Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၄၉</h2> <h2 style="text-align: center;">မီးပုရွက်ဆိတ်နီအုံ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>အစာစားနေသော အသွင်ပြောင်းကျား သည်လည်း သတိကြီးစွာဖြင့် ခေါင်းမော့ကာ ကောင်းကင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းက တိုးတိုးလေး ဟိန်းဟောက်ရင်း တောဆိတ်ကို ပါးစပ်ဖြင့်ခဲကာ လျှင်မြန်စွာ ခုန်ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒါ... တိုက်ပွဲသုံးရဟတ်ယာဉ်ပဲ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>အဘိုးကြီး၏ အသံမှာ အနည်းငယ် လေးနက်နေပြီး မျက်နှာမှာလည်း တင်းမာနေသည်။ တကယ့်ကို စစ်ဘက်က ရဟတ်ယာဉ် ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ကိစ္စကတော့ ပေါက်ကြားသွားပြီပဲ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>လုပေါင်က ခပ်ရွဲ့ရွဲ့ ပြောလိုက်သည်။ Live ကြည့်ရှုသူ ဤမျှများပြားနေချိန်တွင် ယမ်းများ သေနတ်များဖြင့် သင်္ချိုင်းခိုးတူးသည့်ကိစ္စမှာ အထက်လူကြီးများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို မလွဲမသွေ ရရှိသွားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ </p> <p> </p> <p> </p> <p>မဟုတ်လျှင်တိုက်ပွဲသုံးရဟတ်ယာဉ်များ ဤမျှ မြန်မြန်ဆန်ဆန် ရောက်လာစရာ အကြောင်းမရှိပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>တိုက်ပွဲသုံးရဟတ်ယာဉ် နှစ်စင်းမှာ ဝဲယာမှ ချဉ်းကပ်လာပြီး လက်နက်အပြည့်အစုံ တပ်ဆင်ထားသော ရဲအရာရှိများသည် ကြိုးများဖြင့် လျင်မြန်စွာ ဆင်းသက်လာကာ ထိုနေရာကို ဝိုင်းလိုက်ကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ခွမ်းဟူ နှင့် အဖွဲ့သားများမှာ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသည့်အတိုင်း လက်ကို ခေါင်းပေါ်တင်ကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဝပ်နေကြသည်။ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်ပင် သူရဲဘောကြောင်သည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>လုပေါင်သည် လက်ထဲမှ လေးကြီးကို ကြည့်ကာ ခေတ္တစဉ်းစားပြီးနောက် ၎င်းကိုလည်း မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အရာရှိကြီးခင်ဗျာ... ဟိုဘက်ကို လေးယောက် ထွက်ပြေးသွားပါတယ်။” </p> <p> </p> <p> </p> <p>လုပေါင်ကအော်ပြောလိုက်ရင်း သူသည် ူူအပြစ်မရှိကြောင်း ပြသရန် လက်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်ထားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရဲတပ်ဖွဲ့ဝင်တစ်စုမှာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို လျင်မြန်စွာ စတင်ရှာဖွေကြသည်။ သူတို့က သူ့ကို အနှောင့်အယှက် မပေးသည်ကို မြင်ရသောအခါ လူပေါင် စိတ်အေးသွားသည်။ သူ ဘာမှမဖြစ်တော့တာ သေချာသွားပြီဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရဲများ၏ လုပ်ဆောင်ချက်မှာ အလွန်ပင် ထိရောက်လှသည်။သူ ရောက်ရှိလာသည်မှာ တစ်နာရီပင် မပြည့်သေးဘဲ ဤနေရာကို ရှာတွေ့ခြင်းမှာချီးကျူးစရာကောင်းလှသော စွမ်းဆောင်ရည်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ခွမ်းဟူနှင့် အခြားသူများမှာမူ လက်ထိပ်ခတ်ခံရစဉ်တွင် တစ်ခွန်းမျှ မပြောကြပေ။သိသာသည်မှာ သူတို့သည် ရှေ့နေကို စောင့်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ဤဝါရင့်လူဟောင်းများသည် ရှေ့နေနှင့် မတွေ့မချင်း မည်သည့်စကားမျှ ပြောကြမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“မင်္ဂလာပါ မိတ်ဆွေ ခင်ဗျားကို မေးခွန်းအချို့ မေးစရာရှိလို့ ခဏလောက် အချိန်ပေးလို့ ရမလား” </p> <p> </p> <p> </p> <p>ရဲတပ်ဖွဲ့ဗိုလ်ကြီးက သူ့လူများနှင့်အတူ လျှောက်လာရင်း လုပေါင်ခေါင်းပေါ်မှ ထူးဆန်းသော Live လွှင့်စက်ကို ကြည့်ကာ မေးသည်</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ရပါတယ်ဗျာ ကျွန်တော်က ဥပဒေကို လေးစားတဲ့ အကောင်းမြင်စိတ်တွေ အပြည့်ရှိတဲ့ Streamer တစ်ယောက်ပါ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>လုပေါင်က တက်ကြွစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“တကယ်တော့ ကျွန်တော်သိသမျှ အရာအားလုံးကို Live ထဲက ပရိသတ်တွေ အကုန်မြင်ပြီးသားပါ။ အစကနေ အဆုံးအထိ Live လွှင့်ထားတာလေ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒါကို ကျွန်တော်တို့ သိပါတယ်။ ဒီနေရာကို ရှာတွေ့ဖို့နဲ့ ဒီလူတွေကို ဖမ်းမိဖို့အတွက် ခင်ဗျားရဲ့ Live က အများကြီး အထောက်အကူပြုလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒါနဲ့... ဟို အသွင်ပြောင်းကျား ဘယ်ဘက်ကို ထွက်သွားလဲ သိလား။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအသွင်ပြောင်းကျားမှာ အလွန်ပင် အန္တရာယ်များလွန်းသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>လူပေါင်က နောက်လှည့်ကြည့်ကာ ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ပုန်းနေလောက်ပြီ။ ခင်ဗျားတို့ သူ့ကို ဖမ်းမလို့လား။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“မဟုတ်ပါဘူး သူ့ရဲ့ ကျက်စားရာနယ်မြေကို အတည်ပြုပြီး ထိရောက်တဲ့ ကာကွယ်မှုတွေ ပေးနိုင်ဖို့ပါ။” </p> <p> </p> <p>ဗိုလ်ကြီးကခေါင်းခါရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အမှန်စင်စစ် သူတို့တွင် နောက်ထပ် တာဝန်တစ်ခု ရှိသေးသည်။ ၎င်းမှာ ထိုအသွင်ပြောင်းကျား၏ အမွေးအမှင် သို့မဟုတ် ဖြစ်နိုင်လျှင် သွေးနမူနာကို ရယူရန် ဖြစ်သည်။ တောနက်ရှိ အသွင်ပြောင်းကျားတစ်ကောင်မှာ မျိုးရိုးဗီဇသုတေသနနှင့် စီးပွားရေးအရ အလွန်ပင် တန်ဖိုးကြီးလှသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ဤမတော်တဆမှုသာ မရှိခဲ့လျှင် ၎င်းမှာ ပထမဆုံးသော စစ်မှန်သည့် တောရိုင်းအသွင်ပြောင်းကျား ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ လူတွေ မျိုးစပ်ပေးထားသည့် အကောင်မျိုး မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် ဤအသွင်ပြောင်းကျားမှာ ဆွတ်ဆွတ်ဖြူနေသော အမွေးများပေါ်တွင် ရွှေရောင်အစင်းများပါသဖြင့် အလွန်လှပသည်။၎င်းမှာ လှပသော ခြင်္သေ့ဖြူနှင့် ရွှေဝါရောင်ကျားတို့၏ သားဖောက် ဖြစ်နိုင်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>နာရီဝက်ခန့်အကြာတွင် လုပေါင်တစ်ယောက်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။သူသည် သူ၏ Live ကို ဆက်လက်လွှင့်လိုသဖြင့် ပြန်မလိုက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ့တွင် တာဝန်တစ်ခု ကျန်နေသေးသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ပရိတ်သက်တို့ရေ... ခြင်္သေ့ကျားကို ဆက်ရှာကြစို့။ ကျွန်တော့်မှာ အရမ်းလှတဲ့ ကျားမရွှေဝါလေးတစ်ကောင် ရှိတယ်လေ။ စောစောက ကြည့်ရသလောက် ဒီခြင်္သေ့ကျားက အထီးဗျ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>လူပေါင်တွင် တောင်စောင့်နတ်ကျောင်း တွင် လက်မှတ်ထိုးဝင်ရန် တာဝန်ရှိသေးသည်။ ထိုအသွင်ပြောင်းကျားမှာလည်း တောင်စောင့်နတ်ကျောင်းနှင့် တစ်စုံတစ်ရာ ပတ်သက်မှု ရှိနေနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ပရိသတ်များမှာ လုပေါင် ပြန်မလိုက်သွားသည့်အပြင် ခြင်္သေ့ကျားကို ဆက်ရှာနေသည်ကို မြင်ရသောအခါ အံ့အားသင့်ကုန်ကြသည်။ ဤမျှ သတ္တိရှိသော Streamer မျိုး သူတို့ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးကြပေ။ Live ထဲတွင် ရတနာမြေပုံ လက်ဆောင်ပေါင်း တစ်ရာကျော် ရရှိနေပြီး ကြည့်ရှုသူ သန်းပေါင်းများစွာ ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ကြည့်စမ်း... ဒါမှ တကယ့် သတ္တခဲတကယ့် စွန့်စားရတဲ့ Streamer။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ရှေ့ဆက်လိုက်တော့ ရတနာနတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းကျားကို သွားဖက်ပြီး အိပ်လိုက်။ ကျားမကို ထားလိုက်တော့ မင်းပဲ သူ့ဘေးမှာ သွားအိပ်လိုက်တော့။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“သူက အသွင်ပြောင်းကျား ဗိုက်မဝမှာ စိုးလို့ သူ့ကိုယ်သူ အစာကျွေးပြီး ငါတို့ကို ဖျော်ဖြေမလို့လား မသိဘူး။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒီလူက သင်္ချိုင်းခိုးတူးတာကိုပါ Live လွှင့်တော့မှာလား။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ခြင်္သေ့ကျားတွေက မျိုးမပွားနိုင်ဘူးလေ...။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ပရိသတ်များမှာ အလွန်သဘောကျနေကြသည်။သူတို့ မြင်ချင်သမျှကို လုပ်ပေးသည့်  Streamer တစ်ယောက် ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အကယ်၍ တောင်စောင့်နတ်ကျောင်း လက်မှတ်ထိုးဝင်ရန်တာဝန်သာ မရှိခဲ့လျှင် လုပေါင် ဤနေရာတွင် ရှိနေမည်မဟုတ်သည်ကို သူတို့ မသိကြပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>စနစ် က လမ်းညွှန်သည့် လမ်းကြောင်းအတိုင်း လျှောက်လာရင်း လုပေါင်သည် တောင်စောင့်နတ်ကျောင်းနှင့် တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဝုတ် ဝုတ်”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက် ဟေးမီ က မတည်မငြိမ်ဖြင့် အရှေ့ကိုကြည့်ကာ ဟောင်တော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“မင်း ဘာမြင်လို့လဲ။” </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဟေးမီကြောက်နေသည်ကို မြင်ရသောအခါ လူပေါင်က စူးစမ်းစွာ ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် အသွင်ပြောင်းကျားထံတွင် စနစ်၏ လမ်းညွှန်အမှတ်အသား ထားခဲ့ရာ ၎င်းမှာ မီတာတစ်ထောင်ကျော် ဝေးသေးသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရှေ့ဆုံးက လျှောက်နေသော ဒါပေါင် လည်း ရပ်တန့်သွားသည်။သူ၏ အမြီးမှာ ယမ်းနေရာမှ ရပ်သွားပြီး ရှေ့တည့်တည့်ကို စိုက်ကြည့်ကာ အချိန်မရွေး ထွက်ပြေးရန် အသင့်ဖြစ်နေသည့် ပုံစံမျိုးဖြင့် ကိုယ်ကို အနည်းငယ် ကိုင်းထားသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>‘ဒါက ခြင်္သေ့ကျားရဲ့ နယ်မြေများလား။’</p> <p> </p> <p> </p> <p>လုပေါင်က ထိုသို့ ခန့်မှန်းလိုက်သည်။ ထို့ကြောင့်လည်း ခွေးနှစ်ကောင်မှာ ဤမျှ ကြောက်နေကြခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ခေတ္တမျှ စောင့်ကြည့်သော်လည်း မည်သည့် အန္တရာယ်မျှ မတွေ့ရသဖြင့် လုပေါင်သည် မျောက်တစ်ကောင်လို သစ်ပင်ပေါ်သို့ လျှင်မြန်စွာ တက်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ပုံမှန်အားဖြင့် အသွင်ပြောင်းကျား ရှိနေသည့်နေရာသို့ အခြားတောကောင်များ မချဉ်းကပ်ရဲကြပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဟင်...” </p> <p> </p> <p> </p> <p>လုပေါင်သည်အဝေးတွင် လက်ဆေးကန် အရွယ်အစားခန့်ရှိသော အနီရောင် အစုအဝေးကြီးတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ ဟေးမီနှင့် ဒါပေါင်တို့ ကြည့်နေသည့် အရာပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“မင်းတို့ ဒီမှာ စောင့်နေ ငါ သွားကြည့်လိုက်ဦးမယ်။” </p> <p> </p> <p> </p> <p>လုပေါင်ကသစ်ပင်ပေါ်မှ ခုန်ဆင်းကာ တောထဲသို့ လျှင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဝုတ် ဝုတ်”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဒါပေါင်က အော်ဟစ်ကာ နောက်ကနေ အတင်းလိုက်လာသည်။ ဟေးမီက ခေါင်းလေးစောင်းကာ ခေတ္တစဉ်းစားပြီးနောက် သူလည်း ပြေးလိုက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဂူး...” </p> <p> </p> <p> </p> <p>နှင်းလုံးလေးမှာမူကောင်းကင်မှ ပျံဝဲ၍ လိုက်ပါလာသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>မီးခိုးရောင် ကျောက်တုံးတစ်ခုအောက်တွင် တစ်ပေခွဲခန့် ရှည်သော မြွေတစ်ကောင်သည် ဟိုဟိုဒီဒီ လူးလိမ့်နေသည်။ ၎င်း၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် အနီရောင် ပုရွက်ဆိတ်များစွာ ဝိုင်းအုံနေပြီး အရပ်မျက်နှာအသီးသီးမှ ပုရွက်ဆိတ်နီများမှာလည်း အဆက်မပြတ် ရောက်ရှိလာနေကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“မီးပုရွက်ဆိတ်နီတွေပဲ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>လုပေါင် အံ့ဩသွားသည်။ဤကျူးကျော်မျိုးစိတ်ဖြစ်သော မီးပုရွက်ဆိတ်နီများကို ဤနေရာတွင် တွေ့ရလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။ သူသည် နောက်က လိုက်လာသော ခွေးနှစ်ကောင်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>မီးပုရွက်ဆိတ်နီ တစ်ကောင်ချင်းစီမှာ နီရဲသော ဖန်ကျောက်လေးများကဲ့သို့ လှပသော်လည်း ထိုလှပသောအရာများမှာ လူတစ်ယောက်ကို အဆိပ်တက်၍ သေစေနိုင်သည်အထိ ပြင်းထန်လှသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အကယ်၍ မုဆိုးတစ်ဦးသာ မတော်တဆ သူတို့နယ်မြေထဲသို့ ခြေချမိလျှင် ပြန်လမ်း ရှိမည်မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>မြွေကြီးမှာ လူးလိမ့်နေသော်လည်း မီးပုရွက်ဆိတ်နီ အများအပြားမှာ ၎င်း၏ ကိုယ်ထဲသို့ပင် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒီဘက်က လာခဲ့ကြ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>လုပေါင်က ဒါပေါင်တို့ကို အချက်ပြကာ မီးပုရွက်ဆိတ်များကို ရှောင်ကွင်းသွားရန် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဝုတ်” </p> <p> </p> <p>တာပေါင်ကမလုံမလဲဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ကာ အမြီးလေးကုပ်ပြီး လုပေါင်အနားသို့ သတိဖြင့် ကပ်လာသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>၎င်းမှာ ပုရွက်ဆိတ်အုံတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သဖြင့် လုပေါင်က သိပ်အလေးမထားဘဲ ရှောင်သွားလျှင် ရသည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ </p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော်သူသည် လက်မှတ်ထိုးဝင်ရမည့် နေရာအနားသို့ ရောက်သောအခါ သူ့ရှေ့က မြင်ကွင်းကြောင့် မှင်သက်သွားရသည်။၎င်းမှာ ပုရွက်ဆိတ်အုံတစ်ခုမျှသာ မဟုတ်ဘဲ မီးပုရွက်ဆိတ်နီတို့၏ နိုင်ငံတော်ကြီး ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>တောင်အောက်က သစ်ပင်တွေပေါ်မှာ မြေပြင်ပေါ်မှာ ကျောက်တုံးတွေပေါ်မှာ  တောအုပ်ထဲမှာ... အနီရောင်များဖြင့်အရာအားလုံးက နီရဲနေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကြီးမားလှသော လိုဏ်ဂူကြီးတစ်ခုထဲတွင် မီးပုရွက်ဆိတ်နီများမှာ အုပ်စုလိုက်ကြီး အဝင်အထွက် လုပ်နေကြသည်။ ဤနေရာတွင် ဂေဟစနစ်ကို ဆိုးရွားစွာ ပျက်စီးစေနိုင်သော ပုရွက်ဆိတ် သန်းပေါင်းများစွာ ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အသွင်ပြောင်းကျားကြီးမှာလည်း ဤလိုဏ်ဂူထဲတွင် ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုလိုဏ်ဂူမှာလည်း တောင်စောင့်နတ်ကျောင်းပင် ဖြစ်နေတော့သည်။ကြည့်ရှုသူများမှာလည်း မှင်သက်ကုန်ကြသည်။ မီးပုရွက်ဆိတ်နီများသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကျူးကျော်မျိုးစိတ် ဖြစ်ကြသည်။ </p> <p> </p> <p> </p> <p>ပတ်ဝန်းကျင်ကိုပျက်စီးစေရုံသာမက သက်ရှိများကိုပါ ကြီးမားသော အန္တရာယ် ပေးနိုင်သည်။ နွားကများ တိရစ္ဆာန်များနှင့် လူသားများပင်လျှင် ၎င်းတို့ ကိုက်ခြင်းခံရပါက ပြင်းထန်သော ဓာတ်မတည့်မှုဖြစ်ကာ သေဆုံးနိုင်သည်အထိ ပြင်းထန်လှသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>နိုင်ငံထဲတွင် အကောင်အရေအတွက် အနည်းငယ်သာ ရှိသည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း ဤနေရာတွင် ဤမျှအထိ များပြားလိမ့်မည်ဟု မည်သူမှ မထင်ထားခဲ့ကြပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဝုတ်”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဒါပေါင်က ရုတ်တရက် ထခုန်လိုက်သည်။ သူ၏ ခြေထောက်အောက်တွင် မီးပုရွက်ဆိတ်နီ အချို့ ရောက်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤခွေးသည် ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးသော်လည်း ၎င်းတို့မှာ အန္တရာယ်ရှိသည်ကို မည်သို့ ခွဲခြားနိုင်သလဲဆိုသည်ကို လုပေါင် မသိပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် ဆိုးသွမ်းသော ခွေးတစ်ကောင်ဖြစ်ခြင်းမှာလည်း ဗီဇတစ်ခုပင် ဖြစ်၍ ဒါပေါင်သည် ထိုမီးပုရွက်ဆိတ်နီ အချို့ကို ခြေထောက်ဖြင့် နင်းခြေပစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အကိုက်မခံနဲ့နော် သူတို့အဆိပ်က တော်တော်ပြင်းတာ။” </p> <p> </p> <p> </p> <p>လုပေါင်ကဒါပေါင်ကို အမြန် ပုတ်ပေးလိုက်သည်။ တစ်ချက်အကိုက်ခံရရုံဖြင့် အသက်အန္တရာယ် ရှိနိုင်သောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဝီ... ဝီ...”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဝီ... ဝီ...”</p> <p> </p> <p> </p> <p>အတောင်ပံခတ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသဖြင့် လုပေါင်၏ ခေါင်းခွံများပင် စိမ့်သွားရသည်။ သူသည် အချက်နှစ်ချက်ကို သတိမထားမိခဲ့ပေ။ ပထမအချက်မှာ မီးပုရွက်ဆိတ်နီများသည် တိုက်ခိုက်ခံရလျှင် သို့မဟုတ် အစာတွေ့လျှင် အချက်ပြစနစ်များ ပေးပို့ကြခြင်းဖြစ်ပြီး ဒုတိယအချက်မှာ မီးပုရွက်ဆိတ်နီများတွင် အတောင်ပံများ ပါရှိခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ မရေမတွက်နိုင်သော မီးပုရွက်ဆိတ်နီများမှာ တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် ပျံတက်လာနေကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <div> <p>ပို၍ပင် ထိတ်လန့်စရာကောင်းသည်မှာ လိုဏ်ဂူထဲမှ ၁၂ လက်မခန့် ရှည်လျားပြီး ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ နီရဲနေသော မီးပုရွက်ဆိတ်နီ ဘုရင်ကြီး တစ်ကောင် ထွက်လာခြင်းပင် ဖြစ်တော့သည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p> </div>


Save