Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၆၇</h2> <h2 style="text-align: center;">ကော်ရီပို ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>အချိန်များ တဖြည်းဖြည်း ကုန်လွန်သွားပြီး သတိမထားမိလိုက်ခင်မှာပင် ချင်ဟန် ကူတူး တော်ဝင်မြို့တော်သို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်မှာ လပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့လေပြီ။</p> <p> </p> <p>လွန်ခဲ့သော လအနည်းငယ်အတွင်း မင်းသမီး အိုလီဗီယာနှင့် မင်းသား ဂရစ်တို့ ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံပြီးနောက် များစွာသော ကိစ္စရပ်များ ဖြစ်ပျက်ခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>လူအများစု အာရုံစိုက်နေကြသည့် ကိစ္စမှာ မင်းသမီး ဗာနာနှင့် နာဒိုမိသားစုမှ သူရဲကောင်း ကိုင်လင်းတို့၏ လက်ထပ်ပွဲပင်။</p> <p> </p> <p>ထိုကိစ္စက လူအများအပြားကို စိတ်လှုပ်ရှားစေခဲ့သည်မှာ ယုံမှား သံသယ ဝင်စရာ မလိုပေ။</p> <p> </p> <p>တော်ဝင် မိသားစုဝင် တစ်ဦး အနေဖြင့် မင်းသမီး ဗာနာမှာ လူလုံးထွက်ပြသမှု သိပ်မရှိသလို သူမ၏ အစ်ကို၊ အစ်မများနှင့် မယှဉ်နိုင်သော်ငြား မင်းသမီး တစ်ပါး ဖြစ်နေဆဲပင်။ ပြောရလျှင် မြင့်မြတ်သော ဂုဏ်ပုဒ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>အတိတ်က ဤမင်းသမီးနှင့် လက်ထပ်ချင်သူ အများအပြား ရှိခဲ့သော်လည်း အိုလီဗီယာက ထိုသူများ အားလုံးကို တားဆီး ပိတ်ပင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယခုအခါ မင်းသမီး၏ လက်ထပ်ပွဲ သတင်းက ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ခင်ပွန်းလောင်းမှာ အဆင့်နိမ့် မှူးမတ် မိသားစုငယ် တစ်ခုမှ ဖြစ်နေချေသည်။</p> <p> </p> <p>ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် နာဒို မိသားစုမှာ ကူတူး တော်ဝင်မြို့တော် အတွင်း နာမည်ကျော်ကြား လာတော့၏။</p> <p> </p> <p>ထိုသတင်း ပျံ့နှံ့သွားသည်နှင့်အမျှ ချင်ဟန်၏ နောက်ခံ အချက်အလက်များကိုလည်း လူအများအပြား သိသွားကြလေပြီ။</p> <p> </p> <p>သူက မှူးမတ် မိသားစုငယ် တစ်ခုမှ ဆင်းသက်လာပြီး လက်ရှိတွင် တစ်ဦးတည်းသော ဆက်ခံသူ ဖြစ်သည်။ သူ့ ဆရာမှာ ကော်ရီပို ဖြစ်ပြီး သူကိုယ်တိုင်ကလည်း သက်စောင့်မျိုးစေ့ကို မကြာမီ နှိုးဆွနိုင်တော့မည့် အစွမ်းထက် သူရဲကောင်း တစ်ဦးပင်။</p> <p> </p> <p>သူ့ အချက်အလက်များ ပျံ့နှံ့သွားသည်နှင့်အမျှ ဤလက်ထပ်ပွဲ အပေါ် မကျေနပ်မှုများလည်း တဖြည်းဖြည်း လျော့ကျသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဆိုရလျှင် ချင်ဟန်၏ အဆင့်အတန်းမှာ သိပ်မမြင့်မားပေ။ ကူတူး တော်ဝင်မြို့တော်ရှိ မှူးမတ် အများစု အတွက် မြို့စား တစ်ဦး၏ အဆင့်အတန်းမှာ အတော်လေး နိမ့်ကျသည်။</p> <p> </p> <p>သို့တိုင် ချင်ဟန်၏ မိသားစုတွင် ကိုယ်ပိုင် နယ်မြေ ရှိပြီး ထိုနယ်မြေမှာလည်း အတော်လေး စည်ပင် ဝပြောသည်။</p> <p> </p> <p>ဤသို့သော အခြေအနေများအောက်တွင် မိသားစု၏ တစ်ဦးတည်းသော ဆက်ခံသူ ဖြစ်နေခြင်းက ချင်ဟန်အား ကောင်းမွန်သော အနေအထား တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားစေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် ပညာသင် သူရဲကောင်း တစ်ဦး အနေဖြင့် သူက တချို့လူများထက် ပိုသာလွန်နေဆဲပင်။</p> <p> </p> <p>သက်စောင့်မျိုးစေ့ကို နှိုးဆွလုနီးပါး ဖြစ်နေသည့် ပါရမီရှင် သူရဲကောင်း တစ်ဦး... ဤဂုဏ်ပုဒ်မှာ ကြီးမားသော မှူးမတ် မိသားစုများမှ ဆင်းသက်လာသူများနှင့် ယှဉ်လျှင်ပင် အနည်းငယ်မျှ နိမ့်ကျမနေပေ။</p> <p> </p> <p>ထိုမျှမက ကော်ရီပို၏ တပည့် ဖြစ်နေခြင်းက ကျန်ရှိနေသော လိုအပ်ချက်များ အားလုံးကို အပြည့်အဝ ဖြည့်ဆည်းပေးလိုက်လေပြီ။</p> <p> </p> <p>ကူတူးတိုင်းပြည် အစောင့်အရှောက် သူရဲကောင်း တစ်ဦး အနေဖြင့် ကော်ရီပို၏ နေရာမှာ ဘုရင်အောက် တစ်ဆင့်သာ နိမ့်ကျသည်။ သူ့ ရှေ့မှောက်တွင် မည်သည့် ဂုဏ်ပုဒ်များကမှ အဓိပ္ပာယ် သိပ်မရှိချေ။</p> <p> </p> <p>ကော်ရီပို၏ တပည့် ဖြစ်နေသောကြောင့် ချင်ဟန်၏ နောက်ခံမှာလည်း ရိုးရှင်းမနေတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>ချင်ဟန်နှင့် ဗာနာတို့ လက်ထပ်ပွဲမှာ တော်ဝင် မိသားစုများ၏ လက်ထပ်ပွဲ အများစုလောက် ခမ်းနား ကြီးကျယ်မှု မရှိသော်လည်း ထင်ထားသလောက်လည်း တိတ်တဆိတ် ပြီးဆုံးမသွားခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>အနည်းဆုံးတော့ သိသင့် သိထိုက်သူ အားလုံး သိသွားခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>လက်ထပ်ပွဲ ကျင်းပသည့်နေ့တွင် မြို့စား ကိုင်ဆန်က သူ့ လူများကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ပြီး သက်သေ အဖြစ် ပါဝင်ပေးခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ချင်ဟန်က ဤလက်ထပ်ပွဲ အကြောင်း ပြောပြချိန်တွင် သူ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့ပြီး အိပ်မက် မက်နေခြင်းလောဟု တွေးကာ အိပ်ပင် မအိပ်နိုင်ခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>လက်ထပ်ပွဲနေ့တွင် မင်းသမီး အိုလီဗီယာ ကိုယ်တိုင် တက်ရောက်ခဲ့ပြီး သူတို့ နှစ်ဦးအား ဂုဏ်ပြု စကားများ ဆိုခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤလက်ထပ်ပွဲက ဂယက် အကြီးအကျယ် ထစေခဲ့သော်ငြား အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ လက်ထပ်ပွဲ၏ သက်ရောက်မှုများလည်း တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားခဲ့တော့သည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါ ချင်ဟန်တွင် တော်ဝင် သူရဲကောင်းဟူသော ဂုဏ်ပုဒ် တစ်ခု တိုးလာခြင်းသာ။</p> <p> </p> <p>အချိန်များ တဖြည်းဖြည်း ကုန်လွန်သွား၏။</p> <p> </p> <p>နံနက်ခင်း စောစော တိတ်ဆိတ်သော ခြံဝင်း တစ်ခုထဲတွင် ချင်ဟန် တစ်ယောက် ဓားသိုင်း လေ့ကျင့်နေသည်။</p> <p> </p> <p>အချိန် အလွန် စောနေသေးပြီး အခြားလူ အများစုမှာ အိပ်ရာမှ မနိုးကြသေးပေ။ သူတစ်ယောက်တည်းသာ ဤနေရာ၌ တစ်ကိုယ်တော် လေ့ကျင့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အချိန်အနည်းငယ် အကြာတွင် အစေခံမလေး တစ်ဦး လျှောက်လှမ်းလာ၏။</p> <p> </p> <p>"သခင်လေး... သခင်လေး ဖရူဒို ရောက်နေပါတယ်" အစေခံမလေးက ချင်ဟန်အား