Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၀၀)</h2> <h2 style="text-align: center;">လော့ချန် နှင့်  နန်ကုန်းမျိုးနွယ်စု၏ ရေစက်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤနေရာကား နန်ကုန်းမျိုးနွယ်စုတို့ အခြေချရာ နယ်မြေပင် ဖြစ်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>ကျိုးယွမ်လီနှင့် လျိုချန်းတို့သည် လော့ချန်၏ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် ခြံရံလိုက်ပါလာကြပြီး၊ သူတို့၏ အနောက်တွင်မူ တိုက်ပွဲခန်းမဆောင် အကြီးအကဲ စီမာရှန့်က လက်ရွေးစင်စစ်သည် ဆယ်ဦးကို ဦးဆောင်ကာ လုံခြုံရေးအတွက် ဝန်းရံလိုက်ပါလာသည်။</p> <p> </p> <p>ကျိုးယွမ်လီသည် အောက်ဘက်တွင် အစီအရီ တည်ရှိနေသော အဆောက်အဦး အစုအဝေးကြီးကို ညွှန်ပြလျက် လော့ချန်အား စိတ်အားထက်သန်စွာ လိုက်လံ မိတ်ဆက်ပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဟိုးဘက်ကတော့ အခုမှ တည်ဆောက်လက်စ သားရဲခြံပဲဗျ၊  နန်ကုန်းမျိုးနွယ်စုက အဲဒီမှာ ကျင့်ကြံသူတွေကို အစောင့်အရှောက် တာဝန်ချထားလိမ့်မယ်လို့ သတင်းကြားတယ်၊ ပြီးတော့ ဒီဘက်မှာဆိုရင်လည်း...."</p> <p> </p> <p>အောက်ဘက်ရှိ မြေယာဝင်းကြီးကို ငုံ့ကြည့်လိုက်စဉ် လော့ချန်၏ မျက်နှာထက်၌ ရှုပ်ထွေးလှသော ခံစားချက်တို့ ဖြစ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>နန်ကုန်းတို့၏ နယ်မြေဟု ဆိုသော်ငြား၊ ဤမြေယာများမှာ ယခင်က မီမိသားစု ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သော အမွေအနှစ်များ မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>လွန်ခဲ့သော နှစ်လခန့်က သူတစ်ဦးတည်း လျှို့ဝှက်လာရောက်စဉ်က မီမိသားစု၏ ရင်းနှီးသော ပုံရိပ်များကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသော်လည်း၊ ယခုမူ အရာအားလုံးမှာ အစအန ရှာမရလောက်အောင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေပြီ။ သူစိမ်းပြင်ပြင် နန်ကုန်းတို့က ထိုနေရာတွင် ကျင့်ကြံသူအဖြစ် စိုးစံနေကြချေပြီ။</p> <p> </p> <p>"ဘယ်သူတွေလဲကွ....  ဘယ်လိုကောင်တွေမိုလို့ ငါတို့နယ်မြေထဲ ကျူးကျော်ရဲတာလဲ"</p> <p> </p> <p>ပြတ်သားလှသော ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ လူရိပ်တစ်ခုသည် အောက်ဘက်မှ လေထဲသို့ မြောက်တက်လာသည်။ လော့ချန်က မည်သို့မျှ တုံ့ပြန်ခြင်းမရှိဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေစဉ်၊ စီမာရှန့်က ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးကာ ထိုသူကို ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"လော့ထျန်းအဖွဲ့ချုပ်ရဲ့ ဆေးဖော်ဆရာကြီး တန်ချန်ဇီက တရားဝင် မိတ်ဆက်လွှာနဲ့အတူ အကြီးအကဲ နန်ကုန်းကျင်းကို ဂါရဝပြုဖို့ လာရောက်တာ ဖြစ်ပါတယ်ဗျာ"</p> <p> </p> <p>စီမာရှန့်၏ စကားအဆုံးတွင် ရွှေစာလုံးများဖြင့် ခန့်ညားစွာ မွမ်းမံထားသော ဖိတ်ကြားလွှာ တစ်စောင်သည် လေထဲတွင် ဝဲပျံကာ မြားတစ်စင်းကဲ့သို့ ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားသည်။ </p> <p> </p> <p>နန်ကုန်းမျိုးနွယ်စုမှ ကျင့်ကြံသူသည် ခေတ္တမျှ တွန့်ဆုတ်သွားသော်လည်း ရုတ်တရက် သတိမထားလိုက်မိပဲ လှမ်း၍ ဖမ်းယူလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဖိတ်ကြားလွှာ သူ၏ လက်ဖဝါးပေါ်သို့ ကျရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ ဖိတ်ကြားလွှာအတွင်း မြှုပ်နှံထားသော စွမ်းအားလှိုင်းကြောင့် သူ၏ မျက်နှာထားမှာ ချက်ချင်း ပျက်ယွင်းသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုကျင့်ကြံသူမှာ လေထဲတွင် ရပ်တန့်နေရင်းမှာပင် လွှမ်းမိုးထားသော ဝိညာဉ်အရှိန်အဝါကြောင့် အနောက်သို့ သုံးမီတာခန့် လွင့်စင်ဆုတ်ခွာသွားရသည်။</p> <p> </p> <p>"မင်း...."</p> <p> </p> <p>စီမာရှန့်က စကားအရှည်ကြီး ပြောမနေဘဲ နှုတ်ခမ်းကို အသာအယာ တွန့်ကာ အနိုင်ရအပြုံးဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>နန်ကုန်းကျင့်ကြံသူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဒေါသအရှိန်ကြောင့် မီးတောက်များ ဝေစီသွားသော်လည်း မိမိရင်ဆိုင်ရသူ၏ အရှိန်အဝါကို သိသဖြင့် "ဒီမှာ ခဏစောင့်နေ" ဟု ခပ်ပြတ်ပြတ် ဆိုကာ အောက်ဘက်ရှိ ဝင်းကြီးအတွင်းသို့ အလျင်အမြန် ပြန်လည် ပျံသန်းဝင်ရောက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသူ ထွက်သွားသည်နှင့် ကျိုးယွမ်လီက စိုးရိမ်တကြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်.... အစကတည်းက ဒီလို ရန်စသလို လုပ်တာက နန်ကုန်းမျိုးနွယ်စုကို စော်ကားရာ ရောက်မသွားဘူးလားဗျ"</p> <p> </p> <p>လော့ချန် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သော်လည်း ဘာမှပြန်မပြောပေ။ စီမာရှန့်၏ ထိုကဲ့သို့ ရန်လိုသော အမူအရာမှာ သူကိုယ်တိုင် လျှို့ဝှက်ညွှန်ကြားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် မာန်မာနကြောင့် ထိုသို့ လုပ်ခိုင်းခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ မိမိ၏ ကျောထောက်နောက်ခံဖြစ်သော မြောင်ဝမ်၏ အမည်သည် ဤနယ်မြေတွင် မည်မျှအထိ အရှိန်အဝါ ကြီးမားသည်ကို လက်တွေ့စမ်းသပ်လိုခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ထိုစမ်းသပ်မှု၏ အဖြေမှာလည်း မကြာမီ ပေါ်လွင်လာတော့မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ လမ်းပြမှုဖြင့် လော့ချန်သည် ခန့်ညားထည်ဝါလှသော ပန်းဥယာဉ်ခန်းမဆောင် အတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး  နန်ကုန်းမျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင်နှင့် တွေ့ဆုံရန် စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ရောက်ရှိလာသူမှာ သူမျှော်လင့်ထားသည့် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ကြီး မဟုတ်ဘဲ သခင်လေး ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>လော့ချန်၏ အကြည့်တို့သည် ထက်မြက်လှသော မျက်ခုံးတန်းများနှင့် ရှေးခေတ်က သမိုင်းတွင် အချောဆုံးအမျိုးသား ပန်းအန်း ကဲ့သို့ ချောမောလှပသော မျက်နှာပိုင်ရှင်ထံသို့ ကျရောက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ မျက်မှောင်များ အနည်းငယ် ကြုတ်သွားရသည်။ ရောက်ရှိလာသူမှာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ နန်ကုန်းကျင်း မဟုတ်ဘဲ သူ၏သား နန်ကုန်းချင် ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>"မင်းက လော့ထျန်းအဖွဲ့ချုပ်ရဲ့ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် လော့ ဒါမှမဟုတ် ဆေးဖော်ဆရာကြီး