Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၆၅</h2> <h2 style="text-align: center;">မေးမြန်းခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>"ဒါ့အပြင် တော်ဝင် မိသားစု အနေနဲ့ အမိန့်တစ်ရပ် ထုတ်ပြန်နိုင်သေးတယ်..." အိုလီဗီယာကို ကြည့်ရင်း ချင်ဟန်က ဖြည်းညှင်းစွာ စကားဆိုလာ၏။</p> <p> </p> <p>"ကူတူး တိုင်းပြည်ရဲ့ နိုင်ငံသား ဘယ်သူမဆို သဲကန္တာရထဲမှာ ကိုယ်ပိုင် နယ်မြေတစ်ခု ထူထောင်နိုင်မယ် ဆိုရင် သူတို့ကို အဲ့ဒီနယ်မြေရဲ့ တရားဝင် နယ်စားအဖြစ် အသိအမှတ် ပြုပေးမယ်... ပြီးတော့ သူတို့က ကျေးကျွန်ပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ကုန်သည်ပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ မှူးမတ်ပဲ ဖြစ်ဖြစ် သင့်လျော်တဲ့ ဘွဲ့ထူးခံ မှူးမတ် တစ်ယောက် ဖြစ်လာစေရမယ် ဆိုပြီးတော့ပေါ့"</p> <p> </p> <p>"ဘယ်လို မျိုးရိုးကပဲ လာလာ ဘယ်သူမဆို မှူးမတ် တစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်တယ်ပေါ့..."</p> <p> </p> <p>ချင်ဟန်၏ စကားများကို ကြားပြီးနောက် အိုလီဗီယာ မျက်လုံးများမှာ တစ်စထက်တစ်စ ပိုတောက်ပလာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ချင်ဟန် ပြောဆိုနေသည့် အဓိက အချက်ကို သူမ ချက်ချင်းပင် သဘောပေါက် နားလည်သွားလေပြီ။</p> <p> </p> <p>ဤမူဝါဒကို ကြေညာလိုက်သည်နှင့် နယ်မြေနှင့် ဘွဲ့ထူးဂုဏ်ပုဒ်များကို ဆာလောင် မွတ်သိပ်နေသူ အားလုံးက မြောက်ပိုင်းဆီသို့ သေချာပေါက် အလုအယက် သွားရောက်ကြမည် ဖြစ်ရာ မြောက်ပိုင်း နယ်စားများ အပေါ် ကျရောက်နေသော ဖိအားများ လျော့ကျသွားစေရန် ကူညီပေးနိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ကိုယ်ပိုင် နယ်မြေတစ်ခု ရရှိရန်နှင့် ကာကွယ်နိုင်ရန် အတွက် ထိုသူများ အနေဖြင့် အစွမ်းကုန် ကြိုးပမ်းကြရမည် ဖြစ်ပြီး ဤသည်က သူတို့ ကိုယ်ပိုင် အင်အားကိုလည်း လျော့ကျသွားစေမည် မဟုတ်လော။</p> <p> </p> <p>ဤအချက်မှာ အခြေခံအားဖြင့် ကူတူး တိုင်းပြည်ရှိ နယ်စပ် ဒေသများ ပိုတောင့်တင်း ခိုင်မာလာစေရန် အလို့ငှာ မှူးမတ် မိသားစုများ၏ အင်အားကို လျှော့ချလိုက်ခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်နေချေသည်။</p> <p> </p> <p>အရေးအကြီးဆုံး အချက်မှာ ထိုသူများက သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ဆန္ဒအလျောက် ဤအရာများကို လုပ်ဆောင်ကြမည် ဖြစ်ခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>တော်ဝင် မိသားစု အနေဖြင့်လည်း မည်သည့် နာမည်ပျက်မှ ရရှိမည် မဟုတ်ဘဲ သူတို့ ရည်မှန်းချက် ပန်းတိုင်ဆီသို့ အရောက်လှမ်းနိုင်မည် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ချင်ဟန်အား