ကြည့်၍ ညင်သာစွာ သတင်းပို့သည်။</p> <p> </p> <p>"ကောင်းပြီလေ"</p> <p> </p> <p>ထိုစကား ကြားလျှင် ချင်ဟန် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူက အပြင်ဘက် ခြံဝင်းဆီ လျှောက်ထွက်လာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ဗာနာနှင့် လက်ထပ်ပြီးနောက် သူ့ နေထိုင်ရာ အိမ်တော်မှာလည်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေပြီ။ မူလက ခပ်လှမ်းလှမ်း နေရာတစ်ခုတွင် နေထိုင်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ဇိမ်ခံ ရပ်ကွက်ကြီးထဲ၌ နေထိုင်ရပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် မင်းသမီး ဗာနာနှင့် လက်ထပ်ခဲ့ခြင်းကြောင့် အချို့သော စည်းမျဉ်း စည်းကမ်းများမှာလည်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ယခင်က ဖရူဒို အလည်လာလျှင် တိုက်ရိုက် ဝင်လာ၍ ရသော်လည်း ယခုတွင်မူ ကြိုတင် သတင်းပို့ရတော့သည်။ ချင်ဟန် ဧည့်ခန်းမဆောင်ထဲ ဝင်လာသည်နှင့် ကြွက်သားအမြွှာမြွှာနှင့် လူကြီးက သူ့အားမြင်ပြီး အနည်းငယ် ပြုံးပြလာသည်။</p> <p> </p> <p>"ကိုင်လင်း... ငါ့မိတ်ဆွေ" သူက လျင်မြန်စွာ လျှောက်လာပြီး ချင်ဟန်အား ပွေ့ဖက် နှုတ်ဆက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ငါ မကြာသေးခင်ကမှ မြောက်ပိုင်းကို ပြန်သွားခဲ့တာ... မင်းရဲ့ လက်ထပ်ပွဲ သတင်းကိုလည်း အခုလေးတင် ကြားရတာပဲ" ချင်ဟန်အား လွှတ်ပေးပြီးနောက် သူက သွားဖြီး၍ မေးလိုက်သည်။ "ငါ မင်းကို အနှောင့်အယှက် ပေးသလို များဖြစ်သွားလား"</p> <p> </p> <p>"အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စရာ ဘာမှမရှိပါဘူး" ချင်ဟန်က ပြုံး၍ ပြန်ဖြေသည်။ "စောလည်း စောသေးသလို ဗာနာလည်း အိပ်နေတုန်းပဲ... ငါက ကိုယ်ခံပညာ လေ့ကျင့်နေရုံပါ... မင်းကို ပြန်တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်"</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်လား" ဖရူဒိုက ရယ်မောရင်း ဆက်မေးလာ၏။ "ဒါနဲ့ ဆရာ့ဆီက သတင်းတစ်ခုခုများ ရသေးလား"</p> <p> </p> <p>"ရတယ်" ချင်ဟန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ "ဆရာက ရက်အနည်းငယ် အတွင်း ပြန်လာမယ်လို့ လူကြုံ ပါးလိုက်တယ်... အချိန်တန်ရင် သူကိုယ်တိုင် ငါတို့ကို လာရှာလိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>"ဒါဆိုလည်း ကောင်းတာပေါ့… ဆရာ့ကို မတွေ့ရတာတောင် အတော်လေး ကြာနေပြီပဲ"</p> <p> </p> <p>"အမှန်ပဲ"</p> <p> </p> <p>ကော်ရီပို၏ မူလ အစီအစဉ် အရဆိုလျှင် လွန်ခဲ့သော နှစ်ဝက်ခန့် ကတည်းက သူ ပြန်ရောက်နေသင့်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် အစီအစဉ် အချို့ အပြောင်းအလဲ ဖြစ်သွားသောကြောင့် ကော်ရီပိုမှာ အကြိမ်ကြိမ် ကြန့်ကြာနေခဲ့ပြီး ယခုမှသာ ပြန်လာနိုင်တော့မည်ဟု သေချာသွားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဆရာ ပြန်လာပြီး ငါတို့ကို မြင်ရင် အံ့သြသွားမလား မသိဘူး" ချင်ဟန်က ဖရူဒိုအား ကြည့်၍ သွားဖြီးပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"သေချာပေါက် အံ့သြသွားမှာပေါ့" ဖရူဒိုမှာလည်း