Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၄၇</h2> <h2 style="text-align: center;">ဥပဒေအပြင်ဘက်ကလူသား၏ သရုပ်မှန်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>လူပေါင် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ဤမျိုးစိတ်မှာ ခြင်္သေ့နှင့် ကျားတို့ကို မျိုးစပ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး အလွန်ရှားပါးလှသည်။သို့သော် ရှေ့တွင်မြင်နေရသော အသွင်ပြောင်းကျားမှာ သူစိတ်ကူးထားသည်နှင့် လုံးဝကွဲပြားနေပြီး ၎င်း၏ ရုပ်သွင်ပြင်မှာ အလွန်ပင် ခန့်ညားထည်ဝါလှသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>၎င်း၏ အေးစက်လှသော မျက်လုံးအစုံနှင့်တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သူတို့အားလုံး ကျောချမ်းသွားကြလေသည်။တောအုပ်ထဲမှ ၎င်း၏ ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလုံး ထွက်လာသောအခါ သင်္ချိုင်းသူခိုးအဖွဲ့သား အများအပြားမှာ မသိစိတ်ဖြင့် နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“သူ တော်တော်ဗိုက်ဆာနေပုံပဲ...”</p> <p> </p> <p> </p> <p>တစ်စုံတစ်ယောက်၏ အသံမှာ တုန်ရီနေသည်။အသွင်ပြောင်းကျားမှာ သတ္တဝါအကြီးကြီး ဖြစ်သော်လည်း ၎င်း၏ ဝမ်းဗိုက်မှာ ချောင်ကျနေပြီး အချိန်အတော်ကြာ အစာမစားရသေးပုံရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အဘိုးကြီးက ချက်ချင်းဆိုသလို</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အားလုံး လူစုခွဲလိုက်ကြ။ငါတို့ သူ့ကို နှိုးလိုက်မိပြီ။ စောစောက ယမ်းဖောက်တာက သူအိပ်နေတဲ့ ဂူနဲ့ အရမ်းနီးနေပုံရတယ် ဒါမှမဟုတ်ရင် ဒါက သင်္ချိုင်းစောင့်သားရဲတစ်ကောင်ဖြစ်နိုင်တယ်။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ့ခန့်မှန်းချက် မှန်ပါသည်။အသွင်ပြောင်းကျားမှာ သူတို့၏ ယမ်းပေါက်ကွဲသံကြောင့် နိုးလာခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဂျွတ် ဂျွတ်”</p> <p> </p> <p> </p> <p>အသွင်ပြောင်းကျား၏ ခြေသည်းများအောက်ရှိ ချုံပုတ်များမှာ ချက်ချင်းပင် ကြေမွသွားသည်။ထိုအချိန်မှာပင် ၎င်း၏ အကြည့်မှာ သေနတ်ကိုင်ကာ အနီးဆုံးတွင် ရှိနေသော သင်္ချိုင်းသူခိုး ဆီသို့ ကျရောက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဟေ့ကောင် ဒီကိုလာခဲ့။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ခွမ်းဟူက လက်ထဲက လေးဂွကို မြှောက်တင်လိုက်သည်။ကြောက်လန့်နေသောကြောင့် သူ၏ နဖူးတွင် ချွေးစေးများ ထွက်နေပြီဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>တောတောင်ထဲသို့ မကြာခဏ သွားလာပြီး တောကောင်များနှင့် ရင်ဆိုင်ဖူးသူများသာ သိကြသည်မှာ ကျားများသည် စာအုပ်ထဲတွင် ဖော်ပြထားသကဲ့သို့ သတ်ဖြတ်ရန် သို့မဟုတ် ကိုင်တွယ်ရန် မလွယ်ကူကြောင်းပင်။ </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့အပြင်ရှေ့တွင်ရှိနေသော သတ္တဝါမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားနေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဟေး...