြောနေကြသည်။အချို့က မျက်နှာကို အတင်းဖုံးရန် ကြိုးစားသော်လည်း အချိန်နှောင်းသွားပြီ ဖြစ်သည်။လူပေါင်၏ Live မှာ သူတို့၏မျက်နှာကို အကုန်လုံး ဖော်ပြပြီးသား ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>‘Streamer အသေးစားလေး ဟုတ်လား။’</p> <p> </p> <p> </p> <p>လုပေါင် ခေတ္တမျှ ကြောင်သွားပြီး မျက်စောင်းထိုးကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“မင်းက ဘယ်သူ့ကို Streamer အသေးစားလို့ ခေါ်တာလဲ ဒီလူပုလေးရဲ့ ငါက အခု လောလောဆယ် ဒီလောကမှာ အတော်ဆုံး Streamer ပဲ။ ငါ့မှာ Fan ဆယ်သန်း ရှိတယ်ကွ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>Fan ဆယ်သန်းနှင့် ယခု လက်ရှိ ကြည့်ရှုသူ ၇.၄ သန်း ရှိနေသည်။ ဤမျှ လူသိများသူကိုမှ နာမည်မရှိသူဟု ခေါ်ရသလား။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“Fan ဆယ်သန်းဆိုတာ မရှိတာတော့ မဟုတ်ဘူး။ဒါပေမဲ့ တော်တော်ရှားတယ်။ Ocean Live မှာတောင် Fan ဆယ်သန်းရှိတဲ့ Streamer အကြီးစား မရှိသေးဘူးလေ... ဒီမှာ တကယ်ရော လိုင်းမိလို့လား။” </p> <p> </p> <p> </p> <p>တောင်လေးသည် Live များကို မကြာခဏ ကြည့်သူဖြစ်သဖြင့် ဤအကြောင်းများကို သိနေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“…” </p> <p> </p> <p> </p> <p>လူပေါင်ခေတ္တ ငြိမ်သွားပြီးမှ ချက်ချင်း ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ခင်ဗျားတို့ ဒီမှာနေတာ တစ်ပတ်ကျော်ပြီ မဟုတ်လား။အခုမှ ငါနားလည်သွားတော့တယ်။ခင်ဗျားတို့ ဒီမှာနေတာ တော်တော်ကြာနေပြီပဲ။ ပြီးခဲ့တဲ့ အပတ်က ငါ ကျားဂူထဲမှာ အိပ်ပြီး Live လွှင့်တာကို ခင်ဗျားတို့ မသိလိုက်ဘူးလား။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဒီလူတွေမှာ ကမ္ဘာကြီးနှင့် အဆက်ပြတ်နေသဖြင့် လူပေါင်၏ နာမည်ကျော် Live များနှင့် သတင်းများကို မသိကြခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူတို့အဖွဲ့မှာ တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် ကြည့်နေကြသည်။ လုပေါင်ချက်ချင်း နားလည်လိုက်သည်။သူတို့ အမှန်တကယ်ပင် မသိကြခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။ Live ထဲမှ ပရိသတ်များမှာမူ လုပေါင်သည် ကြွားဝါရန် ကြိုးစားသော်လည်း မည်သူမှ မသိသဖြင့် အူတက်အောင် ရယ်နေကြတော့သည်။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဟားဟား ဟားဟား ဟား”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“နာမည်မရှိတဲ့ Streamer လေးတဲ့ ဟားဟားဟား။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“တော်တော် ရယ်ရတယ် ဖန်သားပြင်အပြင်ဘက်က ငါတောင် ရှက်မိတယ်။တကယ်လို့ သူတို့မှာ မြားတွေ သေနတ်တွေသာ မရှိရင် ဒါက ကြိုတင်စီစဉ်ထားတဲ့ ပြက်လုံးလို့တောင် ထင်မိမှာ ဟားဟား။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>လုပေါင်သည်  မျက်စိကစားကာ ဘေးဘီကို ကြည့်လိုက်သည်။တကယ်ပဲ တစ်ယောက်မှ သူ့ကို မသိကြပေ။.</p> <p> </p> <p>‘တောက်.. ဗဟုသုတ မရှိတဲ့ သင်္ချိုင်းသူခိုးအုပ်စု။’</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ကဲ... ထားလိုက်ပါတော့ မသိရင်လည်း မသိဘူးပေါ့။ အခု ခင်ဗျားတို့ လက်နက်ချမလားထွက်ပြေးမလား ဒါမှမဟုတ် ကျွန်တော့်နဲ့ဆက်တိုက်မလား။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>လုပေါင်က လက်ထဲက လေးကို ကိုင်ကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ငါတို့ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် မနှောင့်ယှက်ကြေးလေ။မင်း ဘာလိုချင်လဲသာ ပြောလိုက်။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ခွမ်းဟူက ခဏငြိမ်ပြီးမှ ပြောလိုက်သည်။ သူ့ဘေးက အဘိုးကြီးကမူ ယမ်းကိရိယာအချို့ကို တိတ်တဆိတ် ထုတ်နေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး အခုဆိုရင် ရဟတ်ယာဉ်တွေ ဒီနေရာကို လာရှာနေလောက်ပြီ။ ခင်ဗျားတို့နဲ့ ကျွန်တော် မပတ်သက်ချင်ဘူး။ ကျွန်တော်က အကောင်းမြင်စိတ်ရှိတဲ့ Streamer တစ်ယောက်ပါ ခင်ဗျားတို့ပြောနေတာတွေက ကျွန်တော့်ကို သတ်နေတာနဲ့ အတူတူပဲ။” </p> <p> </p> <p>လုပေါင်ကမျက်စောင်းထိုးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့နောက် လုပေါင်က အဘိုးကြီးကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အဘိုးကြီး... အဲဒီဗုံးတွေနဲ့ ဆော့မနေနဲ့တော့။ ကျွန်တော်က ခင်ဗျားတို့ မျက်စိရှေ့ကနေ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်တယ်။ အဲဒီပစ္စည်းတွေက ကျွန်တော့်ကို