ကြည့်နေသော အိုလီဗီယာ၏ အကြည့်တို့မှာ တောက်ပနေပြီး သူ့ အပေါ် ထားရှိသည့် သူမ သတ်မှတ်ချက်များမှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေပြီ။</p> <p> </p> <p>ယခင်ကမူ သူမက ချင်ဟန်အား ကိုယ်ကျင့်တရား ကောင်းမွန်ပြီး စွမ်းအား ကြီးမားသော စစ်သည်တော် တစ်ယောက် အဖြစ်သာ မြင်တွေ့ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယခုတော့ အရာအားလုံးက လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ချေပြီ။</p> <p> </p> <p>ဤလူငယ်မှာ အလွန်တရာ ကြီးမားသော ခွန်အားများ ပိုင်ဆိုင်ထားရုံသာမက မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင်လည်း ထက်မြက်၏။ သာမန် လူများ ဘယ်သောအခါမှ သတိမထားမိနိုင်သော အရာများကို သူက ချက်ချင်းပင် ထိုးထွင်း သိမြင်နိုင်စွမ်း ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p>မသိလျှင် သူက ပြဿနာတိုင်း အတွက် အဖြေရှာပေးနိုင်မည့်သူ တစ်ယောက် အလားပင်။</p> <p> </p> <p>တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့် ရှိနေသည့် ချင်ဟန်အား ကြည့်ရင်း အိုလီဗီယာ တစ်ယောက် ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>သူ့ ကြီးမားသော ခွန်အားများကို ဘေးဖယ်ထားလျှင်ပင် ချင်ဟန်မှာ အလွန် ရှားပါးသည့် ပါရမီရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်နေခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>သူသာ ဤမျှ ထက်မြက်သော ဦးနှောက်မျိုး ပိုင်ဆိုင်ထားပါက စစ်သည်တော် တစ်ယောက် မဟုတ်ခဲ့လျှင်ပင် အိုလီဗီယာ အနေဖြင့် သူ့အား မိမိဘက် ပါလာစေရန် ကြိုးပမ်းဖို့ လုံလောက်နေလေပြီ။</p> <p> </p> <p>ဤဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချမှတ်ပြီးနောက် သူမက စကားဆက်ပြောလာ၏။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက်တွင်တော့ သူ့အား မေးခွန်း မျိုးစုံ စတင် မေးမြန်းတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သူမအား အံ့အားသင့်သွားစေသည်မှာ မည်သို့သော မေးခွန်းမျိုးကို မေးမြန်းသည်ဖြစ်စေ ချင်ဟန်က သူမ တွေးတောနေသည်များကို နားလည် သဘောပေါက်နိုင်စွမ်း ရှိပြီး သူမ ကျေနပ်စေမည့် အဖြေမျိုး ပေးစွမ်းနိုင်ခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>တဖြည်းဖြည်းနှင့် အိုလီဗီယာ တစ်ယောက် အံ့အားသင့်လွန်းသဖြင့် သက်ပြင်း မချဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။</p> <p> </p> <p>"တကယ်ကို နှမြောစရာပဲ..." ချင်ဟန်အား ကြည့်ရင်း သူမက လေးနက်သော လေသံဖြင့် ဆက်ပြောလာသည်။ "ရှင့်ကို ဒီထက်စောပြီး တွေ့ခဲ့ရရင် ကောင်းမှာ..."