ဟေးးး”</p> <p> </p> <p> </p> <p>လုပေါင်က ရုတ်တရက် ထအော်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အသွင်ပြောင်းကျားသည် လှုပ်ရှားမှုကို မရပ်တန့်သော်လည်း ခေါင်းလှည့်ကာ လုပေါင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။လုပေါင်ကို မြင်သောအခါ ၎င်း၏ အေးစက်ရက်စက်သော အကြည့်မှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွားသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>‘ငါ့ရဲ့ စွမ်းအားက သိပ်မထိရောက်တာလား။’</p> <p> </p> <p> </p> <p>လူပေါင်သည် သူ၏ တိရစ္ဆာန်များနှင့် ရင်းနှီးနိုင်စွမ်း မှာ ဤသတ္တဝါအပေါ်တွင် မျောက်ဘုရင်နှင့် တွေ့စဉ်ကလောက်ပင် အာနိသင်မရှိသည်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် သတိပြုမိလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဝေါင်းးး”</p> <p> </p> <p> </p> <p>သင်္ချိုင်းသူခိုးက လွတ်မြောက်ရန် နောက်ဆုတ်လိုက်စဉ်မှာပင် အသွင်ပြောင်းကျားက စတင်ခုန်အုပ်တော့သည်။ ၎င်း၏ ကြီးမားသော ကိုယ်ထည်မှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် ဖျတ်လတ်လှပြီး လျှပ်စီးကဲ့သို့ မြန်ဆန်လှသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အမလေးးးး”</p> <p> </p> <p> </p> <p>သင်္ချိုင်းသူခိုးကအလန့်တကြား အော်လိုက်မိသည်။ သူ့ရှေ့တည့်တည့်သို့ ရောက်လာသော အသွင်ပြောင်းကျားကို ကြည့်ကာ လက်ထဲမှ သေနတ်ဖြင့် ဒိုင်း ခနဲ ပစ်လိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် ပို၍ အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ ယအသွင်ပြောင်းကျား၏ ဖျတ်လတ်မှုပင်ဖြစ်သည်။၎င်းက ဘေးသို့ ဝဲခနဲ ခုန်ရှောင်လိုက်သဖြင့် ကျည်ဆန်မှာ လွဲချော်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဝုန်းးး”</p> <p> </p> <p> </p> <p> “ဒိုင်းးးး”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အားလုံး ဝိုင်းတိုက်ကြ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>မြားများ ကျည်ဆန်များနှင့် ဒုန်းများပင် ပါဝင်လာသည်။ ခြင်္သေ့ကျားမှာ ပြေးလွှားခုန်ပေါက် ရှောင်တိမ်းနေပြီး ၎င်း၏ ထူးကဲလှသော ဖျတ်လတ်မှုမှာ လူတိုင်းကို ကျောချမ်းစေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဆရာ... ယမ်းတွေ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>မြားနှင့် လေးများကို ရှောင်နိုင်သည်မှာ လက်ခံနိုင်သော်လည်း ကျည်ဆန်ကို ရှောင်နိုင်ခြင်းက သူတို့၏ အကြောက်တရားကို ထိတ်လန့်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်စေသည်။ </p> <p> </p> <p> </p> <p>အထူးသဖြင့်အသွင်ပြောင်းကျား၏ အေးစက်သော အကြည့်ဖြင့် ပေါင်လုံးခန့်ရှိသော သစ်ပင်တစ်ပင်ကို လက်သည်းဖြင့် ခြစ်ထုတ်လိုက်သောအခါ သူတို့ အလွန်ကြောက်လန့်သွားကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>၎င်းနှင့် ထိတွေ့မိသည်နှင့် သေဖို့သာ ရှိတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>Live ကြည့်နေသော ပရိသတ်များမှာလည်း ရူးမတတ် ဖြစ်နေကြသည်။ ဤမျှ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သတ္တဝါမျိုးကို မည်သူက မြင်ဖူးပါမည်နည်း။</p> <p> </p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးတွင် သူတို့သည် တောရဲတိရစ္ဆာန်များ၏ ဘုရင် ဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း။ကျားနှင့် ခြင်္သေ့တို့သည် အဘယ်ကြောင့် အစာကွင်းဆက်၏ ထိပ်ဆုံးတွင် ရှိနေသနည်းဆိုသည်ကိုပါ နားလည်သွားကြသည်။ သူတို့သည် တိရစ္ဆာန်ဥယျာဉ်ထဲက ကျားများ ခြင်္သေ့များကို ကြည့်ကာ အထင်မှားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဘုရားရေ...” </p> <p> </p> <p> </p> <p>အန်နာဘဲလ်သည်ပြန်လှည့်ရန် လမ်းမရှိတော့သလို