Book List

<h2 style="text-align:center">အခန်း ၇၀</h2> <h2 style="text-align:center">သက်စောင့်မျိုးစေ့</h2> <h2 style="text-align:center">*</h2> <p> </p> <p>"လက်မှတ် ဟုတ်လား" ကော်ရီပို၏ စကားများကို ကြားပြီးနောက် ချင်ဟန် အတော်လေး စူးစမ်းသိချင်သွားလေပြီ။ "ဒီလိုအရာမျိုးကို ဘယ်လိုများ ရယူနိုင်မှာလဲ"</p> <p> </p> <p>"ငါလည်း သေချာတော့ မသိဘူး... ဒါပေမဲ့ တစ်ခုတော့ ငါ သိတယ်... အစွမ်းထက်တဲ့ မျိုးဆက်သွေး ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ အစစ်အမှန် တော်ဝင်မျိုးနွယ်တွေကပဲ လက်မှတ် ရနိုင်မှာ... သာမန် လူတွေကတော့ ဒီလို လက်မှတ်မျိုး ပိုင်ဆိုင်နိုင်တဲ့ အရည်အချင်း မရှိကြဘူး" ကော်ရီပိုက သူ့အား ကြည့်၍ ခေါင်းခါယမ်းကာ ပြန်ဖြေလာ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒီလိုကိုး..." ချင်ဟန် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး… "ဒါဆို အစွမ်းထက်တဲ့ မျိုးဆက်သွေး ရှိတဲ့ အစစ်အမှန် တော်ဝင်မျိုးနွယ်တွေပဲ သင်္ဘောပေါ် တက်ပြီး ထွက်သွားနိုင်တယ် ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်လား"</p> <p> </p> <p>"ပုံမှန် အခြေအနေတွေ အရဆိုရင်တော့ အဲ့ဒီလိုပဲ" ကော်ရီပို ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ ချွင်းချက်တွေတော့ ရှိတာပေါ့... တကယ်လို့ မင်းက နယ်ပယ် တစ်ခုခုမှာ ကြီးမားတဲ့ ပါရမီ ရှိပြီး အစစ်အမှန် တော်ဝင်မျိုးနွယ် တစ်ယောက်ရဲ့ နောက်လိုက် အဖြစ် အသိအမှတ်ပြု ခံရမယ် ဆိုရင်တော့ အဲ့ဒီလူနဲ့အတူ သင်္ဘောပေါ် တက်နိုင်လိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>"သဘောပေါက်ပြီ" ချင်ဟန်က ခေါင်းညိတ်ပြပြီးနောက် မေးခွန်းများ ဆက်လက် မေးမြန်းနေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့ နှစ်ယောက်မှာ တစ်ယောက်က မေး၊ တစ်ယောက်က ဖြေဖြင့် ဤအတိုင်း ဆက်လက် ပြောဆိုနေကြပြီး ဖရူဒိုမှာမူ ဘေးတွင် ရပ်၍ တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်နေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>သူက အတော်လေး အာရုံစိုက် နားထောင်နေခဲ့သော်ငြား ထိုသင်္ဘော လက်မှတ် အပေါ်တွင်မူ သိပ်ပြီး စိတ်ဝင်စားမှု မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူ့ စိတ်ထဲတွင် ဤတိုက်ကြီးမှ ထွက်ခွာသွားရန် မည်သည့် အတွေးမှ မရှိခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>ထွက်မသွားချင်သူမို့ သဘာဝကျစွာပင် သင်္ဘော လက်မှတ် အကြောင်းကိုလည်း ဂရုစိုက်မနေတော့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>တကယ်တမ်း ချင်ဟန် ကိုယ်တိုင်လည်း ထိုနည်းတူပင်။</p> <p> </p> <p>ဤလောက အကြောင်းကို ပိုနားလည် သဘောပေါက်နိုင်ရန် အတွက်သာ သူက ကော်ရီပိုအား ဤမေးခွန်းများ မေးမြန်းနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး ဤတိုက်ကြီးမှ အမှန်တကယ် ထွက်ခွာသွားလိုခြင်း မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>ဤတိုက်ကြီးတွင် သူ အကြိတ်အနယ် ကြိုးစားခဲ့ပြီး အခြေခံ အုတ်မြစ် တစ်ခု တည်ဆောက်ထားခဲ့လေပြီ။ သူသာ ဆက်လက် တောင့်ခံထားနိုင်သရွေ့ ရေရှည်တွင် သူ့ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများ အတွက် အသီးအပွင့်များ ခံစားရမည်မှာ သေချာလှ၏။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူသာ ဤတိုက်ကြီးမှ စဉ်းစားဆင်ခြင်မှု မရှိဘဲ ထွက်ခွာသွားခဲ့ပါက သူ ကြိုးပမ်းခဲ့သမျှ အရာအားလုံး အချည်းနှီး ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ကုန်းမြေတိုက်ကြီး အသစ်တစ်ခုဆီ သွားရောက်ရမည် ဆိုပါက အရာအားလုံးကို အစမှ ပြန်လည် စတင်ရမည် ဖြစ်ပြီး အချိန်များစွာ အလဟဿ ကုန်ဆုံးသွားလိမ့်မည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>ကော်ရီပိုနှင့် စကားစမြည် ပြောဆိုပြီးနောက် ချင်ဟန်၏ အမြင် အာရုံများမှာ များစွာ ကျယ်ပြန့်သွားခဲ့ပြီး ဤလောက အကြောင်းကိုလည်း ပိုသိလာခဲ့လေပြီ။</p> <p> </p> <p>ဤလောကကြီးမှာ အပေါ်ယံ မြင်တွေ့နေရသလောက် မရိုးရှင်းကြောင်း အထင်အရှားပင်။ သူ စိတ်ကူးထားခဲ့သည်ထက်ပင် ပိုခမ်းနား ကြီးကျယ်နေသည်ဟု ဆိုရပေမည်။</p> <p> </p> <p>ချင်ဟန် အနေဖြင့် အရာများစွာနှင့် ထိတွေ့ခွင့် မရသေးခြင်းသာ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>သို့တိုင် ဤအရာများ အားလုံးက ကိစ္စ မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>သူက အခွင့်အရေး တစ်ကြိမ်သာ ရရှိမည့် သာမန် လူတစ်ယောက် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>ချင်ဟန် အတွက်တော့ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ထိုအရာများနှင့် မထိတွေ့နိုင်ခဲ့လျှင်ပင် နောက်တစ်ကြိမ် ရှိနေသေးသည်။</p> <p> </p> <p>သရုပ်ဖန်တီးမှု အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ပြုလုပ်ပြီးနောက် တစ်နေ့နေ့တွင် သူ ဤလောကကြီး၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး လျှို့ဝှက်ချက်များနှင့် ထိတွေ့ခွင့် ရလာမည် ဖြစ်ပြီး အမှန်တရားကို ရယူနိုင်မည်သာ။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန် မတိုင်မီ အတွင်း သူ အကောင်းဆုံး ဖြစ်လာစေရန်သာ အာရုံစိုက်ဖို့ လိုအပ်သည်။</p> <p> </p> <p>ကော်ရီပိုနှင့် စကားပြောဆိုပြီးနောက် ချင်ဟန် တစ်ယောက် တောင်းဆိုမှု တစ်ခု ပြုလုပ်လာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>"မင်း ဝံပုလွေနက် သွေးကို အခုချက်ချင်း သောက်ချင်တာ သေချာလို့လား" ချင်ဟန်အား ကြည့်ရင်း ကော်ရီပို၏ မျက်နှာ အမူအရာမှာ အတော်လေး အံ့အားသင့်နေဟန်ဖြင့် မေးလာသည်။</p> <p> </p> <p>"မင်း ထပ်မစောင့်ချင်တော့ဘူးလား... မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ဖွဲ့စည်းပုံက ထူးခြားသလို တိုးတက်နိုင်မယ့် နေရာလွတ်တွေလည်း ရှိနေသေးတယ်... အခုချက်ချင်း နှိုးဆွဖို့ ကြိုးစားစရာ မလိုသေးပါဘူး"</p> <p> </p> <p>"မလိုတော့ပါဘူး" ချင်ဟန်က ပြုံး၍ ပြန်ပြောလိုက်၏။ "ကျွန်တော့်ရဲ့ တိုးတက်မှု အတော်လေး နှေးကွေးလာတာကို ခံစားမိနေပြီ... တကယ်လို့ ဆက်စောင့်နေမယ် ဆိုရင် အချိန်ဖြုန်းနေရုံပဲ ရှိမှာမလို့ ဘာအဓိပ္ပာယ်မှ မရှိဘူး"</p> <p> </p> <p>သူက ကျောက်ဆောင် ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း ကျင့်စဉ်၏ ဒုတိယ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ပြီး ကျောက်ဆောင် ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုကို ပုံဖော် စုစည်းလုနီးပါး ဖြစ်နေလေပြီ။</p> <p> </p> <p>ယခု ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် သူ့ တိုးတက်မှု နှုန်းထားမှာ များစွာ နှေးကွေးသွားခဲ့ပြီး ယခင်ကကဲ့သို့ လျင်မြန် ထိရောက်စွာ ရှေ့ဆက်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>ဤကဲ့သို့ နှေးကွေးစွာဖြင့် ဆက်လက် တိုးတက်နေမည့်အစား သက်စောင့်မျိုးစေ့ကို နှိုးဆွရန် ကြိုးစားခြင်းက ပိုကောင်းမွန်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစကား ကြားလျှင် ကော်ရီပိုလည်း ခေါင်းညိတ် သဘောတူလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ချင်ဟန်က သူ့ ခန္ဓာကိုယ် အထက်ပိုင်းမှ အဝတ်အစားများ ချွတ်ချပြီး အထူး ဖော်စပ်ထားသော ဆေးနှစ် တစ်မျိုးအား ကိုယ်ပေါ်တွင် သုတ်လိမ်းသည်။ ပြီးနောက် ဝံပုလွေနက် သွေးကို မော့သောက်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ချဉ်ဖြည်းဖြည်းနှင့် ချိုမြမြ အရသာ တစ်ခုက ချင်ဟန်၏ ပါးစပ်ထဲမှ တစ်ဆင့် ဦးနှောက်ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားလေပြီ။ မကြာမီမှာပင် သူ့ ဦးနှောက် တစ်ခုလုံး မီးလောင်ကျွမ်းနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ခန္ဓာကိုယ် အနှံ့ မီးတောက်များ လောင်ကျွမ်းနေသည့်အလား အလွန်အမင်း နေရထိုင်ရ ခက်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤခံစားချက်မှာ သက်စောင့်စွမ်းအင် လောင်ကျွမ်းစဉ်ကထက်ပင် ပိုပြင်းထန်သည်။ မီးခြစ်ဆံ တစ်ချောင်းနှင့် မီးပုံကြီး တစ်ပုံကို နှိုင်းယှဉ်နေရသကဲ့သို့ပင်။</p> <p> </p> <p>အလွန်အမင်း ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုက ချင်ဟန်၏ ခန္ဓာကိုယ် အနှံ့အပြားမှ ပျံ့နှံ့လာကာ အော်ဟစ်လိုက်ချင်စိတ်များပင် ပေါ်ပေါက်လာစေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ချင်ဟန်က ထိုနာကျင်မှုကို ကြိတ်မှိတ် သည်းခံလိုက်ပြီး မည်သည့် အသံမှ ထွက်မလာခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ ချွေးများ စီးကျလာပြီး ခပ်မှိန်မှိန် သွေးနီရောင် တစ်ခုက တစ်ကိုယ်လုံး အနှံ့ လွှမ်းခြုံသွားသည်အား မြင်တွေ့ရ၏။ ပူလောင်သော အငွေ့အသက်များက အဆက်မပြတ် ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်နေသဖြင့် ချင်ဟန် တစ်ယောက် ကြီးမားသော အပူရှိန်များ ထုတ်လွှတ်နေသည့် မီးဖိုကြီး တစ်ခုနှင့်ပင် တူနေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ အလွန် နာကျင်ရသော အတွေ့အကြုံ တစ်ခုမှန်း ယုံမှား သံသယ ဝင်စရာ မလိုသော်ငြား မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ခိုင်မာသော စိတ်စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ နောက်ဆုံးတွင် သည်းခံနိုင်ခဲ့လေပြီ။</p> <p> </p> <p>ထိုမြင်ကွင်းအား ကြည့်ရင်း ကော်ရီပို၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် ခပ်ရေးရေး အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ဝံပုလွေနက် သွေးထံမှ နာကျင်မှုကို သည်းခံနိုင်ခြင်းမှာ ချင်ဟန်အတွက် အခြေခံအားဖြင့် ပထမ အဆင့်အား အောင်မြင်စွာ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူသာ ဤပထမ အဆင့်ကို မကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပါက အလွန် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကြောင့် သူ့ စိတ်ဝိညာဉ်မှာ ပုံပျက်သွားမည် ဖြစ်ပြီး သက်စောင့်မျိုးစေ့ နှိုးဆွခြင်းလည်း ကျရှုံးသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ဝံပုလွေနက် သွေးကို အသုံးပြုပြီးနောက် သက်စောင့်မျိုးစေ့ နှိုးဆွရန် ကျရှုံးခဲ့ပါက ထိုသူရဲကောင်းမှာ သေဆုံးရမည်သာ။</p> <p> </p> <p>သို့တိုင် ချင်ဟန်ကမူ ဤအဆင့်ကို လွယ်ကူစွာပင် ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်မှာ အသေအချာပင်။</p> <p> </p> <p>ကော်ရီပို တစ်ယောက် အနည်းငယ်မျှပင် အံ့အားသင့် မနေခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ချင်ဟန်၏ ဆရာ တစ်ယောက် အနေဖြင့် ချင်ဟန် အကြောင်းကို သူ အတော်လေး သိကျွမ်းနားလည်ထားသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>သူ့ အမြင်အရ ဆိုရလျှင် ချင်ဟန် ဤအဆင့်ကို သည်းမခံနိုင်ခဲ့မှသာ ထူးဆန်းနေပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>အချိန်များ တဖြည်းဖြည်း ကုန်လွန်သွား၏။</p> <p> </p> <p>သတိမထားမိလိုက်ခင်မှာပင် ချင်ဟန် ခံစားနေရသော ပြင်းထန်သည့် နာကျင်မှုများမှာ တဖြည်းဖြည်း လျော့ကျသွားခဲ့လေပြီ။</p> <p> </p> <p>ချွေးပေါက်များ အဆက်မပြတ် ကျဆင်းနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းတို့မှာ အနီရောင် အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ချေ၏။</p> <p> </p> <p>ချင်ဟန်၏ အရေပြားများထဲမှ သွေးစက်များ အဆက်မပြတ် ယိုစိမ့်ထွက်လာသဖြင့် သူ့ရုပ်သွင်မှာ အတော်လေး ကြက်သီးမွေးညင်း ထစရာ ကောင်းနေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချင်ဟန်၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်း၌ အပြောင်းအလဲ အသစ်များ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဒုန်း... ဒုန်း... ဒုန်း...</p> <p> </p> <p>ကျယ်လောင်သော အသံများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာပြီး နှလုံးခုန်သံ သို့မဟုတ် စစ်စည်တီးသံများနှင့်ပင် တူနေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဖရူဒို တစ်ယောက် ချင်ဟန်၏ ညည်းတွားသံကို ကြားရသလို ထင်မှတ်လိုက်ပြီးနောက် သူ့ ပတ်ပတ်လည်ရှိ အငွေ့အသက်များမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေပြီ။</p> <p> </p> <p>ပူပြင်းလောင်ကျွမ်းနေသော အပူလှိုင်းများက အရပ်မျက်နှာ အနှံ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး သူနှင့် ကော်ရီပိုတို့အား လွှမ်းခြုံသွား၏။</p> <p> </p> <p>ထိုခံစားချက်ကို သတိပြုမိလိုက်သဖြင့် သူ မျက်လုံးဖွင့်၍ ရှေ့သို့ မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။</p> <p> </p> <p>"ဒါက..."</p> <p> </p> <p>ဘုန်း...</p> <p> </p> <p>ထူးဆန်းသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>အရှေ့ဘက်တွင်တော့ ချင်ဟန်က သူ့ မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်ကြည့်လာ၏။</p> <p> </p> <p>သက်စောင့်စွမ်းအင်များက သူ့ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းမှ အဆက်မပြတ် ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့ ပတ်ပတ်လည်တွင် အဖြူရောင် အလင်းတန်း မျက်နှာပြင် တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သကဲ့သို့ ရှိသော်ငြား လျင်မြန်စွာပင် ပြန်လည် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုဖြစ်စဉ်မှာ အလွန် မြန်ဆန်လွန်းသဖြင့် ဖရူဒို တစ်ယောက် မျက်စိများပင် ပြာသွားလေသလား ထင်မှတ်လိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>"ကြည့်ရတာ အာနိသင်က အတော်လေး ကောင်းမွန်တဲ့ပုံပဲ"</p> <p> </p> <p>ချင်ဟန်၏ အပြောင်းအလဲများအား ကြည့်ရင်း ကော်ရီပိုက ခပ်ရေးရေး ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝံပုလွေနက် သွေး သောက်သုံးပြီးနောက် ချင်ဟန် အပေါ် သက်ရောက်သွားသည့် အာနိသင်များမှာ သူ ထင်ထားခဲ့သည်ထက်ပင် ပိုကောင်းမွန်နေခဲ့လေပြီ။</p> <p> </p> <p>သက်စောင့်မျိုးစေ့ နှိုးဆွသည့် လုပ်ငန်းစဉ် အတွင်း သူရဲကောင်းများ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ သက်စောင့်စွမ်းအင် လှုံ့ဆော်မှုကို ခံရမည် ဖြစ်ပြီး သူတို့ ခွန်အားများ တိုးပွားလာကာ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ပိုသန်မာလာမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝံပုလွေနက် သွေးကို သောက်သုံးပြီးနောက်တွင်မူ ဤဖြစ်စဉ်က ပို၍ အားကောင်းလာမည်သာ။</p> <p> </p> <p>ဤအချက်အပြင် ချင်ဟန် ကိုယ်တိုင်က သာမန် ပညာသင် သူရဲကောင်း တစ်ယောက်ထက် များစွာ ပို၍ သန်မာနေခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>သက်စောင့်မျိုးစေ့ကို မနှိုးဆွမီကပင် ချင်ဟန်၏ ခွန်အားမှာ အစစ်အမှန် သူရဲကောင်း အများအပြားနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ရှိနေခဲ့ပြီဟု ဆိုရလျှင်လည်း ချဲ့ကားရာ ရောက်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါ ဝံပုလွေနက် သွေး၏ အာနိသင်များ အောက်တွင် သက်စောင့်မျိုးစေ့ကို နှိုးဆွနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ သူ့ ခွန်အားများမှာ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် တဟုန်ထိုး တက်လာခဲ့ပြီး ကော်ရီပို ကိုယ်တိုင်ပင် အံ့အားသင့်သွားရသည် အထိ ဖြစ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ကော်ရီပို၏ အကြည့်များ အောက်တွင် ချင်ဟန် တစ်ယောက် မောဟိုက်စွာ အသက်ရှူရင်း ရပ်နေ၏။</p> <p> </p> <p>ဝံပုလွေနက် သွေး၏ အာနိသင်များ ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် သူ့ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြင်းထန်သော အပူရှိန်များလည်း တဖြည်းဖြည်း လွင့်စင်သွားခဲ့ပြီး ကြီးမားလှသော ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုနှင့် ဆာလောင်မွတ်သိပ်မှုတို့သာ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။</p> <p> </p> <p>မသိလျှင် ရက်ပေါင်းများစွာ အိပ်မပျော်၊ အစာမစားခဲ့ရသူ တစ်ယောက်နှင့်ပင် တူနေပြီး သူရဲကောင်း တစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ် ပိုင်ဆိုင်ထားသည့်တိုင် သတိမလစ်စေရန် အနိုင်နိုင် တောင့်ခံထားရလေပြီ။</p> <p> </p> <p>လတ်တလော အချိန်တွင် သူ လဲကျပြီး အိပ်ပျော်သွားဖို့သာ ဆန္ဒရှိတော့သည်။</p> <p> </p>


Save