</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ အခုလည်း အရမ်း နောက်ကျနေတာမျိုးတော့ မဟုတ်သေးပါဘူး..." သူမက ချင်ဟန်ကို ကြည့်၍ ပြုံးလိုက်ရင်း… "ရှင့်ကို ဒီကို ဖိတ်ခေါ်ပြီး ဒီကိစ္စတွေနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ရှင့်ရဲ့ အတွေးအခေါ်တွေကို နားထောင်ခွင့် ရလိုက်လို့ ကျွန်မ တကယ်ကို ဝမ်းသာမိပါတယ်"</p> <p> </p> <p>"မင်းသမီးက ကျွန်တော့်ကို မြှောက်ပင့်လွန်းနေပါပြီ" ချင်ဟန်က ခေါင်းငုံ့လိုက်ပြီး အနည်းငယ်မျှ ကျေနပ်သွားဟန် မပြဘဲ ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဒါတွေက ကျွန်တော့်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အမြင်တွေ သက်သက်ပါ... မင်းသမီးရဲ့ ဘေးနားမှာ ကူတူး တိုင်းပြည်ရဲ့ အထက်မြက်ဆုံး လူတွေ ရှိနေတာပဲ... ကျွန်တော့်ရဲ့ ဒီအကြံဉာဏ်တွေက မင်းသမီး အတွက်တော့ ထူးထူးခြားခြား ဖြစ်နေမှာ မဟုတ်ပါဘူး"</p> <p> </p> <p>"သူတို့က ရှင့်လောက် မယှဉ်နိုင်ပါဘူး..." အိုလီဗီယာက သူမ၏ မေးခွန်းများကို ပြန်လည် စဉ်းစားမိရင်း ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။ "သူတို့က လူတချို့ကို ကျွန်မဘက် ပါလာအောင် အမြန်လုပ်ဖို့ပဲ ပြောတတ်ကြတာလေ..."</p> <p> </p> <p>"တကယ် အသုံးဝင်မယ့် အကြံဉာဏ်မျိုး ပေးနိုင်တဲ့သူ သိပ်မရှိလှဘူး"</p> <p> </p> <p>သူမက အထင်သေးသော အကြည့်တစ်ချက် မပြဘဲ လေးနက်စွာဖြင့် မေးခွန်းထုတ်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ကိုင်လင်း... ရှင် ကျွန်မရဲ့ လက်အောက်ခံ တစ်ယောက် ဖြစ်လာဖို့ စိတ်ဝင်စားလား"</p> <p> </p> <p>ချင်ဟန် တစ်ယောက် လန့်ဖြန့်သွားပြီး စိုက်ကြည့်နေမိ၏။</p> <p> </p> <p>ဒီလောက် တိုက်ရိုက်ကြီးလား။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သေချာ ပြန်စဉ်းစားကြည့်လျှင် ထင်ရှား ကျော်ကြားသော မင်းသမီး အိုလီဗီယာ အနေဖြင့် လူတစ်ယောက်ကို စည်းရုံးရာတွင် လှည့်ပတ် ပြောဆိုနေစရာ မလိုသည်က အမှန်ပင်။</p> <p> </p> <p>"မင်းသမီးရဲ့ ကမ်းလှမ်းချက်ကို ကျွန်တော် မငြင်းဆန်သင့်ပေမဲ့ ဒီကိစ္စကို ကျွန်တော့် ဖခင်နဲ့ အရင် တိုင်ပင်ခွင့် ရဖို့ မျှော်လင့်မိပါတယ်..." ချင်ဟန်က ဦးညွှတ်ကာ ခေါင်းငုံ့လိုက်ရင်း… "ဒါကြောင့် ကျွန်တော့်ကို အချိန်နည်းနည်းလောက် ပေးပါ"</p> <p> </p> <p>သူ ဆုံးဖြတ်ချက် ချပြီးသား ဖြစ်နေလျှင်ပင် ယခုချက်ချင်း အဖြေပေးလိုက်ခြင်းက အလွန် တိုက်ရိုက်ကျလွန်းနေပြီး ချင်ဟန်၏ မြင့်မားသော ဂုဏ်သတင်း အတွက်ရော ဗာနာနှင့် သူ့ ဆက်ဆံရေး တိုးတက်မှု အတွက်ပါ ကောင်းမွန်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် သင့်လျော်သော အချိန်များတွင် ဆွဲငင်လိုက်၊ တွန်းထုတ်လိုက် လုပ်ခြင်းက အလွန် အရေးကြီး၏။</p> <p> </p> <p>"ဖခင်နဲ့ တိုင်ပင်ချင်တာ ပြဿနာ မရှိပါဘူး"</p> <p> </p> <p>ချင်ဟန်၏ စကားများအပေါ် အိုလီဗီယာက အလွန် နားလည်ပေးနိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။</p> <p> </p> <p>ချင်ဟန်၏ လက်ရှိ အဆင့်အတန်းအရ သူက သူ့ မိသားစု တစ်ခုလုံးကို ကိုယ်စားပြုနေလေပြီ။</p> <p> </p> <p>ဤခေတ်ကာလ ယဉ်ကျေးမှုအရ ချင်ဟန်သာ အိုလီဗီယာ၏ လက်အောက်ခံ တစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့ပါက သူ့ မိသားစု တစ်ခုလုံးကလည်း သူမအား ထောက်ပံ့ပေးလာမည်ဟု ယူဆရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အော်မန်ဒို သေဆုံးသွားပြီးနောက် ချင်ဟန်မှာ အုပ်ချုပ်သူ ကိုင်ဆန်၏ တစ်ဦးတည်းသော သား ဖြစ်လာခဲ့သလို အနာဂတ် ဆက်ခံသူလည်း ဖြစ်လာခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>သူ အိုလီဗီယာအား ထောက်ခံလိုက်သည်နှင့် သူ့ မိသားစု တစ်ခုလုံးကပါ သူမအား ထောက်ခံလိုက်ခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>သူ့ မိသားစု တစ်ခုလုံး အပေါ် သက်ရောက်မှု ရှိစေမည့် ဤကဲ့သို့သော ဆုံးဖြတ်ချက်မျိုးကို ချမှတ်ရာတွင် အချိန်ယူ စဉ်းစားရန် လိုအပ်သည်မှာ အလွန် ပုံမှန်ဆန်၏။</p> <p> </p> <p>"ရှင့်ရဲ့ စဉ်းစားမှုတွေကို ကျွန်မ နားလည်ပါတယ်..." ချင်ဟန်အား ကြည့်ရင်း အိုလီဗီယာက ပြုံးလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ ဗာနာရဲ့ အစ်မ တစ်ယောက် အနေနဲ့ ရှင့်ကို သတိပေးချင်တာက ဗာနာက ရှင့်ကို စောင့်နေတာမလို့ သူမကို အရမ်း အကြာကြီး စောင့်ရအောင် မလုပ်ပါနဲ့"</p> <p> </p> <p>"ဗာနာ..." ထိုစကား ကြားလျှင် ချင်ဟန်က အံ့အားသင့်သွားသော မျက်နှာထားဖြင့် ရုတ်တရက် မော့ကြည့်လာသည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းသမီးက... ဗာနာရဲ့ အစ်မ ဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p>"မှန်ပါတယ်"</p> <p> </p> <p>ချင်ဟန် မျက်နှာပေါ်ရှိ တုန်လှုပ်နေသော အမူအရာကို ကြည့်ရင်း အိုလီဗီယာ တစ်ယောက် အတော်လေး ကျေနပ်သွားကာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဗာနာက ကျွန်မရဲ့ ညီမလေးပါ... ပြီးတော့ ကူတူး တိုင်းပြည်ရဲ့ တတိယ မင်းသမီးပေါ့... ဘာလဲ... ရှင် သူ့ကို သိခဲ့တာ ဒီလောက်ကြာနေပြီတောင် သူ ဘယ်သူလဲ ဆိုတာ မရိပ်မိဘူးလား"</p> <p> </p> <p>အိုလီဗီယာ၏ မျက်နှာထက်တွင် စနောက်လိုသော အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>"သူမ ဘယ်သူလဲ ဆိုတာ ခန့်မှန်းခဲ့မိပေမဲ့ ကယ်လီ မိသားစုထဲက လူတစ်ယောက်လို့ပဲ ထင်ခဲ့တာပါ..." ချင်ဟန်က ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်ရင်း… "ကျွန်တော် တစ်ခါမှ မတွေးမိခဲ့တာက..."