ခံစားနေရသည်။ သူတို့သည် လုပေါင်၏ Live ထဲတွင် လုံးဝ နစ်မျောနေပြီး ကြည့်ရှုသူ ၉ သန်းနီးပါး ရှိနေခြင်းက သူမကို တုန်လှုပ်စေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>တရုတ်ပြည်မှ Streamer တစ်ယောက်ကို မည်သူနှင့် ယှဉ်နိုင်ပါမည်နည်း။ အခြားနိုင်ငံများမှ ထိပ်တန်း Streamer အများအပြားမှာ လုပေါင်၏ Live နှင့် ယှဉ်လျှင် အရောင်မှိန်ကုန်ကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒီလို Live လွှင့်တာက အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်...” </p> <p> </p> <p> </p> <p>လုလင်းဟွာသည်လုပေါင်၏ ဘေးကင်းရေးသာမက Live ၏ ဘေးကင်းရေးအတွက်ပါ စိုးရိမ်လာသည်။ အကယ်၍ အခြား Streamer သာဆိုလျှင် ၎င်းကို ပိတ်ပင်ထားသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သင်္ချိုင်းသူခိုးများ သေနတ်များ ယခု ဤသတ္တဝါကြီး သူ စိုးရိမ်သော်လည်း တစ်ဖက်တွင်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ </p> <p> </p> <p> </p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော်Ocean Live Stream ၏ အသုံးပြုသူအသစ်များမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးပွားနေသောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ကဲ... ရတနာနတ်ဘုရားနဲ့အတူ အမဲလိုက်ကြစို့။” </p> <p> </p> <p> </p> <p>လုပေါင်သည်သူ၏ ခြေထောက်ကို ဖက်ထားသော ဟေးမီကို ဆွဲထုတ်ကာ တောအုပ်ဘက်သို့ ညွှန်ပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဝုတ် ဝုတ်” </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဟေးမီမှာအလွန်ကြောက်နေသဖြင့် နောက်သို့ အတင်းဆုတ်နေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒီမှာနေတာ မလုံခြုံဘူး။ မြန်မြန်သွားပြီး တစ်ခုခု ဖမ်းခဲ့စမ်းပါ။ သူ ဗိုက်ဆာနေတာ ဗိုက်ဝသွားရင် အဆင်ပြေသွားလိမ့်မယ်။” </p> <p> </p> <p> </p> <p>လုပေါင်ကဟေးမီ၏ ခေါင်းကို ပွတ်ပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဟေးမီ သတိဝင်လာပြီး အမြီးကို လိမ်ကာ တောနက်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဝေါင်းးးး”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျယ်လောင်သော ဟိန်းသံကြီး ထပ်မံထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။ လုပေါင်သည် နွယ်ပင်များနှင့် မှိုများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ကျောက်တုံးကြီးပေါ်သို့ ခုန်တက်သွားသော အသွင်ပြောင်းကျားကြီးကို အံ့ဩတကြီး ကြည့်နေမိသည်။ ယမ်းပေါက်ကွဲမှုက ၎င်းကို မည်သည့် ထိခိုက်မှုမျှ မပေးနိုင်ခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“မကောင်းတော့ဘူး သူက အရမ်းမြန်လွန်းတယ်။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>အဘိုးကြီး၏ မျက်နှာမှာ အလွန်တင်းမာနေသည်။ထို့နောက် သူ တစ်ခုခုကို သတိရသွားကာ ခွမ်းဟူ ကို မျက်ရိပ်ပြလိုက်သည်။ ခွမ်းဟူက ချက်ချင်း နားလည်သွားပြီး အခြားသူများနှင့်အတူ လုပေါင်ရှိရာသို့ ပြေးလာကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“တောက်... ခင်ဗျားတို့ကတော့ တော်တော်လည်တာပဲ။” </p> <p> </p> <p> </p> <p>လုပေါင်ကထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ မျက်စောင်းထိုးလိုက်သော်လည်း ထွက်မပြေးဘဲ ထိုလူများကို