မျှော်လင့်တကြီး ရှိနေသည့်ဟန်ဖြင့် ပြုံး၍ ပြန်ဖြေသည်။ သူတို့ နှစ်ယောက် ယခင်ကကဲ့သို့ပင် အချိန်အတော်ကြာ စကားစမြည် ပြောဆိုပြီး အတူတကွ လေ့ကျင့်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက်တွင်တော့ ဖရူဒိုက သူ ယူဆောင်လာခဲ့သော လက်ဆောင်များကို ထားရစ်ခဲ့ပြီး ပြန်လည် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ်မှာ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားလေပြီ။</p> <p> </p> <p>သုံးရက် အကြာတွင် ချင်ဟန် တစ်ယောက် ကော်ရီပို ပြန်လည် ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်ကြောင်း သတင်းရရှိခဲ့ပြီး ဖရူဒိုနှင့်အတူ သွားရောက် တွေ့ဆုံသည်။</p> <p> </p> <p>"နှစ်ဝက်လေး အတွင်းမှာ ဒီလောက်ကြီးတဲ့ အပြောင်းအလဲတွေ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်ထားမှာလဲ" ကော်ရီပိုက ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေသော လေ့ကျင့်ရေး ကွင်းပြင်၌ ရပ်၍ ချင်ဟန်နှင့် ဖရူဒိုအား ကြည့်ကာ အပြုံးဖြင့် မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>နှစ်ဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက် ကော်ရီပို၏ ရုပ်သွင်မှာ သိပ်မပြောင်းလဲသွားသော်ငြား အနည်းငယ် ပို၍ ခက်ထန်နေပြီး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပုံ ပေါ်သည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းအတွက်ဆို ပိုတောင် ဆိုးသေးတယ် ကိုင်လင်းရ" သူက ချင်ဟန်အား ကြည့်၍ ခပ်ရေးရေး ပြုံးကာ ဆက်ပြောသည်။</p> <p> </p> <p>"နှစ်ဝက်လေး အတွင်းမှာ မင်း လက်ထပ်သွားလိမ့်မယ်လို့ ငါ တကယ် မထင်ထားခဲ့ဘူး... ပြီးတော့ ငါက မင်းရဲ့ လက်ထပ်ပွဲကိုတောင် လွတ်သွားသေးတယ်"</p> <p> </p> <p>"အခုမှ မင်္ဂလာ လက်ဆောင် ပေးလည်း နောက်မကျသေးပါဘူး" ချင်ဟန်က နောက်ပြောင်ဟန်ဖြင့် လက်ဖြန့်တောင်းရင်း ပြုံး၍ ပြန်ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"မင်းက တော်တော် ပွင့်လင်းတာပဲ… စိတ်မပူပါနဲ့... လက်ဆောင်က ရမှာပါ... တကယ်တော့ ငါ ဒီတစ်ခေါက် ထွက်သွားတာ မင်းတို့ နှစ်ယောက်အတွက်ပဲ"</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်အတွက် ဟုတ်လား" ချင်ဟန်နှင့် ဖရူဒို နှစ်ယောက်လုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းတို့ရဲ့ သက်စောင့်မျိုးစေ့တွေ နှိုးဆွဖို့ အချိန်ကျလောက်ပြီ" ကော်ရီပိုက သူတို့ နှစ်ယောက်အား ကြည့်၍ ရှင်းပြလာ၏။ "အဲ့ဒါကြောင့် ငါ ထွက်သွားခဲ့တာပဲ"</p> <p> </p> <p>"သက်စောင့်မျိုးစေ့ နှိုးဆွတာလား" ထိုစကား ကြားလျှင် ချင်ဟန် အတော်လေး အံ့အားသင့်သွားသည်။ "ဒါက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ သက်စောင့်မျိုးစေ့တွေနဲ့ ပတ်သက်နေတာလား"</p> <p> </p> <p>"အမှန်ပဲ"</p> <p> </p> <p>ကော်ရီပိုက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် တစ်စုံတစ်ရာကို ထုတ်ယူ၍ လက်ကမ်းပေးလာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>End</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save