တန်ချန်ဇီ ပေါ့.... မင်းရဲ့ နာမည်ကျော်ကြားမှုကို ကြားဖူးတာ ကြာပါပြီ"</p> <p> </p> <p>လော့ချန် သူ၏ မျက်နှာထားကို ပြန်လည် တည်ငြိမ်အောင် ချက်ချင်း ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။ ပြုံးပြလာသော လူကို လက်သီးဖြင့် ပြန်ထိုး၍ မရသည်မှာ လောကနီတိပင် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော်က လော့ချန်ပါ၊ မိတ်ဆွေ နန်ကုန်းကို နှုတ်ခွန်းဆက်သပါတယ်" ဟု သူ ယဉ်ကျေးစွာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>နန်ကုန်းချင် အံ့သြဟန် မရှိပေ။ သူကဲ့သို့ အဆင့်ရှိသူတစ်ဦးသည် တန်ချန်ဇီ၏ အမည် နောက်ကွယ်မှ သူမှာ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို သတင်းရရှိပြီးသား ဖြစ်သည်။ သူ အဓိက ထိုင်ခုံတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်ပြီး ခပ်တိုးတိုး ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အကြောင်းမရှိဘဲ ရတနာသုံးပါး နန်းဆောင်ကို လာလိမ့်မယ်လို့ ငါမထင်ဘူး၊ မိတ်ဆွေ.... ဖိတ်စာမပါဘဲနဲ့ ဘာကိစ္စများကြောင့် အရောက်လှမ်းလာရတာလဲ"</p> <p> </p> <p>သူသည် ထိုသို့ ပြောရင်း လော့ထျန်းအဖွဲ့ချုပ်နှင့် တန်ချန်ဇီ၏ အမည်ပါသော ရွှေစာလုံးမွမ်းမံထားသည့် ဖိတ်စာကို လက်ဖြင့် အသာအယာ လှည့်ပတ်ကစားနေသည်။</p> <p> </p> <p>လော့ချန် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>"စီးပွားရေး ကမ်းလှမ်းချက်လေး တစ်ခုပါပဲ၊ မင်းတို့ မျိုးနွယ်စုအနေနဲ့ စိတ်ဝင်စားမလားဆိုတာ သိချင်မိလို့ပါ"</p> <p> </p> <p>"အို.... ဘာကိစ္စများမို့လို့လဲ"</p> <p> </p> <p>"ဖူကျူးသမင် နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ကိစ္စပါ"</p> <p> </p> <p>"ဒါဆိုရင်လည်း အသေးစိတ် ပြောပြကြည့်ပါဦး"</p> <p> </p> <p>အချိန်အတော်ကြာ နားထောင်ပြီးနောက် နန်ကုန်းချင်က နားလည်သွားဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါက တကယ်ကို အမြတ်ထွက်မယ့် လုပ်ငန်းပဲ၊ နှစ်ဖက်လုံးအတွက်လည်း အကျိုးရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့...."</p> <p> </p> <p>ထို ဒါပေမဲ့ ဆိုသည့် စကားလုံး ထွက်လာသည်နှင့် လော့ချန်၏ မျက်နှာထက်မှ နွေးထွေးသော အပြုံးတို့သည် တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားတော့သည်။ နန်ကုန်းချင်၏ နှုတ်ခမ်းတို့က တွန့်ကွေးကာ ပြုံးနေသော်လည်း၊ သူ၏ မျက်လုံးများမှာမူ ဆောင်းရာသီ ရေခဲပြင်ကဲ့သို့ အေးစက်လျက် ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>"ငါတို့က ဒီနယ်မြေကို ရွှေ့ပြောင်းလာတာ မကြာသေးဘူးကွာ.... အခုမှ ပြန်လည် တည်ဆောက်ရေးတွေလည်း အကြီးအကျယ် လုပ်နေရတုန်းပဲ....အဲဒါကြောင့်  မင်းတို့ အဖွဲ့ချုပ်အတွက် ဖူကျူးသမင်နို့တွေကို မှန်မှန်ကန်ကန် ထောက်ပံ့ပေးဖို့ လူအင်အား မလုံလောက်သေးဘူးကွာ.... စိတ်မကောင်းပါဘူး၊ ဒီတစ်ခါတော့ ငြင်းပယ်ပါရစေ"</p> <p> </p> <p>လော့ချန်၏ မျက်နှာထားအနည်းငယ် ပျက်သွားရသည်။ ခေတ္တမျှ စကားစမြည် ဆက်လက်ပြောဆိုပြီးနောက် သူသည် လိုချင်သော ရလဒ်မရဘဲ ပြန်လည် ထွက်ခွာခဲ့တော့သည်။</p> <p> </p> <p>နန်ကုန်းချင်သည် ခန်းမဆောင် အဝင်ဝအထိသာ ယဉ်ကျေးရုံမျှ လိုက်လံ ပို့ဆောင်ပြီး