သူ့နောက်တွင် ခိုလှုံခွင့် ပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>Live လွှင့်နေစဉ်အတွင်း လူသေလျှင် မကောင်းပေ။ ထို့အပြင် သူသည် မျောက်ကန်ချက်ကို တတ်မြောက်ထားသဖြင့် ခြင်္သေ့ကျားနှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရန် ယုံကြည်မှု ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ညီလေး... ငါတို့အသက်ကို ကယ်ပေးပါကွာ ငါတို့တွေ ညီလေးကို အများကြီး ဆုချပါ့မယ်။” </p> <p> </p> <p> </p> <p>ခွမ်းဟူကလုပေါင် ထွက်မပြေးသည်ကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်းပင် ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဘာဆုလဲဗျာ မကြာခင် ရဲတွေ လာဝိုင်းတော့မှာ။ ခင်ဗျားတို့ ဥပဒေချိုးဖောက်နေတာကို သိရဲ့လား။” </p> <p> </p> <p> </p> <p>လုပေါင်ကမျက်စောင်းထိုးရင်း လေးကိုချကာ သစ်ပင်နောက်မှ ထွက်လာသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထောင်ကျရမည့် ရာဇဝတ်သားတစ်စုက သူ့ကို ဆုချချင်နေသည်တဲ့လား။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ငါတို့တွေက ဒီကို ဂျင်ဆင်း လာတူးကြတာပါ ဒါက ဥပဒေမချိုးဖောက်ပါဘူး။ ဒီလက်နက်တွေကလည်း သေနတ်ဟောင်းတွေပါ။ ပြစ်မှုဆိုင်ရာ ဥပဒေ ပုဒ်မ ၁၂၈ အရဆိုရင် ဒီအခြေအနေက မပြင်းထန်တာကြောင့် ကျုပ်တို့ ညီအစ်ကိုတွေဟာ ထောင်ဒဏ် ၃ နှစ်အောက် သို့မဟုတ် ထိန်းသိမ်းရုံလောက်ပဲ ကျခံရမှာပါ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ခွမ်းဟူကသူ၏ ဖြူဖွေးသော သွားများကို ဖြဲပြရင်း ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>‘ဥပဒေကို အလွတ်ကျက်ထားတာလား။တကယ့်ကို ဥပဒေပြင်ပကလူသားတွေလိုပဲအထင်ကြီးစရာပဲ။’</p> <p> </p> <p> </p> <p>လုပေါင်တွေးလိုက်သည်။ အကယ်၍ ဤလူများသည် ဥပဒေပါရဂူ ကျန်းစန် ကဲ့သို့သော ရှေ့နေမျိုးကိုသာ ငှားလိုက်လျှင် တစ်ဖက်က ရှေ့နေကိုပင် ထောင်ချပစ်နိုင်လိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အသွင်ပြောင်းကျားကြီး လာနေပြီ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ပြင်းထန်သော လေပြင်းတစ်ခုနှင့်အတူ အသွင်ပြောင်းကျားကြီး ချဉ်းကပ်လာရာ လုပေါင်က မဆိုင်းမတွဘဲ ရှေ့မှ ကာကွယ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဝေါင်းးး”</p> <p> </p> <p> </p> <p>အသံမှာ နားကွဲမတတ် ကျယ်လောင်လှသည်။ သူ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း အသွင်ပြောင်းကျားကြီး ရပ်သွားသည်။၎င်းက ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်နေသော်လည်း သူ့ကို တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဟိန်းသံအဆုံးတွင် တောအုပ်တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။လုပေါင်က လက်တစ်ဖက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ မြှောက်ကာ အချက်ပြလိုက်သည်။ဤစွမ်းအားကို ရရှိပြီးနောက်ပိုင်း ယခုကဲ့သို့ ရန်လိုပြီး သူ့ကို အချိန်မရွေး ဆွဲဖြဲပစ်တော့မည့် သတ္တဝါမျိုးနှင့် ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက် ခြင်္သေ့ကျားကြီး၏ လည်ပင်းတွင် သံချေးတက်နေသော ကြေးခေါင်းလောင်းတစ်ခု ဆွဲထားသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လုပေါင်၏ နှလုံးခုန်သံ ခေတ္တရပ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဒါကို တစ်စုံတစ်ယောက်က