မထိခိုက်နိုင်ဘူး။”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လုပေါင်အဖို့ ဗုံးမှာ ကျည်ဆန်ထက်ပင် ပို၍ အန္တရာယ်နည်းသေးသည်။ခွမ်းဟူ၏ မျက်နှာမှာပျက်သွားပြီး ဘေးကအဘိုးကြီးမှာလည်းသက်ပြင်းချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ငါ ကိုင်တွယ်လိုက်မယ်။” </p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်ဂျွန်ဂျွန်က ခွမ်းဟူကို မျက်ရိပ်ပြလိုက်ပြီး လူပေါင်ကို ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အပြုံးဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“မောင်လေး... တို့တွေက မိတ်ဆွေတွေပါရန်သူဖြစ်စရာ မလိုပါဘူး။မမကလည်း မောင်လေးကို အရမ်းချစ်မိသွားတာ။ တို့တွေ ပူးပေါင်းကြရင် မကောင်းဘူးလား။””</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူတို့မှာ လုပေါင်သည် မည်သူမှန်း အခုထိ မသိကြသေးပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“မမ... ကျွန်တော်လည်း မမကို ချစ်ပါတယ် ဒါပေမဲ့ မရဘူး။ အခု ကျွန်တော့်ကို မျက်လုံးပေါင်း ၈ သန်းက စောင့်ကြည့်နေတာဗျ။ စက်မျက်လုံးကြီးကလေ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>လူပေါင်က နှမြောတသဟန်ဖြင့် ချန်ဂျွန်ဂျွန်ကို ကြည့်ရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“မမလို အရမ်းလှတဲ့သူက ဖျော်ဖြေရေးလောကထဲ ဝင်ရင် မင်းသမီးကြီးတွေကိုတောင် ကျော်တက်သွားမှာ။ ဘာလို့ ဒီလို အလုပ်မျိုး လာလုပ်ရတာလဲ။ ထောင်ကျသွားရင် ကျွန်တော့်ကို အပြစ်မတင်နဲ့နော်။ ကျွန်တော် တမင်လုပ်တာ မဟုတ်ဘူး၊ ခင်ဗျားတို့ဘာသာ ကျွန်တော့်ကို လာဝိုင်းကြတာလေ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>စက်မျက်လုံးမှ ပြာလဲ့သောအလင်းတန်းများ ထွက်လာပြီး လူပေါင်၏နောက်ကွယ်တွင် ကြီးမားလှသော ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒါ ဘာကြီးလဲ”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“တောက်...”</p> <p> </p> <p> </p> <p>သင်္ချိုင်းသူခိုးများ အံ့ဩသွားကြသည်။ မစ္စတာဟွမ်၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ပင် ပျက်သွားသည်။ သူ၏ အမှတ်အသားများက ပေါ်ကုန်ပြီဖြစ်ရာ ၎င်းမှာ ကြီးမားသော ပြဿနာပင်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“မိသားစုဝင်တို့ရေ... Comment မှာ ၁၁၁၁၁ လို့ ရိုက်ပေးကြပါဦး။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>လုပေါင်က နောက်လှည့်မကြည့်ဘဲ လက်မြှောက်ကာ အချက်ပြလိုက်သည်။ Live ထဲတွင် ၁၁၁၁၁၁၁၁ ဟူသော စာတိုများမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်စွာ ပြည့်နှက်သွားသည်။ </p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်ဂျွန်ဂျွန်နှင့်အခြားသူများမှာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ </p> <p> </p> <p> </p> <p>‘ဒါတကယ့် Live လား။ဘယ်လို ပစ္စည်းမျိုးက ဒီလောက်အထိ အစွမ်းထက်ရတာလဲ။’</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ခုခံမနေပါနဲ့တော့...။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>လုပေါင်က ဆက်လက်ပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သစ်တောအနီးတွင် ကြီးမားပြီး ဆွတ်ဆွတ်ဖြူနေသော သတ္တဝါကြီးတစ်ကောင် ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်း၏ ရွှေအိုရောင် မျက်လုံးများက သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>၎င်းတွင် ခြင်္သေ့နှင့် ကျားတို့၏ လက္ခဏာများ ပေါင်းစပ်ထားသော ရွှေရောင်အစင်းကြောင်းများပါသည့် အဖြူရောင် အမွေးအမှင်များ ရှိသည်။ အရွယ်အစားမှာလည်း ကျားဂူထဲက ကျားမကြီးထက်ပင် ပို၍ ကြီးမားလှသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဝေါင်းးးးးး”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက် ကျယ်လောင်လှသော ဟိန်းသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။တောအုပ်တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားပြီး သစ်ရွက်များ ကြွေကျကာ ငှက်များမှာလည်း လန့်ဖျန့်ပျံတက်ကုန်ကြသည်။ ချုံထဲတွင် ပုန်းနေသော ဟေးမီမှာ ကြောက်လွန်းသဖြင့် အသံထွက်ညည်းမိတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒါ... ဒါ... အသွင်ပြောင်းကျားပဲ။” </p> <p> </p> <p> </p> <p>အဘိုးကြီးကထိတ်လန့်တကြား ရေရွတ်လိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <div> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p> </div>


Save