</p> <p> </p> <p>"ဗာနာက အမြဲတမ်း သူစိမ်းတွေကို ကြောက်တတ်ပြီး အပြင်ထွက်လေ့ သိပ်မရှိဘူး... ရှင် မရိပ်မိတာလည်း သဘာဝ ကျပါတယ်လေ..." အိုလီဗီယာက ခေါင်းခါယမ်း၍ ဆက်ပြောသည်။ "ဒါပေမဲ့ သူမက ရှင့်ကို သိကျွမ်းလာပြီး ရှင်တို့ရဲ့ ခင်မင်မှုက ဒီလောက်ထိ တိုးတက်လာလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မ ဘယ်တုန်းကမှ မထင်ထားခဲ့ဘူး"</p> <p> </p> <p>အိုလီဗီယာ၏ စကားများကို ကြားပြီးနောက် အိုလီဗီယာ ချပြလိုက်သည့် သတင်းအချက်အလက်များကို ခေါင်းထဲ၌ ချေဖျက်နေရသည့်အလား ချင်ဟန် တစ်ယောက် တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ခဏအကြာမှသာ သူက သက်ပြင်းချပြီးနောက် မေးခွန်းထုတ်လာ၏။</p> <p> </p> <p>"မင်းသမီး ဘာကို လိုချင်တာလဲ"</p> <p> </p> <p>"ဒါက ကျွန်မ ဘာလိုချင်တာလဲ ဆိုတာထက် ရှင် ဘာလိုချင်တာလဲ ဆိုတာပါပဲ..." ချင်ဟန်အား လေးနက်စွာ စိုက်ကြည့်ရင်း အိုလီဗီယာက စကားဆိုလာသည်။ "ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်ခေါက်က ရှင်တို့ နှစ်ယောက်ကြားက ဆက်ဆံရေးကို ကျွန်မ စောင့်ကြည့်ခဲ့တယ်... ဗာနာက ရှင့်ကို အရမ်း သဘောကျနေတယ် ဆိုတာ သံသယ ဝင်စရာ မလိုဘူး... ဒါဆို ရှင်ကကော"</p> <p> </p> <p>ချင်ဟန်မှာ တိတ်ဆိတ်မှုထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားတော့၏။</p> <p> </p> <p>အခန်း အပြင်ဘက် သူ မသိနိုင်သော နေရာ တစ်ခုတွင်တော့ အက်ကွဲကြောင်း တစ်ခုမှနေ၍ သူတို့အား စူးစိုက် ကြည့်ရှုနေသော မျက်လုံးတစ်စုံ ရှိနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုနေရာတွင်တော့ ဗာနာ တစ်ယောက် အနက်ရောင် ဂါဝန်လေး ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူမ၏ ဘေးတွင် အစေခံ မိန်းကလေးက မတ်တတ်ရပ်လို့။</p> <p> </p> <p>ကြည့်ရသလောက် သူမ ထိုနေရာတွင် ရပ်နေခဲ့သည်မှာ အတော်လေး ကြာမြင့်နေပြီ ဖြစ်ကာ အိုလီဗီယာနှင့် ချင်ဟန်တို့၏ စကားဝိုင်းကို နားထောင်နေခဲ့ပုံပင်။</p> <p> </p> <p>အိုလီဗီယာ မေးခွန်းကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ဗာနာ၏ ရင်ခုန်သံများ မြန်ဆန်လာပြီး ချင်ဟန်၏ အဖြေကို စောင့်ဆိုင်းရင်း သူ့အား စူးစိုက် ကြည့်နေမိသည်။</p> <p> </p> <p>သူကကော ငါ့ကို သဘောကျရဲ့လား။</p> <p> </p> <p>သူ ငါနဲ့ အတူရှိချင်ပါ့မလား။</p> <p> </p> <p>သူ ဘာတွေများ တွေးနေမလဲ။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးများက အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာနေ၏။ အသက်ရှူသံများ မမှန်တော့ဘဲ သူမ၏ နှလုံးသားလေးမှာ ပေါက်ကွဲထွက်တော့မလိုပင် ခံစားနေရတော့သည်။</p> <p> </p> <p>End</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save