ရပ်တန့်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ထွက်ခွာသွားသော လော့ချန်၏ နောက်ကျောကို ကြည့်ရင်း သူ၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် အေးစက်သော လှောင်ပြုံးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>“ချီသန့်စင်အဆင့် ၈ လောက်က ငါ့ရှေ့မှာ ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်လို လာပြီး ဟန်လုပ်နေတယ်ပေါ့.... တကယ့်ကို အရေးပါတဲ့ လူတစ်ယောက်လို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထင်နေတာပဲ” ဟုလည်း အမြင်ကတ်စွာ တဆက်တည်း တွေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက် သူ၏ နားထဲမှ ဖခင်ဖြစ်သူ၏ ခေါ်သံတိုးတိုးကို ကြားလိုက်ရသလို ရှိလေသည်။ သူ ချက်ချင်း လှည့်ကာ အနောက်ဘက်သို့ လျှောက်သွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>မကြာမီ သူသည် ချီစွမ်းအင်များ ထူထပ်စွာ ပြည့်နှက်နေသော မြေအောက် ကျင့်ကြံရာ ဂူသင်္ခန်းသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ သူ အတွင်းသို့ လှမ်းဝင်လိုက်သည်နှင့် တစ်ကိုယ်လုံး ပေါ့ပါးသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>"အဖေ.... ဒီနေရာက ဝိညာဉ်ကြောက တကယ်ကို ထူးခြားတာပဲ၊ ဒုတိယအဆင့် ဝိညာဉ်ကြောရဲ့ အာနိသင်တောင် ရှိနေသလိုပဲဗျ"</p> <p> </p> <p>ဂူသင်္ခန်းထဲရှိ တရားထိုင်ဖျာပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေသော လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားသည် မျက်လုံးကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သည်။ သူ၏ အကြည့်တို့သည် အခန်း၏ ထောင့်တစ်နေရာသို့ ကျရောက်သွားပြီး စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်ဟန် ပေါ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါတွေအားလုံးက အဆင့်လတ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အမြောက်အမြားနဲ့ လဲလှယ်ထားရတာ ဒီနေရာက ရေရှည်ကျင့်ကြံဖို့ မသင့်တော်ဘူး၊ အရေးပေါ် အခြေအနေတွေအတွက်ပဲ သုံးရမယ်"</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ နန်ကုန်းချင် ချက်ချင်းပင် သဘောပေါက်သွားသည်။ အမှန်စင်စစ် ဤနေရာမှာ ပထမအဆင့် ဝိညာဉ်ကြောသာ ဖြစ်ပြီး၊ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ များပြားလှသော ချီစွမ်းအင်များမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို သန့်စင်ပေးသည့် အစီအရင်ကြောင့် ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ဤနေရာတွင် ရေရှည်ကျင့်ကြံခြင်းမှာ ဝင်ငွေများကို အလွန်အမင်း ဖြုန်းတီးရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချက်ကို သိလိုက်ရသောအခါ နန်ကုန်းချင်သည် ပို၍ပင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါဆိုရင် ဘာလို့ လော့ချန်ရဲ့ စီးပွားရေး ကမ်းလှမ်းချက်ကို ငြင်းလိုက်တာလဲ၊ တစ်လကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ထောင်နဲ့ချီ တန်တဲ့ အရောင်းအဝယ်ဆိုတော့ တစ်နှစ်စာဆိုရင် အမြတ်အစွန်း အတော်လေး ရမှာလေဗျာ"</p> <p> </p> <p>ဖူကျူးသမင်၏ တန်ဖိုးရှိသော အစိတ်အပိုင်းများမှာ ဦးချိုနှင့် သွေးသာ ဖြစ်ပြီး၊ အရိုး၊ အသားနှင့် နို့မှာမူ တန်ဖိုး မရှိသလောက်ပင်။ လော့ထျန်းအဖွဲ့ချုပ်၏ ကမ်းလှမ်းချက်မှာ သူတို့အတွက် အမှိုက်ကို ရွှေဖြစ်စေမည့် ဝင်ငွေလမ်းကြောင်းသစ်တစ်ခု ဖန်တီးပေးခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် နန်ကုန်းကျင်းက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ချင်လေး.... မင်း နားမလည်သေးဘူး၊ စီးပွားရေးဆိုတာ အမြတ်တစ်ခုတည်းနဲ့ ဆိုင်တာမဟုတ်ဘူး၊ ဘယ်သူနဲ့ ဆက်ဆံနေလဲဆိုတာက ပိုအရေးကြီးတယ်"</p> <p> </p> <p>နန်ကုန်းချင်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့အဖေ.... လော့ထျန်းအဖွဲ့ချုပ်က တာဝန်ခံမြောင်ရဲ့ အကာအကွယ်အောက်မှာ ရှိနေတာ မဟုတ်လား၊ သူက ကျောက်စိမ်းအိုးဓားဂိုဏ်း ကဆိုတော့ ကျွန်တော့်တို့ သူ့ကို လေးစားမှု ပြသင့်တာပေါ့"</p> <p> </p> <p>“မှန်တာပေါ့ ချင်လေး....လေးစားမှု ပြရမယ်၊ ဒါပေမဲ့ နည်းလမ်း မှန်ဖို့ လိုတယ်၊ နည်းလမ်း မှားသွားရင် မလိုအပ်ပဲ အငြိုးအတေးတွေတောင် ဖြစ်သွားနိုင်တယ်"</p> <p> </p> <p>အမှန်တွင် နန်ကုန်းကျင်းသည် အရာအားလုံးကို ရှင်းမပြဘဲ သူ၏သား၊ နန်ကုန်းမျိုးနွယ်စု၏ အနာဂတ်ခေါင်းဆောင်အား ကိုယ်တိုင် စဉ်းစားတတ်စေရန် လမ်းညွှန်ပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>နန်ကုန်းချင်သည် ထိုကဲ့သို့ ဆွေးနွေးမှုမျိုးကို ကျင့်သားရနေပြီဖြစ်ရာ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အလေးအနက် စဉ်းစားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ခေတ္တမျှ ကြာပြီးနောက် သူ သဘောပေါက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>"အဖေ ပြောချင်တာက.... တာဝန်ခံမြောင်က လော့ချန်ကို သူ့ရဲ့ ဆေးဖော်စပ်မှုပညာကြောင့်ပဲ တန်ဖိုးထားတာ၊ ဒါကြောင့် ဆေးဖော်စပ်မှုနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ကိစ္စဆိုရင်တော့ ကျွန်တော်တို့ လိုက်လျောပေးသင့်တယ်၊ ဒီလိုလုပ်ခြင်းအားဖြင့် တာဝန်ခံမြောင်ရဲ့ မျက်နှာကို ထောက်ထားရာ ရောက်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ တခြားကိစ္စတွေအတွက်ဆိုရင်တော့ ခပ်ရောရော မနေသင့်ဘူးလို့ ဆိုလိုတာမလား...."</p> <p> </p> <p>ယခုတွင်မူ နန်ကုန်းချင်၏ စိတ်ထဲတွင် အရာအားလုံး ရှင်းလင်းသွားတော့သည်။ သူသည် ဂူသင်္ခန်းအတွင်း လမ်းလျှောက်ရင်း စကားကို အားတက်သရော ဆက်ပြောသည်။</p> <p> </p> <p>"သားသိပြီ....အဖေပြောချင်တဲ့သဘောအရဆိုရင် အာဏာရှိပြီး လက်အောက်ငယ်သားတွေကို ခိုင်းစေနိုင်လာတဲ့အခါ လူတစ်ယောက်ရဲ့ ရည်မှန်းချက် တွေက ကျယ်ပြန့်လာစမြဲပဲ.... ဒါပေမဲ့ တာဝန်ခံမြောင်ရဲ့ အမြင်မှာတော့ သူ့လက်အောက်ကနေ တခြား ဖိုရှန်းဂိုဏ်းပုံစံတူ တစ်ခု ထပ်ထွက်လာတာမျိုးလိုချင်မှာမဟုတ်ဖူး....”</p> <p> </p> <p>“သူလိုချင်တာက ဆေးလုံးဖော်စပ်တာကိုပဲ အာရုံစိုက်မယ့် တည်ငြိမ်တဲ့ လော့ထျန်းအဖွဲ့ချုပ်မျိုးပဲ.... ဒါကြောင့် ဆေးလုံးနဲ့ မဆိုင်တဲ့ စီးပွားရေးတွေအတွက် သားတို့က တန်ချန်ဇီကို ဂရုစိုက်နေစရာ မလိုဘူး....အရမ်းသွားပတ်သက်လိုက်ရင် တာဝန်ခံမြောင်ရဲ့ ငြိုငြင်တာတောင် ဖြစ်လာနိုင်တယ် အဲ့လိုပြောချင်တာမလားအဖေ"</p> <p> </p> <p>“သင်ပေးရကျိုးနပ်တဲ့ သားပေပဲ” ဟု နန်ကုန်းကျင်းက ကျေနပ်ပီတိဖြစ်စွာဖြင့် ခပ်ပါးပါး ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မှန်တယ် ချင်လေး.... ဒါ့အပြင် လော့ထျန်းအဖွဲ့ချုပ်က ဖိုရှန်းဂိုဏ်းကနေ ဆင်းသက်လာတာကိုလည်း အဖေတို့ ထည့်တွက်ရမယ်.... တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရရင် ဒီအဖွဲ့အစည်းက ငါတို့ မျိုးနွယ်စုကြီးငါးခု၊ တာကျန်းဂိုဏ်းနဲ့ လျန်ယွန်းကုန်သွယ်ရေးမဟာမိတ်တို့အပေါ် အငြိုးအတေးတွေ အများကြီး ရှိနေတာ....”