ဆွဲပေးထားတာလား။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“စိတ်အေးအေးထားပါ ရတနာလေးရဲ့။ ဗိုက်ဆာနေတာလား။ငါက ဝံပုလွေဂူ ကျားဂူနဲ့ မျောက်ဘုရင်ဂူတွေမှာ အိပ်ခဲ့ဖူးတဲ့ Streamer အကြီးစားလေ။အခု ငါ Live လွှင့်နေတာမို့လို့ မျက်နှာသာပေးပြီး ပူးပေါင်းပေးပါဦး။ သိပ်ပြီး ရိုင်းစိုင်းမနေပါနဲ့။ ဘာစားချင်လဲ ပြော ငါ ဖမ်းပေးမယ်။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>လုပေါင်က ဖြည်းဖြည်းချင်း ချဉ်းကပ်ကာ ဖျောင်းဖျလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဝေါင်းးး”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အသွင်ပြောင်းကျားကြီးမှာ အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး ဟိုဟိုဒီဒီ လမ်းလျှောက်ရင်း တိုးတိုးလေး ဟိန်းဟောက်နေသည်။ ၎င်း၏ အေးစက်သော မျက်လုံးများတွင် သွေးဆာနေသည့် အရိပ်အယောင်များ ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဟိုမှာ ဆိတ်ရှိသေးတယ်။” </p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်ဂျွန်ဂျွန်ကတောင်လေးကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဟင် အော်... ဟိုမှာ ဆိတ်  ဆိတ်။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>တောင်လေးကသတိဝင်လာပြီး အဝေးက ကျောက်တုံးပေါ်တွင် သေနေသော တောဆိတ်တစ်ကောင်ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။၎င်းမှာ သူတို့ အမဲလိုက်ထားပြီး ညစာအတွက် ဖုတ်စားရန် ပြင်ထားသော ဆိတ်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဆိတ်က ဟိုမှာ။” </p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်ဂျွန်ဂျွန်ကလုပေါင်ကို အချက်ပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>လုပေါင်လည်းဆိတ်ကို မြင်သွားသည်။ သူက နောက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ လက်နှစ်ဖက်ကို ခါယမ်းရင်း</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒါက တောဆိတ်လေဗျာ နိုင်ငံတော်က ကာကွယ်ထားတဲ့ သတ္တဝါ ကျွန်တော် ဒါကို ကျွေးလို့ မဖြစ်ဘူး။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>‘ငါက အကောင်းမြင်စိတ်တွေ ဖြန့်ဝေနေတဲ့ Streamer ပါဆိုမှ ငါ့ကို ဒုက္ခပေးချင်နေကြတာလား။’</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဘယ်က ကာကွယ်ထားတဲ့ သတ္တဝါလဲဗျ။ ဒါ တောဆိတ်မဟုတ်ပါဘူး။ ရွာသားတွေဆီက ဝယ်လာတဲ့ အိမ်မွေးဆိတ်ပါ။ ဒီလို လူသူမရှိတဲ့နေရာမှာ ဘယ်က တောဆိတ်ကို သွားဖမ်းမလဲ။စိတ်မပူပါနဲ့ ညီလေးရာ တို့တွေက ဥပဒေကို လေးစားတဲ့ နိုင်ငံသားကောင်းတွေပါ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ခွမ်းဟူသည် လုပေါင်၏ Live မှာ တကယ်ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်သွားသည်။ မဟုတ်လျှင် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် မည်သူက ဤမျှ အသေးစိတ်များကို ဂရုစိုက်နေပါမည်နည်း။</p> <p> </p> <p> </p> <p>‘ခင်ဗျားတို့က တကယ်ပဲ အေးဆေးနေနိုင်တာလား။ရှေ့မှာ အသွင်ပြောင်းကျားကြီး ရှိနေတာကို။”</p> <p> </p> <p>..</p> <p> </p> <p> </p> <p>လူပေါင်က ထိုလူများ၏ ပြစ်မှုမှာ သိပ်မပြင်းထန်ဟု တွေးမိသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <div> <p>‘ရှေ့နေတွေကဒီလောက်အထိ ဘဝင်မြင့်နေတာ မဆန်းပါဘူးလေ။’</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p> </div>


Save