</p> <p> </p> <p>“အဲဒီတိုက်ပွဲတုန်းက ဖိုရှန်းဂိုဏ်းသား ဘယ်လောက်တောင် အဖေတို့လက်ထဲမှာ သေခဲ့ရလဲ မင်းအသိ၊ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေထဲမှာလည်း သူတို့ရဲ့ ချစ်ခင်ရသူတွေကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရတဲ့သူ ဘယ်လောက်တောင် ရှိမလဲ၊ ဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာ သူတို့နဲ့ ဆက်ဆံတဲ့အခါတိုင်း သေချာ စဉ်းစားရမယ်၊ အမှားတစ်ခု လုပ်မိတာနဲ့ တခြားမျိုးနွယ်စုတွေကြားမှာ မကျေနပ်မှုတွေ ဖြစ်လာနိုင်တယ်"</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ နန်ကုန်းချင် အလေးအနက် ပြန်လည် စဉ်းစားမိသည်။</p> <p> </p> <p>လော့ထျန်းအဖွဲ့ချုပ်က သူတို့အပေါ် အငြိုးရှိနေရုံတင်မကဘဲ မျိုးနွယ်စုကြီးငါးခုကလည်း လော့ထျန်းအဖွဲ့ချုပ်အပေါ် ရန်လိုမုန်းတီးမှုများ ရှိနေကြသည်။ အထူးသဖြင့် ချင်လျန်ချန်း တစ်ယောက်တည်းနှင့်တင်  နန်ကုန်းမျိုးနွယ်စု အတွက် ကြီးမားသော အတားအဆီး ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုရွှေရောင် အလင်းတန်းအောက်တွင် မျိုးနွယ်စုဝင် ဆယ်ဦး သေဆုံးခဲ့ရပြီး သူကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများ ရရှိခဲ့သည်။ အကယ်၍ နောင်တစ်ချိန်တွင် အခွင့်အရေး ရခဲ့ပါက ပြတ်သားသော ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချရပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>"အဖေ.... ကျွန်တော် အခု နားလည်ပါပြီ၊ နောင်ဆိုရင် ဆေးလုံးကိစ္စကလွဲလို့ လော့ထျန်းအဖွဲ့ချုပ်ကို သာမန် တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူ အဖွဲ့လေးတစ်ခုလိုပဲ သဘောထားပါတော့မယ်"</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူ ဂူသင်္ခန်းမှ ထွက်ခွာခဲ့သည်။ တိတ်ဆိတ်လှသော မြေအောက်စင်္ကြံလမ်းအတိုင်း လျှောက်လာရင်း သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ဝင်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ယနေ့ လော့ချန်သည် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူဖြစ်သော သူ၏အဖေနှင့် တွေ့ဆုံရန် တကူးတက လာခဲ့သော်လည်း သူ၏အဖေက သူ့ကိုသာ လွှတ်လိုက်ခြင်းမှာလည်း ဤအဓိပ္ပာယ်ပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>တာဝန်ခံမြောင်မှာ လေးစားမှုနှင့် ထိုက်တန်သော်လည်း တန်ချန်ဇီ ဟု ခေါ်သောသူမှာမူ ထိုသို့ မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>....</p> <p> </p> <p>တောရိုင်းမြေပြင်ထက်တွင် လူ ဆယ့်ငါးဦးခန့်  ပါဝင်သော အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့သည် အေးအေးလူလူ ရှေ့သို့ ချီတက်နေကြသည်။ သူတို့သည် လေပေါ်ပျံသန်းခြင်း သို့မဟုတ် မှော်လက်နက်များ စီးနင်းခြင်း မပြုဘဲ ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပင် လမ်းလျှောက်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျိုးယွမ်လီနှင့် လျိုချန်းတို့က အနီးကပ် လိုက်ပါလာကြပြီး စီမာရှန့်ကမူ သူ၏ လူများကို အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ဖြန့်ကျက်ကာ အန္တရာယ်များကို ကာကွယ်ပေးနေသည်။</p> <p> </p> <p>အလယ်တွင် လျှောက်လှမ်းနေသော လော့ချန်၏ မျက်နှာမှာမူ ယခုအခါ အတော် ဒေါသထွက်နေပုံပေါ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ထွီ....မြောင်ဝမ်ရဲ့ နာမည်က ဆေးဖော်စပ်မှုကလွဲရင် တခြားနေရာမှာ သိပ်အရာမထင်ဘူးပဲ....”</p> <p> </p> <p>လော့ချန်သည် နန်ကုန်းမျိုးနွယ်စု နှင့် ဆွေးနွေးခဲ့စဉ်က အခြေအနေများကို ပြန်လည် မြင်ယောင်နေမိသည်။ သူတို့အနေဖြင့် မိမိ၏ အမူအရာအချို့ကို သည်းခံပေးခဲ့ကြသည်မှာ မြောင်ဝမ်၏ အရှိန်အဝါကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။ သို့သော် စီးပွားရေး ကိစ္စသို့ ရောက်သောအခါမူ အခြေအနေက တစ်မျိုးတစ်ဖုံ ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p> </p> <p>မဟုတ်သေးပေ။ အစပိုင်းတွင် နန်ကုန်းချင် စိတ်ဝင်စားဟန် ပြခဲ့သော်လည်း၊ ဆေးလုံးနှင့် မပတ်သက်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပြတ်ပြတ်သားသား ငြင်းဆိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် နန်ကုန်းမျိုးနွယ်စုသည် မြောင်ဝမ်၏ သဘောထားကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းပြီးမှ ဤဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချလိုက်ခြင်းလောဟု စဥ်းစားမိလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤသို့တွေးမိသောအခါ လော့ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် မသက်မသာ ခံစားလိုက်ရသည်။ လော့ထျန်းအဖွဲ့ချုပ်သည် သူ၏ ဆေးဖော်စပ်မှု လိုအပ်ချက်များအတွက် တည်ဆောက်ထားခြင်း မှန်သော်လည်း၊ ဆေးဖော်စပ်မှု တစ်ခုတည်းဖြင့် ရေရှည်ရပ်တည်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>ဤမျှ များပြားလှသော လူအင်အားကို အကျိုးမရှိဘဲ ထားရှိခြင်းမှာ တကယ်ပင် ဖြုန်းတီးရာ ရောက်သည်။ ဖိုရှန်းဂိုဏ်းကဲ့သို့ ကြီးမားသော ဖွံ့ဖြိုးမှုမျိုး မလုပ်နိုင်လျှင်ပင် ခိုင်မာစွာ ရပ်တည်နိုင်ရန် ဝင်ငွေလမ်းကြောင်းများစွာ လိုအပ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>လော့ချန်သည် ရည်မှန်းချက်ကြီးကြီးဖြင့် တစ်ချက်တည်း ခြေလှမ်းကျယ်ကျယ် လှမ်းရန် မရည်ရွယ်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် ဖူကျူးနို့လက်ဖက်ရည် ကဲ့သို့သော သာမန်လုပ်ငန်းလေးမှ စတင်ကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း အရှိန်ယူရန် စီစဉ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ ခြေကုပ်ရယူရန် နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်သလို မြောင်ဝမ်၏ သူ့အပေါ် ထားရှိသော သည်းခံနိုင်စွမ်းကို စမ်းသပ်ခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အမှန်စင်စစ် မြောင်ဝမ်သည် မီရှုဟွာနှင့် မတူပေ။ မီရှုဟွာ၏ စုထားဆောင်းထားသော ပိုင်ဆိုင်မှုများကို မသုံးစွဲမီမှာပင် လော့ချန်သည် ချင်လျန်ချန်း၊ ဝမ်ယွမ်၊ ကျန်းဝမ် နှင့် ဆေးဝါးဆောင်မှ ကျင့်ကြံသူများထံမှတစ်ဆင့် မီရှုဟွာ၏ အကျင့်စရိုက်ကို သေချာစွာ လေ့လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>မီရှုဟွာ၏ စရိုက်နှင့် အလုပ်လုပ်ပုံကို နားလည်သွားသောအခါမှသာ သူ ဂုတ်သွေးစုတ်ကာ စနစ်တကျ အသုံးချခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် မြောင်ဝမ်မှာမူ အစဉ်အလာကြီးမားသော ဂိုဏ်းတစ်ခုမှ ဆင်းသက်လာသည့် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်သည်။ လော့ချန်အနေဖြင့် သူနှင့် ထိတွေ့မှု အလွန်နည်းပါးလှပြီး အခြားသူများ၏ သူအပေါ် ထင်မြင်ချက်များမှာလည်း ရှုပ်ထွေးကွဲပြားနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>မြောင်ဝမ်နှင့် ပတ်သက်၍ သူ သိရှိထားသော အချက်အလက်များမှာ မခိုင်လုံပေ။ များသောအားဖြင့် မြောင်ဝမ် ပြသနေသော အမူအရာများမှာ ဖန်တီးထားသော အပေါ်ယံ အသွင်အပြင်သာ ဖြစ်နိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>အထူးသဖြင့် အတိတ်မှ အဖြစ်အပျက်များကို ပြန်ကြည့်လျှင် မြောင်ဝမ်သည် လှည့်ကွက်တစ်ခုတည်းဖြင့် ရလဒ်များစွာကို အလွယ်တကူ ဖန်တီးနိုင်သူဖြစ်ပြီး၊ လော့ချန်၏ တကယ့်စရိုက်ကိုပင် သိမ်မွေ့သော စမ်းသပ်မှုတစ်ခုဖြင့် အကဲခတ်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤလူသည် မြင်တွေ့ရသကဲ့သို့ ဖော်ရွေသောသူ မဟုတ်သည်မှာ မြေကြီးလက်ခတ်မလွဲပေ။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် လော့ချန်သည် သူ၏ လုပ်ရပ်တိုင်းကို သေချာစွာ တွက်ချက်ရပြီး မြောင်ဝမ်၏ တုံ့ပြန်မှုကို အမြဲ ထည့်သွင်းစဉ်းစားရသည်။ သို့သော် ယနေ့ စမ်းသပ်မှုအရ အခြေအနေများမှာ ထင်သလောက် မကောင်းလှပေ။</p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက် လော့ချန် လမ်းလျှောက်နေရင်းမှ ရပ်တန့်သွားသည်။ အကြောင်းမှာ စီမာရှန့်သည် သူ၏ ရှေ့တွင် လာရောက်ကာ အချက်ပေးလျက် ရပ်တန့်လိုက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဘာဖြစ်လို့လဲ စီမာရှန့်"</p> <p> </p> <p>"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်.... ကျွန်တော်တို့ လမ်းလွှဲပြီး သွားရမယ် ထင်တယ်ဗျ"</p> <p> </p> <p>"ဟင်"</p> <p> </p> <p>ခြောက်သွေ့လှသော မြေပြင်ထက်တွင် ကြီးမားလှသော ခံတပ်ကြီးတစ်ခုသည် ခန့်ညားစွာ မတ်တတ်ရပ်လျက် ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>မြင့်မားလှသော ကင်းမျှော်စင်များက ပတ်ဝန်းကျင်ကို လွှမ်းမိုးထားပြီး စင်ကြယ်သန့်ရှင်းလှသော တံတိုင်းရှည်ကြီးများက ၎င်းကို မကြာသေးမီကမှ တည်ဆောက်ထားခြင်းဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။</p> <p> </p> <p>အလံတံခွန်များမှာ လေထဲတွင် တဖျတ်ဖျတ် လွင့်ပျံနေကြသည်။ ခံတပ်တံတိုင်းပေါ်တွင် နက်မှောင်သော စိမ်းပြာရောင် ကမ္ပည်းပြားတစ်ခုကို ချိတ်ဆွဲထားပြီး ထိုပေါ်တွင် အားမာန်ပါပါ ရေးထိုးထားသည်မှာ ‘ဖူ မျိုးနွယ်စုနယ်မြေ....’ ဟူ၍ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤကြီးမားလှသော ခံတပ်ကြီးကို ကြည့်ရင်း လော့ချန်၏ မျက်လုံးများမှာ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားရသည်။</p> <p> </p> <p>အတွင်း၌ လူပေါင်းရာချီ သွားလာနေကြပြီး အနီးနားတွင်လည်း သာမန်လူအများအပြား မြေယာများကို ထွန်ယက် စိုက်ပျိုးနေကြသည်ကို မြင်တွေ့နေရလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p>


Save